ΕΛΕΝΑΣ ΖΕΒΛΑΡΗΣ ν. ΕΛΕΝΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 9256/2010, 4/8/2017

(7)μήνες, διά το ποσόν των €

1. Το άθροισμα των ποσών που αναφέρονται στους πιο πάνω λογαριασμούς συμποσούνται εις €214,20, ποσά τα οποία πλήρωσα». Το ποσό που διεκδικεί η ενάγουσα από την εναγομένη ανέρχεται στο ποσό των €13.458,00 και δικαιολογείται ως ακολούθως, σύμφωνα με τις παραγράφους 8 και 9 του τεκμηρίου 1: «8) Συνεπεία της παραβάσεως από την Εναγομένη του Ενοικαστηρίου Εγγράφου έχω υποστεί ζημιές ως ακολούθως: α) €400,00 υπόλοιπο ενοικίου διά την περίοδο 15/07/2010 - β) €7.000,00 καθυστερημένα ενοίκια από 15 Αυγούστου 2010 μέχρι τέλος Οκτωβρίου
2. γ) €2.400,00 καθυστερημένα ενοίκια από 1η Νοεμβρίου 2010 μέχρι τέλος Ιουνίου 2010 που αποτελεί τη διαφορά του μηνιαίου ενοικίου που υποχρεούτο να καταβάλει η Εναγομένη και του μηνιαίου ενοικίου που κατέβαλε ο νέος ενοικιαστής. δ)€150,00 καθυστερημένο ενοίκιο από 1η Ιουλίου 2011 μέχρι 14 Ιουλίου 2011 που αποτελεί τη διαφορά μεταξύ του μηνιαίου ενοικίου που υπο9χρεούτο να καταβάλει η Εναγόμενη και του μηνιαίου ενοικίου που κατέβαλε ο νέος ενοικιαστής. ε)€2.500,00 πλέον €375,- ΦΠΑ, ποσό που αντιπροσωπεύει την αμοιβή και προμήθεια του κτηματομεσίτη. στ)Λογαριασμός Ηλεκτρισμού - ΑΗΚ για την περίοδο 17/03/2010 έως 16/07/2010 δια το ποσόν των €123,
3. ζ) Λογαριασμό Υδατοπρομήθειας για την περίοδο από 19 Απριλίου 2010 έως 16 Ιουλίου 2010 δια το ποσόν των €10,354 και η) Φόρο Σκυβάλων διά επτά

(7)μήνες του έτους 2010, δια το ποσόν των €

1. 9) Η εναγόμενη κατά τη διάρκεια της ενοικίασης προκάλεσε διάφορες ζημιές εις την κατοικία μου ως κατωτέρω, τις οποίες επιδιόρθωσα με δικά μου έξοδα καταβάλλοντας το συνολικό ποσό των €418,80: α)Ένα φαναράκι κήπου, β)Ένα ράφι ντουλάπας κουζίνας, γ)ένα τηλεχειριστήριο συστήματος κλιματισμού (remote control air-condition), δ)Στο τοίχο της περίφραξης της κατοικίας και ε)Στην κλειδαριά της κυρίας εισόδου της κατοικίας ». Η δικογραφημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση Υπάρχει παραδοχή της εναγομένης ότι υπέγραψε το συγκεκριμένο ενοικιαστήριο έγγραφο με τους συγκεκριμένους όρους πληρωμής και τις πρόνοιες για τις υποχρεώσεις και δικαιώματα των μερών. Είναι δικογραφημένη θέση της εναγομένης ότι η ενάγουσα δεν έχει υποστεί ζημιές, αλλά και τις οικονομικές απώλειες που υπέστη η ενάγουσα οφείλονται εις το ότι δεν έλαβε εύλογα μέτρα, ως όφειλε, για να μετριάσει τις ζημιές της. Παραδέχεται ότι κατείχε την οικία αλλά εξαιτίας σοβαρού προσωπικού προβλήματος εγκατέλειψε την οικία στις 5 Οκτωβρίου 2010, και κοινοποίησε στην ενάγουσα όπως βρει νέο ενοικιαστή για να μειώσει τις απώλειές της. Η εναγόμενη συνέχισε να πληρώνει το ενοίκιο μέχρι να βρει η ενάγουσα νέο ενοικιαστή. Η εναγόμενη πλήρωσε το ενοίκιο, λογαριασμούς και έξοδα για συντήρηση του κήπου μέχρι τον Ιούνιο
2. Όταν μέχρι το Μάιο 2010, η ενάγουσα δεν είχε βρει νέο ενοικιαστή, η εναγόμενη της είπε ότι αυτή θα προσλάμβανε μεσίτη προς τον σκοπό εξεύρεσης νέου ενοικιαστή. Η ενάγουσα διόρισε η ίδια μεσίτη. Αρχές Ιουλίου πληροφορήθηκε ότι η ενάγουσα είχε ενοικιάσει την οικία για €2.600,
3. Βρέθηκε ο αντιπρόσωπος της και πλήρωσε το ποσό των €2.400,00 προς πλήρη εξόφληση του λογαριασμού της, ήτοι το ποσό των €200,00, διαφορά μέχρι την ημερομηνία λήξης της ενοικίασης βάση του συμφωνητικού εγγράφου. Επίσης, η ενάγουσα κράτησε το ποσό των €2.700,00, ως εγγύηση προφασιζόμενη ότι αυτά ήταν τα έξοδα μεσίτη για την εξεύρεση νέου ενοικιαστή. Τελικά, ο λόγος που δεν νοικιάστηκε η οικία είναι επειδή η ενάγουσα ζητούσε υπερβολικό ενοίκιο πέραν των €2.800,00 . Τέλος, είναι δικογραφημένη θέση της εναγομένης ότι η ενάγουσα κατακρατεί αντικείμενα της τα οποία παρέμειναν στην οικία όταν την εγκατέλειψε τον Οκτώβριο
4. Το ποσό της ανταπαίτησης υπολογίζεται ως η παράγραφος Α, Β και Γ ως ακολούθως: «Και η εναγομένη ανταξιοί Α. Το ποσό των 24.300€ που αντιπροσωπεύει τα ενοίκια και έξοδα συντήρηση του κήπου για περίοδο 15 Οκτωβρίου 2009 μέχρι και 15 Ιουνίου 2010 ως λεπτομερώς αναφέρεται ανωτέρω. Β. Το ποσό των 2.700€ που αποτελεί το ποσό της εγγύησης. Γ. Το ποσό των 6.450€ το οποίο αντιπροσωπεύει την αξία των αντικειμένων που η ενάγουσα οικιοποιήθηκε».
5. Μαρτυρία της ενάγουσας. Η ενάγουσα επικεντρώθηκε στα γεγονότα που αφορούν την διάρρηξη της συμφωνίας ενοικίασης καθώς και ανέλυσε τις ζημιές που θεωρεί ότι δικαιούται για διάρρηξη της γραπτής συμφωνίας ενοικίασης. Είναι θέση της ότι η εναγόμενη της κοινοποίησε επιστολή ημερομηνίας 31.05.2010, με την οποία την πληροφόρησε ότι θα τερμάτιζε την ενοικίαση μονομερώς στις 16.07.
6. Ανέφερε ότι απάντησε στην επιστολή τερματισμού με επιστολή προς την εναγόμενη ημερομηνίας 4 Ιουνίου,
7. Με την επιστολή ημερομηνίας 04.06.2010, πληροφόρησε την εναγόμενη για τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Ήταν θέση της ενάγουσας ότι η εναγόμενη εγκατέλειψε την οικία στις 16 Ιουλίου 2010, και σύμφωνα με την ενάγουσα ουδέποτε της παρέδωσε τα κλειδιά της κατοικίας. Όμως, σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία του ΜΥ3 και την αξιόπιστη μαρτυρία των εναγομένων προκύπτει ότι η εναγόμενη εγκατέλειψε την οικία και παρέδωσε τα κλειδιά της οικίας μήνες προηγουμένως. Ήταν θέση της ενάγουσας ότι κατόρθωσε να νοικιάσει την οικία μετά από αρκετές προσπάθειες την 01.11.2010, και για ενοίκιο χαμηλότερο για το ποσό των €2.500,
8. Η εναγόμενη έστειλε δύο μήνες γραπτή ειδοποίηση ότι θα τερμάτιζε την συμφωνία στις 31.5.2010 (τεκμήριο 3). Η ενάγουσα έκανε προσπάθειες να νοικιάσει την οικία ώστε να μειώσει την ζημιά από τη διάρρηξη συμφωνίας. Μόλις πήρε την επιστολή της εναγομένης ανέθεσε την ενοικίαση της οικίας σε κτηματομεσιτικό γραφείο. Ανέθεσε την ενοικίαση στο κτηματομεσιτικό γραφείο Landtour και έδωσε οδηγίες να βρεθεί νέος ενοικιαστής με ενοίκιο το ίδιο που πλήρωνε η εναγομένη. Όμως, δεν εξήγησε γιατί δεν επιχείρησε να βρει ενοικιαστή προηγουμένως καθότι γνώριζε ότι η οικία ήταν άδεια για αρκετούς μήνες και ήταν εις γνώση της ότι η εναγόμενη είχε εγκαταλείψει την οικία μήνες προηγουμένως και την είχε παροτρύνει να βρει νέο ενοικιαστή. Σε σχέση με τους διάφορους λογαριασμούς η ενάγουσα εξήγησε ότι απαιτεί από την εναγόμενη το ποσοστό των λογαριασμών που αφορά περίοδο που η εναγόμενη ήταν μέσα στην οικία και την χρησιμοποιούσε. Τον Ιούνιο 2010, η ενάγουσα βρήκε ενδιαφερόμενο ενοικιαστή ο οποίος της ανέφερε ότι θα πλήρωνε το ποσό των €2.600,
9. Ενημέρωσε την εναγόμενη και αυτή της κατέβαλε το ποσό των €2.400,00 δηλαδή €200,00 τον μήνα για κάθε μήνα του υπολοίπου της ενοικίασης εξαιτίας του γεγονότος ότι ο τρίτος ενοικιαστής θα πλήρωνε €200,00 χαμηλότερο ενοίκιο. Δεν έδωσε ικανοποιητική εξήγηση για το γεγονός ότι ετοιμάσθηκε νέο συμβόλαιο ενοικίασης τον Ιούλιο 2010 για το ποσό των €2.950,00 εφόσον θέση της ήταν ότι το συμφωνημένο ενοίκιο με τον νέο ενοικιαστή ήταν €2.600,
10. Όταν της υποδείχθηκε το συγκεκριμένο συμβόλαιο που κατατέθηκε ως τεκμήριο 12 δεν το αναγνώρισε. Όταν κλήθηκε μάρτυρας ο κτηματομεσίτης της ενάγουσας αυτός αναγνώρισε το τεκμήριο 12 και συμφώνησε ότι ήταν το συμβόλαιο το οποίο ετοιμάσθηκε για τον ποδοσφαιριστή με όνομα Solari. Συνεπώς, η ενάγουσα δεν είπε την αλήθεια ότι δεν αναγνώρισε το συγκεκριμένο έγγραφο και ούτε έδωσε ικανοποιητική εξήγηση γιατί ετοίμασε συμβόλαιο με μηναίο ενοίκιο ψηλότερο από την προηγούμενη ενοικίαση της εναγομένης για το ποσό των €2.800,00 μηνιαίως. Ούτε εξήγησε γιατί χρέωνε €150,00 για υπηρεσίες κηπουρού ενώ η ίδια είχε συμφωνία με τον κηπουρό να πληρώνει τον κηπουρό μόνο €100,00 μηνιαίως. Ήταν ισχυρισμός της ενάγουσας ότι τελικά δεν επιτεύχθηκε η ενοικίαση με τον κ. Σολάρι τον Ιούνιο 2010, επειδή έχασε το ενδιαφέρον του για την οικία. Όμως, ο ΜΥ2 είχε αναφέρει στη μαρτυρία του ότι συναντήθηκε με τον πατέρα της ενάγουσας αρχές Ιουλίου 2010 και ότι στη συνάντηση του είχε αναφέρει ότι η οικία ενοικιάστηκε σε τρίτο άτομο για το ποσό των €2.600,
11. Σ' αυτή τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε αρχές Ιουλίου, ο ΜΥ2 είχε εκδώσει επιταγή για το ποσό των €2.400,00 προς πλήρη εξόφληση της διαφοράς μεταξύ των μερών. Εφόσον, ο πατέρας της ενάγουσας συναντήθηκε με τον ΜΥ2 αρχές Ιουλίου δεν είναι δυνατόν να γνώριζε τον Ιούνιο, ως ισχυρίστηκε, ότι η υπόθεση με το νέο ενοικιαστή δεν είχε πραγματοποιηθεί. Περαιτέρω, ήταν δικογραφημένη θέση της ενάγουσας στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση παράγραφο 10, ανέφερε ότι ειδοποίησε την εναγομένη ότι νέος ενοικιαστής είχε βρεθεί τον Ιούλιο του
12. Όμως, κατά την μαρτυρία της ότι ενημέρωσε την εναγομένη για νέα ενοικίαση τον Ιούνιο του 2010 και όχι τον Ιούλιο ως είχε δικογραφηθεί. Ο πατέρας της ενάγουσας ανέφερε κατά την μαρτυρία του ότι βρέθηκε με τον κ. Χ"Αργυρού, ΜΥ2, προς τελικό διακανονισμό τέλος Ιουνίου
13. Αυτή η αντίφαση είναι σημαντική διότι στην περίπτωση που γνώριζε από τον Ιούνιο ότι η νέα ενοικίαση δεν θα πραγματοποιείτο πως είναι δυνατόν να γινόταν συνάντηση μεταξύ του πατέρα της και του Δημήτρη Χ'Αργυρού, ΜΥ2, τον Ιούλιο του 2010 προς τελική διευθέτηση της διαφοράς ενόψει της εξεύρεσης νέου ενοικιαστή. Αυτού του είδους των αντιφάσεων στη μαρτυρία της ενάγουσας καταδεικνύει όχι μόνο το αναξιόπιστο της μαρτυρίας της αλλά και την πρόθεσή της να διαστρεβλώνει τα γεγονότα ώστε να ταιριάζουν με την εκδοχή που ήθελε να προωθήσει στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, ήταν θέση της εναγομένης που υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση ότι πραγματικός λόγος που δεν επιτεύχθηκε συμφωνία ενοικίασης τον Ιούνιο 2010 με τον κ. Σολάρι είναι επειδή η ενάγουσα ζήτησε μηναίο ενοίκιο το ποσό των €2.950,
14. Ήταν θέση της εναγομένης ότι η ενάγουσα δεν της το αποκάλυψε αυτό το γεγονός. Εάν το γνώριζε ότι θα ζητούσε από τον κ. Σολαρί έτσι ψηλό ενοίκιο δεν θα πλήρωνε το ποσό των €2.400,00 για να καλύψει την διαφορά. Πράγματι, εφόσον υπάρχει απτή μαρτυρία ότι διαπραγματευόταν ενοικίαση ύψους €2.950,00 με τον νέο ενοικιαστή αυτό δείχνει ότι είπε ψέματα στον αντιπρόσωπο της εναγομένης προκειμένου να εισπράξει και άλλα χρήματα και να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της από την ενοικίαση της οικίας. Στην συνέχεια ο κ. Χ'Αργυρού συναντήθηκε με τον πατέρα της ενάγουσας και της παρέδωσε την επιταγή αρ. 92262356 για το ποσό των €3.300,00 με ημερομηνία 24.08.
15. Η εκδοχή της ενάγουσας είναι ότι η πιο πάνω επιταγή της δόθηκε για τους ακόλουθους λόγους: «11) Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Εναγομένης και τις αξιώσεις στην Ανταπαίτηση της αναφέρω τα ακόλουθα: α)................. β) Στην συνέχεια φιλικό πρόσωπο της Εναγομένης εξέδωσε δια λογαριασμό της, επιταγή επ' ονόματι του πατέρα μου κ. Σάββα Ζεβλάρη, προς όφελος μου υπό στοιχεία: Τράπεζα Κύπρου αρ. 92262356 ύψους €3.300,- ημερομηνίας 24/08/2010 έναντι και προς εξόφληση των δεδουλευμένων και οφειλομένων ενοικίων και ποσών σχετιζομένων με το μίσθιο ήτοι; 1) Το υπόλοιπο μέρος του ενοικίου διά την περίοδο 15/07/2010-15/08/2010, €400,- 2) Το ενοίκιο διά την περίοδο 15/08/2010-15/09/2010ήτοι €2.800,-, 3) Τον λογαριασμό ρεύματος της ΑΗΚ ύψους €123,66 και 4) Τον λογαριασμό νερού του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας ύψους €6,
16. Η ως άνω επιταγή παορυσιασθείσα στην τράπεζα για εξαργύρωση, δεν ετιμήθη με την ένδειξη «Η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής. ........................». Αυτή η επιταγή δεν πληρώθηκε διότι ανακλήθηκε από τον εκδότη της. Η εκδοχή ότι η επιταγή των €3.300,00 εκδόθηκε για τους πιο πάνω λόγους δεν είναι λογικοφανής και αντικρούεται με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Ήταν θέση της ότι η επιταγή παραδόθηκε στις 24 Αυγούστου στον πατέρα της. Μέρος αυτής της επιταγής αφορούσε την πληρωμή μέρος του ενοικίου για τον Ιούλιο και Αύγουστο και όλο το ενοίκιο μέχρι 15 Σεπτεμβρίου. Εφόσον η εναγόμενη είχε ήδη εγκαταλείψει την οικία και είχε τερματίσει μονομερώς την ενοικίαση δεν θα υπήρχε λόγος να πληρώνει προκαταβολικά ενοίκιο μέχρι 15.09.2010 στις 24.08.
17. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η ενάγουσα είχε αξίωση για αποζημιώσεις που θα προέκυπταν μελλοντικά στην περίπτωση που δεν θα κατόρθωνε να νοικιάσει την οικία μέχρι τις 15.09.
18. Όμως, η ενάγουσα δεν είναι δυνατόν να είχε προβλέψει το μέλλον ώστε να είχε απαίτηση από την εναγόμενη για αποζημιώσεις που δεν είχαν ακόμη προκύψει. Ούτε και έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση για το σκοπό δεύτερης συνάντησης μεταξύ του πατέρα της και του Δημήτρη Χ'Αργυρού. Θεωρώ, ότι δεν είπε την αλήθεια. Περαιτέρω, η ενάγουσα κράτησε το ποσό της εγγύησης για να πληρωθούν τα έξοδα του μεσιτικού γραφείου προς εξεύρεση νέου ενοικιαστή, για τις ζημιές στην οικία και έναντι των απωλεσθέντων ενοικίων πριν τη λήξη της συμφωνηθείσας περιόδου ενοικίασης. Αυτή η συμπεριφορά, δηλαδή η κατακράτηση της εγγύησης καταδεικνύει ότι η εκδοχή της ως έχει δικογραφηθεί και προωθηθεί στο Δικαστήριο δεν είναι η αλήθεια. Η εκδοχή της ήταν ότι τελικά δεν πραγματοποιήθηκε η ενοικίαση με τον Σολάρι. Εφόσον δεν πραγματοποιήθηκε η ενοικίαση δεν θα είχε λόγο να κατακρατεί το ποσό της εγγύησης έναντι της αμοιβής του κτηματομεσίτη για την ενοικίαση του Σολάρι. Περαιτέρω, εάν η θέση της είναι ότι κατακράτησε την εγγύηση για την αμοιβή του κτηματομεσίτη δεν δικαιολογείται και είναι αντιφατικό να διεκδικεί με την αγωγή της το ποσό των €2.500,00 ως αμοιβή του κτηματομεσίτη. Αυτό είναι από τα παραδείγματα που αποδεικνύουν την αδιάλλακτη και καταπιεστική συμπεριφορά της ενάγουσας έναντι της εναγομένης. Είναι και λόγος που δεν μπορεί να γίνει πιστευτή η ενάγουσα ότι συμπεριφέρθηκε λογικά προκειμένου να ενοικιάσει σε τρίτο πρόσωπο την οικία της. Δέχθηκε ότι ο πατέρας της είχε συνάντηση με τον κ. Χ'Αργυρου κατά την οποία του παρέδωσε το ποσό των €3.300,
19. Εξήγησε ότι αυτό έγινε σε συνάντηση μεταγενέστερη της συνάντησης του Ιουλίου 2010 κατά την οποία ο ΜΥ2 παρέδωσε στον ΜΕ3 το ποσό των €2.400,
20. Επεξήγησε ότι αυτό το περιστατικό έγινε μεταγενέστερα της παράδοσης της επιταγής των €2.400,00, όμως, δεν προσδιόρισε πως έγινε αυτό το περιστατικό ούτε και παρέθεσε επαρκής λεπτομέρειες γι' αυτό το περιστατικό ώστε να διασταυρωθεί ο ισχυρισμός της από την πλευρά της υπεράσπισης, ότι αυτή η συνάντηση έγινε μεταγενέστερα της συνάντησης και αφού είχε ήδη δοθεί το ποσό των €2.400,
21. Κατά την αντεξέταση δέχθηκε ότι το ποσό των €3.300,00 που παρέλαβε αργότερα ήταν για πλήρη διευθέτηση της διαφοράς. Δέχθηκε ότι αυτά τα χρήματα τα παρέλαβε τότε προς πλήρη εξόφληση της διαφοράς όμως δεν έδωσε καλή εξήγηση για το γεγονός ότι επανήλθε με αγωγή αργότερα με την οποία διεκδικούσε το ποσό των €13.458,
22. Περαιτέρω, εφόσον ήταν θέση της ότι αποδέχτηκε αυτό το ποσό ως πληρωμή για πλήρη επίλυση της διαφοράς με την εναγομένη, δεν εξήγησε γιατί εξακολουθούσε να διεκδικεί άλλο ποσό για την προμήθεια του κτηματομεσίτη προς εξεύρεση άλλου ενοικιαστή. Ούτε έδωσε εξήγηση για το γεγονός ότι ενώ παρέλαβε το ποσό των €2.400,00 το καλοκαίρι και άλλο ποσό των €3.300,00 (ασχέτως εάν μετά η πληρωμή αυτής της επιταγής ανακλήθηκε), εξακολουθούσε να κρατάει την εγγύηση της εναγομένης που καταβλήθηκε προκαταβολικά της περιόδου ενοικίασης (βλ. παράγραφος 10, τεκμήριο 1). Αυτή η μαρτυρία πρέπει να γίνει αντιπαραβολή με τη μαρτυρία του ΜΥ2 Δημήτρη Χ'Αργυρού, ο οποίος ανέφερε ότι αυτός είναι το πρόσωπο που εξέδωσε ταυτόχρονα τις δύο επιταγές των €2.400,00 και €3.300,00 τον Ιούλιο
23. Εφόσον η επιταγή των €3.300,00 εκδόθηκε τον Ιούλιο 2010 δεν είναι δυνατόν να εκδόθηκε για να καλύψει ενοίκιο του Ιουλίου, Αυγούστου και Σεπτεμβρίου. Εν όψει όλων των πιο πάνω αντιφάσεων και το μη λογικό της εκδοχής της, η ενάγουσα κρίνεται αναξιόπιστη.
24. Υπόλοιπη μαρτυρία της ενάγουσας Ο Ανδρεάς Σαββίδης, ΜΕ2, ήταν ο κτηματομεσίτης της εταιρείας A. Petrides Landtours Estates, ο οποίος προσλήφθηκε από την ενάγουσα το καλοκαίρι του 2010 να βρει νέο ενοικιαστή για την οικία της ενάγουσας, αφού αποχώρησε από την οικία η εναγομένη. Ήταν θέση του ότι η ενάγουσα του έδωσε εντολή να ενοικιάσει την οικία με το ενοίκιο στην ίδια τιμή, ήτοι την τιμή των €2.800,
25. Θέση του ήταν ότι η ενοικιαστική αξία της οικίας ήταν το ποσό των €2.800,
26. Τελικά, όμως, ο νέος ενοικιαστής της οικίας Christian Praeger, ενοικίασε την οικία από τον Νοέμβριο 2010 για το μηναίο ενοίκιο των €2.500,
27. Θεωρώ ότι δεν είπε την αλήθεια σε σχέση με το «draft συμβολαίου» που ετοίμασε για τον ποδοσφαιριστή επ' ονόματι Σολάρι με μηναίο ενοίκιο ύψους €2.950,00 (τεκμήριο 12). Ήταν θέση του ότι ουδέποτε ενημέρωσε την ενάγουσα ότι συζητούσε με τον Σολάρι ενοίκιο ψηλότερο από το ενοίκιο που πλήρωνε η εναγομένη με το τεκμήριο
28. Ήταν θέση του ότι η ενάγουσα τον εξουσιοδότησε να βρει ενοικιαστή ακόμη και εάν η προσφορά του ενοικίου ήταν λιγότερη κατά €200,00 με €300,00 από το προηγούμενο συμβόλαιο. Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν ο ΜΕ2 να ετοίμαζε άλλο συμβόλαιο με νέο ενοικιαστή με ψηλότερο ενοίκιο από εκείνο που είχε συμφωνηθεί με την ενάγουσα και χωρίς να την ενημερώσει και χωρίς να έχει την έγκριση της πελάτιδας του για κάτι τέτοιο. Περαιτέρω, ήταν θέση του ΜΕ2 ότι η ενάγουσα είχε ανοίξει την οικία για να την δείξουν στο κ. Σολάρι. Η συνεννόηση των μερών μετά την επίσκεψη της οικίας ήταν ότι ο κ. Σολάρι θα ενοικίαζε την οικία στην περίπτωση που και η σύζυγος του ήθελε την οικία. Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να μην είχε συζητηθεί με την ενάγουσα η προοπτική να ενοικιασθεί η οικία για το ποσό των €2.950,
29. Θεωρώ ότι δεν είπε την αλήθεια σε σχέση μ' αυτό το ζήτημα και θεωρώ ότι η ενάγουσα γνώριζε το ποσό του ενοικίου που συζητούσαν μαζί με τον κ. Σολάρι. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι ο λόγος που δεν πραγματοποιήθηκε η ενοικίαση δεν είναι η τιμή αλλά το γεγονός ότι η σύζυγος του Σολάρι ήθελε πισίνα. Ποτέ δεν θα γίνει γνωστό κατά πόσο ο Σολάρι θα διαμόρφωνε τη θέση του διαφορετικά στην περίπτωση που του είχε γίνει πρόταση για χαμηλότερο ενοίκιο. Όμως, γεγονός παραμένει ότι τέτοια προσπάθεια δεν έγινε από τον ΜΕ2 προκείμενου να κρατήσει τον ενοικιαστή που είχε ενδιαφέρον για την οικία. Ο ΜΕ3, Σαββας Ζεβλάρης, είναι πατέρας της ενάγουσας. Η εκδοχή των γεγονότων που πρόβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ότι στα τέλη Ιουνίου 2010 παρέλαβε από τον Δημήτρη Χ'Αργυρού επιταγή για το ποσό των €2.400,00 επ' ονόματι του ΜΕ3 ως δικαιούχου. Επίσης, βρέθηκε με το ίδιο άτομο στις 24.08.2010, για λογαριασμό της ενάγουσας και παρέλαβε επιταγή και πάλι στο όνομα του ως δικαιούχου (βλ τεκμήριο 10). Αυτή η επιταγή τελικά δεν πληρώθηκε διότι ανακλήθηκε από τον εκδότη της. Πρόσεξα ότι ο ΜΕ3, πρόκειται για άτομο που είναι εύθραυστο εξαιτίας της ηλικίας και υγείας του. Απαντούσε ερωτήσεις απλά, σχεδόν μονολεκτικά. Όμως, ακόμη και λαμβάνοντας αυτό τον παράγοντα υπόψη, θεωρώ ότι μπορούσε να δώσει πιο λεπτομερή εξήγηση για το γεγονός ότι η επιταγή, τεκμήριο 10, εκδόθηκε στο όνομα του και όχι της θυγατέρας του ή και να δώσει εξήγηση για το γεγονός ότι δεν ζήτησε το κλειδί της οικίας από τον αντιπρόσωπο της εναγόμενης, κατά τις συναντήσεις αφού δικογραφημένη θέση της ενάγουσας είναι ότι η εναγόμενη ουδέποτε παράδωσε τα κλειδιά της οικίας. Δεν έχω πεισθεί ότι επιτελούσε μόνο καθήκοντα εισπράκτορα εκ μέρους της θυγατέρας του σε σχέση με την εν λόγω οικία. Ούτε έχω πεισθεί ότι συναντήθηκε δεύτερη φορά με τον Δημήτρη Χ"Αργυρού κατά την οποία συνάντηση του παρέδωσε την επιταγή των €3.300,00 για ενοίκια μέχρι 15.09.
30. Κρίνεται αναξιόπιστος μάρτυρας.
31. Μαρτυρία της εναγομένης Η μαρτυρία της εναγομένης ήταν συνεπής με την εκδοχή που πρόβαλε με την Έκθεση Υπεράσπισης. Ανέφερε ότι δεν γνώριζε προσωπικά την ενάγουσα και ότι συναδέλφοι της στην εργασία ο κ. Χ'Αργυρού και ο κ. Κουρτελλάρης μεσολάβησαν προκειμένου να της βρουν την συγκεκριμένη οικία για ενοικίαση και για να συμφωνηθούν οι όροι του γραπτού συμβολαίου. Τελικά, υπέγραψε το συμβόλαιο αλλά έμεινε μέσα στο σπίτι μόνο 6 εβδομάδες και το εγκατέλειψε εξαιτίας σοβαρού προσωπικού προβλήματος. Επικοινώνησε με τον κ. Χ"Αργυρού και του παρέδωσε τα κλειδιά της οικίας. Του έδωσε οδηγίες να επικοινωνήσει με την ενάγουσα και να της μεταφέρει το μήνυμα ότι είχε εγκαταλείψει την οικία και να προχωρήσει το συντομότερο να βρει νέο ενοικιαστή. Η εναγόμενη ανέφερε ότι υπάρχουν αδιαμφησβήτητα στοιχεία ότι μετά τον Οκτώβριο 2009 δεν διέμενε στην οικία με τα παιδιά της. Υπέδειξε τους λογαριασμούς ρεύματος και νερού που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως τεκμήριο για την περίοδο. Τα ποσά που εμφανίζονται στους λογαριασμούς είναι για ποσό χρημάτων σχεδόν μηδαμινό και αυτό υποδηλεί ότι κανείς δεν ζούσε στην οικία για να καταναλώνει ρεύμα και νερό για τους μήνες Οκτωβρίου 2009 μέχρι Μάιο
32. Η εναγόμενη, υπέγραψε το τεκμήριο 3 τον Μάιο 2010 αλλά κάποιος άλλος συνέταξε το λεκτικό της επιστολής. Το συγκεκριμένο έγγραφο ονομάζεται «ειδοποίηση τερματισμού» και στην επιστολή υπάρχει λεκτικό ότι η εναγομένη προτίθεται να τερματίσει τη συμφωνία ενοικίασης εντός δύο μηνών δηλαδή μέχρι τις 16 Ιουλίου
33. Η εναγομένη εξήγησε γιατί αυτή δεν ήταν η πραγματική ημερομηνία που είχε ειδοποιήσει την ενάγουσα ότι θα τερμάτιζε τη συμφωνία ενοικίασης και ότι αυτό έγινε τον Οκτώβριο 2009 όταν εγκατέλειψε την οικία. Παρόλο τούτο, συνέχισε να πληρώνει το ενοίκιο μέχρι τον Μάιο 2010 και αγωνιούσε με το πέρασμα του χρόνου διότι η ενάγουσα δεν είχε ενοικιάσει την οικία σε τρίτο πρόσωπο. Η εναγόμενη αρνήθηκε ότι είχε κάνει οποιαδήποτε ζημιά στην οικία, εφόσον είχε διαμείνει εκεί μόνο λίγες εβδομάδες. Η ενάγουσα δεν της υπέδειξε αυτές τις ζημιές παρά μόνο τις ισχυρίσθηκε πολύ αργότερα και αφού είχε ήδη εγκαταλείψει την οικία. Για τα αντικείμενα της η εναγόμενη δεν μπορούσε να δώσει καλή δικαιολογία γιατί τα είχε αφήσει αφού εγκατέλειψε την οικία και δεν προσκόμισε θετική μαρτυρία να αποδείξει ότι η ενάγουσα παράνομα κατακρατεί αυτά τα αντικείμενα. Παρόλο που σε κάποια σημεία της μαρτυρίας της εναγόμενης επικρατούσε σύγχυση, θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Τα πλείστα σημεία της μαρτυρίας της επιβεβαιώνονται από άλλους μάρτυρες αλλά και από πραγματική μαρτυρία που παρουσίασε η ενάγουσα. Ο ισχυρισμός της ότι δεν διέμενε στην οικία πράγματι επιβεβαιώνεται από τα ποσά χρέωσης που εμφαίνονται στους λογαριασμούς ρεύματος και νερού της οικίας. Η θέση της ότι το ποσό €2.400,00 δόθηκε για τη διαφορά €200,00 ενοίκιο μεταξύ του ποσού των €2.800,00 και το ενοίκιο που εξασφάλισε η ενάγουσα από τον κο Σολάρι, ήτοι €2.600,00 είναι λογικοφανής. Η περίοδος ενοικίασης θα έληγε τον Ιούλιο 2011 επομένως 12 Χ 200 αντιστοιχεί στο ποσό των €2.400,
34. Επίσης, η εκδοχή της εναγομένης ότι η ενάγουσα πληρώθηκε το ποσό των €3.300,00 την ίδια μέρα με το ποσό των €2.400,00 είναι λογικοφανής σε αντίθεση με την εκδοχή της ενάγουσας ότι αυτό το ποσό πληρώθηκε αργότερα και προκαταβολικά για αποζημιώσεις που ακόμη δεν είχαν προκύψει.
35. Υπόλοιπη μαρτυρία της εναγομένης Τα όσα ανέφερε η εναγόμενη επιβεβαιώνεται από τον ΜΥ2 κ. Χ¨Αργυρού. Είναι γεγονός ότι αυτός ο μάρτυρας ήταν στην αίθουσα του Δικαστηρίου και άκουσε τη μαρτυρία της υπόθεσης ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας. Πρόκειται για πρόσωπο που τρέφει φιλικά αισθήματα προς την εναγομένη. Κατά την αντεξέταση του υποβλήθηκε ευθέως η θέση ότι το ενδιαφέρον του για την εναγόμενη ήταν ερωτικό και ότι η ενοικίαση της οικίας δεν αφορούσε μόνο την εναγόμενη αλλά και τους δύο. Σημειώνω ότι, αυτές οι θέσεις δεν υποβλήθηκαν στην εναγόμενη για να τοποθετηθεί αλλά και ούτε είχε αναφέρει η ενάγουσα τέτοια γεγονότα όταν είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεση της. Ήταν πράγματι ασυνήθιστο το ενδιαφέρον του ΜΥ2 για την υπόθεση, εφόσον, αποδέχθηκε να πληρώσει στην ενάγουσα το ποσό των €2.400,00 και €3.300,00 αντίστοιχα «για να κλείσει η όλη η υπόθεση» όπως είπε. Αντέδρασε έντονα στην υποβολή της κα Θεμιστοκλέους ότι υπήρξε ερωτικός δεσμός μεταξύ των δύο, όμως, δεν το αρνήθηκε με πειστικά επιχειρήματα και γεγονότα. Είχα την αίσθηση ότι γνώριζε τα γεγονότα από πρώτο χέρι και ότι ήταν άμεσα ενδιαφερόμενος στην υπόθεση. Παρόλο το γεγονός ότι δεν απεκάλυψε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με το έντονο ενδιαφέρον που επέδειξε για την εναγόμενη και την υπόθεση δεν θεωρώ ότι η μαρτυρία του ήταν επιτηδευμένη και αναληθής. Ήταν αυθόρμητος και τα όσα ανέφερε διασταυρώνονται με άλλη μαρτυρία. Σημαντικό μέρος της μαρτυρίας του είναι ότι βρέθηκε με τον ΜΕ2 τον Ιούλιο 2010 και του εξέδωσε επιταγή για το ποσό των €2.400,00 ώστε να καλύψει τη διαφορά στο ύψος του ενοικίου. Το γεγονός ότι η πλευρά της ενάγουσας αποδέχθηκε αυτό το ποσό είναι απόδειξη ότι ο ΜΕ3 είχε διαμηνύσει στον ΜΥ2 ότι η οικία είχε ενοικιασθεί για το ποσό €2.600,00 σε τρίτο πρόσωπο. Ο ΜΥ2 παρέδωσε και την μεταχρονολογημένη επιταγή των €3.300,00 στον ΜΕ
36. Αυτή η επιταγή αργότερα έγινε stop payment διότι ο ΜΕ2 δεν ανταποκρινόταν στις εκκλήσεις του να επιστρέψει το ποσό της εγγύησης ύψους €2.700,00, ως είχε υποσχεθεί να κάνει με την παραλαβή της επιταγής των €3.300,
37. Επίσης, αυτός ο μάρτυρας επιβεβαίωσε τη θέση της εναγομένης ότι εγκατέλειψε την οικία από τον Οκτώβριο
38. Όμως, δεν με έπεισε ότι τότε κοινοποιήθηκε στην ενάγουσα ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε τερματιστεί μονομερώς. Κατ' αρχήν, δεν έδωσε πειστική εξήγηση για το γεγονός ότι η εναγόμενη απέστειλε επιστολή ότι θα τερμάτιζε την ενοικίαση τον Μάιο 2010, εφόσον κάθε μήνα ήταν επιφορτισμένη να πληρώνει ένα ψηλό ενοίκιο της τάξεως των €2.800,
39. Κατά δεύτερο λόγο, ο ΜΥ3, Χρίστος Κουρτέλλας, ανέφερε ότι η ενάγουσα τον ρωτούσε μέχρι και τον Δεκέμβριο 2009 πότε θα μετακόμιζε η εναγόμενη στην οικία και αυτός της απαντούσε ότι δεν γνώριζε .Ο ΜΥ2 είχε δύο τηλεφωνικές συζητήσεις με την ενάγουσα τον Ιανουάριο και το Μάρτιο 2010 για να προωθηθεί νέα ενοικίαση της οικίας σε τρίτο πρόσωπο. Αυτές οι συζητήσεις, και πάλι αποδεικνύουν ότι η ενάγουσα γνώριζε ότι η εναγόμενη εγκατέλειψε την οικία καθώς είχε έντονες συζητήσεις με το ΜΥ2, κατά τις οποίες αυτός προέτρεπε την ενάγουσα να βρει νέο ενοικιαστή. Όμως, ακόμη και να έγιναν αυτές οι συνομιλίες, δεν έδωσε πειστική εξήγηση για το γεγονός ότι η εναγόμενη δεν είχε αποστείλει την επιστολή τερματισμού νωρίτερα, με δεδομένο ότι αντιλήφθηκε πλέον ότι είχε να κάνει με μη συνεργάσιμο άτομο στο πρόσωπο της ενάγουσας. Εκεί όμως, που ήταν πειστικός ο ΜΥ2, ήταν σε σχέση με την ενοικίαση του κ. Σολάρι. Υπέδειξε ότι την ίδια ώρα που διαπραγματευόταν μαζί του η ενάγουσα και ο πατέρας της, προκειμένου να καλύψει την διαφορά στο ενοίκιο ετοίμαζε συμβόλαιο με τον κ. Σολάρι ύψους €2.950,
40. Περαιτέρω, ο λόγος που πλήρωσε το ποσό των €3.300,00 ήταν για να καλύψει την προμήθεια του κτηματομεσίτη και κάτι μικρούς λογαριασμούς που παρέμειναν σε εκκρεμότητα. Ο ΜΥ2 δεν θα παρέδιδε στον κ. Ζεβλάρη την επιταγή των €3.300,00 τον Ιούλιο 2010 για να καλύψει ενοίκια μελλοντικά, και μάλιστα να πληρώσει ενοίκια για τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο προκαταβολικά ως αποζημίωση για διάρρηξη της συμφωνίας. Για την συνάντηση με τον κ. Ζεβλάρη αναφέρθηκε σε λεπτομέρειες της συζήτησης, την τοποθεσία και την διάρκεια της συζήτησης, ενώ ο κ. Ζεβλάρης ήταν αόριστος και γενικός. Οπότε τον πιστεύω και θεωρώ ότι η συνάντηση μεταξύ του ΜΥ2 και του κ. Ζεβλάρη, πραγματοποιήθηκε ως ανέφερε ο ΜΥ
41. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης έγινε τελικός λογαριασμός για να κλείσει η υπόθεση ενόψει της νέας ενοικίασης με τον κ. Σολάρι. Τα όσα ανέφερε η εναγόμενη και ο ΜΥ2 για την εγκατάλειψη της οικίας επιβεβαιωθήκαν από τον λειτουργό της υδατοπρομήθειας Σάββα Νικολαου,ΜΥ
42. Αυτός εξήγησε ότι η κατανάλωση του νερού μετά τον Οκτώβριο 2009 υπήρξε σχεδόν μηδαμινή σε σύγκριση με την κατανάλωση του προηγούμενου μήνα, και έτσι αποδεικνύεται ότι μετά τον Οκτώβριο 2009 δεν ζούσε κανείς στην οικία. Τέλος, ο Χρίστος Κουρτελλας, ΜΥ4, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι ανεξάρτητος και αντικειμενικός μάρτυρας παρόλο που εργαζόταν ως συνεργάτης του ΜΥ2 κατά την επίδικη περίοδο. Πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα. Αυτός ο μάρτυρας έχει χρόνια να συναντηθεί και να μιλήσει με τον ΜΥ2, και εξήγησε ότι δεν έχει καθόλου καλή σχέση με τον ΜΥ2 εξαιτίας επαγγελματικών διαφορών. Δεν γνωρίζει καλά την εναγόμενη και κατά τον επίδικο χρόνο η σχέση τους ήταν τυπική. Θυμάται μόνο αμυδρά τα γεγονότα, επειδή δεν ήταν προσωπική του υπόθεση και έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρόλο τούτο, επιβεβαίωσε ότι επισκέφθηκε την ενάγουσα στο χώρο εργασίας της 6 με 7 φορές και της πλήρωσε το ενοίκιο σε μετρητά. Θυμάται επίσης ότι παρέδωσε τα κλειδιά της οικίας σε φάκελο επιβεβαιώνοντας έτσι τη μαρτυρία του ΜΥ
43. Επιβεβαίωσε ότι η ενάγουσα είχε το κλειδί της οικίας, διότι ο πατέρας της του άνοιξε την οικία, προκειμένου να πάρει προσωπικά αντικείμενα της εναγομένης από την οικία. Θυμάται επίσης συζήτηση που είχε με τον ΜΥ2 προκειμένου να βρεθεί άλλος ενοικιαστής για την οικία. Δεν θυμάται πότε έγινε αυτή η συζήτηση αλλά σίγουρα πρέπει να ήταν πριν αποχωρήσει από το γραφείο του ΜΥ2 ως συνεργάτης τέλος του
44. Επίσης, επιβεβαίωσε ότι η ενάγουσα γνώριζε ότι η εναγόμενη δεν κατοικούσε στην οικία, διότι όταν την επισκέφθηκε να της πληρώσει το ενοίκιο αυτή τον ρωτούσε πότε η εναγόμενη θα μετακόμιζε στην οικία. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα ήταν ως ακολούθως:
45. Η εναγόμενη εγκατέλειψε την οικία τον Οκτώβριο του 2009 και η ενάγουσα ενημερώθηκε για το γεγονός εξ' ου και ρωτούσε τον ΜΥ3 πότε η εναγόμενη θα επέστρεφε στην οικία. Επιπρόσθετα, οι λογαριασμοί του νερού ήταν στο όνομα Ιωάννα Ζεβλάρη και έτσι δεν είναι δυνατόν να μην είχε προσέξει τις χρεώσεις. Η ενάγουσα γνώριζε ότι η εναγόμενη είχε εγκαταλείψει την οικία από τον Οκτώβριο του
47. Η ενάγουσα είχε συζητήσεις με την εναγόμενη και τον ΜΥ2 όπως βρεθεί νέος ενοικιαστής για το υποστατικό για να απαλλαγεί η εναγόμενη από την υποχρέωση να πληρώνει το ποσό των €2.800,00 μηνιαίως.
48. Η εναγόμενη συνέχισε να πληρώνει το ενοίκιο μέχρι Ιουνίου 2010 και στις 31.05.2010 απέστειλε στην ενάγουσα επιστολή με την οποία ανακοινώσε ότι θα τερμάτιζε μονομερώς την ενοικίαση στις 16.07.
49. Παρά το γεγονός ότι η ενάγουσα γνώριζε ότι η εναγόμενη είχε εγκαταλείψει την οικία και της παραδόθηκε το κλειδί, δεν έκανε καμία σοβαρή προσπάθεια εξεύρεσης νέου ενοικιαστή παρά μόνο την 1 Ιουνίου 2010 όταν προσέλαβε κτηματομεσίτη.
50. Βρέθηκε νέος ενοικιαστής για την οικία τον Ιούλιο
51. Ο ΜΕ2 και ΜΥ2 βρεθήκαν στην οικία και υπήρξε διαπραγμάτευση ενόψει την νέας ενοικίασης προς τον σκοπό επίτευξης συνολικής λύσης σε σχέση με τις συμβατικές υποχρεώσεις της εναγομένης προς την ενάγουσα. Κοινοποιήθηκε στον ΜΥ2 ότι βρέθηκε νέος ενοικιαστής που θα πλήρωνε ενοίκιο μόνο €2.600,
52. Ο ΜΥ2 αποδέχτηκε να πληρώσει την διαφορά ενοικίου για τους επόμενους 12 μήνες προς τελική διευθέτηση της διαφοράς. Περαιτέρω, ο ΜΥ2 εξέδωσε μεταχρονολογημένη επιταγή για το ποσό των €3.300,00 που αφορούσε πληρωμή της προμήθειας του κτηματομεσίτη που βρήκε τον νέο ενοικιαστή, πλέον ΦΠΑ πλέον πληρωμή για μικρούς λογαριασμούς που απέμειναν. Ο ΜΥ2, εξέδωσε την επιταγή προκειμένου να κλείσει η υπόθεση και με τη συνεννόηση ότι θα επέστρεφε το ποσό της εγγύησης. Έγινε συζήτηση σε σχέση με την εγγύηση που είχε καταβάλει η εναγόμενη. Ο ΜΕ2 ανέφερε ότι θα την επέστρεφε σε χρόνο εντεύθεν και γι' αυτό ο ΜΥ2 εξέδωσε την επιταγή των €3.300,00 μεταχρονολογημένη. Επειδή, ουδέποτε επιστράφηκε το ποσό της εγγύησης, ο ΜΥ2 ανακάλεσε την πληρωμή της επιταγής
53. Εφόσον, η ενάγουσα κρίνεται αναξιόπιστη σε σχέση με ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας της δεν αποδέχομαι τη θέση της και ειδικά τον λόγο που ανέφερε σε σχέση με το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκε η ενοικίαση με τον κ. Σολάρι. Δεν αποδέχομαι τη θέση της ότι πραγματικός λόγος που δεν έγινε η ενοικίαση είναι η έλλειψη πισίνας στην οικία. Υπάρχει απτή μαρτυρία ότι ετοιμάσθηκε συμβόλαιο ύψους €2.950,00 για την οικία το ίδιο διάστημα που είχε βρεθεί ο ΜΕ2 με τον ΜΥ2 και του λέχθηκε ότι είχε βρεθεί ενοικιαστής της οικίας με μηναίο ενοίκιο €2.600,
54. Η ενάγουσα είχε θετική υποχρέωση να μειώσει τις απώλειές. Δεν διόρισε κτηματομεσίτη παρά μόνο όταν έλαβε την επιστολή ημερομηνίας 31.05.
55. Στη συνέχεια ενώ είχε εισπράξει το ποσό των €2.400,00 σε σχέση με τη διαφορά στο ύψος του ενοικίου ήταν εις γνώση της ότι ετοιμαζόταν συμβόλαιο για την ενοικίαση της οικίας με μηναίο ενοίκιο ύψους €2.950,
56. Δεν μπορώ να καταλήξω θετικά σε συμπέρασμα ότι ο ενοικιαστής Σολάρι έφυγε επειδή η ενάγουσα ζητούσε πολλά χρήματα, αλλά μπορώ να καταλήξω σε ασφαλές συμπέρασμα ότι η ενάγουσα με τη συμπεριφορά της δεν κατέβαλε εύλογη προσπάθεια να βρει νέο ενοικιαστή για να μειώσει τις απώλειες της.
57. Από την άλλη, δεν έχω πεισθεί ότι η εναγόμενη κοινοποίησε την πρόθεσή της να τερματίσει την ενοικίαση πριν την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 31.05.
58. Αποδέχομαι ως γεγονός ότι, δεν ζούσε στην οικία από τον Οκτώβριο του 2009 και ότι παρέδωσε διά μέσου του ΜΕ3 τα κλειδιά της οικίας. Επίσης, αποδέχομαι τα λεγόμενά της ότι υπέδειξε στην ενάγουσα να βρει νέο ενοικιαστή, όμως, συνέχισε να πληρώνει το ενοίκιο χωρίς να εκδηλώσει ρητώς την πρόθεσή της να τερματίσει την συμφωνία ενοικίασης. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ3, προκύπτει ότι, η ενάγουσα ανέμενε ότι η εναγόμενη δυνατόν να επέστρεφε να κατοικήσει στην οικία μετά τον Οκτώβριο
59. Συνεπώς η πρόθεση της εναγομένης να τερματίσει την ενοικίαση εκδηλώθηκε με την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 16.07.2010, τεκμήριο
60. Το συμβόλαιο τερματίστηκε μονομερώς από τις 16.07.
61. Ως εκ τούτου η εναγόμενη δεν δικαιούται να διεκδικεί τα ενοίκια που πλήρωσε στην ενάγουσα κατά το διάστημα που δεν ζούσε στην οικία. Α. Κατά πόσο η εναγόμενη απέδειξε ότι η ενάγουσα δεν εκτέλεσε το καθήκον της να μειώσει της ζημιές που προέκυψαν από το μονομερή τερματισμό του συμβολαίου πριν τη λήξη του και κατά παράβαση του συμβολαίου. Η συμφωνία ενοικίασης είχε διάρκεια δύο ετών ήτοι από τις 15 Ιουλίου 2009 μέχρι 14 Ιουλίου
62. Η εναγόμενη τερμάτισε τη συμφωνία ενοικίασης μονομερώς στις 31.05.
63. Υπάρχει ρητή πρόνοια στο συμβόλαιο, ήτοι η παράγραφος 12 του τεκμηρίου 2 ως ακολούθως: «12) If the Tenant abandons the premises before the expiration of this contract she must pay the rent until a new Tenant is found and the commission of the agency which will find the new Tenant. Also will be responsible of all legal expenses as well as any other costs and expenses incurred by the Landlord if will appear from this». Παρά την ύπαρξη της πιο πάνω συμβατικής πρόνοιας τίθεται υπέρ άνω αυτών των προνοιών της συμφωνίας το σιωπηρό συμβατικό καθήκον της ενάγουσας να μειώσει τις απώλειeς που προκύπτουν από την παράβαση τις συμφωνίας. Στην υπόθεση Belcy Company Ltd ν Ζένιου Λουκά[1] το Εφετείο επεξήγησε ότι υπάρχει σιωπηρό συμβατικό καθήκον του αναίτιου μέρους της συμφωνίας να μειώσει τις ζημιές του. Όμως, εκείνος που πρέπει να αποδείξει ότι απέτυχε να επιτελέσει αυτό το καθήκον είναι η εναγομένη. «Αναφορικά με το καθήκον του ενάγοντα να μειώσει τις ζημιές του, είμαι ικανοποιημένος από τη μαρτυρία του (έστω κι΄ αν το βάρος είναι στους εναγομένους να δείξουν ότι δεν έλαβε λογικά μέτρα να μειώσει τη ζημιά του) ότι έκανε προσπάθειες να εξεύρει άλλη εργασία αλλά δεν κατόρθωσε να το επιτύχει πριν το Δεκέμβριο του 1998 που άρχισε να εργάζεται με την εταιρεία». Στην υπόθεση Muriel Beaumont v Νικος Παπακλεοβουλου[2] υπάρχει καθοδήγηση σε σχέση με τον τρόπο που θα πρέπει να αξιολογήσει το Δικαστήριο τη θέση της εναγόμενης ότι η ενάγουσα απέτυχε να μειώσει τη ζημιά της. «Το καθήκον μείωσης της ζημιάς εφαρμόζεται τόσο σε παραβάσεις συμβάσεων, όσο και σε παραβάσεις καθήκοντος δυνάμει του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
64. Σε κάθε περίπτωση, κατά πόσο υπήρχε η ανάγκη για μείωση της ζημιάς, αποτελεί νομικό θέμα. Σύμφωνα με τις αρχές του κοινοδικαίου, το καθήκον του ενάγοντος, όπου κριθεί ότι υπάρχει, είναι να πάρει εύλογα μέτρα για να μειώσει τη ζημιά του. Το βάρος απόδειξης ότι ο ενάγων απέτυχε να λάβει εύλογα μέτρα για μείωση της ζημιάς του, το έχει ο εναγόμενος. Η υποχρέωση του ενάγοντα για μείωση της ζημιάς, είναι να ενεργήσει μέσα στα πλαίσια της λογικής. Το κατά πόσο ο ενάγων σε κάθε περίπτωση ενήργησε ή όχι εύλογα, είναι θέμα γεγονότων και όχι νόμου. Το κριτήριο και οι περιορισμοί απασχόλησαν τα Δικαστήρια σε πολλές υποθέσεις. Μια από αυτές είναι η υπόθεση Banco de Portugal v. Waterlow[3] στην οποία το Αγγλικό Τριτοβάθμιο Εφετείο, αναφερόμενο στις δυσκολίες εφαρμογής του κανόνα, έθεσε το θέμα ως εξής:- «Where the sufferer from a breach of contract finds himself in consequence of that breach placed in a position of embarrassment the measures which he may be driven to adopt in order to extricate himself ought not to be weighed in nice scales at the instance of the party whose breach of contract has occasioned the difficulty. It is often easy after an emergency has passed to criticise the steps which have been taken to meet it, but such criticism does not come well from those who have themselves created the emergency. The law is satisfied if the party placed in a difficult situation by reason of the breach of a duty owed to him has acted reasonably in the adoption of remedial measures and he will not be held disentitled to recover the cost of such measures merely because the party in breach can suggest that other measures less burdensome to him might have been taken.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όταν το αναίτιο μέρος σε αθέτηση συμβολαίου βρίσκεται συνεπεία αυτής της αθέτησης σε δυσχερή θέση, τα μέτρα στα οποία μπορεί να οδηγηθεί να υιοθετήσει προκειμένου να βγει από τη δύσκολη κατάσταση, δεν πρέπει να σταθμίζονται σε ζυγαριές ακριβείας κατ' απαίτηση του μέρους το οποίο με την αθέτηση της συμφωνίας προκάλεσε αυτή τη δυσκολία. Είναι συχνά εύκολο, μετά το πέρας μιας έκτακτης κατάστασης, να επικρίνονται τα μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί για την αντιμετώπισή της, αλλά τέτοια κριτική δε δικαιολογείται προερχόμενη από εκείνους οι οποίοι δημιούργησαν την έκτακτη κατάσταση. Ο νόμος ικανοποιείται αν το μέρος το οποίο βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση λόγω της παράβασης οφειλόμενου προς αυτόν καθήκοντος, ενήργησε εύλογα στην υιοθέτηση διορθωτικών μέτρων και δεν θα θεωρείται ότι αποστερείται του δικαιώματος να ανακτήσει το κόστος αυτών των μέτρων απλά και μόνο επειδή το μέρος το οποίο ευθύνεται για την αθέτηση μπορεί να εισηγηθεί ότι λιγότερο επαχθή για αυτόν μέτρα θα μπορούσαν είχαν ληφθεί. Σε τελική ανάλυση, φαίνεται ότι η ουσία του θέματος απολήγει στο κατά πόσο ο ενάγων, σε σχέση με το καθήκον για μείωση της ζημιάς του, ενήργησε εύλογα έναντι του εναγόμενου. Στην προκειμένη περίπτωση ο Εφεσίβλητος, ο οποίος είχε και το βάρος απόδειξης για το θέμα της μείωσης της ζημιάς, το μόνο που ισχυρίστηκε στην προσπάθεια του να αποσείσει αυτό το βάρος, είναι ότι οι Εφεσείοντες όφειλαν να εναγάγουν πρώτα τους πωλητές και μετά τον ίδιο». Το καθήκον του αναίτιου μέρους να μειώσει τις ζημιές δεν κρίνεται αυστηρά και μυωπικά αλλά κρίνεται λογικά σε σχέση με τις περιστάσεις της υπόθεσης, όπως επεξηγείται στην υπόθεση Muriel Beaumont, πιο