Χρυστάλλας Καμένου ν. ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΤΔ κ.α., Αρ.Αγωγής: 8414/2010, 7/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A180 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Α.Παντελή, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 8414/2010 Μεταξύ: Χρυστάλλας Καμένου Ενάγουσας και 1.ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΤΔ 2.Χρίστου Προδρόμου 3.Ιωάννη Προδρόμου Εναγομένων ---------- Ημερομηνία: 7 Ιουλίου 2017 Για την ενάγουσα: κος Παπαγεωργίου Για τους εναγομένους 1,2,3: κα Προδρόμου Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της επίδικης αγωγής είναι η αξίωση της ενάγουσας και η ανταπαίτηση των εναγομένων. Μάλιστα τα δύο, αξίωση και ανταπαίτηση, είναι αλληλένδετα εφόσον αφορούν την ίδια σύμβαση και το ίδιο υποστατικό. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το πρώτο που σημειώνεται είναι πως η υπόθεση είναι απλή και η προσκομισθείσα μαρτυρία περιορισμένη και σύντομη. Προς επίρρωση τούτου σημειώνεται ότι ένας μάρτυρας κλήθηκε για την ενάγουσα και ένας για τους εναγόμενους. Ο μεν μάρτυρας της ενάγουσας είναι ο σύζυγος τούτης, ονόματι Λεωνίδας Λαγός (στη συνέχεια 'ο Λαγός' ή 'ο σύζυγος'), ο δε μάρτυρας των εναγομένων είναι ο 3ος εναγόμενος, δηλαδή ο Ιωάννης Προδρόμου (στη συνέχεια 'ο Προδρόμου'). Βολεύει να παρατεθεί εδώ η δικογραφημένη εκδοχή των μερών, εφόσον αποτελεί τούτη σημείο αναφοράς που καθορίζει την εξέλιξη της διαδικασίας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η όλη υπόθεση περιστρέφεται γύρω από ένα υποστατικό. Ιδιοκτήτρια τούτου φέρεται να είναι η ενάγουσα, ενώ οι εναγόμενοι είναι ενοικιαστές. Όπως θα φανεί και στη συνέχεια το καθεστώς των μερών, εν προκειμένω ιδιοκτήτης και ενοικιαστής αντίστοιχα, αποτελεί κοινό τόπο. Συνεπώς, η φιλονικία των διαδίκων και κατ'επέκταση η διερεύνηση της υπόθεσης, εντάσσεται στο πλαίσιο αυτής της σχέσης. Είναι δικογραφημένος ισχυρισμός της ενάγουσας ότι οι διάδικοι συνομολόγησαν γραπτή συμφωνία ενοικίασης του υποστατικού. Η συμφωνία που αφορά η αγωγή είναι ημερομηνίας 17.5.2007 και η διάρκεια τούτης ήταν τετραετής, συγκεκριμένα από 1.5.2007 μέχρι και 30.11.
- Στο δικόγραφο αναφέρεται και προηγούμενη συμφωνία των διαδίκων, ως επίσης ενέργειες που έγιναν στο πλαίσιο τούτης, δηλαδή της προηγούμενης ενοικίασης. Η ενάγουσα διατείνεται πως η πρώτη αυτή συμφωνία οδηγήθηκε στο δικαστήριο και ήταν αντικείμενο της αγωγής 6557/
- Εν τούτοις, η αγωγή διευθετήθηκε και αποτέλεσμα της διευθέτησης ήταν η συνομολόγηση της επίδικης συμφωνίας. Μπορεί να ειπωθεί ότι η αξίωση της ενάγουσας διακρίνεται σε τρεις θεματικές ενότητες. Πρώτη και κύρια είναι αυτή που αφορά καθυστερημένα ενοίκια. Σύμφωνα με την ενάγουσα οι εναγόμενοι οφείλουν ενοίκια από 1.6.2009 μέχρι και 1.6.2010 προς £660,00 έκαστο. Όπως αναφέρεται στην αγωγή, την 19.2.2010 οι εναγόμενοι γνωστοποίησαν στην ενάγουσα την πρόθεσή τους να εγκαταλείψουν το υποστατικό την 28.2.
- Εν τούτοις δεν το παρέδωσαν την 28.2.
- Στην έκθεση απαιτήσεως δεν αναφέρεται πότε ακριβώς παραδόθηκε το υποστατικό. Αναφέρεται όμως ότι την 1.7.2010 η ενάγουσα ενοικίασε εκ νέου τα υποστατικά σε τρίτο πρόσωπο, σε μια προσπάθεια να μειώσει τη ζημιά της. Η αξίωση λοιπόν αφορά 13 ενοίκια που αντιστοιχούν στην περίοδο 1.6.2009 μέχρι και 1.9.
- Η δεύτερη ενότητα αφορά ποσό €450,
- Σύμφωνα πάντα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, είναι τούτο ποσό που κατέβαλε διά αποκατάσταση ζημιών που οι εναγόμενοι προκάλεσαν στο υποστατικό. Τρίτη και τελευταία ενότητα της αξίωσης είναι το ποσό των €1.700,00, πλέον Φ.Π.Α., ήτοι €255,
- Τούτη η αξίωση συναρτάται με μια πόρτα που εγκαταστάθηκε στο υποστατικό. Επειδή η μαρτυρία αποκαλύπτει σύγχυση σε σχέση με αυτή την ενότητα και εν μέρει αυτό οφείλεται στον τρόπο δικογράφησης αυτού του μέρους της απαίτησης, κρίνω σκόπιμο να υποδείξω από τώρα ότι η απαίτηση δεν αφορά τη συμφωνία εγκατάστασης της πόρτας, αλλά το ποσό που η ενάγουσα κατέβαλε για αγορά τούτης και αυτό γιατί όταν οι εναγόμενοι εγκατέλειψαν το υποστατικό η πρώτη διαπίστωσε ότι η πόρτα είχε αφαιρεθεί. Ως εκ τούτου η ενάγουσα διεκδικεί το ποσό που η ίδια κατέβαλε για εγκατάσταση της πόρτας. Ό,τι αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως είναι πως στο πλαίσιο της πρώτης ενοικίασης τα μέρη συνομολόγησαν άλλη μια συμφωνία, αυτή τη φορά προφορική. Είναι η θέση της ενάγουσας πως αμέσως μετά την πρώτη ενοικίαση, δηλαδή περί το 2003, οι εναγόμενοι ζήτησαν εγκατάσταση ηλεκτρικής πόρτας στο υποστατικό. Αφότου συμφώνησαν την αγορά και εγκατάστασης τούτης, συμφώνησαν ότι η ενάγουσα θα απορροφούσε μέρος της αξίας της πόρτας, ήτοι £1.000,00, πλέον ανάλογο Φ.Π.Α. και οι εναγόμενοι θα κατέβαλλαν το υπόλοιπο, δηλαδή £575,00, πλέον ανάλογο Φ.Π.Α.. Όπως αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως· η ενάγουσα ικανοποίησε το μέρος της συμφωνίας που της αναλογούσε, η δε πόρτα εγκαταστάθηκε. Η σύγχυση που ενωρίτερα αναφέρθηκε οφείλεται σε ένα πρόσθετο ισχυρισμό της ενάγουσας και συγκεκριμένα ότι οι εναγόμενοι δεν πλήρωσαν το ποσό που τους αναλογούσε διά αγορά της πόρτας. Εν τούτοις, δεν είναι σε αυτό που εδράζεται η αξίωση της ενάγουσας. Είναι εν προκειμένω η θέση της πως με την αποχώρηση των εναγομένων από το υποστατικό, διαπίστωσε ότι οι τελευταίοι κατέστρεψαν και/ή αφαίρεσαν την εν λόγω πόρτα. Ως εκ τούτου αυτό το σκέλος της αξίωσης αφορά το ποσό που η ίδια κατέβαλε για αγορά και εγκατάσταση τούτης της πόρτας και όχι οτιδήποτε άλλο. Στον αντίποδα οι εναγόμενοι δέχονται τη σχέση των μερών, δηλαδή ότι ήταν ενοικιαστές της ενάγουσας δυνάμει συμφωνίας που όμως οδηγήθηκε στο δικαστήριο και ακολούθως διευθετήθηκε, εξ ου και συνομολογήθηκε η επίδικη γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 17.5.
- Παρ'όλα αυτά, αρνούνται ότι οφείλουν οιονδήποτε ποσό, παρ'ότι δέχονται ότι έστειλαν στην ενάγουσα την επιστολή ημερομηνίας 19.2.2010 που αναφέρεται στην αγωγή, με την οποία γνωστοποιούσαν την πρόθεσή τους να εγκαταλείψουν το υποστατικό την 28.2.
- Περαιτέρω, οι εναγόμενοι διατείνονται πως στο πλαίσιο της σχέσης των διαδίκων προέβησαν σε εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος στο υποστατικό, διαδικασία η οποία στοίχισε €6.200,
- Τούτο το ποσό [€6.200,00] καταβλήθηκε από τους ιδίους, δηλαδή τους εναγόμενους. Είναι δε η θέση τους ότι συμφώνησαν με την ενάγουσα πως το κόστος εγκατάστασης του ρεύματος θα συμψηφίζετο με τα ενοίκια. Εν τούτοις κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει και εδώ είναι που εδράζεται και η ανταπαίτηση που εγείρουν. Οι εναγόμενοι ανταπαιτούν το ποσό των €6.200,00, εφόσον δεν συμψηφίστηκε με τα ενοίκια. Προτού προχωρήσω σε σύνοψη της μαρτυρίας που προσκομίστηκε στο δικαστήριο, κρίνω ότι βολεύει τη δομή της απόφασης να συνοψισθούν όλα όσα δεν αμφισβητούνται. Αυτό θα βοηθήσει την αξιολογική κρίση του δικαστηρίου λόγω του ότι θα περιοριστεί στα απολύτως επίδικα, ενώ θα εξυπηρετήσει και την ανάδειξη και συσχετισμό των όποιων παραδοχών με τα επίδικα θέματα. Το λοιπόν· δεν τελεί υπό αμφισβήτηση ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο η ενάγουσα ήταν ιδιοκτήτρια μιας αποθήκης στη βιομηχανική περιοχή Δαλίου, στην οδό Σμύρνης, τοποθεσία Λεμονίδιν. Τα ακριβή στοιχεία του ακινήτου είναι· Αρ.Εγγρ.8/389, Φ/σχ.30/56W1, Τεμ.
- Το εν λόγω ακίνητο (στη συνέχεια η αποθήκη) ενοικίασε η ενάγουσα στην εναγομένη
- Αυτή ήταν η πρώτη ενοικίαση και η σχετική συμφωνία είναι το τεκμήριο
- Η διάρκεια της πρώτης ενοικίασης ήταν διετής και συγκεκριμένα μεταξύ 15.8.2003 μέχρι και 14.8.
- Αυτή η πρώτη συμφωνία (τεκμήριο 1) μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης 1, δεν έμελλε να κρατήσει. Μετά από αλληλογραφία που αντάλλαξαν τα μέρη της συμφωνίας (βλ. τεκμήρια 2 και 3), η ενάγουσα κινήθηκε δικαστικώς. Καταχώρισε εν προκειμένω την αγωγή 6557/
- Παρεμβάλλω εδώ ότι αποτελεί κοινό τόπο πως στο πλαίσιο της πρώτης συμφωνίας ενοικίασης (τεκμήριο 1), τα μέρη συμφώνησαν για εγκατάσταση ηλεκτρονικής πόρτας. Το πότε ακριβώς συμφωνήθηκε ότι θα τοποθετείτο τούτη δεν έχει σημασία. Ούτε και το ποιος θα πλήρωνε τούτη ή τι ακριβώς συμφωνήθηκε έχει τώρα σημασία, εφόσον είναι θέματα που εξετάζονται πιο κάτω. Γεγονός είναι ότι η πόρτα τοποθετήθηκε. Τώρα, η αγωγή 6557/2004 συμβιβάστηκε την 30.4.2007, εφόσον οι δύο πλευρές κατέληξαν σε νέα συμφωνία και συνομολόγησαν νέο ενοικιαστήριο έγγραφο. Δεν σχολιάζω πότε και από ποιον υπογράφτηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο, εφόσον τούτο φαίνεται να αμφισβητείται. Εν τούτοις γεγονός είναι ότι η αγωγή 6557/2004 συμβιβάστηκε και από αυτό το συμβιβασμό προέκυψε νέο ενοικιαστήριο έγγραφο που είναι το τεκμήριο
- Σε αυτό το ενοικιαστήριο έγγραφο [τεκμήριο 5] συμβαλλόμενα μέρη δεν είναι απλώς η ενάγουσα και η εναγομένη
- Εγγυητές της εναγομένης 1 είναι οι εναγόμενοι 2 και
- Περαιτέρω, γεγονός είναι ότι αυτή η δεύτερη ενοικίαση ήταν διάρκειας τεσσάρων ετών, δηλαδή από 1.5.2007 μέχρι και 30.4.
- Τέλος, γεγονός είναι πως την 19.2.2010 οι εναγόμενοι έστειλαν την επιστολή τεκμήριο
- Τίτλος τούτης της επιστολής είναι 'Ειδοποίηση λήξης μίσθωσης'. Σε αυτήν αναφερόταν ότι την 28.2.2010 θα εγκατέλειπαν την αποθήκη και ότι θα έρχονταν σε συνεννόηση με τον ιδιοκτήτη για τα οφειλόμενα από τους ίδιους ενοίκια. Προσθέτω εδώ ότι γεγονός είναι πως οι εναγόμενοι δεν πλήρωσαν κάποια ενοίκια. Υποδεικνύεται εν προκειμένω ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ο Προδρόμου δέχτηκε ότι οι εναγόμενοι οφείλουν στην ενάγουσα πέντε ενοίκια. Διευκρινίζεται όμως ότι ο Προδρόμου ισχυρίστηκε πως οι διάδικοι, ενάγουσα και εναγόμενοι, συμφώνησαν συμψηφισμό (set off) των οφειλόμενων ενοικίων με το κόστος εγκατάστασης τριφασικού ρεύματος και ως εκ τούτου υποστήριξε ότι δεν οφείλουν οιονδήποτε ποσό. Εν κατακλείδι, γεγονός αποτελεί και το ότι οι εναγόμενοι κατέβαλαν εγγύηση ύψους £500,00, την οποία όμως δεν διεκδίκησαν φεύγοντας και έτσι παρέμεινε στην κατοχή της ενάγουσας. Συνεπώς, αν ήθελε εκδοθεί οιαδήποτε απόφαση υπέρ της ενάγουσας, το εν λόγω ποσό θα πρέπει να αφαιρεθεί. Όλα τα πιο πάνω προκύπτουν είτε από τα δικόγραφα είτε από αναμφισβήτητη μαρτυρία. Ως εκ τούτου υιοθετούνται από το δικαστήριο και καθίστανται ευρήματα στη διαδικασία. Ας δούμε τώρα τί είναι εκείνο που ανέφεραν οι δύο μάρτυρες που κλήθηκαν στο δικαστήριο. Περιττό βεβαίως να λεχθεί ότι από αυτή τη σύνοψη παραλείπονται όλα όσα έχουν ήδη ενσωματωθεί στις διαπιστώσεις του δικαστηρίου. Ήταν η θέση του συζύγου της ενάγουσας ότι μετά την έναρξη της πρώτης ενοικίασης (τεκμήριο 1) οι εναγόμενοι και ο ίδιος συμφώνησαν διά εγκατάσταση αυτόματης πόρτας στην αποθήκη. Συμφώνησαν λέει ότι μέρος των εξόδων τούτης, συγκεκριμένα £1.000,00 πλέον Φ.Π.Α., θα απορροφούσε η ενάγουσα και το υπόλοιπο ποσό, δηλαδή £575,00 πλέον Φ.Π.Α., οι εναγόμενοι. Μετά που έγινε αυτό και λόγω του ότι διαπίστωσαν ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε παράνομες τροποποιήσεις στην αποθήκη, η ενάγουσα απέστειλε στους εναγομένους την επιστολή ημερομηνίας 16.12.2003 (βλ. τεκμήριο 2) και τερμάτισε την ενοικίαση. Περαιτέρω στην επιστολή αυτή ανέφερνε πως η εναγομένη 1 παρέλειψε να καταβάλει το ποσό που της αναλογούσε σε σχέση με την εγκατάσταση της ηλεκτρικής πόρτας και γι'αυτό απαιτούσε να καταβληθεί. Σε αυτή την επιστολή απάντησε ο συνήγορος των εναγομένων και απέρριψε όσα εκεί αναφέρονται (βλ. τεκμήριο 3 - επιστολή ημερομηνίας 10.2.2004). Ο Λαγός ανέφερε πως μετά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας οι εναγόμενοι σε αρκετές περιπτώσεις παρέλειψαν να καταβάλουν το ενοίκιο. Όποτε οι ίδιοι διαπίστωναν κάτι τέτοιο, δηλαδή η ενάγουσα και ο Λαγός, έδιδαν οδηγίες στο δικηγόρο τους για αποστολή επιστολής στους εναγόμενους. Πλείστες εξ αυτών απαντήθηκαν από το συνήγορο των εναγομένων. Η σχετική αλληλογραφία των διαδίκων είναι τα τεκμήρια 6, 7 και
