ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ ν. ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΑΒΒΑ, Aρ. Αγωγής: 4736/16, 8/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A225 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Aρ. Αγωγής: 4736/16 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ Ενάγουσας και ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΣΑΒΒΑ Εναγόμενη ----------------- Αίτηση για συνοπτική απόφαση από την Ενάγουσα, Αιτήτρια ημερ. 29.12.2016 ------------------- 8 Σεπτεμβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα Αιτήτρια: κ. Ε. Κουλλαπή Για την Εναγόμενη: κ. Γ. Αγγελίδης ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Mε την παρούσα αίτηση η Ενάγουσα ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της Εναγομένης ως η αξίωση στην ΄Εκθεση Απαίτησης. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18 θ.1(α), 2 και Δ.48 θ.1, 2 και 3, στην Νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως προς τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται, συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Κύπρου Κύπρου Τμηματάρχη/Ομαδάρχη στο Τμήμα Διεύθυνσης Ανάκτησης Χρεών και τερματισμού λογαριασμών δανείων της Ενάγουσας. Γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της πιο πάνω αγωγής από τα έγγραφα τα οποία κατέχει, από προσωπική επαφή και πείρα και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη συγκεκριμένη ένορκη δήλωση. Λέγει επίσης στην ένορκη του δήλωση ότι η Ενάγουσα είναι Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία σύμφωνα με τη σχετική Νομοθεσία και μεταξύ άλλων ασχολιών της περιλαμβάνεται και ο δανεισμός χρημάτων και/ή η παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων με αντάλλαγμα την πληρωμή τόκου. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει η Εναγόμενη σαν πρωτοφειλέτρια οφείλει στην Ενάγουσα το ποσό των €198.094,10 πλέον τόκους 9% από 6.8.2016 μέχρι εξοφλήσεως, δυνάμει σύμβασης δανείου ημερομηνίας 14.4.2010, όπως λεπτομερώς αναφέρεται στην ΄Εκθεση Απαίτησης της παρούσα Αγωγής. Περαιτέρω κατά ή περί την 14.4.2010 η Εναγόμενη για την πληρωμή και/ή εξασφάλιση πληρωμής του πιο πάνω ποσού, υποθήκευσε προς όφελος της Ενάγουσας δυνάμει υποθήκης με αρ. δήλωσης Υ5027/10, στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας, το ακίνητο που αναφέρεται στην παρούσα Αγωγή. Επεσύναψε στην ένορκη δήλωση αντίγραφο της σύμβασης δανείου ημερ. 14.4.2010, αντίγραφο της σύμβασης υποθήκης με αρ. Υ5827/10, αντίγραφο της έγγραφης δήλωσης των Εναγομένων για την εγγραφή της υποθήκης στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας, αντίγραφο της επιστολής τερματισμού του δανείου ημερ. 6.8.2015 και κατάσταση λογαριασμού ημερ. 3.8.
- Γνωρίζει ότι ο εν λόγω λογαριασμός υφίσταται και εξακολουθεί να είναι απαιτητός εκ μέρους της Ενάγουσας παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας προς τους Εναγόμενους για πλήρη εξόφληση. Οι Εναγόμενοι δεν έχουν καμία υπεράσπιση στην παρούσα υπόθεση και πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Τα στοιχεία του υποθηκευμένου ακινήτου είναι ένα διώροφο διαμέρισμα αρ. 7 στο ισόγειο με αρ. εγγραφής 4/3639, Φ/Σχ. 21/53W1 Τμήμα 4, Τεμάχιο 2348, Μερίδιο το όλον, στην ΄Εγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας. Η Εναγομένη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης, προσωπικά, στις 16.11.2016 και ακολούθως καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης και με δικηγόρο, το δικηγορικό γραφείο Π. Αγγελίδης και Σία ΔΕΠΕ, στις 27.1.
- Στις 21.3.2017 καταχώρησε ένσταση στην αίτηση της Ενάγουσας και επικαλέστηκε ως λόγους απόρριψης της αίτησης τους ακόλουθους: «
- Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Κύπρου Κύπρου είναι αναληθή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
- Η παρούσα αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη Νομική Βάση.
- Η Εναγόμενη έχει καλή και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση και πρέπει να της δοθεί το δικαίωμα να την παρουσιάσει σε ακροαματική διαδικασία.
- Η Ενάγουσα με την αγωγή της αιτείται ποσά μέσα στα οποία εμπεριέχονται καταχρηστικές και/ή παράνομες και/ή τιμωρητικές χρεώσεις και/ή τοκισμοί.
- Η Ενάγουσα παράνομα χρησιμοποιούσε ως διαιρέτη του τόκου έτος 360 αντί έτος 365 ημερών ή 366 ημερών ως προβλέπει ο Νόμος.
- Η αίτηση των Αιτητών παραβιάζει το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και το δικαίωμα της Εναγομένης να ακουσθεί.
- Η Υποθήκη του δανείου με αρ. Υ5027/10 είναι παράνομη και/ή άκυρη καθότι αντιβαίνει στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του
- Τα γεγονότα επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της Εναγομένης η οποία λέγει ότι έχει πλήρη γνώση όλων των γεγονότων της υπόθεσης από προσωπική της εμπλοκή. Η εγγραφή της υποθήκης προς όφελος της Αιτήτριας είναι άκυρη και ακυρώσιμη και παράνομη καθότι παραβιάστηκαν οι διατάξεις του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 και του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 καθώς οι Συνεργατικές Εταιρείες δεν επιτρεπόταν να υποθηκεύσουν ακίνητα. Δεν υπήρξε επιστολή απαίτησης και επιστολή τερματισμού της δανειακής συμφωνίας από την Αιτήτρια προς αυτή. Υπάρχουν λόγοι τους οποίους μπορεί να επικαλεστεί ούτως ώστε να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Η Ενάγουσα χρησιμοποιούσε ως διαιρέτη του τόκου 360 αντί έτος 365 ημερών ή 366 ημερών, κάτι που είναι παράνομο. Περαιτέρω αναφέρει πως το υπόλοιπο ποσό που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας περιέχει χρεώσεις και τόκους τους οποίους η Αιτήτρια δεν είχε δικαίωμα να χρεώνει καθώς είναι τιμωρητικοί και παράνομοι και καταχρηστικοί. Δηλαδή ενώ η Αιτήτρια όφειλε να χρεώνει την δανειακή σύμβαση με το βασικό της επιτόκιο πλέον περιθώριο ύψους 4,70% ήτοι επιτόκιο ύψους 8,95% αυτή χρέωνε με επιτόκιο ύψους 9,8%. Χαρακτηριστικό αυτής της παράνομης πρακτικής της Ενάγουσας είναι ότι στις 30.12.2011 το εν λόγω δάνειο χρεώθηκε με τόκο ύψους €13.851,18 και το υπόλοιπο ήταν €141.241,46 το οποίο με απλές μαθηματικές πράξεις συνεπάγεται ότι ο τόκος ήταν ύψους 9.8% και όχι 8.9% ως προέβλεπε το συμβόλαιο. Τα πιο πάνω, λέγει, αποδεικνύουν ότι πρέπει να της επιτραπεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της για να αφαιρεθούν αυτές οι παράνομες χρεώσεις. ΝOMIKH ΠΤΥΧΗ Μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφανίσεως καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση για συνοπτική απόφαση υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση, όχι της ίδιας της Ενάγουσας αλλά του Κύπρου Κύπρου, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι γνώστης των γεγονότων και ο οποίος επιβεβαίωσε το περιεχόμενο του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος (δυνάμει της Δ.2 Κ.6) ισχυριζόμενος ότι η Εναγομένη καταχώρησε εμφάνιση μόνο και μόνο για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας καθότι δεν έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση στην αγωγή. Η Ενάγουσα Αιτήτρια είναι Τραπεζικός Οργανισμός. Ως νομικό πρόσωπο που είναι, λειτουργεί μέσω αξιωματούχων και υπαλλήλων του. Αξιωματούχος ή υπάλληλος του οργανισμού, ανάλογα με τα καθήκοντα που ασκεί, είναι και γνώστης των συναλλαγών του Οργανισμού. Ο Κύπρος Κύπρου είναι Τμηματάρχης/Ομαδάρχης στο τμήμα διεύθυνσης ανάκτησης χρεών και τερματισμού λογαριασμών δανείων της Ενάγουσας, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της παρούσας Αγωγής από τα έγγραφα τα οποία κατέχει, από προσωπική επαφή και πείρα και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Γνώση αποκτάται από άμεση επαφή με τα έγγραφα του οργανισμού ή την επαγγελματική συνεργασία των υπαλλήλων του στην κανονική διεξαγωγή των εργασιών του. Στην απόφαση Marketr. Fin. Serv. Ltd ν. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2006)1 Α.Α.Δ. σελ. 223 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Η νομολογία έχει προσαρμόσει με τέτοιο τρόπο την ερμηνεία του όρου «θετική γνώση» ώστε να ανταποκρίνεται ρεαλιστικά προς τα σημερινά δεδομένα. Σε υπόθεση όπου ορκίστηκε υπάλληλος εταιρείας εκ μέρους της, αποφασίστηκε ότι είναι αναγκαίο σε περιπτώσεις εταιρειών να ορκίζεται φυσικό πρόσωπο και έτσι στον όρο «θετική γνώση» πρέπει να δίδεται τέτοια ερμηνεία που να είναι λογική υπό τις περιστάσεις και όχι αυστηρή σε βαθμό που να δημιουργεί πρακτικές δυσκολίες και να οδηγεί σε τυχόν παράλογα αποτελέσματα. Ο υπάλληλος που ορκίστηκε στην προκειμένη υπόθεση είχε στην κατοχή του όλα τα επίδικα έγγραφα των οποίων την ορθότητα έλεγξε ο ίδιος, που είχε και την ευθύνη παρακολούθησης του σχετικού λογαριασμού. (Pathe Freres Cinema Ltd v. United Electric Theatres [1914] 3 K.B. 1253). Στην Κυπριακή υπόθεση Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 782 υιοθετήθηκε παρόμοια θέση και μεταξύ άλλων λέχθηκαν και τα ακόλουθα στη σελ. 791: «Έχουμε την άποψη πως το ζήτημα του κατά πόσο ένα πρόσωπο είναι σε θέση να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα, εντός της έννοιας της Δ.18, θ.1 πρέπει να κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης. Πολύ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φύση της αξίωσης.» Το πρωτόδικο Δικαστήριο, εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές, κατέληξε στην απόφασή του ως ακολούθως: Η ομνύουσα δεν είναι τυχαίος υπάλληλος του οργανισμού που δεν έχει σχέση μ' αυτή την υπόθεση αλλά υπεύθυνη του νομικού τμήματος η οποία συμβουλεύει την Επιτροπή και καθοδηγεί τα υπόλοιπα τμήματα δια την εκτέλεση και διεκπεραίωση των εργασιών της Επιτροπής. Όλα τα έγγραφα σε σχέση με την υπόθεση είναι στην κατοχή της και είναι σε θέση να επιβεβαιώσει την αλήθεια των γεγονότων λόγω των εντολών της από την Επιτροπή να εκτελέσει την απόφαση, την συχνή της επικοινωνία με τον Πρόεδρο της Επιτροπής σε συνδυασμό με το γεγονός ότι έχει η ίδια εξετάσει τα έγγραφα για την ορθότητα των προτού προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Ενεργούσε για λογαριασμό της Επιτροπής και βασίσθηκε στην απόφαση της Επιτροπής δια να λάβει μέτρα για την είσπραξη του προστίμου. Επομένως, αφού ενεργεί με βάση αυτή την απόφαση τεκμαίρεται ότι την έχει ελέγξει και έχει βεβαιωθεί προσωπικά ότι έχει ληφθεί τέτοια απόφαση από την Επιτροπή. Αυτό ισχύει και για τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την είσπραξη του εν λόγω ποσού, συμπεριλαμβανομένου και του γεγονότος της έκδοσης του τιμολογίου. Αυτή έχει την γενική εποπτεία για τα μέτρα που λαμβάνονται για την είσπραξη του εν λόγω ποσού. Επομένως ελέγχει την ορθότητα όλων των εγγράφων και γνωρίζει σε ποιο στάδιο βρίσκεται η υπόθεση ως και επίσης γνωρίζει κατά πόσο έχει εισπραχθεί το εν λόγω ποσό. Με βάση τα πιο πάνω έχω ικανοποιηθεί ότι είναι σε θέση να επαληθεύσει και να επιβεβαιώσει θετικά το περιεχόμενο του Κλητηρίου Εντάλματος, πράγμα το οποίο έχει κάνει στην παράγραφο 1 της ένορκης της δήλωσης.» Οι πιο πάνω παρατηρήσεις του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τόσο αναφορικά με γεγονότα όσο και με την τελική του κατάληξη, μας βρίσκουν απόλυτα σύμφωνους και επικυρώνουμε το συμπέρασμα, πως, κάτω από τις συνθήκες της υπόθεσης, η ομνύουσα είχε την απαιτούμενη «θετική γνώση» και ως εκ τούτου ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις της Δ.18.» Επίσης στην απόφαση Παύλου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1051 λέχθηκαν τα εξής: «Ο ομνύοντας διαλαλεί την προσωπική του γνώση στα γεγονότα που αφορούν την αγωγή και την εμπλοκή του ιδίου στην εξέλιξη των γεγονότων διά της παρακολουθήσεως της κινήσεως του λογαριασμού και της συμμετοχής του εις την ετοιμασία σχετικής κατάστασης λογαριασμού την οποία και προσυπογράφει. Προκύπτει από τα λεχθέντα του, που κατ' αντιπαράθεση με τα γεγονότα στην Δημητρίου (πιο πάνω) δεν αμφισβητήθησαν, πως ήταν πρόσωπο ικανό εντός του ορισμού της Δ.18, θ.1 για να ορκιστεί θετικά τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύσει την αιτία της αγωγής όπως και έπραξε παραθέτοντας, εκ του περισσού ίσως, και τα σχετικά έγγραφα. Στην υπόθεση Pathe Freres Cinema Ltd. v. United Electric Theatres Ltd. [1914] 3 K.B. 1253, που μνημονεύεται στην Δημητρίου (πιο πάνω), ένορκη δήλωση από υπάλληλο της ενάγουσας εταιρείας, ο οποίος δήλωσε ότι τα γεγονότα βρίσκοντο εντός της προσωπικής γνώσης του, κρίθηκε ικανοποιητική. Έχω στην προκειμένη περίπτωση ικανοποιηθεί για την τήρηση από τους αιτητές των προϋποθέσεων ενεργοποίησης της δικαιοδοσίας έκδοσης συνοπτικής απόφασης.» Συμφωνούμε με την πιο πάνω θέση του πρωτόδικου Δικαστηρίου η οποία είναι πλήρως αιτιολογημένη. Εξάλλου η προσωπική γνώση του ενόρκως δηλούντα δεν είχε αμφισβητηθεί στην ένορκη δήλωση του ενισταμένου-εφεσείοντα ούτε ζητήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία η αντεξέτασή του. Αντίθετα, ενώ ο δικηγόρος των εφεσιβλήτων αγόρευε σε σχέση με τις προϋποθέσεις που θα έπρεπε να ικανοποιηθούν δυνάμει της Δ.18
(1), παρενέβη ο δικηγόρος του εφεσείοντα με τη δήλωση πως δεν υπήρχε αμφισβήτηση για το υπόλοιπο της ενοικιαγοράς και πως δεχόταν ότι ο μάρτυρας το γνώριζε.» Στην παρούσα υπόθεση ο ομνύοντας λέγει στην παράγραφο 1 της ένορκης του δήλωσης ότι είναι τμηματάρχης/ομαδάρχης στο τμήμα διεύθυνσης ανάκτησης χρεών και τερματισμού λογαριασμών δανείων της Ενάγουσας, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της πιο πάνω αγωγής από τα έγγραφα τα οποία κατέχει από προσωπική επαφή και πείρα και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επιβεβαιώνει ότι το χρέος που αξιώνεται με την αγωγή παραμένει ανεξόφλητο και ότι η Εναγόμενη δεν έχει καμιά απολύτως υπεράσπιση. Αντίθετη μαρτυρία δεν προσκομίστηκε ούτε αντεξετάστηκε ο ενόρκως δηλών Κύπρος Κύπρου. Βρίσκω ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1, για την έκδοση απόφασης με συνοπτική διαδικασία και το βάρος απόδειξης, σύμφωνα με τη νομολογία, μετατοπίζεται στους ώμους της Εναγομένης για να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή. Στην απόφαση Παύλου ν. Οργανισμού Χρηματοδότησης Τραπέζης Κύπρου Λτδ (ανωτέρω) λέχθηκαν τα εξής: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά εναπέθεσε το βάρος της απόδειξης στους ώμους του εφεσείοντα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση. Η νομολογία επί του θέματος αυτού είναι διαχρονικά πάγια (Βλέπε: Kypros Kyprianides v. Symeon Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, CY.E.M.S. Co. v. Central Co-operative Industries
(1982)1 C.L.R. 897, Χριστάκης Αυγουστή και Άλλος ν. Γεωργίου Πίριλλου
(1997)1 Α.Α.Δ. 5 και Vidisava Subotic v. Δήμου Στυλιανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 22). Οι αρχές που διέπουν την εφαρμογή της Δ.18 έχουν τεθεί από παλιά και επαναλαμβάνονται σε νεώτερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σκοπός της Δ.18 είναι να δώσει τη δυνατότητα στον ενάγοντα να επιτύχει συνοπτική απόφαση χωρίς δίκη αν μπορεί να αποδείξει την υπόθεσή του και αν ο εναγόμενος δεν μπορέσει να προβάλει μια καλόπιστη υπεράσπιση ή να εγείρει ζήτημα κατά της απαίτησης, το οποίο πρέπει να δικαστεί.» Στην απόφαση Κυριάκου ν. Αναστασίου
(2013)1 Α.Α.Δ. λέχθηκαν τα εξής: «Όσον αφορά την ουσία του θέματος, είναι γνωστό ότι η δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προς έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διεξαγωγής της δίκης και κατά συνέπεια αποτελεί από αυτή την άποψη ένα εξαιρετικό μέτρο. Προσφέρεται στα πλαίσια όσο το δυνατόν γρήγορης απονομής της δικαιοσύνης εκεί όπου ο ενάγων συμμορφούμενος με τις διατάξεις της Δ.18 θ.1, μετατοπίζει το βάρος στους ώμους του Εναγομένου για να αποκαλύψει καλή υπεράσπιση. Ο εναγόμενος θα πρέπει σύμφωνα με σαφή και καθιερωμένη νομολογία, να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να του δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση. Αναμφίβολα η εξουσία του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.18 ασκείται με φειδώ και όπου εμφανώς τα γεγονότα που η πλευρά του Εναγομένου παραθέτει μέσα από την ένσταση της, δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση, (δέστε Μάρκος Νικολάου Λτδ ν. Adamko Constructions Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ. 376). Έχει υποδειχθεί στη N.V. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 1912 και έχει επιβεβαιωθεί εκ νέου στην υπόθεση Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 408, ότι το δικαίωμα υπεράσπισης χωρίς όρους δεν «.. ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση διαφορετικά, θα ήταν εύκολο σε σχεδόν κάθε περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα την αχρήστευση του.». Το τι αναμένεται από ένα εναγόμενο όταν αντιμετωπίζει αίτηση για συνοπτική απόφαση έχει διαχρονικά επιβεβαιωθεί από τη φράση «condescend upon particulars». Στο Annual Practice 1970 σελ. 127, παρ. 14/3-4/4, αναφέρονται τα εξής: «The defendant's affidavit must "condescend upon particulars", and should, as far as possible, deal specifically with the plaintiff's claim and affidavit, and state clearly and concisely what the defence is, and what facts are relied on as supporting it. It should also state whether the defence goes to the whole or part of the claim, and in the latter case it should specify the part. . ... if a legal objection is raised, the facts and the point of law arising thereon must be clearly stated. Indeed, in all cases, sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence.» Η Εναγομένη έχει υποχρέωση όχι να αποδείξει την υπόθεση της αλλά να δώσει επαρκείς λεπτομέρειες προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου για να της δοθεί άδεια να υπερασπιστεί την υπόθεση. Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες να αντεξεταστεί. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Η μόνη σοβαρή υπεράσπιση που εγείρει η Εναγομένη είναι αυτή των παραγράφων 8 και 9 της ένορκης της δήλωσης. Ισχυρίζεται ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού περιέχει χρεώσεις και τόκους τους οποίους η Ενάγουσα δεν είχε δικαίωμα να χρεώνει καθώς είναι τιμωρητικοί, παράνομοι και καταχρηστικοί. Ενώ η Αιτήτρια όφειλε να χρεώνει την δανειακή σύμβαση με το βασικό της επιτόκιο πλέον περιθώριο ύψους 4,70% ήτοι επιτόκιο ύψους 8,95% αυτή χρέωνε με επιτόκιο ύψους 9,8%. Χαρακτηριστικό, λέγει, της παράνομης αυτής πρακτικής της Ενάγουσας είναι ότι στις 30.12.2011 το εν λόγω δάνειο χρεώθηκε με τόκο ύψους €13.851,18 και το υπόλοιπο ήταν €141.241,46 το οποίο με απλές μαθηματικές πράξεις συνεπάγεται ότι ο τόκος ήταν ύψους 9,8% και όχι 8,95% ως προέβλεπε το συμβόλαιο. Επίσης η Ενάγουσα χρησιμοποιούσε ως διαιρέτη του τόκου έτος 360 αντί έτος 365 ημερών ή 366 ημερών. Στην απόφαση Louis Georges Fashions Ltd και άλλων
(1996)1Α Α.Α.Δ. 272 αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην προκείμενη περίπτωση εάν, κατά την έκδοση της απόφασης στην αγωγή, το Επαρχιακό Δικαστήριο κατέληγε ότι υπήρξε ανατοκισμός, θα μπορούσε να τον παραμερίσει χωρίς να επηρεαστεί το υπόλοιπο της απαίτησης. Δηλαδή, η πρόνοια για ανατοκισμό δεν εμόλυνε τη σύμβαση στην ολότητα της: βλ. Turkish Bank of Nicosia Ltd. ν. Mustafa Η. Cukurova and Others
(1977)1 C.L.R. 233. Στο ίδιο κατατείνει και η απόφαση στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου και Άλλοι ν. Coudounaris Food Products Ltd. και Άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ.. 641. Επανέρχομαι στο θέμα της δικαιοδοσίας. Όπως και αν αντικρύσει κανείς την έννοια της - βλ. τις υποθέσεις Armah v. Government of Ghana [1966] 3 All E.R. 177 και Anisminic Ltd. ν. The Foreign Compensation Commission & 3 Another [1969] 1 All E.R. 208 - στην παρούσα περίπτωση δεν υπήρχε έλλειψη δικαιοδοσίας.» Στην υπόθεση ΖΑΡΤΑΡ ΠΑΧΑΤΟΥΡΙΑΝ ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ
(2002)1Α Α.Α.Δ. 322 αναφέρθηκαν τα εξής: «Τέλος, στο μέρος (γ) του λόγου έφεσης η Εφεσείουσα παραπονείται ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπ΄όψη του ότι η Εφεσείουσα δεν είχε προηγούμενη πληροφόρηση της κατάστασης λογαριασμού και έτσι δεν ήταν σε θέση να δώσει περισσότερα στοιχεία σε στήριξη της θέσης της εκτός αν αποκαλύπτετο πλήρως ο λογαριασμός. Είναι όμως, σύμφωνα με την πάγια νομολογία στην οποία παρέπεμψε σε έκταση η ευπαίδευτη δικαστής, και την οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε, υποχρέωση του εναγόμενου, εφ' όσον ο Ενάγων συμμορφωθεί με τις προϋποθέσεις της Δ.18 θ.1, να αποκαλύψει γεγονότα που του δίδουν δικαίωμα να υπερασπισθεί την αγωγή, παρέχοντας όχι γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς και πιθανολογήσεις αλλά επαρκή στοιχεία και λεπτομέρειες. Εν πάση περιπτώσει δε, όλα τα στοιχεία που αφορούσαν τη θέση της Εφεσείουσας για υπερχρεώσεις και ανατοκισμό τέθησαν ενώπιον του δικαστηρίου από την ίδια την Τράπεζα, η ενόρκως δηλούσα για την οποία και δεν αντεξετάσθηκε καν, και αναιρούσαν τη θέση της Εφεσείουσας. Και κάτι άλλο συναφές. Στο τέλος της ημέρας, η θέση της Εφεσείουσας απέληγε να είναι όχι η καθόλου αμφισβήτηση της υποχρέωσης της αλλά η αμφισβήτηση του ακριβούς ποσού που οφείλετο. Και αν ακόμα μπορούσε να δείξει ότι είχε δικαίωμα υπεράσπισης ως προς την έκταση των ισχυριζόμενων υπερχρεώσεων και ανατοκισμού, που δεν έδειξε, η άδεια υπεράσπισης θα περιορίζετο στην έκταση εκείνη και δεν θα εκάλυπτε το σύνολο της απαίτησης.» ΄Εχοντας κατά νου τα πιο πάνω που λέχθηκαν στις δύο αποφάσεις και τα όσα επικαλείται η Εναγόμενη στην ένορκη δήλωση της, που υποστηρίζει την ένστασή της, θα πρέπει να της δοθεί άδεια για να υπερασπιστεί τα όσα αναφέρει περί τόκου, στις παραγράφους 8 και 9 της ένορκής της δήλωσης. Στην αγόρευση του ο δικηγόρος της Ενάγουσας αναφέρει ότι από την κατάσταση λογαριασμού ημερ. 3.8.16, που συνοδεύει την ένορκη δήλωση, φαίνεται καθαρά ότι έναντι του εν λόγω δανείου η Εναγομένη κατέβαλλε σε διάφορες ημερομηνίες το ποσό των €22.110,32. Αν αφαιρεθεί το πιο πάνω ποσό από το ποσό του δανείου θα παραμείνει καθαρό υπόλοιπο €134.504,05, ποσό το οποίο δεν φέρει κανένα τόκο και/ή επιβάρυνση. Το εν λόγω ποσό είναι αδιαμφισβήτητο. Ουδένας άλλος λόγος για να δοθεί άδεια στην Εναγομένη να υπερασπιστεί, ευσταθεί. Ουδεμία άλλη καλόπιστη υπεράσπιση προβάλλεται ή εγείρεται κατά της απαίτησης της Ενάγουσας. Εκδίδεται συνοπτική απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €134.504,05. Επίσης εκδίδεται διάταγμα εκποίησης της υποθήκης ως η παράγραφος Γ της ΄Εκθεσης Απαίτησης. Όσον αφορά το θέμα των τόκων, παραμένει προς εκδίκαση. Δίδεται άδεια στην Εναγομένη όπως καταχωρήσει υπεράσπιση για το θέμα αυτό. Η υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από σήμερα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο