← Κύπρος

ΝΙΚΟΛΑ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ κ.α. ν. G. KOFTEROS INDUSTRIES LTD, Αρ. Αγωγής: 1060/2011, 5/9/2017

ΝΙΚΟΛΑ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ κ.α. ν. G. KOFTEROS INDUSTRIES LTD, Αρ. Αγωγής: 1060/2011, 5/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A223 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΤΑΛΑΡΙΔΟΥ - ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1060/2011 Μεταξύ:

  1. ΝΙΚΟΛΑ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ
  2. ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Εναγόντων και G. KOFTEROS INDUSTRIES LTD Εναγόμενης 5 Σεπτεμβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κος Λ. Κούσιος. Για Εναγόμενη: κα Λ. Χρίστου. ----------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας ήταν ιδιοκτήτης υπό ανέγερση κατοικίας και ζήτησε όπως η εναγόμενη εταιρεία εκτελέσει οικοδομικές εργασίες, ήτοι τοποθέτηση δαπέδων από γνήσιο ξύλο. Είναι ισχυρισμός του ενάγοντα ότι η εργασία των εναγομένων ήταν ελαττωματική, ως αποτέλεσμα της οποίας αξιώνει αποζημιώσεις ύψους €11.311,16 για την αφαίρεση των ξύλινων πατωμάτων και την αντικατάστασή τους με κεραμικά. Λεπτομέρειες αποζημιώσεων που διεκδικούνται ως συνέπεια ελαττωματικής εργασίας των εναγομένων καταγράφονται στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαιτήσεως ως ακολούθως: «
  3. Για σκοπούς επιδιόρθωσης και/ή αντικατάστασης του χαλασμένου και/ή ελαττωματικού ΠΑΡΚΕ οι Ενάγοντες δαπάνησαν και/ή πρόκειται να δαπανήσουν τα πιο κάτω ποσά. · Αφαίρεση φθαρμένου παρκέ € 700,00 · Αφαίρεση τσεκκολατούρας € 200,00 · Απομάκρυνση των μπάζων € 150,00 · Τοποθέτηση κεραμικού με γόμα €1.900,00 · Τοποθέτηση τσεκκολατούρας στο κεραμικό € 600,00 · Αγορά κεραμικού, γόμας και αρμού €1.846,66 · Αφαίρεση 20 σκαλοπατιών € 200,00 · Αφαίρεση 3 πλατύσκαλων € 120,00 · Απομάκρυνση μπάζων € 60,00 · Τοποθέτηση και κατασκευή ξύλινων σκαλοπατιών και πλατύσκαλων από ξύλο οξιά €4.500,00 · Τοποθέτηση νέας τσεκκολατούρας € 500,00 Στο σύνολο τους τα πιο πάνω μετά την πρόσθεση του Φ.Π.Α. και όπως περαιτέρω θα επεξηγηθεί κατά τη διάρκεια της ακρόασης, ανέρχεται σε €11.311,16» A. Μαρτυρία των εναγόντων Κατά την ένορκη του μαρτυρία, ο ενάγοντας 1, διευκρίνισε ότι η απαίτησή του για αποζημιώσεις αφορά τοποθέτηση δαπέδου φτιαγμένο από γνήσιο ξύλο σε σχέση με το χώρο της σαλοτραπεζαρίας και για την τοποθέτηση δαπέδου στην σκάλα με προκατασκευασμένο καλούπι σκάλας για κάθε σκαλοπάτι φτιαγμένο από γνήσιο ξύλο. Οι τεχνίτες που εργάσθηκαν για την τοποθέτηση του δαπέδου στο χώρο της σαλοτραπεζαρίας έκοβαν υλικά για τοποθέτηση στο δάπεδο απευθείας πάνω στο ξύλο, με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά σ' αυτό. Περαιτέρω, άφηναν υλικά και εργαλεία πάνω στο ξύλο, με αποτέλεσμα το δάπεδο από γνήσιο ξύλο να κτυπηθεί. Υπέδειξε φωτογραφίες που έλαβε κατά τον επίδικο χρόνο, όπου εμφανίζονται αυτά τα υλικά πάνω στο ξύλινο δάπεδο καθώς και πολλαπλά κτυπήματα στην επιφάνεια του δαπέδου. Θεωρώ ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν κατά το χρόνο της τοποθέτησης του παρκέ επειδή φαίνεται και από το περιεχόμενο των συγκεκριμένων φωτογραφιών ότι αυτές λήφθηκαν κατά το χρόνο της εκτέλεσης της εργασίας, ήτοι της τοποθέτησης του παρκέ καθώς σ' αυτές απεικονίζονται και τεχνήτες οι οποίοι τοποθετούσαν το παρκέ. Σε σχέση με την σκάλα, εξήγησε ότι αυτό αντί να ανταποκρίνεται με το δείγμα των σκαλοπατιών που είχε παραγγείλει στο κατάστημα των εναγομένων δεν ήταν προκατασκευασμένο. Υπέδειξε φωτογραφίες όπου φαίνεται ότι η πάσα των σκαλοπατιών καθώς και η τσεκκολατούρα, είχαν κατασκευαστεί από κομμάτια ξύλου που διέφεραν σε ποιότητα και χρώμα σε σχέση με το υλικό που είχε τοποθετηθεί κατά μήκος των σκαλοπατιών. Το δείγμα που είχε παραγγείλει, ήταν ενιαίο και θα έπρεπε να είχε κοπεί και να είχε εφαρμοστεί κατά μήκος κάθε σκαλοπατιού της σκάλας. Σε σχέση με το δάπεδο της σαλοτραπεζαρίας, το γενικό αποτέλεσμα της εργασίας των εναγομένων ήταν ένα πάτωμα που είχε κτυπήματα και γδαρσίματα. Σε μέρος του δαπέδου είχε αφαιρεθεί ολόκληρο κομμάτι από το ξύλο, που είχε ως αποτέλεσμα να εμφανίζονται στο σημείο τρύπες στο δάπεδο. Επίσης, το δάπεδο ήταν θαμπό, δίδοντας μία όψη φθαρμένου υλικού, με αποτέλεσμα η οικία να φαίνεται παλαιά και όχι καινούργια. Το πρόβλημα ήταν τόσο έντονο, που ο ενάγοντας δεν μπορούσε να βλέπει το δάπεδο και αγόρασε μαζί με την σύζυγο του δύο μεγάλα χαλιά για να καλύψουν την επιφάνεια του δαπέδου. Στη συνέχεια, ο ενάγοντας επί δύο έτη προέβαινε σε παραστάσεις προς τον διευθυντή των εναγομένων κ. Κοφτερό, τρεις φορές την εβδομάδα. Αυτός τον διαβεβαίωνε πάντα ότι θα διόρθωνε την κακοτεχνία, χωρίς όμως ποτέ να το πράξει. Η μία διορθωτική κίνηση που έγινε εκ μέρους των εναγομένων ήταν γυάλισμα του δαπέδου με ειδικό υγρό. Η διόρθωση αυτή δεν βοήθησε καθόλου να καλυφθούν τα κτυπήματα και τρύπες σκορπισμένες στην επιφάνεια του δαπέδου. Οι ενάγοντες εξόφλησαν πλήρως και έγκαιρα τους εναγόμενους για την εκτελεσθείσα εργασία πλην του ποσού των €1.700,
  4. Αυτό το ποσό, σκόπιμα δεν το πλήρωσαν οι ενάγοντες και έγινε συμφωνία με τους εναγόμενους αυτό το ποσό να πληρωθεί αφού πρώτα οι εναγόμενοι διορθώσουν την ελαττωματική εργασία. Ο χρόνος πέρασε χωρίς όμως οι εναγόμενοι να προβούν σε διορθωτικές εργασίες. Ο ενάγοντας 1 μάζεψε χρήματα και όταν ήταν σε θέση, πλήρωσε τρίτο άτομο, ήτοι τον Μιχαήλ Μιχαηλίδη, για να αφαιρέσει το δάπεδο από ξύλο και στη θέση του να τοποθετηθεί κεραμικό αντί ξύλο μαζί με τις τσεκκολατούρες. Συνεπώς, οι ενάγοντες αξιώνουν το ποσό που πλήρωσαν στον Μιχαήλ Μιχαηλίδης, ήτοι το ποσό των €4.082,50 (βλ. τεκμήριο 3.3, σελίδα 3), συν το ποσό που πλήρωσαν να αγοράσουν τα κεραμικά. Περαιτέρω, αξιώνει την αξία εργασίας για αντικατάσταση του δαπέδου που τοποθετήθηκε στην σκάλα και που παραμένει στην αρχική του κατάσταση αφού ακόμη δεν έχει αντικατασταθεί . Κατά την αντεξέταση, o ενάγοντας 1 ανέφερε ότι έκανε παραστάσεις για την ελαττωματική εργασία των εναγομένων κατά την τοποθέτηση των δαπέδων με αποτέλεσμα η εταιρεία να στείλει νέους τεχνίτες επί τόπου. Παρόλο τούτου, η ζημιά δεν επιδιορθώθηκε. Ο ενάγοντας εξήγησε ότι πλήρωσε αμέσως τα τιμολόγια που του είχαν αποσταλεί για πληρωμή, για να είναι τυπικός στις υποχρεώσεις του, και επειδή ο διευθυντής των εναγομένων τον διαβεβαίωνε ότι θα διόρθωνε την ελαττωματική εργασία. Απέρριψε το ενδεχόμενο άλλοι τεχνίτες της ανεγειρόμενης οικοδομής να είχαν προκαλέσει τις ζημιές καθότι η τοποθέτηση των δαπέδων ήταν η τελευταία εργασία που είχε γίνει. Οι μόνοι παρόντες κατά την τοποθέτηση του δαπέδου ήταν οι εναγόμενοι και όχι άλλοι τεχνίτες. Εξήγησε χαρακτηριστικά ότι κάτι μικρές ατέλειες στον τοίχο τις είχε διορθώσει μόνος του με βούρτσα της μπογιάς, και όχι τεχνίτες που επισκέφθηκαν την οικία μεταγενέστερα των εναγομένων. Σημείωσα ότι η υποβολή των εναγομένων σε σχέση με άλλους τεχνίτες ήταν γενική και ατεκμηρίωτη. Η κα Χρίστου πρόβαλε αλλοπρόσαλλες θέσεις κατά την αντεξέταση. Υπέβαλε στο μάρτυρα ότι το δάπεδο δεν ήταν επίπεδο για να δεχτεί το ξύλινο δάπεδο, με αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να εξαναγκασθούν να τοποθετήσουν πλακέ και/ή compound κάτω από το ξύλο για να διορθωθεί. Όταν ο ενάγοντας της υπέδειξε ότι αφαιρέθηκε το πάτωμα για να αντικατασταθεί με κεραμικό και από κάτω δεν υπήρχε τίποτε, του υπέβαλε την θέση ότι κάτω από το ξύλινο δάπεδο δεν υπήρχε τελικά πλακέ. Ο ενάγοντας πρέπει να γίνει πιστευτός. Ήταν παρών κατά την εκτέλεση της εργασίας και έλαβε φωτογραφίες της εκτελεσθείσας εργασίας ώστε να έχει απτές αποδείξεις για την ελαττωματική εργασία. Επιπρόσθετα, πρόκειται για για πρόσωπο τυπικό στις υποχρεώσεις καθότι πλήρωσε όλο το οφειλόμενο ποσό πλην ένα μικρό υπόλοιπο ως μέτρο πίεσης προς τους εναγομένους να επιδιορθώσουν την εργασία. Περαιτέρω, ζήτησε προσφορά για την αντικατάσταση του δαπέδου της σαλοτραπεζαρίας και της σκάλας από το 2008 γεγονός που δείχνει ότι το πρόβλημα του πατώματος χρονολογείται και πράγματι διαπιστώθηκε εξ αρχής. Διά την πλευρά του ενάγοντα κλήθηκαν ακόμη δύο μάρτυρες, ήτοι εκπρόσωπος της εταιρείας που του πώλησε τα κεραμικά που τοποθετήθηκαν στο σαλόνι του ΜΕ2 Μηνά Χριστοφορίδη και το πρόσωπο που του έκανε προσφορά για την αποκατάσταση του παρκέ και που τοποθέτησε τελικώς τα κεραμικά στο καθιστικό του ενάγοντα, Μιχαήλ Μιχαηλίδη, ΜΕ
  5. Κρίνω ότι ο ΜΕ2, ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Είναι πρόσωπο που πληρώθηκε το 2010 για να παραδώσει κεραμικά στην οικία του ενάγοντα. Προσκόμισε τα σχετικά τιμολόγια αγοράς των κεραμικών, καθώς και την κατάσταση λογαριασμού στην οποία καταγράφεται το ποσό που αντιπροσωπεύει το συνολικό κόστος απόκτησης και παράδοσης των κεραμικών. Παρόλο που ο ενάγοντας υπήρξε καλός πελάτης του ενάγοντα είναι αβάσιμο το επιχείρημα των εναγομένων ότι θα παραποιούσε τα έγγραφα που κατέθεσε, με σκοπό να τεκμηριώσει μία ανύπαρκτη ή εικονική συναλλαγή. Το ίδιο ισχύει για τον ΜΕ
  6. Ο ενάγοντας 1 ήταν πελάτης του, αλλά η σχέση του με τον ενάγοντα 1 ήταν πάντοτε επαγγελματική. Δηλαδή, δεν είναι το είδος του μάρτυρα που έχει κίνητρο να μαρτυρήσει υπέρ του ενάγοντα 1 εξαιτίας ειδικής και φιλικής σχέσης με τον ενάγοντα
  7. Έχω ικανοποιηθεί ότι ο ΜΕ3 έχει ειδικές γνώσεις για την τοποθέτηση ξύλινων δαπέδων, καθώς και ειδικές γνώσεις για τις τιμές πώλησης και τοποθέτησης δαπέδων, ώστε να είναι σε θέση να ετοιμάσει προσφορά με εκτίμηση αυτού του κόστους. Ο ΜΕ3, είναι απόφοιτος τεχνικής σχολής, και διαθέτει πολύχρονη πείρα στην τοποθέτηση ξύλινων δαπέδων. Λειτουργεί για πολλά χρόνια επιχείρηση με την εμπορική επωνυμία Ξυλοτεχνική Μιχάλης Μιχαηλίδης, συνεπώς, κατέχει ειδικές γνώσεις σε σχέση με το κόστος αγοράς και τοποθέτησης ξύλινων δαπέδων. Ο ΜΕ3, κλήθηκε για πρώτη φορά να ετοιμάσει προσφορά σε σχέση με το κόστος αφαίρεσης, αγοράς και τοποθέτησης ξύλινου δαπέδου στο καθιστικό του ενάγοντα καθώς και κατά μήκος της ξύλινης σκάλας. Κατά την αντεξέταση προέκυψε ότι υπάρχουν κάποια μικρά λάθη στην προσφορά. Καταγράφηκε το κόστος τοποθέτησης του βερνικωμένου ξύλινου δαπέδου στην προσφορά δύο φορές. Ενσωματώθηκε το κόστος τοποθέτησης νέου βερνικομένου ξύλου στο κόστος για την αφαίρεση του υφιστάμενου δαπέδου. Ενσωματώθηκε αυτό το κόστος στην προσφορά και δεύτερη φορά μαζί με το κόστος για την προμήθεια του ξύλινου δαπέδου. Περαιτέρω, ο ΜΕ3, εξήγησε ότι ενδεχομένως να απουσιάζουν πράγματα από την προσφορά που θα ήταν αναγκαία να συμπεριληφθούν στην περίπτωση πραγματοποίησης της εργασίας. Έγινε κατανοητό από τα λεγόμενα του ΜΕ3 ότι η προσφορά αυτή είναι μία ένδειξη του κόστους, στην περίπτωση εκτέλεσης της εργασίας και όχι μία πραγματική προσφορά η οποία ετοιμάζεται με σκοπό την εκτέλεση της εργασίας. Όμως, η προσφορά δεν είναι εξωπραγματική και χρήσιμη για τον σκοπό που ετοιμάσθηκε. Ο ΜΕ3 πήγε επί τόπου για να μετρήσει την επιφάνεια του δαπέδου και έτσι η προσφορά είναι ενδεικτική του κόστους. Επίσης, ετοίμασε την προσφορά με το χαμηλότερο δυνατό κόστος ώστε να είναι αντιπροσωπευτική και/ή να πλησιάζει το πραγματικό κόστος για την εκτέλεση της εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι το κόστος αντικατάστασης του δαπέδου δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με πιο λίγα χρήματα. Ο ΜΕ3 εξήγησε ότι πέρασαν πολλά χρόνια από τον καιρό που είδε το σπίτι το 2008 και το
  8. Εκείνο που θυμάται ήταν ότι το δάπεδο ήταν κτυπημένο σε διάφορα σημεία, γδαρμένο και θαμπό. Για την σκάλα θυμάται ότι υπήρχε ανωμαλία στην κατασκευή της, και επίσης, θυμάται ότι κατά την αφαίρεση του παρκέ υπήρχε νάιλον κάτω από το δάπεδο αντί να τριφτεί το δάπεδο να γίνει επίπεδο προτού δεχτεί το παρκέ. Παρόλο που δέχομαι ότι είναι πρόσωπο με ειδικές γνώσεις σε σχέση με ξύλινα δάπεδα δεν θεωρώ ότι μπορεί να κριθεί πραγματογνώμονας σε σχέση με την αιτία πρόκλησης των κτυπημάτων που είδε το 2008 και
  9. Από την πείρα του, είναι σε θέση να εκφέρει γνώμη για τις σωστές πρακτικές που πρέπει να ακολουθούνται κατά την τοποθέτηση του παρκέ, καθώς και να εκφέρει γνώμη ότι εμπειρικά το δάπεδο μπορεί να κτυπηθεί και να γδαρθεί όταν δεν τηρείται η σωστή πρακτική. Όμως, δεν έχει τις γνώσεις για να εκφέρει άποψη με βεβαιότητα σε σχέση με το πως προκλήθηκαν τα κτυπήματα και γδαρσίματα στην προκειμένη περίπτωση. Σε σχέση με την ποιότητα και είδος του υλικού που τοποθετήθηκε στην σκάλα, δεν μπορούσε να θυμηθεί τα γεγονότα. Σε σχέση με το παρκέ, εξήγησε ότι δεν ήταν φτιαγμένο όλο από ξύλο αλλά μερικώς φτιαγμένο από ξύλο στην επιφάνεια και από κάτω MDF ή ξύλο υποδιέστερης ποιότητας. Εξήγησε ότι η τελική του προσφορά το 2010 που ετοιμάστηκε εν όψει της εκτέλεσης της εργασίας για αφαίρεση του ξύλινου δαπέδου στην σαλοτραπεζαρία και τοποθέτηση δαπέδου με κεραμικά, δεν είναι πιο ψηλή σε κόστος από το κόστος πραγματοποίησης της ίδιας εργασίας αλλά με παρκέ αντί με κεραμικά. Β. Μαρτυρία Υπεράσπισης Μοναδικό μάρτυρα που κλήτευσαν οι εναγόμενοι για να προωθήσουν την δικογραφημένη τους υπεράσπιση ήταν τον διευθυντή της εναγόμενης εταιρείας Γιώργο Κοφτερό. Αυτός ο μάρτυρας προέβη σε μια εκδοχή των γεγονότων εκ διαμέτρου αντίθετη της εκδοχής που είχε προβάλει ο ενάγοντας
  10. Ήταν θέση του ότι ο ενάγοντας ουδέποτε του παραπονέθηκε για την ποιότητα του ξύλου ή την ποιότητα της εργασίας που είχε εκτελεσθεί αλλά και ότι ουδέποτε του ζήτησε όπως γίνουν επιδιορθωτικές εργασίες σε σχέση με ελαττωματική εργασία. Όμως, στην παράγραφο 21 της δήλωσης του, παραδέχθηκε ότι έγιναν κάποιες διορθωτικές εργασίες. Θέση του ήταν ότι κατέστη ανάγκη επιδιόρθωσης της εργασίας επειδή άλλοι τεχνίτες είχαν προκαλέσει την ζημιά. Όμως, δεν έδωσε καμία λεπτομέρεια ή στοιχεία για τις επιδιορθώσεις που έγιναν ή για την ταυτότητα των τεχνιτών ή τρίτων προσώπων που προκάλεσαν την ζημιά, ώστε να πεισθώ ότι ο ΜΥ1 αναφερόταν σε γεγονότα που διαδραματίσθηκαν τότε και που τα θυμάται. Σε σχέση με την παραγγελία των εναγόντων ανέφερε ότι τον επισκέφθηκε επί τόπου ο ενάγοντας 1, είδε δείγματα του προβερνικομένου παρκέ από ξύλο, τύπου Merbau, του επεξηγήθηκαν οι ιδιότητες αυτού του ξύλου, και αυτό το υλικό παράγγειλε ο ενάγοντας
  11. Το συγκεκριμένο παρκέ έχει κωδικό, και είναι το υλικό που είδε ο ενάγοντας 1 και παράγγειλε που αποστάληκε στην οικία του για τοποθέτηση. Αυτό επιβεβαιώνεται από το τιμολόγιο 5545, τεκμήριο 1.1, και την παραγγελία, τεκμήριο
  12. Το ίδιο ισχύει για τις σκάλες. Ο ενάγοντας επέλεξε και παράγγειλε επένδυση σκάλας με παρκέ και ξύλινο γύρισμα. Όλα τα προϊόντα έχουν κωδικό, και έτσι δεν υπήρχε περίπτωση άλλο προϊόν να παραδόθηκε στην οικία του ενάγοντα από αυτό που του είχε υποδειχθεί και παραγγείλει στο κατάστημα. Μετά την παραγγελία του, ο ενάγοντας 1 υπέγραψε συμφωνητικό έγγραφο το τεκμήριο
  13. Η δεύτερη σελίδα αυτής της τυποποιημένης συμφωνίας περιέχει ουσιώδης όρους της συμφωνίας που δεσμεύουν τα μέρη. Αυτοί οι όροι ειναι ως ακολούθως: « .......................
  14. Η κατασκευή του υποστρώματος, τσιμεντοκονίας (σκριτ) σύμφωνα με τις προδιαγραφές κατασκευής υποστρώματος για την τοποθέτηση δαπέδου, αποτελεί απόλυτη ευθύνη του δεύτερου συμβαλλόμενου. Διευκρινίζεται ότι το σκρίτ πρέπει να είναι ίσιο, χωρίς κυματώσεις ή οποιαδήποτε άλλη κακοτεχνία. Σε περίπτωση που η τοποθέτηση είναι αδύνατο να συνεχίσει λόγω ακαταλληλότητας του σκρίτ ο δεύτερος συμβαλλόμενος υποχρεούται να καταβάλει προς τον πρώτο συμβαλλόμενο αποζημίωση £100 για έξοδα που υπόκειται ο πρώτος συμβαλλόμενος.
  15. Ο πρώτος συμβαλλόμενος καμία ευθύνη φέρει για οποιαδήποτε αμέλεια ή/και κακοτεχνία που δυνατό να παρουσιαστεί στο δάπεδο εάν το υπόστρωμα δεν είναι εντελώς ευθύ και ίσιο.
  16. Ο δεύτερος συμβαλλόμενος φέρει την απόλυτη ευθύνη για να παραδώσει στον πρώτο συμβαλλόμενο χώρους εντελώς καθαρούς και έτοιμους για εφαρμογή του δαπέδου .................». Ήταν θέση του μάρτυρα ότι οι όροι της συμφωνίας, είναι γραμμένοι σε απλή κατανοητή γλώσσα, ώστε να γίνονται αντιληπτοί από τον καταναλωτή επειδή πρόκειται για ουσιώδης όροι της συμφωνίας μεταξύ των μερών. Αυτή η συμφωνία συνοδεύει και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παραγγελίας που επισυνάπτεται στην συμφωνία. Προτού παραδοθεί η παραγγελία του ενάγοντα έγινε επί τόπου επίσκεψη και διαπιστώθηκε ότι υπήρξε πρόβλημα στο πάτωμα, καθότι δεν ήταν επίπεδο και έτοιμο να δεχθεί την τοποθέτηση του προβερνικομένου ξύλου παρκέ. Οι εναγόμενοι εισηγήθηκαν όπως πωλήσουν και τοποθετήσουν στην επιφάνεια του δαπέδου υλικό αυτοεπιπεδόμενο του δαπέδου (self-levelling compound). Η εισήγηση έγινε δεκτή, και ο ενάγοντας 1 παράγγειλε σάκους compound, που τοποθετηθήκαν ειδικά στον πάνω όροφο της οικίας, ώστε να γίνει επίπεδο και να δεχθεί το δάπεδο το παρκέ. Σε σχέση με τον κάτω όροφο, ήταν θέση του μάρτυρα ότι οι σάκοι compound που είχε παραγγείλει ο ενάγοντας, δεν ήταν ικανοποιητικής ποσότητας ώστε να καλυφθεί το πάτωμα στο χώρο της σαλοτραπεζαρίας. Ο ενάγοντας, επικαλέσθηκε οικονομική δυσκολία, και έδωσε οδηγίες να τοποθετηθεί το παρκέ χωρίς να γίνει επίπεδο όπως έπρεπε το πάτωμα για να δεχτεί το παρκέ. Όμως, αυτή η θέση ουδέποτε υποβλήθηκε στον ενάγντα κατά την αντεξέταση, ώστε να τοποθετηθεί και να επιβεβαιώσει ή να αρνηθεί ότι το δάπεδο δεν ήταν επίπεδο για να δεχθεί το παρκέ εξαιτίας δικής του υπαιτιότητας. Είναι θέση του μάρτυρα, ότι ο ενάγοντας έμεινε ικανοποιημένος από την εργασία τοποθέτησης του παρκέ στο πάτωμα και ξύλινου δαπέδου στην σκάλα. Ήταν θέση του μάρτυρα ότι υπήρξε ανάγκη επιδιόρθωσης του παρκέ από ζημιές που υπέστη εξαιτίας τρίτων προσώπων, ήτοι τεχνίτες στην οικοδομή που δεν κατονόμασε ή διαζευκτικά από ενέργειες του ενάγοντα 1 κατά την κατασκευή της οικοδομής. Η γενικότητα της εκδοχής του ΜΥ1 αλλά και ο διαζευκτικός χαρακτήρας της εκδοχής του ΜΥ1, δημιουργεί αμφιβολία για την αξιοπιστία του ως μάρτυρας. Δεν ανέφερε πως ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι η ζημιά προκλήθηκε από τρίτους και όχι από τους δικούς του εργάτες, αλλά και ούτε κάλεσε συγκεκριμένους εργάτες που ήταν παρόντες στην εργασία για να επιβεβαιώσουν ότι δεν τοποθέτησαν εργαλεία και/ή ότι δεν έκοβαν το ξύλο στο παρκέ, με αποτέλεσμα να προκαλέσουν ζημιές. Σε αντίθεση με τον ΜΥ1, ο ενάγοντας έλαβε φωτογραφίες της οικίας που απεικονίζουν τους εργάτες της εναγόμενης εταιρείας κατά την τοποθέτηση της σκάλας, και που καταδεικνύουν την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων που επικρατούσε μέσα στην οικία όταν έγινε η τοποθέτηση του δαπέδου και του δαπέδου της σκάλας. Αυτές οι φωτογραφίες καταδεικνύουν ότι δεν υπήρχαν άλλοι τεχνήτες παρόντες. Περαιτέρω, ήταν εκδοχή του ΜΥ1 ότι ο ενάγοντας πλήρωσε έναντι του οφειλόμενου ποσού για την παράδοση και τοποθέτηση των εν λόγω προϊόντων το ποσό των ΛΚ1.780,00 και ΛΚ2.000,00 (ημερομηνίας 11.1.2007), αντίστοιχα. Οι τελευταίες ΛΚ2.000,00 πληρώθηκαν αφού είχε περάσει ένας μήνας από τη συμπλήρωση της εργασίας χωρίς ο ενάγοντας 1 να προβεί σε παραστάσεις ότι δεν ήταν ικανοποιημένος από την ποιότητα των υλικών ή της εργασίας τοποθέτησης των υλικών στο δάπεδο και σκάλα της οικίας. Στη συνέχεια, ο ενάγοντας υποσχέθηκε ότι θα πλήρωνε το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό των ΛΚ1.000,00 μέχρι τις 27.03.2007, χωρίς όμως να το πράξει. Στη συνέχεια, ο ενάγοντας δεν απαντούσε το τηλέφωνο του, και οι εναγόμενοι αναγκάσθηκαν να αποστείλουν επιστολή το 2008 με την οποία επιδίωκαν την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Η επιστολή με την οποία κλήθηκε ο ενάγοντας να ξοφλήσει το υπόλοιπο το 2008, δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Εφόσον, θέση του ΜΥ1 ήταν ότι ο ενάγοντας ήταν ικανοποιημένος με την ποιότητα της εργασίας και πρόβαλε παραστάσεις προκειμένου να πληρώσει αργότερα σε συγκεκριμένη ημερομηνία, χωρίς να το πράξει, δεν εξήγησε γιατί δεν διεκδίκησε την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού, παρά μόνο όταν καταχώρησε αγωγή εναντίον του ο ενάγοντας, το 2011, για ελαττωματική εργασία και προϊόντα. Ήταν θέση του ότι δεν υπήρχαν ζημιές στην επιφάνεια του δαπέδου αλλά και να υπήρχαν και να το είχε αναφέρει ο ενάγοντας, υπήρχε εύκολος τρόπος και χωρίς έξοδα οι ζημιές να επιδιορθωθούν με το τρίψιμο του δαπέδου. Όμως, θέση του ήταν ότι ουδέποτε επικοινώνησε μαζί του ο ενάγοντας 1, για να του αναφέρει ότι η εργασία του υπήρξε ελαττωματική. Όμως, ο ενάγοντας έλαβε φωτογραφίες κατά τον επίδικο χρόνο που δείχνουν ότι το δάπεδο ήταν φθαρμένο και τρύπιο σε ορισμένα σημεία. Επομένως, η εκδοχή του ενάγοντα ότι επικοινώνησε επανειλημμένα με τον ΜΥ1 για να του αναφέρει ότι υπήρχε πρόβλημα και δεν υπήρχε ανταπόκριση, είναι πιο πειστική επειδή είναι τεκμηριωμένη. Αντιθέτως, η εκδοχή του ΜΥ1, που δεν βασίζεται σε κανένα απτό στοιχείο, και δεν είναι συγκεκριμένη, δεν πείθει ότι ο ενάγοντας ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε και ότι το μόνο ζήτημα που εκκρεμούσε μετά την ολοκλήρωση της εργασίας ήταν υπόλοιπο προς πληρωμή. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση ο κ. Κούσιος υπέδειξε στο μάρτυρα ότι υπήρχε ρητή πρόνοια στο γραπτό μέρος της συμφωνίας, που προέβλεπε ότι δεν θα γινόταν τοποθέτηση του παρκέ εάν υπήρχαν άλλοι εργάτες που εκτελούσαν άλλες οικοδομικές εργασίες στην οικία. Ο ΜΥ1, δεν έδωσε εξήγηση γιατί παραβίασε ουσιώδη όρο της δικής του συμφωνίας, εφόσον, θέση του ήταν ότι έκανε την τοποθέτηση του δαπέδου ενώ υπήρχαν στην οικία τρίτα πρόσωπα εργολάβοι, ηλεκτρολόγοι και/ή τεχνίτες. Αλλά και ούτε έδωσε ικανοποιητική εξήγηση γιατί αποδέχθηκε να ολοκληρώσει την εργασία, εφόσον, το πάτωμα του κάτω ορόφου δεν ήταν επίπεδο, κατά παράβαση της γραπτής συμφωνίας μεταξύ των μερών. Ο όρος 3 της συμφωνίας προνοεί: «
  17. Η κατασκευή του υποστρώματος, τσιμεντοκονίας (σκριτ) σύμφωνα με τις προδιαγραφές κατασκευής υποστρώματος για την τοποθέτηση δαπέδου, αποτελεί απόλυτη ευθύνη του δεύτερου συμβαλλόμενου. Διευκρινίζεται ότι το σκρίτ πρέπει να είναι ίσιο, χωρίς κυματώσεις ή οποιαδήποτε άλλη κακοτεχνία. Σε περίπτωση που η τοποθέτηση είναι αδύνατο να συνεχίσει λόγω ακαταλληλότητας του σκρίτ ο δεύτερος συμβαλλόμενος υποχρεούται να καταβάλει προς τον πρώτο συμβαλλόμενο αποζημίωση £100 για έξοδα που υπόκειται ο πρώτος συμβαλλόμενος». Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν θεωρώ ότι ο ΜΥ1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Γ. Πραγματικά ευρήματα Παρόλο που αποδέχομαι τη μαρτυρία των εναγόντων, ως αξιόπιστη, πραγματική βάση για την εξαγωγή συμπερασμάτων, δεν θεωρώ ότι αυτή ήταν ικανοποιητική από μόνη της για να αποδειχθούν όλα τα μέρη της απαίτησης.
  18. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι οι ενάγοντες προσκόμισαν ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδείξουν ότι η ποιότητα των υλικών που παραδόθηκαν και τοποθετήθηκαν δεν ανταποκρινόταν στην ποιότητα και το είδος των υλικών που είχαν παραγγείλει στο κατάστημα των εναγόμενων με αναφορά δειγμάτων των προϊόντων.
  19. Οι ενάγοντες παράγγειλαν τα συγκεκριμένα προϊόντα αφού είδαν δείγματα των συγκεκριμένων προϊόντων στο κατάστημα των εναγομένων. Αφού παράγγειλαν τα προϊόντα, ετοιμάσθηκε η γραπτή παραγγελία που συνοδεύεται με τους όρους της συμφωνίας. Όπως υπέδειξε ο ΜΥ1, το είδος και η ποσότητα του ξύλου που είχε παραγγείλει ο ενάγοντας 1 για το δάπεδο του κάτω ορόφου της οικίας και για την σκάλα ανταποκρίνεται πλήρως με το είδος και ποιότητα του ξύλου που παραδόθηκε στον εναγόμενο με τα τιμολόγια αριθμός 5546 και 5545 (τεκμήριο 2.2).
  20. Ο ενάγοντας 1 υπέγραψε την γραπτή συμφωνία που περιέχει ρητή πρόνοια ως ακολούθως: «
  21. Για τις περιπτώσεις ξύλινου παρκέ, δικαιολογούνται οι οποιεσδήποτε χρωματικές διαφορές επειδή το ξύλο είναι φυσικό προϊόν».
  22. Επομένως, εφόσον ο ενάγοντας προέβη σε παραγγελία με βάση το συγκεκριμένο δείγμα και έχει αποδειχθεί ότι αυτό που τοποθετήθηκε στην οικία ήταν το ίδιο με το δείγμα (βλ. παραγγελία και τιμολόγια), δεν θεωρώ ότι ο απλός ισχυρισμός του ενάγοντα ότι αυτά που παραλήφθηκαν δεν ήταν αυτά που παράγγειλε είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδειχθεί αυτό το μέρος της απαίτησης. Δ. Νομική Πτυχή O περί πώλησης των αγαθών Νόμος του 1994, Ν.10(Ι)/1994, προνοεί ότι υπάρχει σιωπηρός όρος ότι πώληση βάση δείγματος του προϊόντος πρέπει και να ανταποκρίνεται στην περιγραφή του προϊόντος. «Πώληση κατά περιγραφή 15.-

(1)Σε σύμβαση πώλησης αγαθών κατά περιγραφή, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά θα ανταποκρίνονται στην περιγραφή.
(2)Αν η πώληση έγινε βάσει δείγματος, όπως επίσης και κατά περιγραφή, δεν αρκεί ότι το σύνολο των αγαθών ανταποκρίνεται στο δείγμα, αν τα αγαθά δεν ανταποκρίνονται επίσης στην περιγραφή.
(3)Η πώληση αγαθών δεν αποκλείεται να συνιστά πώληση κατά περιγραφή για μόνο το λόγο ότι αυτά, αφού εκτεθούν για πώληση ή μίσθωση, επιλέγονται από τον αγοραστή». Ν.10(I)/1994 Πέραν αυτού του σιωπηρού όρου υπάρχει και σιωπηρός όρος ότι τα προϊόντα πρέπει να είναι αποδεκτής ποιότητας ως προς διάφορους παράγοντες ως ακολούθως: «Σιωπηροί ουσιώδεις όροι αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα των αγαθών 16.-
(1)Εκτός όπως προνοείται στο άρθρο αυτό και στο άρθρο 17 και τηρουμένων των διατάξεων οποιουδήποτε άλλου νόμου, δεν υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ή σιωπηρή εγγυητική διαβεβαίωση αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα, για οποιοδήποτε ειδικό σκοπό, των αγαθών που προμηθεύονται δυνάμει σύμβασης πώλησης.
(2)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας.
(3)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, αγαθά είναι αποδεκτής ποιότητας, αν ανταποκρίνονται στο επίπεδο το οποίο κάποιο λογικό πρόσωπο θα θεωρούσε ως αποδεκτό, αφού ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε περιγραφή των αγαθών, η τιμή (εφόσο είναι σχετική) και κάθε άλλης συναφής περίσταση.
(4)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, η ποιότητα των αγαθών περιλαμβάνει την κατάσταση τους, τα ακόλουθα δε (μεταξύ άλλων) αποτελούν σε κατάλληλες περιπτώσεις παράγοντες συναφείς με την ποιότητα των αγαθών, δηλαδή- (α) Η καταλληλότητα για όλους τους σκοπούς για τους οποίους τα αγαθά του συγκεκριμένου είδους συνήθως προμηθεύονται, (β) η εμφάνιση και η τελική επεξεργασία, (γ) η ανυπαρξία μικροελαττωμάτων, (δ) η ασφάλεια, (ε) η ανθεκτικότητα, Για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού "ανθεκτικότητα" σημαίνει εύλογη αντοχή στο χρόνο και τη χρήση και περιλαμβάνει, όπου απαιτείται, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών και ειδικευμένων τεχνικών για τη διασφάλιση της. (στ) η ικανότητα, προκειμένου περί ηλεκτρονικών υπολογιστών, λογισμικών ή συσκευών που εργάζονται με τη βοήθεια μικροεπεξεργαστών, να ανταποκριθούν στην αλλαγή της χρονολογίας μετά την έλευση του ημερολογιακού έτους 2000, χωρίς να είναι αναγκαία οποιαδήποτε τροποποίηση ή άλλη επέμβαση επί του πωλούμενου αγαθού.
(5)Ο σιωπηρός ουσιώδης όρος που αναφέρεται στο εδάφιο
(2)δεν εκτείνεται σε οποιοδήποτε θέμα που καθιστά την ποιότητα των αγαθών απαράδεκτη- (α) Για το οποίο επισύρεται ειδικά η προσοχή του αγοραστή πριν από τη σύναψη της σύμβασης, ή (β) όταν ο αγοραστής εξετάζει τα αγαθά πριν από τη σύναψη της σύμβασης, το οποίο όφειλε να αποκαλύψει αυτή η εξέταση αυτή, ή (γ) προκειμένου για σύμβαση πώλησης βάσει δείγματος, το οποίο θα ήταν έκδηλο μετά από εύλογη εξέταση του δείγματος.
(6)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του και ο αγοραστής, ρητά ή σιωπηρά, γνωστοποιεί στον πωλητή οποιοδήποτε ειδικό σκοπό για τον οποίο τα αγοράζει υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύονται δυνάμει της σύμβασης είναι ευλόγως κατάλληλα για το σκοπό αυτό, ανεξάρτητα από το σκοπό για τον οποίο προμηθεύονται συνήθως τέτοια αγαθά, εκτός όπου οι περιστάσεις δείχνουν ότι ο αγοραστής δε βασίζεται, ή ότι δε δικαιολογείται για αυτόν να βασιστεί στη δεξιότητα ή την κρίση του πωλητή.
(7)Σιωπηρός ουσιώδης όρος ή σιωπηρή εγγυητική διαβεβαίωση αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα για κάποιο ειδικό σκοπό δύναται να προσαρτηθεί από τη συνήθη εμπορική πρακτική.
(8)Οι πιο πάνω διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται σε πώληση από πρόσωπο το οποίο κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του ενεργεί ως αντιπρόσωπος άλλου, όπως αυτές εφαρμόζονται σε πώληση από κάποιο αντιπροσωπευόμενο κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του, εκτός όταν αυτός ο άλλος δεν πωλεί κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του και είτε ο αγοραστής γνωρίζει το γεγονός αυτό είτε λαμβάνονται εύλογα μέτρα για να περιέλθει αυτό σε γνώση του αγοραστή πριν από τη σύναψη της σύμβασης. Τέλος όταν η πώληση γίνεται βάση δείγματος κωδικοποιείται από το νόμο σιωπηρός και ουσιώδης όρος στη συμφωνία ότι αυτά τα αγαθά πρέπει είναι απαλλαγμένα από ελάττωμα το οποιο θα ήταν φανερό μετά από εύλογη εξέταση των αγαθών. «Πώληση βάσει δείγματος 17.-
(1)Σύμβαση πώλησης βάσει δείγματος είναι η σύμβαση πώλησης που περιέχει ρητό ή σιωπηρό όρο που καθιστά βάση της σύμβασης πώλησης δείγμα του πωλούμενου αγαθού.
(2)Στην περίπτωση σύμβασης πώλησης βάσει δείγματος υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι- (α) Το σύνολο των αγαθών θα ανταποκρίνεται στο δείγμα ως προς την ποιότητα˙ (β) τα αγαθά θα είναι απαλλαγμένα από οποιοδήποτε ελάττωμα που καθιστά την ποιότητα τους απαράδεκτη, και το οποίο δε θα ήταν φανερό μετά από εύλογη εξέταση του δείγματος». Σε σχέση με το ξύλο της σκάλας, παράπονο του ενάγοντα ήταν ότι το ξύλο της σκάλας διαφέρει ως προς το χρωματισμό του σε σχέση με την ποιότητα του δείγματος, και δεύτερο, ότι το δείγμα ήταν προκατασκευασμένο σκαλί και όχι φτιαγμένο από κομμάτια ξύλου που είχαν κοπεί ειδικά για να εφαρμοσθούν στην σκάλα. Σε σχέση με το ζήτημα του χρωματισμού υπάρχει ρητή πρόνοια απαλλαγής αυτής της υποχρεώσης στον όρο 19 της συμφωνίας Στο Αγγλικό Σύγγραμμα Chitty on Contracts Sweet & Maxwell[1] επεξηγείται ότι ακόμη και βάση των αρχών του κοινοδικαίου, δεν μπορούν να έχουν εφαρμογή απαλλακτικοί όροι που παραβιάζουν ουσιώδης σιωπηρούς όρους της συμφωνίας όταν το προϊόν που παραδίδει ο πωλητής στον καταναλωτή διαφέρει ουσιωδώς από εκείνο που είχε παραγγείλει με βάση το δείγμα. Όμως, στην παρούσα περίπτωση, ο ενάγοντας 1, δεν ήταν συγκεκριμένος ως προς την χρωματική διαφορά του προϊόντος που είχε τοποθετηθεί στην σκάλα σε σχέση μ' αυτό που είχε παραγγείλει, ώστε να αποδείξει την απαίτηση του επ' αυτής της βάσης. Ενδεχομένως, να είχε καλύτερη επιτυχία η απαίτηση του επ' αυτής της βάσης εάν είχε καλέσει μάρτυρα ειδικό στο Δικαστήριο για να εξηγήσει γιατί το προϊόν δεν ανταποκρίνεται ουσιωδώς ως προς την ποιότητα, είδος και σκοπό με εκείνο που είχε παραγγείλει ο ενάγοντας. Αντιλαμβάνομαι ότι οι ενάγοντες δεν ήταν ικανοποιημένοι με την ποιότητα του ξύλου που είχαν τοποθετήσει στην σκάλα, αλλά η μαρτυρία που προσκόμισαν δεν ήταν αρκετά συγκεκριμένη και χειροπιαστή, ώστε να μπορέσω να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι πράγματι το ξύλο που τοποθετήθηκε στην σκάλα δεν ήταν της ποιότητας που απαιτείται με βάση τα άρθρα 16 και 17 του νόμου, ώστε να ανταποκρίνεται σε ουσιώδης σιωπηρό όρο της συμφωνίας περί της καταλληλότητας των προϊόντων σε σχέση με το δείγμα που επέλεξαν στο κατάστημα των εναγόμενων. Το ίδιο ισχύει και για το δάπεδο της σαλοτραπεζαρίας, και τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι δεν ανταποκρινόταν με εκείνο που επέλεξαν, επειδή δεν ήταν φτιαγμένο όλο από ξύλο και ήταν θαμπό, ή όχι ανθεκτικό με αποτέλεσμα να θαμπώσει. Οι ενάγοντες κάλεσαν τον ΜΕ3, ο οποίος λόγω της πείρας του σε σχέση με θέματα ξυλείας, ανέδειξε ότι το συγκεκριμένο παρκέ δεν ήταν φτιαγμένο όλο με ξύλο αλλά με MDF. Όμως, αυτός ο μάρτυρας δεν είχε υπόψη του την παραγγελία, ώστε να γνωρίζει το συγκεκριμένο υλικό, που είχαν παραγγείλει οι ενάγοντες, και να είναι σε θέση να αναφέρει ότι αυτό που είχαν παραγγείλει δεν ανταποκρίνεται με εκείνο που τελικά τοποθετήθηκε. Αλλά και ούτε προσκόμισαν μαρτυρία οι ενάγοντες από την οποία να προκύπτει με σαφήνεια και θετικά ότι το συγκεκριμένο υλικό ήταν ακατάλληλο ως προς την ποιότητα του ή για χρήση σε τοποθέτηση δαπέδου. Οι γενικές τοποθετήσεις του ενάγοντα 1 ότι το πάτωμα ήταν θαμπό, και ότι δεν ήταν φτιαγμένο όλο από ξύλο δεν με οδηγεί σε θετικό συμπέρασμα ότι υπήρξε παραβίαση ουσιώδης σιωπηρού όρου της συμφωνίας ως προβλέπεται από τα άρθρα 16 και 17 του νόμου. Επομένως, οι διεκδικήσεις των εναγόντων που αφορούν την σκάλα, απορρίπτονται επειδή δεν έχει προσδιορισθεί με σαφήνεια ότι υπήρξε παραβίαση των συμφωνηθέντων με την τοποθέτηση ακατάλληλων μη συμφωνηθέντων υλικών ή εκτέλεση ελαττωματικής εργασίας στην τοποθέτηση της σκάλας. Ε. Οι ενάγοντες έχουν αποδείξει το μέρος της απαίτησης τους που αφορά το πάτωμα παρκέ στο κάτω όροφο της κατοικίας. Θεωρώ ότι οι ενάγοντες έχουν προσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδείξουν ότι η εργασία των εναγόμενων κατά την τοποθέτηση του παρκέ στον κάτω όροφο της κατοικίας, υπήρξε ελαττωματική με αποτέλεσμα το πάτωμα να φέρει γδαρσίματα και τρύπες στην επιφάνεια του δαπέδου. Η σχέση των μερών υπήρξε συμβατική και έτσι το καθήκον των εναγομένων να επιδείξουν επιμέλεια κατά την εκτέλεση των εργασιών πηγάζει από την ίδια την σύμβαση και όχι κατ' ανάγκη από τον νόμο ως συνήθως είναι η περίπτωση πρόκλησης ζημιάς στην περιουσία προσώπου όταν δεν υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ των μερών κατά το δίκαιο που αφορά την διάπραξη αστικών αδικημάτων. Κατά την εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών υπάρχει το ενδεχόμενο πρόκλησης της ζημιάς στην περιουσία ή στο πρόσωπο του ιδιοκτήτη της οικοδομής. Σε τέτοιες περιπτώσεις και παρόλο που η σχέση μεταξύ των μερών είναι συμβατική, δεν υπάρχει πάντοτε καθαρή διαχωριστή γραμμή κατά πόσο ευθύνη για τη ζημιά στην περιουσία του ιδιοκτήτη του έργου ως αποτέλεσμα την πλημμελή εκτέλεση των κατασκευαστικών εργασιών, ανήκει στην σφαίρα του δικαίου των συμβάσεων ή στην σφαίρα του δικαίου των αστικών αδικημάτων. Όμως, το καθήκον της επιμέλειας που οφείλεται σε όλους προς αποκατάσταση της ζημιάς όταν και εφόσον διαπιστωθεί η διάπραξη αστικού αδικήματος, διαφέρει από το καθήκον επιμέλειας που υπάρχει σιωπηρά σε κάθε συμφωνία για την πώληση αγαθών και για την παροχή υπηρεσιών ότι τα αγαθά και/ή υπηρεσία που θα πρέπει να παρασχεθεί πρέπει να είναι καλής και κατάλληλης ποιότητας. Στην Αγγλική υπόθεση Myers v Brent Cross Garage[2] το Δικαστήριο επεξήγησε ότι υπάρχει σιωπηρό ουσιώδη όρο σε κάθε σύμβαση για την πώληση αγαθών και/ή εκτέλεση εργασιών ότι αυτά τα αγαθά και/ή υπηρεσίες θα είναι της ποιότητας που χρειάζεται σε σχέση με τον σκοπό της εκτέλεσης της εργασίας. Αυτό το συμβατικό καθήκον έχει κωδικοποιηθεί στον περί πώλησης των αγαθών νόμο, Ν.10/
(1)/1994, και έτσι μπορεί να εξαχθεί ως συμπέρασμα ότι κατά την εκτέλεση της εργασίας τοποθέτησης του ξύλινου δαπέδου, το υλικό που τοποθετήθηκε έπρεπε να είναι της κατάλληλης ποιότητας για δάπεδο. Περαιτέρω, η εργασία της τοποθέτησης του δαπέδου έπρεπε να γίνει επιμελώς ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ικανοποιητικό ως προς τα συμφωνηθέντα που ήταν η τοποθέτηση δαπέδου χωρίς τρύπες και γδαρσίματα στην επιφάνεια του δαπέδου. Με βάση την θετική και αξιόπιστη μαρτυρία του ενάγοντα 1 προκύπτει ότι κατά την τοποθέτηση του παρκέ οι τεχνίτες των εναγομένων προκάλεσαν τρύπες και γδαρσίματα στην επιφάνεια του δαπέδου. Οι τεχνίτες που εργάσθηκαν για την τοποθέτηση του δαπέδου στον χώρο της σαλοτραπεζαρίας έκοβαν υλικά για τοποθέτηση στο δάπεδο απευθείας πάνω στο ξύλο με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά σ' αυτό. Περαιτέρω, άφηναν υλικά και εργαλεία πάνω στο ξύλο με αποτέλεσμα το δάπεδο από γνήσιο ξύλο να κτυπηθεί. Στη συνέχεια ο ενάγοντας 1 τους κάλεσε να επιδιορθώσουν αυτή την ελαττωματική εργασία και την ζημιά που προκλήθηκε στο δάπεδο. Οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν, και ο ενάγοντας αποφάσισε να αφαιρέσει το παρκέ και να το αντικαταστήσει με κεραμικό. Τα πιο πάνω γεγονότα αποδεικνύουν ότι η ποιότητα της εργασίας ήταν ελαττωματική εκ του αποτελέσματος της εργασίας, δηλαδή ένα δάπεδο που παρουσίαζε τρύπες και γδαρσίματα στην επιφάνεια του ως εμφαίνεται από τις φωτογραφίες που κατέθεσε ο ενάγοντας
  1. Αναφορικά με το επιχείρημα των εναγόμενων ότι υπήρξε αποδοχή των αγαθών και της εργασίας κατά την εκτέλεση της εργασίας, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να αποποιηθούν το δικαίωμα να καταγγείλουν την συμφωνία αργότερα, θεωρώ ότι αυτό το επιχείρημα δεν ευσταθεί. Το ζήτημα της αποδοχής των ελαττωματικών προϊόντων και/ή της εργασίας και την καθυστέρηση να καταγγείλουν τη συμφωνία είναι πραγματικό και έτσι κάθε περίπτωση θα πρέπει να κριθεί επί των δικών της γεγονότων, ώστε να αποφανθεί το Δικαστήριο κατά πόσο οι ενάγοντες στην πράξη αποδέχτηκαν την εργασία με αποτέλεσμα να κωλύονται αργότερα να καταγγείλουν παράβαση της συμφωνίας. Όπως, υποδείχθηκε από τον Δικαστή Χατζηχαμπή στην υπόθεση Μίκη Κυριακου ν Μαρία Φιλή[3] το δικαίωμα του αγοραστή να καταγγείλει τη σύμβαση για παράβαση ουσιώδης όρου της σύμβασης ως προς την ποιότητα των πωληθέντων εμπορευμάτων κρίνεται από τα γεγονότα της υπόθεσης. Σε εκείνη την περίπτωση μια καθυστέρηση στην καταγγελία της παράβασης, και αφού ο αγοραστής είχε αποδεχθεί την μηχανή, δεν επενέργησε ως κώλυμα να καταγγείλει τη σύμβαση. Οι πωλητές είχαν προβεί σε επιδιορθώσεις και ήταν μόνο όταν ο αγοραστής προσέφυγε σε τρίτο μηχανικό που του είπε ότι δεν μπορούσε να επιδιορθωθεί που διαπίστωσε ότι η μηχανή ήταν ελαττωματική ως προς τον σκοπό που είχε αγορασθεί η μηχανή. Στη δική μας της περίπτωση το παρκέ είχε τοποθετηθεί ως δάπεδο της οικοδομής. Η αφαίρεση του δαπέδου και η αντικατάσταση του θα προκαλούσε αναπάντεχη και αβάστακτη χρηματική επιβάρυνση για τον ενάγοντα κατά τον χρόνο της τοποθέτησης. Ακόμη και η αφαίρεση του δαπέδου ώστε αυτό να επιστραφεί στους εναγόμενους ως αγαθό ακατάλληλο για τον σκοπό για τον οποίο αγοράσθηκε δεν ήταν ρεαλιστική επιλογή για τους ενάγοντες. Εν τω μεταξύ οι εναγόμενοι προέβαιναν σε παραστάσεις ότι θα επιδιόρθωναν την κατάσταση και έγινε και μία αποτυχημένη προσπάθεια επιδιόρθωσης των τρυπών και γδαρσιμάτων επί της επιφάνειας του δαπέδου. Ο χρόνος κυλούσε και οι εναγόμενοι δεν έκαναν τίποτε να επιδιορθώσουν το πρόβλημα παρά των επανειλημμένων οχλήσεων του ενάγοντα 1 προς τους εναγόμενους να προβούν σε επιδιορθωτικές εργασίες. Τελικά, ο ενάγοντας ενήργησε όταν μάζεψε τα χρήματα για αφαίρεση και τοποθέτηση νέου δαπέδου και αφού εξαντλήθηκε η κάθε προσδοκία ότι οι εναγόμενοι θα επιδιόρθωναν το πρόβλημα με δικά τους έξοδα. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις δεν θεωρώ ότι οι ενάγοντες κωλύονται να καταγγείλουν την σύμβαση και να απαιτήσουν αποκατάσταση των ζημιών εξαιτίας της καθυστέρησης. ΣΤ. Ποιο είναι το μέτρο αποζημιώσεων και κατά πόσο απέτυχαν οι ενάγοντες να μειώσουν την ζημιά τους. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων των εναγόντων προκύπτει ότι σκορπισμένα στην επιφάνεια του δαπέδου υπήρχαν γδαρσίματα και τρύπες. Ο ενάγοντας 1 κάλεσε τους εναγόμενους να επιδιορθώσουν την ελαττωματική εργασία. Επειδή, οι εναγόμενοι διαβεβαίωναν τον ενάγοντα ότι θα διόρθωναν την εργασία προχώρησε και πλήρωσε το οφειλόμενο ποσό πλην του ποσού των ΛΚ1.000,
  2. Στη συνέχεια οι εναγόμενοι παρέλειψαν να επιδιορθώσουν την ζημιά. Οι ενάγοντες κάλεσαν τρίτο πρόσωπο να τους ετοιμάσει προσφορά για την αντικατάσταση του δαπέδου με νέο παρκέ αλλά επειδή η τιμή για την αντικατάσταση του παρκέ ήταν παρόμοια με την τιμή για την αντικατάσταση του παρκέ με κεραμικό επέλεξε να αντικαταστήσει το ελαττωματικό δάπεδο με κεραμικά. Στην περίπτωση ελαττωματικής εργασίας το μέτρο αποζημιώσεων είναι συνήθως το κόστος επιδιόρθωσης της ελαττωματικής εργασίας (reinstatement). Αυτό το μέτρο αποζημιώσεων επεξηγήθηκε αναλυτικά στην Αγγλική υπόθεση East Ham Corporation v Bernard Sunley and Sons Ltd[4]. Οι ενάγοντες είχαν την επιλογή μεταξύ του κόστους αποκατάστασης της ζημιάς ή την διαφορά του κόστους του εργολάβου μεταξύ της εργασίας που είχε ήδη εκτελεσθεί και της εργασίας που είχε συμφωνηθεί να εκτελεσθεί. Επίσης, άλλο μέτρο αποζημιώσεων είναι η υφιστάμενη αξία της εργασίας που έχει εκτελεσθεί ενόψει των κακοτεχνιών στην εκτέλεση της εργασίας. Στην πιο πάνω απόφαση επεξηγήθηκε ότι όπου η απαίτηση του ενάγοντα για αποκατάσταση των ζημιών είναι λογικό μέτρο αποζημιώσεων αυτό είναι το ορθό μέτρο αποζημιώσεων. Στη δική μας την περίπτωση οι εναγόμενοι είχαν την ευκαιρία να επιδιορθώσουν την ελαττωματική εργασία πράγμα που απέτυχαν να πραγματοποιήσουν. Συνεπώς, οι ενάγοντες αναγκάσθηκαν να προσλάβουν τρίτο πρόσωπο να αντικαταστήσουν το δάπεδο που είχε τρύπες και γδαρσίματα με άλλο υλικό της ίδιας αξίας με αυτό που είχε τοποθετηθεί στο δάπεδο από τους εναγόμενους. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι το δάπεδο θα μπορούσε να είχε επιδιορθωθεί με τρίψιμο και βερνίκωμα με πολύ χαμηλό κόστος. Όμως, απέτυχε να αποδείξει ότι οι συγκεκριμένες τρύπες και γδαρσίματα θα μπορούσαν να επιδιορθωθούν μ' αυτόν τον τρόπο αφού αρνήθηκε το κάλεσμα του εναγόμενου κατά τον επίδικο χρόνο να προβεί στην εν λόγω επιδιόρθωση. Συνεπώς, κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει κατορθώσει να αποδείξει το μέτρο των αποζημιώσεων που ήταν αφαίρεση και τοποθέτηση του δαπέδου και αντικατάσταση με άλλο υλικό της ίδιας αξίας και ή χαμηλότερης αξίας της αξίας του παρκέ που είχε τοποθετηθεί στο πάτωμα από τους εναγόμενους. Αναφορικά με το επιχείρημα της κα Χρίστου ότι η τοποθέτηση των κεραμικών δεν μπορούσε να προηγηθεί της αγοράς και παραλαβής των κεραμικών από την ΜΝ Χριστοφίδης & Υιοι Λτδ. εφόσον το τιμολόγιο της αγοράς φέρει ημερομηνία 170.9.2010 και η τοποθέτηση τιμολογήθηκε στις 10.09.2010 σωστή ήταν η επισήμανση του κ. Κούσιου με αναφορά την υπόθεση Αλκη Χατζηκυριακου Λτδ. ν Στέλιου Χ'ευσταθίου[5] ότι το περιεχόμενο των τιμολογίων δεν είναι αυταπόδεικτο. Δεν σημαίνει δηλαδή ότι τα κεραμικά τοποθετήθηκαν στις 10.09.2010 και ότι στις 10.09.2010 δεν υπήρχαν κεραμικά στο εργοτάξιο για να τοποθετηθούν στο εργοτάξιο. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ3 έχω πεισθεί ότι πράγματι εκτέλεσε την συγκεκριμένη εργασία και ότι πληρώθηκε αφού εκτέλεσε την συγκεκριμένη εργασία. Ο ενάγοντας τον πλήρωσε για την συγκεκριμένη εργασία και παρουσίασε μάλιστα φωτογραφίες όπου φαίνεται αφαίρεση του δαπέδου και τοποθέτηση πλακών κεραμικού επί του εδάφους. Οπότε δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτή η εργασία πράγματι εκτελέσθηκε και ότι το πραγματικό κόστος αυτής της εργασίας ήταν το ποσό των €4.082,
  3. Ούτε με βρίσκει σύμφωνη η εισήγηση των εναγομένων ότι οι ενάγοντες εξασφάλισαν κάποιο πλεονέκτημα από την τοποθέτηση των κεραμικών επειδή το κόστος αγοράς κεραμικού, αφαίρεση του παρκέ στην σαλοτραπεζαρία και τοποθέτηση των κεραμικών ανέρχεται συνολικά στο ποσό των €5.931,16 (€1.848,66 κόστος αγοράς των κεραμικών και €4.082,50 κόστος αφαίρεσης παρκέ και τοποθέτησης κεραμικού) σε αντιδιαστολή με το κόστος τοποθέτησης του παρκέ από τους εναγόμενους που ήταν χαμηλότερο ήτοι το ποσό των ΛΚ3099 Χ1.71 = €5.299,82 (τιμολόγιο 5545, τεκμήριο 1.1). Είναι φυσιολογικό να υπάρχει αυτή η διαφορά στην τιμή, επειδή συμπεριλαμβάνεται στην αποκατάσταση και το ποσό του κόστους αφαίρεσης του παρκέ που ήταν σύμφωνα με το τεκμήριο 3.3, €700,
  4. Το κόστος της αφαίρεσης του παρκέ ενσωματώνεται στο κόστος της αποκατάστασης για τις ελαττωματικές εργασίες, επειδή το κόστος αποκατάστασης της ελαττωματικής εργασίας περιλαμβάνει και την αφαίρεση του υφιστάμενου δαπέδου. Συνεπώς, δικαιολογείται να υπάρχει αυτή η διαφορά στην τιμή. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι δεν προσκόμισαν μαρτυρία σε σχέση με την αξία του παρκέ χωρίς το κόστος της τοποθέτησης του για να αποδείξουν ότι πράγματι το παρκέ είναι φθηνότερο υλικό από το κεραμικό που ο ενάγοντας χρησιμοποίησε για να αντικαταστήσει το παρκέ. Συνεπώς, οι εναγόμενοι δεν έχουν αποδείξει ότι οι ενάγοντες απεκόμισαν άδικο πλεονέκτημα από την αφαίρεση και αντικατάσταση του παρκέ διότι δεν έχουν αποδείξει ότι το κεραμικό ήταν πιο ακριβό υλικό από το παρκέ. Συνεπώς, το ποσό των €5.299,82 είναι το πραγματικό κόστος αποκατάστασης της ζημιάς που προκάλεσαν οι εναγόμενοι με την ελαττωματική εργασία, καθότι είναι το πραγματικό κόστος για την αφαίρεση του παρκέ και τοποθέτηση νέου δαπέδου ιδίου κόστους στον χώρο της σαλοτραπεζαρίας. Ως εκ τούτου, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα για το ποσό των €5.299,82 (βλ. τεκμήριο 7 πραγματικό κόστος αφαίρεσης και αντικατάστασης του δαπέδου και τεκμήριο 4.4), μείον το ποσό των €1.726,13, (δηλαδή €5.299,82 - €1.726,13 = €3.573,69) που είναι το υπόλοιπο που εξακολουθούν να οφείλουν οι ενάγοντες στους εναγόμενους, ήτοι το ποσό των €3.573,
  5. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται εναντίον των εναγόμενων και υπέρ των εναγόντων όπως αυτά υπολογισθούν από το πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ [1] 31st edition Chapter 14 Exemption clauses par. 14-027 [2] [1934] 1 KB 46 [3] 1 ΑΑΔ 1811
(2004)[4] [1966] 1 ΑC 406 [5] 1 ΑΑΔ 305
(1997)cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.