Καλλισθένης Ανδρέου ν. Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ, Αίτηση/Έφεση: 461/17, 4/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A210 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αίτηση/Έφεση: 461/17 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: Καλλισθένης Ανδρέου Αιτήτριας-Εφεσείουσας -και- Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσιβλήτων Αίτηση ημ. 17.7.17 για Αναστολή Πλειστηριασμού Ημερομηνία: 4 Αυγούστου 2017 Ώρα: 9.15 π.μ. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια-Εφεσείουσα: κ. Μ. Ιωάννου Για την Καθ'ης-Εφεσίβλητη: κ. Δ. Καλλής για Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με μονομερή αίτηση της η Αιτήτρια εξασφάλισε την έκδοση τριών διαταγμάτων, των οποίων η ουσία είναι η αναβολή του ορισθέντος για τις 4.8.17 πλειστηριασμού του ενυπόθηκου χωραφιού υπ' αρ. εγγρ. 0/4339, τεμ. 28 ευρισκομένου στον Κάτω Πύργο Λευκωσίας (εφεξής «το ακίνητο») μέχρι εκδικάσεως της κυρίως αίτησης. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 29-32 και 43 του Ν.14/60, στα άρθρα 27, 36, 44Α-44ΙΑΑ και 44ΙΓ του Ν.9/65, στους σχετικούς Κανονισμούς Πώλησης Ενυπόθηκων Ακινήτων, ΚΔΠ 185/15, στα άρθρα 80-81 του Κεφ. 224, στα άρθρα 4 και 9 του Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στο Σύνταγμα, στην Επιείκεια και στις Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης ως ακολούθως: - Στις 2.5.17 η ίδια παρέλαβε Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ, καλούμενη όπως εντός 10 ημερών διορίσει εκτιμητή της επιλογής της και παραδώσει προς την Καθ'ης σχετική εκτίμηση μέχρι τις 12.6.17 (Τεκμήριο 2). Η Αιτήτρια απάντησε με επιστολή δικηγόρου ημερ. 25.5.17 (Τεκμήριο 3) ότι δικός της εκτιμητής ετοίμαζε έκθεση την οποία θα τους παρέδιδε μέχρι τις 12.6.
- - Στις 2.6.17 και πάλι με επιστολή του δικηγόρου της (Τεκμήριο 4), επισύναψε την ετοιμασθείσα έκθεση εκτίμησης, σύμφωνα με την οποίαν η αγοραία αξία του ακινήτου της ήταν €107.000 (Τεκμήριο 5). - Στις 12.6.17 ο σύζυγος της (Αιτήτριας) μετέβη στα γραφεία της Καθ'ης για να παραδώσει και ιδιοχείρως την εκτίμηση, πλην όμως η Καθ'ης αρνείτο να την παραλάβει με τη δικαιολογία ότι η Αιτήτρια καθυστέρησε να τους ειδοποιήσει σχετικά. - Στις 28.6.17 η Αιτήτρια παρέλαβε την εκκαλούμενη με την κυρίως αίτηση Ειδοποίηση Πλειστηριασμού ημερ 26.6.17 και το επισυνημμένο σε αυτή Δελτίο Α ότι θα πραγματοποιηθεί πλειστηριασμός στις 4.8.17 (Τεκμήριο 1). - Έτσι στις 17.7.17 καταχώρισε την κυρίως Αίτηση-Έφεση με την οποία ζητά ακύρωση της ως άνω Ειδοποίησης και του Δελτίου Α, καθώς και αναστολή της διαδικασίας πλειστηριασμού για τους λόγους οι οποίοι παρατίθενται (στην Αίτηση-Έφεση), ενώ αυθημερόν καταχώρισε και την υπό κρίσιν αίτηση για ενδιάμεσα διατάγματα αναστολής της διαδικασίας πλειστηριασμού, για τους λόγους τους οποίους παραθέτει στην ένορκη της δήλωση, ήτοι ότι:
- Η διαδικασία προωθείται από την Καθ'ης η οποία δεν είναι η ενυπόθηκος δανειστής.
- Η Ειδοποίηση και το Δελτίο δεν έχουν επιδοθεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και ειδικά στον σύζυγο της.
- Η Ειδοποίηση και το Δελτίο δεν έχουν δημοσιευθεί νομότυπα και ειδικότερα στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών δημοσιεύθηκε στις 6.7.17 δηλαδή μόνο 28 ημέρες πριν αντί τουλάχιστον 30 ημέρες πριν, ως απαιτείται.
- Η Ειδοποίηση και το Δελτίο δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του Νόμου.
- Δεν προηγήθηκε νομότυπη επίδοση της Ειδοποίησης Ι αλλά επιδόθηκαν μόνον Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ. Ένσταση Η Καθ'ης προέβαλε 25 λόγους ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν στο ότι: 1-
- Οι Ειδοποιήσεις ΙΑ και Ι έχουν σταλεί νομότυπα.
- Δεν εκκρεμούσε αγωγή για την Ειδοποίηση Ι.
- Δεν πλήττεται κανένα συμφέρον της Αιτήτριας αφού η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού δεν εμπίπτει στις ειδοποιήσεις που εφεσιβάλλονται.
- Τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα αποστερήσει δικαιώματα του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αστυνομικών και Στρατιωτικών (εφεξής «το ΣΤΑΣ») εκ μέρους του οποίου ενεργεί η Καθ'ης.
- Η Αίτηση-Έφεση είναι εκπρόθεσμη.
- Η Αιτήτρια απώλεσε το δικαίωμα έφεσης.
- Η Αίτηση είναι κακόπιστη.
- Η Αιτήτρια ερμηνεύει εσφαλμένα τον Νόμο.
- (Ίδιος με τον Λόγο 6).
- Η Αιτήτρια προβαίνει σε αντιφατικούς ισχυρισμούς.
- Η Αίτηση είναι ανεπαρκής γενική και αντιφατική.
- Τα γεγονότα δεν δικαιολογούν την έκδοση των διαταγμάτων.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου
- Η Αιτήτρια δύναται να καλυφθεί με αποζημιώσεις.
- (Ίδιος με τους Λόγους 6 και 11).
- Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται και ή εμποδίζεται στην έκδοση των διαταγμάτων.
- Η Καθ'ης αλλά και το ΣΤΑΣ επιδιώκουν τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του ΣΤΑΣ.
- Δεν έχει καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση.
- Η αίτηση είναι κακόπιστη, ενοχλητική και εκδικητική.
- Δεν υπάρχει περίπτωση να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά η Αιτήτρια.
- Η Αιτήτρια δεν ικανοποιεί την τρίτη προϋπόθεση.
- Η Αιτήτρια κωλύεται λόγω συμπεριφοράς.
- Δεν υπάρχουν όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι στην υπό κρίση αίτηση. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Στη συνοδεύουσα την ένσταση ένορκη δήλωση της η υπάλληλος της Καθ'ης κα Α. Θεοδώρου αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: - Η διαδικασία εκποίησης είχε αρχίσει από τις 18.11.2015 με την έκδοση και επίδοση Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ, χωρίς να υπάρξει ανταπόκριση από πλευράς Αιτήτριας (Τεκμήριο 1). - Στις 2.5.17 επιδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ, οπότε και τερματίζεται το δικαίωμα καταχώρισης αγωγής. - Για να δικαιούται η Αιτήτρια να παραμερίσει την Ειδοποίηση ΙΑ θα έπρεπε εντός 30 ημερών από την παραλαβή της να καταχωρίσει Αίτηση-Έφεση για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3). - Η Αιτήτρια παρέλειψε να αναφέρει ότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ προέβλεπε ότι η ίδια έπρεπε να ενημερώσει την Καθ'ης για τα στοιχεία και την ταυτότητα του εκτιμητή της και ότι αν παρέλειπε να διορίσει εκτιμητή (όπως και έπραξε) τότε η Καθ'ης θα προχωρούσε στον διορισμό εκτιμητών. - Η Καθ'ης παρέλαβε μεν τις επιστολές του δικηγόρου της Αιτήτριας ημερ. 25.5.17 και 2.6.17 πλην όμως η ενημέρωση αυτή ήταν εκπρόθεσμη και η Καθ'ης είχε προχωρήσει στον διορισμό δύο ανεξάρτητων εκτιμητών. - Η Αιτήτρια όφειλε εντός 30 ημερών από τις 12.6.17 που προσπάθησε να επιδώσει την εκτίμηση μέσω του συζύγου της να καταχωρίσει έφεση στο Δικαστήριο. - Η Αιτήτρια γνώριζε για τον πλειστηριασμό από τις 2.5.17 και συνεπώς η αίτηση της είναι εκπρόθεσμη. - Η Αίτητρια γνώριζε ότι η εκτίμηση της δεν είχε γίνει αποδεκτή στις 12.6.17, οπότε και πάλι η αίτηση της είναι εκπρόθεσμη. - Με την Ειδοποίηση Πλειστηριασμού και το Δελτίο Α ενημερώθηκε μόνο για την επιφυλαχθείσα τιμή και δεν μπορεί να εφεσιβληθεί. - Όσον αφορά τη δημοσίευση σε σελίδα του Υπουργείου αυτή έγινε στις 4.7.17 (Τεκμήριο 4) και θα παραμένει μέχρι τις 4.8.17. Νομική Πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή των εγειρόμενων ζητημάτων πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να σημειωθεί πως σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν. 14/60 «..έκαστον δικαστήριον εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας δύναται να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα . εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον». Αναμφίβολα η Αίτηση-Έφεση είτε δυνάμει του άρθρου 44ΙΓ του Ν.9/65 είτε δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ. 224 συνιστά «πολιτική διαδικασία» σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 2 του Ν.14/60 και κατά συνέπειαν ενδιάμεσα απαγορευτικά διατάγματα δύνανται να εκδοθούν σε διαδικασίες όπως η παρούσα. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση της Καθ'ης ότι η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού-Δελτίο Α δεν αποτελεί ειδοποίηση ή πράξη ή οποία δύναται να εφεσιβληθεί. Το άρθρο 44ΙΓ του Ν.9/65 προβλέπει ρητώς πως ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλος ενδιαφερόμενος του οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα «.από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη.» στα πλαίσια του Μέρους VIA δύναται εντός 30 ημερών από τη λήψη γνώσης (ή τεκμαιρόμενης γνώσης) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Βάσει δε του άρθρου 44ΙΕ «ενδιαφερόμενος οφειλέτης» σημαίνει πρωτίστως τον κύριο του ακινήτου προς τον οποίον και πρέπει να επιδίδεται επίσης κάθε ειδοποίηση. Η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού προβλέπεται από το άρθρο 44Ζ
(2)του Ν.9/65 ως μέρος της διαδικασίας πώλησης ακινήτου με πλειστηριασμό και περαιτέρω ο τύπος της προβλέπεται ρητώς από τον κ.4 της ΚΔΠ 180/15. Σαφέστατα ως προβλεπόμενη από το μέρος VIA η εν λόγω ειδοποίηση αφενός δεν είναι δυνατό να εξαιρείται από τις ειδοποιήσεις οι οποίες εφεσιβάλλονται δυνάμει του άρθρου 44ΙΓ διότι αν υπήρχε τέτοια πρόθεση του Νομοθέτη αυτό θα καταγράφετο ρητώς και αφετέρου η εισήγηση ότι αυτή αποτελεί επανάληψη των προηγούμενων Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ δεν ευσταθεί λόγω του συγκεκριμένου περιεχομένου που πρέπει να έχει, καθώς και των ειδικών διατυπώσεων οι οποίες πρέπει να τηρηθούν ως ειδικώς προνοεί το άρθρο 44Ζ
(2)και οι Κανονισμοί. Ούτε βεβαίως τίθεται θέμα εκπρόθεσμου της Αίτησης-Έφεσης δεδομένου ότι η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού επιδόθηκε στις 28.6.17 και το εν λόγω ένδικο μέσο καταχωρίστηκε στις 17.7.17, δηλαδή εντός της προβλεπόμενης 30 ήμερης προθεσμίας. Παρέλκει επίσης να εξεταστεί η εισήγηση ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του επείγοντος δεδομένου ότι τα διατάγματα είχαν εκδοθεί μονομερώς στις 18.7.17, δηλαδή πολύ λίγες ημέρες πριν τον πλειστηριασμό. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60 ενδιάμεσο διάταγμα δύναται να εκδοθεί όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (Βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 557 και Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) 354). Το δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας. (Βλ. Μυριάνθη Νικόλα v. Μιχάλης Κεφάλα
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572). Γίνεται, όμως, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Σοβαρό Ζήτημα Ως προς το κατά πόσον υπάρχει ή όχι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση σημειώνεται πως γενικότερα αυτό διαπιστώνεται στο παρόν στάδιο με αναφορά στα καταχωρισθέντα δικόγραφα και ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις έγγραφες προτάσεις (Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Δεν είναι δηλαδή απαραίτητο να έχει προηγηθεί η καταχώριση της έκθεσης απαίτησης, αφού και οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας (American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504). Αυτό το οποίο εξετάζεται εν σχέσει με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Κατ΄ αναλογίαν προς τα πιο πάνω εφαρμοζόμενα στις αγωγές, στην παρούσα η κυρίως Αίτηση-Έφεση, καθώς και οι ένορκες δηλώσεις συνιστούν το βάθρο επί του οποίου εξετάζεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος. Στην παρούσα περίπτωση η Αιτήτρια με την κυρίως Αίτηση-Έφεση της ζητά μεταξύ άλλων την ακύρωση της Ειδοποίησης Πλειστηριασμού (§Α,Β) και εν γένει της Διαδικασίας Πλειστηριασμού (§Γ,Δ) επικαλούμενη διάφορες παρατυπίες και αντικανονικότητες, όπως (
- i)την ακυρότητα επειδή η όλη διαδικασία προωθείται από την Καθ'ης αντί από τον αρχικό ενυπόθηκο δανειστή, (
- ii)τη μη επίδοση της σε κάθε ενδιαφερόμενο, (iii) τη μη νομότυπη δημοσίευση της, (
- iv)τη μη συμμόρφωση της κατά τύπο και περιεχόμενο με τον Νόμο, (
- v)το ότι δεν έχουν επιδοθεί δεόντως και προηγουμένως οι απαραίτητες ειδοποιήσεις και (
- vi)το ότι η επιφυλαχθείσα τιμή είναι κατά πολύ μικρότερη. Έπεται πως αναμφίβολα εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στα πλαίσια της Αίτησης-Έφεσης και πως αν η Αιτήτρια επιτύχει θα δικαιούται σε ανάλογη ουσιαστική θεραπεία. Πιθανότητα Θεραπείας Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση θα πρέπει να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Odysseos, ανωτέρω και Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201). Περαιτέρω όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση μαρτύρων. Στην παρούσα περίπτωση, και παρά τους όσους λόγους προβάλλει στην κυρίως αίτηση της η Αιτήτρια, στην αγόρευση της προώθησε αποκλειστικά το θέμα της ταυτόχρονης επίδοσης των ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ και ΙΒ ως την βασικότερη και ουσιωδέστερη παρατυπία εκ της οποίας, κατά τη γνώμη της πάσχει η διαδικασία πλειστηριασμού και ένεκα της οποίας (παρατυπίας) επίσης κατά τη γνώμη της, θα πρέπει να κριθεί ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αίτηση. Συμφωνώ ότι είναι το βασικότερο ζήτημα και κρίνεται ότι δεν χρειάζεται να απασχολήσουν άλλα παρεμφερή και συνακόλουθα ζητήματα επί του παρόντος, όπως π.χ. το κατά πόσον η Αιτήτρια ενημέρωσε εμπρόθεσμα για τα στοιχεία και την ταυτότητα του δικού της εκτιμητή, ιδιαίτερα ενόψει του ότι δεν υπάρχει μεταξύ των διαδίκων διαφωνία όσον αφορά τη χρονολογική εξέλιξη των γεγονότων. Η Καθ'ης παραδέχεται ότι επέδωσε και τις δύο πιο πάνω Ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ στην Αιτήτρια στις 2.5.17, δηλαδή όντως ταυτόχρονα. Για ό,τι απαιτείται και επιτρέπεται σε ένα τέτοιο ενδιάμεσο προκαταρκτικό στάδιο θα πρέπει να σημειωθεί πως το Μέρος VIA του Ν.9/65 φαίνεται να υιοθετεί και ενσωματώνει μια λογική χρονολογική σειρά αποστολής των διαφόρων ειδοποιήσεων, η οποία δεν συνάδει με την ταυτόχρονη αποστολή και επίδοση όλων ή τουλάχιστον κάποιων από τις προβλεπόμενες ειδοποιήσεις, οι οποίες έχουν ως εξής: 1. Ειδοποίηση «Θ» [(άρθρο 44Β
(2)(α)] Ειδοποίηση για υπερημερία ή απαίτηση πληρωμής. 2. Ειδοποίηση «Ι» [(άρθρο 44Γ
(1)] Απαίτηση πληρωμής του χρέους εντός ταχθείσας προθεσμίας τουλάχιστον 30 ημερών, η οποία επιδίδεται τόσο προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη όσο και προς τον πρωτοφειλέτη, καθώς και προς τους εγγυητές. 3. Ειδοποίηση «ΙΑ» [(άρθρο 44Γ
(2)] Δεύτερη απαίτηση πληρωμής με ενημέρωση για ορισθέντα πλέον πλειστηριασμό, η οποία επιδίδεται τόσο προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τον πρωτοφειλέτη όσο και προς τους εγγυητές του. Καθένας από τους παραλήπτες έχει το δικαίωμα καταχώρισης έφεσης εντός 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης αυτής, βάσεις της ειδικής πρόνοιας του άρθρου 44Γ
(3). 4. Ειδοποίηση «ΙΒ» [(άρθρο 44Δ(2] Ειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη με την οποία του ζητείται όπως εντός 10 ημερών από την παραλαβή της διορίσει εκτιμητή και ενημερώσει τον δανειστή για την ταυτότητα του προσώπου αυτού. Αυτό που διαφαίνεται από τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου είναι πως με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ θα πρέπει να αφήνεται χρονικό διάστημα τουλάχιστον 30 ημερών στους παραλήπτες για να έχουν τη δυνατότητα, εάν το επιθυμούν, να ασκήσουν το ένδικο μέσω της Έφεσης στο Δικαστήριο. Είναι λογικό πως κανένας δεν γνωρίζει κατά την αποστολή της ως άνω ειδοποίησης κατά πόσον υπάρχει τέτοια πρόθεση από κάποιον από τους πιο πάνω (οφειλέτη, ενυπόθηκο οφειλέτη ή εγγυητές). Όπως έχει λεχθεί το σχετικό δικαίωμα έφεσης προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(3)και είναι σημαντικό πως το άρθρο 44Δ το οποίο ρυθμίζει τη διαδικασία εκτίμησης ενυπόθηκου ακινήτου αρχίζει με τη φράση «[Τ]ηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(3)του άρθρου 44Γ διορίζονται δύο εκτιμητές.» ένας από κάθε πλευρά. Φαίνεται δηλαδή πως το νόημα του άρθρου 44Δ είναι πως αν δεν καταχωριστεί έφεση εντός των 30 ημερών τότε αρχίζει η διαδικασία εκτίμησης με την αποστολή της Ειδοποίησης «ΙΒ». Αυτό όμως ο δανειστής δεν μπορεί να το γνωρίζει όταν αποστέλλει την Ειδοποίηση ΙΑ και δεν φαίνεται λογικό να ξεκινά ο ίδιος τη διαδικασία εκτίμησης αδιαφορώντας αν θα ασκηθεί έφεση ή ευελπιστώντας ότι δεν θα ασκηθεί. Ούτε βεβαίως φαίνεται λογικό να υποστηρίζει εκ των υστέρων ο δανειστής ότι αφού εν τέλει δεν ασκήθηκε έφεση τότε καλώς εστάλησαν ταυτόχρονα οι Ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ. Κάθε παραλήπτης των δύο ως άνω ειδοποιήσεων, αναμφίβολα όταν τις παραλάβει ταυτόχρονα ενδέχεται να παραπλανηθεί και να υπαχθεί στη διαδικασία εκτίμησης αποστέλλοντας στοιχεία εκτιμητή ή παραγγέλλοντας τη δική του εκτίμηση πράγμα το οποίο δεν φαίνεται να ήταν η πρόθεση του Νομοθέτη. Με άλλα λόγια διαφαίνεται πως πρόθεση του Νομοθέτη ήταν να χορηγήσει το δικαίωμα έφεσης εντός τακτής προθεσμίας εντός 30 ημερών και ακολούθως εάν δεν ασκηθεί έφεση να αρχίζει η διαδικασία εκτίμησης. Εκτιμάται πως θα ήταν παράλογο να εκλαμβάνεται ότι ο Νομοθέτης θέλησε να προχωρά η εκτίμηση αδιαφορώντας για το αν η διαφορά οδηγήθηκε στο Δικαστήριο ή όχι και στη βάση αυτή καθίστανται συζητήσιμα τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια. Ως εκ τούτου θεωρώ πως η Αιτήτρια έχει καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση και πως έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση της. Δυσκολία Απονομής Δικαιοσύνης Όσον αφορά αυτή την προϋπόθεση απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Parico (ανωτέρω): «Η καθοδηγητική αρχή είναι ότι το δικαστήριο πρέπει πρώτα να εξετάσει κατά πόσο σε περίπτωση που ο ενάγων πετύχει στην αξίωση του για διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα στη δίκη θα αποζημιωθεί επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια που θα υποστεί πριν από τη δίκη ως αποτέλεσμα των συνεχιζόμενων πράξεων του εναγομένου. Αν οι αποζημιώσεις με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο Εναγόμενος θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλει το δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του Ενάγοντα». Είναι βεβαίως κατανοητό πως τα πιο πάνω τυγχάνουν εφαρμογής mutatis mutandis σε αιτήσεις, όπως η παρούσα, δεδομένου ότι εδώ δεν τίθεται ζήτημα έκδοσης στο τελικό στάδιο διηνεκούς απαγορευτικού διατάγματος, αλλά ακύρωσης ή όχι της διαδικασίας πλειστηριασμού. Εξετάζεται λοιπόν το κατά πόσον, στην περίπτωση που αφεθεί τώρα να ολοκληρωθεί η διαδικασία πλειστηριασμού θα είναι δύσκολο ή αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Τονίζεται δε πως η «απονομή πλήρους δικαιοσύνης» δεν ταυτίζεται με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς. Όπως έχει εξηγηθεί στην Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317 η έννοια της φράσης «απονομή πλήρους δικαιοσύνης» περιλαμβάνει και την προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Στην παρούσα περίπτωση εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα αναμφίβολα η Καθ'ης θα προχωρήσει με τον προγραμματισθέντα για σήμερα (4.8.17) πλειστηριασμό του ακινήτου, όπως έχει προαναγγείλει και στη σχετική ειδοποίηση της. Η προδιαγραφόμενη μεταβίβαση επ' ονόματι καλόπιστου αγοραστή σε πλειστηριασμό ενδέχεται να ακολουθηθεί και από περαιτέρω μεταβιβάσεις. Όπως και να έχουν τα πράγματα όμως σίγουρα δεν θα είναι εύκολη η επαναφορά ή η επανεγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι της Αιτήτριας μελλοντικά, δηλαδή ακόμα και αν επιτύχει στην Αίτηση-Έφεση της. Κατά συνέπειαν η τυχόν επιτυχία της Αίτησης-Έφεσης, ως προς αυτή την πτυχή θα είναι άνευ ουσιαστικού αποτελέσματος, αφού θα είναι αδύνατο να επανακτήσει το ίδιο περιουσιακό δικαίωμα της, δηλαδή το ακίνητο. Ισοζύγιο Ευχέρειας Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας αρκεί να λεχθεί πως στην περίπτωση έκδοσης του διατάγματος η μόνη αρνητική συνέπεια για την Καθ΄ης θα ήταν η κάποια καθυστέρηση στη διαδικασία ενώ αντιθέτως με την αποξένωση του ακινήτου για την Αιτήτρια διακυβεύονται πολύ περισσότερα. Υπ΄ αυτή την έννοια λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη ενέχει η χορήγηση του διατάγματος (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788). Συνεκτιμώντας όλα όσα έχουν λεχθεί πιο πριν και τις αρνητικές επιπτώσεις που θα είχε στην Αιτήτρια η μη οριστικοποίηση των διαταγμάτων κρίνω πως η σχετική πλάστιγγα εμφανώς κλίνει προς όφελος της και είναι δίκαιο και πρόσφορο να καταστούν απόλυτα τα διατάγματα. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και στη βάση αυτή τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα υπό §Α,Β,Γ με τα οποία αναστέλλεται η διαδικασία πλειστηριασμού και ο ορισθείς για τις 4.8.17 και ώρα 10 π.μ. πλειστηριασμός του επίδικου ακινήτου καθίστανται απόλυτα μέχρι οριστικής εκδίκασης της κυρίως Αίτησης-Έφεσης. Τα έξοδα της ενδιάμεσης αίτησης επιδικάζονται προς όφελος της Αιτήτριας και εις βάρος της Καθ'ης, ως αυτά θα υπολογιστούν και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της κυρίως Αίτησης-Έφεσης. (Υπ.).................. Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο