PRO & PRO CAR WASH LTD ν. ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΤΔ., Αρ. Αγωγής: 9577/10, 28/7/2017

PRO & PRO CAR WASH LTD ν. ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΤΔ., Αρ. Αγωγής: 9577/10, 28/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A205 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9577/10 PRO & PRO CAR WASH LTD Εναγούσης -και- ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΛΤΔ. Εναγομένων Ημερομηνία: 28 Ιουλίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τoυς Ενάγοντες: Κύριος Α. Πετρίδης. Για τους Εναγόμενους: Κύριος Χρ. Ματθαίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή Με την υπό εξέταση αγωγή, οι Ενάγοντες επιδιώκουν την έκδοση δηλωτικής απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία να κρίνεται άκυρη η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία πώλησης μηχανημάτων επεξεργασίας και αλλαγής ελαστικών, επί το ότι, για την ακυρότητα της, ευθύνονται οι Εναγόμενοι. Ζητούν ακόμα, όπως το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να τους επιστρέψουν τέσσερις επιταγές (που συνδέονται με τραπεζικό λογαριασμό των Εναγόντων), τις οποίες κατέχουν και οι οποίες, δεν τιμήθηκαν λόγω οδηγιών των τελευταίων προς την τράπεζα τους για μη πληρωμή τους. Επιδιώκουν επίσης την έκδοση απόφασης, με την οποία να διατάσσονται οι Εναγόμενοι, πρώτον, να επιστρέψουν προς τους Ενάγοντες το χρηματικό ποσό €5.360,00, ποσό το οποίο, κατά τους τελευταίους, δεν νομιμοποιούνται οι πρώτοι να κατέχουν, και δεύτερο, να διατάζονται οι Εναγόμενοι να παραλάβουν τα αγορασθέντα μηχανήματα επεξεργασίας και αλλαγής ελαστικών από τους αποθηκευτικούς χώρους των Εναγόντων, στους οποίους και βρίσκονται. Τέλος, ζητείται και η έκδοση απόφασης για το ποσό των €15.000,00 ως ειδικές αποζημιώσεις, αλλά και άλλες γενικές αποζημιώσεις, δια ισχυριζόμενες προκληθείσες ζημιές λόγω παράβασης της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Οι Εναγόμενοι, με το δικό τους δικόγραφο, αφ' ενός αρνούνται την οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ακυρότητα στη μεταξύ των μερών συμφωνία, και ανταπαιτούν όπως εκδοθεί απόφαση εναντίον των Εναγόντων και υπέρ των Εναγομένων για το υπόλοιπο οφειλόμενο προς αυτούς ποσό και δη το ποσό των €10.740,00, που αποτελεί το συμποσούμενο ποσό των τεσσάρων επιταγών που δεν εξαργυρώθηκαν λόγω σχετικής οδηγίας των Εναγόντων προς την τράπεζα τους. Κοινώς αποδεικτικά γεγονότα Ως προκύπτει από τις κοινές δικογραφημένες θέσεις, τους σύμφωνους, μεταξύ τους, ισχυρισμούς που προώθησαν οι δύο πλευρές και την αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, τα πιο κάτω αναφερόμενα γεγονότα αποτελούν κοινές θέσεις των δύο πλευρών. Στις 6.8.2010, μεταξύ των διαδίκων συνεφωνήθη όπως οι Εναγόμενοι πωλήσουν στους Ενάγοντες δύο μηχανήματα, αμφότερα σχετιζόμενα με την επεξεργασία και αλλαγή ελαστικών (στο εξής «τα μηχανήματα»). Ως τίμημα αγοράς των μηχανημάτων, συνεφωνήθη το ποσό των €16.100,

1. Κατά την αγορά τους, οι Ενάγοντες παρέλαβαν επίσης αριθμό ελαστικών, καθώς και κάποια άλλα εξαρτήματα και/ή εμπορεύματα τα οποία τους δόθηκαν από τους Εναγόμενους στα πλαίσια της συναλλαγής. Αποτελεί, ωστόσο, κοινή θέση και των δύο πλευρών, ότι το ποσό των €16.100,00, αποτελεί την πλήρη αντιπαροχή για την αγορά των «μηχανημάτων» και ότι για τα λοιπά δοθέντα εμπορεύματα και/ή αντικείμενα, δεν ζητήθηκε οποιαδήποτε αντιπαροχή. Λόγω του όγκου των αγορασθέντων μηχανημάτων και δοθέντων αντικειμένων, για τη μεταφορά τους, οι ενάγοντες έκαναν πέραν του ενός δρομολογίου. Το ποσό των €16.100,00, συνεφωνήθη όπως καταβληθεί στους Εναγόμενους δια έξι μεταχρονολογημένων επιταγών των Εναγόντων, της Marfin Laiki Bank, με ημερομηνίες εξαργύρωσης, την 10η ημέρα κάθε επόμενου μήνα, με πρώτη, την 10.8.2010, επιταγές οι οποίες και παραδόθηκαν στους πρώτους. Οι δύο πρώτες επιταγές, και δη η υπ' αριθμό 07594204 και 07594205 (η δεύτερη επιταγή έφερε ημερομηνία εξαργύρωσης την 10.9.2010), τιμήθηκαν κανονικά. Οι λοιπές 4 επιταγές δεν τιμήθηκαν συνεπεία σχετικής οδηγίας των Εναγόντων προς την τράπεζα τους για μη πληρωμή τους. Σε κάποιο χρονικό σημείο, το οποίο και οι δύο πλευρές τοποθετούν μετά την εξαργύρωση της δεύτερης χρονικά επιταγής (ωστόσο, ως προς τον ακριβή χρόνο, οι δύο πλευρές δεν προώθησαν σύμφωνους ισχυρισμούς), τον χώρο στον οποίο διατηρούν την επιχείρηση τους οι Ενάγοντες και στον οποίο είχαν μεταφερθεί τα μηχανήματα, επισκέφθηκε ο ΜΥ2 (εκπρόσωπος των εισαγωγέων των μηχανημάτων στην Κύπρο). Την 1.11.2010, ο συνήγορος των Εναγόντων απέστειλε επιστολή προς τους Εναγόμενους (Τεκμήριο 1), με την οποία κάκιζε τους τελευταίους περί το ότι, με δική τους ευθύνη, μέχρι και τη μέρα αποστολής της ρηθείσας επιστολής, τα μηχανήματα δεν είχαν λειτουργήσει. Επιπροσθέτως, τους ενημέρωνε ότι συνεπεία της αδιαφορίας την οποία επέδειξαν από τη μέρα πώλησης των μηχανημάτων μέχρι και τη μέρα αποστολής της εν λόγω επιστολής του, οι Ενάγοντες υπόκειντο καθημερινά σε οικονομική ζημιά και απώλεια εισοδημάτων για τα οποία και επιφύλασσε το δικαίωμα των πελατών του να τα διεκδικήσουν δικαστικώς. Τέλος, καλούσε τους Εναγόμενους όπως, εντός 7 ημερών από την 1.11.2010, επισκεφθούν τον χώρο διεξαγωγής των εργασιών των Εναγόντων και παραλάβουν τα μηχανήματα, καθώς επίσης και επιστρέψουν προς τους Ενάγοντες, τόσο τις μεταχρονολογημένες επιταγές που κατείχαν, όσο και τα χρήματα που έλαβαν με την εξαργύρωση των δύο πρώτων επιταγών. Ως αντίδραση στη ρηθείσα επιστολή των Εναγόντων, οι Εναγόμενοι, μέσω του τότε δικηγόρου τους, απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 2.11.2010 (Τεκμήριο 2), με την οποία χαρακτήρισαν το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 1 ως αβάσιμο και ως εκ των υστέρων σκέψεις των Εναγόντων, προσθέτοντας επίσης τη θέση ότι, η απόφαση των Εναγόντων να υπαναχωρήσουν από τη σύμβαση, βασίζεται στο ότι, μετά την αγορά των μηχανημάτων, εξηύραν τούτα, από άλλη πηγή, σε χαμηλότερη τιμή. Ως εκ των ανωτέρων, με την επιστολή Τεκμήριο 2, ο τότε συνήγορος των Εναγομένων, αρνήθηκε την επιστροφή των μηχανημάτων και απαίτησε από τους Ενάγοντες την άμεση εξόφληση του υπολοίπου τους. Την ίδια ημέρα και δη στις 2.11.2010, ο συνήγορος των Εναγόντων με νέα απαντητική επιστολή (Τεκμήριο 3), απέρριψε το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 2, επανέλαβε το περιεχόμενο της πρώτης επιστολής του (Τεκμήριο 1), και επικαλέστηκε αντισυμβατική και δόλια συμπεριφορά από πλευράς των Εναγομένων. Επανέλαβε δε τη θέση του περί μη λειτουργίας, μέχρι τότε, των μηχανημάτων και περί επακόλουθης ζημιάς που υπόκεινται οι πελάτες του, και ενημέρωνε το συνήγορο των Εναγομένων ότι, πρόθεση των Εναγόντων ήταν να κινηθούν δικαστικά εναντίον των τελευταίων. Στα πλαίσια της συμφωνίας των μερών, ημερομηνίας 6.8.2010, οι Εναγόμενοι εξέδωσαν σχετικό τιμολόγιο για το ποσό των €16.100,00, επί του οποίου και περιγράφονται τα μηχανήματα, καθώς επίσης και απόδειξη είσπραξης για το εν λόγω ποσό, με αύξοντα αριθμό 60410, ίδιας ημερομηνίας (6.8.2010), επί της οποίας και αναγράφονται οι αριθμοί των έξι μεταχρονολογημένων επιταγών που εξέδωσαν οι Ενάγοντες. Πρόκειται για τα Τεκμήρια 4 και 5 ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των δύο πλευρών ότι, οι Εναγόμενοι επεδίωξαν την εξαργύρωση των υπολοίπων τεσσάρων επιταγών, οι οποίες, λόγω εντολής των Εναγόντων για μη πληρωμή τους, δεν τιμήθηκαν και έλαβαν αντίγραφα από την τράπεζα, των εντύπων/εντολών μη πληρωμής που έδωσαν οι τελευταίοι. Τα εν λόγω έντυπα, καθώς επίσης και αντίγραφα των τεσσάρων μεταχρονολογημένων επιταγών των οποίων η πληρωμή ανακλήθηκε, κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήρια 6 και 7, αντίστοιχα. Ο ΜΥ2, την 1.11.2010, ετοίμασε επιστολή προς τους Εναγόμενους με την οποία, μεταξύ άλλων, τους ενημέρωνε ότι κατόπιν παράκλησής τους στις 25.10.2010, επισκέφθηκε το χώρο που διεξάγουν τις εργασίες τους οι Ενάγοντες και εκεί επιθεώρησε τα μηχανήματα, τα οποία ήταν σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση και ότι, οι Ενάγοντες ενημερώθηκαν από τον ίδιο ότι θα συνέχιζε να υποστηρίζει τα εν λόγω μηχανήματα με ανταλλακτικά και τεχνική βοήθεια εκεί και όπου χρειάζεται. Πρόκειται για το Τεκμήριο 8 ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η επίσκεψη του ΜΥ2, στο χώρο των Εναγόντων, τις εκεί ενέργειές του και το χρόνο που τούτη έλαβε χώρα, οι δύο πλευρές προώθησαν εντελώς διαφορετικές, μεταξύ τους, θέσεις. Διαφορετικές θέσεις, προώθησαν, και σε σχέση με το λόγο που ο ΜΥ2 ετοίμασε την επιστολή Τεκμήριο
2. Για τα μόλις πιο πάνω γεγονότα, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Ακροαματική Διαδικασία Προς υποστήριξη της αγωγής, οι Ενάγοντες παρουσίασαν ένα μάρτυρα, και δη το διευθυντή τους Αναστάσιο Γεωργίου (ΜΕ1), ενώ οι Εναγόμενοι, προς υπεράσπισή τους και απόδειξη της Ανταπαίτησής τους, δύο, και δη τη διευθύντρια τους Δέσποινα Χαραλάμπους (ΜΥ1) και το διευθυντή της εταιρείας που εισάγει τα μηχανήματα, Αθανάσιο Κωνσταντίνου (ΜΥ2). Στο σημείο αυτό, κρίνω ορθότερο να παραθέσω τις εκδοχές των δύο πλευρών, ως τούτες προκύπτουν από τη σχετική μαρτυρία που παρουσίασαν. Εκδοχές των δύο μερών Εκδοχή Εναγόντων Κατά τον ΜΕ1, ως ουσιαστικός όρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας πώλησης των μηχανημάτων, ήταν και η ανάληψη ευθύνης από τους Εναγόμενους, όπως εκπρόσωπος του εισαγωγέα των μηχανημάτων, από όπου και οι τελευταίοι τα αγόρασαν, να επισκεφθεί τον χώρο εργασίας των Εναγόντων (μετά την εκεί μεταφορά των μηχανημάτων) και να επιθεωρήσει, εγκαταστήσει και θέσει σε λειτουργία τούτα. Είναι δε η θέση του ΜΕ1, ότι αυτός ο όρος παραβιάστηκε από πλευράς των Εναγομένων. Συνεπεία δε της επικαλούμενης παράβασης του ρηθέντος όρου, πάντα κατά το ΜΕ1, οι ενάγοντες υπόκειντο σε οικονομική ζημιά λόγω της μη λειτουργίας των μηχανημάτων, με αποτέλεσμα να νομιμοποιούνται να επιζητούν την ακύρωση της συμφωνίας, εξ υπαιτιότητας των Εναγόμενων και την απαίτηση των λοιπών θεραπειών, ως ανωτέρω, λεπτομερώς, αναφέρθηκαν. Ήταν ο ισχυρισμός του ΜΕ1 ότι, από τον Αύγουστο του 2010 μέχρι και τον Οκτώβριο του ιδίου έτους, οι Ενάγοντες απαιτούσαν από τους Εναγόμενους να τηρήσουν το σχετικό όρο της μεταξύ τους συμφωνίας, και να μεριμνήσουν όπως, αντιπρόσωπος των εισαγωγέων των μηχανημάτων επισκεφθεί το χώρο τους και θέσει σε λειτουργία τα μηχανήματα, πλην όμως, οι Εναγόμενοι αδράνησαν. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, οι Εναγόμενοι, μέσω της ΜΥ1, προέβαλλαν διάφορες δικαιολογίες για τη μη εκπλήρωση του όρου, με αποτέλεσμα να παρέλθει ένας και πλέον μήνας και να καταστεί, έτσι, δυνατή η εξαργύρωση των δύο πρώτων χρονικά μεταχρονολογημένων επιταγών. Με δεδομένη την εξαργύρωση των δύο πρώτων επιταγών και με δεδομένη τη μη τήρηση, από πλευράς των Εναγομένων, του όρου της μεταξύ των μερών συμφωνίας, οι Ενάγοντες, πάντα κατά το ΜΕ1, δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να ανακαλέσουν την πληρωμή των υπολοίπων τεσσάρων επιταγών και να αποστείλουν την επιστολή, Τεκμήριο
3. Συνεπεία δε της αντίδρασης των Εναγομένων στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 1, δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να καταχωρήσουν την υπό εξέταση αγωγή και να ζητούν να τους αποδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες. Αναφερόμενος ειδικά στη λειτουργικότητα ή μη των μηχανημάτων, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι, κατά την ημέρα αγοράς τους, στο χώρο των Εναγομένων, δεν τέθηκαν σε λειτουργία, καθότι δεν ήταν συνδεδεμένα με ηλεκτρική παροχή, καθώς επίσης και επειδή ήταν συσκευασμένα από τους Εναγόμενους ώστε να παραδοθούν στον όποιο αγοραστή τους. Όσον τώρα αφορά στο χρόνο μετά τη μεταφορά των μηχανημάτων στο χώρο των Εναγόντων, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι, ο λόγος που δεν τέθηκαν τα μηχανήματα σε λειτουργία, ήταν γιατί οι Εναγόμενοι, δεν τήρησαν τον όρο της μεταξύ των μερών συμφωνίας να αποστείλουν εκπρόσωπο των εισαγωγέων των μηχανημάτων για να τα θέσει σε λειτουργία. Αναφορικά τώρα με την επίσκεψη του ΜΥ2 στο χώρο των Εναγόντων, ισχυρίστηκε ότι ο τελευταίος προσπάθησε να τα θέσει σε λειτουργία, αλλά δεν τα κατάφερε. Η εκδοχή Εναγομένων Η ΜΥ1, ανέφερε ότι κατά την ημέρα συνομολόγησης της συμφωνίας πώλησης των μηχανημάτων, τα μηχανήματα ήταν συνδεδεμένα με την ηλεκτρική εγκατάσταση του υποστατικού των Εναγομένων και επιθεωρήθηκαν και τέθηκαν και σε λειτουργία από τον ΜΕ1, ο οποίος είναι γνώστης του αντικειμένου. Αφού εξέτασε τούτα και αφού τα έκρινε της πλήρους αρεσκείας του, τότε συνομολογήθηκε η συμφωνία μεταξύ των μερών. Σε καμία περίπτωση δεν τέθηκε ως όρος της συμφωνίας η θέση σε λειτουργία των μηχανημάτων από τον αντιπρόσωπο των εισαγωγέων. Η συμφωνία ολοκληρώθηκε με την παράδοση των μηχανημάτων και τους λοιπούς εξοπλισμούς και αντικείμενα στους Ενάγοντες στον χώρο που διεξάγονται οι εργασίες των Εναγομένων, οι οποίοι (Ενάγοντες), με δική τους ευθύνη, τα μετέφεραν στον χώρο που διεξάγουν τις εργασίες τους. Με την παράδοση του εξοπλισμού και των μηχανημάτων, ως ανωτέρω, και την έκδοση των έξι μεταχρονολογημένων επιταγών (από πλευράς Εναγόντων) και του τιμολογίου και απόδειξης είσπραξης (από πλευράς Εναγομένων), η όλη συμφωνία μεταξύ των μερών ολοκληρώθηκε και το μόνο που παρέμενε ήταν η είσπραξη της χρηματικής αντιπαροχής μέσω των μεταχρονολογημένων επιταγών. Όταν οι Εναγόμενοι ενημερώθηκαν περί της ανάκλησης πληρωμής της τρίτης χρονικά μεταχρονολογημένης επιταγής, αλλά και των λοιπών που ακολουθούσαν, η ΜΥ1, ως ανέφερε, επικοινώνησε με τον ΜΕ1 και ζήτησε εξηγήσεις, καθώς επίσης και συνάντηση μαζί του. Κατά τη συνάντηση που ακολούθησε, μεταξύ των δύο, ο τελευταίος ενημέρωσε την πρώτη, ότι βρήκε τα ίδια μηχανήματα σε χαμηλότερη τιμή από ότι τα αγόρασε από τους Εναγόμενους και εισηγήθηκε προς αυτήν, όπως αποδεχθεί να μην εξαργυρωθεί η τελευταία χρονικά επιταγή των Εναγόντων και αυτός να μεριμνήσει όπως καταβληθούν τα υπόλοιπα χρήματα. Η ΜΥ1, αρνήθηκε την πρόταση του ΜΕ1 επιμένοντας στην υλοποίηση της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Τότε, ο ΜΕ1, για πρώτη φορά, ισχυρίστηκε ότι τα μηχανήματα παρουσίαζαν λειτουργικό πρόβλημα. Επειδή η ΜΥ1 επιθυμούσε την πληρωμή του τιμήματος πώλησης στο ακέραιο, επικοινώνησε με τον ΜΥ2 και του ζήτησε να επισκεφθεί τον χώρο που διεξάγονται οι εργασίες των Εναγόντων και να επιθεωρήσει τα μηχανήματα και να αποφανθεί περί της λειτουργικότητάς τους, ώστε να μην μπορούν οι Ενάγοντες να επικαλούνται σχετικό, δήθεν, πρόβλημα . Η εν λόγω επίσκεψη του ΜΥ2 στους Ενάγοντες, έγινε στις 25.10.2010 και κατά τον χρόνο που αυτός βρισκόταν στον χώρο, επικοινώνησε τηλεφωνικά με την ΜΥ1 και την διαβεβαίωσε, τόσο για την επιθεώρηση στην οποία προέβη, όσο και για την κανονική λειτουργικότητα των μηχανημάτων. Όταν κατόπιν τούτων, σύμφωνα πάντα με τη ΜΥ1, οι Εναγόμενοι έλαβαν την επιστολή του συνηγόρου των Εναγόντων ημερομηνίας 1.11.2010 (Τεκμήριο 1), και αντιλήφθηκαν ότι οι τελευταίοι θα επέμεναν στην υπαναχώρηση τους από τα συμφωνηθέντα, ζήτησε από τον ΜΥ2 να ετοιμάσει γραπτό πιστοποιητικό σε σχέση με την εξέταση και λειτουργικότητα των μηχανημάτων. Ήταν κατόπιν αυτής της απαίτησης, που ο ΜΥ2 ετοίμασε την επιστολή του, Τεκμηρίου
4. Κατά τον ΜΥ2, όταν στις 25.10.2010 επισκέφθηκε τον χώρο των Εναγόντων, επιθεώρησε τα μηχανήματα, τα οποία και έθεσε σε λειτουργία. Με τη χρήση δε συγκεκριμένων ελαστικών, υπέδειξε προς τους εκεί παρόντες εκπροσώπους των Εναγόντων τον τρόπο λειτουργίας των μηχανημάτων και απάντησε και στις διάφορες απορίες που του έθεσαν. Ήταν δε η θέση του ότι, ως επί το πλείστον, αυτό που αναζήτησαν οι Ενάγοντες από τον ίδιο (κατά την εκεί παρουσία του), ήταν να τους υποδείξει τους βασικούς τρόπους λειτουργίας των μηχανημάτων και σε καμία περίπτωση δεν του αναφέρθηκε οποιοδήποτε μηχανικό ή άλλως πως πρόβλημα λειτουργικότητας. Όταν δε ολοκλήρωσε την εξέταση, αλλά και διαφώτιση των Εναγόντων, εγκατέλειψε το χώρο. Ως προς τις ενέργειές του σε σχέση με την επιθεώρηση των μηχανημάτων, ενημέρωσε, σχετικά, τη ΜΥ
5. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ο ΜΕ1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία του παρουσιάζει ουσιώδεις αντιφάσεις και σε αρκετά σημεία της συγκρούεται και με την κοινή λογική και/ή τη λογική εξέλιξη των πραγμάτων. Ακόμα, με μεγάλη ευκολία και χωρίς κανένα δισταγμό, άλλαζε εκ διαμέτρου αντίθετα την προγενέστερη εκφρασθείσα θέση του, απλά γιατί, θεωρούσε ότι τη δεδομένη στιγμή αυτό εξυπηρετούσε την υπόθεση του. Ήταν ξεκάθαρο, καθ' όλη τη διάρκεια που κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι, προσπάθεια του, ήταν να παραμείνει πιστός στην αρχική γενική του θέση ότι, ουσιώδης όρος της μεταξύ των μερών συμφωνίας ήταν η ανάληψη ευθύνης από πλευράς των Εναγόμενων να αποστείλουν στον χώρο που διεξάγονται οι εργασίες των Εναγόντων τον αντιπρόσωπο των εισαγωγέων των μηχανημάτων, ώστε να τα εφαρμόσει και να τα θέσει σε λειτουργία, καθήκον, που κατά τον ίδιο, οι Εναγόμενοι δεν εκπλήρωσαν. Ήταν δε έκδηλη και η πρόθεση του, όποτε αντιμετώπιζε, στα πλαίσια της αντεξέτασης του, ερωτήματα που τον έφερναν σε δύσκολη θέση, ως απάντηση, ανεξάρτητα της σχετικότητας ή μη με το υποβληθέν ερώτημα, να προβάλει τον ισχυρισμό περί παράβασης του εν λόγω όρου. Ακόμα, χωρίς κανένα δισταγμό, απέρριπτε θέσεις που του υποβάλλονταν από το συνήγορο των Εναγομένων, παρά το ότι, για αυτές δεν ήταν σε θέση να προβάλει διαφορετικό θετικό ισχυρισμό. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ΜΕ1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Για σκοπούς αιτιολογίας της μόλις εκφρασθείσας κρίσης μου ως προς την αξιοπιστία του ΜΕ1, θα παραθέσω κατωτέρω συγκεκριμένα ερωτήματα, τα οποία προέκυψαν κατά τη διάρκεια της δίκης, και ακολούθως θα παραθέσω τους διάφορους σχετικούς με αυτά ισχυρισμούς του ΜΕ1, τους οποίους και θα αντιπαραβάλω, μεταξύ άλλων, και με τις δικογραφημένες θέσεις των Εναγόντων, αλλά και με τις μη αμφισβητούμενες θέσεις των μαρτύρων των Εναγομένων. Ερωτήματα και απαντήσεις 1) Πότε επισκέφθηκε ο ΜΥ2 το χώρο που διεξάγουν εργασίες οι ενάγοντες και ποιος ο σκοπός της επίσκεψης του; Ο ΜΕ1, δεν προώθησε κανένα θετικό ισχυρισμό ως προς το πότε έγινε η ρηθείσα επίσκεψη. Περιορίστηκε απλά στο να εκφράσει αδυναμία χρονικής τοποθέτησής της. Όταν δε του υπεβλήθη ότι η εν λόγω επίσκεψη έλαβε χώρα της 25.10.2010, και δη πριν την αποστολή των επιστολών του συνηγόρου των Εναγόντων (Τεκμήρια 1 και 3), αμφισβήτησε τούτη (την υποβολή), χωρίς ωστόσο να προωθήσει οποιονδήποτε άλλον θετικό ισχυρισμό. Εντούτοις, όταν κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου ο ΜΥ2 και προώθησε τον θετικότατο ισχυρισμό ότι επισκέφθηκε τον χώρο των Εναγόντων στις 25.10.2010, η ρηθείσα αυτή θέση του ουδόλως αμφισβητήθηκε. Ούτε καν υποβολή δεν τέθηκε σε αυτόν που να υποδηλώνει διαφωνία των Εναγόντων ως προς τον χρόνο που έγινε η επίσκεψη. Η μόνη σχετική υποβολή, βάλλει κατά των θέσεων του ΜΥ2 ως προς τις εκεί ενέργειες του και όχι την εκεί παρουσία του. Σε άλλο δε σημείο της αντεξέτασής του (ΜΥ2), του ετέθη, υπό μορφή δεδομένης θέσης, ότι η συγκεκριμένη επίσκεψή του έγινε στις 25.10.
6. Το ίδιο συμβαίνει και αναφορικά με τους λόγους της ρηθείσας επίσκεψης του ΜΥ
7. Ενώ ο ΜΕ1, κατά τη μαρτυρία του, ισχυρίστηκε ότι ο ΜΥ2 προσπάθησε, κατά την επίσκεψη του, να θέσει σε λειτουργία τα μηχανήματα χωρίς ωστόσο να το επιτύχει, τέτοια θέση ουδέποτε υπεβλήθη και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο ετέθη στον τελευταίο κατά την αντεξέτασή του. Τουναντίον, του υπεβλήθη ότι δεν έκανε κανένα έλεγχο ως προς τη λειτουργικότητα των μηχανημάτων. Σημειώνεται στο σημείο αυτό ότι, σύμφωνα με τον ΜΥ2, του οποίου η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα ακολουθήσει, κατά την επίσκεψη του στον χώρο των Εναγόντων, κανένας εκεί παρευρισκόμενος δεν του ανέφερε οτιδήποτε περί προβλήματος λειτουργικότητας των μηχανημάτων και/ή ανάγκης εγκατάστασής τους στο χώρο. Η ρηθείσα αυτή θέση του, δεν αμφισβητήθηκε από τον συνήγορο των Εναγόντων που τον αντεξέτασε, ούτε και του υπεβλήθη κάτι διαφορετικό. Τονίζεται επίσης ότι, η αντεξέταση του ΜΥ2 αναφορικά με την επίσκεψη του στο χώρο των Εναγόντων, περιορίστηκε στις δικές του ενέργειες και γενικά στο εάν ο ίδιος προέβη σε επιτόπια εξέταση της λειτουργικότητας των μηχανημάτων διά της θέσης τους σε λειτουργία ή εάν, η οποιαδήποτε γνώμη του ως προς τη λειτουργικότητα βασίστηκε σε προγενέστερο έλεγχο που διενήργησε, καθ' ον χρόνο τα μηχανήματα βρίσκονταν ακόμα στην κατοχή των Εναγόμενων. Δεν επιχειρήθηκε σε καμία περίπτωση να τεθούν προς τον ΜΥ2 οι διάφορες θέσεις του ΜΕ1 σε σχέση με τις ενέργειες του πρώτου κατά την επίσκεψη του στο χώρο των Εναγόντων. Με δεδομένη πλέον την επίσκεψη του ΜΥ2 στις 25.10.2010, στο χώρο που διεξάγουν τις εργασίες τους οι Ενάγοντες και με γνώμονα τις ενέργειες των τελευταίων, που ακολούθησαν τούτη, προκύπτει και το επόμενο ερώτημα. 2) Τα μηχανήματα αντιμετώπιζαν οποιοδήποτε μηχανικό ή άλλο λειτουργικό πρόβλημα; Οι επί του προκειμένου θέσεις των Εναγόντων, διίστανται και σε αρκετά σημεία τους, συγκρούονται μετωπικά. Και εξηγώ. Μέσω της Έκθεσης Απαίτησης, των επιστολών (Τεκμήρια 1 και 3), αλλά και του Εγγράφου Α (πρόκειται για τη γραπτή δήλωση του ΜΕ1, της οποίας το περιεχόμενο αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του), εκείνο που προωθούν ως θέση τους οι Ενάγοντες, είναι ότι τα μηχανήματα ουδέποτε τέθηκαν σε λειτουργία, όχι λόγω κάποιου μηχανικού ή άλλου προβλήματος, αλλά συνεπεία της παράβασης του ισχυριζόμενου όρου της συμφωνίας των μερών από πλευράς των Εναγόμενων να μεριμνήσουν ώστε αντιπρόσωπος των εισαγωγέων των μηχανημάτων επισκεφθεί τον χώρο των Εναγόντων και εγκαταστήσει και θέσει τούτα σε λειτουργία. Κατά το στάδιο όμως της διά ζώσης μαρτυρίας του ΜΕ1, ο τελευταίος προώθησε εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις όπως α) ότι ο ίδιος προσπάθησε να θέσει σε λειτουργία τα μηχανήματα, πέντε μέρες μετά την αγορά τους (υπενθυμίζεται ότι η αγορά των μηχανημάτων έλαβε χώρα την 6.8.2010), και ότι από εκείνην τη χρονική στιγμή, ήταν «σίγουρος ότι δεν λειτουργούσαν» και β) ότι ο ΜΥ2, κατά την εκεί επίσκεψη του, προσπάθησε να τα θέσει σε λειτουργία και δεν τα κατάφερε. Είναι ξεκάθαρο ότι, εάν όντως τα μηχανήματα αντιμετώπιζαν μηχανικό ή οποιοδήποτε άλλο λειτουργικό πρόβλημα, και τούτο ήταν στη γνώση των Εναγόντων, πόσο μάλλον πέντε μόλις μέρες μετά την αγορά τους, ούτε η Έκθεση Απαίτησης, ούτε και το Έγγραφο Α ενώπιον του Δικαστηρίου, θα προωθούσαν ισχυρισμούς ότι τα μηχανήματα δεν τέθηκαν ακόμα σε λειτουργία επειδή οι Εναγόμενοι δεν απέστειλαν τον εκπρόσωπο του εισαγωγέα των μηχανημάτων στο χώρο των Εναγόντων. Αυτό που προφανώς θα προωθείτο ως ισχυρισμός θα ήταν ότι τα μηχανήματα δεν δύνανται να τεθούν σε λειτουργία λόγω μηχανικού ή άλλου λειτουργικού προβλήματος. Πέραν της διάστασης, που χωρίς καμία αμφιβολία, παρατηρείται μεταξύ των δυο, επί του προκειμένου, θέσεων των Εναγόντων, τούτες (οι σχετικές θέσεις των Εναγόντων), συγκρούονται, τόσο με την κοινή λογική, όσο και με άλλες εκφρασθείσες θέσεις του ΜΕ
8. Και εξηγώ. Εάν πράγματι στις 25.10.2010, που ο ΜΥ2 επισκέφθηκε το χώρο των Εναγόντων, προσπάθησε να θέσει σε λειτουργία τα μηχανήματα και δεν τα κατάφερε, αναμενόμενο θα ήταν, η πιο πάνω εξέλιξη, να αποτελούσε μέρος του λεκτικού, τόσο των επιστολών, Τεκμήρια 1 και 3, όσο και του Εγγράφου Α. Το ίδιο ισχύει και με το εάν, όντως, πέντε μέρες μετά την αγορά των μηχανημάτων, ο ΜΕ1 γνώριζε στα σίγουρα ότι τα μηχανήματα δεν λειτουργούσαν. Σε μια τέτοια περίπτωση, αναμενόμενο θα ήταν, να αναφερθεί στο ΜΥ2, κατά την παρουσία του στο χώρο των Εναγόντων, ότι, από τα μέσα Αυγούστου 2010, επιχειρήθηκε να τεθούν τα μηχανήματα σε λειτουργία, πλην όμως τούτα δεν λειτουργούσαν, και να ζητηθεί από αυτόν, είτε να εξετάσει τη λειτουργικότητά τους, είτε ακόμα αν τούτο κρινόταν αναγκαίο, να επιδιορθώσει τη βλάβη. Καμία από αυτές τις λογικώς αναμενόμενες ενέργειες δεν έγινε. Από την άλλη, εάν ουδέποτε έγινε, από πλευράς των Εναγόντων, προσπάθεια τα μηχανήματα να τεθούν σε λειτουργία και/ή, εν πάση περιπτώσει, δεν αντιμετώπιζαν οποιονδήποτε λειτουργικό πρόβλημα, η ενέργεια των Εναγόντων να αποστείλουν την επιστολή Τεκμήριο 1 την 1.11.2010, και να επικαλούνται ευθύνη των Εναγομένων για τη μη μέχρι τότε λειτουργία τους, συγκρούεται με τη λογική εξέλιξη των πραγμάτων και ειδικότερα με το γεγονός ότι στις 25.10.2010 ο ΜΥ2 επισκέφθηκε τον χώρο των Εναγόντων. Με δεδομένη την επίσκεψη του ΜΥ2 στις 25.10.2010 στον χώρο των Εναγόντων, πώς είναι δυνατό την 1.11.2010, οι Ενάγοντες να επικαλούνται παράβαση του ισχυριζόμενου όρου, και δη περί του ότι οι Εναγόμενοι δεν απέστειλαν τον εκπρόσωπο του εισαγωγέα των μηχανημάτων στο χώρο τους για να τα επιθεωρήσει; Αν τώρα, το παράπονο των Εναγόντων επικεντρώνετο στο ότι ο ΜΥ2, παρά την επίσκεψή του στο χώρο στις 25.10.2010, απέτυχε να θέσει σε λειτουργία τα μηχανήματα (λόγω λειτουργικού προβλήματος), τότε, χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία, αναμενόμενο είναι, τούτο (το παράπονο), να προβάλλετο, τόσο με τις επιστολές, τεκμήρια 1 και 3, όσο και με την Έκθεση Απαίτησης, αλλά και με το έγγραφο Α και όχι να προβάλλεται, για πρώτη φορά στα πλαίσια της Αντεξέτασης του ΜΕ
9. Εκείνο που αβίαστα προκύπτει, σε σχέση πάντα με το υπ' αριθμό 2, ανωτέρω, ερώτημα, είναι ότι η θέση περί προβλήματος λειτουργικότητας των μηχανημάτων προωθήθηκε από το ΜΕ1 ως αποτέλεσμα δεύτερων σκέψεων του και με μόνο σκοπό, να επικαλεστεί περαιτέρω λόγο για να επωμιστούν οι Εναγόμενοι ευθύνη σε σχέση με την επίδικη σύμβαση. Είναι ξεκάθαρο από όλα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ειδικότερα από τις ίδιες τις θέσεις και γενικά ενέργειες των Εναγόντων, ότι, αυτό που οι Ενάγοντες παρουσίαζαν ως λόγο για την αποστολή των επιστολών τους, Τεκμήρια 1 και 3, αλλά και για την καταχώρηση της υπό εξέταση αγωγής, ήταν η ισχυριζόμενη παράληψη των Εναγομένων να αποστείλουν τον εκπρόσωπο των εισαγωγέων των μηχανημάτων στον χώρο των Εναγόντων και να εφαρμόσει και θέσει τούτα σε λειτουργία και όχι το οποιονδήποτε μηχανικό ή άλλως πως λειτουργικό πρόβλημα τους. Τούτη όμως η θέση τους (περί μη αποστολής του εκπροσώπου των εισαγωγέων των μηχανημάτων στο χώρο των Εναγόντων για να επιθεωρήσει και θέσει σε λειτουργία τούτα), συγκρούεται, τουλάχιστον εν μέρει, με το αναντίλεκτο γεγονός ότι ο ΜΥ2 επισκέφθηκε το χώρο των Εναγόντων στις 25.10.2010 και δη πριν την αποστολή των Τεκμηρίων 1 και 3, και σίγουρα πριν την καταχώρηση της αγωγής. Εάν αξίζει κάτι περαιτέρω να σημειωθεί, και τούτο για σκοπούς πληρότητας και μόνο της αιτιολογίας ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ1, είναι ότι αυτός, σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, ειδικότερα για το εάν λειτουργούσαν κανονικά ή όχι τα μηχανήματα, προέβαλε τέσσερεις, συγκρουόμενες μεταξύ τους, εκδοχές. Ειδικότερα, αρχικά ανάφερε ότι ο ίδιος σύνδεσε τα μηχανήματα με την ηλεκτρική παροχή του υποστατικού των Εναγόντων και δεν λειτουργούσαν, αργότερα ισχυρίστηκε ότι απλά τα σύνδεσε με την ηλεκτρική παροχή και ανέμενε να τον επισκεφθεί ο τεχνικός των εισαγωγέων τους, έπειτα ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν διαπίστωσε εάν τούτα λειτουργούσαν ή όχι, αφού απλά ανέμενε τον τεχνικό, και τέλος, σε σχετική υποβολή που του τέθηκε από το συνήγορο των Εναγόμενων αναφορικά με το κατά πόσο, πέντε μέρες μετά την αγορά των μηχανημάτων ήταν σίγουρος (κατόπιν δικής του κρίσης) ότι τούτα δεν λειτουργούσαν, απάντησε «μάλιστα». Η θέση του ΜΕ1 ότι πέντε μέρες μετά την αγορά των μηχανημάτων γνώριζε στα σίγουρα ότι τούτα δεν λειτουργούσαν, καθιστά τα επόμενα ερωτήματα λογικά και αναμενόμενα. 3) Για ποιον λόγο οι Ενάγοντες έδωσαν εντολή στην τράπεζα να μην τιμήσει τις τέσσερις από τις έξι μεταχρονολογημένες επιταγές που εξέδωσαν προς τους Εναγόμενους; Και γιατί η ρηθείσα εντολή δόθηκε στις 28.9.2010; Η επί του προκειμένου γενική και πάγια θέση του ΜΕ1, ήταν ότι, οι Εναγόμενοι, μέσω της ΜΥ1, έβρισκαν διάφορες δικαιολογίες στις επίμονες οχλήσεις των Εναγόντων αναφορικά με το λόγο που δεν μερίμνησαν ώστε αντιπρόσωπος των εισαγωγέων να επισκεφθεί τον χώρο των τελευταίων. Βασιζόμενοι δε οι Ενάγοντες στις διάφορες δικαιολογίες της ΜΥ1, δεν έλαβαν οποιανδήποτε μέτρα σε σχέση με την πληρωμή των επιταγών, με αποτέλεσμα, οι δυο πρώτες εξ αυτών, να εξαργυρωθούν. Ήταν δε η θέση του ΜΕ1 ότι, η ανάγκη να δώσουν εντολή στην τράπεζα για να μην τιμηθούν οι υπόλοιπες τέσσερις, προέκυψε όταν πλέον κατάλαβαν ότι οι όλες οι αιτιάσεις της ΜΥ1 ήταν απλές δικαιολογίες και ότι οι Εναγόμενοι δεν σκοπούσαν να εκπληρώσουν τον ισχυριζόμενο όρο της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Πώς όμως συνάδει αυτή η θέση με την έτερη θέση του ΜΕ1 ότι πέντε μέρες μετά την αγορά των μηχανημάτων γνώριζε στα σίγουρα ότι αυτά δεν λειτουργούσαν; Εάν όντως έτσι είχαν τα πράγματα, λογικό και αναμενόμενο θα ήταν, οι οδηγίες προς την τράπεζα για μη πληρωμή των επιταγών να δίδοντο σε εκείνο το χρονικό σημείο και όχι ενάμιση μήνες (η ανάκληση των επιταγών έγινε στις 28.9.2010) μετά. Οι όποιες δε δικαιολογίες της ΜΥ1 για τον λόγο που δεν επισκέφθηκε τους Ενάγοντες εκπρόσωπος των εισαγωγέων, δεν θα υπείχαν οποιασδήποτε σημασίας, ούτε θα μπορούσαν να αποτελέσουν λόγο για να μην δοθεί η εντολή προηγουμένως, μιας και ο λόγος της υπαναχώρησης από τα συμφωνηθέντα θα ήταν η πλήρης αποτυχία της αντιπαροχής και δη το μηχανικό και γενικά λειτουργικό πρόβλημα των μηχανημάτων, και όχι η παράβαση του ισχυριζόμενου όρου της συμφωνίας περί υποχρεωτικής εγκατάστασης και λειτουργίας των μηχανημάτων από τον αντιπρόσωπο των εισαγωγέων τους. Η διάσταση που ομολογουμένως παρατηρείται στις θέσεις της Ενάγουσας ως προς τη λειτουργικότητα ή μη των μηχανημάτων και γενικά του λόγου που οι Ενάγοντες αποφάσισαν να υπαναχωρήσουν από την σύμβαση διά της εντολής τους προς την τράπεζα για μη πληρωμή των εναπομεινασών τεσσάρων επιταγών, καθιστούν και το επόμενο ερώτημα εύλογο. 4) Έστω, ότι στη μεταξύ των μερών συμφωνία αποτελούσε όρο οι Εναγόμενοι να αποστείλουν εκπρόσωπο των εισαγωγέων των μηχανημάτων για να τα εφαρμόσει και θέσει τούτα σε λειτουργία στο χώρο των Εναγόντων. Ένας τέτοιος όρος ήταν ουσιώδης ή όχι; Με βάση το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, αλλά και της γραπτής δήλωσης του ΜΕ1 (Έγγραφο Α), η επί του προκειμένου θέση των Εναγόντων είναι ότι επρόκειτο περί ουσιώδους όρου και η από πλευράς των Εναγομένων παράβαση του, επαρκής λόγος για να δικαιολογείται η υπαναχώρηση των πρώτων από τα συμφωνηθέντα. Η δε μια εκ των σχετικών εκδοχών του ΜΕ1, η οποία προωθήθηκε προς υποστήριξη της ισχυριζόμενης ουσιαστικότητας του όρου, ήταν ότι επρόκειτο για μεταχειρισμένα μηχανήματα, τα οποία δεν τέθηκαν μετά την αγορά τους σε λειτουργία και για το λόγο αυτό κρίθηκε αναγκαίο να τεθεί ο συγκεκριμένος όρος, ώστε να υποδειχθεί από το ΜΥ2 πως τούτα θα εγκαθίσταντο, αλλά και θα λειτουργούσαν στο χώρο των Εναγόντων. Σε πλήρη όμως διάσταση με τα ανωτέρω, ο ΜΕ1, αλλά και ο συνήγορος των Εναγόντων (κατά το στάδιο που αντεξέταζε τους μάρτυρες των Εναγόμενων), προώθησαν τη θέση ότι ο πρώτος, δεν είχε καμία απολύτως ανάγκη οποιασδήποτε διαφώτισης για να λειτουργήσει τα μηχανήματα. Ο ΜΕ1, δυο φορές κατά το στάδιο της διά ζώσης μαρτυρίας του, ανάφερε ρητά ότι γνώριζε επ' ακριβώς τον τρόπο λειτουργίας των μηχανημάτων. Ο δε συνήγορος του, υπέβαλε προς τους μάρτυρες των Εναγομένων ότι ο ΜΕ1 δεν είχε ανάγκη να τύχει οποιασδήποτε επιμόρφωσης σε σχέση με τη λειτουργία τους. Εάν όντως έτσι έχουν τα πράγματα, που, εν πάση περιπτώσει, οι Εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν μια τέτοια γνώση από πλευράς του ΜΕ1, τότε ποια η ανάγκη και πού έγκειται η οποιαδήποτε ουσιαστικότητα του ρηθέντος όρου; 5) Τέθηκαν ή όχι σε λειτουργία τα μηχανήματα (καθ' ον χρόνο τούτα βρισκόντουσαν ακόμα στην κατοχή των Εναγόμενων), κατά την ημέρα που συνομολογήθηκε η συμφωνία μεταξύ των μερών; Η επί του προκειμένου θέση του ΜΕ1 ήταν ότι τούτα δεν τέθηκαν σε λειτουργία. Και τούτο γιατί, δεν ήταν συνδεδεμένα με την ηλεκτρική εγκατάσταση του υποστατικού των Εναγομένων. Η μόλις πιο πάνω, όμως, θέση του, συγκρούεται, κατά τη γνώμη μου, με την κοινή λογική, αλλά και τη λογική εξέλιξη των πραγμάτων. Θεωρώ αδιανόητο, επιχειρηματίας με την πείρα του ΜΕ1, να αγοράζει μηχανήματα, τόσο μεγάλης αξίας, έχοντας ο ίδιος πλήρη γνώση του τρόπου λειτουργίας τους, να εκδίδει έξι μεταχρονολογημένες επιταγές για το συνολικό ποσό των €16.100,00, να φορτώνει τούτα σε όχημά του, να τα μεταφέρει στον χώρο του, να αφήνει το χρόνο να παρέλθει με αποτέλεσμα να εξαργυρώνονται δύο εκ των επιταγών (για το συνολικό ποσό των €5.360,00), χωρίς να έχει ελέγξει προηγουμένως τη λειτουργικότητά τους. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, κατά τη μέρα συνομολόγησης της μεταξύ των μερών συμφωνίας, ο ΜΕ1 έθεσε τα μηχανήματα σε λειτουργία και εξακρίβωσε ότι τούτα λειτουργούσαν. Ενδεικτική της μόλις πιο πάνω κρίσης μου, ήταν και η αντίδραση του ΜΕ1 όταν του υπεδείχθη ότι ελλείπει από τη γραπτή του δήλωση οποιοσδήποτε ισχυρισμός, σχετικός με τη θέση που προέβαλε περί μη σύνδεσης των μηχανημάτων, κατά τη μέρα αγοράς τους, με την ηλεκτρική παροχή των υποστατικών των Εναγομένων. Αντί ο ΜΕ1 να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση γιατί ένας τέτοιος ουσιώδης ισχυρισμός ελλείπει από τη γραπτή του δήλωση, ακολούθησε την προσφιλή του αντίδραση, και δη απλά να επικαλεστεί ότι το σημαντικό είναι να τηρούσαν οι Εναγόμενοι τον όρο και να απέστελλαν τον εκπρόσωπο των εισαγωγέων στον χώρο των Εναγόντων για να εφαρμόσει και να θέσει σε λειτουργία τα μηχανήματα και, προφανώς, όχι το εάν τούτα τέθηκαν ή όχι σε λειτουργία κατά τη μέρα της αγοράς τους. Οι πιο πάνω παρατηρήσεις του Δικαστηρίου, αναφορικά με τις υποδεικνυόμενες αντιφάσεις και έναντι στη λογική θέση του ΜΕ1, δικαιολογούν, κατά τη γνώμη μου, του λόγου το ασφαλές της εκφρασθείσας κρίσης του Δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία του, χωρίς να καθίσταται ανάγκη να παραθέσω περαιτέρω αδυναμίες, που όντως παρουσιάζει, η μαρτυρία του. Συνεπεία της πιο πάνω αξιολόγησης, η μαρτυρία του ΜΕ1, στον βαθμό που συγκρούεται με τη λοιπή αποδεκτή ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, δεν γίνεται αποδεκτή. ΜΥ1 Η ΜΥ1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Καθ' όλο το στάδιο που τούτη κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου, μου δημιούργησε την εικόνα ότι πραγματικά έλεγε στο Δικαστήριο την αλήθεια και ότι πρόκειται για πρόσωπο το οποίο σκοπό είχε να αναφέρει στο Δικαστήριο ό,τι πραγματικά γνώριζε σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αγωγή. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία της παρουσιάζει κάποιες αντιφάσεις. Είμαι όμως της γνώμης ότι, τούτες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ουσιώδεις. Καλύτερα, θα έλεγα, ότι μπορούν κάλλιστα να χαρακτηριστούν ως επουσιώδεις, σε τέτοιο βαθμό, που δεν είναι ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία της. Επί των ουσιαστικών της θέσεων και των βασικών της ισχυρισμών, οι οποίοι αντίκεινται στους σχετικούς ισχυρισμούς των Εναγόντων, η ΜΥ1 ήταν πολύ σταθερή και με κάθε σαφήνεια επεξήγησε, τόσο τις ενέργειες της, εκ μέρους των Εναγόμενων, όσο και τις ενέργειες του ΜΕ1 εκ μέρους των Εναγόντων. Έδωσε δε στο Δικαστήριο όλες εκείνες τις επεξηγήσεις και λεπτομέρειες καθιστώντας έτσι δυνατή την εξέταση ως προς το αληθές ή μη των ισχυρισμών της. Και αναφέρομαι φυσικά στις συνθήκες κάτω από τις οποίες μια κατά τα άλλα ολοκληρωμένη συμφωνία μεταξύ των μερών με μόνη εκκρεμότητα την εξαργύρωση των μεταχρονολογημένων επιταγών, διαφοροποιήθηκε εις τρόπον που οδήγησε στη δικαστική διαμάχη των μερών. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι όντως τα όσα η ΜΥ1 ισχυρίστηκε αναφορικά με τον λόγο που οι Ενάγοντες έδωσαν εντολή να μην τιμηθούν οι τέσσερις εναπομείνασες επιταγές αποτελούν την αλήθεια. Και δη ότι η ανάκληση της πληρωμής των επιταγών έγινε για τον λόγο ότι οι Ενάγοντες θεώρησαν, εκ των υστέρων, ότι, η συμφωνία τους με τους Εναγόμενους ήταν ετεροβαρής, καθότι μπορούσαν να ανεύρουν τα μηχανήματα στο εμπόριο σε χαμηλότερη από την τιμή που τα αγόρασαν από τους τελευταίους. Σταθερή και ακλόνητη, ήταν και στη θέση της ότι κατά τη συνάντηση που είχε με τον ΜΕ1, ο τελευταίος της ανέφερε ότι θα δεχόταν να εξαργυρωθούν οι τρεις από τις τέσσερις επιταγές, νοουμένου ότι οι Εναγόμενοι θα αποδέχονταν να απαλλάξουν τους Ενάγοντες από την ευθύνη καταβολής του ποσού της τελευταίας χρονολογικά επιταγής. Δέχομαι επίσης τη θέση της ότι, ο ΜΥ2 επισκέφθηκε τον χώρο των Εναγόντων, όχι στα πλαίσια εκπλήρωσης όρου της μεταξύ των μερών συμφωνίας, αλλά ώστε να κατέχει η ίδια μαρτυρία ως προς τη λειτουργικότητα των μηχανημάτων και να μην μπορεί, ένας τέτοιος λόγος, να αποτελέσει τη βάση για να αποφύγουν οι Ενάγοντες την καταβολή της οφειλής τους προς τους Εναγόμενους. Αν μη τι άλλο, και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8 υποστηρίζει τις σχετικές θέσεις της ΜΥ1 και δη, τόσο ως προς την ημερομηνία επίσκεψης του ΜΥ2 στον χώρο των Εναγόντων, όσο και ως προς τις εκεί ενέργειες του, αλλά και το γεγονός ότι ζητήθηκε από τον ΜΥ2 να ετοιμάσει τούτο, ως αποτέλεσμα της λήψης της επιστολής του συνηγόρου των Εναγόντων ημερομηνίας 1.11.2010 (το Τεκμήριο 8 φέρει ημερομηνία 1.11.2010). Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι, ο ισχυρισμός της ΜΥ1 ότι, μετά την ανάκληση πληρωμής των επιταγών, συναντήθηκε με τον ΜΕ1, δεν αμφισβητήθηκε. Και τούτο είναι πολύ σημαντικό, με δεδομένο το λόγο για τον οποίο έγινε η ρηθείσα ανάκληση. Ποιος ο λόγος να συναντηθεί ο ΜΕ1 με τη ΜΥ1 μετά την ανάκληση των επιταγών εάν πραγματικά τα μηχανήματα παρουσίαζαν λειτουργικό πρόβλημα για το οποίο ευθύνονται οι Εναγόμενοι; Αν η συγκεκριμένη συνάντηση δεν έγινε συνεπεία πρωτοβουλίας της ΜΥ1 για τους λόγους που η ίδια ανέφερε, αλλά για άλλους λόγους, μεταξύ των οποίων και για να παραπονεθούν οι Ενάγοντες ως προς το ισχυριζόμενο λειτουργικό πρόβλημα των μηχανημάτων, γιατί ο ΜΕ1 δεν ανέφερε τίποτα σχετικό με τη ρηθείσα συνάντηση του με τη ΜΥ1; Επανατονίζω, στο σημείο αυτό, ότι η σχετική θέση της ΜΥ1, περί συνάντησής της με τον ΜΕ1, μετά την ανάκληση των τεσσάρων επιταγών, δεν αμφισβητήθηκε. Εν πάση περιπτώσει, η μαρτυρία της ΜΥ1 παρουσιάζει την απαραίτητη συνοχή και λογική συνέχεια και, χωρίς καμία αμφιβολία, πείθει το Δικαστήριο ότι τα πράγματα, πολύ πιθανότερο έγιναν με τον τρόπο που τα περιέγραψε η ΜΥ1 παρά όχι. Τις βασικές θέσεις της μάρτυρος και δη, (α) ότι κατά την ημέρα συνομολόγησης της συμφωνίας, η λειτουργικότητα των μηχανημάτων ελέγχθηκε από τον ΜΕ1, (β) ότι συνομολογήθηκε η συμφωνία χωρίς να τεθεί ο ισχυριζόμενος από τους Ενάγοντες όρος, (γ) ότι για πρώτη φορά προέκυψε ζήτημα διαφοράς μεταξύ των μερών όταν οι Ενάγοντες ανακάλεσαν την πληρωμή των τεσσάρων εκ των έξι επιταγών, (δ) ότι ως δικαιολογία για την ενέργεια τους αυτή οι Ενάγοντες, μέσω του ΜΕ1, ανέφεραν προς τη ΜΥ1 τη δυνατότητα που είχαν να αγοράσουν τα μηχανήματα από τρίτο σε χαμηλότερη τιμή, (ε) ότι επιθυμούσαν να συνεχίσουν και να τιμήσουν τις τρεις εκ των τεσσάρων επιταγών εάν απαλλάσσονταν από την ευθύνη τους να τιμήσουν και την τελευταία χρονικά επιταγή, (στ) ότι το χώρο των Εναγόντων επισκέφθηκε ο ΜΥ2 στις 25.10.2010 και εκεί έλεγξε τη λειτουργικότητα των μηχανημάτων και κατόπιν παράκλησης της ετοίμασε και το Τεκμήριο 8 με το οποίο την ενημέρωνε σχετικά, και (ζ) ότι μέχρι και σήμερα οι Εναγόμενοι δεν έχουν λάβει οποιοδήποτε χρηματικό ποσό έναντι των €10.740,00 και δη του συμποσούμενου ποσού των τεσσάρων επιταγών των οποίων η πληρωμή ανακλήθηκε, τις αποδέχομαι. ΜΥ2 Και ο ΜΥ2 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν παραγνωρίζω ότι και αυτού του μάρτυρα η μαρτυρία παρουσιάζει κάποιες αντιφάσεις. Ιδιαίτερα αναφορικά με το ποιος του ζήτησε να επισκεφθεί τον χώρο των Εναγόντων, αλλά και τις εκεί ενέργειές του. Παρά ταύτα, όμως, και σε αυτή την περίπτωση κρίνω τις σχετικές αντιφάσεις ως επουσιώδεις και μη δυνάμενες να οδηγήσουν σε κρίση περί αναξιοπιστίας του. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό, ως εξάλλου υπεδείχθη, ακροθιγώς, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ1, ότι οι πλείστες όσες θέσεις εξέφρασε ο ΜΥ2 αναφορικά με τις ενέργειες του και τα όσα του λέχθηκαν κατά την επίσκεψη του στον χώρο των Εναγόντων δεν αμφισβητήθηκαν. Παραδείγματος χάριν, δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ότι κανένας εκ των εκεί παρευρισκομένων δεν του ανέφερε οτιδήποτε περί μηχανικό ή άλλο λειτουργικό πρόβλημα των μηχανημάτων. Ούτε ότι επισκέφθηκε το χώρο στις 25.10.
10. Ούτε ότι κατά την εκεί παρουσία του συνομίλησε με τον εκπρόσωπο των Εναγόντων. Ούτε ότι ενημέρωσε τους Ενάγοντες ότι, ως εισαγωγέας των μηχανημάτων, θα συνέχιζε να τα υποστηρίζει με ανταλλακτικά. Με δεδομένη τη μη αμφισβήτηση των ανωτέρω από τους Ενάγοντες, τότε ποιος ο λόγος της επίσκεψης του στον χώρο; Είτε είναι οι Ενάγοντες που του ζήτησαν να επισκεφθεί το χώρο τους, είτε η ΜΥ1, ποιος ο λόγος της εκεί παρουσίας του; Εάν ισχύουν τα όσα οι Ενάγοντες ισχυρίζονται και δη ότι ήταν αναγκαίο να επισκεφθεί τον χώρο ο εκπρόσωπος των εισαγωγέων των μηχανημάτων και να εγκαταστήσει και θέσει τούτα σε λειτουργία, τότε γιατί δεν έτυχε αυτής της εκμετάλλευσης όταν επισκέφθηκε το χώρο; Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι, η αντεξέταση του ΜΥ2, ως επί το πλείστον, καταπιάστηκε με τις ενέργειες του ιδίου όταν επισκέφθηκε το χώρο των Εναγόντων, χωρίς να υποβληθεί σ' αυτόν ότι του ζητήθηκε, από τον οποιονδήποτε, να ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο, όπως, π.χ., να ελέγξει αν λειτουργούν τα μηχανήματα. Το ζητούμενο, όμως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι εάν ο ίδιος έθεσε ή όχι σε λειτουργία τα μηχανήματα, ενέργεια που εν πάση περιπτώσει ο μάρτυρας ανέφερε ότι έπραξε και ότι στην παρουσία εκπροσώπων των Εναγόντων, όχι απλά τα έθεσε σε λειτουργία, αλλά με τη χρήση ελαστικών υπέδειξε και τον τρόπο που τούτα λειτουργούν, αλλά το κατά πόσο, όντως, η εκεί παρουσία του ήταν αναγκαία ώστε ακριβώς να εκπληρωθεί ο ισχυριζόμενος όρος της συμφωνίας των μερών. Εάν όντως υπήρχε ένας τέτοιος όρος, το ζητούμενο δεν θα ήταν το τι ο ΜΥ2 έπραξε όταν επισκέφθηκε το χώρο, αλλά το εάν ζητήθηκε από αυτόν, καθ' ον χρόνο ήταν στον χώρο, να ενεργήσει προς εκπλήρωση του όρου. Καμία τέτοια υποβολή δεν τέθηκε στο μάρτυρα, ούτε και του υπεβλήθη ότι επιχείρησε να θέσει τα μηχανήματα σε λειτουργία, πλην όμως ανεπιτυχώς, ούτε καν ότι αρνήθηκε να εξετάσει τη λειτουργικότητα των μηχανημάτων. Αυτό που επιδιώχθηκε με την αντεξέτασή του, ήταν να υποδειχθεί ότι κατά την εκεί παρουσία του, δεν επιχείρησε να θέσει τα μηχανήματα σε λειτουργία και ότι η οποιαδήποτε θέση/γνώμη του περί λειτουργικότητας των μηχανημάτων, δεν βασίστηκε σε οποιαδήποτε ευρήματά του κατά την επίσκεψη του στον χώρο των Εναγόντων, αλλά σε προγενέστερες ενέργειες του και σχετικές εξετάσεις του, καθ' ον χρόνο τα μηχανήματα βρίσκονταν στην κατοχή των Εναγομένων, θέσεις, που εν πάση περιπτώσει, ουδέποτε προώθησε ο ΜΕ
11. Όπως και να έχουν τα πράγματα, και αυτός ο μάρτυρας στις βασικές θέσεις που προώθησε ήταν σαφής και ξεκάθαρος. Όπου δε ήταν αναγκαίο, ήταν και παραστατικός σε βαθμό που κατάφερε να δημιουργήσει στο Δικαστήριο εικόνα των πεπραγμένων του εκείνης της μέρας. Τις βασικές και ουσιαστικές, για την κρίση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς, θέσεις του ΜΥ2, τις αποδέχομαι. Ειδικότερα αποδέχομαι τη θέση του ότι επισκέφθηκε το χώρο των Εναγόντων κατόπιν παρακλήσεως της ΜΥ1 και σε συνεννόηση με το ΜΕ1, και ότι κατά την εκεί παρουσία του έθεσε σε λειτουργία τα μηχανήματα και με τη χρήση ελαστικών επέδειξε τον τρόπο που τούτα λειτουργούν σε εκπροσώπους των Εναγόντων. Δέχομαι ακόμα ότι για, τις συγκεκριμένες ενέργειες και αποφάνσεις του ως προς τη λειτουργικότητα των μηχανημάτων, ενημέρωσε σχετικά τη ΜΥ1 και ότι ετοίμασε και το Τεκμήριο 8, του οποίου το περιεχόμενο ομιλεί αφ' εαυτού. Δέχομαι επίσης τη θέση του ότι, κατά τον χρόνο που βρισκόταν στον χώρο των Εναγόντων, κανένας εκ των παρευρισκόμενων δεν ισχυρίστηκε ότι τα μηχανήματα παρουσίαζαν οποιονδήποτε λειτουργικό πρόβλημα και επίσης ότι, βασικό μέλημα των Εναγόντων, πάντα σε σχέση με την εκεί παρουσία του, ήταν να τους υποδείξει τους βασικούς τρόπους λειτουργίας των μηχανημάτων. Τελικά ευρήματα Με γνώμονα την πιο πάνω αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, πέραν των ήδη, στο αρχικό στάδιο της παρούσας απόφασης, ευρημάτων μου, προβαίνω και στα ακόλουθα ευρήματα: Κατά τις 6.8.2010, η μεταξύ των μερών συμφωνία πώλησης των μηχανημάτων είχε ολοκληρωθεί χωρίς να παραμένει οποιοσδήποτε όρος προς εκπλήρωση, πλην της εξαργύρωσης των μεταχρονολογημένων επιταγών που είχαν δοθεί που τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους. Μετά την εξαργύρωση της δεύτερης χρονικά επιταγής και πριν την εξαργύρωση της τρίτης, οι Ενάγοντες ανακάλεσαν την πληρωμή των εναπομεινασών επιταγών, αναφέρονταw, ωστόσο, προς τους Εναγόμενους ότι η ενέργεια τους αυτή έγινε καθότι αντιλήφθηκαν ότι μπορούσαν να αγοράσουν τα μηχανήματα από άλλον πωλητή σε χαμηλότερη από την τιμή που τα αγόρασαν από αυτούς. Εισηγήθηκαν δε, για σκοπούς αποφυγής της διαιώνισης της διαφοράς που προέκυψε λόγω της ανάκλησης πληρωμής των επιταγών, όπως οι Εναγόμενοι αποδεχτούν, προς πλήρη ικανοποίηση τους για την πώληση των μηχανημάτων, να λάβουν μόνο τα ποσά των τριών εκ των τεσσάρων επιταγών, των οποίων η πληρωμή είχε ανακληθεί, αποδεχόμενοι στην ουσία να απολέσουν το χρηματικό ποσό των €2.700,00, στο οποίο αφορούσε η τελευταία χρονικά επιταγή. Όταν η ΜΥ1 εκ μέρους των Εναγόμενων αρνήθηκε να αποδεχτεί την πρόταση που της έγινε από τον ΜΕ1, τότε ο τελευταίος, για πρώτη φορά, επικαλέστηκε λειτουργικό πρόβλημα των μηχανημάτων. Συνεπεία της εξέλιξης αυτής, οι Εναγόμενοι, μέσω της ΜΥ1, ζήτησαν από τον ΜΥ2 να επισκεφθεί το χώρο που διεξάγουν τις εργασίες τους οι Ενάγοντες και να αποφανθεί για τη λειτουργικότητα των μηχανημάτων, ώστε να μην είναι δυνατή, στο μέλλον, οποιαδήποτε σχετική επίκληση από πλευράς των Εναγόντων για αποφυγή καταβολής, στο ακέραιο, του τιμήματος πώλησης. Ο ΜΥ2, ενεργώντας ως η παράκληση των Εναγομένων, σε συνεννόηση και με το ΜΕ1, επισκέφθηκε το χώρο των Εναγόντων και εκεί έθεσε σε λειτουργία τα μηχανήματα, αποφάνθηκε για την κανονική λειτουργία τους, υπέδειξε τον τρόπο λειτουργίας τους στους εκπροσώπους των Εναγόντων, και τέλος, τους ενημέρωσε περί της πρόθεσης του να συνεχίσει να υποστηρίζει τα μηχανήματα με ανταλλακτικά. Ακολούθως, και τούτο και πάλι κατόπιν παράκλησης της ΜΥ1, ετοίμασε το Τεκμήριο 8, το οποίο και απέστειλε στην ίδια. Ο ισχυρισμός των Εναγόντων περί παράβασης όρου της μεταξύ των μερών συμφωνίας από πλευράς των Εναγομένων και η απόδοση σ' αυτούς ευθύνης περί δήθεν μη λειτουργίας των μηχανημάτων μέχρι και την 1.11.2010 (που απεστάλη το Τεκμήριο 1), αποτελούν δεύτερες σκέψεις των Εναγόντων, οι οποίες έγιναν, με μόνο σκοπό να αποφύγουν την ευθύνη τους για καταβολή του εναπομείναντος τιμήματος πώλησης των μηχανημάτων. Νομική Πτυχή Με δεδομένο το γεγονός ότι η νομική βάση της Αγωγής, αλλά και της Ανταπαίτησης είναι η διάρρηξη όρου συμφωνίας, καθίσταται αναγκαίο να παρατεθούν τα όσα η νομολογία αποφάσισε αναφορικά με τις πρόνοιες του άρθρου 73