πάνω. Το καθήκον μείωσης της ζημιάς δεν επεκτείνεται μέχρι σημείου που να υποχρεώνει το πρόσωπο που υπέστη τη ζημιά να εμπλακεί σε χρονοβόρες και περίπλοκες δικαστικές διαδικασίες, οι οποίες στην ουσία αποσκοπούν στο να προστατεύσουν τον εναγόμενο από τις συνέπειες της αμέλειάς του ή της παράβασης του συμβατικού καθήκοντος επιμέλειας. Παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στις υποθέσεις Horsefall v. Haywords[4], Pozzolanic Lytag v. Bryan Hobson Associates[5], Williams v. Glyn Owen & Co[6]. Στο Αγγλικό Σύγγραμμα McGregor on Damage Sweet and Maxwell[7] επεξηγείται ότι το αναίτιο μέρος της συμφωνίας δεν δικαιούται αποζημιώσεις σε σχέση με ζημιές που μπορούσαν να αποφευχθούν εάν αυτό το μέρος είχε συμπεριφερθεί λογικά για να τα αποφύγει. Οι ζημιές του αναίτιου μέρους υπολογίζονται κατά την ημερομηνία που σημειώνεται η παράβαση της συμφωνίας, που στη δική μας την περίπτωση είναι η ημέρα αποστολής της επιστολής με τον μονομερή τερματισμό της συμφωνίας. Ο εν λόγω τερματισμός ήταν ειδοποίηση της εναγομένης για την πρόθεσή της να σταματήσει να πληρώνει το μηναίο ενοίκιο για τη διάρκεια του συμβολαίου ενοικίασης. Περαιτέρω, όπως επεξηγείται στο Σύγγραμμα Mc Gregor on Damages παράγραφος 9-020, η υποχρέωση του αναίτιου μέρους να μειώσει τις ζημιές, δεν θα επέλθει πριν την παράβαση της συμφωνίας. Στην περίπτωση που το υπαίτιο μέρος συνεχίζει να εκτελεί την συμφωνία ανεξάρτητα εάν έχει προειδοποιήσει το άλλο μέρος ότι θα τερματίσει τη συμφωνία στη συνεχεία ή στο μέλλον δεν δημιουργείται υποχρέωση του αναίτιου μέρος να λάβει λογικά μέτρα προτού πραγματοποιηθεί η παράβαση της συμφωνίας. Επί παραδείγματι, στην Αγγλική υπόθεση Shındler v Northern Raincoat Co[8] εργοδότες του ενάγοντα τον πληροφόρησαν ότι σε αδιευκρίνιστο χρόνο στο μέλλον θα έπαυαν της υπηρεσίες του. Κατά το διάστημα που συνέχισε να εργάζεται για το συγκεκριμένο εργοδότη δεν είχε την υποχρέωση να λάβει μέτρα να μειώσει τις ζημιές του, παρόλο που γνώριζε ότι η συμφωνία εργοδότησης θα τερματίζετο στο μέλλον. Η υποχρέωση του να μειώσει τις ζημιές κρίθηκε ότι υπήρχε μόνο από την στιγμή που τον έδιωξαν από το γραφείο του λίγους μήνες μετά την πληροφόρηση ότι θα τερμάτιζαν τις υπηρεσίες του. Το ίδιο ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Παρόλο που η εναγόμενη εγκατέλειψε την οικία μήνες προηγουμένως, συνέχισε να πληρώνει το ενοίκιο, και μόνο όταν κοινοποίησε στην ενάγουσα την πρόθεσή της να μην πληρώνει το ενοίκιο, δημιουργήθηκε η υποχρέωση της ενάγουσας να πάρει λογικά μέτρα να μειώσει τις ζημιές. Κατά την άποψή μου η εναγομένη έχει πετύχει να αποσείσει το αναγκαίο αποδεικτικό βάρος, για να καταδείξει ότι η ενάγουσα δεν συμπεριφέρθηκε λογικά προκειμένου το συντομότερο να βρει νέο ενοικιαστή και να μειώσει τις συνέπειες από την πρόωρη εγκατάλειψη της οικίας και στη συνέχεια τον αντισυμβατικό και μονομερή τερματισμό της συμφωνίας. Η εναγόμενη απέδειξε ότι, ο εκπρόσωπος της ενάγουσας βρέθηκε με το δικό της εκπρόσωπο και την πληροφόρησε αρχές Ιουλίου ότι είχε ενοικιασθεί η οικία. Ενοικιάσθηκε η οικία και η ενάγουσα κατέβαλε στην εναγόμενη το ποσό χρημάτων που ήθελε προκειμένου να κλείσει η υπόθεση. Η εναγόμενη, ανταποκρίθηκε μέσω του αντιπροσώπου της και πλήρωσε το ποσό που ζητούσε η ενάγουσα. Περαιτέρω, η εναγόμενη απέδειξε ότι η ενάγουσα ετοίμαζε συμβόλαιο με τον νέο ενοικιαστή, και ζητούσε αυξημένο ενοίκιο έναντι του ενοικίου που πλήρωνε η εναγόμενη. Η εναγόμενη δεν μπόρεσε να αποδείξει κατά πόσο ο νέος ενοικιαστής αποφάσισε να μην ενοικιάσει την οικία επειδή η ενάγουσα εν τέλει ζήτησε αυξημένο ενοίκιο. Όμως, εκείνο που κατόρθωσε να αποδείξει η εναγόμενη είναι ότι, η ενάγουσα δεν ενεργούσε λογικά και συνετά προκειμένου να μειώσει τις ζημιές της, εφόσον, ζήτησε ψηλότερο ενοίκιο από τον νέο ενοικιαστή. Όπως προκύπτει από την δοθείσα μαρτυρία, υπήρξε ενδιαφέρον για την οικία. Δεν υπήρχε όμως διάθεση εκ μέρους της να χαμηλώσει το ενοίκιο ή να διαπραγματευθεί με χαμηλότερο ενοίκιο. Είναι μόνο όταν αντιλήφθηκε ότι η εναγόμενη δεν θα της έδινε περισσότερα χρήματα και ανακάλεσε την επιταγή των €3.300,00 (τέλος Αυγούστου 2010), που μετρίασε τις απαιτήσεις της και βρήκε ενοικιαστή για την οικία σε χαμηλότερο ενοίκιο από εκείνο που ζητούσε. Όπως προκύπτει από το τεκμήριο 10 η επιταγή ύψους €3.300,00 με αριθμό 0187-01-008754 επιστράφηκε στις 31.08.
65. Εικοσιτέσσερις

(24)μέρες αργότερα, δηλαδή στις 24.09.2010, η ενάγουσα ενοικίασε την οικία στον Christian Draeger ο οποίος και της πλήρωσε εγγύηση ύψους €2.500,00 (βλ. τεκμήριο 6). Δηλαδή, μόλις μείωσε τις απαιτήσεις της η ενάγουσα βρήκε νέο ενοικιαστή. Βέβαια, η ενάγουσα είχε το δικαίωμα να επιμένει όπως η εναγομένη προβεί σε πιστή εκτέλεση της συμφωνίας παρά τον μονομερή τερματισμό της συμφωνίας. Όμως, σε τέτοια περίπτωση η άρνησή της να χαμηλώσει τις απαιτήσεις της προκειμένου να μειώσει τις απώλειές της, ως είχε καθήκον να πράξει, δεν οφείλονται στη διάρρηξη της συμφωνίας αλλά στην παράλογη εμμονή της να επιμένει σε εκπλήρωση των συμφωνηθέντων. Η ενάγουσα δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αποδεικνύεται ότι η στάση της ήταν αδιάλλακτη. Γνώριζε εξ' αρχής ότι υπήρχε πρόβλημα με την ενοικίαση, εφόσον, η εναγόμενη δεν ζούσε πλέον στην οικία και το γνώριζε. Όταν τερματίσθηκε η συμφωνία μονομερώς αναγκάσθηκε να το νοικιάσει σε τρίτο άτομο αλλά αυτό δεν έγινε αμέσως, επειδή έχασε ευκαιρίες να το νοικιάσει καθότι ζητούσε αυξημένο ενοίκιο για την οικία. Ενώ πλήρωνε τον κηπουρό το ποσό των €100,00 για συντήρηση του κήπου της οικίας, ζητούσε από τον νέο ενοικιαστή το ποσό των €150,00 για τη συντήρηση του κήπου. Στην Αγγλική υπόθεση Standard Chartered Bank v Pakıstan Natıonal Shıppıng Corporatıon[9] επεξηγήθηκε ότι, προκειμένου το Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο έχει αποδειχθεί ότι το αναίτιο μέρος εκπλήρωσε το καθήκον του για μείωση της ζημιάς με αποτέλεσμα να την αποφύγει το σωστό ερώτημα είναι κατά πόσο η συγκεκριμένη ζημιά θα μπορούσε να την αποφύγει εάν είχε συμπεριφερθεί λογικά. Εάν κριθεί ότι η ζημιά μπορούσε να αποφευχθεί εάν είχε συμπεριφερθεί λογικά, τότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η ζημιά προκλήθηκε εξαιτίας της παράβασης της συμφωνίας του υπαίτιου μέρους. Η οικία είχε όπως η ενάγουσα πληροφόρησε την εναγόμενη είχε ενοικιασθεί αρχές Ιουλίου. Η εναγόμενη πλήρωσε τη διαφορά ενοικίου και τα έξοδα του μεσιτικού γραφείου. Παράλληλα, η ενάγουσα ετοίμασε συμβόλαιο με τον νέο ενοικιαστή με πολύ ψηλότερο ενοίκιο. Αυτό σημαίνει ότι δεν ζητούσε και δεν διαφήμιζε χαμηλότερο ενοίκιο προκειμένου να βρεθεί έγκαιρα νέος ενοικιαστής. Βρέθηκε ο αντιπρόσωπός της με τον αντιπρόσωπο της εναγόμενης όπου έγινε τελικός λογαριασμός των οφειλομένων ενοικίων με παραστάσεις στο ΜΥ2 ότι νοικιάσθηκε η οικία προκειμένου αυτός να εκδώσει επιταγή για το ποσό των €2.400,00 για να καλύψει τη διαφορά στο ποσό του ενοικίου. Παράλληλα, γνώριζε ότι είχε ετοιμασθεί συμβόλαιο με τον νέο ενοικιαστή με μηναίο ενοίκιο ύψους €2.950,

1. Η ενάγουσα ανέφερε ότι ο λόγος που δεν πραγματοποιήθηκε εκείνη η ενοικίαση είναι για άλλους λόγους που δεν αφορά το ύψος του ενοικίου. Όμως, επειδή η ενάγουσα δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο για πολλά ζητήματα και δεν την αποδέχομαι ως αξιόπιστη μάρτυρα, δεν αποδέχομαι αυτή την εκδοχή ειδικά αφού το ίδιο διάστημα προέβη σε παραστάσεις στον αντιπρόσωπο της εναγομένης ότι η οικία νοικιάσθηκε προκειμένου να πάρει τις δύο επιταγές των €2.400,00 και €3.300,00 αντίστοιχα. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η ενάγουσα δεν συμπεριφέρθηκε λογικά προκειμένου να μειώσει τις ζημιές της. Ήταν αδιάλλακτη προς τις απαιτήσεις της όσο ένιωθε ότι είχε τον τρόπο να διεκδικήσει όλο το ποσό του ενοικίου από την εναγόμενη και είναι μόνο μετά που ανακλήθηκε η επιταγή των €3.300,00 και αντιλήφθηκε ότι οι χρηματικές απώλειές της θα ήταν πολύ μεγαλύτερες εάν δεν ενοικίαζε το σπίτι σε χαμηλότερο ενοίκιο που βρέθηκε ενοικιαστής για την οικία. Επομένως, αποδεικνύεται ότι δεν συμπεριφέρθηκε λογικά να μειώσει τη ζημιά της αλλά αδιάλλακτα επέμενε σε νέα ενοικίαση για αυξημένο ενοίκιο ύψους €2.950,00 και δεν επιχείρησε να μειώσει το ποσό του ενοικίου που ζητούσε προς εξεύρεση νέου ενοικιαστή. Αποδεικνύεται ότι η ενάγουσα δεν συμπεριφέρθηκε λογικά για να μειώσει τις απώλειές της και έτσι η χρηματική της απώλεια είναι αποτέλεσμα αυτής της αδιάλλακτης στάσης και όχι ως συνέπεια της απόφασης της εναγόμενης να τερματίσει τη συμφωνία μονομερώς. Β. Απλήρωτοι λογαριασμοί Το γραπτό συμβόλαιο, τεκμήριο 2, (βλ. πρόνοια 5 του συμβολαίου),περιέχει ρητή πρόνοια που υποχρεώνει την εναγόμενη να πληρώνει για την κατανάλωση ρεύματος και νερού ως καταμετρούνται από τους μετρητές της οικίας στην διάρκεια της ενοικίασης. Παρόλο που η εναγόμενη έπαυσε να κατέχει το υποστατικό μετά τον Οκτώβριο 2009 δεν τερμάτισε τη συμφωνία ενοικίασης και σ' αυτό το διάστημα οι μετρητές της οικίας κατέγραψαν πολύ μικρή κατανάλωση ρεύματος και νερού. Αποδέχομαι ως γεγονός ότι το κλειδί παραδόθηκε στην ενάγουσα, όμως, ο ΜΥ3 δεν διευκρίνισε πότε έγινε αυτό, ώστε να καταλήξω σε ασφαλή συμπέρασμα σε σχέση με την ημερομηνία κατά την οποία η κατοχή της οικίας επανήλθε στην ενάγουσα. Όμως, με βάση την υπόλοιπη μαρτυρία που προσκόμισε η εναγόμενη η παράδοση του κλειδιού έγινε πριν τις 31.05.2010 καθότι πριν από εκείνη την ημερομηνία, ο ΜΥ3 είχε επισκεφθεί την οικία για να πάρει τα προσωπικά αντικείμενα της εναγομένης από την οικία. Διά να δικαιούται η ενάγουσα να διεκδικεί το συγκεκριμένο ποσό χρημάτων θα πρέπει να αποδείξει κατανάλωση του ρεύματος και του νερού, ως αυτή έχει καταμετρηθεί από τους μετρητές της οικίας. Όταν η εναγόμενη παρέδωσε τα κλειδιά της οικίας, έπαψε να έχει τον έλεγχο και την κατοχή της οικίας, ώστε να μπορεί να καταναλώνει ρεύμα και νερό. Δεν μπορεί να προσδιορισθεί η ακριβής ημερομηνία κατά την οποία τα κλειδιά παραδόθηκαν, αλλά σύμφωνα με τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιόν μου αυτό έγινε πριν τις 31.05.
2. Η κατανάλωση νερού και ρεύματος αποδεικνύεται με τις αποδείξεις που κατέθεσε η ενάγουσα. Το τεκμήριο 7, ήτοι ρεύμα για την καταναλωτική περίοδο 19.05.2010 μέχρι 10.07.2010, αφορά περίοδο που η εναγόμενη δεν κατείχε την οικία. Το ίδιο ισχύει για το λογαριασμό του νερού της καταναλωτικής περιόδου 18 Ιουνίου μέχρι 17 Αυγούστου για ποσό €7,
3. Ο λογαριασμός ρεύματος για ποσό €54,69, για την περίοδο μέχρι 19.05.2010, αφορά περίοδο κατά την οποία η εναγόμενη δυνατόν να εξακολουθούσε να κατέχει τα κλειδιά της οικίας. Το ίδιο ισχύει για τα έξοδα των σκυβάλων ύψους €80,00 και το λογαριασμό νερού ποσού €6,81 μέχρι την περίοδο κατανάλωσης 18 Ιουνίου
4. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €141,50 (δηλαδή €80,00+€54,69+€6,81= €141,50). Γ. Ζημιές της οικίας Σε σχέση με τις ζημιές που διαπίστωσε η ενάγουσα στην οικία και για τις οποίες παρουσίασε αποδείξεις πληρωμής, κρίνω ότι απέτυχε να αποδείξει ότι οι ζημιές προκληθήκαν από την εναγόμενη. Η οικία ήταν άδεια από το τέλος Οκτωβρίου
5. Η ενάγουσα κατοίκησε στην οικία για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Τα κλειδιά της οικίας επεστράφησαν στην ενάγουσα, και αυτή είχε στην κατοχή της την οικία μήνες προτού ενοικιασθεί η οικία τον Νοέμβριο
6. Είχε τη δυνατότητα να επιθεωρήσει την οικία πολύ νωρίτερα για να διαπιστώσει ότι υπήρχαν ζημιές που οφείλονται στην εναγόμενη ή στα μέλη της οικογένειας της. Απέτυχε να αποδείξει ότι αυτές οι ζημιές προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια που η εναγόμενη ζούσε στην κατοικία. Ως εκ τούτου δεν δικαιούται αποζημιώσεις για τις ζημιές της οικίας που περιγράφονται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαιτήσεως ύψους €418,
7. Δ. Ανταπαίτηση Αναφορικά με την ανταπαίτηση, κρίνω ότι δεν έχει βάση. Σε σχέση με τα προσωπικά αντικείμενα της εναγόμενης, η εναγόμενη δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για αντικείμενα αξίας που αρνήθηκε να της παραδώσει η ενάγουσα. Αντιθέτως, προσκόμισε μαρτυρία ότι επιτράπηκε στο Χρίστο Κουρτέλλα, να εισέλθει στην κατοικία για να παραλάβει συγκεκριμένα προσωπικά αντικείμενα. Η εναγόμενη δεν δικαιούται την επιστροφή της εγγύησης ύψους €2.700,00, εφόσον, η επιταγή ύψους €3.300,00 ανακλήθηκε από τον εκδότη της για να μην πληρωθεί. Ήταν θέση της υπεράσπισης ότι το ποσό των €3.300,00 το πλήρωσαν διότι αναγνώρισαν την υποχρέωση πληρωμής κτηματομεσιτικού γραφείου, προκειμένου να βρεθεί νέος ενοικιαστής. Αυτός ήταν και ο λόγος που ζήτησαν την επιστροφή της εγγύησης, ήτοι επειδή αυτή η δαπάνη καλύφθηκε από την επιταγή των €3.300,
8. Επειδή η δαπάνη του κτηματομεσιτικού γραφείου, είναι δαπάνη που προέκυψε ως αποτέλεσμα της παράβασης της συμφωνίας και δαπάνη που κατέστη αναγκαία προκειμένου η ενάγουσα να βρει νέο ενοικιαστή και η επιταγή των €3.300,00 δεν πληρώθηκε, κρίνω ότι το ποσό των €2.700,00, ορθά δεν επιστράφηκε στην εναγόμενη. Ούτε και θεωρώ ότι η ενάγουσα θα πρέπει να επιστρέψει τα ενοίκια που πλήρωσε η εναγόμενη προτού τερματίσει μονομερώς την συμφωνία ενοικίασης. Η ενάγουσα, είχε την υποχρέωση να μειώσει τις ζημιές της όταν η εναγόμενη αθετούσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Η εναγόμενη υπέγραψε συμφωνία ενοικίασης διάρκειας δύο ετών, διά της οποίας είχε συμβατική υποχρέωση να πληρώνει το ποσό των €2.800,00 μηνιαίως. Όταν τερμάτισε τη συμφωνία αθέτησε τη συμφωνία. Δεν υπάρχει νομική βάση, που να δικαιολογεί την επιστροφή του ενοικίου για την περίοδο από Οκτώβριο 2009 μέχρι Ιούνιο
9. Ως εκ τούτου η ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €141,
10. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται εναντίον της εναγομένης όπως υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα εξόδων της εκδοθείσας απόφασης. (Υπ.) ............ Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ [1] 1 ΑΑΔ 883

(2003)[2] 1 ΑΑΔ 525

(2010)[3] [1932] All E.R. Rep. 181 (HL) [4] [1999] Lloyds Rep. P.N. 332 [5] [1999] Lloyds Rep. P.N. 125 [6] [2004] P.N.L.R. 20 [7] 19th edition chapter 9 Mıtıgatıon of Damages [8] 1960 1 WLR 1038 [9] 2001 1 All ER Comm 822 Ca cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο