← Κύπρος

ΑΡΓΥΡΗ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ν. ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚ) ΤΥΜΒΙΟΣ, Αρ. Αγωγής: 3146/13, 6/7/2017

ΑΡΓΥΡΗ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ν. ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚ) ΤΥΜΒΙΟΣ, Αρ. Αγωγής: 3146/13, 6/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A179 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3146/13 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΡΓΥΡΗ ΟΔΥΣΣΕΩΣ Ενάγοντα -και- ΜΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚ) ΤΥΜΒΙΟΣ Εναγομένου --------------------- Αίτηση Ημ. 6.4.17 Για Αναστολή Εκτέλεσης Εντάλματος Κατάσχεσης Κινητής Περιουσίας ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6 Ιουλίου,

  1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: Η κ. Σ. Γεωργίου, για Lefkos Clerides & Sons LLC (ΔΘ6). Για τον Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση: Ο κ. Π. Αγγελίδης, για Π. Αγγελίδης & Σια ΔΕΠΕ (ΔΘ120). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν μονομερούς αιτήσεως ημερομηνίας 6.4.17, το Δικαστήριο (στις 7.4.17), εξέδωσε το πιο κάτω διάταγμα (ως τούτο συνετάχθη στις 13.4.17): « Της αιτήσεως του κ.κ LEFKOS CLERIDES & SONS LLC δικηγόρων εναγομένου - αιτητή και αφού ανεγνώσθη η ένορκος ομολογία η κατατεθείσα υπό ή εκ μέρους του εναγομένου-αιτητή, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως η εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αρ. 102240, αρ. sheriff 1052/2016 που εξεδόθηκε στις 30/05/2016 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ανασταλεί και δη δια του παρόντος αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης ημερομηνίας 05/04/2017 για διόρθωση (rectification) της εκδοθείσας στις 13/08/2015 Απόφασης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ τον Ενάγοντα από του να λάβει οποιαδήποτε εκτελεστικά μέτρα και/ή διατάγματα προς εκτέλεση της Απόφασης ημερομηνίας 13/08/2015 μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης ημερομηνίας 05/04/2017 για διόρθωση (rectification) της εν λόγω Απόφασης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Οι ενάγοντες δύναται να εμφανιστούν, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στις 24.4.17 και ώρα 9.00π.μ. και δείξουν λόγο γιατί το παρόν διάταγμα να μην συνεχίσει να ισχύει». Βλέψη της παρούσας διαδικασίας είναι η διατήρηση (ή όχι) της ισχύος του διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 5.4.17, για «. διόρθωση της εκδοθείσας στις 13/08/2015 απόφασης στην υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ούτως ώστε να συνάδει με τις γραπτές δηλώσεις των διαδίκων που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο Α στις 13/08/2015» («η αίτηση για διόρθωση ημερομηνίας 5.4.17»). Η ως άνω περικοπή (όπως και όλες οι υπόλοιπες στην παρούσα απόφαση), παρατέθηκε αυτούσια χωρίς επέμβαση είτε στη σύνταξη είτε στην ορθογραφία. Η τωρινή αίτηση που εδράζεται νομικώς (και ανάμεσα σε άλλα), στην Δ.40Θ7 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, υποστηρίζεται (ως προς τα γεγονότα της), από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ολέσσια Σαμπάζοβα, στην οποία αναφέρονται και τα εξής: «
  2. ......................................................... Έχω επίσης γνώση όλων των γεγονότων που άπτονται της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και της απόφασης ημερομηνίας 13/08/2015 που εκδόθηκε στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής καθώς και της έκδοσης του επίδικου εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αρ. 102240, (αρ. sheriff 1052/2016) ημερομηνίας 30/05/
  3. Αντίγραφο της απόφασης ημερ. 13/08/15 επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  5. Η πιο πάνω προηγούμενη αίτηση είχε οριστεί από το Δικαστήριο σας στις 31/3/2017 για οδηγίες και για να καταχωρηθεί η ένσταση από την πλευρά του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση μέχρι εκείνη την ημέρα, και συγχρόνως το Σεβαστό Δικαστήριο σας όρισε την υπόθεση για οδηγίες σε μια επιπρόσθετη ημερομηνία, ήτοι στις 04/04/
  6. Ένεκα του γεγονότος ότι το Δικαστήριο όρισε δύο ημερομηνίες για Οδηγίες της Αίτησης η ασκούμενη Δικηγόρος του γραφείου μας, κα Χαρά Καραγιάννη, που παρουσιάστηκε εκ μέρους του Αιτητή, θεώρησε ότι ισχύει μόνο η δεύτερη ημερομηνία (04/042017) και ότι η 31/03/2017 απλά ήταν η ημερομηνία μέχρι την οποίαν είχε τεθεί προθεσμία στην πλευρά του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση να καταχωρήσει την Ένσταση του, και όχι ημερομηνία που είχε ορισθεί η Αίτηση για Οδηγίες. Το ίδιο λάθος έγινε και από την πλευρό του Δικηγόρου του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση και ένεκα αυτής της εσφαλμένης εντύπωσης κανείς από τους διαδίκους δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 31/03/
  7. Σαν αποτέλεσμα αυτής της παρεξήγησης το Δικαστήριο σας απέρριψε την Αίτηση λόγω της μη εμφάνισης εκ μέρους του Αιτητή και έδωσε άδεια να καταχωρήσουμε νέα Αίτηση δια κλήσεως πράγμα το οποίον και πράξαμε χθες στις 05/04/2017 καταχωρώντας νέα Αίτηση δια κλήσεως εκ μέρους του Αιτητή.
  8. Ένεκα των πιο πάνω προέκυψε η ανάγκη καταχώρησης από το γραφείο μας εκ μέρους του Αιτητή, νέας Μονομερής Αίτησης για αναστολή της εκτέλεσης του Εντάλματος (Writ) μέχρι πλήρους εκδίκασης της νέας Αίτησης δια κλήσεως που καταχωρηθεί στις 05/04/2017 εκ μέρους του Αιτητή. Όπως καλά γνωρίζω και πιστεύω είναι ορθό και δίκαιον να εκδοθεί η Μονομερούς Αίτηση νια τον εξής λόγο: (α) Η πλευρά του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση δεν έφερε ένσταση στην προηγούμενη αίτηση για την έκδοση του Διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης του writ, αλλά αντίθετα αποδέχθηκε την έκδοση του Διατάγματος το οποίον και εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 08/03/
  9. Εκ των πιο πάνω προκύπτει το αβίαστο συμπέρασμα ότι η πλευρά του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς καθ' οιουδήποτε τρόπο με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
  10. Είναι η θέση μου ότι η εκτέλεση του πιο πάνω εντάλματος καθώς και η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 13/08/2015 θα πρέπει να ανασταλούν ενόσω εκκρεμεί η εκδίκαση της Αίτησης ημερομηνίας 21/02/2017 για διόρθωση της εν λόγω Απόφασης καθότι σε περίπτωση που ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση προχωρήσει με την κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του Αιτητή θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο ο Αιτητής να λάβει πίσω τα περιουσιακά στοιχεία αυτά σε περίπτωση που το Δικαστήριο εκδικάσει υπέρ του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση την Αίτηση για διόρθωση της απόφασης.
  11. Συγκεκριμένα, όπως διαφαίνεται από τα όσα αναφέρω στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 05/04/2017 για διόρθωση της Απόφασης η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου, το Σεβαστό Δικαστήριο εσφαλμένα παρέθεσε το λεκτικό της εκδοθείσας απόφασης συμπεριλαμβάνοντας τόκους οφειλομένους από τον Αιτητή, αφού βάση των δηλώσεων των δύο πλευρών που καταχωρήθηκαν ως Τεκμήριο Α που αποτέλεσαν την εκ συμφώνου απόφαση του Δικαστηρίου, το συμφωνηθέν ποσό των €800.000 που κατεβλήθη προς τον Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση πλέον €50.000 δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α, ήταν χωρίς τόκους.
  12. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης ημερομηνίας 13/08/2015 στην υπό τον ωο άνω αριθμό και τίτλο αγωγή έχουν ως ακολούθως: (α) Ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση, κατά ή περί το 2013 καταχώρησε την αγωγή υπ'αριθμόν 2977/2013 με Ενάγοντα τον ίδιο υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου του Αιτητή Ευθυμίας Τύμβιου και Εναγόμενους τους
  13. Evgenia Michaelidou Developments Ltd,
  14. Μιχάλης (Μάικ) Τύμβιος,
  15. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Αντίγραφο του Κλητήριου εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  16. (β) Ως διαφαίνεται από το Κλητήριο Ένταλμα και την Έκθεση Απαίτησης της αγωγής 2977/2013, ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση, απαιτούσε από τον Αιτητή ποσόν ύψους πέραν των € 7.000.000, το οποίον κατ' ισχυρισμόν του οφείλετο όχι προς τον ίδιο προσωπικά αλλά στην περιουσία της Διαχείρισης της συζύγου του της οποίας μοναδικός Κληρονόμος είναι ο Αιτητής και τα δύο παιδιά του. Βάσει αυτής της αγωγής ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση πέτυχε την εξασφάλιση προσωρινού Διατάγματος παγοποίησης ποσού ύψους € 3.500.000, πλέον τόκων, το οποίον οφείλετο στον Αιτητή από την Κυπριακή Δημοκρατία και θα του εκαταβάλλετο τον Μάρτιο του 2015 ως η τελευταία δόση βάσει σχετικής απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 27/06/
  17. Επισυνάπτω αντίγραφο της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου ως Τεκμήριο
  18. (γ) Ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση, καταχώρησε την αγωγή υπ'αριθμόν 2977/2013 στις 14/05/2013, δηλαδή 6 ημέρες πριν την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσωπικής του αγωγής 3146/2013 με σκοπό να μετατρέψει την Διαχείριση της περιουσίας της συζύγου του Αιτητή σε μέσο/εργαλείο εκβιασμού και μοχλού πίεσης, κατά των νόμιμων Κληρονόμων αυτής και ειδικότερα κατά του Αιτητή προσωπικά, για να πετύχει την προώθηση και ικανοποίηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσωπικής του αγωγής υπ'αριθμόν 3146/2013 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. (δ) Με άλλα λόγια, υπό το ανυπόστατο και ψευδές πρόσχημα ότι ο Αιτητής όφειλε να αποδώσει στην Διαχείριση χρήματα και αποζημιώσεις που είχε λάβει βάσει της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου, (Τεκμήριο 3), παγοποίησε μέσω του προσωρινού Διατάγματος παγοποίησης το ποσόν της τελευταίας δόσης που οφείλετο στον Αιτητή από την Κυπριακή Κυβέρνηση, με σκοπό να τον αναγκάσει εκβιαστικά να εξαγοράσει την παραίτηση του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση ως Διαχειριστή με την καταβολή ενός σημαντικού ποσού για να αποσύρει συγχρόνως και την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσωπική του αγωγή (3146/2013) που ήγειρε εναντίον του Αιτητή. (ε) Το εκδοθέν διάταγμα προς όφελος του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση, στην αγωγή υπ'αριθμόν 2977/2013 που καταχώρησε ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου του Αιτητή, κατέστη απόλυτον. (στ) Λυπούμαι να παραδεχτώ ότι στο τέλος της ημέρας ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση κατάφερε να πετύχει τα άνομα σχέδια του καθότι λόγω της συνέχισης της ισχύος του Διατάγματος το οποίο κατέστη απόλυτο από το Σεβαστό Δικαστήριο, δεν ήταν σε θέση ο Αιτητής να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις αρκετών εκατομμυρίων Ευρώ και υπέκυψε στους εκβιασμούς του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση, αποδεχόμενος συμβιβασμό στις πιο πάνω αγωγές υπ αριθμόν 2977/2013 και 3146/2013 καθώς και στην αίτηση 285/2008 για παύση του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση από την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου του Αιτητή. (ζ) Όπως θα εξακριβωθεί από την απλή ανάγνωση των Δηλώσεων των δικηγόρων του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση και των Εναγόμενων που φαίνονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου στις πιο πάνω αγωγές και αίτηση, ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση απέσυρε ανεπιφύλακτα και ως πλήρως και τελεσίδικα διευθετηθείσες τις αγωγές 2977/2013 και την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την καταβολή ποσού €800.000 πλέον €50.000 δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α, όχι προς όφελος της Διαχείρισης που ήταν το ανυπόστατο και ψευδές πρόσχημα αλλά προς τον ίδιο προσωπικά προς ικανοποίηση της απαίτησης του στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Συγχρόνως αποδέχτηκε να τερματίσει τις υπηρεσίες του ως Διαχειριστής στην αίτηση του 285/2008 και απέσυρε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον του Αιτητή.
  19. Είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ότι το ποσόν των €800.000 πλέον €50.000 δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α. που έλαβε ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση δεν κατεβλήθη από τον Αιτητή, αλλά απεκόπη κατόπιν επιμονής των Δικηγόρων του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση, από το ποσόν των €3.500.000 πλέον τόκων που είχε παγοποιηθεί μέσω του Διατάγματος και μεταφοράς του (ποσού) σε τραπεζικό λογαριασμό του Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση από την Γενική Λογίστρια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντίγραφο της επιστολής του Αιτητή προς την Γενική Λογίστρια επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  21. Με την καταβολή του ποσού αυτού που έγινε την ίδια μέρα που δηλώθηκε ο συμβιβασμός των πιο πάνω αγωγών ενώπιον του Δικαστηρίου, εξασφαλίσθηκε πλήρως και ικανοποιήθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ενώ η αγωγή 2977/2013 (που ήταν το εργαλείο του εκβιασμού) αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα από τον Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση χωρίς να δοθεί κανένα ποσό προς όφελος της Διαχείρισης. Τόσο ο Ενάγοντας / Καθ'ού π αίτηση όσο και οι Δικηγόροι του δόλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την διευθέτηση των αγωγών 2977/2013 και της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής με την καταβολή του καθαρού ποσού των €800.000 πλέον €50.000 ως δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α., ικανοποιούνταν πλήρως και τελεσίδικα όλες οι απαιτήσεις των πιο πάνω αγωγών και ότι ουδεμία απαίτηση βάσει των αγωγών θα είχε στο μέλλον ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση. Επισυνάπτω αντίγραφα των πρακτικών του Δικαστηρίου και των δηλώσεων που αποτέλεσαν το λεκτικό της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ως Τεκμήριο 5, στην Αγωγή 2977/2013 ως Τεκμήριο 6 και τις δηλώσεις των διαδίκων που καταχωρήθηκαν ως τεκμήριο Α στην Αίτηση Διαχείρισης 285/2008 ως Τεκμήριο
  23. Ως καλά γνωρίζω και ως με συμβουλεύει ο Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση στο Δικαστήριο, κος Νίκος Κληρίδης, με την καταβολή του πιο πάνω ποσού δεν εγείρετο θέμα αποπληρωμής οποιονδηποτε τόκων αφού τόσο η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή όσο και η αγωγή 2977/2013 διευθετήθηκαν εκ συμφώνου σύμφωνα με το λεκτικό των δηλώσεων των εμπλεκομένων μέρων και όχι μέσω εκδίκασης, και επομένως τα οποιαδήποτε ποσά οφείλονται είναι αυτά που έχουν συμφωνηθεί και διαφαίνονται στις δηλώσεις των εμπλεκομένων μερών και στην Απόφαση του Δικαστηρίου, επομένως το Άρθρο 33

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 το οποίον παρέχει την δυνατότητα καταβολής τόκων σε εκδοθείσες αποφάσεις δεν έχει ισχύ στην παρούσα περίπτωση η οποία διευθετήθηκε εκ συμφώνου με συγκεκριμένα ποσά.
  1. Περαιτέρω, τόσο ο Ενάγοντας/ Καθ' ου η Αίτηση, όσο και ο Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση στο Δικαστήριο, κ. Νίκος Κληρίδης, υπέγραψαν ρητά δεσμευτική επιστολή (γραπτή συμφωνία) προς την Δικηγόρο της Δημοκρατίας, κα Θεανώ Μαυρομουστάκη, στις 21/07/2015 για πληρωμή των συμφωνηθέντων ποσών σύμφωνα. Δηλαδή του ποσού των € 800.000 και € 50.000 Δικηγορικά έξοδα συν Φ.Π.Α. πριν την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 8 την επιστολή ημερ. 21/07/15 προς την κ. Μαυρομουστάκη Θεανώ δικηγόρο της Δημοκρατίας, που εμφανίστηκε στην υπόθεση αρ. 2977/13 εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι η θέση μου, ότι όπως ρητά αναφέρεται στα Δικηγορικά έξοδα του τότε Δικηγόρου του πλέον Φ.Π.Α, αν υπήρχε συμφωνημένος τόκος στο δικό του απαιτητό ποσό θα το είχε ρητά απαιτήσει.
  2. Βάσει της λανθασμένης Απόφασης του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα ισχυριζόμενος την οφειλή τόκων επί του ποσού των €800.000 και του ποσού των €50.000 συν Φ.Π.Α, ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση κακόπιστα κατά η περί τις 30/05/2016 εξασφάλισε την έκδοση επίδικου του εντάλματος κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων του Αιτητή υπ' αριθμό
  4. Ουσιαστικά ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση εκμεταλλεύτηκε την εσφαλμένη επιδίκαση τόκων από το Δικαστήριο προς όφελος του, παρά το γεγονός ότι γνωρίζει πολύ καλά ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε μεταξύ τους η καταβολή τόκων επί των συμφωνηθέντων ποσών.
  5. Ως εκ τούτου εξ'όσων γνωρίζω και εξ'όσων με συμβουλεύει ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση στο Δικαστήριο, κος Νίκος Κληρίδης, ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση εξαπάτησε το Δικαστήριο απαιτώντας τόκους δήθεν οφειλόμενους από την ημέρα καταχώρησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ενώ γνώριζε, και αυτό διαφαίνεται από τις δηλώσεις του ίδιου μέσω των δικηγόρων του, ότι το καθαρό ποσό των €800.000 που απεκόπη από το παγοποιηθέν υπόλοιπο που οφείλετο στον Αιτητή από την Κυπριακή Δημοκρατία, ήταν το τελικό ποσό προς πλήρη διευθέτηση τόσο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής όσο και της αγωγής 2977/
  7. Όπως καλά γνωρίζω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση στο Δικαστήριο, κος Νίκος Κληρίδης, ενόψει της εκκρεμούσης προς εκδίκαση αίτησης ημερομηνίας 21/02/2017 για διόρθωση (rectification) της Απόφασης ημερομηνίας 13/08/2015 είναι απαραίτητο όπως ανασταλεί το επίδικο ένταλμα κατάσχεσης ημερομηνίας 30/05/2016 αλλά και να εμποδιστεί ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση από του να λάβει οποιαδήποτε άλλα τυχόν μέτρα εκτέλεσης έως ότου ξεκαθαριστεί το θέμα της οφειλής τόκων του Αιτητή προς τον Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση.
  8. Τα συμφωνηθέντα ποσά των €800.000 και €50.000 συν Φ.Π.Α έχουν ήδη εξοφληθεί και η απόφαση ημερομηνίας 13/08/2015 θα θεωρείτο ως εξοφληθείσα εάν το Δικαστήριο λανθασμένα και/ή εκ παραδρομής δεν επιδίκαζε τόκους επί των εν λόγω ποσών.
  9. Όπως καλά γνωρίζω και όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση στο Δικαστήριο, κος Νίκος Κληρίδης, καμία ζημιά δεν πρόκειται να υποστεί ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αντίθετα, σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο δεν επιδικάσει υπέρ του Αιτητή τα αιτούμενα διατάγματα κινδυνεύουν τα δικαιώματα του και τα περιουσιακά του στοιχεία αφού σε περίπτωση που εκτελεστεί η Απόφαση και μεταγενέστερα το Δικαστήριο αποφασίσει στην Αίτηση για διόρθωση ημερομηνίας 21/02/2017 ότι δεν οφείλει την καταβολή τόκων προς τον Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση, θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση να του επιστρέφει πίσω την περιουσία του η οποία υπόκειται προς κατάσχεση.
  10. Εξ'όσων γνωρίζω από έγκυρες πηγές ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση έχει ήδη εξανεμίσει το ποσό των €800.000 με την αγορά ενός σπιτιού στα κατεχόμενα και με την αποπληρωμή διάφορων δανείων του. Ως εκ τούτου, ανησυχώ ότι στην περίπτωση που δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 13/08/2015 και ο Ενάγοντας / Καθ'ού η αίτηση πετύχει την κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του Αιτητή για την είσπραξη των δήθεν οφειλόμενων τόκων, θα εξανεμίσει τα περιουσιακά του στοιχεία αυτά και εάν κατά την εκδίκαση της Αίτησης ημερομηνίας 21/02/2017 διαφανεί ότι ο Αιτητής δεν οφείλει την καταβολή τόκων στον Ενάγοντα / Καθ'ού η αίτηση, θα είναι αδύνατο να επανακτήσει πίσω τα κατασχεθέντα περιουσιακά του στοιχεία. .............................................................». Η ένσταση του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση σύγκειται στους ακόλουθους λόγους, ως αποτυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Προθέσεως Ενστάσεως: « .....................................................................................................................................................................................................................
  11. Η Ένορκη Δήλωση της νομικού κ. Σαμπάζοβα των Λεύκος Κληρίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε, στην οποία στηρίχθηκε η αίτησης του Εναγόμενου είναι ψευδής και γίνεται σκόπιμα για σκοπούς παρεμπόδισης απονομής της Δικαιοσύνης.
  12. Η Ένορκη Δήλωση της νομικού κ. Σαμπάζοβα των Λεύκος Κληρίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε, που στηρίζεται η Αίτηση του Εναγόμενου είναι προσχηματική με σκοπό την παρεμπόδιση εκτέλεσης διατάγματος δικαστηρίου (writ) πώλησης κινητής ιδιοκτησία του Εναγόμενου και αποτελεί εσκεμμένο παράπτωμα.
  13. Η Αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη, ενοχλητική και γίνεται στα πλαίσια οργανωμένου σχεδίου παραπλάνησης του Δικαστηρίου ή/και για άλλους αλλότριους σκοπούς.
  14. Οι ισχυρισμοί της νομικού κ. Σαμπάζοβα των Λεύκος Κληρίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. αναφορικά με την δυνατότητα επανακαταχώρησης αιτήσεως με τις ίδιες αξιώσεις αποτελούν δεδικασμένο κάτι που η κ. Σαμπάζοβα απέκρυψε από το Δικαστήριο.
  15. Η νομικός κ. Σαμπάζοβα σκοπίμος απέκρυψε γεγονότα από το δικαστήριο και υιοθέτησε ψευδής ισχυρισμούς και θέσεις του πελάτη της για να επιτύχει μονομερές διάταγμα.
  16. Η νομικός κ. Σαμπάζοβα απέκρυψε ασυμβίβαστο και/ή σύγκρουση συμφερόντων, για να επιτύχει μονομερές διάταγμα.
  17. Η Ένορκη Δήλωση της νομικού κ. Σαμπάζοβα αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία και ψευδώς δηλώνει στο δικαστήριο ότι γνωρίζει τα γεγονότα και δεν επεξηγεί στο Δικαστήριο τους λόγους που ο Ενάγοντας και πελάτης τους δεν έχει ο ίδιος προβεί σε πρωτότυπη μαρτυρία δια μέσου δικούς του ενόρκου δηλώσεως προς στήριξη του μονομερούς αιτήματος του.
  18. Το άρθρο 33 του Ν. 14/60 αναφέρεται ξεκάθαρα ότι όλες οι αποζημιώσεις που επιδικάζονται φέρουν τόκο και στις περιπτώσεις που συμφωνείται η μη συμπερίληψη τόκου αυτή αναφέρεται ρητά στο Δικαστήριο.
  19. Η μονομερής αίτηση του Εναγόμενου καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και καταφρόνησή του Δικαστηρίου». Οι λόγοι ένστασης επεξηγούνται σε συνημμένη ένορκη δήλωση του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση, ως κατωτέρω: «............................................................
  20. Ο Εναγόμενος με νέα αίτηση που κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5/4/2017, αιτείται διόρθωση της αποφάσεως ημερομηνίας 13/8/2015 (rectification) ούτως ώστε να συνάδουν με τα πρακτικά συμβιβασμού (ως τα ερμηνεύει ο Εναγόμενος) ενώ έχει επιτύχει την έκδοση νέου απαγορευτικού διατάγματος εκτέλεσης του Εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αριθμό 102240 με μονομερής αίτηση (Εξ Πάρτε), η οποία βασίστηκε σε ένορκο δήλωση της δικηγόρου του κ. Ολέσσια Σαμπάζοβα των Λεύκο Κληρίδη και Υιοί Δ.Ε.Π.Ε.
  21. Η Ένορκη Δήλωση της κ. Ολέσσια Σαμπάζοβα, που συνοδεύει την αίτηση του Εναγόμενου και η έκδοση του μονομερούς διατάγματος έχει βασιστεί σε αναληθείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς, οι οποίοι χρήζουν απάντησης και διευκρίνισης ούτως ώστε να μπορέσει το Σεβαστό Δικαστήριο να σχηματίσει ολοκληρωμένη εικόνα επί των γεγονότων που αφορούν την αίτηση του Εναγόμενου με την οποία εξασφάλισε προσωρινό Δικαστικό Διάταγμα. Περαιτέρω, ισχυρίζομαι ότι η κ. Σαμπάζοβα απέκρυψε από το Δικαστήριο σειρά σημαντικών γεγονότων τα οποία θα αναφέρω πιο κάτω.
  22. Θα απαντήσω στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις παραγράφους 1,3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 και 21.της ένορκης δήλωσης της κ. Σαμπάζοβα. Όσο αφορά τους ισχυρισμούς της κας Σαμπάζοβα στην παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεως της, δεν γνωρίζω εάν από λάθος δεν εμφανίστηκαν οι δικηγόροι αλλά παραμένει το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκε ο Αιτητής και η Αίτηση του απορρίφθηκε. Επίσης το Δικαστήριο ουδέποτε ακύρωσε την εν λόγω ημερομηνία και αυτό φαίνεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου.
  23. Η κ. Σαμπάζοβα στην παράγραφο 1 της Ένορκης Δηλώσεως της, αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υποθέσεως ως επίσης και τις νομικές πτυχές της αιτήσεως ως επίσης επικαλείται γνώση όλων των γεγονότων που άπτονται στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η κ. Σαμπάζοβα δεν γνωρίζει τα γεγονότα ως ισχυρίζεται και εκ προθέσεως επιχείρησε και παραπλάνησε το Δικαστήριο από την πρώτη κιόλας παράγραφο της δηλώσεως της. Περαιτέρω ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η δήλωση της κ. Σαμπάζοβα είναι ψευδής και οι ισχυρισμοί της μετέωροι ή και αποτελούν απλή επανάληψη των θέσεων του Εναγόμενου πελάτης τους, ήτοι επιβεβαιωτική μαρτυρία και κατ' επέκτασιν, άνευ της απαιτούμενης αξίας μαρτυρία. Περαιτέρω η κ. Σαμπάζοβα δεν επεξηγεί στο Δικαστήριο τους λόγους που ο Εναγόμενος και πελάτης της δεν μπορούσε να προβεί ο ίδιος σε ένορκη δήλωση που θα συνόδευε την αίτηση τους για αναστολή εκτέλεσης. Δεν υπήρχε καμία ανάγκη όπως η ίδια προβεί σε Ένορκη Δήλωση για γεγονότα που δεν γνωρίζει προσωπικά.
  24. Ο Ενάγοντας διαφωνεί με το συμπέρασμα της παραγράφου 3 της Ενόρκου Δηλώσεως της κ. Σαμπάζοβα όπου και ισχυρίζεται ότι επειδή ο Ενάγων δεν έφερε ένσταση στο προηγούμενο μονομερές αίτημα του Εναγόμενου, έτσι και τώρα είναι δίκαιο να δοθεί νέο μονομερές διάταγμα προς εξυπηρέτηση του πελάτη της. Το συμπέρασμα της κ. Σαμπάζοβα είναι και αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων αυθαίρετο και ο Ενάγοντας έχει και φέρει ένσταση αφού δεν μπορεί η κ. Σαμπάζοβα να κατηγορεί και να ψεύδεται ασύστολα ενώπιον του Δικαστηρίου σε εξέταση μονομερούς αιτήματος για έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης διατάγματος του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου ο Ενάγοντας απορρίπτει τον αυθαίρετο συλλογισμό της ενόρκου δηλούσας. Ο Ενάγοντας δεν είχε φέρει ένσταση στο προηγούμενο μονομερές αίτημα του Εναγόμενου, διότι ήθελε να αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος ψεύδεται ασύστολα και ότι επιδεικνύει διαχρονικά παράνομη και εγκληματική συμπεριφορά προχωρώντας με την εκδίκαση της αιτήσεως του Εναγόμενου για διόρθωση της αποφάσεως ημ. 21/02/
  25. Έχω αποφασίσει να καταχωρήσω Ένσταση αυτή την φορά, ασκώντας το αναφαίρετο συνταγματικό μου δικαίωμα, λόγω της κακοήθης δικονομικής συμπεριφορά του Εναγόμενου που καταχωρεί νομικά αβάσιμες αιτήσεις απλά για να με ταλαιπωρήσει και να καθυστερήσει την είσπραξη των τόκων που μου οφείλει.
  26. Αναφορικά με την παράγραφο 4 της ενόρκου δηλώσεως της κας Σαμπάζοβα, αυτή εκφράζει προσωπική άποψη εντελώς αυθαίρετα, ότι σε περίπτωση που Εναγόμενος επιτύχει στην αίτηση του θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να λάβει πίσω περιουσιακά στοιχεία από τον Ενάγοντα, αλλά δεν δίνει λεπτομέρειες ή και στοιχεία προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού της και ως εκ τούτου ο Ενάγοντας απορρίπτει τον ισχυρισμό της κ. Σαμπάζοβα ως μετέωρο. Ούτε αναφέρει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι θα είναι δύσκολο ο Αιτητής να λάβει πίσω τα περιουσιακά στοιχεία σε περίπτωση που προχωρήσω με εκτέλεση εναντίον του, μη παραθέτοντας έστω και το παραμικρό στοιχείο αναφορικά με αυτό.
  27. Αρνούμαι πλήρως το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ενόρκου δηλώσεως της κας Σαμπάζοβα που προβάλλει τον ισχυρισμό ότι έχει καταχωρήσει ένορκη δήλωση με την αίτηση του Εναγόμενου ημερομηνίας 05/04/2017 όπου και αναφέρει τους λόγους που η ίδια πιστεύει καταδεικνύουν ότι απόφαση του δικαστηρίου ημερομηνίας 13/08/2015 ήταν χωρίς τόκους. Όπως και το Σεβαστό Δικαστήριο μπορεί να διαπιστώσει, και αυτός ο ισχυρισμός της κ. Σαμπάζοβα είναι ψευδής , αφού καμία δική της Ένορκη Δήλωση δεν συνοδεύει την αίτηση του Εναγόμενου ημερομηνίας 05/04/2017 όπως η ίδια ισχυρίζεται. Επιπρόσθετα, η κ. Σαμπάζοβα ισχυρίζεται στην παράγραφο 5 της Ενόρκου Δηλώσεως της ότι στις δηλώσεις των διαδίκων έχει συμφωνηθεί ότι η απόφαση δικαστηρίου δεν θα έφερε τόκο. Και πάλι η κ Σαμπάζοβα παραπλάνησε το δικαστήριο για να πετύχει το διάταγμα, αφού ούτε στις δηλώσεις των διαδίκων τις οποίες η κ. Σαμπάζοβα επικαλείται, υπάρχει συμφωνία για μη καταβολή τόκου ως η ίδια πάλι αναληθώς ισχυρίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου και ο Ενάγοντας καλεί την κα Σαμπάζοβα σε πλήρη και αυστηρή απόδειξη του ισχυρισμού της. Το πρακτικό του Δικαστηρίου ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου, αποκαλύπτει πάντα την αληθή εικόνα για το τι λέχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και καμία μεταγενέστερη προσθήκη δεν μπορεί να επιτραπεί.
  28. Αναφορικά με την παράγραφο 6 της ενόρκου δηλώσεως της κας Σαμπάζοβα, απορρίπτω τα αυθαίρετα συμπεράσματα της ως αναληθή και ισχυρίζομαι ότι είναι άλλη μία προσπάθεια εκ μέρους της κας Σαμπάζοβα να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Η κα Σαμπάζοβα παραθέτει γεγονότα όπως η ίδια τα αντιλαμβάνεται και που όπως ισχυρίζεται οδήγησαν στην απόφαση ημερομηνίας 13/08/2017, ενώ με τις παραγράφους 6(δ) (στ) (ζ) αποδίδει στον Ενάγοντα σοβαρότατες και προσβλητικότατες καταγγελίες όπως εκβιαστή κτλ. Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί θα μπορούσαν να ειπωθούν είτε από την ιδία είτε από τον δικηγόρο του γραφείου τους που ήταν παρών και παρουσιάστηκαν ενώπιων της Π.Ε.Δ. Στ. Χατζηγιάννη την 13/08/2015, κάτι που δεν έπραξαν ενώ μπορούσαν να το πράξουν, και δεν το έπραξαν διότι γνωρίζουν ότι όλοι οι ισχυρισμοί του πελάτη τους δεν ευσταθούν και είχαν ήδη διατυπωθεί και απορριφθεί από το Δικαστήριο κατά επανάληψη, αρχικώς με Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Δικαιοδοσία Διαχειρίσεων & Επικύρωσης Διαθηκών Α.Ε.Δ. Αλ. Παναγιώτου 285/08 ως επίσης και με την Ενδιάμεση Απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Π.Ε.Δ. Χατζηγιάννη 2977/13, γεγονότα που η κ. Σαμπάζοβα επιμελώς αποφεύγει να αναφέρει στο δικαστήριο (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 1 και 2). Ως εκ τούτου η νομικός κ. Σαμπάζοβα υιοθετεί εν γνώση της ανυπόστατους ισχυρισμούς και θέσεις του πελάτης της με αποκλειστικό σκοπό και στόχο να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Ψεύδεται η κ. Σαμπάζοβα. Ο Ενάγοντας τους απορρίπτει τους ισχυρισμούς της κ . Σαμπάζοβα ως ψευδής και συκοφαντικούς και την καλεί προς αυστηρά απόδειξη των ισχυρισμών των παραγράφων 6 και 6(δ)(στ)(ζ). Εάν οποιοσδήποτε από τους ισχυρισμούς αυτούς αντανακλούσε τα γεγονότα ως έχουν στην πραγματικότητα, γιατί δεν καταχώρησε ο Εναγόμενος μετέπειτα οποιαδήποτε αγωγή εναντίον μου αναφορικά με τις ισχυριζόμενες αξιώσεις της κας Σαμπάζοβα ή γιατί εκδόθηκε απόφαση εκ συμφώνου χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους εναντίον μου;
  29. Οι ισχυρισμοί της κας Σαμπάζοβα στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως της είναι άσχετη με την παρούσα αίτηση και ούτε μπορεί μια επιστολή του Εναγόμενου να υπερτερήσει αποφάσεως του Δικαστηρίου, είτε κατόπιν δίκης είτε εκ συμφώνου, και του Νόμου.
  30. Η παράγραφος 8 είναι ακόμα ένας αναληθής ισχυρισμός εκ μέρους της κας Σαμπάζοβα και απορρίπτεται από τον Ενάγοντα. Ουδέποτε δικηγόροι μου δήλωσαν κάτι ανάλογο ενώπιον δικαστηρίου. Θέλω να ενημερώσω το Δικαστήριο ότι ενώπιον της Εντιμότατης Π.Ε.Δ. κ. Χατζηγιάννη την 13.8.2015, παρουσιάστηκα χωρίς δικηγόρο σε αντίθεση με τον Εναγόμενο που τον αντιπροσώπευαν σειρά δικηγορικών γραφείων και ομάδα δικηγόρων εκ των οποίο και το γραφείο των Λεύκος Κληρίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. που επίσης παρουσιάστηκε ενώπιον της Π.Ε.Δ Χατζηγιάννη και ως εκ τούτου και αυτός ο ισχυρισμός της κ. Σαμπάζοβα δεν είναι αληθείς και γίνεται στα πλαίσια προσπάθειας ευρύτερης διαστρέβλωσης γεγονότων και παραπλάνησης του Δικαστηρίου ούτως ώστε να επιτύχουν, ως επέτυχαν προς όφελος του πελάτη τους μονομερές διάταγμα με ψευδείς ισχυρισμούς και παραστάσεις. Ο νόμος αναφορικά με την επιβολή τόκου επί ποσών οφειλόμενων δυνάμει δικαστικής αποφάσεως είναι σαφής. Επίσης μεταγενέστερη τροποποίηση εκ συμφώνου αποφάσεως επιτρέπεται σύμφωνα με την Νομολογία ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου. Πως λοιπόν έχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας ο Εναγόμενος στην αίτηση του για διόρθωση αποφάσεως που εκδόθηκε εκ συμφώνου;
  31. Στην παράγραφο 9 η κ. Σαμπάζοβα παραθέτει ισχυρισμούς του Νομικού του γραφείου τους, που χειρίζεται την υπόθεση κ. Νίκου Κληρίδη, όπου ισχυρίζονται ότι το άρθρο 33
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 δεν έχει ισχύ κάτι που αποτελεί σχήμα οξύμωρο και δεν παρατίθεται καμία νομική αρχή και νομικός λόγος που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό τους. Ο ισχυρισμός αυτός της κας Σαμπάζοβα και του κ Νίκου Κληρίδη αποτελεί παραδοχή εκ μέρους τους ότι βάση του άρθρου 33 ο Ενάγοντας δικαιούται τους τόκους που του επιδίκασε το Δικαστήριο. Όλοι οι άλλοι ισχυρισμοί έγιναν στα πλαίσια παραπλάνησης του Δικαστηρίου για να πετύχουν την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, πράγμα που πέτυχαν.
  1. Περαιτέρω και όσο αφορά τις παραγράφους 9,10,13,14,16 αποτελούν επίσης ισχυρισμούς του κ. Νίκου Κληρίδη και εξ ακοής μαρτυρία , που η κ. Σαμπάζοβα μεταφέρει και υιοθετεί ενώπιον του δικαστηρίου προσπαθώντας ξανά να παραπλανήσει το δικαστήριο και έχει εμπλέξει τις υποθέσεις 2977/13 και 285/08 που τις παρουσιάζει ως τα εργαλεία «εκβιασμού» ενάντια του πελάτης της. Ο Ενάγων απορρίπτει όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της κ. Σαμπάζοβα ή και του κ. Νίκου Κληρίδη ή και του πελάτη τους και ισχυρίζεται ότι η κ. Σαμπάζοβα εκ προθέσεως απέκρυψε από το Δικαστήριο τα ακόλουθα γεγονότα σε σχέση με τον κ. Νίκο Κληρίδη του οποίου τους ισχυρισμούς η ιδία αναδιατυπώνει και υιοθετεί. 13.
  2. Ο νομικός σύμβουλος του γραφείου τους που χειρίζεται την υπόθεση . κ. Νίκος Κληρίδης, στην υπόθεση 2977/13 έχει δώσει ένορκη μαρτυρία με όλους τους ισχυρισμούς που και η κ. Σαμπάζοβα επαναδιατυπώνει ενώπιον του δικαστηρίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3). Οι εν λόγω ισχυρισμοί του κ. Νίκου Κληρίδη απερρίφθησαν από το δικαστήριο στην υπόθεση 2977/13 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) ως αβάσιμοι και ο Ενάγοντας δηλώνει ευθαρσώς ότι η Ένορκος Δήλωση του κ. Νίκου Κληρίδη είναι ψευδής και ανήθικη. 13.
  3. Με την αποχώρηση του Ενάγοντα ως διαχειριστή της διαχειρίσεως 285/08, καθήκοντα διαχειριστή ανάλαβε ο κ. Νίκος Κληρίδης. Η εν λόγω διαχείριση 285/08 έχει χρησιμοποιηθεί από τον κ. Νίκο Κληρίδη και τον Εναγόμενο για οργάνωση σχεδίου απάτης/απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις. 13.
  4. Ο Ενάγοντας έχει καταγγείλει τον νομικό κ. Νίκο Κληρίδη στο Πειθαρχικό Συμβούλιο Δικηγόρων Κύπρου και εξετάζεται το παράπονο του Εναγόμενου ενάντια στο νομικό Νίκο Κληρίδη αφού ενεργούσε ταυτόχρονα ως μάρτυρας και έδωσε ενόρκως ψευδή μαρτυρία όπως και η κ. Σαμπάζοβα τώρα κάνει. Το παράπονο του Ενάγοντα εξετάζεται σύμφωνα με το άρθρο 17
(2)(δ) των Περί Δικηγόρων Νόμο και προς ενημέρωση του δικαστηρίου η εν λόγω καταγγελία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  1. Και ως εκ τον πιο πάνω η κ. Σαμπάζοβα απέκρυψε σύγκρουση συμφερόντων (conflict of interest) ως επίσης και ασυμβίβαστο αφού ο δικηγόρος του γραφείου τους που χειρίζεται την υπόθεση είναι προσωπικά εμπλεκόμενο μέρος, κάτι που η κ. Σαμπάζοβα ενσυνείδητα εξυπηρετεί μέσω της ψευδής ένορκης δηλώσεως της.
  2. Ο Ενάγων δεν κατανοεί το επιχείρημα της κ. Σαμπάζοβα ως αναγράφεται στην παράγραφο 10 της Ένορκου Δηλώσεως της ή και την θέση που αναπτύσσει ότι επειδή το δικηγορικό γραφείο των Φοίβος Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. στα πλαίσια μίας ιδιωτικής συμφωνίας μεταξύ των Φοίβο Χρίστο Κληρίδη και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε και του γραφείου της κ. Σαμπάζοβα, Λεύκος Κληρίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. εκ μέρους του Εναγόμενου δεν διεκδίκησαν τόκους ή ΦΠΑ, αυτό να σημαίνει ότι ο Ενάγοντας συμφώνησε όπως η απόφαση του δικαστηρίου δεν θα έφερε τόκο. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι ο συλλογισμός είναι αβάσιμος και το συμπέρασμα αυθαίρετο, μέρος της προσπάθειας διαστρέβλωσης της αλήθειας εκ μέρους της κ. Σαμπάζοβα που παραπλάνησαν το Δικαστήριο με τις θέσεις τους. Ο Νόμος δεν μπορεί να καταστρατηγηθεί και υπάρχει τεκμήριο γνώσης του νόμου. Η θέση τους αυτή υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση, καθότι το κατάλληλο στάδιο εάν είχε συμφωνηθεί ποτέ κάτι τέτοιο θα έπρεπε να υποβληθεί πριν την δήλωση της εκ συμφώνου αποφάσεως. Εν πάση περιπτώσει, μη επιβολή δικαστικού τόκου ουδέποτε είχε συμφωνηθεί. Το μόνο που είχε συμφωνηθεί ήταν τα ποσά που θα δηλώνονταν. Η επιβολή δικαστικού τόκου, ως είναι και ο Νόμος, ήταν πάντα εις γνώσιν και των δυο πλευρών.
  3. Η κ Σαμπάζοβα στην παράγραφο 11 και 12 της ενόρκου δηλώσεως της αποδίδει στον Ενάγοντα κακοπιστία. Απορρίπτω τους ισχυρισμό της, ως κακόβουλους και ενοχλητικούς καθότι ουδέποτε συνεφωνήθη η μη επιβολή τόκου και ως εκ τούτου μη επιβολή τόκου ουδέποτε δηλώθηκε. Αντιθέτως, υπήρχε σιωπηρή και/ή εξυπακουόμενη συμφωνία ότι το ποσό θα έφερε νόμιμο τόκο.
  4. Στην παράγραφο 13 η κ. Σαμπάζοβα μεταφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρισμό του κ. Νίκου Κληρίδη ότι ο Ενάγοντας εξαπάτησε το Δικαστήριο. Απορρίπτω τον ισχυρισμό της κ. Σαμπάζοβα ως κακόβουλο, ενοχλητικό και ψευδή επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα μου εναντίον τους.
  5. Στην παράγραφο 14 της Ενόρκου Δηλώσεως της η κ. Σαμπάζοβα και πάλι μεταφέρει γνωμάτευση ή και συμβουλή του δικηγόρου του γραφείου της που χειρίζεται την υπόθεση, κ. Νίκο Κληρίδη όπου και ενημερώνουν το δικαστήριο ότι το θεωρούν απαραίτητο να εκδοθεί το διάταγμα χωρίς να παραθέτει κανέναν λόγο με νομικό έρεισμα γιατί θα είναι δύσκολο και/ή ακατόρθωτο να επαναφέρει ο Εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στην περίπτωση που εκτελέσω εναντίον τους.
  6. Διαφωνώ με τον ισχυρισμό της παραγράφου 15 όπου η κ. Σαμπάζοβα ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο λανθασμένα η εκ παραδρομής επιδίκασε τόκους. Το Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε την νομοθεσία και επιδίκασε τόκους υπέρ μου αφού κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων δεν είχε τεθεί θέμα μη καταβολής τόκων ως επιβάλει ο Νόμος. Εξ όσων γνωρίζω η κ. Σαμπάζοβα δεν έχει γνώση των διαπραγματεύσεων και ψευδώς ισχυρίζεται ότι γνωρίζει όλα τα γεγονότα. Προφανώς και η κ. Σαμπάζοβα γνωρίζει τα γεγονότα όπως της τα έχουν εξηγήσει ο κ. Νίκος Κληρίδης και ο Εναγόμενος και δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια οι ισχυρισμοί της. Είναι απορίας άξιο πώς η κ. Σαμπάζοβα ως νομικός έχει δεχθεί να δώσει μίαν τέτοια μαρτυρία και από πού άντλησε το θράσος να παραθέσει μια εξολοκλήρου ψευδή ένορκο δήλωση ενώπιον δικαστηρίου για να πετύχει μονομερές διάταγμα προς όφελος του πελάτης της. Τονίζω και επαναλαμβάνω ότι ποτέ δεν συναίνεσα και/ή αποδέχθηκα ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεν θα έφερε τόκο. Αντιθέτως, ήταν πάντα εν γνώσει και/ή όφειλε να ήταν εν γνώση και των δυο πλευρών ότι τα επιδικαζόμενα ποσά θα έφεραν νόμιμο τόκο.
  7. Αναφορικά με την παράγραφο 16 της ενόρκου δηλώσεως της κας Σαμπάζοβα, απορρίπτω τον ισχυρισμό της ως αυθαίρετο και ισχυρίζομαι ότι η νομικός κ. Σαμπάζοβα προσήλθε επί σκοπού να παραπλανήσει και παραπλάνησε το Δικαστήριο με εικασίες και αυθαίρετα συμπεράσματα, με απόκρυψη γεγονότων όπως και στην προκειμένη περίπτωση έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ότι ο πελάτης της και Εναγόμενος αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα ή και προβλήματα ρευστότητας κάτι που ο ίδιος ο Εναγόμενος με Αίτηση και ένορκη δήλωση του Εναγόμενου ημερομηνίας 30/3/2015 στην αγωγή 2977/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5) έχει παραδεχθεί. Όπως το Σεβαστό Δικαστήριο μπορεί να διαπιστώσει, ο πελάτης της κ. Σαμπάζοβα δεν είναι φερέγγυος ούτε αξιόπιστος αφού έκδωσε επιταγές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ χωρίς αντίκρισμα ενώ η κ. Σαμπάζοβα απέκρυψε επίσης από το δικαστήριο ότι ο πελάτης της και Εναγόμενος υπήρξε στο παρελθόν πτωχεύσας και άνθρωπος, που με αντικειμενικά κριτήρια και βάσει στοιχείων και τεκμηρίων που κατέχω και επιφυλάσσομαι να παρουσιάσω κατά την δικάσιμο, είναι άτομο που αποφεύγει συστηματικά και οργανωμένα να αποπληρώνει τις υποχρεώσεις του. Προς ενημέρωση του Δικαστηρίου και ως ένδειξη του ποιόν του πελάτη της κ. Σαμπάζοβα, επισυνάπτω απόφαση Δικαστηρίου στην αρ. αίτησης 326/98 ενώπιων της Ε.Δ. Γ. Κυριακίδου ημερομηνίας 27.7.2008 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6) που καταδεικνύει τον τρόπο που ο Εναγόμενος αντιμετωπίζει τις δικαστικές διαδικασίες. Διάταγμα παραλαβής έμεινε ανεκτέλεστο για 10 χρόνια και δεν εκτελέστηκε ποτέ, πράγμα πρωτοφανές από ότι και οι Δικηγόροι μου με διαβεβαιώνουν.
  8. Στην παράγραφο 17 η κ. Σαμπάζοβα επικαλείται «έγκυρες πηγές», χωρίς να αναφέρει ποιες είναι αυτές, ως προς τον τρόπο που διέθεσα τα εν λόγω χρήματα ως επίσης ισχυρίζεται ψευδώς ότι έχω αγοράσει σπίτι στα κατεχόμενα. Η νομικός κ. Σαμπάζοβα ψεύδεται ασύστολα και εσκεμμένα παραπλανεί το Δικαστήριο και οφείλει να αποκαλύψει στο Δικαστήριο τις έγκαιρες πηγές που επικαλείται στην παράγραφο 17 ως επίσης να παραθέσει στο δικαστήριο τα στοιχεία τα οποία κατέχει, διαφορετικά πρέπει όλα να απορριφθούν ως αναληθή. Επίσης θα πρέπει να εξηγήσει υπό ποια ιδιότητα της η κ. Σαμπάζοβα συνέλλεξε πληροφορίες για τον Ενάγοντα. Δεν μπορεί η κ. Σαμπάζοβα ελαφρά τη καρδία να επεμβαίνει επί σκοπού και ως νομικός σύμβουλος του Ενάγοντα να παραπλανεί το δικαστήριο σε αίτημα για μονομερές διάταγμα με τέτοιου είδους ανυπόστατους ισχυρισμούς. Επίσης η κ. Σαμπάζοβα υποχρεούται να αποκαλύψει στο Δικαστήριο οπό ποιαν ιδιότητα και υπό ποιου τις οδηγίες ενεργούσε για να συλλέξει προσωπικές πληροφορίες ή και προσωπικά δεδομένα του Ενάγοντα, ποιες είναι οι έγκυρες πηγές που επικαλείται, τι είδους πληροφορίες κατέχει και κατά το πόσο έχουν νόμιμα περιέλθουν εις γνώση και κατοχή της κ. Σαμπάζοβα.
  9. Όσο αφορά την περαιτέρω απόκρυψη και παράλειψη αναφοράς ουσιωδών γεγονότων, αναφέρω ότι στην υπόθεση 285/2008 Δικαιοδοσία Διαχειρίσεων & Επικύρωσης Διαθηκών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, σχετικό αίτημα για μετακίνηση μου ως Διαχειριστού απερρίφθη, διότι το Δικαστήριο δια της αποφάσεως του τότε Α.Ε.Δ. Αλέκου Παναγιώτου, απεφάνθη ότι δεν διέπραξα οτιδήποτε το μεμπτό για να είναι δικαιολογημένη η μετακίνηση μου από την θέση του Διαχειριστού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1), ως η κ. Σαμπάζοβα ισχυρίζεται.
  10. Επίσης η κ. Σαμπάζοβα με τον ίδιο τρόπο, αν και κάνει αναφορά στην αγωγή 2977/13 του Ε.Δ. Λευκωσίας, δεν κάνει αναφορά και αποκρύπτει την ουσία της αγωγής ως και το αποτέλεσμα της ενδιάμεσης αιτήσεως ημ. 26/2/
  11. Σε αυτή την αίτηση για προσωρινά διατάγματα η Π.Ε.Δ. Στάλω Χατζηγιάννη απέρριψε τα αιτήματα του Αιτητή Μάικ Τύμβιου που ήταν και Εναγόμενος 2-Αιτητής εις την ως άνω αναφερόμενη υπόθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2).
  12. Ο πελάτης της κ. Σαμπάζοβα διαχρονικά απαξιοί τις διαδικασίες των Δικαστηρίων και όπως ενήργησε στην υπόθεση 326/98 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6) και στην προκειμένη περίπτωση έχει ήδη καταφέρει να κατακρατήσει ή/και να καταστήσει Διάταγμα κατάσχεσης που το ίδιο Δικαστήριο έχει εκδώσει (writ) με αρ. 102240 ανενεργό ή και μη εκτελέσιμο για περίοδο 11 μηνών με διάφορες παράτυπες αιτήσεις και κατάχρηση διαδικασιών και με απανωτές ψευδείς ένορκες δηλώσεις, αυτήν την φορά χρησιμοποιώντας την κ. Σαμπάζοβα και γίνεται πιστεύω αντιληπτό ότι η κ. Σαμπάζοβα δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και εσκεμμένα παραπλάνησε το Δικαστήριο με ισχυρισμούς και θέσεις που δεν αληθεύουν και πέτυχε εκ νέου μονομερές διάταγμα και ο Ενάγοντας καλεί την κ. Σαμπάζοβα σε αυστηρή απόδειξη όλων των ισχυρισμών της.
  13. Ως με πληροφορούν οι Δικηγόροι μου ο Εναγόμενος δεν ικανοποιούσε τις προϋποθέσεις της νομοθεσίας και λόγω του ότι ο ίδιος και οι δικηγόροι του συνειδητοποίησαν ότι δεν θα μπορούσε πλέον να επαναδιατυπώσει νέους ή και άλλους διαφοροποιημένους ισχυρισμούς ενώπιον του Δικαστηρίου, επιστράτευσε την νομικό κ. Σαμπάζοβα να δώσει ένορκη δήλωση εκ μέρους του. Ο Εναγόμενος έχει και στο παρελθόν χρησιμοποιήσει το γραφείο Λεύκος Κληρίδης & Υιοί για ένορκες δηλώσεις με ψευδείς ισχυρισμούς, θα ήθελα να παραπέμψω ξανά το Δικαστήριο στο Τεκμήριο 4, καταγγελία μου εναντίον των δικηγόρων του Εναγόμενου, κ. Νίκου Κληρίδη και Ανδρέα Παπαχαραλάμπους, που επίσης έδωσαν ψευδή όρκο στα πλαίσια των υποθέσεων 285/08 και 2977/13 τις οποίες η κ. Σαμπάζοβα τώρα επικαλείται και ισχυρίζεται ότι υπήρξαν εργαλεία εκβιασμού του πελάτη τους. Η κ. Σαμπάζοβα, όσο και ο κ. Νίκος Κληρίδης αν πίστευαν στους ισχυρισμούς τους, εκ καθήκοντος θα έπρεπε να καταγγείλουν την υπόθεση στην Αστυνομία πράγμα που δεν έκαναν και δεν κάνουν επειδή γνωρίζουν ότι οι ισχυρισμοί τους δεν είναι αληθείς παρά μόνο επαναδιατυπώνουν τους ισχυρισμούς αυτούς κατά το δοκούν αδιαφορώντας αν είναι αληθείς ή όχι ή και ακόμα απαξιώνοντας αποφάσεις Δικαστηρίων που απέρριψαν τους ισχυρισμούς τους αυτούς.
  14. Επιπλέον και από ότι με πληροφορούν οι Δικηγόροι μου η κ. Σαμπάζοβα ως νομικός που εργάζεται στο γραφείο που αντιπροσωπεύει τον Εναγόμενο, προέβαλε ισχυρισμούς και θέσεις εκτός των επιτρεπτών ορίων ή και πλαισίων που το Δικαστήριο θα μπορούσε να κάνει την μαρτυρία της αποδεχτή ή και δεν περιορίστηκε σε νομοτεχνικά θέματα αλλά προχώρησε και έλαβε θέση επί της ουσίας των γεγονότων πράγμα που ως νομικός δεν δικαιούται να πράξει, ως επίσης όλες οι πληροφορίες που ή ίδια ισχυρίζεται ότι γνωρίζει αποτελούν απλά και μόνο εξ ακοής μαρτυρία και δεν είχε ή έχει υπό της περιστάσεις οποιοδήποτε βαρύτητα.
  15. Περαιτέρω και από ότι οι δικηγόροι μου με ενημερώνουν δικηγόρος δεν μπορεί να ενεργεί ταυτόχρονα ως μάρτυρας παρά μόνο για αυστηρώς θέματα νομικής φύσεως και σίγουρα και σε καμία περίπτωση όπου υπάρχει ασυμβίβαστο ή και σύγκρουση συμφερόντων όπου και υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να πληγεί η ανεξαρτησία της ως δικηγόρου και ως εκ όλων των πιο πάνω ο Ενάγοντας απορρίπτει και τον ισχυρισμό της στην παράγραφο 21 ότι η Ένορκη Δήλωση της κ. Σαμπάζοβα έχει δοθεί καλή τι πίστη και ως εκ τούτου και οι παράγραφοι 18,19 και 20 που ούτος η άλλος αποτελούν αστήριχτες θέσεις ή και γνωματεύσεις εκ μέρους της κ. Σαμπάζοβα και του κ. Νίκου Κληρίδη ή και αποτελούν «εξ ακοής» γνωματεύσεις του κ. Νίκου Κληρίδη, είναι άνευ αξίας και ο Ενάγοντας τους αρνείται.
  16. Το επίδικο σημείο είναι κατά το πόσο δικαιούμαι τόκους βάσει της αποφάσεως του Δικαστηρίου ή όχι. Δηλώνω ότι ποτέ δεν συναίνεσα και ποτέ δεν συμφώνησα με κανέναν, ότι η αγωγή η οποία είχα εγείρει εναντίον του Εναγόμενου δεν θα έφερε τόκο και ο Εναγόμενος όπως και οι δικηγόροι του κατά επανάληψη ψεύδονται ασύστολα ενώπιον του Δικαστηρίου. Ισχυρίζομαι ότι η κ. Σαμπάζοβα και ο πελάτης της, δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και εκ προθέσεως παραπλάνησαν το Δικαστήριο αποκρύβοντας ουσιώδη γεγονότα και διαστρεβλώνοντας την αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την έκδοση του μονομερούς διατάγματος.
  17. Δεδομένων των πιο πάνω, ισχυρίζομαι ότι κανένας εκ των ισχυρισμών της κ. Σαμπάζοβα είναι βάσιμος. Περαιτέρω ο ισχυρίζομαι ότι το Δικαστήριο βασίστηκε και έκδωσε διάταγμα εξ πάρτε βασιζόμενο σε μία εξ ολοκλήρου ψευδή, κακόβουλη και παραπλανητική ένορκη δήλωση, που έγινε προς εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων και αλλότριων κινήτρων της κ. Σαμπάζοβα ή και των συνεργατών της, κάτι που έκανε και εν πλήρη γνώσει και εν πλήρη συνείδηση.
  18. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι περαιτέρω καθυστέρηση στην εκτέλεση του Διατάγματος παραχωρεί χώρο και χρόνο στον Εναγόμενο που εκ παραδόσεως αποφεύγει να τακτοποιήσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις ή και δεν αποπληρώνει τις οφειλές του και είναι διαχρονικά σε αντιδικία με πολλούς και διαφορετικούς πιστωτές του, αψηφώντας δικαστικές διαδικασίες ή και διατάγματα δικαστηρίων.
  19. Επιφυλάσσει πλήρως τα αγώγιμα δικαιώματα μου εναντίον του Εναγόμενου και των δικηγόρων του». Δεν αντεξετάστηκε οιοσδήποτε των ενόρκως δηλωσάντων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν προφορικώς και γραπτώς στη βάση των ενόρκων δηλώσεων υποβάλλοντας ο καθένας πως θα πρέπει να γίνουν δεκτές οι δικές του θέσεις σε αντίθεση εκείνων του αντιδίκου. Αποτίμησα καθετί που τέθηκε ενώπιον μου. Με μια εξαίρεση, συγκλίνω με όλες τις τοποθετήσεις της δικηγόρου του εναγομένου/αιτητή και αποκλίνω με κάθε σεβασμό από εκείνες του συνηγόρου του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση. Εξηγώ, έχοντας κατά νουν και τους λόγους ένστασης, χωρίς ωστόσο να διατηρώ την αριθμητική τους σειρά καθότι τούτο αρμόζει στην πρέπουσα αναδίπλωση του σκεπτικού. Αρχίζω με την εξαίρεση και την προγενέστερη δικονομική συμπεριφορά του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση ο οποίος, ως πλειστάκις προέταξε η δικηγόρος του εναγομένου/αιτητή, αποδέχθηκε στις 24.2.17 την έκδοση ομοίου (με το ενεστώτως επιδιωκόμενο) διατάγματος στο πλαίσιο αντίστοιχης αίτησης ημερομηνίας 21.2.17, με εφαλτήριο την τελική εκδίκαση ίδιας αίτησης, όπως είναι εδώ η αίτηση διόρθωσης ημερομηνίας 5.4.17 (που έχει ως ημερομηνία καταχώρισης την 21.2.17). Το ότι ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση δεν έφερε ένσταση στην έκδοση του πρώτου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης κινητής περιουσίας (ημερομηνίας 24.2.17), δεν συνιστά, όπως σωστά υπέδειξε ο δικηγόρος του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση, εμπόδιο ή ακυρώνει το δικαίωμα του εν λόγω διαδίκου να ενστεί στην εκτυλισσόμενη διαδικασία, με τον ίδιο τρόπο που ο εναγόμενος/αιτητής δεν κωλύεται (ως θα αναπτυχθεί σε άλλη ενότητα), από το να επιδιώκει την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος μετά την απόρριψη του πρώτου διατάγματος αναστολής (βλ. κατ' αναλογίαν, Ρουβήμ ν Laiki Cyprialife Limited
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1300, 1310-1312). Άρα η περί του αντιθέτου θέση του εναγομένου/αιτητή απορρίπτεται. Επανέρχομαι στα υπόλοιπα. Σε ό,τι αφορά στο γεγονός πως η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έγινε από δικηγόρο, τίποτε δεν εντοπίζεται που θα μπορούσε καταλυτικώς να οδηγήσει σε απόρριψη του αιτήματος, μια και όλα όσα καταθέτει ως γνώση η ομνύουσα Ολέσσια Σαμπάζοβα, προσδιορίζονται αρκούντως ως εκπηγάζοντα από συγκεκριμένες πηγές πληροφόρησης ή από δική της αντίληψη των πραγμάτων. Η προσέγγιση αυτή βρίσκεται σε γενική σύμπνοια με το σκεπτικό στην Rybolovlev και Άλλων v Rybolovleva
(2010)1(Α) AAΔ 82, 92-94, με όλες ασφαλώς τις αιρέσεις που εκτίθενται εκεί για το ανεπιθύμητο κατάρτισης και υποβολής ενόρκων δηλώσεων από δικηγόρους σε δικαστικές διαδικασίες (βλ. επίσης, Bunkernet Ltd v PNO ShipManagement Ltd και Άλλων, Αγωγή Ναυτοδικείου 9/13, ημ. 11.11.16). Η όρκιση της Ολέσσια Σαμπάζοβα ως δικηγόρου στη συζητούμενη ένορκη δήλωση, άνευ οποιασδήποτε εξήγησης γιατί επιλέχθηκε να γίνει τούτο στη θέση του πελάτη (εναγομένου/αιτητή) - που (ας σημειωθεί), φαίνεται να ορκίζεται στην ένορκη δήλωση που επικουρεί την αίτηση για διόρθωση ημερομηνίας 5.4.17 - συγκροτεί οπωσδήποτε έκφανση που πρέπει να απασχολήσει και τωόντι απασχόλησε το Δικαστήριο. Τίποτε το αξιόμεμπτο προκύπτει από την επιλογή όρκισης. Το αποσαφηνίζω. Η κάθε περίπτωση ένορκης δήλωσης στην οποία ορκίζεται δικηγόρος (αντί ο διάδικος), πρέπει να αποτιμάται αναλόγως της φύσης του αιτήματος, των περιστάσεων που το συναπαρτίζουν και (σε τελευταία ανάλυση), του ειδικού βάρους που θα μπορούσε να έχει η επιλογή στην παράθεση και επίρρωση των γεγονότων που συνθέτουν το αίτημα και την τελική δικονομική επιδίωξη. Τούτο, θεωρώ, είναι το απαύγασμα της σχετικής νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου η οποία καθορίζει τις παραμέτρους των περί ων ο λόγος δικηγορικών χειρισμών (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Total Properties Ltd και Άλλων
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1358, 1367-1368, Lexicon Shipping Company Limited v Remontowa Gdansk Shiprepair Yard
(2000)1(B) AAΔ.1317, 1329). Περιπλέον, θα μπορούσε κανείς με ταπεινότητα να αποτυπώσει πως η ως άνω θέση δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως εκπορευόμενη και από την κοινή δικαιϊκή λογική (και τάξη) των πραγμάτων. Εν πάση περιπτώσει, η Ολέσσια Σαμπάζοβα δεν παρουσιάζεται ως η δικηγόρος που χειρίζεται την παρούσα υπόθεση έτσι ώστε να δημιουργηθούν, ίσως, συνειρμοί προς άλλες κατευθύνσεις (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση του Loida Tamtam Damagen, Πολ. Αίτ. 68/15, ημ. 18.6.15, Ζωγράφου και Άλλων ν Drosoneri Farm Limited, ΠΕ 379/12, ημ. 21.5.15). Σε πιο συγκεκριμενοποιημένο επίπεδο (και επί της ίδιας θεματικής των πηγών γνώσης της Ολέσσια Σαμπάζοβα), καταγράφω ότι τούτη (η γνώση) αναδύεται ως επαρκής για ό,τι τώρα ενδιαφέρει, χωρίς τοιουτοτρόπως να απαιτείται η ενόρκως δηλούσα να έχει και προσωπική γνώση των επίδικων γεγονότων (ή αυτών για τα οποία ορκίζεται), ή να ήταν ο εναγόμενος/αιτητής ο ομνύων (αντί η δικηγόρος). Κατέληξα σε αυτό έχοντας υπόψιν το σύνολο της ένορκης δήλωσης της Ολέσσια Σαμπάζοβα και τη διασύνδεση του περιεχομένου της με τα αιτούμενα. Παρεμβάλλεται (εξ αφορμής μνείας στον λόγο ένστασης 7), πως η εισαγωγή εξ ακοής μαρτυρίας στην ένορκη δήλωση της Ολέσσια Σαμπάζοβα δεν είναι αφ' εαυτής μεμπτή, δεδομένου και του τρόπου με τον οποίο παρατίθεται και εξηγείται εκεί η μαρτυρία αυτή (βλ. κατ' αναλογίαν, Ciocan και Άλλων ν Direct Shipping Company Limited και Άλλων
(2002)1(Β) ΑΑΔ 1107, 1115-1117), πέραν του γεγονότος ότι, μετά την τροποποίηση του Περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, με τον Περί Αποδείξεως (Τροποποιητικό) Νόμο 32(Ι)/04 (διά της οποίας η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται απλώς και μόνο γιατί είναι εξ ακοής [βλ. κατ' αναλογίαν, Σταύρου και Άλλου ν Ττοουλουδιού και Άλλων
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1239]), το ζήτημα της δεκτότητας/πραγμάτευσης μαρτυρίας που διατυπώνεται σε ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν ενδιάμεσες ή άλλες αιτήσεις βάσει της Δ.39ΘΘ1-21 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει πλέον να αντικρίζονται υπό διαφορετικό φακό και ενδεχομένως σε απόκλιση σκεπτικού όπως εκείνου στην Louis Vuitton v Δέρμοσακ Λτδ και Άλλης
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453 (βλ. κατ' αναλογίαν, Σοφιανού ν Minas Makris Developers Ltd και Άλλης
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1668). Οι αναλυθείσες θέσεις του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση απορρίπτονται. Προτάσσει ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση (με τον λόγο ένστασης υπ' αριθμόν 4), ότι η επανακαταχώριση «. αιτήσεως με τις ίδιες αξιώσεις .» αποτελεί δεδικασμένο κάτι μάλιστα που η Ολέσσια Σαμπάζοβα «. απέκρυψε από το Δικαστήριο». Τούτο δεν είναι ορθό. Ο εναγόμενος/αιτητής μπορούσε να καταχωρίσει ξανά την αίτηση επειδή το περιεχόμενο της (ως εκ της φύσης της και όσα την περιστοιχίζουν), δεν την ταξινομούν στην κατηγορία των ένδικων εκείνων μέσων που η απόρριψη ή η εκδίκαση τους αποτελεί δεδικασμένο (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση της Ikos Cif Ltd, Πολ. Αίτ. 35/15, ημ. 3.3.15, Recnex Trading Ltd και Άλλου ν Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λίμιτεδ, ΠΕ 71/11, ημ. 16.4.14, Panpa Estates & Investments Ltd και Άλλου ν Rodou Charalambous & Son Ltd 2013 1(Γ) ΑΑΔ 1897). Επομένως, δεν τίθεται ζήτημα κωλύματος. Ο περί ου ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Υποβάλλει ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση, ως λόγο ένστασης με αριθμό 9, πως η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και ότι τούτο αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Ουδεμία καθυστέρηση παρατηρήθηκε στην καταχώριση της αίτησης, πόσω μάλλον υπέρμετρη ώστε να την καθιστά καταχρηστική, καταφρονητική και απορριπτέα, αφού υποβλήθηκε στις 6.4.17, μερικές μόνο μέρες μετά την απόρριψη (στις 31.3.17), όμοιας αίτησης ημερομηνίας 21.2.17 (βλ. κατ' αναλογίαν, Genemp Trading Ltd v Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2011)1(Β) ΑΑΔ 1314, 1322. Δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτε άλλο επί τούτω. Τα πράγματα μιλούν από μόνα τους. Ο υπό αναφορά λόγος ένστασης απορρίπτεται. Διατείνεται προσέτι ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση, στον λόγο ένστασης 5, ότι η ομνύουσα Ολέσσια Σαμπάζοβα σκοπίμως απέκρυψε γεγονότα και υιοθέτησε ψευδείς ισχυρισμούς και θέσεις του εναγομένου/αιτητή προκειμένου να επιτύχει την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Επί του ζητήματος της ουσιώδους μη αποκάλυψης θα μπορούσε κανείς να παραπέμψει στην Commerzbank Auslandsbanken Holding AG και Άλλων ν Adeona Holdings Limited και Άλλων, ΠΕ 6/14, ημ. 27.2.15, το σκεπτικό της οποίας διατηρεί την αξία του για ό,τι μέλει εδώ, με τις ανάλογες ασφαλώς αναπροσαρμογές: « . Η υποχρέωση κάθε διαδίκου που ζητά μονομερώς διάταγμα να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι δεδομένη. Σχετική είναι η νομολογία που προκύπτει μεταξύ άλλων και από τις υποθέσεις Global Cruises SA κ.α. ν. Metro Shipping & Travel Ltd
(1989)1 ΑΑΔ 607, 616-8, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 264-267, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 και Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.
(2004)1Γ ΑΑΔ 1953, 1956. Όπως αναφέρεται, σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. Όσο πιο δραστικό είναι το διάταγμα που ζητείται, τόσο μεγαλύτερη είναι η υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα, αλλά εκτείνεται και στο νόμο και νομικές αρχές, καθώς και σε σημεία τα οποία ενδεχομένως να μην είναι υπέρ των Αιτητών (βλ. Swift Fortune Ltd (The Capaz Duckling) v. Magnifica Marine SA [2008] 1 Lloyd´s Rep. 54). Επίσης, περιλαμβάνει και την αποκάλυψη άνευ βλάβης αλληλογραφίας (βλ. Linsen International Ltd v. Humpuss Sea Transport Pte Ltd
(2010)EWHC 303 (Comm)). Αυτό υποβοηθά το δικαστήριο στο να αντιληφθεί όλα τα σχετικά σημεία, προτού αποφασίσει. Σχετικές είναι οι Siporex Trade S.A. v. Comdel Commodities Ltd [1986] 2 Lloyd´s Rep 428 QBD και Global Cruises S.A. κ.α. v. Metro Shipping & Travel Ltd, ανωτέρω. Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων. Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής. Στην αγγλική υπόθεση Bank Mellat v. Nikpour (Mohammad Ebrahaim)
(1985)F.S.R. 87 CA, αναφέρθηκε ότι το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν η μη αποκάλυψη είναι αθώα, να ακυρώσει το προηγούμενο διάταγμα και να εκδώσει νέο, υπό όρους (βλ. επίσης Recnex Trading Ltd κ.α. v. Tράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολιτική Έφεση Αρ. 71/11, ημερ. 16.4.2014). Όμως αυτή η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκείται με αρκετή περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνει το μοναδικό κόστος ή «τιμωρία» για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος. Στην υπόθεση Brink´s-Mat Ltd v. Elcombe and others [1988] 3 All ER 188 o δικαστής Balcombe LJ επεξηγώντας την ευρεία διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ανέφερε τα εξής:- «The rule that an ex parte injunction will be discharged if it was obtained without full disclosure has a two-fold purpose. It will deprive the wrongdoer of an advantage improperly obtained: see R v Kensington Income Tax Commissioners, Ex parte Princess Edmond de Polignac [1917] 1 K.B. 486, 509. But it also serves as a deterrent to ensure that persons who make ex parte applications realise that they have this duty of disclosure and of the consequences (which may include a liability in costs) if they fail in that duty. Nevertheless, this judge-made rule cannot be allowed itself to become an instrument of injustice. It is for this reason that there must be a discretion in the court to continue the injunction, or to grant a fresh injunction in its place, notwithstanding that there may have been non-disclosure when the original ex parte injunction was obtained: see in general Bank Mellat v Nikpour (Mohammad Ebrahaim) [1985] F.S.R. 87, 90 and Lloyds Bowmaker Ltd v Britannia Arrow Holdings Plc., ante p. 1337, a recent decision of this court in which the authorities are fully reviewed. I make two comments on the exercise of this discretion.
(1)Whilst, having regard to the purpose of the rule, the discretion is one to be exercised sparingly, I would not wish to define or limit the circumstances in which it may be exercised.
(2)I agree with the views of Dillon L.J. in the Lloyds Bowmaker case, at. P. 1349C-D, that if there is jurisdiction to grant a fresh injunction, then there must also be a discretion to refuse, in an appropriate case, to discharge the original injunction.» Χρήσιμη ανάλυση της νομολογίας για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, δίδεται επίσης στην αγγλική υπόθεση Arena Corporation Ltd (In Provisional Liquidations) v.Schroeder
(2003)All ER (D) 199. Λόγω των δραστικών επιπτώσεων που συνήθως ακολουθούν εύρημα δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη, τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκαν δύο φαινόμενα. Πρώτον, μια δικαιολογημένη φοβία εκ μέρους των δικηγόρων των αιτητών ως προς τον κίνδυνο να θεωρηθεί η πλευρά τους ότι δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τίθενται ενώπιον των δικαστηρίων όγκοι εγγράφων, τα οποία, χωρίς οποιαδήποτε επεξήγηση, τις περισσότερες φορές τείνουν να συσκοτίζουν παρά να διαφωτίζουν το δικαστήριο. Όπως τονίστηκε από το αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση National Bank of Sharjah v. Dellborg,The Times, December 24, 1992 (CA), υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης και του κατακλυσμού του δικαστηρίου με σωρεία εγγράφων, πλείστα των οποίων είναι μη ουσιώδη και αχρείαστα για τους σκοπούς που τίθενται ενώπιον του δικαστηρίου. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό όπως στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, να επεξηγείται με τρόπο λακωνικό η σημασία των εγγράφων που επισυνάπτονται. Περαιτέρω, θα πρέπει να τονίζεται το σημαντικό μέρος των εγγράφων, ώστε τα ουσιώδη θέματα να αναδύονται εύκολα με μια απλή συνδυασμένη ανάγνωση της ένορκης δήλωσης και των εγγράφων. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος η αποκάλυψη να μην θεωρηθεί ειλικρινής και πλήρης. Το δεύτερο φαινόμενο που παρατηρείται, αφορά τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις όποιες ελλείψεις στην ένορκη δήλωση του αντιδίκου τους, υποβάλλοντας ακραίες και αβάσιμες εισηγήσεις για μη αποκάλυψη, αγνοώντας το γεγονός ότι η σχετική νομολογία δίδει έμφαση στη μη αποκάλυψη «ουσιωδών γεγονότων». Παρατηρούμε ότι αυτό συνήθως γίνεται όταν οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος επί της ουσίας είναι λίγες, οπότε εναποτίθενται όλες οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος στη μη αποκάλυψη κάποιου στοιχείου, το οποίο τις περισσότερες φορές δεν είναι καθόλου ουσιώδες. Χωρίς να θέλουμε με κανένα τρόπο να αδυνατίσουμε ποσώς την υποχρέωση για ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη, θα πρέπει να τονίσουμε το αυτονόητο, ότι τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποπροσανατολίζονται από αβάσιμες εισηγήσεις που δίδουν έμφαση στη μη αποκάλυψη κάποιου ασήμαντου στοιχείου, το οποίο δεν αφορά σε ουσιώδες γεγονός. Ούτε ο κανόνας πρακτικής για ακύρωση του διατάγματος σε περίπτωση μη αποκάλυψης, θα πρέπει να αφεθεί να μετατραπεί σε εργαλείο αδικίας (βλ. Brink´s-Mat Elcombe, ανωτέρω) .». Ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση δεν παρέπεμψε με την απαραίτητη ενάργεια σε οποιαδήποτε πτυχή της μαρτυρίας που συνόδεψε το αίτημα στο ex parte στάδιο που να κατατείνει σε σκέψη, έστω, περί ουσιώδους μη αποκάλυψης εκ πλευράς εναγομένου/αιτητή (διά της Ολέσσια Σαμπάζοβα). Η μνεία στη γραπτή αγόρευση εκ μέρους του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση ότι «Όλοι οι άλλοι ισχυρισμοί έγιναν στα πλαίσια παραπλάνησης του Δικαστηρίου για να πετύχουν την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, πράγμα που πέτυχαν» και άλλες παρόμοιες νύξεις (είτε στην αγόρευση είτε στην ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται στην ένσταση), ουδόλως θεωρούνται ως ικανοποιητικές για να οδηγήσουν σε συμπέρασμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων σε βαθμό και έκταση που να τα κατατάσσουν στην κατηγορία εκείνη που η διαχρονική νομολογία σκοπεί να αντικόψει. Τα ίδια εφαρμόζονται διά προσαρμογών και για τα περί απόκρυψης του όποιου ασυμβίβαστου ή και της σύγκρουσης συμφερόντων της Ολέσσια Σαμπάζοβα επί σκοπώ εξασφάλισης του μονομερούς διατάγματος (στον λόγο ένστασης με αριθμό 6), κάτι που, σε κανένα επίπεδο ανάλυσης δεν θα μπορούσε - κατά τα δικονομικώς και αποδεικτικώς επιτρεπτά στην εκτυλισσόμενη αυτή τη στιγμή ενδιάμεση διαδικασία - να ταξινομηθεί ως μεταβλητή (ή σταθερά) με ανάστροφο αντίκτυπο. Οι ως άνω συζητηθέντες λόγοι ένστασης καταρρίπτονται. Πολλά από τα έτερα θέματα που εγείρει ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του και δη τα όσα περικλείονται, εξάγονται ή συνάγονται από τους λόγους ένστασης με αριθμό 1, 2, 3, 7 και 8, καλούν σε μαρτυριακή αξιολόγηση ή διατύπωση ευρημάτων επί της ουσίας αυτών που εκφράζουν και ως τέτοια ξεφεύγουν των στοχεύσεων της διαδικασίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Παναγιώτου ν Μουλαζίμη
(2007)1(A) AAΔ.78, 89-90). Η έκδοση του επίδικου διατάγματος και η διατήρηση της ισχύος του, ως ορθώς υπέδειξε η δικηγόρος του εναγομένου/αιτητή, συνυφαίνεται αρρήκτως με το αντικείμενο της αίτησης διόρθωσης ημερομηνίας 5.4.
  1. Κατ' ακολουθίαν, η μη αναστολή του επίμαχου εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας μέχρι την πλήρη εκδίκαση της εν λόγω αίτησης, θα μπορούσε να σημαίνει και την άμεση εκτέλεση του εντάλματος, με όλα ασφαλώς τα παρεπόμενα στα δικαιώματα του εναγομένου/αιτητή. Αναμφιβόλως, η επιδιωκόμενη οριστικοποίηση της αναστολής εκτέλεσης του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ως τέτοια θα πρέπει να κριθεί σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, με τρόπο ταχύ και αποτελεσματικό ώστε, από τη μια, ο ενάγων/καθ' ου η αίτηση να μην αποστερηθεί του όποιου οφέλους της εκδοθείσας (επίδικης) απόφασης και από την άλλη, να μην ακυρωθούν εκ προοιμίου τα δικαιώματα και προσδοκίες του εναγομένου/αιτητή για ευμενή για τον ίδιο απόληξη της αίτησης διόρθωσης ημερομηνίας 5.4.17, δίχως την ανατροπή που θα επέφερε στα δικαιώματα αυτά η μη αναστολή του εν λόγω εντάλματος. Αποφαίνομαι κατ' ενάσκησιν διακριτικής ευχέρειας πως η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων είναι η κατ' αρχήν και κατά γεγονός λιγότερο επαχθής επιλογή για αμφότερους τους διαδίκους ενέχουσα τουτέστιν και τους λιγότερους κινδύνους αδικίας σε περίπτωση που η δικαστική τούτη κατάληξη ήθελεν κριθεί επέκεινα διαφορετικώς. Εν κατακλείδι. Το διάταγμα αναστολής ημερομηνίας 7.4.17, καθίσταται απόλυτο μέχρι την πλήρη εκδίκαση της αίτησης διόρθωσης ημερομηνίας 5.4.17, ή μέχρι άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης διόρθωσης ημερομηνίας 5.4.
  2. (Υπ)...................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.