← Κύπρος

Γιάννης Ιωάννου ν. The CJC Services Ltd, Αρ. Αγωγής: 6465/12, 7/8/2017

Γιάννης Ιωάννου ν. The CJC Services Ltd, Αρ. Αγωγής: 6465/12, 7/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A212 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 6465/12 Μεταξύ: Γιάννης Ιωάννου, εκ Λευκωσίας Ενάγοντας -και- The CJC Services Ltd, εκ Λευκωσίας Εναγόμενη Ημερομηνία: 7 Αυγούστου, 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Χριστοδούλου. Για Εναγόμενη: κ. Πετρίδης. Ενδιάμεση Απόφαση Η Αγωγή Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, ο ενάγοντας επιζητούσε διάφορες θεραπείες, μεταξύ των οποίων και την έκδοση διατάγματος, το οποίο να διατάσσει την εναγόμενη εταιρεία να του παραδώσει το όχημα του με αριθμό εγγραφής HXZ409 (στο εξής «το όχημα»). Κατά τον ενάγοντα, τούτο (το όχημα), κατακρατείτο, παρανόμως, από την εναγόμενη. Ως μέρος των αιτούμενων θεραπειών, ο ενάγοντας απαιτούσε και την επιδίκαση αποζημιώσεων αναφορικά με ισχυριζόμενες ζημιές που υπόκειτο, καθ' ον χρόνο, το όχημα, κατακρατείτο παράνομα από την εναγόμενη. Σε κάποιο στάδιο, και τούτο στα πλαίσια σχετικής ενδιάμεσης αίτησης που καταχώρησε ο ενάγοντας, εκδόθηκε διάταγμα, με το οποίο η εναγόμενη διατάχθηκε να του παραδώσει το όχημα, πράγμα το οποίο η τελευταία έπραξε. Συνεπεία της πιο πάνω εξέλιξης, η παρούσα αγωγή, προωθείται πλέον, μόνο αναφορικά με τις ζημιές, που ως ο ενάγοντας ισχυρίζεται υπέστη συνεπεία της παράνομης κατακράτησης του οχήματος, για όσο διάστημα τούτη κράτησε. Η Αίτηση Στις 20.10.16, και δη έντεκα μέρες πριν την τελευταία ημερομηνία που η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση (είχε στο μεταξύ οριστεί για ακρόαση άλλες τέσσερις φορές), ο ενάγοντας καταχώρησε δύο ενδιάμεσες αιτήσεις. Με τη μια, επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, και κατάχρηση διακστικών δαδικασιών από πλευράς της εναγόμενης, επιζητούσε την απόρριψη της Ανταπαίτησης της τελευταίας στην παρούσα αγωγή ή την απόρριψη της αγωγής υπ' αριθμό 4234/12, στην οποία, ενάγουσα, είναι η εναγόμενη στην παρούσα αγωγή. Το Δικαστήριο, στις 26.4.17, απεφάνθη επί της εν λόγω αίτησης του ενάγοντα, την οποία, για τους λόγους που αναφέρονται στη σχετική απόφαση του, απέρριψε, χωρίς να την εξετάσει επί της ουσίας της. Η έτερη αίτηση που καταχώρησε ο ενάγοντας στις 20.10.16, είναι η επίδικη, με την οποία αιτείται όπως το Δικαστήριο εκδώσει "διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου, για τη συνένωση των πιο πάνω αγωγών αριθμό 4234/12 και αριθμό 6465/12". Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς πολιτικής δικονομίας Δ.14 Θ.2-5 και Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9(
  2. e)και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση, δεν συνοδεύει ένορκη δήλωση και αναφορικά με τα γεγονότα επί τα οποία στηρίζεται, στο κυρίως σώμα της, ο ενάγοντας αναφέρει τα εξής: «Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι καταφανή στο φάκελο της δικογραφίας και στα δικόγραφα που καταχωρήθηκαν στις πιο πάνω αγωγές από τα οποία προκύπτει ότι και οι δύο αγωγές εγείρονται εκ μέρους του ιδίου ενάγοντα και/ή εναγόμενου και στρέφονται εναντίον των ιδίων εναγομένων και/ή εναγόντων, οι δικηγόροι διαδίκων είναι οι ίδιοι, η βάση των αγωγών είναι ή ίδια και κατά συνέπεια τα σημεία Νόμου ή νομικά σημεία και γεγονότα είναι κοινά, ο χρόνος είναι κατάλληλος και βολικός στα μέρη ώστε να καθιστούν επιθυμητό όπως οι αγωγές αυτές συνενωθούν και συνεκδικαστούν για οικονομία δικαστικού χρόνου και εξόδων» Η Ένσταση Στις 29.11.16, η εναγόμενη καταχώρησε την Ειδοποίηση περί πρόθεσης της να ενστεί (στο εξής «η ένσταση»), στο κυρίως σώμα της οποίας, ως λόγους ένστασης, αναφέρει τους ακόλουθους: «(α) Η αγωγή υπ' αρ. 4234/12 προηγείται της καταχώρησης από την αγωγή 6465/12, και ως εκ τούτου αίτημα για συνένωση των δύο αγωγών θα μπορούσε να εγείρει μόνο η Καθ' ης η αίτηση, η οποία είναι Ενάγουσα στην 4234/12. (β) Η παρούσα αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση, αφού δεν καταχωρήθηκε άμεσα αλλά μετά από συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από την ημερομηνία καταχώρησης των υπό κρίση αγωγών και σε στάδιο πριν την ακρόαση, χωρίς να δίδεται από τον αιτητή ικανοποιητικός λόγος. (γ) Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών και ή πολλαπλότητα των διαδικασιών, διότι ο Αιτητής προωθεί και άλλη δικαστική διαδικασία ταυτόχρονα με την παρούσα, συγκεκριμένα αίτηση ίδιας ημερομηνίας (20/10/16) με σκοπό την διαγραφή των δικογράφων είτε της αγωγής 4234/12 είτε της Ανταπαίτησης στην 6465/12. (δ) Η αγωγή υπ' αρ. 4234/12, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορεί να αποφασιστεί περί του αιτήματος. (ε) Η τυχόν συνένωση θα περιπλέξει την διαδικασία με αποτέλεσμα να μην αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη στην Καθ' ης η αίτηση. (στ) Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, δεν είναι ούτε καταφανή, ούτε προκύπτουν με σαφήνεια από το φάκελο της δικογραφίας και δεν υπάρχει στερεό υπόβαθρο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο το αίτημα του Ενάγοντα - Αιτητή. (ζ) Δεν είναι ούτε ορθό ούτε δίκαιο, αλλά ούτε και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.» Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.14, θ. 2 - 5. Δ.48, θ. 1 - 8, 9(e), Άρθρο 30.1 του Συντάγματος, επί των Γενικών και Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου, ως και επί του περιεχομένου του φακέλου. Ούτε την ένσταση συνοδεύει οποιαδήποτε ένορκη δήλωση. Νομική Πτυχή Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αίτηση για συνένωση αγωγών δυνάμει της Δ.14 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, έχουν απασχολήσει πλειστάκις το Ανώτατο Δικαστήριο. Εκείνο που προκύπτει από την πλούσια επί του θέματος νομολογία, είναι ότι, το όλο θέμα της συνένωσης ή μη μιας αγωγής με άλλη, βρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου σε βαθμό που είναι δυνατή ακόμα και η διαταγή για μερική συνένωση αγωγών, αν με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο θεωρεί ότι εξυπηρετείται το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ο βασικός σκοπός των προνοιών της Δ.14 είναι η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων δια μέσου της αποφυγής της πολλαπλότητας στην δικαστική διαδικασία. Τα ιδιαίτερα γεγονότα και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, εξαρτούν και την κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με το κατά πόσο θα διατάξει την συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών. Εκείνο που υπέχει σημασίας είναι το κατά πόσο, συνεπεία της συνένωσης και κατ΄ ακολουθία συνεκδίκασης των αγωγών, προκύπτει όφελος, υπό την έννοια ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των διαδίκων και η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Ένας βασικός παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται, είναι και η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, ως τούτα προκύπτουν μέσα από τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των αγωγών των οποίων ζητείται η συνένωση. Κατά την εν λόγω εξέταση, το Δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίσει και την πολυπλοκότητα των εγειρόμενων θεμάτων, ώστε ακριβώς να αποφευχθεί η δημιουργία εξόδων, καθυστέρησης ή ακόμα και σύγχυσης. Η αδυναμία, συνεπεία ενδεχόμενης συνένωσης αγωγών, εκπροσώπησης ενός διαδίκου μέσω του δικηγόρου που αρχικά επέλεξε να τον εκπροσωπεί, αποτέλεσε καταλυτικό παράγοντα για την κρίση του Δικαστηρίου σε αίτηση ως η υπό εξέταση. Έχει δε αποφασιστεί ότι, στην περίπτωση που ο Ενάγοντας στη μία αγωγή, είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Εναγόμενο στην έτερη αγωγή (με την οποία επιζητείται η συνένωση), θα πρέπει να αποφεύγεται η έγκριση αιτήματος για συνένωσή τους, εκτός στην περίπτωση που είναι δυνατή και πρόσφορη η έκδοση οδηγιών του Δικαστηρίου, με τις οποίες η Απαίτηση της έτερης αγωγής, να εκδικαστεί υπό μορφή Ανταπαίτησης και/ή ως διαδικασία τριτοδιαδίκου στην αγωγή/οδηγό. Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος, σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στις υποθέσεις Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries

(1999)1 A.A.Δ. 1721, Samata Enterprises Ltd v. Γεωργίου Σταύρου
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1876, Κυριάκος Μενελάου ως διαχειριστής της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή Χατζησπύρου κ.α. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371, Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401, Lewis v. Faily Telegraph Ltd. (No.2)
(1964)1 All E.R. 705, Healy and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R.861, Halsbury's Laws of England, 4th edition, volume 37, para. 69 και Annual Practice 1966 Vol. 1 page 41). Ακροαματική Διαδικασία Κατά την ημέρα των αγορεύσεων και δη στις 3.7.17, αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτά κείμενα. Συγκεκριμένα, ο συνήγορος του ενάγοντα, προφορικά, αρκέστηκε στο να υιοθετήσει το περιεχόμενο της αίτησης και το γραπτό κείμενο που παρέδωσε στο Δικαστήριο αφορούσε στην νομοθεσία και νομολογία, που κατά τον ίδιο, σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα της αίτησης. Ο συνήγορος της εναγόμενης, παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Υπαγωγή των γεγονότων που περιβάλλουν την υπό εξέταση αίτηση στο πιο πάνω νομικό πλαίσιο Για τους λόγους που θα εξηγήσω ευθύς αμέσως, η υπό εξέταση αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Και εξηγώ: Αν και από το περιεχόμενο της αίτησης και της ένστασης δεν προκύπτει με σαφήνεια, εντούτοις, από τη δικογραφία των δύο αγωγών (των οποίων επιζητείται η συνένωση), προκύπτει ότι ο ενάγοντας στην παρούσα αγωγή έχει την ιδιότητα του εναγομένου στην αγωγή 4234/12, και αντιστρόφως η εναγόμενη στην παρούσα αγωγή, την ιδιότητα του ενάγοντα σ' αυτήν. Ως αβίαστα προκύπτει από την πιο πάνω αναφερόμενη νομική πτυχή που τυγχάνει εφαρμογής σε αίτηση, ως η υπό εξέταση, μια από τις περιπτώσεις που τα Δικαστήρια αποφεύγουν να εκδώσουν διάταγμα συνένωσης αγωγών, και ασκούν τη διακριτική τους εξουσία ενάντια σε ένα τέτοιο σχετικό αίτημα, είναι εκεί που ο ενάγοντας στην μια αγωγή, είναι εναγόμενος στην έτερη με την οποία επιζητείται να επέλθει συνένωση. Φυσικά, ως υπεδείχθη ανωτέρω, το υπό συζήτηση εμπόδιο, μπορεί να υπερσκελιστεί, με ειδική διαταγή του Δικαστηρίου που να ορίζει όπως η Απαίτηση της έτερης αυτής αγωγής, να εκδικαστεί ως Ανταπαίτηση στην αγωγή στην οποία υποβάλλεται το αίτημα και η οποία θα αποτελεί και την αγωγή/οδηγό. Στην υπό εξέταση υπόθεση, όμως, μια τέτοια διαταγή δεν κρίνεται ορθό να εκδοθεί, συνεπεία του γεγονότος ότι στην παρούσα αγωγή, η εναγόμενη προωθεί ήδη Ανταπαίτηση, με επιπρόσθετες αιτούμενες θεραπείες από αυτές που επιζητεί με την αγωγή 4234/
  1. Κατά τη γνώμη μου, η ευχέρεια που αναγνωρίζεται στο Δικαστήριο (όταν επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών, όπου ο ενάγοντας στη μία, είναι εναγόμενος στην άλλη), να διατάζει όπως η Απαίτηση της έτερης αγωγής να αντιμετωπίζεται ως Ανταπαίτηση στην αγωγή/οδηγό, μπορεί να ασκηθεί, νοουμένου ότι στην αγωγή/οδηγό δεν προωθείται ήδη Ανταπαίτηση. Πόσο μάλλον, όταν οι επιζητούμενες, με την αναφερθείσα Ανταπαίτηση, θεραπείες, διαφέρουν (επιζητούνται περισσότερες) από τις θεραπείες που επιζητούνται στην έτερη αγωγή, όπως συμβαίνει στην υπό εξέταση υπόθεση. Επιπροσθέτως, με δεδομένο το γεγονός ότι με την Ανταπαίτηση στην παρούσα αγωγή η εναγόμενη επιζητεί, μεταξύ άλλων, και τις θεραπείες που αξιοί με την αγωγή της υπ' αρ. 4234/12, και με δεδομένο, επίσης, το γεγονός ότι η έτερη αίτηση του ενάγοντα, με την οποία επεδίωκε, είτε την απόρριψη της Ανταπαίτησης στην παρούσα αγωγή, είτε της αγωγής 4234/12, απερρίφθη χωρίς, ωστόσο, να εξεταστεί επί της ουσίας της, τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος συνένωσης, θα λειτουργούσε ως νομιμοποίηση ενδεχόμενης κατάχρησης των διαδικασιών του Δικαστηρίου από πλευράς της εναγόμενης, η οποία, σύμφωνα πάντα με τη σχετική θέση του ενάγοντα, με δύο παράλληλες διαδικασίες επιδιώκει τον ίδιο σκοπό. Είμαι της γνώμης ότι, τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό εξέταση αίτηση, ως τούτα προσδιορίστηκαν ανωτέρω και ειδικότερα ως τούτα προκύπτουν από τη δικογραφία των δύο αγωγών, είναι τέτοια, που στην περίπτωση που διαταχθεί η συνένωση τους, μάλλον θα περιπλακούν τα πράγματα και σίγουρα θα προκαλέσουν σύγχυση, παρά να απλουστευτούν, κάτι που θα πρέπει να αποτελεί και την κύρια επιδίωξη του Δικαστηρίου. Προτού καταγράψω την κατάληξή μου, θα ήθελα, επί ενός άλλου ζητήματος, να σημειώσω τα εξής. Από την ανωτέρω επιχειρηματολογία του Δικαστηρίου, προκύπτει αβίαστα ότι, ενώπιόν μου, έχω και το φάκελο της αγωγής 4234/
  2. Δεν διέφυγε του Δικαστηρίου ότι, με έναν εκ των λόγων ένστασής της, η εναγόμενη προωθεί την θέση ότι δεν είναι δυνατή η απόφανση επί της υπό εξέταση αίτησης, καθότι ο ενάγοντας, ενώ όφειλε, δεν μερίμνησε για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η δικογραφία της αγωγής 4234/12, ώστε τούτη να συνυπολογιστεί. Σημειώνω επί του προκειμένου ότι, ο συνήγορος της εναγόμενης, δεν παρέπεμψε το Δικαστήριο σε οποιανδήποτε νομική αρχή και/ή νομολογία που να υποστηρίζει τη θέση του, ούτε και προέβαλε οποιοδήποτε πειστικό επιχείρημα ότι, κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να γίνει με πρωτοβουλία του ενάγοντα. Εκείνο που προκύπτει από τη σχετική με το ζητούμενο αγγλική νομολογία και βιβλιογραφία (βλ. Daws v. Daily Sketch, [1960] 1 W.L.R. 126 και Halsbury's Laws of England 4th edition, Vol. 37, para. 70) είναι ότι, σε κάθε περίπτωση που επιδιώκεται η συνένωση αγωγών, τούτο θα πρέπει να επιχειρείται, είτε με σχετικό αίτημα που καταχωρείται στον φάκελο κάθε υπόθεσης που επιζητείται να συνενωθεί, είτε με αίτηση, στον τίτλο της οποίας αναγράφονται οι τίτλοι όλων των αγωγών που επιδιώκεται να συνενωθούν και η οποία καταχωρείται στα πλαίσια της αγωγής που θα αποτελέσει την αγωγή/οδηγό. Και τούτο, ώστε ακριβώς όλοι οι φάκελοι να καταλήξουν ενώπιον του Δικαστηρίου που θα επιληφθεί του αιτήματος και, κατά συνέπεια, η δικογραφία τους να συνυπολογιστεί στην εξέταση της αίτησης. Είναι προφανώς γι' αυτό τον λόγο, που η πρακτική που ακολουθείται, χρόνια τώρα, στην Κύπρο είναι, με την καταχώρηση μιας αίτησης για συνένωση αγωγών, το Πρωτοκολλητείο να μεριμνά ώστε, οι φάκελοι των λοιπών αγωγών με τις οποίες επιδιώκεται η συνένωση, να τίθενται ενώπιον του Δικαστού που θα εξετάσει τη σχετική αίτηση, ώστε να μπορεί η δικογραφία τους να συνυπολογιστεί. Στην προκειμένη περίπτωση, τούτο, δυστυχώς, δεν έγινε, με αποτέλεσμα, το Δικαστήριο, έχοντας κατά νου τη σχετική πρακτική που ακολουθείται στην Κύπρο, να ζητήσει και να λάβει το φάκελο της υπόθεσης 4234/12, κρίνοντας ότι αυτό αποτελεί επιτρεπτή, από πλευράς του, ενέργεια. Κατάληξη Με δεδομένη την κρίση του Δικαστηρίου, και δη ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα έχει ως αποτέλεσμα τα πράγματα να περιπλακούν και να προκληθεί και αχρείαστη σύγχυση, η υπό εξέταση αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Έχοντας δε κατά νου την πάγια πρακτική ότι τα έξοδα μιας διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμά της, και μη έχοντας οποιονδήποτε λόγο να παρεκκλίνω του κανόνα αυτού, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και εναντίον του ενάγοντα. (Υπ.) ...................................... Δ. Θεοδώρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Α.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.