- Όπως φαίνεται στην τελευταία επιστολή (τεκμήριο 8), ανέφερε ο μάρτυρας, οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν ενοίκιο από την 1.6.2009 και εντεύθεν. Περιπλέον, παρ'ότι την 19.2.2010 έλαβαν το τεκμήριο 9, δηλαδή την επιστολή των εναγομένων που έλεγε ότι θα εγκατέλειπαν το υποστατικό την 28.2.2010, εν τούτοις οι εναγόμενοι δεν παρέδωσαν τα κλειδιά και ούτε επανάφεραν την αποθήκη στην αρχική της κατάσταση, παρά τις οχλήσεις του μάρτυρα. Μόλις την 1.7.2010 έγινε κατορθωτό να ενοικιάσουν εκ νέου την αποθήκη και να μειώσουν τη ζημιά τους, ανέφερε ο μάρτυρας. Σε σχέση με αυτό το τελευταίο ήταν η θέση του πως τα ράφια των εναγομένων παρέμειναν στην αποθήκη για αρκετό καιρό, γεγονός που διαπιστώνεται, υποστήριξε, από τις φωτογραφίες του τεκμηρίου
- Εκεί φαίνονται τα ράφια, ανέφερε, ενώ οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 12 δεικνύουν ότι δεν τα μετακίνησαν λόγω του ότι επιθυμία τους [των εναγομένων], ήταν να τα πουλήσουν ενόσω βρίσκονταν στην αποθήκη. Μάλιστα του ζήτησαν να προτείνει στο νέο ενοικιαστή να τα αγοράσει. Ο Λαγός αμφισβητήθηκε για την εμπλοκή του στην όλη υπόθεση, ενώ του υποβλήθηκε ότι ιδιοκτήτρια και κατ'επέκταση ενάγουσα, είναι η σύζυγος του και πως με εκείνη είναι που συνομιλούσαν οι εναγόμενοι. Ο μάρτυρας απέρριψε την υποβολή ότι δεν είχε εμπλοκή στην υπόθεση και ανέφερε πως με τον ίδιο ήταν που συνομιλούσαν, εφόσον εκείνος ήλεγχε την περιουσία. Τέλος, του υποβλήθηκε πως οι εναγόμενοι συμφώνησαν με την ενάγουσα ότι θα εγκαθιστούσαν τριφασικό ρεύμα στην αποθήκη, πράγμα που έπραξαν. Η δε ενέργεια αυτή τους στοίχισε €6.200,00 και η συμφωνία που είχαν με την ενάγουσα ήταν να αποκοπεί τούτο το ποσό από τα ενοίκια. Ο μάρτυρας απέρριψε τις σχετικές αιτιάσεις και ανέφερε πως μαζί του ήταν που συνομιλούσαν και ότι ουδέποτε συμφώνησαν κάτι τέτοιο. Εν κατακλείδι, αρνήθηκε ότι οι εναγόμενοι δεν τους οφείλουν ενοίκια δεκατριών μηνών και κάλεσε τούτους να παρουσιάσουν οιεσδήποτε αποδείξεις. Όπως ανέφερε· η εξόφληση του ενοικίου διενεργείτο με καταβολή του ποσού σε λογαριασμό της Σ.Π.Ε. Δαλίου. Στον αντίποδα ο Προδρόμου συμφώνησε ότι τούτος ήταν ο αποκλειστικός τρόπος καταβολής του ενοικίου. Εν τούτοις δήλωσε πως δεν έχει να παρουσιάσει οποιεσδήποτε αποδείξεις, εφόσον έγγραφα που κατείχαν καταστράφηκαν το 2013 σε πυρκαγιά που ξέσπασε στα υποστατικά της εναγομένης
- Εν πάση περιπτώσει ήταν η θέση του Προδρόμου πως οι εναγόμενοι δεν οφείλουν οιονδήποτε ποσό. Ο λόγος διά αυτό, ανέφερε ο Προδρόμου, οφείλεται στο ότι οι εναγόμενοι συμφώνησαν με την ενάγουσα να εγκαταστήσουν τριφασικό ρεύμα στην αποθήκη. Τούτη η συμφωνία έγινε, σύμφωνα πάντα με τον Προδρόμου, πριν την επίδικη ενοικίαση και στο πλαίσιο της πρώτης. Οι δε εναγόμενοι εγκατέστησαν το ρεύμα και αυτό τους στοίχισε €6.200,
- Προς απόδειξη καταβολής μέρους τούτου του ποσού προσκόμισε στο δικαστήριο το τεκμήριο 13, δηλαδή απόδειξη για ποσό €2.173,17 που φαίνεται να κατέβαλε η εναγομένη 1 στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου. Αυτός ήταν ο λόγος, σύμφωνα πάντα με τον Προδρόμου, που δεν κατέβαλαν τα τελευταία πέντε ενοίκια, εφόσον η συμφωνία τους με την ενάγουσα ήταν να συμψηφιστούν τούτα με το κόστος εγκατάστασης του ρεύματος. Ήταν η θέση του Προδρόμου πως η όποια συμφωνία των διαδίκων ήταν πάντα κατόπιν συνεννόησης μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων. Αρνήθηκε συναφώς ότι συνομιλούσαν με τον Λαγό και ισχυρίστηκε πως με την ενάγουσα είναι που συνομιλούσαν, ενώ πρόσθεσε ότι είχαν και καλή συνεργασία. Περαιτέρω, ο Προδρόμου υποστήριξε ότι οι εναγόμενοι εγκατέλειψαν το υποστατικό την 28.2.
- Ερωτηθείς όμως κατά πόσο μετακίνησαν τα ράφια που βρίσκονταν εντός του υποστατικού, υποστήριξε ότι δεν το έπραξαν καθ'ότι μετά από παράκληση των ιδιοκτητών τα άφησαν, ώστε να ερωτηθεί ο νέος ενοικιαστής κατά πόσο επιθυμούσε να τα αγοράσει. Όταν ενημερώθηκαν ότι δεν τα ήθελε τα μετακίνησαν σιγά σιγά. Δέχθηκε όμως ότι τα ράφια έμειναν στην αποθήκη για 2, 3 μήνες μετά την αποχώρηση της εταιρείας. Σε ό,τι αφορά την ηλεκτρική πόρτα η προσοχή του Προδρόμου εστιάστηκε στο κατά πόσο οι διάδικοι συμφώνησαν ότι η εναγομένη 1 θα κατέβαλε μέρος της αξίας τούτης. Υποστήριξε εν προκειμένω ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε κάτι τέτοιο. Προϋπόθεση ενοικίασης της αποθήκης ήταν η εγκατάσταση ηλεκτρικής πόρτας, ανέφερε ο Προδρόμου. Οι δε εναγόμενοι δεν ανέλαβαν να καταβάλουν οιονδήποτε μέρος τούτης. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι η πόρτα εγκαταστάθηκε, στην υποβολή όμως ότι φεύγοντας την πήραν μαζί τους, χαρακτήρισε τη θέση αυτή αποκύημα της φαντασίας. Περιπλέον, ο Προδρόμου αρνήθηκε ότι προκάλεσαν οιεσδήποτε ζημιές στο υποστατικό. Τέλος, ήταν η θέση του πως ενώ οι εναγόμενοι απέστειλαν το τεκμήριο 5 υπογεγραμμένο, η ενάγουσα δεν το υπόγραψε. Όλα τα πιο πάνω είναι όσα ανέφεραν οι δύο μάρτυρες που κλήθηκαν στο δικαστήριο. Από τα εκεί αναφερόμενα αποκαλύπτεται ότι το δικαστήριο καλείται να απαντήσει τα ακόλουθα ερωτήματα· ποιοι και πότε υπέγραψαν το τεκμήριο 5· πότε οι εναγόμενοι παρέδωσαν ελεύθερη κατοχή της αποθήκης· πόσα είναι τα ενοίκια που δεν πληρώθηκαν· ποια ήταν η κατάσταση της αποθήκης μετά την αποχώρηση των εναγομένων· υπήρχε ή όχι ηλεκτρική πόρτα μετά την αποχώρηση των εναγομένων από την αποθήκη· τα μέρη προέβησαν ή όχι σε παράλληλη συμφωνία σε σχέση με εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος και αν ναι, τί ήταν που συμφώνησαν. Αυτά λοιπόν είναι όσα το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει. Παρακολούθησα το σύνολο των μαρτύρων κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, με κριτήριο τα εγγενή της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικά (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ.333). Περαιτέρω δεν διέλαθε την προσοχή μου ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται σε ατομική κρίση αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των θέσεων που προτάσσονται (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ.1056). Τέλος, είχα πάντα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ.316 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ.614). Χωρίς περιστροφές και πλατειασμούς αναφέρω ότι η μαρτυρία του Προδρόμου δεν πείθει και απορρίπτεται. Αυτό δεν οφείλεται απλώς στην εμφάνιση του μάρτυρα στο δικαστήριο, εμφάνιση που χαρακτηρίζεται από λογόρροια που σκοπεί σε αποφυγή απάντησης, αλλά πολύ περισσότερο στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του, το οποίο αγνοεί και αντιστρατεύεται την κοινή λογική και περιπλέον, μετέρχεται ψεύδος και επιτηδειότητα. Από την άλλη ο Λαγός με απλοϊκότητα και γνησιότητα παρέθεσε τις θέσεις του. Απλή και μόνο ανάγνωση της μαρτυρίας του φανερώνει τον ανεπιτήδευτο χαρακτήρα τούτης και πολύ περισσότερο τη γνησιότητα και ειλικρίνειά της. Ενδεικτική είναι η αναφορά του ηλικιωμένου μάρτυρα πως η σύζυγος του δεν γνωρίζει από τέτοια πράγματα και πως ο ίδιος είναι που χειρίζεται τα περιουσιακά. Προκαλεί μάλιστα τους εναγόμενους να εντοπίσουν την ενάγουσα από σύνολο δέκα γυναικών, θέλοντας έτσι να φανερώσει πως δεν την γνωρίζουν. Περαιτέρω, αποστομωτική είναι η απάντησή του σε σχέση με την εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος ότι είχε αρκετούς υποψήφιους ενοικιαστές και δεν θα υπέκυπτε σε παράλογες απαιτήσεις, για να προσθέσει· δηλαδή αν ήθελαν παρκέ θα τους έβαζα. Την ίδια όμως ώρα χωρίς δισταγμό και μα παρρησία, δεν αμφισβητεί ότι δυνατό να προέβησαν σε εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος, αλλά δηλώνει πως δεν ήταν κατόπιν συνεννόησης ή συμφωνίας. Μάλιστα για να υποστηρίξει τούτο αναφέρει τον αριθμό και τα ονόματα των προηγούμενων ενοικιαστών και πως ουδείς απαίτησε διαφορετικό φορτίο ρεύματος. Όλα τα πιο πάνω φανερώνουν την ενεργή εμπλοκή του μάρτυρα, αλλά και την ετοιμότητά του να απαντήσει κάθε ερώτηση που τέθηκε. Τέλος, όπως θα φανεί και πιο κάτω, επί της ουσίας του πράγματος η μαρτυρία του υποστηρίζεται, πότε εμμέσως και πότε ευθέως, από τη μαρτυρία του Προδρόμου. Ας πάρουμε όμως ένα προς ένα τα ερωτήματα που έχουν τεθεί, σε μια προσπάθεια τεκμηρίωσης της πιο πάνω αξιολογικής κρίσης. Ο Προδρόμου προφασίζεται ότι πρώτη φορά βλέπει το τεκμήριο 5 και πως η ενάγουσα δεν υπέγραψε τούτο. Αποδίδει μάλιστα αυτή τη συμπεριφορά στο ότι η ενάγουσα δεν ήταν συνεργάσιμη. Εν τούτοις αυτός ο χαρακτηρισμός [όχι συνεργάσιμη] περιορίζεται μόνο στην κυρίως εξέταση. Όταν στην αντεξέταση του υποβάλλεται ότι με τον Λαγό είναι που συνομιλούσαν και ούτε που γνώριζαν [οι εναγόμενοι] την ενάγουσα, επιχειρώντας να πείσει για το αντίθετο αναφέρει πόσο καλή ήταν η σχέση και η συνεργασία που είχαν με αυτήν. Αναφύεται λοιπόν το ερώτημα· ποιο εκ των δύο ισχύει· είχαν ή όχι καλή σχέση; Και αν είχαν τόσο καλή σχέση, όπως ο ίδιος διατείνεται, τότε γιατί όλο αυτό το διάστημα της καλής συνεργασίας δεν τη ρώτησε τί γίνεται με τη συμφωνία και ποιος ο λόγος που δεν υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο. Πώς γίνεται και μόλις στην ακρόαση κάνει εικασίες για τους λόγους που δεν υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο και υποθέτει ότι οφείλεται στις πρόσθετες απαιτήσεις. Έκδηλο είναι το στοιχείο επιτηδειότητας στη μαρτυρία του Προδρόμου, καθώς ότι στόχος τούτου ήταν η απαλλαγή τους από την αξίωση και όχι η αποκάλυψη της αλήθειας. Βεβαίως η παλινδρόμηση και η αντίφαση είναι το ελάχιστο που απασχολεί τη μαρτυρία του Προδρόμου. Πλέον σημαντικός ισχυρισμός στη μαρτυρία του, είναι εκείνος που θέλει τους διάδικους να συμφωνούν για εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος. Ας σημειωθεί πως σε τούτο ακριβώς το σημείο είναι που ο Προδρόμου επικαλείται τις καλές σχέσεις τους με την ενάγουσα, όταν ο συνήγορος τούτης τον ερωτά γιατί δεν έθεσαν τη συμφωνία τους γραπτώς. Η επίκληση εν τούτοις καλών σχέσεων δεν ευσταθεί. Αυτό γιατί η μαρτυρία του Προδρόμου δεν ήτο σταθερή αλλά αντιφατική. Εν πάση όμως περιπτώσει, ακόμη και αν τα μέρη είχαν καλή σχέση, η ουσία εδώ είναι πως η υποτιθέμενη προφορική συμφωνία συνολογήθηκε στο πλαίσιο της πρώτης ενοικίασης. Δηλαδή ο χρόνος που συμφωνήθηκε ήταν πριν την καταχώριση της αγωγής 6557/
- Ό,τι υποδηλοί η πιο πάνω διαπίστωση, που ας σημειωθεί αποτελεί μέρος του ισχυρισμού του Προδρόμου, είναι πως στη συνέχεια η σχέση των μερών δεν ήταν καλή, εξ ου και βρέθηκαν στο δικαστήριο. Μάλιστα από αυτή τη δικαστική διαμάχη είναι που προέκυψε το νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, τεκμήριο 5 και παράλληλα αυξήθηκε το ενοίκιο. Συνεπώς, αν οι εναγόμενοι είχαν κάποια απαίτηση, φερ'ειπείν σε σχέση με την εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος, η λογική επιτάσσει ότι το πρώτο που θα έκαναν ήταν να κατοχυρώσουν τούτη στη νέα συμφωνία των μερών. Τα περί αρμονικής σχέσεως δεν πείθουν, ιδιαίτερα εφόσον τη δεδομένη στιγμή βρίσκονταν στο δικαστήριο. Μάλιστα στο δικαστήριο βρίσκονταν για τρία ολόκληρα έτη· από το 2004 που καταχωρίστηκε η αγωγή μέχρι και την 30.4.2007 που αποσύρθηκε. Περαιτέρω, αν η μαρτυρία του Προδρόμου απέδιδε την αλήθεια, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί ο συμψηφισμός των ενοικίων δεν έγινε το πρώτο διάστημα και μετατέθηκε στον τερματισμό ή τη λήξη της συμφωνίας. Μου φαίνεται παράλογο να μην τίθετο σε εφαρμογή στην αρχή της συμφωνίας, όταν τα δεδομένα ήταν νωπά στη μνήμη των μερών και να μετατίθετο στο τέλος, κατά τρόπο που η εκτέλεση της συμφωνίας θα καθίστατο αόριστη και ασαφής. Όλα αυτά είναι όσα με οδήγησαν στο να χαρακτηρίσω τούτη τη μαρτυρία σαθρή και ψευδή. Επιπλέον, η θέση του Προδρόμου ότι οι διάδικοι προέβησαν σε συμφωνία συμψηφισμού των ενοικίων με το κόστος εγκατάστασης τριφασικού ρεύματος, καταρρίπτεται και για ένα άλλο λόγο. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο είμαι σίγουρος ότι αυτό είναι που οι εναγόμενοι θα έγραφαν στο τεκμήριο 9, δηλαδή την επιστολή με τίτλο 'ειδοποίηση λήξης μίσθωσης' και όχι ότι θα έρθουν σε συνεννόηση με τον ιδιοκτήτη για τα οφειλόμενα από τους ίδιους ενοίκια. Τα αναφερόμενα στο τεκμήριο 9 δεν κάνουν λόγο για συμψηφισμό και ούτε αφήνουν να νοηθεί κάτι τέτοιο. Μοναδικό λογικό συμπέρασμα όσων εκεί αναφέρονται είναι πως οφείλουν κάποια ενοίκια, για τα οποία αναλαμβάνουν να μιλήσουν με τον ιδιοκτήτη. Δεν αντιλαμβάνομαι όμως γιατί να αναφερθούν μόνο σε ό,τι οι ίδιοι οφείλουν και όχι στο συμψηφισμό. Το γεγονός ότι δεν έκαναν λόγο για συμψηφισμό, τη στιγμή που δέχθηκαν ότι οφείλουν ενοίκια, είναι ένας πρόσθετος λόγος που δικαιολογεί συμπέρασμα ότι οι διάδικοι δεν συμφώνησαν τέτοιο συμψηφισμό. Τέλος, το τεκμήριο 13 δεν αποδεικνύει οτιδήποτε άλλο πλην του ότι η εναγομένη 1 κατέβαλε στην Α.Η.Κ. το ποσό των €2.173,
- Ο λόγος που έπραξε τούτο δεν αναφέρεται στο έγγραφο. Ο δε ισχυρισμός του Προδρόμου ότι τα στοιχεία Σ:56W1, που βρίσκονται σε παρένθεση, είναι ο κωδικός εγκατάστασης τριφασικού ρεύματος, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Δεν είναι στον Προδρόμου να επεξηγήσει τους κωδικούς της Α.Η.Κ. αλλά σε αρμόδιο λειτουργό. Εν πάση όμως περιπτώσει, έκδηλο είναι ότι τα αναφερόμενα στο τεκμήριο 13 παραπέμπουν στα στοιχεία του ακινήτου και όχι σε οτιδήποτε άλλο. Τώρα, με δεδομένο ότι οι διάδικοι δεν προέβησαν σε οιανδήποτε συμφωνία σε σχέση με την εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος, ό,τι απομένει να αποφασιστεί είναι ο αριθμός των απλήρωτων ενοικίων. Λέγω τούτο εφόσον ο Προδρόμου δέχεται ότι δεν κατέβαλαν τα τελευταία πέντε ενοίκια. Δοθέντος ότι ο ίδιος διατείνεται πως έφυγαν το Φεβρουάριο του 2010, έπεται ότι ο Προδρόμου θέλει τους εναγόμενους να μην έχουν καταβάλει τα ενοίκια για τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2009, καθώς και Ιανουάριο και Φεβρουάριο
- Εν τούτοις οι εναγόμενοι δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε απόδειξη. Το βάρος βεβαίως, και με αυτό εννοώ βάρος προσκόμισης μαρτυρίας (evidential burden) βρίσκεται στους δικούς τους ώμους. Αυτό γιατί δέχονται ότι βρίσκονταν στην αποθήκη την εν λόγω περίοδο. Συνεπώς το μόνο που απομένει είναι να αποδείξουν ότι πλήρωσαν τα ενοίκια που αντιστοιχούν στην περίοδο αυτή. Ο ισχυρισμός πως οι αποδείξεις τους καταστράφηκαν το 2013 σε πυρκαγιά, δεν πείθει. Κατ'αρχάς αν είχαν τέτοιες θα τις παρέδιδαν στο συνήγορο τους όταν καταρτίζετο η υπεράσπιση και δεν θα τις κρατούσαν για να τις παρουσιάσουν στην ακρόαση. Από την άλλη, εφόσον η πληρωμή γινόταν μέσω τράπεζας, εν προκειμένω της Σ.Π.Ε. Ιδαλίου, μπορούσαν εάν ήθελαν να κλητεύσουν τούτη για να δώσει σχετικές εξηγήσεις. Ούτε όμως αυτό έπραξαν. Είμαι της γνώμης πως η θέση των εναγομένων δεν είναι ειλικρινής και γνήσια και συνεπώς δεν πείθει. Από την άλλη, ειλικρινής κρίνεται η θέση του συζύγου της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι οφείλουν ενοίκια από την 1.6.
- Επί του προκειμένου υποδεικνύεται ότι η θέση του Λαγού πως οι εναγόμενοι κατείχαν την αποθήκη μέχρι και τον Ιούνιο του 2010, υποστηρίζεται, εμμέσως, από τα λεγόμενα του Προδρόμου. Αυτό γιατί ο Προδρόμου δέχτηκε ότι τα ράφια παρέμειναν εκεί για 2 με 3 μήνες μετά που έφυγαν. Δικαίως λοιπόν ο Λαγός αναφέρει ότι οι εναγόμενοι δεν εκκένωσαν την αποθήκη το Φεβρουάριο του 2010 αλλά τον Ιούνιο του
- Όσο δε για τα ράφια και τον ισχυρισμό του Προδρόμου ότι τα άφησαν εκεί κατόπιν παρακλήσεως των ιδιοκτητών, έχω να παρατηρήσω ότι είναι σαθρός και ανίκανος να γίνει πιστευτός. Αποτελεί γεγονός ότι οι εναγόμενοι επιθυμούσαν να πωλήσουν τα ράφια. Αυτό επιβεβαιώνεται από τις φωτογραφίες του τεκμήριου 12 και συγκεκριμένα τη διαφήμιση που επικόλλησαν στον τοίχο της αποθήκης, σε συνδυασμό με τη μαρτυρία του Προδρόμου που δέχτηκε ότι τα στοιχεία που εκεί αναφέρονται είναι δικά τους. Συνεπώς οι ίδιοι [οι εναγόμενοι] είναι εκείνοι που επιθυμούσαν την πώληση των ραφιών. Έχοντας όμως τούτο ως δεδομένο, δυσκολεύομαι να αντιληφθώ πως οι ιδιοκτήτες ήταν εκείνοι που τους ζήτησαν να αφήσουν τα ράφια εκεί. Άλλωστε οι ιδιοκτήτες επιζητούσαν σύντομη εκκένωση και παράδοση της αποθήκης, ώστε να την ενοικιάσουν. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από το ότι την ενοικίασαν αμέσως μόλις τους παραδόθηκε. Τέλος, δεν μπορώ να μην επισημάνω εδώ και κάτι τελευταίο· ενώ ο Προδρόμου διατείνεται ότι συνομιλούσε με την ενάγουσα, όποτε νιώθει ότι τον εξυπηρετεί χρησιμοποιεί τον όρο ιδιοκτήτες, δηλαδή πληθυντικό. Στο δε τεκμήριο 9 γίνεται αναφορά σε ιδιοκτήτη και όχι ιδιοκτήτρια. Η εν λόγω μαρτυρία αντιπαραβάλλεται με εκείνη του Λαγού που με απλοϊκότητα και γνησιότητα επεξηγεί πως η σύζυγος του δεν έχει σχέση με τέτοια πράγματα και οι εναγόμενοι δεν την γνωρίζουν, ενώ δίδει και λεπτομέρειες που επιβεβαιώνουν την ενεργή συμμετοχή του στην ενοικίαση. Επί του προκειμένου κρίνω ότι η αλήθεια κατοικεί στο λόγο του Λαγού και όχι του Προδρόμου. Πέραν των πιο πάνω δύο είναι τα θέματα που παραμένουν για εξέταση. Το πρώτο έχει να κάνει με την ηλεκτρική πόρτα. Επί τούτου παρατηρώ ότι η τοποθέτηση της πόρτας αποτελεί κοινό τόπο. Από την άλλη, η αξία της και συγκεκριμένα το ποσό που αναφέρεται στην αγωγή, δηλαδή ότι η ενάγουσα κατέβαλε το ποσό των €1.700,00, πλέον Φ.Π.Α. €255,00, δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Δεν παραγνωρίζω ότι ο Προδρόμου αρνήθηκε πως οι εναγόμενοι αφαίρεσαν και οικειοποιήθηκαν την εν λόγω πόρτα. Παρ'όλα αυτά η μαρτυρία τούτου κρίθηκε αναξιόπιστη και ανίκανη να συνεισφέρει οτιδήποτε στα ευρήματα του δικαστηρίου. Από την άλλη η αξιόπιστη μαρτυρία του Λαγού θέλει τους εναγόμενους να αφαιρούν τούτη την πόρτα και κατ'επέκταση η ενάγουσα υπέστη ζημιά. Τούτη η ζημία είναι βεβαίως το ποσό που η ίδια κατέβαλε διά αγορά της πόρτας αυτής, εν προκειμένω €1.700,00, πλέον €255,00 Φ.Π.Α.. Το δεύτερο και τελευταίο ζήτημα που απομένει να αποφασιστεί είναι ο ισχυρισμός του Λαγού πως διαπίστωσε ζημίες στην αποθήκη, αξίας €450,
- Τώρα, η μαρτυρία του Λαγού κρίθηκε αξιόπιστη και ειλικρινής. Εν τούτοις πέραν του αξιόπιστου της μαρτυρίας τούτου, στοιχείο που οδηγεί σε συμπέρασμα ότι όντως διαπιστώθηκαν ζημιές, επιβάλλεται οι ειδικές ζημίες να αποδεικνύονται αυστηρά. Σχετική εν προκειμένω είναι η υπόθεση Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ.239, στην οποία υιοθετήθηκε η υπόθεση Bonham-Carter v. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 T.L.R.177,178, όπου λέχθηκε ότι. «Plaintiffs must understand that if the bring actions for damages it is for them to prove their damage; it is not enough to wright down the particulars, and so to speak, throw them at the head of the court, saying "This is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it.» Ως εκ των πιο πάνω, καίτοι η μαρτυρία του Λαγού κρίθηκε αξιόπιστη, εν τούτοις δεν αποδεικνύει τη ζημία που αξιώνεται. Αυτό γιατί η μαρτυρία δεν απεκάλυψε ποια ακριβώς ήταν η ζημία, φερ'ειπείν στους τοίχους, τις τουαλέτες ή αλλού, όπως ούτε ποιες ήταν οι διορθωτικές κινήσεις και τί ακριβώς στοίχησαν, λόγου χάριν υλικά και εργατικά. Γι'αυτούς ακριβώς τους λόγους δεν μπορώ να δεχθώ αυτή τη πτυχή της μαρτυρίας του Λαγού. Δυνάμει όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η ενάγουσα υπέγραψε το τεκμήριο 5, όπως ο σύζυγος της ανέφερε. Οι δε εναγόμενοι παρέδωσαν την αποθήκη λίγο πριν να ενοικιαστεί εκ νέου, δηλαδή λίγο πριν την 1.7.
- Τα ενοίκια που δεν κατέβαλαν οι εναγόμενοι ανέρχονται σε δεκατρία, προς £660,00 έκαστο. Καμία άλλη συμφωνία δεν έκαναν τα μέρη και δη για εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος και ακολούθως συμψηφισμό του κόστους εγκατάστασης με τα ενοίκια. Περιπλέον, με την παράδοση της αποθήκης διαφάνηκε ότι οι εναγόμενοι αφαίρεσαν από την αποθήκη μια ηλεκτρική πόρτα, αξίας €1.700,00, πλέον €255,00 Φ.Π.Α., ιδιοκτησία της ενάγουσας. Τέλος, δεδομένο είναι ότι οι εναγόμενοι κατέβαλαν το ποσό των £500,00 ως εγγύηση και το εν λόγω ποσό δεν τους επιστράφηκε. Συνεπώς τούτο αρμόζει και πρέπει να συμψηφιστεί με την απόφαση που πρόκειται να εκδοθεί. Ως εκ των πιο πάνω η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Από την άλλη, υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, εκδίδεται απόφαση για το ποσό των €14.459,80, ως καθυστερημένα ενοίκια. Παρεμβάλλω εδώ ότι το πιο πάνω ποσό είναι αυτό που αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως. Αναφέρω τούτο καθ'ότι η αριθμητική πράξη (13 ενοίκια προς £660,00 ή €1.127,68) φανερώνει πως το σύνολο του ποσού ανέρχεται σε €14.659,
- Εν τούτοις εφόσον η ενάγουσα περιόρισε την αξίωση της, το δικαστήριο δεν έχει παρά να περιοριστεί στο εν λόγω ποσό. Πλέον υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, επιδικάζεται το ποσό των €1.700,00 και €255,00, ως η αξία και το Φ.Π.Α. της πόρτας που οικειοποιήθηκαν οι εναγόμενοι. Από το σύνολο των πιο πάνω ποσών αφαιρείται η εγγύηση των εναγομένων, δηλαδή €850,
- Εν ολίγοις υπέρ της ενάγουσας επιδικάζεται το συνολικό ποσό των €15.560,80 (14.459,80+1.700,00+255,00-854,00). Ας σημειωθεί ότι η όποια μετατροπή νομίσματος εδράζεται στις διατάξεις της Κ.Δ.Π.311/2007 που καθορίζει τη σχετική ισοτιμία (£1=€1,708.601). Τέλος, υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, επιδικάζονται και τα έξοδα της διαδικασίας, αξίωσης και ανταπαίτησης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. Και τα δύο ποσά, αξίωση και έξοδα, θα φέρουν νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής. (Υπ.) ........ Λ.Α.Παντελή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο