← Κύπρος

CORAL GROUP FINANCE LIMITED ν. VYACHESLAV ALEXEEVICH RUDNIKOV κ.α., Αρ. Αγωγής: 5038/14, 31/10/2017

CORAL GROUP FINANCE LIMITED ν. VYACHESLAV ALEXEEVICH RUDNIKOV κ.α., Αρ. Αγωγής: 5038/14, 31/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A295 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5038/14 Μεταξύ: CORAL GROUP FINANCE LIMITED Εναγόντων - και -

  1. VYACHESLAV ALEXEEVICH RUDNIKOV
  2. MT MANAGERS LIMITED
  3. R-STYLE HOLDINGS LIMITED Εναγομένων Αίτηση ημερ. 17.8.2017 εκ μέρους του Εναγομένου 1 και των Εταιρειών OMNIUM CORPORATE AND TRUSTEE SERVICES LTD και OMNISERVE LTD για Έκδοση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων. Ημερομηνία 31 Οκτωβρίου,
  4. Εμφανίσεις: Για Αιτητή - Εναγόμενο 1: κ. Α. Χαβιαράς για Χαβιαρά & Φιλίππου ΔΕΠΕ (κα Στ. Παπουή για να ακούσει απόφαση). Για Αιτητές 2 και 3: κ. Χρ. Φρακάλας για Ιωαννίδη Δημητρίου ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κ. Μ. Κυπριανού με κ. Χρ. Γαλανό για Μιχαλάκη Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για κ. Αντώνη Ζαπίτη και κ. Χριστόδουλο Μιχαηλίδη: κ. Συμ. Κουσιάππας για κ. Παπασάββα. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει άλλη μια Ενδιάμεση Απόφαση στα πλαίσια της πιο πάνω Αγωγής, με την οποία οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1-2 τις ακόλουθες θεραπείες, οι οποίες παρατίθενται αυτολεξεί: «
  5. Εναντίον του εναγόμενου 1 γενικές αποζημιώσεις για παράβαση των καθηκόντων του ως de facto και ή shadow διοικητικός σύμβουλος (director) της εναγόμενης 3 και/ή για παράβαση των καθηκόντων εμπιστοσύνης του (breach of fiduciary duties) προς την εναγόμενη 3 και/ή για το δόλιο σχέδιο που κατάρτισε και το ρόλο που διαδραμάτισε στο να προκαλέσει την εναγόμενη 3 να συνάψει συμφωνία ημερομηνίας 1/2/12 ('η Συμφωνία Μεταβίβασης') με κάποια εταιρεία CJSC Integration Systems (με προηγούμενη ονομασία ΖΑΟ Kompaniya R-Style) στη βάση της οποίας πέντε πολύτιμα εμπορικά σήματα ('τα Εμπορικά Σήματα') υποτίθεται ότι μεταβιβάσθηκαν στην εναγόμενη 3 και/ή για την αποτυχία του να διασφαλίσει ότι η εγκυρότητα της Συμφωνίας Μεταβίβασης δεν θα τίθετο υπό αμφισβήτηση και/ή για το ρόλο που στη συνέχεια διαδραμάτισε στο να αμφισβητήσει και/ή να προκαλέσει την αμφισβήτηση και/ή να συνδράμει στην αμφισβήτηση της Συμφωνίας Μεταβίβασης που είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση απόφασης από Ρωσικό Δικαστήριο με το οποίο η εναγόμενη 3 διατάχθηκε να παύσει να χρησιμοποιεί τα Εμπορικά Σήματα και να τα επιστρέψει στην CJSC Integration Systems.
  6. Εναντίον του εναγόμενου 1 διάταγμα του δικαστηρίου που να τον διατάσσει να αποδώσει λογαριασμό σε σχέση με τα χρήματα που εισέπραξε και/ή τα κέρδη που απεκόμισε ως αποτέλεσμα της παράβασης εκ μέρους του των καθηκόντων του ως de facto και ή shadow διοικητικός σύμβουλος (director) της εναγόμενης 3 και/ή της παράβασης των καθηκόντων εμπιστοσύνης του (breach of fiduciary duties) προς την εναγόμενη
  8. Εναντίον της εναγόμενης 2 γενικές αποζημιώσεις για παράβαση των καθηκόντων της ως διοικητικός σύμβουλος (director) της εναγόμενης 3 και/ή για παράβαση των καθηκόντων εμπιστοσύνης της (breach of fiduciary duties) προς την εναγόμενη 3 σε σχέση με το ρόλο που διαδραμάτισε η εναγόμενη 2 στο να συνάψει η εναγόμενη 3 τη Συμφωνία Μεταβίβασης.
  9. Εναντίον του εναγόμενου 1 τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω του ότι καταδολίευσε τα συμφέροντα της εναγόμενης
  11. Νόμιμο τόκο.
  12. Έξοδα και Φ.Π.Α» Όπως αναφέρεται στην Αγωγή, πρόκειται περί παράγωγης Αγωγής (derivative action) και καταχωρείται από μέτοχο προς όφελος και για λογαριασμό της Εναγόμενης 3 Εταιρείας, η οποία είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Ως γνωστό, παράγωγη είναι η Αγωγή που εγείρεται από ένα μέτοχο και βασίζεται σε αιτία Αγωγής που έχει η Εταιρεία. (Πιριλλής κ.ά ν. Κουή

(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 136, Θωμά κ.ά ν. Ηλιάδη
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1263 και Mammous κ.ά v. Willstrop. κ.α.
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 90). Σημειώνεται ότι η Αγωγή έχει επιδοθεί στις Εναγόμενες 2 και 3 στις 16.9.
  1. Η Εναγόμενη 2 Εταιρεία, η οποία επίσης είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο, καταχώρισε στις 29.9.14 σημείωμα εμφάνισης. Στις 22.2.16 έχει καταχωριστεί η Έκθεση Απαίτησης. Σύμφωνα με αυτήν, ο Εναγόμενος 1 φέρεται να παρακίνησε ανέντιμα και/ή να βοήθησε την Εναγόμενη 2 να παραβεί τα δικά της καθήκοντα εμπιστοσύνης προς την Εναγόμενη 3, αφού «την προκάλεσε και/ή την επέτρεψε να εξουσιοδοτήσει την Εναγόμενη 3 να προβεί στην μεταβίβαση των Εμπορικών Σημάτων ενώ γνώριζε ότι αυτή δεν ήταν συναλλαγή την οποία θα υποστήριζε ένας διοικητικός σύμβουλος, ο οποίος ενεργούσε με τη δέουσα ικανότητα, φροντίδα και επιμέλεια και με γνώμονα το συμφέρον της Εναγόμενης
  2. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά είναι υπαίτιος για τη συμμετοχή του μαζί με την Εναγόμενη 2 στην εκτέλεση της μεταβίβασης των Εμπορικών Σημάτων κατά τρόπο που παραβίασε το καθήκον εμπιστοσύνης (fiduciary duties) και/ή το καθήκον επιμέλειας που υπείχαν τόσο ο Εναγόμενος 1 όσο και η εναγόμενη 2» (παράγραφος 29 της Έκθεσης Απαίτησης). Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, ήταν να υποστεί απώλειες και ζημιές η Εναγόμενη 3, για τις οποίες αξιώνονται εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αποζημιώσεις. Δεν θα παραθέσω το ιστορικό όλων των Αιτήσεων που έχουν εκδικαστεί στα πλαίσια της Αγωγής. Θα αρκεστώ να αναφέρω πως οι Ενάγοντες στις 5.1.16 καταχώρισαν Αίτηση με την οποία αξίωναν τις ακόλουθες θεραπείες: «
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου να διορίζεται ο ελεγκτής κ Αντώνης Ζαπίτης από την Λευκωσία ως ενδιάμεσος παραλήπτης των μετοχών που ο εναγόμενος 1 κατέχει στην Κυπριακή εταιρεία CAPENDA LIMITED (HE 108774) (εφεξής 'οι Μετοχές' και 'η Capenda' αντίστοιχα) με εξουσία: (α) Να εξασκεί όλα τα δικαιώματα ψήφου (VOTING RIGHTS) ως και τα οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα που συνδέονται με τις Μετοχές. (β) Να διορίσει και/ή να αντικαταστήσει όλα τα μέλη και/ή οποιονδήποτε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Capenda που διορίστηκε από τον Εναγόμενο 1, με αποκλειστικό σκοπό την προστασία και/ή διατήρηση της αξίας των Μετοχών (THE PROTECTION AND PRESERVATION OF THE VALUE OF THE SHARES). (γ) Να λαμβάνει τα οποιαδήποτε διαβήματα τα οποία θεωρεί κατάλληλα για να διαφυλάξει τα περιουσιακά στοιχεία επί των οποίων επεκτείνεται η εξουσία του, ήτοι τα περιουσιακά στοιχεία της Capenda. (δ) Να λαμβάνει όλα τα αναγκαία δικαστικά και/ή άλλα διαβήματα, είτε στην Κυπριακή Δημοκρατία είτε σε οποιοδήποτε άλλο κράτος εκ μέρους της Capenda με σκοπό να προστατέψει και/ή διατηρήσει και/ή ανακτήσει την αξία των Μετοχών. (ε) Να προσλάβει και/ή εργοδοτήσει και/ή διορίσει οποιονδήποτε επαγγελματία και/ή σύμβουλο και/ή αντιπρόσωπο στην Κύπρο ή στο εξωτερικό που θα κρίνει κατάλληλο και/ή αναγκαίο για να τον βοηθήσει να προστατέψει και/ή να διατηρήσει την αξία των Μετοχών.
  4. Διάταγμα του δικαστηρίου το οποίο να διατάζει την Capenda ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή του γραμματέα και/ή των αξιωματούχων και/ή των εκπροσώπων και/ή των εντολοδόχων και/ή των αντιπροσώπων και/ή των υπαλλήλων της και/ή άλλως πως όπως επιτρέψουν πλήρη και ελεύθερη πρόσβαση και/ή παραδώσουν στον ενδιάμεσο παραλήπτη που δύναται να διορισθεί δυνάμει της παραγράφου 1 ανωτέρω, όλα τα βιβλία, μητρώα, συμφωνίες, πληρεξούσια και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη και/ή υποχρεώσεις και/ή εταιρικά θέματα της Capenda ως και των θυγατρικών της εταιρειών τα οποία ευρίσκονται υπό τον έλεγχο και/ή κατοχή και/ή φύλαξη και/ή εξουσία τους.
  5. Οποιοδήποτε περαιτέρω και/ή άλλο διάταγμα που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει κατάλληλο και/ή απαραίτητο υπό τις περιστάσεις.
  6. Όπως τα έξοδα της αίτησης επιφυλαχθούν μέχρις ότου κριθεί αν το οποιοδήποτε διάταγμα που δύναται να εκδοθεί θα καταστεί απόλυτο ή όχι.» Το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης της Αίτησης εξέδωσε στις 30.6.17 διάταγμα με το οποίο διορίζεται, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, ο ελεγκτής κ. Αντώνης Ζαπίτης από την Λευκωσία ως ενδιάμεσος παραλήπτης των μετοχών που ο εναγόμενος 1 κατέχει στην Κυπριακή Εταιρεία CAPENDA LIMITED (HE 108774) (εφεξής 'οι Μετοχές' και 'η Capenda' αντίστοιχα) με εξουσία να ασκεί όλα τα δικαιώματα ψήφου (VOTING RIGHTS) ως και οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα που συνδέονται με τις Μετοχές, με αποκλειστικό σκοπό την προστασία και/ή τη διατήρηση της αξίας των Μετοχών (THE PROTECTION AND PRESERVATION OF THE VALUE OF THE SHARES). Στις 17.8.17 ο Εναγόμενος 1 και οι Εταιρείες OMNIUM CORPORATE AND TRUSTEE SERVICES LTD και OMNISERVE LTD καταχώρισαν δύο Αιτήσεις. Μια δια Κλήσεως και μια Μονομερή. Με την Δια Κλήσεως αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «
  7. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την παύση και/ή απομάκρυνση και/ή τερματισμό και/ή την ακύρωση του διορισμού και/ή την αναστολή του διορισμού του κ. Αντώνη Ζαπίτη, από τη θέση του ενδιάμεσου Παραλήπτη των μετοχών του Αιτητή αρ 1 που κατέχει στο κεφάλαιο της CAPENDA LIMITED όπως αυτός έγινε με το διάταγμα που εκδόθηκε στις 30.06.2017 στην υπό τον ως άνω τίτλο αγωγή.(το «Διάταγμα Διορισμού»).
  8. Διάταγμα του Δικαστηρίου για ακύρωση και/ή τερματισμό της ισχύ­ος του Διατάγματος Διορισμού.
  9. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον κ. Αντώνη Ζαπίτη από του να ασκεί τις εξουσίες και/ή αρμοδιότητες που του παραχωρήθηκαν δυνάμει του Διατάγματος Διορισμού και/ή από του να διεκπεραιώνει και/ή να εκτελεί οποιαδήποτε καθήκοντα και/ή πράξεις περιγράφο­νται σε αυτό.
  10. Διάταγμα που να επαναφέρει την αιτήτρια 2 και την αιτήτρια 3 στις θέσεις διευθυντού και γραμματέα αντίστοιχα της CAPENDA LIMITED και διάταγμα που να ακυρώνει οποιεσδήποτε αποφάσεις τους που έλαβαν από τη θέση διευθυντού και γραμματέα αντίστοιχα.
  11. Διάταγμα που να ακυρώνει τη απόφαση της CAPENDA LIMITED ημερ. 7/8/17 ως μετόχου της KS Trust που λήφθηκε από τον Χριστόδουλο Μιχαηλίδη που διορίστηκε από τον Παραλήπτη ως απόφαση πέραν των εξουσιών δυνάμει του Διατάγματος Διορισμού.
  12. Οιονδήποτε άλλο Διάταγμα ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ή­θελε κρίνει ορθή και δίκαιη.
  13. Έξοδα Αίτησης και ΦΠΑ.» Και με την Μονομερή Αίτηση, τις ακόλουθες θεραπείες: «
  14. Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή των εξουσιών και/ή αρμοδιοτήτων και/ή δικαιωμάτων και/ή καθηκόντων του κ. Αντώνη Ζαπίτη ως ενδιάμεσου Παραλήπτη των μετοχών του Αιτητή αρ 1 που κατέχει στο κεφάλαιο της CAPENDA LIMITED όπως αυτός έγινε με το διάταγμα που εκδόθηκε στις 30.06.2017 στην υπό τον ως άνω τίτλο αγωγή (το «Διάταγμα Διορισμού») μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου ή περάτωσης της δια κλήσεως αίτησης ημερ 17/8/
  16. Ενδιάμεσο Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή των εξουσιών και/ή αρμοδιοτήτων και/ή δικαιωμάτων και/ή καθηκόντων του κ. Χριστόδουλου Μιχαηλίδη ως διευθυντή της CAPENDA LIMITED μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου ή περάτωσης της δια κλήσεως αίτησης ημερ 17/8/
  18. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται και/ή ανακαλείται κάθε πράξη και/ή ενέργεια και/ή απόφαση της εταιρείας CAPENDA LIMITED αναφορικά με την αντικατάσταση του Διοικητικού Συμβουλίου της θυγατρικής της εταιρείας KS-TRUST.
  19. Οιονδήποτε άλλο Διάταγμα ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη.
  20. Έξοδα Αίτησης και ΦΠΑ. Η Νομική βάση της Μονομερούς Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.42 θθ. 1-13 και Δ.48 θθ. 1-4, στα άρθρα 32 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, αρ. 14/60, στα άρθρα 4-9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ 6 στο άρθρο 7 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου (31(Ι)/1992), στη σχετική Αγγλική νομολογία καθώς και στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου.» Αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Ζήνωνα Νικολαΐδη, δικηγόρου. Αδελφός Δικαστής που επιλήφθηκε της Μονομερούς Αίτησης στις 17.8.17 εξέδωσε τα ακόλουθα Διατάγματα: «ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ την αναστολή των εξουσιών και/ή αρμοδιοτήτων και/ή δικαιωμάτων και/ή καθηκόντων του κ. Χριστόδουλου Μιχαηλίδη ως διευθυντή της CAPENDA LIMITED μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου ή περάτωσης της δια κλήσεως αίτησης ημερ. 17/8/
  21. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ εκδίδει διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται και/ή ανακαλείται κάθε πράξη και/ή ενέργεια και/ή απόφαση της εταιρείας CAPENDA LIMITED αναφορικά με την αντικατάσταση του Διοικητικού Συμβουλίου της θυγατρικής της εταιρείας KS-TRUST. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ εκδίδει διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η αναστολή κάθε άλλης εξουσίας που έχει δοθεί στον προσωρινό παραλήπτη με το διάταγμα ημερομηνίας 30.6.17, εκτός από την εξουσία συμμετοχής σε γενικές συνελεύσεις της εταιρείας CAPENDA LIMITED και την άσκηση δικαιώματος ψήφου ενόσω το αντικείμενο της ημερήσιας διάταξης μπορεί να αφορά ή να επηρεάζει την αξία των μετοχών που κατέχει στην εν λόγω εταιρεία ο εναγόμενος αρ.1.» Σε σχέση με το αιτητικό 1 της Αίτησης, διέταξε όπως η Αίτηση επιδοθεί. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν στις 24.8.17 Ένσταση, η οποία βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
  22. Οι Αιτήτριες 2 και 3 δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την υπό κρίση Αίτηση χωρίς να έχουν πρώτα προβεί σε αίτηση και να έχει προηγηθεί διάταγμα διατάττοντας την προσθήκη τους ως διάδικοι και/ή ως εναγόμενοι στην αγωγή.
  23. Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη καθώς μεταξύ άλλων δεν περιλαμβάνει την Δ.48 θ.8
(4)στη νομική της βάση.
  1. Οι Αιτητές δεν κατέδειξαν ότι έχουν συζητήσιμη υπόθεση και/ή ότι έχουν συζητήσιμη υπόθεση αναφορικά με τη δια κλήσεως αίτηση που καταχώρησαν την 17/8/
  3. Οι Αιτητές δεν κατέδειξαν ότι έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας και/ή ότι έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας αναφορικά με τη δια κλήσεως αίτηση που καταχώρησαν την 17/8/
  5. Οι Αιτητές δεν κατέδειξαν ότι θα υποστούν οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημία στη απουσία των διαταγμάτων που επιζητούνται και/ή που εκδόθηκαν βάσει της Αίτησης.
  6. Δεν υπήρχε οποιοδήποτε στοιχείο του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε τη μονομερή έκδοση των υπό κρίση διαταγμάτων ημερομηνίας 17/8/
  8. Οι Αιτητές είναι ένοχοι μη πλήρους και αληθινής αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος διότι παρέλειψαν να αναφερθούν στο γενικότερο πλαίσιο γεγονότων που δικαιολογούσε το διορισμό του παραλήπτη επί των μετοχών που ο Αιτητής 1 κατέχει στην εταιρεία Capenda Limited (εφεξής ο «Παραλήπτης» και η «Capenda» αντίστοιχα).
  9. Οι Αιτητές είναι ένοχοι μη πλήρους και αληθινής αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος διότι προέβησαν σε ψευδείς αναφορές περί απόρριψης από το Δικαστήριο αιτημάτων της Καθ' ης η Αίτηση που μεταξύ άλλων αφορούν τις εξουσίες του Παραλήπτη να αλλάζει το διοικητικό συμβούλιο της Capenda.
  10. Οι Αιτητές είναι ένοχοι μη πλήρους και αληθινής αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος διότι δεν αποκάλυψαν την επιστολή του Παραλήπτη προς την Αιτήτρια 3 ημερομηνίας 23/7/
  12. Οι Αιτητές είναι ένοχοι μη πλήρους και αληθινής αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος διότι δεν αποκάλυψαν τη σχέση των Αιτητριών 2 και 3 με τον Αιτητή
  14. Οι Αιτητές είναι ένοχοι μη πλήρους και αληθινής αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος καθότι παραπλάνησαν το Δικαστήριο αφήνοντας υπόνοιες ότι ο Παραλήπτης συνεργάζεται με τον Rilwan Bamgbala.
  15. Οι Αιτητές είναι ένοχοι μη πλήρους και αληθινής αποκάλυψης ουσιώδους γεγονότος διότι δεν αποκάλυψαν ότι η Aleynikova Eliza Feliksovna που διορίστηκε γενική διευθύντρια στην KS-Trust, ήτοι στη θυγατρική της Capenda, είναι εγκεκριμένη διαχειρίστρια στην Ρωσία.
  16. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της ακύρωσης των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων και την απόρριψη της Αίτησης.
  17. Η Αίτηση προωθείται με λανθασμένο δικονομικά τρόπο.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Αντρέα Λύτρα, ο οποίος αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Ενάγουσα να προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους της. Η ένορκη του δήλωση καταλαμβάνει 14 σελίδες. Σημειώνεται ότι εκ μέρους του κ. Αντώνη Ζαπίτη και του κ. Χριστόδουλου Μιχαηλίδη, εμφανίστηκε δικηγόρος ο οποίος δήλωσε ότι δεν θα καταχωρίσει ξεχωριστή Ένσταση και ότι υιοθετεί την Ένσταση των Εναγόντων. Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της Αγωγής, των Αιτήσεων και της Ένστασης. Το ίδιο ισχύει για το μαρτυρικό υλικό (συμπεριλαμβανομένων των Τεκμηρίων) που έχει προσαχθεί, τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων, και για τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Λόγος Ένστασης ότι οι Αιτητές 2 και 3 δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την υπό εκδίκαση Αίτηση χωρίς προηγουμένως αυτοί να έχουν εξασφαλίσει διάταγμα με το οποίο να προστίθενται ως διάδικοι και ως Εναγόμενοι στην Αγωγή Ο κ. Χαβιαράς παρέπεμψε στην Απόφαση του κ. Στ. Ναθαναήλ ημερ. 15.12.16, Αναφορικά με την Αίτηση του Richard Harazim από την Τσεχία, Πολιτική Αίτηση 140/16, στην οποία γίνεται μια λεπτομερής αναφορά στη Νομολογία που υπάρχει σε σχέση με τον πιο πάνω λόγο Ένστασης. Στην απόφαση αναφέρονται τα ακόλουθα: «Από όλα τα ανωτέρω συνάγονται τα εξής: Η ερμηνεία που δόθηκε στη Δ.48 θ.8
(4), αφορούσε ιδιάζοντα γεγονότα και εφαρμοζόταν σε άτομα που δεν είχαν ιδιαίτερο συμφέρον στην υπόθεση. Το λεκτικό της Δ.48 θ.8
(4), καθιστά σαφές ότι οποιοδήποτε πρόσωπο επηρεάζεται από διάταγμα μπορεί να αποταθεί για την ακύρωση ή διαφοροποίηση του. Ακόμη και να περιορίζεται η ερμηνεία από την ανάγκη να προηγηθεί αίτηση για συνένωση, που κατά την άποψη του Δικαστηρίου, θα ήταν μέτρο αχρείαστο στα δεδομένα της πρωτόδικης διαφοράς, και πάλι η Δ.48 θ.8
(4), προσφέρεται ως εναλλακτικό ένδικο μέσο. Όπως λέχθηκε στην Αίτηση των Τσίμον και Καλαβά
(1998)1 Α.Α.Δ. 1417, στη σοφία του ο κανονιστικός νομοθέτης θέσπισε την εν λόγω Διαταγή ώστε οι διαφορές να επιλύονται πρωτίστως στο Επαρχιακό Δικαστήριο, σε πρώτο δηλαδή βαθμό, και μετέπειτα, και εν ανάγκη, και κατ΄ έφεση. Αυτό είναι το ενδεδειγμένο διαδικαστικό μέτρο που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Η αναγκαιότητα συνένωσης του τρίτου προσώπου ως προϋπόθεση για υποβολή αίτησης για ακύρωση ή διαφοροποίηση εκδοθέντος διατάγματος, μόνο περιπλοκή μπορεί να επιφέρει στη διαδικασία. .............................................. Η προηγούμενη συνένωση του τρίτου προσώπου ως διαδίκου, κανένα σκοπό δεν εξυπηρετεί παρά μόνο τη διαιώνιση της διαφοράς, την επιμήκυνση της εκκρεμοδικίας και την περιπλοκή στη διαδικασία (ο ενάγων ή και ο εναγόμενος, πιθανότατα θα ενστούν στη συνένωση, τυχόν δε απόρριψη θα οδηγήσει σε έφεση), ενώ το μόνο που ενδιαφέρει το τρίτο πρόσωπο είναι η λειτουργία της δικής του επιχείρησης και πολύ λίγο ή καθόλου δεν επιθυμεί να εμπλακεί στη διαφορά των διαδίκων, (δέστε για παράδειγμα την Iraqi Ministry of Defence v. Arcepey Shipping Co. SA
(1981)1 Q.B. 65 και Galaxia Maritime S.A. v. Mineral Importexport
(1982)1 W.L.R. 539). Η τελευταία δε υπόθεση αποτελεί και αυθεντία στο ότι εκεί όπου το διάταγμα επεμβαίνει καίρια στα εμπορικά δικαιώματα τρίτου, το διάταγμα πιθανόν να ακυρωθεί εφόσον δεν είναι ορθό να διατηρείται προς όφελος του ενάγοντα με μόνη την παροχή εγγύησης ότι θα καλυφθούν τυχόν ζημιές του τρίτου προσώπου.» Θεωρώ πως ούτε και εδώ χρειαζόταν να γίνει Αίτηση με δεδομένο ότι οι Αιτητές 2 και 3 ήταν Διευθυντής και Γραμματέας αντίστοιχα της Εταιρείας Capenda μέχρι που αυτοί αντικαταστάθηκαν. Και οι τρεις Αιτητές θεωρούν πως η αντικατάσταση αυτών ήταν παράνομη και/ή έλαβε χώρα καθ΄ υπέρβαση εξουσίας. Αντιλαμβάνομαι πως οι Ενάγοντες δεν αμφισβητούν πως τα δύο αυτά πρόσωπα επηρεάζονται, και όντως επηρεάζονται, από το εκδοθέν διάταγμα κατ΄ επίκληση του οποίου έχουν αντικατασταθεί. Το Δικαστήριο βρίσκει ότι νομιμοποιούνται να καταχωρίσουν την παρούσα Αίτηση χωρίς να απαιτείται η συνένωσή τους στην Αγωγή. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60επί του οποίου βασίζεται η Αίτηση, παρέχει στα Δικαστήρια ευρύτατες εξουσίες για έκδοση οποιωνδήποτε διαταγμάτων, όταν κάτι τέτοιο κρίνεται δίκαιο ή πρόσφορο χωρίς να τίθεται οιοσδήποτε περιορισμός, (βλ. Α.Β.P. Holdings Ltd ν. Α. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694). Τα ίδια επαναλήφθηκαν και στη μεταγενέστερη υπόθεση Seamark Consult. Services Ltd κ.ά ν. Joseph P. Lasala κ.ά
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 162, στην οποία, για άλλη μια φορά λέχθηκε πως το άρθρο 32 παρέχει ευρύτατες εξουσίες στα Δικαστήρια, που ασκούν πολιτική δικαιοδοσία, να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη σελίδα 177 της απόφασης: «Η απαίτηση των σύγχρονων ρυθμών ζωής οδήγησαν τα Δικαστήρια στη σκέψη πως θα έπρεπε να αναδιαπλάσουν το πλαίσιο της εξουσίας τους για να παρέχεται σ΄ αυτά η δυνατότητα τέτοιου χειρισμού των προσωρινών διαταγμάτων, ώστε αυτά να καθίστανται αποτελεσματικά μέχρι τη λήξη της διαφοράς». Το ίδιο και στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά ν. Ιωάννη Κλούκινα, Πολιτικές Εφέσεις 319/11 και 320/11, απόφαση ημερ. 13.1.14, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. Ευρύτατη λοιπόν εξουσία παρέχεται, δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, στο Δικαστήριο που ασκεί πολιτική δικαιοδοσία να εκδώσει παρεμπίπτοντα διατάγματα τα οποία να καθίστανται αποτελεσματικά. Εκείνο που κρίνεται πάντοτε κάτω από το άρθρο 32 είναι αν πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις, κανένας άλλος περιορισμός δεν τίθεται.» Δεν θα παραθέσω τις γνωστές προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων ούτε την πλούσια Νομολογία που υπάρχει. Αναφέρω απλώς, πως σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 (πιο πάνω), έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Πρώτη και Δεύτερη Προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 Όσον αφορά στην πρώτη προϋπόθεση (Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201), διαπιστώνω ότι αυτή ικανοποιείται αφού υπάρχουν αιτούμενες θεραπείες στην Κυρίως Αίτηση που αφορούν στην απομάκρυνση και/ή τερματισμό του διορισμού του κ. Ζαπίτη από τη θέση του Ενδιάμεσου Παραλήπτη των μετοχών που κατέχει ο Εναγόμενος 1 στην Capenda Ltd, σε ακύρωση του διατάγματος διορισμού, σε διάταγμα που να επαναφέρει τους Αιτητές 2 και 3 στις θέσεις Διευθυντή και Γραμματέα αντίστοιχα της Capenda Ltd κλπ. Σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, έχω κατά νου ότι η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 225, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελίδα 237: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο έδωσε, πάλιν εσφαλμένα, ρητή αρνητική απάντηση στην εισήγηση, αντί να μετρήσει και αξιολογήσει και το στοιχείο τούτο, για τους σκοπούς μόνο της έκδοσης ή μη του διατάγματος». Παρόμοια θέματα εξετάστηκαν στην Απόφαση ημερ. 23.3.17 Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, και στην πρόσφατη Απόφαση ημερ. 26.9.17 Αθανάσιος Κυριάκου κ.ά ν. Πραξούλας Αντωνιάδου Κυριάκου, Πολ. Έφεση Αρ. Ε301/
  1. Συνεπώς, αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου και τις θέσεις της άλλης πλευράς πριν αποφασίσω κατά πόσο ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση, στις οποίες θα κάνω αναφορά αμέσως τώρα. Η θέση των Αιτητών είναι ότι ο Προσωρινός Παραλήπτης προέβηκε στις 11.7.17 άνευ λόγου και αιτίας και σε προφανή υπέρβαση των εξουσιών που του δίδονται από το διάταγμα. Συγκεκριμένα ισχυρίζονται ότι έχει προβεί στις ακόλουθες ενέργειες: «(α) Παύση της αιτήτριας 2 από τη θέση του μοναδικού διευθυντή της Capenda και στο διορισμό του κ. Χριστόδουλου Μιχαηλίδη από τη Λευκωσία ως μοναδικού διευθυντή της. (β) Παύση της αιτήτριας 3 από τη θέση γραμματέα της Capenda και στο διορισμό ως γραμματέα του δικηγόρου Ροβέρτου Βραχίμη από τη Λευκωσία. (γ) Αλλαγή του εγγεγραμμένου της εταιρείας και μεταφορά του στην διεύθυνση Χριστόδουλου Σώζου 31, Γραφείο 203, Ermes Building, 1096 Λευκωσία.» Στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  2. Μόλις ο αιτητής αρ 1 πληροφορήθηκε για τις ανωτέρω ενέργειες απέστειλε μέσω των δικηγόρων του επιστολή ημερ 10/8/2017 προς τον Προσωρινό Παραλήπτη και τους Χριστόδουλο Μιχαηλίδη, Ροβέρτο Βραχίμη και Έφορο Εταιρειών επισημαίνοντας ,μεταξύ άλλων , ότι με τις ως άνω ενέργειες:
  3. ο κ Αντώνης Ζαπίτης έχει υπερβεί τις εξουσίες οι οποίες του παραχωρήθηκαν με το Διάταγμα οι οποίες περιορίζονταν στην διεκδίκηση της κατοχής των μετοχών και εις την άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου εξ αυτών «με αποκλειστικό σκοπό την προστασία και/ή διατήρηση της αξίας των Μετοχών.
  4. οι κ.κ. Χριστόδουλος Μιχαηλίδης και Ροβέρτος Βραχίμης με το να αποδεχθούν να ενεργήσουν ως διευθυντής και γραμματέας της Capenda αντίστοιχα και ο κ Ροβέρτος Βραχίμης με το να κάνει παραστάσεις στον Έφορο Εταιρειών για αποδοχή των εντύπων ΗΕ2 και ΗΕ4 έχουν υποβοηθήσει τον Προσωρινό Παραλήπτη στην παράβαση του Διατάγματος και είναι ως εκ τούτου συνεργοί του στην παράβαση. Αντίγραφο της επιστολής ημερ 10/8/2017 παρουσιάζω και σημειώνω ως Τεκμήριο
  5. Στις 11/8/2017 ο Προσωρινός Παραλήπτης απάντησε με τηλεομοιότυπο στο οποίο παραδέχεται τις ως άνω ενέργειες αλλά ισχυρίζεται πως έγιναν νόμιμα και κατ' εξουσιοδότηση του Διατάγματος. Αντίγραφο του τηλεομοιότυπου ημερ 11/8/2017 παρουσιάζω και σημειώνω ως Τεκμήριο 2.» Και στην παράγραφο 10 τα ακόλουθα: «
  6. Από την Έκθεση επιβεβαιώνονται αφενός η αντικατάσταση του μοναδικού διευθυντή, του γραμματέα και του εγγεγραμμένου γραφείου της Capenda αλλά πρόσθετα προκύπτουν και άλλες ενέργειες του Προσωρινού Παραλήπτη που είναι καθ' υπέρβαση ή και ενάντια στις πρόνοιες του Διατάγματος. Συγκεκριμένα προκάλεσε απόφαση της Capenda:
  7. να τερματίσει την εξουσία του γενικού διευθυντή της Ρωσικής εταιρείας KS Trust, η οποία είναι θυγατρική εταιρεία της Capenda στη Ρωσία κ. Algashev Andrey Anatolyevich.
  8. Να διορίσει κάποια κα Aleynikova Eliza Feliksonva, υπήκοο της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως διευθύντρια της KS Trust για δύο χρόνια από την 8.8.
  10. Να εξουσιοδοτήσει την Aleynikova Eliza Feliksonva να κάμει τις απαραίτητες καταχωρήσεις στη Ρωσία ώστε να επιφέρει τις εν λόγω αλλαγές στην KS Trust. Η σχετική παράγραφος της Έκθεσης είναι η παράγραφος 10 και σχετική απόφαση είναι το τεκμήριο 6 στην Έκθεση. Είναι αξιοσημείωτο ότι την απόφαση (τεκμήριο 6 στην Έκθεση) την υπογράφει ο κ. Χρ. Μιχαηλίδης ο νέος δηλαδή διευθυντής της Capenda και παρουσιάζεται αυτό να γίνεται χωρίς εμπλοκή του Προσωρινού Παραλήπτη.» Οι Αιτητές θεωρούν ότι οι εξουσίες που έχουν ασκηθεί και οι Αποφάσεις που είχαν ληφθεί, δεν επιτρέπονταν από το εκδοθέν διάταγμα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στις παραγράφους 12 και 13 της ένορκης δήλωσης: «
  11. Ως φαίνεται από τα πιο πάνω διατακτικά δεν υφίσταται τέτοια εξουσία η οποία να εκπηγάζει από τις πρόνοιες του Διατάγματος. Τουναντίον ως φαίνεται και από το λεκτικό της απόφασης ημερομηνίας 30.6.2017 αυτό είχε ζητηθεί από το Δικαστήριο, το οποίο εν τη σοφία του ορθά αποφάσισε να εκδώσει μικρό μέρος των αιτούμενων διαταγμάτων με συστατική ως φαίνεται μορφή και φύση. Ειδικότερα στην σελίδα 9 της απόφασης ημερ 30/6/2017 που βρίσκεται στο φάκελο δικογραφίας φαίνεται η αρχική μορφή των αιτούμενων διαταγμάτων. Ως μέρος των αιτούμενων διαταγμάτων και ειδικότερα του σημείου 1 (β) επιζητείτο η αντικατάσταση του διοικητικού συμβουλίου της Capenda, το οποίο δεν εγκρίθηκε. Πέραν τούτου ως διαφαίνεται και στη σελίδα 35 της απόφασης το ίδιο το Δικαστήριο αναφέρει ότι εφόσον το αιτούμενο διάταγμα στρέφεται εναντίον προσώπου που δεν είναι διάδικος δεν μπορούν να εκδοθούν.
  12. Είναι λοιπόν προφανές ότι ο Προσωρινός Παραλήπτης έκαμε ακριβώς αυτά που το δικαστήριο αρνήθηκε να εξουσιοδοτήσει με το πρόσχημα πιθανού κινδύνου που παραμένει όμως εντελώς ατεκμηρίωτος. Αποκλειστικός σκοπός διορισμού του Προσωρινού Παραλήπτη επί των μετοχών, τις οποίες ο αιτητής αρ 1 ως πλειοψηφικός μέτοχος κατέχει στην Capenda, είναι η διαφύλαξη και διατήρηση της αξίας των μετοχών. Πέραν του γενικόλογου και αόριστου ισχυρισμού ότι υπήρχε υπόνοια ότι η διεύθυνση της Capenda διατηρούσε φιλικούς δεσμούς με τον πλειοψηφικό μέτοχο δεν παρουσιάζεται ίχνος μαρτυρίας η οποία να καταδεικνύει εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον το βάσιμο τέτοιου ισχυρισμού αλλά και να αιτιολογεί τις ενέργειες του Προσωρινού Παραλήπτη ως απαραίτητες ενέργειες για τη διαφύλαξη της αξίας των μετοχών.» Οι Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση παραδέχονται, και ορθά, ότι τα θέματα που εγείρονται και στις δύο Αιτήσεις αφορούν σε μεγάλο βαθμό στην ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 30.6.
  13. Αντιλαμβάνομαι πως δεν αμφισβητούν ότι ο Παραλήπτης έχει προβεί σε αυτές τις ενέργειες για τις οποίες κάνουν αναφορά οι Αιτητές. Η θέση τους είναι πως αυτές «έγιναν στα πλαίσια της εξουσίας που του έδωσε το Δικαστήριο και σύμφωνα με το διάταγμα διορισμού του». Είναι περαιτέρω η θέση τους πως όλες οι ενέργειες του Παραλήπτη ήταν αναγκαίες για να προστατεύσει την αξία των μετοχών του Εναγόμενου 1 στην Capenda. Επαναλαμβάνω πως έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο της μαρτυρίας. Ασφαλώς δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο κατά πόσο οι ενέργειες και αποφάσεις που έχουν λάβει χώρα ήταν ή όχι νόμιμες ή σύμφωνες με το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 30.6.
  14. Αυτό θα γίνει όταν το Δικαστήριο θα εξετάζει τη σχετική Αίτηση που έχει καταχωριστεί και εκκρεμεί. Έχοντας ενώπιον μου το περιεχόμενο του διατάγματος και τις ενέργειες και αποφάσεις που ο κ. Ζαπίτης έχει λάβει, βρίσκω ότι η αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης των Αιτητών δεν έχει εξασθενήσει σε βαθμό που αυτοί να μην έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας στα πλαίσια εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης. Βρίσκω πως από την προσαχθείσα μαρτυρία οι Αιτητές έχουν ικανοποιήσει και την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 που αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Με άλλα λόγια, βρίσκω πως υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας να υπάρχει παράβαση του εκδοθέντος διατάγματος. Λόγος Ένστασης ότι δεν υπήρχε το στοιχείο του επείγοντος-Λόγος Ένστασης ότι οι Αιτητές δεν έχουν προβεί σε «πλήρη και αληθινή αποκάλυψη» ουσιωδών γεγονότων Στην υπόθεση COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING A.G. κ.ά, Πολ. Έφεση Ε6/2014, απόφαση ημερ. 27.2.15, λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν «θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο .. και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του ..». Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου
(2004)1Β ΑΑΔ 784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» Στην υπόθεση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterp. Ltd κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280, προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπ΄ όψιν το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των γεγονότων που συνιστούσαν «την αιτία αγωγής των εναγόντων και την καταχώρηση της αγωγής και της αίτησης για ενδιάμεσο διάταγμα». Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την πιο πάνω θέση, ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 287: «. Παραβλέπουν ακόμα ένα σημαντικότατο παράγοντα ότι η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερο, οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε I.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελ.223). Στην παρούσα υπόθεση καταλήγουμε ότι δεν υπήρξε μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας, ενώ δεν υποστηρίκτηκε καν από τους εφεσείοντες ότι υπέστηκαν οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την καθυστέρηση. Εξ άλλου, αν δεχόμαστε το επιχείρημα των εφεσειόντων, θα καταλήγαμε στη λανθασμένη θέση ότι εκτός αν η αγωγή εγείρεται αμέσως μετά τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος, ο ενάγων δεν δικαιούται της προστασίας συντηρητικού διατάγματος. Ούτε η καθυστέρηση μεταξύ αγωγής και αίτησης για συντηρητικό διάταγμα λειτουργεί αρνητικά εναντίον του αιτητή, εκτός αν από την καθυστέρηση επηρεάζονται τα δικαιώματα του αντιδίκου του.» Πρόκειται περί αβάσιμων λόγων Ένστασης. Εδώ, οι Αιτητές σε σύντομο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία που έλαβαν γνώση για τις παράνομες ενέργειες του Προσωρινού Παραλήπτη ως λεπτομερώς περιγράφονται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τη Μονομερή Αίτηση, καταχώρισαν και τις δύο Αιτήσεις. Κατ΄ επέκταση καθυστέρηση στην καταχώριση της διαδικασίας δεν υπήρξε, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι έλαβαν γνώση από τις 25.7.17, ημερομηνία που φέρεται να έχει επιδοθεί η επιστολή ημερ. 23.7.17 προς την Omniserve Ltd. Είχαν δε αναφέρει ενώπιον του Αδελφού Δικαστή και τα ακόλουθα: «
  1. Πληροφορούμαι από τον δικηγόρο του Αιτητή αρ. 1 στην Ρωσία πως η Aleynikova Eliza Feliksonva έχει ήδη αρχίσει την διαδικασία καταχώρησης του δικού της ονόματος ως διευθυντή της KS Trust και εκτός εάν ανασταλεί η εξουσία του Προσωρινού Παραλήπτη αυτή θα συμπληρωθεί στις 18/08/
  2. Είναι επομένως επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αναστολής άμεσα.
  3. Σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων τότε ο Προσωρινός Παραλήπτης των μετοχών του πλειοψηφικού μετόχου της Capenda θα αφεθεί ελεύθερος να ενεργεί κατά το δοκούν ως σαν να έχει αναλάβει καθήκοντα παραλήπτη/διαχειριστή της εταιρείας κάτι το οποίο εκ φεύγει των εξουσιών του με απρόβλεπτες συνέπειες για τα συμφέρονται όχι μόνον των μετόχων αλλά και τις ίδιας της εταιρείας.
  4. Είναι και επιεικές να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αναστολής. Ο Προσωρινός Παραλήπτης βρίσκεται ήδη σε πλήρη έλεγχο της εταιρείας Capenda και δεν υπάρχει οτιδήποτε που να μπορεί να διενεργηθεί από τους Αιτητές που να μπορεί να προκαλέσει αλλαγή στην αξία των μετοχών. Η KS Trust ήταν πάντα έξω από τις εξουσίες του Προσωρινού Παραλήπτη και είναι αξιοσημείωτο ότι η απόφαση αλλαγών στην KS Trust δεν γίνεται με την άσκηση των δικαιωμάτων ψήφου που δόθηκαν στον Προσωρινό Παραλήπτη αλλά με απόφαση του Χριστόδουλου Μιχαηλίδη κάτι δηλαδή εντελώς έξω από το Διάταγμα.» Ως εκ τούτου, ενώπιον του Δικαστηρίου είχαν τεθεί τέτοια γεγονότα που δικαιολογούσαν την παροχή προσωρινών θεραπειών στην απουσία της άλλης πλευράς. Όσον αφορά στους λόγους Ένστασης ότι οι Αιτητές έχουν αποκρύψει γεγονότα, βρίσκω πως ενώπιον του Δικαστηρίου με τη Μονομερή Αίτηση είχαν θέσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα και δεν τίθεται θέμα απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων τα οποία θα είχαν επίδραση στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, οι Αιτητές ισχυρίστηκαν ότι το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 30.6.17 δεν επέτρεπε τις συγκεκριμένες ενέργειες τις οποίες οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν αμφισβητούν. Παραθέτοντας ενώπιον του αδελφού Δικαστή το περιεχόμενο του εκδοθέντος διατάγματος ανέφεραν πως οι ενέργειες που έλαβαν χώρα δεν καλύπτονταν από το διάταγμα. Μάλιστα ήταν η θέση τους ενώπιον του αδελφού Δικαστή με αναφορά στο περιεχόμενο της Αίτησης ημερ. 5.1.16, πως η Αίτηση των Εναγόντων δεν είχε εγκριθεί στο σύνολό της αφού ήταν η θέση τους πως το Δικαστήριο «αποφάσισε να εκδώσει μικρό μέρος των αιτούμενων διαταγμάτων με συσταλτική ως φαίνεται μορφή και φύση». Ήταν τελικά η θέση τους πως αυτά που το Δικαστήριο δεν επέτρεψε με το εκδοθέν διάταγμα, το έπραξε ο Προσωρινός Παραλήπτης. Σε σχέση με τον ισχυρισμό των Εναγόντων ότι δεν απεκάλυψαν την επιστολή ημερ. 23.7.17 προς την Omniserve Ltd, διαπιστώνω ότι με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση γίνεται αναφορά στην Έκθεση του Προσωρινού Παραλήπτη και ότι αυτή είναι καταχωρισμένη στον φάκελο της υπόθεσης. Πράγματι, στην Έκθεση που βρίσκεται καταχωρισμένη υπάρχει η εν λόγω επιστολή. Εν πάση περιπτώσει, δεν θεωρώ πως η ειδική αναφορά σε αυτή την επιστολή θα επηρέαζε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά την έκδοση των διαταγμάτων με Μονομερή Αίτηση. Ως ελέχθη, αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης δεν υπήρξε. Βρίσκω, πως οι Αιτητές παρέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία κρίθηκαν από το Δικαστήριο ικανά για να χορηγηθούν με Μονομερή Αίτηση οι θεραπείες που χορηγήθηκαν. Η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών δικαιολογούσε την παροχή θεραπείας με Μονομερή Αίτηση, αφού υπήρχε ισχυρισμός ότι χωρίς τα διατάγματα ο Προσωρινός Παραλήπτης θα συνέχιζε να ενεργεί αυθαίρετα με απρόβλεπτες συνέπειες όχι μόνο για τα συμφέροντα των μετόχων αλλά και της ίδιας της Εταιρείας. Στην Τσιαντής ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2029, εξετάστηκαν παρόμοια θέματα. Στις σελ. 2040, 2041 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Το κατεπείγον του θέματος μπορεί να προκύψει και μετά την γένεση της βάσης της αγωγής. Όπως παρατηρεί ο Χατζηχαμπής, Δ. στην Χριστοδούλου (πιο πάνω) «το κρίσιμο στοιχείο για την αίτηση δεν ήταν ο χρόνος έγερσης της αιτίας αγωγής αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση θεραπεία». Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσίβλητοι επεδίωξαν την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους εντός περιόδου μικρότερης των 4 μηνών από την ημερομηνία της ειδοποίησης των δικηγόρων των εφεσιβλήτων - 2.1.2000 - προς τον εφεσείοντα. Ισχυρίστηκαν ότι παρά την επίσχεση ήταν δυνατή η πώληση των μετοχών κατ' εφαρμογή του συστήματος της αποϋλοποίησης και ότι «είναι κατεπείγον όπως δοθεί το διάταγμα καθ' ότι ο εναγόμενος θα μπορεί να πωλήσει, μεταβιβάσει και αποξενώσει τις μετοχές». Έχουμε λάβει υπόψη τα σχετικά γεγονότα. Με δεδομένη την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και ορατή την πιθανότητα επιτυχίας θεωρούμε ότι η προστασία των δικαιωμάτων των εφεσειόντων καθίστατο επείγον ζήτημα. Επομένως το επίδικο διάταγμα μπορούσε να χορηγηθεί μετά από μονομερή αίτηση. Περαιτέρω θεωρούμε ότι η καθυστέρηση - μικρότερη των 4 μηνών - εξεταζόμενη σε συνάρτηση με τους πιο πάνω δύο παράγοντες - την ουσία της υπόθεσης και τον επηρεασμό των δικαιωμάτων του εφεσείοντα - δεν ήταν τέτοια που να δικαιολογεί την άρνηση χορήγησης ενδιάμεσης θεραπείας. Ο σχετικός λόγος της έφεσης δεν ευσταθεί.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Τρίτη Προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 Όσον αφορά στην τρίτη προϋπόθεση, θα αναφέρω απλώς ότι έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι η δυσκολία ή η αδυναμία για πλήρη απονομή δικαιοσύνης περιλαμβάνει και άλλα κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπω στην Όξυνος κ.ά ν. Λου
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1066, όπου στις σελίδες 1080-1081 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Ειδικότερα, και σε σχέση με την τρίτη θεσμική προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60, στην οποία να σημειωθεί δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εφεσειόντων, υπενθυμίζουμε την αρχή ότι οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν τη μοναδική παράμετρο κρίσης του συγκεκριμένου θέματος. Υπόψη λαμβάνονται και άλλα στοιχεία και μεταβλητά κριτήρια και σε τελική ανάλυση η αδυναμία ή η δυσκολία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα, (Κυρισάββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Kωνσταντίνου Kκίζη κ.ά. v. Κύζη ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Mαριτσούς Kωστή Kκίζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Ας μη μας διαφεύγει ότι η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση M. and Ch. Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. v. Τhe Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία.» Εδώ βεβαίως υπάρχει ισχυρισμός εκ μέρους των Αιτητών ότι χωρίς το αιτούμενο διάταγμα αναστολής ο προσωρινός παραλήπτης των μετοχών θα συνεχίσει να παραβιάζει τις πρόνοιες του διατάγματος διορισμού του και να ενεργεί κατά το δοκούν, με απρόβλεπτες συνέπειες όχι μόνο για τα συμφέροντα των μετόχων αλλά και της ίδιας της Εταιρείας. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση, αφού χωρίς τα εκδοθέντα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Βρίσκω ότι όλοι οι λόγοι Ένστασης των Εναγόντων (τους οποίους έχω θέσει ενώπιον μου) είναι αβάσιμοι, ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και ότι ενδείκνυται η οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Πριν καταλήξω στην πιο πάνω απόφαση μου, έκρινα, πέρα από την πλήρωση των προϋποθέσεων του Νόμου, ότι η οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων είναι και δίκαιη και πρόσφορη. Για το θέμα αυτό παραπέμπω και στο Σύγγραμμα των κ.κ. Γιώργου Ερωτοκρίτου και Πέτρου Αρτέμη «Διατάγματα», Έκδ. 2016, όπου στις στη σελ. 145 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Αποφασίζοντας κατά πόσον είναι «δίκαιον ή πρόσφορον» να εκδοθεί ένα διάταγμα, το δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους σχετικούς παράγοντες και να αποδώσει σ' αυτούς την πρέπουσα βαρύτητα. Η βαρύτητα κάθε παράγοντα δεν είναι πάντα η ίδια και εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Γι' αυτό και η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου έχει τόση μεγάλη, και πολλές φορές καθοριστική, σημασία. Ως γενική αρχή το δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, λαμβάνει πρωτίστως υπόψη (
  1. i)τις ανάγκες της δικαιοσύνης σε συνδυασμό με τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης και (
  2. ii)κατά πόσο θα πρέπει να διατηρηθεί η κατάσταση που επικρατούσε πριν ο εναγόμενος αρχίσει τη δραστηριότητα του (status quo ante). Πέραν τούτου, δεν είναι δυνατή η εκ των προτέρων απαρίθμηση των παραγόντων οι οποίοι ενδεχομένως θα έχουν επίδραση στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου. Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να αποδειχθεί ότι έχουν μεγαλύτερη σημασία από άλλους. Μπορεί ένας παράγοντας να αποδειχθεί ο πιο σημαντικός από όλους. Γι' αυτό και κανένας παράγοντας δεν μπορεί να αγνοείται ή να υποτιμάται» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χρίστος Ευστρατίου ν. Dicran Ouzounian and Company Limited, Πολ. Έφεση 292/2010, απόφαση ημερ. 20.1.14: «Τέλος, κρίνουμε ότι δεν ευσταθεί και ο τρίτος λόγος έφεσης και σχετικά είναι αρκετό να υπενθυμίσουμε ότι το ισοζύγιο των πιθανών επιπτώσεων (balance of convenience) έχει στο επίκεντρο του τον κίνδυνο αδικίας που θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. Ο κίνδυνος αυτός εναποθέτει στο Δικαστήριο το καθήκον όπως, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, ισοζυγίζει τα ενώπιον του στοιχεία και υιοθετεί εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους αδικίας (βλ. Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, η οποία υιοθέτησε τα λεχθέντα από το Δικαστή Hoffman στην Films Rover International Ltd v. Cannon Film Sales Ltd [1987] 1 W.L.R. 670).» Στην υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 C.L.R. 152, το προσωρινό διάταγμα ακυρώθηκε από το Εφετείο αφού με αυτό απλώς αναστέλλετο η πληρωμή προστίμου που επιβλήθηκε στον Ενάγοντα κατόπιν πειθαρχικής καταδίκης του από την Εναγόμενη Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου. Κρίθηκε πως αν ο Ενάγων πλήρωνε το πρόστιμο ύψους Λ.Κ.5.000, δεν θα προκαλείτο σε αυτόν ανεπανόρθωτη ζημιά. Με άλλα λόγια, κρίθηκε ότι ο ισοζυγισμός των επιπτώσεων δεν ήταν προς όφελός του. Εδώ, βρίσκω ότι ο ισοζυγισμός των επιπτώσεων είναι έκδηλα προς όφελος των Αιτητών οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ο Προσωρινός Παραλήπτης έχει υπερβεί τις εξουσίες του, με αποτέλεσμα αυτή η υπέρβαση να εγκυμονεί απρόβλεπτους κινδύνους , όχι μόνον για τα συμφέροντα των μετόχων αλλά και της Εταιρείας. Από την άλλη, η διατήρηση των διαταγμάτων δεν επηρεάζει την εξουσία του Προσωρινού Παραλήπτη να λαμβάνει μέρος σε Γενικές Συνελεύσεις της Εταιρείας Capenda Ltd και να ψηφίζει για θέματα που αφορούν στην αξία των μετοχών που κατέχει στην εν λόγω Εταιρεία ο Εναγόμενος 1. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρεία. Προς τούτο παραπέμπω και στην υπόθεση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd.,
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1237, όπου στη σελίδα 1244 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προτού ασχοληθούμε με τους λόγους έφεσης, σημειώνουμε ότι δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί. Ακολουθεί ότι το Εφετείο δεν επεμβαίνει, παρά μόνο εάν διαπιστώσει ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκήθηκε έξω από κάθε πλαίσιο αρχών, που η νομολογία αναγνωρίζει. Τα όσα αναφέρονται στις αποφάσεις, στις οποίες οι συνήγοροι μας παρέπεμψαν, δεν μπορεί παρά να ιδωθούν μέσα στο σύνολο των δικών τους γεγονότων και περιστατικών.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Τα εκδοθέντα διατάγματα ημερ. 17.8.17 θα ισχύουν μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης Δια Κλήσεως ημερ. 17.8.17 ή μέχρι άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Δεν θεωρώ ορθό να εκδοθεί το γενικό ενδιάμεσο διάταγμα που αξιώνεται με την παράγραφο
(1)στη Μονομερή Αίτηση. Οι Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση καταδικάζονται στα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.