ALPHA INSURANCE LTD ν. ΣΩΤΗΡΟΥΛΛΑΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 7222/2014, 24/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A281 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Κλεόπα-Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7222/2014 Μεταξύ: ALPHA INSURANCE LTD Ενάγουσας και ΣΩΤΗΡΟΥΛΛΑΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Εναγομένης --------------------- Αίτηση ημερ. 10.11.2016 για Διαγραφή της παραγράφου 4 της Υπεράσπισης Ημερομηνία: 24 Οκτωβρίου, 2017 Για ενάγουσα-αιτήτρια : κα Χρ. Ερωτοκρίτου Για εναγομένη-καθ' ης η αίτηση : κα Ν. Μιχαηλίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η ενάγουσα εξαιτείται τη διαγραφή της παραγράφου 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης και ειδικότερα «της αναφοράς της στις παρ. 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης καθότι πρόκειται περί παράτυπης ή/και αντινομικής ή/και επιπόλαιης ή/και ενοχλητικής δικογράφησης ή/και τείνει να επηρεάσει ή/και καθυστερήσει τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης». Σημειώνεται ότι αρχικά η εναγομένη είχε καταχωρίσει Έκθεση Υπεράσπισης στις 7.4.2015 μόνη της, χωρίς δικηγόρο, η οποία κατόπιν αίτησης της ενάγουσας ημερ. 6.5.2015 και απόφασης του Δικαστηρίου 23.12.2015 και χωρίς να υπάρχει Ένσταση, διεγράφη με βάση τη Δ.27 θ. 3, εφόσον δεν προωθείτο κανένας ισχυρισμός ως προς τα επίδικα γεγονότα και περιείχε μόνο γενικές αρνήσεις των παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης. Στη συνέχεια, η εναγομένη διόρισε δικηγόρο και στις 9.11.2016 καταχώρισε νέα Έκθεση Υπεράσπισης. Την αμέσως επόμενη ημέρα, η ενάγουσα καταχώρισε τόσο την υπό κρίση αίτηση, όσο και Απάντηση στην Υπεράσπιση. Η αίτηση στηρίζεται στις Διαταγές 19 θ. 4, 26, 27 θ. 1-3, Δ.48 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση εμφαίνονται, σύμφωνα με την αιτήτρια, στον φάκελο της διαδικασίας. Η εναγομένη καταχώρισε Ένσταση όπου προβάλλει τους ακόλουθους λόγους, ως μπορώ να συνοψίσω: Η ενάγουσα-αιτήτρια δεν δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και η διαδικασία που έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα είναι παράτυπη και αντίκειται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Δεν έχει καταδειχθεί κανένας λόγος για διαγραφή ισχυρισμών ή δικογράφου. Η αιτήτρια δεν εξειδικεύει τους λόγους για τους οποίους η Υπεράσπιση είναι παράτυπη και/ή αντινομική και/ή επιπόλαιη και/ή ενοχλητική και/ή τείνει να επηρεάσει και/ή καθυστερήσει τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Συνεπώς η Αίτηση είναι μετέωρη και προκαλείται αμηχανία στην καθ' ης η αίτηση εφόσον δεν δύναται να τοποθετηθεί με ακρίβεια σχετικά με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας. Η καθ' ης η αίτηση δεν εγείρει στην Υπεράσπισή της θέματα και/ή δεν δικογραφεί τους ισχυρισμούς της παράτυπα και/ή αντινομικά και/ή επιπόλαια και/ή ενοχλητικά και/ή με τρόπο που τείνει να επηρεάσει και/ή καθυστερήσει τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Οι λόγοι που επικαλείται η αιτήτρια δεν συνιστούν επαρκείς λόγους για διαγραφή της Υπεράσπισης. Η καθ' ης η αίτηση προέβαλε νόμιμα τους ισχυρισμούς της στην Υπεράσπιση σύμφωνα με τους κανόνες δικογραφίας και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και την ισχύουσα πρακτική και Νομολογία. Η Υπεράσπιση δεν θέτει την αιτήτρια σε δυσμενή θέση ούτε επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντά της αφού η αιτήτρια τελευταία είχε τη δυνατότητα και/ή την ευχέρεια να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης. Η Υπεράσπιση αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και/ή είναι απολύτως αναγκαία ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ολοκληρωμένη εικόνα των ισχυρισμών της υπεράσπισης της εναγομένης ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να εκδικάσει τα επίδικα ζητήματα της αγωγής. Η αίτηση καταχωρίσθηκε πολύ καθυστερημένα χωρίς να έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση και/ή αιτιολογία, καθιστώντας την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων άδικη για την καθ' ης η αίτηση και προκαλώντας αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση και/ή θα εμποδίσει την πρόσβασή της στο Δικαστήριο και/ή την προβολή της υπεράσπισής της και/ή θα συνιστά παραβίαση των Συνταγματικών της δικαιωμάτων. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης Τυχόν έγκριση της αίτησης συνεπάγεται δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της καθ' ης η αίτηση Δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα Η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική. Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ασκούμενου δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της εναγομένης, ο οποίος αναφέρει ότι στην παράγραφο 4 της Υπεράσπισης, της οποίας η ενάγουσα ζητά τη διαγραφή, η εναγομένη παραθέτει τους ισχυρισμούς της σχετικά με την κατ' ισχυρισμόν αμέλεια συγκεκριμένου τρίτου προσώπου που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης και προβάλλει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν επέδειξε αμέλεια και/ή συντρέχουσα αμέλεια αναφορικά με το επίδικο τροχαίο δυστύχημα. Σε μετέπειτα παραγράφους της Υπεράσπισης, η εναγομένη απορρίπτει τους ισχυρισμούς της ενάγουσας στις παραγράφους 16-22 της Έκθεσης Απαίτησης, βασιζόμενη στα όσα προβάλλει στην παράγραφο 4 της Υπεράσπισης. Θεωρεί ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, καθότι νομότυπα η εναγομένη στην Υπεράσπισή της απέρριψε τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και προέβαλε τους δικούς της ισχυρισμούς σχετικά με την αμέλεια και/ή συντρέχουσα αμέλεια του τρίτου προσώπου. Προσθέτει ότι η εναγομένη βρίσκεται σε δυσμενή θέση, καθότι η ενάγουσα δεν εξειδικεύει τους λόγους για τους οποίους η Υπεράσπιση είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική κ.ο.κ. και συνεπώς η εναγομένη δεν είναι σε θέση να απαντήσει με ακρίβεια στην ενάγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης. Περαιτέρω, προβάλλει τη θέση ότι η ενάγουσα δεν κατέδειξε οποιονδήποτε δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της και έχει τη δυνατότητα να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης με την Απάντησή της, πράγμα που έπραξε με την καταχώριση του σχετικού δικογράφου στις 10.11.2016. Προσθέτει επιπλέον ότι η εναγομένη αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και η παράγραφος 4 είναι απολύτως αναγκαία ώστε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ολοκληρωμένη εικόνα των ισχυρισμών της υπεράσπισης της εναγομένης για να είναι το Δικαστήριο σε θέση να εκδικάσει τα επίδικα ζητήματα της αγωγής. Είναι δε η θέση της εναγομένης ότι η ενάγουσα καταχώρισε την παρούσα αίτηση για αλλότριους σκοπούς και καταχρηστικά, στοχεύοντας να εμποδίσει την εναγομένη να παρουσιάσει την υπόθεσή της ενώπιον του Δικαστηρίου με τον τρόπο που η ίδια θεωρεί ορθό. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα εμποδίσει την πρόσβαση της εναγομένης στο Δικαστήριο, καθότι θα επηρεάσει δυσμενώς την προβολή της υπεράσπισής της και θα συνιστά παραβίαση των Συνταγματικών της δικαιωμάτων. Τα πιο πάνω είναι όσα τέθηκαν από πλευράς μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις, αναφέροντας σχετική νομολογία, εισηγήσεις και επιχειρήματα. Σύμφωνα με τη Διαταγή 19 θ.4, κάθε δικόγραφο θα περιέχει, και θα περιέχει μόνο, μια έκθεση σε συνοπτική μορφή των ουσιαστικών (material) γεγονότων στα οποία ο διάδικος βασίζεται για την υποστήριξη της απαίτησης ή της υπεράσπισής του, αναλόγως, αλλά όχι τη μαρτυρία με την οποία σκοπεύει να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Η έννοια του ουσιαστικού (material) συσχετίζεται εδώ με ό,τι είναι απαραίτητο (βλ. Bruce v. Odhams Press Ltd [1936] 1 Κ.Β. 697, 712). Η Διαταγή 19, θ. 26 προσθέτει πως το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο τα οποία μπορούν να θεωρηθούν μη αναγκαία ή σκανδαλώδη ή που τείνουν να προκαταβάλουν, περιπλέξουν ή καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της αγωγής. Δηλαδή, η Δ.19 θ. 26 επιτρέπει τη διαγραφή μέρους δικογράφου το οποίο είναι μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής, και έχει ως κύριο σκοπό τη συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Κατά κανόνα δεν πρέπει το Δικαστήριο να υπαγορεύει στους διαδίκους πώς να διατυπώνουν τα δικόγραφά τους. Ο κανόνας αυτός όμως υπόκειται στον περιορισμό ότι οι διάδικοι δεν πρέπει να παραβιάζουν τους κανόνες που διέπουν τη σύνταξη δικογράφων. Όπως αποφασίστηκε στην Αγγλική υπόθεση Knowles v. Roberts, 38 Ch.D.263, αν κάποιος διάδικος εισαγάγει δικόγραφο το οποίο είναι αχρείαστο και τείνει να παραβλάψει, να δυσχεράνει ή να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής, τότε είναι δικόγραφο πέραν των δικαιωμάτων του. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει τη διαγραφή δικογράφων αναμφίβολα θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και επέμβαση γίνεται μόνο όπου υπάρχει πρόδηλη παράβαση των κανόνων δικογράφησης. Στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 685 λέχθηκε ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και η σύνταξή τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Η πεμπτουσία, όπως αναφέρθηκε στην εν λόγω απόφαση, είναι ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Περαιτέρω, τονίστηκε ότι η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο, και αν παρεισφρήσει πρέπει να διαγραφεί (βλ. επίσης Merchants' and Manufacturers' Insurance Co. ν. Davies [1938] 1 Κ.Β. 196, 207). Πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη ότι η διαγραφή δικογράφου και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο πρέπει να υιοθετείται μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις, διαφορετικά η διαγραφή θα επηρέαζε την ευχέρεια πρόσβασης στο Δικαστήριο και τα Συνταγματικά δικαιώματα διαδίκου (βλ. In Re Pelmako Development
(1991)1 A.A.Δ. 246). Δεν είναι ο κάθε αχρείαστος ισχυρισμός ο οποίος θα προκαλέσει την παρέμβαση του Δικαστηρίου. Ένας ισχυρισμός ο οποίος είναι μεν αχρείαστος, αλλά κατά τα άλλα είναι αβλαβής, δεν θα διαγραφεί. Αν όμως εντελώς επουσιώδη θέματα καταγράφονται με τέτοιο τρόπο που ο άλλος διάδικος θα πρέπει να απαντήσει σε αυτά, και προκαλούνται έτσι έξοδα, ταλαιπωρία και καθυστέρηση, τότε δικαιολογείται η διαγραφή των ισχυρισμών (βλ. The Annual Practice 1958 σελ. 477 και 478). Στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd κ.α. ν. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 787 λέχθηκαν τα εξής απολύτως σχετικά: «Σύμφωνα με το Annual Practice 1960, σελ. 478-479 οι λέξεις "τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής" ("tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action"), έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια. Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιο αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις». Η δε Διαταγή 27 θ. 3 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία επίσης βασίζεται η αίτηση, προνοεί τα εξής : «3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just». Συναφώς, επαναλαμβάνω αυτό που αναφέρθηκε στην In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246, η οποία αφορούσε αίτηση για διαγραφή της αίτησης για εκκαθάριση ως μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα, επιπόλαιη και ενοχλητική (frivolous and vexatious) και ως αποτελούσα κατάχρηση της διαδικασίας, με βάση τις Διαταγές 19 θ. 26 και 27 θ. 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι ότι κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Υποδεικνύεται επίσης ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή/παραμερισμός, αξιολογείται με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. Δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων. Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ. Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, τότε το απλό γεγονός ότι η απαίτηση ή η υπεράσπιση, ανάλογα με την περίπτωση, είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1960, σελ. 575 και Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1Γ Α.Α.Δ 1852). Πέραν της εξουσίας που παρέχουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, όταν ένα δικόγραφο είναι υπερβολικά μακροσκελές χωρίς να δικαιολογείται από τα γεγονότα της υπόθεσης και με τον τρόπο αυτό προκαλεί σύγχυση και δυσχέρεια στην άλλη πλευρά η οποία θα πρέπει να απαντήσει και αναπόφευκτα θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, η καταχώριση του εν λόγω δικoγράφου μπορεί να προσλάβει μορφή κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Το Δικαστήριο έχει, σε τέτοιες περιπτώσεις, σύμφυτη εξουσία να παρέμβει (βλ. The Annual Practice 1958, σελ. 448, 477 και Hill v. Hart-Davis 26 Ch.D. 470). Κατάχρηση της διαδικασίας αποτελεί και η χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς. Παρομοίως, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να διαγράψει δικόγραφο το οποίο είναι κακόβουλο και καταπιεστικό ή επιπόλαιο (vexatious and oppressive / frivolous - βλ. Charles Oxford Ltd v. Gonshaw Ltd [1948] 2 All E.R. 229, Bullen & Leake and Jacob's, Precedents of Pleadings, 12th ed., p.145). Η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, όμως, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διατυπώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Έχοντας κατά νουν τις πιο πάνω αρχές και όσα υποστηρίχθηκαν από τις δύο πλευρές, σημειώνω κατ' αρχάς ότι δεν τίθεται θέμα εφαρμογής της Δ.27 θ. 3, εφόσον δεν ζητείται η διαγραφή ολόκληρης της Έκθεσης Υπεράσπισης, αλλά της παραγράφου 4 και ειδικότερα των αναφορών στις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Συνεπώς μόνο η Δ.19 θ. 26 θα μπορούσε να έχει εφαρμογή. Από προσεκτική εξέταση του υπό κρίση δικογράφου και ειδικότερα της παραγράφου 4, σημειώνω ότι δεν διαφαίνεται πρόδηλη παράβαση των κανόνων που διέπουν τη σύνταξη και διατύπωση δικογράφων, έτσι ώστε να δικαιολογείται η επέμβαση του Δικαστηρίου για διαγραφή της. Με την εν λόγω παράγραφο 4, η εναγομένη αρνείται τις παραγράφους 4, 5, 6, 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης - στις οποίες παρατίθεται η εκδοχή της ενάγουσας όσον αφορά το επίδικο τροχαίο ατύχημα, την ευθύνη τρίτου προσώπου, και τη θέση της ότι η εναγομένη επέτρεψε στο εν λόγω τρίτο πρόσωπο να οδηγήσει το όχημα υπό συγκεκριμένες συνθήκες για τις οποίες η εναγομένη διώχθηκε ποινικώς και παραδέχθηκε ενοχή - και παραθέτει τις υποπαραγράφους (α)-(δ). Με τις εν λόγω υποπαραγράφους της παραγράφου 4, η εναγομένη προβάλλει συγκεκριμένη άρνηση επί της θέσης της ενάγουσας όσον αφορά το θέμα της ευθύνης, παραθέτει τους δικούς της ισχυρισμούς όσον αφορά τα επίδικα γεγονότα και το θέμα της ευθύνης για το ατύχημα και ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω θέσεις έγιναν αποδεκτές από την αστυνομία και/ή την Κατηγορούσα Αρχή και/ή το Δικαστήριο και/ή το Ανώτατο Δικαστήριο. Δηλαδή, στην ουσία αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και παραθέτει, έστω και πολύ λιτά και περιεκτικά, τις δικές της θέσεις. Το κατά πόσο οι θέσεις και οι ισχυρισμοί της εναγομένης στην παράγραφο 4 της Υπεράσπισης πράγματι ευσταθούν δεν είναι κάτι που μπορεί να εξεταστεί και να αποφασιστεί στο παρόν στάδιο και στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης. Είναι παντελώς ανεπίτρεπτο και αντινομικό να εξετάσει και να αξιολογήσει το Δικαστήριο τις αντικρουόμενες θέσεις των δύο πλευρών (και δη χωρίς μαρτυρία) σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, και να αποφανθεί επί των αμφισβητούμενων γεγονότων. Το Δικαστήριο θα εκδικάσει την ουσία της διαφοράς με τον ενδεδειγμένο τρόπο στο κατάλληλο, τελικό στάδιο. Η κάθε πλευρά έχει παραθέσει με τα δικόγραφά της τις δικές της θέσεις, και το Δικαστήριο θα εκδικάσει την ουσία της διαφοράς κατά την ακρόαση της αγωγής. Άλλωστε, δεν έχει διευκρινίσει η πλευρά της ενάγουσας-αιτήτριας για ποιο λόγο η παράγραφος 4 της Υπεράσπισης και ειδικότερα οι αναφορές στις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης (δηλαδή η άρνηση των εν λόγω παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης από την εναγομένη) είναι παράτυπες ή αντινομικές ή επιπόλαιες ή ενοχλητικές ή επηρεάζουν ή καθυστερούν τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Το μόνο που αναφέρεται στο σώμα της αίτησης είναι ότι τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση εμφαίνονται στον φάκελο της δικογραφίας. Έχει όμως ήδη κριθεί πιο πάνω ότι το δικόγραφο της εναγομένης και ειδικότερα η παράγραφος 4, συμπεριλαμβανομένων των υποπαραγράφων (α)-(δ), δεν φαίνεται να παραβιάζει πρόδηλα τους κανόνες που διέπουν τη σύνταξη δικογράφων. Τα όσα περιλαμβάνονται στην εν λόγω παράγραφο της Υπεράσπισης της εναγομένης είναι η άρνηση των ισχυρισμών της ενάγουσας και οι δικοί της ισχυρισμοί, οι οποίοι είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα και αναγκαίοι για να δύναται να προωθήσει τις θέσεις της στη δίκη, χωρίς να προκαταβάλλεται, να περιπλέκεται ή να καθυστερείται η όλη εκδίκαση της υπόθεσης. Στη γραπτή αγόρευση της πλευράς της ενάγουσας - αιτήτριας, προβάλλεται η θέση ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί καθότι ολόκληρο το δικόγραφο αποτελείται από μια γενική άρνηση, χωρίς να αποκαλύπτει λόγο που να δικαιολογεί τους λόγους άρνησης που παρατίθενται και δεν προβάλλεται κανένα γεγονός το οποίο αποκαλύπτει έστω και την παραμικρή υπεράσπιση. Είναι περαιτέρω η θέση της αιτήτριας ότι η γενική άρνηση που προβάλλει η εναγομένη με την Έκθεση Υπεράσπισης αποτελεί μέτρο παράτυπο που προκαλεί αμηχανία και έχει σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας και ότι δεν παρατίθενται οι αναγκαίες επεξηγήσεις των ισχυρισμών της εναγομένης. Εν τούτοις, υπενθυμίζω ότι το επίδικο αίτημα ουδόλως αφορά διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου της εναγομένης (ως η προηγούμενη αίτηση της ενάγουσας η οποία εγκρίθηκε και ακολούθησε η καταχώριση νέου δικογράφου) αλλά διαγραφή συγκεκριμένης παραγράφου της Έκθεσης Υπεράσπισης και ειδικότερα της αναφοράς της παραγράφου 4 στις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Έχει δε ήδη γίνει αναφορά πιο πάνω στο περιεχόμενο της παραγράφου 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης και στους λόγους για τους οποίους δεν κρίνεται ότι δικαιολογείται το εξαιρετικό μέτρο της διαγραφής είτε της εν λόγω παραγράφου είτε της αναφοράς της στις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Στην ουσία, η παράγραφος 4 στο σύνολό της αποτελεί το μέρος της Υπεράσπισης όπου η εναγομένη αρνείται συγκεκριμένες παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης και καταγράφονται συγκεκριμένοι ισχυρισμοί επ' αυτών, σε αντίθεση με την αρχική Υπεράσπιση η οποία διεγράφη, η οποία δεν περιείχε κανέναν απολύτως θετικό ή άλλως πως ισχυρισμό ως προς τη θέση της εναγομένης για τα επίδικα γεγονότα. Ειδικότερα όσον αφορά τη θέση στην αγόρευση της πλευράς της ενάγουσας ότι η Έκθεση Υπεράσπισης αποτελείται από γενική άρνηση, σημειώνω ότι όπου ένα δικόγραφο δεν παρέχει στον αντίδικό του τις λεπτομέρειες τις οποίες δικαιούται για να μπορεί να απαντήσει σε κάποιον ισχυρισμό, παρέχεται θεραπεία με την υποβολή αίτησης για λεπτομέρειες και όχι με την υποβολή αίτησης για διαγραφή. Παρενθετικά, σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση η ενάγουσα έχει ήδη καταχωρίσει Απάντηση στην Υπεράσπιση, όπου τοποθετείται επί των ισχυρισμών της παραγράφου 4 της Υπεράσπισης με τη θέση ότι πρόκειται για εκ των υστέρων επινόηση της εναγομένης και τη θέτει σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Με βάση όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της εναγομένης - καθ' ης η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Σ. Κλεόπα-Χατζηκυριάκου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο