Παναγιώτα Παντελή ν. PRIME INSURANCE CO LTD, Αρ. Αγωγής: 289/2012, 28/7/2017

Παναγιώτα Παντελή ν. PRIME INSURANCE CO LTD, Αρ. Αγωγής: 289/2012, 28/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A204 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΤΑΛΑΡΙΔΟΥ - ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 289/2012 Μεταξύ: Παναγιώτα Παντελή Ενάγουσα και PRIME INSURANCE CO LTD Εναγόμενοι 28 Ιουλίου, 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Χριστοφόρου για κ. Δ. Παυλίδη. Για Εναγόμενο: κα Μιτσίδου για κ. Λ. Παπαφιλίππου. ----------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα αξιώνει από την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία το ποσό των £44.537,07 για ειδικές αποζημιώσεις και γενικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Η ενάγουσα σύναψε με τους εναγόμενους συμβόλαιο για να καλύψει έξοδα περίθαλψης σε σχέση με την υγεία της. Οι όροι του συγκεκριμένου ασφαλιστήριου συμβολαίου καταγράφονται στις παραγράφους 5, 6 και 10 της Έκθεσης Απαιτήσεως, ως ακολούθως: «

1. Ήταν, μεταξύ άλλων, ρητοί και/ή εξυπακουόμενοι οροί της Ασφάλειας Ζωής ότι: i. Η διάρκεια του ασφαλιστηρίου ήταν 39 χρόνια. ii. Το Πληρωτέο Ωφέλημα κατά την ημερομηνία λήξης της Ασφάλειας Ζωής και/ή τον προγενέστερο θάνατο της Ενάγουσας δεν θα είναι λιγότερο από το ελάχιστο ασφαλιζόμενο ποσό των €50.
2. iii. Το ασφάλιστρο ήταν €134,78 μηνιαίως, πληρωτέο κάθε πρώτη του μήνα και κατά τη διάρκεια ζωής της Ενάγουσας μέχρι και την 9.12.2049»
3. Η πιο πάνω «Ασφάλεια Ζωής» συμπεριλαμβάνοντο και τα πιο κάτω προσαρτήματα: (α) Απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων. (β) Μόνιμη ολική ανικανότητα. (γ) Θάνατος και Διαρκής Ανικανότητα από ατύχημα. (δ) Σχέδιο 2 Κάρτα Νοσηλείας. (ε) Ιατρικά έξοδα από ατύχημα. (στ) Ασφάλεια εισοδήματος. Β. Αναφορικά με το συμπληρωματικό ωφέλημα (ε) ανωτέρω «Σχέδιο 2» εξειδικεύονται μεταξύ άλλων και οι ακόλουθες παροχές: «ΙΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΚΑΛΥΨΕΙΣ € Α. Ανώτατο Ετήσιο Όριο Αναγνωριζομένων εξόδων: 2.000.000 Β. Ημερήσια Νοσηλεία για δωμάτιο και τροφή: α. Κατηγορία Δωματίου στην Κύπρο: Μονόκλινο β. Κατηγορία Δωματίου στο εξωτερικό Δίκλινο Γ. Ιατρική επίσκεψη εντός νοσοκομείου (μια ημερησίως) √ Δ. Διαγνωστικές Εξετάσεις εντός Νοσοκομείου √ Ε. Επίδομα Τοκετού: Φυσιολογικός 700 Καισαρική Τομή 1150 ΣΤ. Χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς νοσηλεία √ Ζ. Προ-Εγχειρητικές Διαγνωστικές Εξετάσεις √ Η. Μεταφορά με ασθενοφόρο μέχρι 430 Θ. Παραμονή γονέα (στο εξωτερικό) √ Ι. Ημερήσιο Επίδομα Δωρεάν Περίθαλψης 77 το βράδυ μέχρι 10 μέρες. IV ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΚΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ
4. Υγειονομική Μεταφορά ή αποζημίωση
5. Ιατροφαρμακευτική Περίθαλψη εντός Νοσοκομείου Μέχρι 685
6. Αμοιβή Χειρουργού μέχρι 350
7. Ημερήσια Νοσηλεία (Δωμάτιο και τροφή) 140
8. Κάλυψη εξόδων μεταφοράς σορού μέχρι 2100
9. Παροχή εγγύησης για την άρση της προσωρινής κράτησης του κυρίως ασφαλιζόμενου μέχρι €3,600.-
10. Χορήγηση εισιτηρίου α) Μετάβασης και επιστροφής στενού συγγενή του παθόντος. β) Πρόωρη επιστροφή και επαναπατρισμός στον τόπο του ταξιδιού.
11. Παροχή ιατρικών συμβουλών
12. Εξαιτίας των ανωτέρω η Ενάγουσα χρειάστηκε να καταβάλει τα πιο κάτω: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α. Ευαγγελισμός 17.10.2011 (Εξετάσεις: €900.00 Β, i.Φαρμακείο ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΛΛΗ € 18.30 ii. Φαρμακείο ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΛΛΗ € 40.50 iii. Φαρμακείο ΞΑΝΘΑΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ € 1.60 iv. Φαρμακείο ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ €200.72 v. Φαρμακείο ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ € 21.41 vi. Φαρμακείο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ € 3.50 vii. Φαρμακείο ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ € 12.68 viii. Φαρμακείο ΞΑΝΘΑΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ € 2.20 ix. Φαρμακείο ΞΑΝΘΑΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ € 48.31 Γ. Τρεις μήνες εκτός εργασία προς €1.100 μηνιαίως €3.300 Δ. (ΒΑΣΑΝΟΓΛΟΥ - ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ) €105 Ε. ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ METROPOLITAN €39.850.84 ----------------- ΣΥΝΟΛΟ €44.537,07». Η δικογραφημένη υπεράσπιση της εναγομένης είναι ότι συνήψε μαζί με την ενάγουσα το ασφαλιστήριο με αριθμό 36986 μαζί με παραρτήματα του συμβολαίου. Ένα από τα παραρτήματα του εν λόγω συμβολαίου είναι το προσάρτημα 10 για ευρεία Νοσοκομειακή Περίθαλψη με κάρτα νοσηλείας Medium. Η εναγόμενη επικαλέσθηκε το άρθρο 9 του παραρτήματος 10 του ασφαλιστήριου συμβολαίου καθώς και το άρθρο 10 του παραρτήματος 10 για να υποστηρίξει ότι ενόψει απόκρυψης του ιατρικού ιστορικού της ενάγουσας δικαιολογείται η εξ αρχής ακύρωση του συμβολαίου ασφάλισης. Σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα, κρίνεται εξ αρχής άκυρο το ασφαλιστήριο συμβόλαιο στην περίπτωση ψευδής δήλωσης του ασφαλιζόμενου και αποσιώπηση περιστατικών του ασφαλιζομένου κατά τη σύναψη της συμφωνίας που εάν τα γνώριζε η εναγόμενη εταιρεία δεν θα προέβαινε στην ασφάλιση ή θα αποδεχόταν να ασφαλίσει την ασφαλιζόμενη αλλά όχι με τους ιδίους όρους. Τα άρθρα 9 και 10 προνοούν ως ακολούθως: «Άρθρο 9 Υποχρεώσεις του Συμβαλλόμενου, του Ασφαλιζόμενου και του Δικαιούχου 9.1 Κατά τη σύναψη της ασφάλισης Κατά τη σύναψη της ασφάλισης ο Συμβαλλόμενος και ο Ασφαλιζόμενος είναι υποχρεωμένοι να περιγράψουν με ειλικρίνεια στην Εταιρεία την κατάσταση της υγείας του Ασφαλιζομένου, τις συνθήκες του επαγγέλματος του και γενικά να δηλώσουν όλα τα περιστατικά που είναι απαραίτητα για να εκτιμήσει η Εταιρεία τον κίνδυνο που αναλαμβάνει, όπως όλες αυτές οι πληροφορίες ζητούνται στην αίτηση για ασφάλιση. 9.1.1 Αν ο συμβαλλόμενος ή ασφαλιζόμενος από δόλο κάνει ψευδή δήλωση ή αποσιωπήσει σχετικά με οποιαδήποτε από τις ανωτέρω πληροφορίες, εφόσον η δήλωση ή η αποσιώπηση είναι τέτοιας φύσης ώστε η εταιρεία αν γνώριζε την αλήθεια δεν θα δεχόταν την ασφάλιση ή δεν θα την δεχόταν με τους ίδιους όρους. Τα αποτελέσματα της καταγγελίας (τερματισμός ισχύος της ασφάλισης) επέρχονται αμέσως από την πραγματοποίησή της. Αν όμως η ασφαλιστική περίπτωση επέλθει εντός της παραπάνω προθεσμίας, ή πριν περιέλθει η ψευδής δήλωση ή η αποσιώπηση σε γνώση της εταιρείας, αυτή απαλλάσσεται της υποχρέωσής της προς καταβολή του ασφαλίσματος. ΑΡΘΡΟ 10 10.1.4 Αναδρομικά και εξ' αρχής εάν έχει γίνει εκ μέρους του ασφαλισμένου ψευδής δήλωση ή αποσιώπηση περιστατικών τέτοιων που η Εταιρεία αν τα γνώριζε δεν θα προέβαινε στην ασφάλιση ή δεν θα την υποδεχόταν με τους ίδιους όρους».
13. Εκδοχή της ενάγουσας Περί ή κατά τον Οκτώβριο 2011 διεγνώσθη ότι η ενάγουσα είχε μάζα πρόσθιου ανωτέρου μεσοθωρακίου και συνοδό μυασθένεια και μεγάλη υπερπλασία θύμου αδένα, ως αποτέλεσμα του οποίου έπρεπε στις 20.11.2011 να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ήτοι θυμεκτομή με μέση στερνοτομή στο Metropolitan Hospital στην Αθήνα. Κατά την επέμβαση έγινε αφαίρεση υπερπλασία θύμου αδένα μαζί με μεσοθωρακικό λίπος για την αντιμετώπιση της μυασθένειας από την οποία επέφερε η ενάγουσα. Σύμφωνα με την ενάγουσα, η ασφαλιστική εταιρεία αδικαιολόγητα τερμάτισε την ασφαλιστική κάλυψη που της παρείχε, με το δικαιολογητικό ότι αυτή τους είχε αποκρύψει την προϋπάρχουσα κατάσταση στην υγεία της. Αρνήθηκε κάτι τέτοιο η ενάγουσα και εξήγησε ότι κατά τη σύναψη του ασφαλιστηρίου συμβολαίου στις 09.12.2010, ήταν μόνο 27 ετών και δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας. Το πρόβλημα υγείας ανακαλύφθηκε όταν πήγε στο νοσοκομείο της Αθήνας όπου έκανε εξέταση με μηχάνημα που δεν υπάρχει στην Κύπρο ήτοι Ποζιτρονική Υπολογιστική τομογραφία (Pet Ct), στις 17.10.
14. Υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στις 20.11.2011 και έμεινε στο νοσοκομείο για 10 ημέρες. Έκανε δάνειο για να καλύψει τα έξοδά της αλλά πριν την χειρουργική επέμβαση το νοσοκομείο περίμενε την αποστολή της εγγυητικής από την ασφαλιστική εταιρεία προκειμένου να πραγματοποιηθεί η χειρουργική επέμβαση. Έμεινε στην Αθήνα για ένα μήνα για σκοπούς ανάρρωσης και θεραπείας και σ' αυτό το διάστημα αναγκάσθηκε να κλείσει την επιχείρησή της, ήτοι το κομμωτήριο το οποίο της επέφερε μηναίο εισόδημα των €1.200,
15. Επέστρεψε στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του 2011 και η ασφάλεια της απέστειλε στον τραπεζικό της λογαριασμό τα ιατρικά της έξοδα για εκείνο τον μήνα. Το ασφάλιστρο του μήνα είχε αποκοπεί από το λογαριασμό της. Όμως, στη συνέχεια οι εναγόμενοι της ανακοίνωσαν ότι θα τερμάτιζαν την ασφαλιστική κάλυψη και θα της επέστρεφαν εξ' ολοκλήρου το ποσό των ασφαλίστρων που είχε καταβάλει για όλη την περίοδο κατά την οποία είχε ασφαλιστική κάλυψη. Οι εναγόμενοι, δεν κάλεσαν την ενάγουσα να υποστεί οποιεσδήποτε επιπρόσθετες ιατρικές εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η ιατρική κατάσταση της ενάγουσας ήταν προϋπάρχουσα και την απέκρυψε. Περαιτέρω, κατά τη σύναψη του συμβολαίου η ενάγουσα δεν υποβλήθηκε σε εξετάσεις διότι η αντιπρόσωπος των εναγομένων είπε ότι αυτό δεν χρειαζόταν εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας της κατά τη σύναψη της συμφωνίας. Kατά τη δεύτερη δικάσιμο πρόσθεσε νέα γεγονότα στην κυρίως εξέταση μεταβάλλοντας ουσιαστικά την εκδοχή της. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι η ασφάλεια της κάλυψε έξοδα επέμβασης που έγινε τον Φεβρουάριο-Μάρτιο 2011 στη μασχάλη. Αναφέρθηκε σε έγγραφα που πήρε μαζί της από την ασφάλεια στην Αθήνα, τα οποία δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο. Νομίζω ότι σκόπιμα δεν αναφέρθηκε στην αίτηση που έκανε για ασφάλιση και αντί να πει ότι υπέγραψε τέτοιο έγγραφο που περιέχει σωρεία ερωτήσεων για την κατάσταση της υγείας της και το ιστορικό της υγείας της, είπε ότι υπέγραψε κάτι στην αντιπρόσωπο της ασφάλειας προς προετοιμασία της έκδοσης του συμβολαίου. Επίσης, παρατήρησα ότι κατά την πρώτη δικάσιμο της κυρίως εξέτασης δεν ανέφερε το όνομα της αντιπροσώπου της ασφαλιστικής εταιρείας με την οποία συμβλήθηκε αλλά και ούτε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Κατά τη δεύτερη δικάσιμο όταν συνεχίσθηκε η κυρίως εξέταση συμπλήρωσε αυτά τα στοιχεία με λεπτομέρεια. Κατά την αντεξέταση, δυστυχώς, επιβεβαίωσα την αρχική μου εκτίμηση ότι η ενάγουσα δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια. Η αίτηση για ασφάλεια περιέχει συγκεκριμένη ερώτηση για προηγούμενες επεμβάσεις και ασθένειες του προτεινόμενου ασφαλιζόμενου. Κατά την υποβολή της αίτησης για ασφάλιση δεν αποκάλυψε στην ασφάλεια ότι είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για προσθετική στήθους αλλά και ούτε για την τοποθέτηση δακτυλίου για μείωση βάρους, η τοποθέτηση του οποίου όπως παραδέχθηκε την οδήγησε στην προσβολή σηψαιμίας. Για την προσθετική του στήθους ήταν θέση της ότι το ανέφερε στην ασφαλιστική αντιπρόσωπο αλλά ότι αυτή δεν το κατέγραψε. Για το δακτύλιο ήταν θέση της ότι δεν το είχε θυμηθεί την ώρα που συμπλήρωνε την αίτηση. Δεν θεωρώ ότι είπε την αλήθεια. Η μη αποκάλυψη του ιατρικού ιστορικού της έγινε σκόπιμα για να παραπληροφορήσει την ασφαλιστική εταιρεία. Μπορούσε να θυμηθεί μία μικρή επέμβαση που έκανε στην ηλικία των 8 ετών όμως δεν μπορούσε να θυμηθεί την τοποθέτηση και αφαίρεση δακτυλίου η τοποθέτηση του οποίου της προκάλεσε σηψαιμία. Η ενάγουσα πιάστηκε στην πλεκτάνη των ψεμάτων της όταν δεν μπορούσε να θυμηθεί ότι στην αίτηση είχε γράψει ότι είχε κάνει σκωλικοειδίτιδα αντί για αφαίρεση των αμυγδαλών. Νόμιζε ότι είχε γράψει ότι αφαίρεσε τις αμυγδαλές της στην αίτηση, και αυτό είπε. Όταν της υποδείχτηκε κατά την αντεξέταση ότι είχε γράψει σκωλικοειδίτιδα και όχι αφαίρεση αμυγδαλών στην αίτηση προσάρμοσε την εκδοχή της και είπε ότι είχε πάθει και τα δύο όταν ήταν μικρή, και τα ανέφερε στην αντιπρόσωπο της ασφάλειας αλλά δεν τα κατέγραψε. Είπε ότι είχε την έγκριση της ασφάλειας να κάνει την επέμβαση στην Αθήνα αλλά ήταν σκόπιμα ασαφής και λακωνική σε σχέση με τα όσα συνέβηκαν πριν τη μετάβασή της στην Αθήνα με την ασφαλιστική εταιρεία που της έδωσε την εντύπωση ότι η ασφαλιστική εταιρεία είχε εγκρίνει την μετάβαση της Αθήνα για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Επέμενε ότι ο ιατρός που συμπλήρωσε τα τεκμήρια 6 και 7 είχε κάνει λάθος όταν έγραψε ότι τον συμβουλεύθηκε για πρώτη φορά στις 20.09.2011 και ότι είχε γίνει διάγνωση της μυασθένειας προ 8 μηνών. Αυτό το έκανε επειδή εάν παραδεχόταν ότι η διάγνωση της μυασθένειας έγινε προ 8 μηνών δεν θα ταίριαζε με την εκδοχή που είχε ήδη προβάλει στο Δικαστήριο ότι διαγνώσθηκε με μάζα προσθίου ανώτερου μεσοθωρακίου τον Οκτώβριο του
16. Η δική της εκδοχή ότι ανακάλυψε το πρόβλημα τον Οκτώβριο μετά το PT-Scan ήρθε σε αντίθεση με την εκδοχή του ΜΕ2, Δρ. Ματθαίου Δουζίνα ότι η διάγνωση της μυασθένειας ήταν γνωστή στην ενάγουσα από τα τέλη Μαρτίου
17. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η ενάγουσα κρίνεται ως αναξιόπιστη.
18. Μαρτυρία του Ιατρού Ματθαίου Δουζίνα Αυτά που ανέφερε ο ιατρός που χειρούργησε την ενάγουσα στην Αθήνα Δρ. Ματθαίος Δουζίνας, ΜΕ2, επιβεβαίωσε ότι η ενάγουσα γνώριζε ότι είχε ιατρικό πρόβλημα από την άνοιξη του
19. Ο ΜΕ2 είχε μιλήσει με την ενάγουσα προηγουμένως και του αποστάληκαν τα αποτελέσματα εξετάσεων που είχαν γίνει στην Κύπρο, ήτοι αξονική τομογραφία και αιματολογικές εξετάσεις. Η αξονική τομογραφία έδειξε ότι υπήρξε μεγάλη υπερπλασία του θύμου αδένα. Ο ιατρός εξήγησε ότι μέχρι την ηλικία των 30 ετών ο θύμος αδένας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 γραμμάρια σε όγκο. Η ασθενής έπρεπε να υποβληθεί σε εξέταση στο μηχάνημα Pet-ct για να αποκλεισθεί ότι η διόγκωση της μάζας προέρχεται από καρκινική ή φλεγμονική αιτία. Η εξέταση διεξάγεται όταν εκχύνεται ενδοφλεβίως ο ορός FDG και στην περίπτωση που υπάρχουν στην περιοχή καρκινικά ή φλεγμονώδη κύτταρα αυτά αλλάζουν χρώμα σε κίτρινο ή κόκκινο. Αυτή η εξέταση διεξήχθηκε στην ενάγουσα και τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά παθολογικά για καρκίνο ή για φλεγμονή. Συνεπώς, η διάγνωση της ενάγουσας παρέμεινε η μυασθένεια και η υπερπλασία του θύμου αδένα. Διευκρίνισε ότι η υπερπλασία ήταν γνωστή προηγουμένως, διότι είχε γίνει αξονική τομογραφία στην Κύπρο καθώς και έγινε βιοψία λεμφαδένα στη μασχάλη της ενάγουσας τον Μάρτιο 2011 που και πάλι έφερε αρνητικά αποτελέσματα για καρκίνο. Η ενάγουσα προειδοποιήθηκε ότι θα υποβαλλόταν σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του μύθου αδένα από την Κύπρο καθώς ο ΜΕ2 της συνέστησε να ασκείται και να χάσει βάρος πριν την εγχείρηση αρχές Οκτωβρίου
20. Περαιτέρω, στάληκε αίμα σε εργαστήριο στην Αγγλία τον Μάιο Ιούνιο 2011 για να εξετασθεί και το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό για καρκίνο. Η αιτία για την υπερπλασία του μύθου αδένα ήταν στην ρίζα του η αυτονόσος Gravis που έχει ως αποτέλεσμα την καταστολή της ακεταλοχολίνης προς τους μυς. Το αποτέλεσμα είναι να επηρεασθεί η κίνηση στους εκούσιους μυς όπως τα βλέφαρα και τα άνω και κάτω άκρα μετά από κόπωση. Αυτή η νόσος διαγνώσθηκε από την Κύπρο από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής και έτσι ήταν γνωστό στην ενάγουσα όπως ήταν και γνωστό στην ενάγουσα ότι θα υποβαλλόταν σε χειρουργική επέμβαση του μεσοθώρακα για αφαίρεση του μύθου αδένα και του λίπους που υπάρχει γύρω από τον αδένα. Ο ΜΕ2 θυμάται ότι στις 20.10.11 καθυστέρησε η χειρουργική επέμβαση αλλά δεν θυμάται, εξαιτίας του μεγάλου χρονικού διαστήματος που έχει μεσολαβήσει, το λόγο που καθυστέρησε η εγχείρηση μέχρι το μεσημέρι. Σε σχέση με την αμοιβή τη δική του και της ομάδας που τη χειρούργησε δεν έχει ακόμη πληρωθεί από το νοσοκομείο Metropolitan Σε σχέση με την εγχείρηση δακτυλίου που δεν αποκάλυψε η ενάγουσα στην αίτηση της για ασφαλιστική κάλυψη, ο ΜΕ2 ανέφερε ότι οι λέξεις «εκ παραδρομής» που χρησιμοποιήθηκαν στην επιστολή που συνέταξε στις 04.11.2011, πρόκειται για ατυχής έκφραση της πραγματικής του πρόθεσης. Εκείνο που ήθελε να πει με την επιστολή είναι ότι η ενάγουσα του είχε πει για την τοποθέτηση δακτυλίου, αλλά ότι αυτή η τοποθέτηση καθώς και η αφαίρεση του δακτυλίου από το σώμα της ενάγουσας δεν είχε καμία σχέση με την μυασθένεια που παρουσιάσθηκε. Συνεπώς, δεν θα ήταν σημαντικό γεγονός να το αποκαλύψει η ενάγουσα στην ασφάλεια κατά την συμπλήρωση της αίτησης διότι δεν θα είχε καμία επίδραση στην εμφάνιση της συγκεκριμένης νόσου. Παραδέχθηκε ωστόσο ότι δεν είναι γνωστό ποιες είναι αιτίες της παρουσίασης της αυτονόσου Gravis. Ούτε είναι και βέβαια σε θέση να εκφέρει άποψη, παρά τη μεγάλη του πείρα στον τομέα, γιατί προσβλήθηκε η ενάγουσα από την συγκεκριμένη νόσο. Σε σχέση με τις ερωτήσεις που κλήθηκε να απαντήσει από την ασφάλεια επί των τεκμηρίων 6 και 7 ανέφερε ότι εξ' όσων γνωρίζει η ενάγουσα γνώριζε ότι έπασχε από μυασθένεια προ 8 μηνών. Η ενάγουσα του είχε πει ότι είχε υποστεί χειρουργική επέμβαση για να αφαιρεθεί λεμφαδένας της μασχάλης προ 7 ή 8 μηνών. Σε σχέση με τις ερωτήσεις στο τεκμήριο 7 για το ιστορικό της ενάγουσας ανέφερε ότι δεν γνώριζε την ενάγουσα προηγουμένως και έτσι βασίσθηκε σ' αυτά που του είπε για να γράψει ότι δεν είχε πρόβλημα πριν τον Μάρτιο
21. Ήταν η γνώμη του μάρτυρα ότι η διάγνωση της μυασθένειας δεν μπορεί να έγινε πριν το τέλος του Μαρτίου
22. Μέχρι τα μέσα Μαρτίου 2011 η ενάγουσα είχε υποβληθεί σε διάφορες εξετάσεις ώστε να αποκλειστούν άλλες παθήσεις που μπορεί να προκάλεσαν την υπερπλασία του θύμου αδένα όπως φυματίωση ή σαρκοίδωμα. Δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει η θεραπεία με τη χορηγία του φαρμάκου Mestinon μέχρι να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της μυασθένειας. Στην περίπτωση που μία γυναίκα της ηλικίας της ενάγουσας παρουσιάζει υπερπλασία του θύμου αδένα υπάρχει ένα ποσοστό 50% με 60% αυτή να συνοδεύεται από μυασθένεια αλλά αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί. Ήταν εκτίμηση του ΜΥ1 ότι το νωρίτερο που θα μπορούσε να είχε επισυμβεί η διάγνωση σύμφωνα και με το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσε τεκμήριο 6 και 7 είναι τέλος Μαρίου
23. Η συζήτηση που έγινε με τον κ. Κωστάκη στο Metropolitan Νοσοκομείο Κύπρου με το οποίο συμφωνήθηκε να γίνει παραπομπή της ενάγουσας στο ίδιο νοσοκομείο στην Αθήνα τηλεφωνικώς, πρέπει να ήταν γύρω στις 20 Σεπτεμβρίου
24. Κατά εκείνη τη συνομιλία είχε συμφωνηθεί ο κ. Κωστάκης να αποστείλει το CD της αξονικής τομογραφίας για να την μελετήσει. Πρώτη φορά που είχε τηλεφωνική συνομιλία με την ενάγουσα ήταν στις 03.11.2011 κατά την οποία της είχε πει τι έπρεπε να κάνει για να προετοιμασθεί για ην χειρουργική επέμβαση. Κατά την ακροαματική διαδικασία η πλευρά της υπεράσπισης επιχείρησε να καταθέσει τον ιατρικό φάκελο της ενάγουσας που βρίσκεται σε νοσοκομείο της Αθήνας όμως δεν καταστεί δυνατόν αυτός ο ιατρικός φάκελος να κατατεθεί επειδή η ενάγουσα δεν έδωσε την έγκρισή της να περιέλθει αυτός ο φάκελος στην κατοχή της υπεράσπισης προς τον σκοπό κατάθεσης του στο Δικαστήριο. Δεν έδωσε την έγκρισή της παρά το γεγονός ότι υπέγραψε αίτηση (τεκμήριο 16) με την οποία συμφώνησε όπως εξουσιοδοτήσει την ασφαλιστική εταιρεία να ζητήσει οποιανδήποτε ιατρική πληροφορία αφορά το άτομό της.
25. Μαρτυρία της Προϊστάμενης στο τμήμα αξιολόγησης κινδύνων ΜΥ1 Εύη Δημητρίου Αυτή η μάρτυρας επεξήγησε ότι εκδόθηκε ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής προς όφελος της ενάγουσας στις 24.12.
26. Αυτό το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ήταν γενικό ασφαλιστήριο ζωής με επενδυτικό χαρακτήρα μαζί με 10 προσαρτήματα για διαφορές καλύψεις, μεταξύ άλλων, και κάλυψη για ευρεία νοσοκομειακή κάλυψη προσάρτημα
27. Περαιτέρω, εκδόθηκε και ασφάλεια για εξωνοσοκομειακή περίθαλψη στις 28.03.2011 διάρκειας ενός έτους από 22.02.2011 μέχρι 22.02.
28. Αυτή η ασφάλεια περιέχει παρόμοιο όρο με το προσάρτημα 10 της ασφάλειας ζωής ως η παράγραφος 16.2 του τεκμηρίου 10 σε σχέση με ψευδής δήλωση ή αποσιώπηση γεγονότων του ασφαλιζομένου κατά την υποβολή της αίτησης ασφάλισης, η οποία παράγραφος έχει ως ακολούθως: «16.2 «Τερματισμός του Ασφαλιστηρίου»
29. Το Ασφαλιστήριο μπορεί οποτεδήποτε να τερματιστεί από την Εταιρεία αν ο Συμβαλλόμενος ή ο Ασφαλισμένος ή τα Εξαρτώμενα μέλη: (α) Έχουν προβεί στην απόκρυψη ή αποσιώπηση ή ψευδή ή ανακριβή παράσταση ή δήλωση οποιουδήποτε γεγονότος στην Πρόταση Ασφάλισης ή οποιαδήποτε άλλη δήλωση, έντυπο ή ιατρική έκθεση που έχουν υποβάλει ή υποβλήθηκε για λογαριασμό τους στην Εταιρεία είτε στο στάδιο της κατάρτισης του Ασφαλιστηρίου, είτε μεταγενέστερα κατά την ανανέωση του, είτε κατά την προσθήκη νέου Ασφαλιζομένου, είτε κατά την Επαναφορά του, είτε κατά την τροποποίηση οποιονδήποτε ωφελημάτων. (β) Ενεργούν εκτός του πλαισίου των κανονισμών του Σχεδίου Ασφάλισης και/ή κατά παράβαση οποιασδήποτε υποχρέωσης τους που πηγάζει από το Ασφαλιστήριο. (γ) Δεν ενεργούν με Απόλυτη Καλή Πίστη. (δ) Πάψουν να διαμένουν στην Κύπρο για τουλάχιστον 9 μήνες κατ' έτος. (ε)Αν μεταβληθούν οι προσωπικές τους συνθήκες κατά τρόπο που μεταβάλλεται ο κίνδυνο έχει αναλάβει η Εταιρεία. Οποιεσδήποτε δυσμενείς αλλαγές στην υγεία του Ασφαλισμένου ή των εξαρτωμένων του, η υποβολή μεγάλου αριθμού ή ύψους απαιτήσεων, δεν αποτελούν ικανοποιητικό λόγο για την εταιρεία για να ακυρώσει το Ασφαλιστήριο ή να επιβάλει Ειδικούς Όρους. Σε περίπτωση που η Εταιρεία
30. Το Ασφαλιστήριο τερματίζεται αυτόματα: (α)Με τον τερματισμό του Ασφαλιστηρίου Ζωής. Σε περίπτωση που το Ασφαλιστήριο Ενδονοσοκομειακής Περίθαλψης είναι προσαρτημένο στο Ασφαλιστήριο Ζωής και ακυρώνεται λόγω ακύρωσης του Ασφαλιστηρίου Ζωής στο οποίο προσαρτάται. (β) Για τον Ασφαλιζόμενο ή τη/το σύζυγο του κατά την επέτειο του ασφαλιστηρίου την πλησιέστερη προς την εξηκοστή Πέμπτη (65η) επέτειο της γέννησής τους. (γ) Για τα τέκνα του Ασφαλιζόμενου με το γάμος τους ή κατά την επέτειο του ασφαλιστηρίου πλησιέστερη προς την δέκατη όγδοη (18η) επέτειο της γέννησής τους. (δ) Εάν ο Ασφαλιζόμενος μόνος του ή σε συνεργασία με άλλους προσπαθεί με απάτη ή δόλο να λάβει αποζημίωση από την εταιρεία. (ε) Εάν ακυρωθεί ή λήξει και δεν ανανεωθεί το συμβόλαιο της Ευρείας Ενδονοσοκομειακής Περίθαλψης το οποίο υπήρξε η απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση του ατού. (στ) Την επόμενη ημέρα της εκπνοής της Περιόδου Χάριτος». Επιπρόσθετα, το τεκμήριο 10 περιέχει και όρο που προνοεί ότι επέρχεται αυτόματος τερματισμός του συμβολαίου στην περίπτωση που αυτό είναι προσαρτημένο στην ασφάλεια ζωής και αυτό ακυρωθεί από την ασφαλιστική εταιρεία. Η ΜΥ1 επεξήγησε ότι και το τεκμήριο 10 κρίθηκε άκυρο εξ' αρχής από την ασφαλιστική εταιρεία παρόλο που δεν υπάρχει ρητή αναφορά σ' αυτό το συμβόλαιο στην επιστολή ημερομηνίας 19.
32. Τα δυο αυτά συμβόλαια κρίθηκαν και τα δυο άκυρα εξ' αρχής όταν περιήλθε εις γνώση της ασφαλιστικής εταιρείας ότι η ενάγουσα δεν ανέφερε σημαντικά στοιχεία του ιστορικού της υγείας της. Αυτή η μάρτυρας επεξήγησε ότι αξιολόγησε την ανάληψη του κινδύνου να ασφαλίσει την ενάγουσα σε σχέση με την ζωή της και για να της παράσχει ευρεία νοσοκομειακή κάλυψη με βάση την πρόταση για ασφάλιση, τεκμήριο 16, που παραλήφθηκε από το τμήμα αξιολόγησης κινδύνου της ασφάλειας στις 20.12.
33. Η ΜΥ1 εξήγησε ότι, εκδόθηκε το συγκεκριμένο ασφαλιστήριο συμβόλαιο χωρίς να υποχρεωθεί η ενάγουσα να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση προκειμένου να την ασφαλίσουν, επειδή ήταν κάτω των 35 ετών, και επειδή είχε δηλώσει στην αίτηση ότι δεν είχε υποβληθεί ποτέ σε χειρουργική επέμβαση πέραν αυτής για σκωλικοειδεκτομή. Εξήγησε ότι η εναγόμενη εταιρεία έχει συμβατικές σχέσεις με άλλες αντασφαλιστικές εταιρείες. Εξαιτίας αυτών των συμβάσεων πρέπει να τηρηθούν συγκεκριμένες υποχρεώσεις της ασφαλιστικής εταιρείας κατά την ασφάλιση προσώπων. Σε σχέση με ασφάλειες ζωής γίνεται αξιολόγηση του κινδύνου με βάση εγχειρίδιο που εκδίδεται από τις αντασφαλιστικές εταιρείες. Οι λειτουργοί της εναγομένης εταιρείας έχουν πρόσβαση στο εγχειρίδιο μέσω του διαδικτύου με κωδικό πρόσβασης. Στην περίπτωση που η εναγόμενη εταιρεία γνώριζε ότι η ενάγουσα είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για την τοποθέτηση και μετά την αφαίρεση δακτυλίου για απώλεια βάρους δεν θα ασφάλιζαν την ενάγουσα. Επιπρόσθετα, εάν οι εναγόμενοι γνώριζαν ότι η ενάγουσα είχε κάνει εμφυτεύματα για προσθήκη στήθους και πάλι δεν θα ασφάλιζαν την ενάγουσα χωρίς την επιβολή της ενάγουσας επιπρόσθετων όρων, προκειμένου να την ασφαλίσουν. Δέχθηκε ότι η επιστολή ημερομηνίας 19.12.2011 με την οποία κρίθηκε το συμβόλαιο άκυρο εξ' αρχής, δεν καθορίζει ακριβώς ποιο είναι το στοιχείο που απέκρυψε η ενάγουσα και επηρέασε την ασφαλισιμότητα της. Όμως, αυτή η μη αναφορά στο συγκεκριμένο κίνδυνο ήταν σκόπιμη ώστε να μην κοινοποιηθούν σε τρίτους τα προσωπικά δεδομένα της ενάγουσας. Όμως, θεωρώ ότι είπε την αλήθεια ότι οι λόγοι που οδήγησαν σ' αυτή την απόφαση είναι οι τρεις επεμβάσεις στις οποίες είχε υποβληθεί στο παρελθόν και που απέκρυψε η ενάγουσα κατά την ετοιμασία του ερωτηματολογίου τεκμήριο
34. Η ασφαλιστική εταιρεία έλαβε γνώση αυτών των επεμβάσεων με το ιατρικό σημείο του Δρ. Δουζίνα στις 19.10.2011, τεκμήριο
35. Η μάρτυρας αυτή αναφέρθηκε στο ιστορικό των γεγονότων. Ήταν τυπική η φύση της μαρτυρίας της. Εξήγησε την πολιτική της ασφαλιστικής εταιρείας με αναφορά τεκμηρίων που είχαν κατατεθεί στο δικαστήριο. Αυτά που ανέφερε δεν είναι ανακόλουθα σε σχέση με τα έγγραφα. Δεν έχω κανένα λόγο να αμφισβητήσω την ειλικρίνεια της. Κρίνεται ως αξιόπιστη μάρτυρας
36. Πραγματικά ευρήματα και πίνακα με τις σημαντικές ημερομηνίες των διαδραματισθέντων γεγονότων. Έχω εξηγήσει, πιο πάνω γιατί θεωρώ ότι η ενάγουσα θα πρέπει να θεωρηθεί αναξιόπιστη. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ2 και της ΜΥ1 και των εγγράφων και άλλων δεδομένων πραγματικών που έχουν τεθεί ενώπιον μου καταλήγω στα ακόλουθα πραγματικά συμπεράσματα:
37. Στις 09.12.2010 η ενάγουσα συμπλήρωσε την αίτηση για ασφάλεια ζωής. Σ' αυτή την αίτηση σκόπιμα δεν αποκάλυψε την αλήθεια σε σχέση με το ιατρικό της ιστορικό και σε σχέση με συγκεκριμένη ερώτηση που της υποβλήθηκε να αποκαλύψει σε ποιες εγχειρήσεις είχε υποβληθεί. Δεν αποκάλυψε και/ή αποσιώπησε το γεγονός ότι είχε τοποθετήσει δακτύλιο για απώλεια βάρους καθώς και αφαίρεση του αργότερα. Δεν αποκάλυψε και/ή αποσιώπησε το γεγονός ότι είχε υποβληθεί σε επέμβαση για εμφύτευση προσθήκης στήθους.
38. Η πρόταση για ασφάλιση λήφθηκε από το τμήμα αξιολόγησης του κινδύνου της ασφαλιστικής εταιρείας στις 20.12.2010 και με βάση το περιεχόμενο του συγκεκριμένου ερωτηματολογίου, τεκμήριο 16, εξεδόθη ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής μαζί με 10 προσαρτήματα στις 24.12.
39. Εξαιτίας της νεαρής ηλικίας της ενάγουσας και εξαιτίας του ιατρικού της ιστορικού που ήταν ελεύθερο από χειρουργικές επεμβάσεις εκδόθηκε το συμβόλαιο χωρίς να υποχρεωθεί η ενάγουσα να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση.
40. Η ασφαλιστική εταιρεία εάν γνώριζε τον πραγματικό ιατρικό ιστορικό της ενάγουσα δεν θα έκδιδε το συγκεκριμένο ασφαλιστήριο συμβόλαιο.
41. Τον Φεβρουάριο του 2011 η ενάγουσα υπεβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση λεμφώματος μασχάλης. Η ενάγουσα υπέβαλε αποδεικτικά στοιχεία της εγχείρησης και η ασφαλιστική εταιρεία την κάλυψε επειδή δεν γνώριζε ότι είχε αποκρύψει το ιατρικό της ιστορικό.
42. Αφού έγινε αυτό η ενάγουσα διεγνώσθη ότι είχε υπερπλασία θύμου αδένα. Κατά τη διάρκεια Μαρτίου 2011 υποβλήθηκε σε διάφορες εξετάσεις για να διαπιστωθεί η αιτία υπερπλασίας του θύμου αδένα και ειδικά για να αποκλεισθεί ως ενδεχόμενο ότι αυτό οφείλεται σε καρκίνο ή άλλη φλεγμονώδη αιτία.
43. Παράλληλα ενώ γνώριζε ότι έχει υπερπλασία θύμου αδένα προέβη σε νέα σύναψη ασφαλιστήριου συμβόλαιο, τεκμήριο 10, στις 28.03.2011 χωρίς να αποκαλύψει στην ασφαλιστική εταιρεία ότι είχε διαγνωσθεί με υπερπλασία θύμου αδένα και ότι αιτία γι' αυτό μπορεί να είναι και είναι κατά πάσα πιθανότητα η μυασθένεια.
44. Τέλη Μαρτίου 2011, επιβεβαιώνεται διάγνωση για μυασθένεια και ότι πάσχει από τη νόσο Gravis (βλ. ιατρικό σημείωμα του ΜΕ2 τεκμήριο 7 έναρξη θεραπείας για μυασθένεια).
45. Προγραμματίζει επέμβαση για θυμεκτομή στην Αθήνα.
46. Συμβουλεύεται τον ΜΕ2 για πρώτη φορά και αυτός στη συνέχεια της κάνει διάφορες συστάσεις, όπως απώλεια βάρους, προς ετοιμασία για την χειρουργική επέμβαση.
47. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται στο νοσοκομείο Μetropolitan στην Αθήνα από τον ΜΕ2 στις 20.10.
49. Η ασφαλιστική εταιρεία λαμβάνει το ιατρικό σημείωμα του ΜΕ2 τεκμήριο 21, στις 24.10.2011, όπου αποκαλύπτεται για πρώτη φορά ότι στο ιστορικό της υπάρχει εγχείρηση για παχυσαρκεία (δακτύλιος) και ενθέματα μαστών.
50. Η ασφαλιστική εταιρεία αποστέλλει το τεκμήριο 8 με το οποίο πληροφορείται ότι το συμβόλαιο της κρίνεται άκυρο εξ' υπαρχής και ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν θα την αποζημιώσει για τα έξοδα της εγχείρησης, και ότι όλα τα ασφάλιστρα της θα της επιστραφούν.
51. Πρόνοιες της Συμφωνίας. Διά να καταλήξω σε συμπέρασμα σε σχέση με την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των προνοιών των συμφωνιών, έλαβα υπόψη μου όχι μόνο το λεκτικό των δύο συμφωνιών τεκμήρια 1 και 10 αλλά και το περιεχόμενο της αίτησης για ασφάλεια ζωής τεκμήριο
52. Η συγκεκριμένη αίτηση περιέχει το συγκεκριμένο λεκτικό στη σελίδα 5 στο σημείο κατά το οποίο ο αιτούντος ασφαλιζόμενος υπογράφει την αίτηση. «........................... Ιστορικό Οικογένειας Ασφαλιζομένου Στην οικογένειά σας υπάρχουν περιπτώσεις καρκίνου, διαβήτη, παθήσεων καρδίας, νεφρών, υπέρτασης, ημιπληγίας ή διανοητικών διαταραχών; ΟΧΙ Ζώντες Θανόντες Ηλικία Υγεία Ηλικία Αιτία Πατέρας 58 ΚΑΛΗ Μητέρα 58 ΚΑΛΗ Αδέλφια: 3 37 ΚΑΛΗ 34 ΚΑΛΗ 31 ΚΑΛΗ Επεξηγείστε λεπτομερώς τις καταφατικές απαντήσεις Αρ. Ερωτήσεων Σκολικοιδίτιδα σε ηλικία 8 ετών. Παραμονή στο νοσοκομείο λόγω εγχείρισης. Αφού διάβασα με προσοχή τις δηλώσεις μου, βεβαιώνω ότι είναι πλήρεις και αληθινές και δέχομαι να ασφαλιστώ στην εταιρεία σας με βάση αυτές τις δηλώσεις. Δέχομαι επίσης η αίτηση μου αυτή μαζί με την ιατρική Εξέταση, αν μου ζητηθεί να αποτελέσει τη βάση και τμήμα του συμβολαίου που τυχόν θα εκδοθεί και η ισχύς του συμβολαίου να αρχίζει από την ημερομηνία που θα εκδοθεί και θα παραδοθεί το συμβόλαιο, με τον όρο ότι θα έχει εξοφληθεί η πρώτη δόση του ασφαλιστηρίου και η κατάσταση της υγείας καθώς και οι υπόλοιπες συνθήκες που επηρεάζουν την ασφαλισιμότητα του προσώπου που προτείνεται για ασφάλιση θα παραμένουν όπως έχουν δηλωθεί στην αίτηση. Επίσης δέχομαι ότι η κατάρτιση, τροποποίηση ή κατάργηση της ασφαλιστικής συμβάσεως που θα γίνει με βάση αυτή την αίτηση θα αποδεικνύεται μόνο με έγγραφα που θα φέρουν την υπογραφή των νόμιμων εκπροσώπων της εταιρείας σας. Στην Λευκωσία την 09.12.2010 Υπογραφή Μάρτυρα Υπογραφή Ασφαλιζομένου Υπογραφή Συμβαλλόμενου ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ Με αυτό το έγγραφο εξουσιοδοτώ κάθε νοσοκομείο, νοσηλευτικό ίδρυμα, κλινική ή ιατρό στον οποίο θα παραδωθεί φωτοαντίγραφο του παρόντος, να δώσει σε γιατρό της Interlife Insurance Company Limited ή σε εξουσιοδοτημένο λειτουργό της κάθε ιατρική πληροφορία που θα ζητήσει σε σχέση με το άτομο μου, της/του συζύγου μου ή των παιδιών μου και αναφορικά με οποιοδήποτε ασφαλιστήριο μου ή αίτηση για ασφάλιση μου ή απαίτηση μου δυνάμει τέτοιου ασφαλιστηρίου. Υπογραφή Μάρτυρα Υπογραφή Ασφαλιζομένου». Δια την ορθή ερμηνεία μιας συμφωνίας είναι ανάγκη να ληφθούν υπόψη κάποιοι κανόνες που διέπουν το ζήτημα αυτό. Ο γενικός κανόνας είναι ότι σκοπός της ερμηνείας της συμφωνίας είναι να εξευρεθεί η πρόθεση των μερών. Στην υπόθεση Αλεξάνδρου Λτδ ν. Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λευκωσίας[1], λέχθηκε ότι διαπιστώνεται η πρόθεση των μερών από τη γλωσσική διατύπωση της συμφωνίας. Όμως, η ερμηνεία που θα αποδοθεί σε αυτές τις λέξεις δεν μπορεί να βρεθεί εντελώς ανεξάρτητα και ασύνδετα από το πραγματικό υπόβαθρο που πλαισιώνει τη σύναψη της συμφωνίας. Επίσης, στην υπόθεση Κουνούνα ν. Κώστας Κυριάκου Υιοι Λτδ[2], ως και επίσης στην Λάμπρου ν. Παράσχου[3], επεξηγήθηκε ότι ο σκοπός των μερών μπορεί να συναχθεί μόνο από το σύνολο του κειμένου και όταν η σύμβαση είναι σαφής ως προς το νόημα της. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει διαφορετικό νόημα στη σύμβαση από αυτό που οι ίδιες οι λέξεις της σύμβασης ενέχουν. Η υπόθεση Φούτας ν. Εταιρεία Βάσος Λτδ[4], επεξηγεί ότι η προσαγωγή εξωγενούς μαρτυρίας για την ορθή ερμηνεία των όρων της σύμβασης επιτρέπεται όποτε διαπιστώνεται η ύπαρξη κενού ή αμφιβολιών. Τούτο ισχύει όχι μόνο σε σχέση με την ερμηνεία της συμφωνίας αλλά και για την εφαρμογή της. Παραθέτω πιο κάτω απόσπασμα αυτής της απόφασης το οποίο είναι πολύ επεξηγηματικό. «When any doubt arises upon the true meaning or sense of the words themselves, or any difficulty as to their application under the surrounding circumstances, the sense and meaning of the language may be investigated and ascertained by evidence dehors the instrument itself; for both reason and common sense agree that by no other means can be language of the instrument be made to speak the real mind of the party». Ελεύθερη μετάφραση: «Όταν υπάρχει αμφιβολία σε σχέση με την πραγματική ερμηνεία και έννοια των λέξεων της σύμβασης ή υπάρχει δυσκολία σε σχέση με την εφαρμογή τους έχοντας υπόψη τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, τότε η ερμηνεία των λέξεων μπορεί να εξεταστεί και να διαπιστωθεί λαμβάνοντας υπόψη μαρτυρία που βρίσκεται εκτός του κειμένου της σύμβασης. Η λογική και κοινή λογική υπαγορεύουν ότι πρέπει να αποδοθεί τέτοια ερμηνεία στις λέξεις της σύμβασης που να φανερώνουν την πραγματική πρόθεση του συμβαλλόμενου μέρους». Για τον καθορισμό των δικαιωμάτων και ευθυνών των μερών σημασία έχει η πρόθεση των μερών κατά την σύναψη της συμφωνίας. Αυτοί οι κανόνες επεξηγήθηκαν με σαφήνεια από τον Δικαστή κ. Π. Καλλή στην απόφαση Μετάλλικα Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ. ν G & C Exhaust Systems Ltd.[5] στο ακόλουθο απόσπασμα: «Σύμφωνα με τους ερμηνευτικούς κανόνες μία σύμβαση πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με το λεκτικό της και με τρόπο που θα πραγματοποιείται η πρόθεση των μερών, όπως αυτή συνάγεται από το σύνολο της σύμβασης... Αν οι πρόνοιες μίας συμφωνίας εκφράζονται με σαφήνεια και δεν υπάρχει τίποτα που καθιστά ικανό το Δικαστήριο να το ερμηνεύσει με τρόπο διαφορετικό από εκείνο που επιτρέπεται από το λεκτικό του, χωρίς αμφιβολία πρέπει να επικρατήσει το λεκτικό. Αν όμως οι πρόνοιες και οι φράσεις είναι αντιφατικές και αν υπάρχουν λόγοι οι οποίοι φαίνονται στην όψη του εγγράφου οι οποίοι προσφέρουν απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης των μερών, τότε εκείνη η πρόθεση θα επικρατήσει έναντι της φανερής και συνήθους έννοιας των λέξεων». Θεωρώ ότι η παρούσα συμφωνία δεν είναι ούτε ασαφής αλλά και ούτε περιέχει οποιαδήποτε κενά. Η συμφωνία είναι πλήρης και οι όροι της διατυπώνονται ρητώς και ξεκάθαρα. Το μόνο ερώτημα που τίθεται προς διευκρίνιση είναι κατά πόσο οι δύο συμφωνίες τεκμήρια 1 και 10 θα πρέπει να ερμηνεύονται μαζί, αλλά και κατά πόσο σ' αυτές τις δυο συμφωνίες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι απαντήσεις της ενάγουσας στο ερωτηματολόγιο «τεκμήριο 16) ως βάση για την σύναψη του συμβολαίου. Εξέτασα προσεκτικά το λεκτικό της συμφωνίας τεκμήριο 10 και ειδικά την πρόνοια 16.2 μέρος 2 με την επικεφαλίδα «Τερματισμός Ασφαλιστηρίου». Παρατίθεται πιο κάτω όλη η πρόνοια στην ολότητά της: «16.2 «Τερματισμός του Ασφαλιστηρίου»
53. Το Ασφαλιστήριο μπορεί οποτεδήποτε να τερματιστεί από την Εταιρεία αν ο Συμβαλλόμενος ή ο Ασφαλισμένος ή τα Εξαρτώμενα μέλη: (α) Έχουν προβεί στην απόκρυψη ή αποσιώπηση ή ψευδή ή ανακριβή παράσταση ή δήλωση οποιουδήποτε γεγονότος στην Πρόταση Ασφάλισης ή οποιαδήποτε άλλη δήλωση, έντυπο ή ιατρική έκθεση που έχουν υποβάλει ή υποβλήθηκε για λογαριασμό τους στην Εταιρεία είτε στο στάδιο της κατάρτισης του Ασφαλιστηρίου, είτε μεταγενέστερα κατά την ανανέωση του, είτε κατά την προσθήκη νέου Ασφαλιζομένου, είτε κατά την Επαναφορά του, είτε κατά την τροποποίηση οποιονδήποτε ωφελημάτων. (β) Ενεργούν εκτός του πλαισίου των κανονισμών του Σχεδίου Ασφάλισης και/ή κατά παράβαση οποιασδήποτε υποχρέωσης τους που πηγάζει από το Ασφαλιστήριο. (γ) Δεν ενεργούν με Απόλυτη Καλή Πίστη. (δ) Πάψουν να διαμένουν στην Κύπρο για τουλάχιστον 9 μήνες κατ' έτος. (ε)Αν μεταβληθούν οι προσωπικές τους συνθήκες κατά τρόπο που μεταβάλλεται ο κίνδυνο έχει αναλάβει η Εταιρεία. Οποιεσδήποτε δυσμενείς αλλαγές στην υγεία του Ασφαλισμένου ή των εξαρτωμένων του, η υποβολή μεγάλου αριθμού ή ύψους απαιτήσεων, δεν αποτελούν ικανοποιητικό λόγο για την εταιρεία για να ακυρώσει το Ασφαλιστήριο ή να επιβάλει Ειδικούς Όρους. Σε περίπτωση που η Εταιρεία
54. Το Ασφαλιστήριο τερματίζεται αυτόματα: (α)Με τον τερματισμό του Ασφαλιστηρίου Ζωής. Σε περίπτωση που το Ασφαλιστήριο Ενδονοσοκομειακής Περίθαλψης είναι προσαρτημένο στο Ασφαλιστήριο Ζωής και ακυρώνεται λόγω ακύρωσης του Ασφαλιστηρίου Ζωής στο οποίο προσαρτάται. (β) Για τον Ασφαλιζόμενο ή τη/το σύζυγο του κατά την επέτειο του ασφαλιστηρίου την πλησιέστερη προς την εξηκοστή Πέμπτη (65η) επέτειο της γέννησής τους. (γ) Για τα τέκνα του Ασφαλιζόμενου με το γάμος τους ή κατά την επέτειο του ασφαλιστηρίου πλησιέστερη προς την δέκατη όγδοη (18η) επέτειο της γέννησής τους. (δ) Εάν ο Ασφαλιζόμενος μόνος του ή σε συνεργασία με άλλους προσπαθεί με απάτη ή δόλο να λάβει αποζημίωση από την εταιρεία. (ε) Εάν ακυρωθεί ή λήξει και δεν ανανεωθεί το συμβόλαιο της Ευρείας Ενδονοσοκομειακής Περίθαλψης το οποίο υπήρξε η απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση του ατού. (στ) Την επόμενη ημέρα της εκπνοής της Περιόδου Χάριτος». Η ΜΥ1 εξήγησε ότι αυτό το συμβόλαιο της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης ήταν πράγματι προσαρτημένος στην ασφάλεια ζωής ώστε να ακολουθεί αυτόματα η ακύρωση του στην περίπτωση ακύρωσης του ασφαλιστικού συμβολαίου. Τα γεγονότα της υπόθεσης ως προκύπτουν από την αξιόπιστη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, τεκμηριώνουν την θέση ότι το τεκμήριο 10 είναι προσάρτημα του τεκμηρίου
55. Δεν έγινε ξεχωριστή αίτηση για τη σύναψη της ασφάλειας για εξωνοσοκομειακή ασφάλιση. Η ασφάλεια παραχώρησε αυτή την ειδική ασφαλιστική κάλυψη στην ενάγουσα με βάση τις ίδιες απαντήσεις της ενάγουσας σε σχέση με την ανάληψη του κινδύνου. Επιπρόσθετα, στο τεκμήριο 1 υπήρχε ήδη ένα προσάρτημα (το 10) που αφορούσε ασφάλεια ευρείας νοσοκομειακής περίθαλψης με κάρτα νοσηλείας. Η ασφαλιστική εταιρεία ακύρωσε και τα δύο συμβόλαια με δύο επιστολές αντίστοιχα ήτοι 19 Δεκεμβρίου 2011 και 27 Δεκεμβρίου 2011 (τεκμήριο 8). Συνεπώς, έχει εφαρμογή ο όρος 16.2 μέρος 2, και θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί ότι πρόθεση των μερών κατά την σύναψη του τεκμηρίου 10 ήταν αυτό να είναι προσαρτημένο στο τεκμήριο
56. Ως εκ τούτου, κατά τον τερματισμό της ασφάλειας ζωής αυτόματα ακυρώθηκε και το τεκμήριο
57. Οι απαντήσεις της ενάγουσας στην αίτηση είναι αναπόσπαστο μέρος και βάση της συμφωνίας τεκμήριο 10 για εξωνοσοκομειακή περίθαλψή.
58. Ερμηνεία του συμβολαίου σε σχέση με την ανάληψη ρίσκου ή κινδύνου Υπάρχει γενικό καθήκον καλής πίστης του ασφαλιζόμενου να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που σχετίζονται με την ανάληψη του ρίσκου που θα αναλάβει η ασφαλιστική εταιρεία με τη σύναψη του ασφαλιστήριου συμβολαίου. Κατά την σύναψη του ασφαλιστήριου συμβολαίου υπάρχει η σιωπηρή αντίληψη των μερών ότι πρέπει να επικρατήσει η αρχή «uberrima fides». Δηλαδή, εάν ο ασφαλιζόμενος γνωρίζει κάποιο γεγονός ή δεδομένο που μπορεί να επηρεάσει την πρόθεση της ασφαλιστικής εταιρείας να αναλάβει το συγκεκριμένο κίνδυνο ή την πρόθεση της ασφαλιστικής εταιρείας να χρεώσει συγκεκριμένο ασφάλιστρο για την ασφαλιστική κάλυψη ο ασφαλιζόμενος είναι υπόχρεος να αποκαλύψει αυτό το γεγονός. Εάν ο ασφαλιζόμενος δεν τηρήσει στάση καλής πίστης ώστε τα ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υγεία του να αποκαλυφθούν τότε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ακυρώνεται κατ' επιλογή της ασφαλιστικής εταιρείας. Η αρχή που επιβάλλει στα μέρη να συμπεριφερθούν καλή τι πίστη κατά την σύναψη του ασφαλιστικού συμβολαίου διατυπώθηκε γενικά σε μία παλαιά Αγγλική υπόθεση Carter v Boehn[6] ως ακολούθως: «Insurance is a contract of speculation. The special facts, upon which the contingent chance is to be computed, lie more commonly in the knowledge of the insured only, the underwriter trusts to his representation, and proceeds upon confidence that he does not keep back any circumstance in his knowledge to mislead the underwriter into a belief that the circumstance does not exist. The keeping back such a circumstance is a fraud, and therefore the policy is void. Although the suppression should happen through mistake. Without any fraudulent intention; yet the underwriter is deceived, and the policy is void because the risk run is really different from the risqué understood and intended to be run at the time of the agreement.The governing principle is applicable to all contracts and dealings. Good faith forbids either party by concealing what he privately knows, to draw the other into a bargain, from his ingnorance of that fact , and his believing the contrary Ελεύθερη μετάφραση Η επιχείρηση των ασφαλιστικών συμβολαίων εμπεριέχει το στοιχείο της κερδοσκοπίας εξαιτίας του κινδύνου που αναλαμβάνει η ασφαλιστική εταιρεία να καλύψει τον κίνδυνο και που μπορεί να προκύψει αφού ασφαλίσει τον ασφαλιζόμενο για τον συγκεκριμένο κίνδυνο. Τα συγκεκριμένα γεγονότα που λαμβάνονται υπόψη και αξιολογούνται κατά την σύναψη του ασφαλιστήριου συμβολαίου σε σχέση με την πιθανότητα ότι θα προκύψει ο συγκεκριμένος κίνδυνος, συνήθως είναι γνωστά μόνο από τον ασφαλιζόμενο. Ο ασφαλιστής επηρεάζεται από τις παραστάσεις του ασφαλιζόμενου και τον εμπιστεύεται ότι του αποκαλύπτει αυτά τα συγκεκριμένα γεγονότα. Προχωρά με την σύναψη του συμβολαίου εν αγνοία του ότι υφίσταται συγκεκριμένο δεδομένο το οποίο δεν του το έχει αποκαλύψει ο ασφαλιζόμενος. Η μη αποκάλυψη αυτού του δεδομένου συνιστά απάτη και οδηγεί στην ακύρωση του ασφαλιστικού συμβολαίου, ακόμη και εάν η μη αποκάλυψη του γεγονότος δεν ήταν σκόπιμη. Ακόμη και εάν ο ασφαλιζόμενος δεν είχε δόλια πρόθεση ο ασφαλιστής έχει εξαπατηθεί και το ασφαλιστικό συμβόλαιο είναι άκυρο, επειδή το ρίσκο που έχει αναλάβει ο ασφαλιστής είναι εντελώς διαφορετικός από εκείνο που αντιλήφθηκε ότι είχε αναλάβει αρχικά και είχε πρόθεση να αναλάβει κατά το χρόνο σύναψης της συμφωνίας. Αυτή η αρχή εφαρμόζεται σε σχέση με όλες τις συμβάσεις και τις διαπραγματεύσεις των μερών κατά την σύναψη της συμφωνίας. Τα μέρη πρέπει να ενεργήσουν καλή τι πίστη να αποκαλύψουν όλα όσα γνωρίζουν εκείνοι. Δεν πρέπει να αποφύγουν να αποκαλύψουν ένα γεγονός ή δεδομένο που να αλλάζει την κρίση του ασφαλιστή και που η μη αποκάλυψη του γεγονότος δυνατόν να προκαλέσει τον ασφαλιστή να αναλάβει το συγκεκριμένο ρίσκο εν αγνοία του για το πραγματικό ρίσκο που έχει αναλάβει». Οι κύριες πρόνοιες της συμφωνίας που αφορούν το καθήκον της ενάγουσας να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα σε σχέση με την κατάσταση της υγείας της ώστε η ασφάλεια να εκτιμήσει, να αξιολογήσει και εν τέλει να αναλάβει το ρίσκο να την ασφαλίσει είναι ως ακολούθως: «
59. Λόγοι για τερματισμό του Ασφαλιστηρίου Τηρουμένων των άλλων δικαιωμάτων ή θεραπειών της Εταιρείας που απορρέουν από τον Νόμο κάθε δήλωση του Συμβάλλομενου ή του Ασφαλισμένου η οποία δεν είναι αληθής ή/και κάθε απόκρυψη ουσιωδών πληροφοριών ή γεγονότων που ο Συμβαλλόμενος ή/και ο Ασφαλιζόμενος γνωρίζουν, αποτελούν αιτία για ακύρωση της ασφαλιστικής σύμβασης όπου η απόκρυψη ή η δήλωση αυτή είναι τέτοια που αν η Εταιρεία γνώριζε την αλήθεια, ή την ύπαρξη τέτοιων γεγονότων ή πληροφοριών δεν θα προχωρούσε στην σύναψη ασφαλιστικής σύμβασης ή δεν θα αποδεχόταν την ασφαλιστική σύμβαση με τους ίδιους όρους ή/και πρόνοιες. Εάν επέλθει ο θάνατος του Αφαλιζομένου και το Ασφαλιστήριο ακυρωθεί για τους λόγους που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή, η Εταιρεία δεν θα έχει άλλη υποχρέωση παρά να επιστρέψει τα ασφάλιστρα που έχουν πληρωθεί αφού αφαιρεθούν οποιαδήποτε έξοδα με τα οποία επιβαρύνθηκε η Εταιρεία ή/και το ασφαλιστήριο». Στο τεκμήριο 1, Προσάρτημα 10, αυτή η πρόνοια είναι το άρθρο 9 καταγράφονται τα εξής: «Άρθρο 9 Υποχρεώσεις του Συμβαλλόμενου, του Ασφαλιζόμενου και του Δικαιούχου 9.1 Κατά τη σύναψη της ασφάλισης Κατά τη σύναψη της ασφάλισης ο Συμβαλλόμενος και ο Ασφαλιζόμενος είναι υποχρεωμένοι να περιγράψουν με ειλικρίνεια στην Εταιρεία την κατάσταση της υγείας του Ασφαλιζομένου, τις συνθήκες του επαγγέλματος του και γενικά να δηλώσουν όλα τα περιστατικά που είναι απαραίτητα για να εκτιμήσει η Εταιρεία τον κίνδυνο που αναλαμβάνει, όπως όλες αυτές οι πληροφορίες ζητούνται στην αίτηση για ασφάλιση. 9.1.1 Αν ο συμβαλλόμενος ή ασφαλιζόμενος από δόλο κάνει ψευδή δήλωση ή αποσιωπήσει σχετικά με οποιαδήποτε από τις ανωτέρω πληροφορίες, εφόσον η δήλωση ή η αποσιώπηση είναι τέτοιας φύσης ώστε η εταιρεία αν γνώριζε την αλήθεια δεν θα δεχόταν την ασφάλιση ή δεν θα την δεχόταν με τους ίδιους όρους. Τα αποτελέσματα της καταγγελίας (τερματισμός ισχύος της ασφάλισης) επέρχονται αμέσως από την πραγματοποίησή της. Αν όμως η ασφαλιστική περίπτωση επέλθει εντός της παραπάνω προθεσμίας, ή πριν περιέλθει η ψευδής δήλωση ή η αποσιώπηση σε γνώση της εταιρείας, αυτή απαλλάσσεται της υποχρέωσής της προς καταβολή του ασφαλίσματος». Παραπέμπω επίσης και στο Τεκμήριο 10, άρθρο 16.2, «Τερματισμός του Ασφαλιστηρίου», ως αυτό καταγράφεται πιο πάνω. Οι τρεις πρόνοιες εναποθέτουν καθήκον καλή τι πίστης στον ασφαλιζόμενο να αποκαλύψει εκείνα τα γεγονότα αναγκαία ώστε ο ασφαλιστής να εκτιμήσει, να αξιολογήσει και να αναλάβει τον συγκεκριμένο κίνδυνο ασφάλισης με τους συγκεκριμένους όρους. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο οι απαντήσεις της ενάγουσας στο ερωτηματολόγιο της αίτησης συνιστούσαν απόκρυψη, αποσιώπηση, ψευδής ή ανακριβής παράσταση η γεγονότος που να δικαιολογούσε τον τερματισμό της συμφωνίας. Παραθέτω πιο κάτω τις ερωτήσεις 20 και 21 του τεκμηρίου 16 καθώς και τις απαντήσεις της ενάγουσας επί των δύο ερωτημάτων. «Έχετε ή είχατε ποτέ:
60. Κάνει εγχείρηση; Σκολικοδιτίδα 8 ετών.
61. Παραμείνει σε νοσοκομείο ή κλινική; Για την εγχείριση». Όπως προκύπτει, πιο πάνω, είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα σκόπιμα δεν αποκάλυψε την αλήθεια για τις προηγούμενες τρεις εγχειρήσεις της. Δεν είναι η περίπτωση που δεν θυμήθηκε την αλήθεια ή ήταν επιπόλαια με αποτέλεσμα κατά λάθος να μην αποκαλύψει την αλήθεια για τις τρεις εγχειρήσεις. Σκόπιμα αποφάσισε να μην αναφέρει τίποτε για τις εγχειρήσεις και είπε ψέματα ότι υπεβλήθηκε σε εγχείρηση σκωλικοειδίτιδας. Περαιτέρω, η ασφαλιστική εταιρεία ανέλαβε επιπρόσθετο κίνδυνο την εξωνοσοκομειακή περίθαλψη στις 28 Μαρτίου, 2011, ενώ κατά τον μήνα Μάρτιο 2011 η ενάγουσα υποβαλλόταν σε διάφορες ιατρικές εξετάσεις προκειμένου να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η υπερπλασία του μύθου αδένα να οφείλεται σε άλλης παθήσεις πλην της αιτίας της μυασθένειας. Αυτά τα γεγονότα, δεν αποκαλύφθηκαν στην ασφαλιστική εταιρεία κατά τον χρόνο που γινόταν διαπραγμάτευση για την έκδοση του τεκμηρίου
62. Είναι κατανοητό από το λεκτικό του συμβολαίου ότι η ασφάλεια δεν θα αναλάμβανε τον κίνδυνο να επεκτείνει την ασφαλιστική της κάλυψη με την έκδοση του τεκμηρίου 10 εάν γνώριζε ότι κατά τον Μάρτιο 2011 η ενάγουσα είχε υποβληθεί σε διάφορες εξετάσεις προκειμένου να αποκλεισθεί ο καρκίνος ή η φλεγμονή ως αιτία γα την μυασθένεια. Στην ασφάλεια προνοείται ότι δεν θα καλυφθούν έξοδα για χρόνιες παθήσεις που προϋπήρχαν της ασφάλισης. Ο ΜΕ2 εξήγησε ότι η διάγνωση της μυασθένειας κατά πάσα επιβεβαιώθηκε στο τέλος Μαρτίου αλλά τον Φεβρουάριο και Μάρτιο 2011 είχε διαγνωσθεί ότι είχε υπερπλασία θύμου αδένα. Η ενάγουσα όμως δεν είπε τίποτε στον ασφαλιστή της προκειμένου να εκδοθεί το τεκμήριο
63. Όλη η πιο πάνω συμπεριφορά, εάν αξιολογηθεί στο σύνολό της καταδεικνύει σκόπιμη απροθυμία της ενάγουσας να αποκαλύψει γεγονότα σε σχέση με το ιατρικό της ιστορικό, ώστε η ασφαλιστική εταιρεία να εκτιμήσει και να αξιολογήσει τον κίνδυνο που θα αναλάμβανε. Κατά τον χρόνο που έγινε η σύναψη της ασφάλειας ζωής δεν θα μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο οι προηγούμενες επεμβάσεις της ήταν σχετικές με τη γενική κατάσταση της υγείας της, αφού η ίδια δεν είναι ιατρός εντούτοις σκόπιμα αποσιώπησε αυτά τα στοιχεία από την ασφαλιστική εταιρεία και αντιθέτως, ψευδώς δήλωσε ότι έκανε άλλη διαφορετική εγχείρηση στην ηλικία των 8 ετών. Συνεπώς, θεωρώ ότι η ενάγουσα δεν ενήργησε καλή τι πίστη σε σχέση με τις δοσοληψίες της με την ασφαλιστική εταιρεία ως είχε καθήκον βάση της ειδικής πρόνοιας του συμβολαίου. Το κατά πόσο η αποσιώπηση, απόκρυψη και/ή διαστρέβλωση γεγονότων αφορά ζήτημα ουσίας που να οδηγά στην ακύρωση του συμβολαίου, είναι ζήτημα που κρίνεται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης και είναι κριτήριο αντικειμενικό. Στην Αγγλική υπόθεση British Foeign marine Co. Ltd. V Samuel Sanday & Co.[7] επεξηγήθηκε ότι το αντικειμενικό κριτήριο της σπουδαιότητας της απόκρυψης είναι κατά πόσο ο συνετός ασφαλιστής θα λάμβανε υπόψη το σχετικό στοιχείο για να αποφασίσει να αναλάβει τον κίνδυνο της ασφάλισης ή να επηρεάσει τους όρους της έκδοσης του ασφαλιστικού συμβολαίου. Άλλο αντικειμενικό κριτήριο για την σπουδαιότητα του στοιχείου που αποκρύπτεται αφορά το κατά πόσο ο μέσος και συνετός ασφαλιζόμενος θα το θεωρούσε ορθό να αποκαλύψει το συγκεκριμένο στοιχείο στον ασφαλιστή. «If a reasonable person would know that underwriters would naturally be influenced in deciding whether to accept the risk and what premiums to charge by circumstances the fact that they were kept in ignorance of them and indeed were misled , is fatal to the plaintiff's claim (βλ. Σύγγραμμα General Principlas of Insurance Law, Ivamy, Butterworths[8])». Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για να αποφασίσει το Δικαστήριο κατά πόσο η απόκρυψη του συγκεκριμένου στοιχείο είναι ουσιώδης με βάση των πιο πάνω αντικειμενικών κριτηρίων είναι μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα:
64. All facts suggesting that the subject matter of insurance exposed to more than ordinary danger from the peril insured against. Όλα τα γεγονότα τα οποία είναι σχετικά να ληφθούν υπόψη ότι η ασφαλιστική εταιρεία αναλαμβάνει ένα κίνδυνο που διαφέρει από τον κανονικό κίνδυνό υπό τις περιστάσεις.
65. All facts suggesting that the proposed assured is actuated by some special motive. Γεγονότα που υποδηλούν ότι ο ασφαλιζόμενος έχει ελατήριο να αποκρύψει το συγκεκριμένο στοιχείο.
66. All facts showing the liability of the insurers might be greater than would normally be expected. Γεγονότα που υποδηλούν ότι η ανάληψη του κινδύνου μπορεί να είναι μεγαλύτερη από την κανονική.
67. All facts relating to the moral hazard. Γεγονότα που δείχνουν ότι ο ασφαλιζόμενος έχει εκθέσει τον εαυτό του σε συγκεκριμένο κίνδυνο επειδή ο ασφαλιστής έχει αναλάβει τον συγκεκριμένο κίνδυνο.
68. All facts which to the knowledge of the assured are regarded by the insurer as material. Γεγονότα που γνωρίζει ο ασφαλιζόμενος ότι ο ασφαλιστής θα τα θεωρούσε σημαντικά. Στην υπόθεση Andreas Mavrides v. American Life Insurance Co.[9], το εφετείο έκρινε ότι παράλειψη του ασφαλιζόμενου να πληροφορήσει την ασφάλεια για την γενική κατάσταση της υγείας του και γενικά ότι είχε υποβληθεί σε διάφορες εξετάσεις επειδή είχε προβλήματα με την υγεία του ήταν ουσιώδης απόκρυψη στοιχείων που δικαιολογούσε ακύρωση του ασφαλιστήριου συμβολαίου εξ' υπαρχής. Κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας ο ασφαλιζόμενος δεν γνώριζε ότι έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα όμως όταν συνομολόγησε την ασφάλεια ζωής είχε ήδη υποβληθεί σε διάφορες εξετάσεις προκειμένου να ερευνηθεί η κακή κατάσταση της υγείας του. Αυτή κρίθηκε ως αποσιώπηση ουσιώδους γεγονότος ικανού να δώσει το δικαίωμα της ασφαλιστικής εταιρείας να ακυρώσει την ασφαλιστική κάλυψη κατ' επιλογή της. Παραθέτω πιο κάτω το σκεπτικό του Δικαστηρίου: «Now, insurance is a contract of the utmost good faith, and it is of the gravest importance to commercethat that position, should be observed. The underwriter knows nothing of the particular circumstances of the voyage to be insured. The assured knows a great deal, and it is the duty of the assured to inform the underwriter of everying that he is not taken as knowing, so that the contract may be entered into on an equal footing". Then the learned Lord Justice goes on to quote from Mr. Justice Park's well known book on marine insurance. ("A System of the Law of Marine Insurance"), and summarized the position as follows: "The assured must disclose to the insurers before the contract is concluded every material circumstance which is known to him. Moreover, it is clear that he must disclose not only every material circumstance of which he has actual knowledge, but every material circumstance which he ought to know. Further it is well established that every circumstance is material which would influence the judgment of a prudent underwriter in fixing the premium or in determining whether or not he will take the risk. It is also well established that the opinion of the assured whether or not a particular fact is material is irrelevent. Even if the assured fails to disclose a fact because he does not think it is material when in fact it is, that does not avail him. Thequestion is whether any particular circumstance is in fact material and not whether a particular assured believed it to be material. It is not necessary in this case, though the point was touched upon in argument, to consider possible differences between the obligations of an intending assured regarding disclosure in the course of effecting a policy of marine insurance and the obligations in the course of effecting a policy of non-marine insurance. See the recent judgment of Mr. Justice McNair in Australia & New. Zealand Bank, Ltd. v. Colonial & Eagle Wharves, Ltd.; Boag (Third Party), [1960] 2 Lloyd's Rep. 241, at pp. 251 to 253, where the relevant authorities are conveniently set out. It is well established that what may be called the basic obligation with regard to disclosure applies equally tocontract of life insurance......... It is thus clear that if an intending assured actually knows a fact and that fact is material and he fails to disclose it, the insurer can avoid the policy". We do not wish to make further citation to leading authorities on the principle of disclosure as from the cases mentioned above,, it is quite clear that there is a duty cast upon an intending assured to disclose to the insurer any fact which he actually knows and which is material and that failure to discharge such duty can avoid the policy. The question of materiality is one of fact to be decided by the judge or jury in each case. In McGillivray&Parkington on Insurance Law, 6th.Edition, para. 754, p. 313, we read: "Evidence of materiality. Although it is proper for the Court to formulate legal: tests governing the materiality of facts, the question whether a given fact is or is not material, is one of fact to be determined by a jury or a judge as the trier of fact. The decision rests on the judge's own appraisal of the relevance of the disputed fact to the subject-matter of the insurance; it is not something which is settled automatically by the current practice' or opinion of insurers". Sorutton L.J., explained the question of materiality in the case of Glickspnan v. Lancashire and General Assurance Co. [1925] 2 K.B. 593, 609 as follows: "It was argued that before a Court can find that a fact is material, somebody must give evidence of the materiality. That is entirely contrary to the whole course of insurance litigation; it is so far contrary that it is frequently objected that a party is not entitled to call other people to say what they think is material; that is a matter for the Court on the nature of the facts". As to the test to be applied regarding knowledge by the assured of material facts appears to be that of "a reasonable man". Roskill, J., in Godfrey v. Brittanic Assurance Co. Ltd. (supra) at p. 53.2 put the standard required by law as follows: "I have sought to exclude from the consideration of this problem and to avoid attributing to the assured anythingwhich could fairly only be said to be within the knowledge of a lawyer, a doctor or a man with long experience in a life office. But wherever one pauses in order to apply the standard which the law requires to be applied, I cannot think that a reasonable man, with no specialist knowledge of any kind, could have failed, to appreciate, that he was possessed of knowledge and information relating to his health in the respects which I have already described which were of materiality and which were calculated to influence the mind of a life office in considering and deciding on the risk". Having dealt at some length with the principles of law, we revert to the case under consideration. The trial Court, in its elaborate judgment concluded as follows: "We remind ourselves of our previous findings on the medical history and state of health of the insured and conclude that with the exception that the insured knew that he had cancer and was suffering from cough, the remaining facts on which the defendants rely to establish their defence of nondisclosure were within the knowledge of the insured. When applying for insurance on the 22nd and 23rd April, 1975, the insured knew that he was repeatedly X-Rayed; that he received treatment in Nicosia Hospital from the 14th February; 1975 to the 22nd March, 1975; that the treatment continued in Larnaca Hospital where he was seen as an out-patient and that he had consultations with his family doctor, with a doctor in Athens and at Dhekelia Hospital. Lastly, he was aware that he was not in a good state of health. Actually he knew or he ought to know that he was in a bad state of health. It is to be noted that the duty of disclosure extends up to the time when a binding contract is concluded, that is, on the 6th May, 1975 in this case At any rate the obligation existed on April 22 and April 23rd, but the insured failed to disclose these facts to the defendant's who had no knowledge of any one of them. Having in mind the principle which determine materiality, we find that the facts which were concealed were material facts and that the defendants rightly repudiated liabilityunder the policy. We have described these facts in detail and we need not repeat them. We think that if the facts in question were within the knowledge of a reasonable person applying for insurance, he would not fail to realize from their grave nature that he ought to communicate them to the insurers concerned. Especially when, as in the present case, the insured was asked whether he suffered from any disease by Mr. Mouskos or any serious disease by Dr. Kassianides and had thus an indication of what the defendants regarded as material". In the light of all the material before us and having carefully considered the above findings of the trial Court based on the evidence before it, we find ourselves in full agreement with the trial Court that the facts mentioned in the judgment as to the poor condition of the health of the assured, though he was not aware that he was suffering from cancer, were within his knowledge and that such facts were material to the risk about to be undertaken by the respondents. His failure to disclose such facts vitiates the policy». Στη δική μας την περίπτωση η ενάγουσα σκόπιμα παραπλάνησε τον ασφαλιστή της προβαίνοντας σε ψευδή δήλωση στα πλαίσια της αίτησης για ασφάλιση. Δεν ήθελε τον ασφαλιστή της να γνωρίζει το πραγματικό της ιατρικό ιστορικό διότι υπολόγισε ότι αυτό θα επηρέαζε την κρίση του κατά πόσο θα την ασφάλιζε για το συγκεκριμένο κίνδυνο και/ή με ποιους όρους. Η ενάγουσα είχε ελατήριο/κίνητρο να αποκρύψει την αλήθεια διότι δεν γνώριζε κατά το χρόνο που υπέβαλε την αίτηση για ασφάλιση κατά πόσο η ασφαλιστική εταιρεία θα αναλάμβανε τον συγκεκριμένο κίνδυνο με δεδομένο το ιστορικό υγείας της ενάγουσας. Ούτε και μπορεί να θεωρηθεί ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν θα θεωρούσε το ιστορικό της υγείας της σημαντικό για να το λάβει υπόψη, εφόσον η ενάγουσα ρωτήθηκε να απαντήσει γι' αυτά τα ζητήματα συγκεκριμένα. Οπότε, αναμφίβολα δεν συμπεριφέρθηκε με σύνεση η ενάγουσα όταν διαστρέβλωσε το ιστορικό της υγείας της με ψευδή γεγονότα. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι κατά την άποψή του το ιατρικό ιστορικό της ενάγουσας δεν οδήγησε στην μυασθένεια αλλά παραδέχτηκε ότι δεν είναι γνωστές οι αιτίες της νόσου Gravis που είναι αυτονόσος. Η ΜΥ1, ανέφερε ότι η ασφαλιστική εταιρεία δεν θα ασφάλιζε την ενάγουσα εάν γνώριζε για την τοποθέτηση του δακτυλίου για απώλεια βάρους. Συνεπώς, το γεγονός ότι η ενάγουσα τοποθέτησε το δακτύλιο, υπέστη σηψαιμία εξαιτίας της τοποθέτησης, και ότι αυτό αφαιρέθηκε είναι κάτι που θα ήθελε να το γνωρίζει η ασφαλιστική εταιρεία ως κάτι που θα επηρέαζε αρνητικά τον κίνδυνο που η ασφαλιστική εταιρεία αναλάμβανε να ασφαλίσει. Η ΜΥ1, ανέφερε επίσης, ότι λόγος που αποδέχθηκε η εταιρεία να ασφαλίσει την ζωή της ενάγουσας είναι η ηλικία της κατά την σύναψη του συμβολαίου καθώς και το καθαρό της ιατρικό ιστορικό. Συνεπώς, κρίνω ότι η απόκρυψη του ιατρικού ιστορικού της ενάγουσας ήταν ουσιώδης ζήτημα σε σχέση με την εκτίμηση και ανάληψη του κινδύνου και ως τέτοιο είναι κάτι που μπορεί να οδηγήσει στην ακύρωση του συμβολαίου ως οι πρόνοιες του συμβολαίου και κατ' επιλογή του ασφαλιστή (βλ. Ivamy pg 168 A faiure on the part of the assured το disclose a material fact within the actual or imputed knowledge renders the policy voidable at the option of the insurers).
69. Η απόκρυψη του ιατρικού ιστορικού της ενάγουσας ήταν ουσιώδης παράλειψη. Το καθαρό ιατρικό ιστορικό της ενάγουσας συνιστούσε βάση επί της οποίας οι ασφαλιστές ανέλαβαν τον συγκεκριμένο κίνδυνο να την ασφαλίσουν για τη ζωή της και την υγεία της. Το ερωτηματολόγιο που περιέχεται στην αίτηση για ασφάλιση είναι βάση και αναπόσπαστο μέρος του ασφαλιστήριου συμβολαίου ως προκύπτει και από το λεκτικό στο τέλος της αίτησης. Στην Αγγλική υπόθεση Glicksman v London and General Assurance Co. Ltd[10] επεξηγήθηκε ότι οι ερωτήσεις που απαιτεί η ασφάλεια ο ασφαλιζόμενος να απαντήσει με ειλικρίνεια θεωρούνται ουσιώδη στοιχεία προς ανάληψη του συγκεκριμένου κινδύνου. Επιπρόσθετα, όταν υπάρχει συγκεκριμένη πρόνοια στο συμβόλαιο που προνοεί ότι οι απαντήσεις στα συγκεκριμένα ερωτήματα είναι η βάση του συμβολαίου ειλικρινείς απαντήσεις στα συγκεκριμένα ερωτήματα συνιστούν προϋποθέσεις (condition precedent), για την εγκυρότητα του συμβολαίου. H ενάγουσα υπέγραψε την αίτηση και με την υπογραφή της αποδέχθηκε τον όρο ότι οι απαντήσεις στα ερωτήματα θα ήταν βάση για την σύναψη της συμφωνίας. Επομένως, πραγματική πρόθεση των μερών κατά την σύναψη της συμφωνίας ήταν να καθορίσουν τις απαντήσεις στις ερωτήσεις ουσιώδης γεγονότα για την ανάληψη του κινδύνου και βάση την συμφωνία. Στην Αγγλική υπόθεση Andreson v Fitzgerald[11] επεξηγήθηκε ότι με την ετοιμασία ερωτηματολογίου τα μέρη καθορίζουν μεταξύ τους γεγονότα ουσιώδης σε σχέση με την ανάληψη του κινδύνου και την εγκυρότητα της συμφωνίας ανάληψης. «Nothing, therefore, can be more reasonable that the parties entering into that contract should determine for themselves what they think to be material and if they chose to do so, and to stipulate that unless the assured shall answer a certain question accurately the policy or contract which they are entering shall be void it is perfectly open to them to do so, and a false answer will then avoid the policy». H ενάγουσα σκόπιμα προέβη σε ψευδή δήλωση στις ερωτήσεις 20 και 21 του ερωτηματολογίου. Παραπλάνησε τον ασφαλιστή σε σχέση με το ιατρικό της ιστορικό. Στη συνέχεια υπέγραψε δήλωση στο τέλος του τεκμηρίου 16 με το οποίο βεβαίωνε την ασφαλιστική εταιρεία για την πληρότητα και αλήθεια των απαντήσεων της καθώς και την αποδοχή της ότι αυτές οι απαντήσεις συνιστούν τη βάση της συμφωνίας. Στο σύγγραμμα Ivamy σελ. 186 A fair and reasonable construction must be adopted[12], επεξηγείται ότι λογική και δίκαια ερμηνεία θα πρέπει να αποδοθεί σε σχέση με το νόημα του ερωτηματολογίου προς τον ασφαλιζόμενο για απάντηση. Αναμένεται ότι ο ασφαλιζόμενος θα απαντήσει τις ερωτήσεις λογικά. Όταν η ερώτηση είναι συγκεκριμένη τότε και η απάντηση πρέπει να είναι ειλικρινής και να απαντά την ερώτηση συγκεκριμένα. Στην παρούσα περίπτωση, οι ερωτήσεις 20 και 21, δεν θα μπορούσαν να ήταν πιο απλές, κατανοητές και συγκεκριμένες. Ο ασφαλιζόμενος, έπρεπε να απαντήσει σε ερωτήσεις για το ιατρικό ιστορικό σε σχέση με προηγούμενες επεμβάσεις στις οποίες είχε υποβληθεί. Η ενάγουσα κατανόησε πλήρως την ερώτηση εξ ου και έδωσε πληροφορίες για υποτιθέμενη χειρουργική επέμβαση που έγινε όταν ήταν 8 ετών. Δηλαδή, σκόπιμα παραπληροφόρησε την ασφαλιστική εταιρεία για το ιατρικό της ιστορικό. Στη συνέχεια, και με βάση αυτές τις απαντήσεις η ασφαλιστική εταιρεία σύναψε το συμβόλαιο στη βάση των απαντήσεων της, ήτοι τη νεαρή ηλικία της καθώς και το γεγονός, που επισημαίνεται ρητώς στην αίτηση, ότι χειρουργήθηκε μόνο μια φορά στην ηλικία των 8 ετών, για σκωλικοειδίτιδα. Η ενάγουσα προέβη σκόπιμα σε απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων σε σχέση με το ιατρικό της ιστορικό, και μάλιστα το απέκρυψε δίδοντας ψευδή στοιχεία στην ασφάλεια σε σχέση με προηγούμενες επεμβάσεις. Η ασφαλιστική εταιρεία αγνοούσε την ύπαρξη αυτών των δεδομένων, που εάν τα γνώριζε θα είχε ως αποτέλεσμα να επηρεάσει την κρίση της σε σχέση με την ανάληψη του κινδύνου. Επειδή υπήρχε ουσιώδης απόκρυψη στοιχείων που ήταν βάση της συμφωνίας οι εναγόμενοι με το δίκαιο τους άσκησαν την επιλογή τους να ακυρώσουν εξ' αρχής τη συμφωνία όταν περιήλθε στην αντίληψη τους ότι η ενάγουσα είχε υποστεί προηγουμένως επεμβάσεις που δεν τις απεκάλυψε στους εναγόμενους. Οι εναγόμενοι ορθά και κατ' επιλογή τους εφάρμοσαν συμβατική πρόνοια που τους έδιδε το δικαίωμα να ακυρώσουν την ασφάλεια εξ αρχής. Επειδή οι εναγόμενοι ακύρωσαν νόμιμα τα ασφαλιστικά συμβόλαια η ενάγουσα δεν έχει νόμιμο δικαίωμα να διεκδικεί κάλυψη των ιατρικών της εξόδων. Ως εκ τούτου, η αγωγή απορρίπτεται και τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ [1] Πολιτική Έφεση 9836 ημερ. 28.4.1999 [2] Πολιτικές Εφέσεις 10844, 19845 ημερ. 21.12.2001 [3] 1 ΑΑΔ