RAMAB IGGESUND AKTIEBOLAG ν. OVERHORIZON (CYPRUS) PLC, Γενική Αίτηση Αρ.: 448/2017, 20/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A278 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ι. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ.: 448/2017 Αναφορικά με τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο, 101/87 -και- Αναφορικά με τον Περί Δικαστηρίων Νόμο, 14/60 -και- Αναφορικά με τη Διεθνή Διαιτησία η οποία θα διεξαχθεί στη Σουηδία στο Ινστιτούτο Διαιτησίας του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Στοκχόλμης (SCC), μεταξύ των διαδίκων ------------------------ RAMAB IGGESUND AKTIEBOLAG, από τη Σουηδία, ΑΙΤΗΤΡΙΑ -και- OVERHORIZON (CYPRUS) PLC, από τη Λευκωσία, ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ------------------------ ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 10 ΙΟΥΛΙΟΥ, 2017 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ Ημερομηνία: 20 Οκτωβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: Γιάννης Καραμανώλης, Χάρης Χριστοδούλου για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η Αίτηση: Γιώργος Κολοκασίδης, Μιχαήλ Μιχαήλ για Κολοκασίδης, Χ''Πιερής Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση η οποία γίνεται προς υποβοήθηση διεθνούς διαιτησίας στη Σουηδία, η οποία δηλώθηκε ότι άρχισε στις 7.7.2017, δηλαδή μόλις μια εβδομάδα από την καταχώριση της παρούσας Αίτησης η Αιτήτρια εξαιτήθηκε από το Δικαστήριο: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στην Καθ'ης η Αίτηση και/ή οποιουσδήποτε αντιπροσώπους και/ή υπάλληλους και/ή αξιωματούχους και/ή άτομα που ενεργούν εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της να αποξενώσουν και/ή συμψηφίσουν και/ή απολέσουν και/ή εκχωρήσουν και/ή δωρίσουν οποιαδήποτε από τα περιουσιακά στοιχεία της είτε αυτά κατέχονται άμεσα ή/και έμμεσα ή/και μέσω των θυγατρικών της εταιρειών μέχρι του ποσού των Ευρώ 3.333.911,82 (τρία εκατομμύρια τριακόσιες τριάντα τρεις χιλιάδες εννιακόσια έντεκα ευρώ και ογδόντα δύο σεντ) πλέον τόκο προς 20% ετησίως από 07/07/2017, είτε αυτά βρίσκονται στην Κυπριακή Δημοκρατία είτε στο εξωτερικό περιλαμβανομένων και μετοχών που κατέχει η Καθ'ης αίτηση σε άλλα νομικά πρόσωπα άμεσα ή έμμεσα (περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό των μετοχών στις εταιρείες Ovzon ΑΒ, Overhorizon ΟΗΟ 1 Ltd, Overhorizon ΑΒ, Overhorizon Communications Group LLC και Overhorizon LLC) και με οποιοδήποτε τρόπο να διαφοροποιήσουν τη μετοχική δομή των θυγατρικών της εταιρειών ή/και να λάβουν οποιαδήποτε απόφαση στο επίπεδο του Διοικητικού συμβουλίου της Καθ'ης η Αίτηση σε σχέση με τα πιο πάνω, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή ολοκλήρωσης και/ή μέχρι λήψης απόφασης στην κυρίως Γενική Αίτηση στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
- Διάταγμα που να απαγορεύει στην Καθ'ης η Αίτηση και/ή αντιπροσώπους αυτής και/ή αξιωματούχους της και/ή υπαλλήλους της και/ή σε οποιουσδήποτε ενεργούν εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της να επιβαρύνουν και/ή να επιτρέψουν την παροχή οποιασδήποτε εγγύησης ή/και εξασφάλισης ή/και υποθήκευσης και/ή ενεχυρίασης και/ή με οποιουδήποτε άλλο τρόπο να επιβαρύνουν τα περιουσιακά της στοιχεία και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να μειώσουν την αξία των περιουσιακών στοιχείων της Καθ'ης η Αίτηση είτε αυτά κατέχονται άμεσα ή έμμεσα ή/και μέσω των θυγατρικών της εταιρειών συμπεριλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό των μετοχών που κατέχει η Καθ'ης η αίτηση σε άλλα νομικά πρόσωπα άμεσα ή έμμεσα (περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό των μετοχών στις εταιρείες Ovzon ΑΒ, Overhorizon ΟΗΟ 1 Ltd, Overhorizon ΑΒ, Overhorizon Communications Group LLC και Overhorizon LLC) κάτω από το ποσό των Ευρώ 3.333.911, 82 (τρία εκατομμύρια τριακόσιες τριάντα τρεις χιλιάδες εννιακόσια έντεκα ευρώ και ογδόντα δύο σεντ) πλέον τόκο προς 20% ετησίως από 07/07/2017, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή ολοκλήρωσης και/ή μέχρι λήψης απόφασης στην κυρίως Γενική Αίτηση στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στις εταιρείες Ovzon ΑΒ, Overhorizon ΟΗΟ 1 Ltd, Overhorizon ΑΒ, Overhorizon Communications Group LLC και Overhorizon LLC και/ή οποιουσδήποτε αντιπροσώπους και/ή υπάλληλους και/ή αξιωματούχους και/ή άτομα που ενεργούν εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους, να αποξενώσουν και/ή συμψηφίσουν και/ή απολέσουν και/ή εκχωρήσουν και/ή δωρίσουν οποιαδήποτε από τα περιουσιακά στοιχεία τους μέχρι του ποσού των Ευρώ 3.333.911,82 (τρία εκατομμύρια τριακόσιες τριάντα τρεις χιλιάδες εννιακόσια έντεκα ευρώ και ογδόντα δύο σεντ) πλέον τόκο προς 20% ετησίως από 07/07/2017, περιλαμβανομένων μετοχών που κατέχουν οι εν λόγω εταιρείες σε άλλα πρόσωπα (άμεσα ή έμμεσα) είτε αυτά βρίσκονται στην Κυπριακή Δημοκρατία είτε στο εξωτερικό και με οποιοδήποτε τρόπο να διαφοροποιήσουν τη μετοχική δομή των θυγατρικών τους εταιρειών ή/και να λάβουν οποιαδήποτε απόφαση στο επίπεδο του Διοικητικού συμβουλίου τους σε σχέση με τα πιο πάνω, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή ολοκλήρωσης και/ή μέχρι λήψης απόφασης στην κυρίως Γενική Αίτησης στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
- Διάταγμα που να απαγορεύει στις εταιρείες Ovzon ΑΒ, Overhorizon ΟΗΟ 1 Ltd, Overhorizon ΑΒ, Overhorizon Communications Group LLC και Overhorizon LLC και/ή αντιπροσώπους αυτών και/ή αξιωματούχους τους και/ή υπαλλήλους τους και/ή σε οποιουσδήποτε ενεργούν εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους να επιβαρύνουν και/ή να επιτρέψουν την παροχή οποιασδήποτε εγγύησης ή/και εξασφάλισης ή/και υποθήκευσης και/ή ενεχυρίασης και/ή και/ή με οποιουδήποτε άλλο τρόπο να επιβαρύνουν τα περιουσιακά τους στοιχεία και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να μειώσουν την αξία των περιουσιακών στοιχείων τους συμπεριλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό των μετοχών που κατέχουν σε άλλα νομικά πρόσωπα άμεσα ή έμμεσα κάτω από το ποσό των Ευρώ 3.333.911, 82 (τρία εκατομμύρια τριακόσιες τριάντα τρεις χιλιάδες εννιακόσια έντεκα ευρώ και ογδόντα δύο σεντ) πλέον τόκο προς 20% ετησίως από 07/07/2017, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας, μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή ολοκλήρωσης και/ή μέχρι λήψης απόφασης στην κυρίως Γενική Αίτηση στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου, επικουρικό και/ή υποβοηθητικό των διαταγμάτων 1 - 4 ανωτέρω το οποίο να διατάζει την καθ'ης η αίτηση και/ή τους αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους αυτών, όπως εντός 10 ημερών από την επίδοση του σχετικού Διατάγματος, ετοιμάσουν, καταχωρήσουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και επιδώσουν στους δικηγόρους της Αιτήτριας, ένορκη δήλωση στις οποίες να αποκαλύπτουν και/ή αναφέρουν και/ή επισυνάπτουν τις ακόλουθες πληροφορίες: (α) όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Καθ'ης η αίτηση και των θυγατρικών της εταιρειών (περιλαμβανομένων των εταιρειών Ovzon ΑΒ, Overhorizon ΟΗΟ 1 Ltd, Overhorizon ΑΒ, Overhorizon Communications Group LLC και Overhorizon LLC) τους οποίους διατηρούν είτε στο όνομα τους είτε σαν πραγματικοί κάτοχοι ή ιδιοκτήτες ή δικαιούχοι (bénéficiai owners) σε τραπεζικά ιδρύματα είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό (β) όλα τα περιουσιακά στοιχεία και/ή κινητή και/ή ακίνητη περιουσία της Καθ'ης η αίτηση και των θυγαττρικών της εταιρειών (περιλαμβανομένων των εταιρειών Ovzon ΑΒ, Overhorizon ΟΗΟ 1 Ltd, Overhorizon ΑΒ, Overhorizon Communications Group LLC και Overhorizon LLC) (είτε αυτά είναι στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό είτε αυτά είναι στο όνομα τους είτε όχι είτε τους ανήκουν εξ ολοκλήρου ή μαζί με άλλα πρόσωπα (γ) όλα τα έγγραφα που έχει στη φύλαξη και/ή στον έλεγχο της η Καθ'ης η αίτηση και οι θυγατρικές της εταιρείες (περιλαμβανομένων των Ovzon ΑΒ, Overhorizon ΟΗΟ 1 Ltd, Overhorizon ΑΒ, Overhorizon Communications Group LLC και Overhorizon LLC) που μαρτυρούν και/ή τεκμηριώνουν τις υπό (α) και (β) πληροφορίες.
- Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου ήθελε κριθεί εύλογη και/ή δίκαιη και/ή αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις, για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
- Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, πλέον έξοδα επιδόσεως, πλέον Φ.ΠΑ.» Όπως αναφέρεται στην Αίτηση, αυτή βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο, 101/87, Άρθρα 2, 8, 9, 35 και 36, στον ΕΚ 1215/2012, Άρθρο 35, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, Άρθρα 2, 4, 5 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, 14/60, Άρθρα 29-33 42 και 43, στη νομολογία και πρακτική σε σχέση με την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva και Chabra και/ή στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και πρακτική. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας μονομερώς, σε πρώτο στάδιο την Αίτηση, εξέδωσε Διάταγμα ως τα αιτητικά 1 και 2, πιο πάνω, ενώ όρισε για επίδοση τα αιτητικά 3-
- Η Καθ' ης η Αίτηση εμφανίστηκε και καταχώρισε ένσταση στην Αίτηση και η διαδικασία οδηγήθηκε σε ακρόαση επί όλων των αιτητικών. Ισχυρισμοί Αιτήτριας Οι βασικοί ισχυρισμοί της Αιτήτριας όπως εμπεριέχονται στην Ένορκη Δήλωση της Νίοβης Πετρίδου, η οποία είναι δικηγόρος στο Δικηγορικό Γραφείο που την εκπροσωπεί, είναι οι ακόλουθοι: Ταυτότητα διαδίκων
- Η Αιτήτρια, Ramab Iggesund Aktiebolag, είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στη Σουηδία, με εγγεγραμμένο γραφείο στη Στοκχόλμη.
- Η Καθ' ης η Αίτηση, με επωνυμία Overhorizon (Cyprus) PLC, είναι εταιρεία, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία, Ρούπελ 3, Άγιος Ανδρέας.
- Η Overhorizon OHO 1 Ltd, (η «ΟΗΟ») είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με εγγεγραμμένο γραφείο στην ίδια διεύθυνση όπως και η Καθ' ης η Αίτηση.
- Μέτοχος της ΟΗΟ, μέχρι τις 31.12.2016, ήταν κατά 100% η Καθ' ης η Αίτηση.
- Η Overhorizon AB (η «ΑΒ») είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στη Σουηδία, με εγγεγραμμένο γραφείο στη Στοκχόλμη.
- Η Overhorizon Communications Group LLC (η «Communications Group»), είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στις ΗΠΑ με εγγεγραμμένο γραφείο την πολιτεία Maryland.
- Η Overhorizon LLC (η «LLC»), είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στις ΗΠΑ με εγγεγραμμένο γραφείο στην ίδια διεύθυνση ως και η Communications.
- Η Communications Group κατέχει το 100% του μετοχικού κεφαλαίο της LLC. Η Πρώτη Συμφωνία Δανειοδότησης ημερομηνίας 23.4.2012
- Στις 23.4.2012, η Αιτήτρια και η Καθ' ης η Αίτηση υπέγραψαν Συμφωνία Δανειοδότησης και Συνεισφοράς («Subscription Agreement») (η «Πρώτη Συμφωνία»).
- Δυνάμει της εν λόγω Πρώτης Συμφωνίας, η Αιτήτρια παραχώρησε στην Καθ' ης η Αίτηση δάνειο για το ποσό των SEK 10.000.000 (Δέκα Εκατομμυρίων Σουηδικών Κορώνων).
- Ως αντάλλαγμα, η Καθ' ης η Αίτηση θα εξέδιδε ένα μετατρέψιμο ομόλογο (convertible bond), σύμφωνα με τους όρους της πιο πάνω Συμφωνίας, με βάση το οποίο η Αιτήτρια θα είχε το δικαίωμα, είτε να λάβει το προαναφερόμενο ποσό σε συγκεκριμένες δόσεις με τόκο, είτε να λάβει μετοχές ίσης αξίας της Καθ' ης η Αίτησης, κατ' επιλογήν της ίδιας.
- Η Πρώτη Συμφωνία, διέπεται από το Κυπριακό Δίκαιο.
- Το ποσό του δανείου, εκταμιεύθηκε στις 2.5.2012 σε τραπεζικό λογαριασμό που καθορίστηκε από την Καθ' ης η Αίτηση και ο οποίος ανήκει στην ΑΒ η οποία, αποτελεί θυγατρική εταιρεία της Καθ' ης η Αίτηση κατά 100%.
- Αντί έκδοσης ενός μετατρέψιμου ομολόγου για το συνολικό ποσό των SEK 10.000.000, η Καθ' ης η Αίτηση εξέδωσε στις 3.5.2012, 5 διαφορετικά μετατρέψιμα ομόλογα για το πιο πάνω συνολικό ποσό, το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο αντιστοιχούσε σε USD 1.419.915 ήτοι 5 ομόλογα x USD 298.383 = USD 1.491.
- Πέραν του αρχικού ποσού, το ποσό εκάστου μετατρέψιμου ομολόγου, φέρει τόκο προς 20% ετησίως και υπολογίζεται σε ημερήσια βάση μέχρι την πλήρη εξόφληση του ποσού από την Καθ' ης η Αίτηση.
- Ως ημερομηνία αποπληρωμής εκάστου μετατρέψιμου ομολόγου, καθορίζεται η παρέλευση 2 ετών από την έκδοσή τους, ήτοι η 3.5.
- Δυνάμει σχετικών Τροποποιητικών Συμφωνιών ημερομηνίας 21.5.2014, 8.1.2015 και 17.6.2015 μεταξύ των διαδίκων, συμφωνήθηκε η παράταση της ημερομηνίας αποπληρωμής των οφειλόμενων ποσών και ορίστηκε ως νέα τελική ημερομηνία αποπληρωμής, η 31.12.
- Συμφωνήθηκε περαιτέρω η διαγραφή του όρου που προέβλεπε την υποχρεωτική μετατροπή του οφειλόμενου ποσού σε μετοχές. Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει οποιαδήποτε μετατροπή του οφειλόμενου ποσού σε μετοχές και τα οφειλόμενα ποσά από την Πρώτη Συμφωνία δεν έχουν αποπληρωθεί και παραμένουν οφειλόμενα προς την Αιτήτρια.
- Στο Έγγραφο Μετατρέψιμων Ομολόγων αναφέρεται ότι, οι όροι και προϋποθέσεις του διέπονται και θα πρέπει να ερμηνεύονται με βάση το δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας και οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των μερών θα επιλυθεί με διαδικασία διαιτησίας στο Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce (SCC).
- Στις 2.5.2016 η Αιτήτρια, μέσω των δικηγόρων της απέστειλε στην Καθ' ης η Αίτηση, επιστολή με απαίτηση πληρωμής, ενώ σε απαντητική επιστολή του ημερομηνίας 5.5.2016, ο Rolf Olofsson, ο οποίος είναι δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση, αναγνώρισε ρητά την ύπαρξη οφειλόμενου ποσού προς την Αιτήτρια.
- Τα οφειλόμενα ποσά ανέρχονται σε USD 3.504.405 (ήτοι 5 x USD 700.881 = USD 3.504.405), πλέον τόκο προς 20% ετησίως από 31.12.
- Από την 1.1.2017, μέχρι 6.7.2017, ο τόκος υπολογίζεται σε USD 361.
- Επομένως το σύνολο του οφειλόμενου ποσού, ανέρχεται σε USD 3.865.405 πλέον τόκο προς 20% ετησίως από 7.7.
- Με βάση την ισοτιμία του Αμερικανικού Δολαρίου προς το Ευρώ στις 6.7.2017, το πιο πάνω ποσό ανέρχεται σε € 3.333.911,82, πλέον τόκο προς 20% ετησίως από 7.7.
- Η Δεύτερη Συμφωνία Δανειοδότησης ημερομηνίας 23.1.2013
- Στις 23.1.2013, οι διάδικοι υπέγραψαν Δεύτερη Συμφωνία Δανείου και Συνεισφοράς (Subscription Agreement) (η «Δεύτερη Συμφωνία»), δυνάμει της οποίας η Αιτήτρια παραχωρούσε στην Καθ' ης η Αίτηση δάνειο για το ποσό των USD 836.724,00, με ημερομηνία αποπληρωμής την 23.1.2015 και με όρους παρόμοιους με την Πρώτη Συμφωνία.
- Ως αντάλλαγμα, η Καθ' ης η Αίτηση θα εξέδιδε ένα μετατρέψιμο ομόλογο (Convertible Bond) σύμφωνα με τους όρους της πιο πάνω Δεύτερης Συμφωνίας, με βάση το οποίο η Αιτήτρια θα είχε το δικαίωμα, είτε να λάβει το προαναφερόμενο ποσό με τόκο, είτε να λάβει μετοχές ίσης αξίας στην Καθ' ης η Αίτηση κατ' επιλογήν της ίδιας.
- Το πιο πάνω ποσό, εκταμιεύτηκε σε τραπεζικό λογαριασμό που καθορίστηκε από την Καθ' ης η Αίτηση και ο οποίος ανήκει στην ΑΒ, η οποία αποτελεί θυγατρική εταιρεία κατά 100% της Καθ' ης η Αίτηση.
- Στις 2.5.2016 η Αιτήτρια, μέσω των δικηγόρων της απέστειλε στην Καθ' ης η Αίτηση, επιστολή με απαίτηση πληρωμής. Και πάλι ο Rolf Olofsson, δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση με επιστολή του ημερομηνίας 5.5.2016, αναγνώρισε ρητά την ύπαρξη οφειλόμενου ποσού. Διαδικασία Διαιτησίας στη Σουηδία σε σχέση με τη Δεύτερη Συμφωνία: Η Αρχική Διαιτησία.
- Η Αιτήτρια προσέφυγε σε διαδικασία διεθνούς διαιτησίας ενώπιον του SCC σε σχέση με την οφειλή της Καθ' ης η Αίτησης στη Δεύτερη Συμφωνία, που συνδεόταν με το μετατρέψιμο ομόλογο.
- Η κ. Anna-Maria Tamminen η οποία διορίστηκε ως Διαιτητής, με Απόφασή της ημερομηνίας 23.12.2016 απέρριψε την απαίτηση της Αιτήτριας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας και όχι επί της ουσίας. Συγκεκριμένα, θεώρησε ότι δεν είχε δικαιοδοσία να αποφασίσει σχετικά επί της επίδικης διαφοράς, καθώς η απαίτηση της Αιτήτριας είχε υποβληθεί με βάση τον όρο διαιτησίας που προνοείτο στη Δεύτερη Συμφωνία, αντί στο σχετικό όρο για παραπομπή σε διαιτησία που υπήρχε στο έγγραφο (instrument) του εν λόγω μετατρέψιμου ομολόγου.
- Σε σχέση με την ουσία της απαίτησης, αξίζει να σημειωθεί ότι η Διαιτητής αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει αποπληρώσει το ποσό της απαίτησης ή οποιοδήποτε τόκο και ότι η Καθ' ης η Αίτηση αναγνωρίζει ότι έχει ληξιπρόθεσμη οφειλή προς την Αιτήτρια. Η Συμφωνία Εγγύησης:
- Την 1.2.2013, η Αιτήτρια και η ΟΗΟ, υπέγραψαν Συμφωνία Δανείου δυνάμει της οποίας η Αιτήτρια δάνεισε στην ΟΗΟ το ποσό των SEK 22.000.000, ποσό το οποίο εκταμιεύθηκε σε λογαριασμό της ΑΒ. Ως ημερομηνία αποπληρωμής του πιο πάνω ποσού είχε οριστεί η 31.1.
- Η Καθ' ης η Αίτηση, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο κατείχε το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της ΟΗΟ, εγγυήθηκε την αποπληρωμή του πιο πάνω ποσού στην Αιτήτρια, δυνάμει Συμφωνίας Εγγύησης ημερομηνίας 1.2.
- Μέχρι σήμερα, παρά της συνεχείς οχλήσεις της Αιτήτριας, ουδέν ποσό έχει αποπληρωθεί, γι' αυτό και η Αιτήτρια προσέφυγε σε διαδικασία διαιτησίας εναντίον της ΟΗΟ για την καταβολή του πιο πάνω ποσού ενώπιον του SCC. Η εν λόγω διαιτησία βρίσκεται σε εξέλιξη. Καταχώριση Διαιτησίας σε σχέση με την Πρώτης Συμφωνία: Η Τρέχουσα Διαιτησία
- Στις 7.7.2017, η Αιτήτρια ξεκίνησε διαδικασία για παραπομπή της διαφοράς της με την Καθ' ης η Αίτηση σε νέα διαιτησία ενώπιον τους SCC σε σχέση με την Πρώτη Συμφωνία. Η Ένσταση Η Καθ' ης η Αίτηση, με 20 λόγους ένστασης, αμφισβητεί την Αίτηση, η δε Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Lennart Hallkvist από τη Σουηδία ο οποίος είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση. Οι βασικοί λόγοι ένστασης, είναι οι ακόλουθοι:
- Δεν έχει αποδειχθεί το κατεπείγον.
- Η Αιτήτρια δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η Αίτηση είναι ανεπαρκής και/ή γενική και/ή αόριστη και/ή ασαφής.
- Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην έγερση της Αίτησης και/ή στην προώθηση της και/ή δεν νομιμοποιείται να αξιώνει τα αιτούμενα διατάγματα.
- Οι θεραπείες που επιδιώκονται είναι καταπιεστικές και/ή δυσανάλογες και/ή καταχρηστικές και/ή υπάρχουν εναλλακτικές θεραπείες.
- Υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας.
- Υπάρχει καθυστέρηση και/ή υπέρμετρη ολιγωρία στην καταχώριση της Αίτησης.
- Οι ζητούμενες με την παρούσα Αίτηση θεραπείες είναι ταυτόσημες και/ή ουσιαστικά οι ίδιες με τις τελικές θεραπείες που ζητούνται στην κυρίως Αίτηση.
- Τα διατάγματα, εάν εκδοθούν, θα εκδοθούν επί ματαίω και/ή η παρούσα Αίτηση είναι άνευ αντικειμένου. Προχωρώ στην εξέταση των θεμάτων που εγείρονται λαμβάνοντας υπ' όψιν τα εκατέρωθεν επιχειρήματα. Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης από τη Δικηγόρο Νιόβη Πετρίδου Παρά το γεγονός ότι δεν αναφέρεται ρητά στην Ένσταση, το θέμα εγέρθηκε στην αγόρευση της Καθ' ης η Αίτηση και θεωρώ ότι καλύπτεται κατά γενικό τρόπο από το Λόγο Ένστασης
- Συγκεκριμένα, η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, προβάλλοντας το ανεπιθύμητο του να ορκίζεται δικηγόρος προς υποστήριξη αιτήσεων ή ενστάσεων, ισχυρίζεται ότι η πιο πάνω ενόρκως δηλούσα ούτε προσωπική γνώση των γεγονότων έχει αλλά ούτε και αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεών της. Οι αρχές της νομολογίας τέθηκαν ορθά από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση αλλά διαφωνώ με την εφαρμογή τους στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η πρόσφατη νομολογία, έθεσε πιο ελαστικές παραμέτρους στο θέμα του κατά πόσο είναι επιτρεπτή ή ανεπιθύμητη η ένορκη δήλωση από δικηγόρο. Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1(A) A.A.Δ. 82, Penderhill Holdings Ltd κ.α. v. Abramchyk, Π.Ε. 319 και 320/2011, ημερομηνίας 13.1.2014 και Investylia Public Co Ltd v. Χ"Παντέλα κ.α. (Διαχειριστές) ECLI:CY:AD:2014:A168, Π.Ε. 231/11, ημερομηνίας 7.3.2014. Στη Rybolovlev
(2010)πιο πάνω λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 93-94. (Κληρίδης, Δ.) (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ΄ ης στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβίβαστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Iωάννου
(1991)1 ΑΑΔ 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν΄ αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω). Απλά, στην προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι΄ απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους, βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησής του. Υπ΄ εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχθηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς άλλη εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlanan Shalaeva v. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 869/2005, Απόφαση ημερομηνίας 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας-καθ΄ ης η αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονη του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Στην υπό εξέταση δε περίπτωση, σύμφωνα με τον ομνύοντα δικηγόρο, η αιτήτρια-εφεσείουσα είναι μόνιμη κάτοικος Ελβετίας η οποία έχει την φροντίδα ανήλικου τέκνου του ζεύγους και η οποία επιλαμβανόταν λήψης δικαστικών μέτρων στην Ελβετία και σε άλλες χώρες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αυτά τα στοιχεία, λαμβανόμενα υπόψη, μαζί με το στοιχείο του επικαλούμενου κατεπείγοντος του θέματος, δεν θα απαιτούσαν, κατά την άποψή μας την παροχή οποιωνδήποτε άλλων εξηγήσεων ως προς το γιατί τα αναγκαία γεγονότα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου μέσω δικηγόρου ο οποίος αποκάλυψε ικανοποιητικά τις πηγές πληροφόρησής του.» Η δικηγόρος Νιόβη Πετρίδου και καλή εξήγηση δίδει για το λόγο που ορκίζεται η ίδια και όχι αξιωματούχος της Αιτήτριας και την πηγή πληροφόρησης της αναφέρει. Παραπέμπω σχετικά στις παραγράφους 2-8 της Ένορκης Δήλωσης που στηρίζει την Αίτηση οι οποίες παρατίθενται αυτούσιες: «
- Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης και Σια Δ.Ε.Π.Ε., και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση από την Αιτήτρια.
- Έχω γνώση των γεγονότων που εκτίθενται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση, από πληροφορίες τις οποίες έχω συγκεντρώσει και από έγγραφα τα οποία μου έχουν δοθεί από την Αιτήτρια και τους δικηγόρους της στη Σουηδία κ.κ. Wistrand Advokatbyra και πιο συγκεκριμένα τον κύριο Anders Isgren (εφεξής θα καλούνται ως «οι δικηγόροι της Αιτήτριας στην Σουηδία») και από τους κ.κ Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης και Σια Δ.Ε.Π.Ε οι οποίοι εκπροσωπούν την Αιτήτρια στην Κυπριακή Δημοκρατία. Όπου έχω στην κατοχή μου πρωτότυπο έγγραφο θα το καταθέτω, σε διαφορετική περίπτωση θα καταθέτω αντίγραφο.
- Για όσα δε από τα γεγονότα τα οποία εκθέτω δεν έχω προσωπική γνώση, αναφέρω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου την πηγή πληροφόρησης μου.
- Η παρούσα Ένορκη Δήλωση γίνεται και υπογράφεται από εμένα προσωπικά λόγω του ότι η Αιτήτρια έχει την έδρα της στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Σουηδία και ως εκ τούτου υπάρχει αδυναμία έγκαιρης προσέλευσης ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, οποιουδήποτε διευθυντή ή άλλου αντιπροσώπου της Αιτήτριας για να προβεί στην παρούσα Ένορκη Δήλωση.
- Το εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας είναι στην οδό Afficia ΑΒ Box 329, SE-103 65 στη Στοκχόλμη, Σουηδία και κανένας από τους αξιωματούχους της δεν μπορούσε να έρθει στην Κύπρο για να προβεί στην παρούσα Ένορκη Δήλωση σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεδομένης της επείγουσας φύσης της παρούσας υπόθεσης. Αντίστοιχα, εξ όσων έχω ενημερωθεί προσωπικά από την Αιτήτρια, λόγω ακριβώς του κατεπείγοντος της παρούσας υπόθεσης και των χρονικών περιορισμών που αυτή επιβάλλει, δεν υπήρχε ούτε η δυνατότητα οποιοσδήποτε από τους αξιωματούχους ή αντιπροσώπους της Αιτήτριας να υπογράψει και να ορκιστεί σε σχέση με την παρούσα Ένορκη Δήλωση ενώπιον οποιουδήποτε εκ των Προξένων της Κύπρου στο εξωτερικό.
- Εν όψει των όσων αναφέρονται ανωτέρω είμαι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση, λόγω της προσωπικής επικοινωνίας μου και επαφής με την ίδια την Αιτήτρια και τους εκπροσώπους της και τα δικηγορικά γραφεία που εκπροσωπούν την Αιτήτρια στη Σουηδία.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και με βάση τα όσα μου έχουν αναφερθεί από την Αιτήτρια τους εκπροσώπους της και τους δικηγόρους αυτής, όλα τα γεγονότα που αναφέρω πιο κάτω είναι αληθή και ακριβή.» Κατά συνέπεια, και εξαιτίας των πιο πάνω σαφών τοποθετήσεων αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Κατεπείγον Θεωρώ ορθό όπως πρώτα εξεταστεί αυτό το θέμα αφού η νομολογία επιτάσσει ότι το υπαρκτό του κατεπείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το Άρθρο 9, του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, ΚΕΦ. 6, (βλ., μεταξύ άλλων, Resola (Cyprus) Ltd v. Xρίστου
(1998)1 A.A.Δ. 598, Τhe Timberland Co of USA v. Evans and Sons Ltd κ.ά.
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179, Zein κ.ά. ν. Παράσχος Καμπανελλάς Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606). Η καθυστέρηση στην καταχώριση μιας αγωγής, δεν πρέπει να επενεργεί ως εμπόδιο στην απόδοση ενδιάμεσης θεραπείας (βλ. Μάρθα Γεωργίου Ηλία Πλακίδη διά του Πληρεξουσίου Αντιπροσώπου αυτής Χαράλαμπου Ιωαννίδη ν. Nomisko Developers Ltd,
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 577). Στην υπόθεση αυτή η καθυστέρηση στην καταχώριση της αγωγής ήταν μεν τρία έτη, αλλά η ενδιάμεση θεραπεία δεν αποδόθηκε μονομερώς. Η κατάσταση είναι διαφορετική σε περιπτώσεις που η ενδιάμεση θεραπεία επιζητείται μονομερώς. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει με βάση το Άρθρο 9
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, να «αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις». Η καθυστέρηση, εκτός αν επεξηγηθεί επαρκώς, μπορεί να αποβεί μοιραία. Επίκληση μπορεί να γίνει της υπόθεσης Τσιαντής ν. Ηellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1(Γ) A.A.Δ 2029, 2037-2040, όπου γίνεται μια ευρεία ανάλυση των αρχών και των συνεπειών της καθυστέρησης προσφυγής στη δικαιοσύνη καθώς και της Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ.
- Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι, περί τα τέλη Ιουνίου, 2017, περιήλθε στην αντίληψη της, μια επιστολή από τον κ. Lennart Hallkvist (T.24 στην Ένορκη Δήλωση Αίτησης) η οποία αναφέρεται σε αλλαγή της δομής των εταιρειών του Ομίλου Overhorizon. Ο κ. Hallkvist είναι το άτομο που ορκίστηκε την Ένορκη Δήλωση προς υποστήριξη της Ένστασης, είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση, CEO της Ovzon AB, και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΒ. Η εν λόγω επιστολή αναφέρει ως χρόνο σύνταξης της τον Ιούνιο, 2017, χωρίς να αναφέρει ακριβή ημερομηνία. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, από την εν λόγω επιστολή, προκύπτουν τα ακόλουθα: (α) πλέον οι θυγατρικές εταιρείες του ομίλου Overhorizon, τώρα θα κατέχονται εξ ολοκλήρου από την Ovzon AB, (β) πέραν αυτού, υπάρχει πρόθεση μεταβίβασης των μετοχών που κατέχει η Καθ' ης η Αίτηση στην Ovzon AB, προς τους μετόχους της Καθ' ης η Αίτηση. Ως αποτέλεσμα, οι υφιστάμενοι μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση, θα κατέχουν και ελέγχουν την Ovzon AB απευθείας και όχι μέσω της Καθ' της η Αίτηση, (γ) οι θυγατρικές εταιρείες που αποτελούν μέρος του Ομίλου, πλέον θα πάψουν να αποτελούν περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση. Από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια λάμβανε πάντοτε από το Σεπτέμβριο, 2012, τις πληροφορίες που δίνονταν στους μετόχους της Καθ' ης η Αίτηση και ήταν, συνεπώς, ενημερωμένη για τις δραστηριότητες και τα επιδιωκόμενα σχέδια της Καθ' ης η Αίτηση. Επιπρόσθετα, η δημόσια προσφορά τίτλων της Ovzon AB, αναμένεται να λάβει χώραν μέχρι το τέλος του
- Συνεπώς δεν ικανοποιείται το στοιχείο το κατεπείγοντος. Με βάση όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η Αιτήτρια έχει ικανοποιήσει το υπαρκτό του κατεπείγοντος. Η αναφερθείσα επιστολή του Ιουνίου, 2017, εμπεριέχει πληροφορίες και λεπτομέρειες για τις ενέργειες που είχαν γίνει και για ό,τι προτίθεται να γίνει σε σχέση με τις εταιρείες του Ομίλου, ενέργειες που προκαλούν ανησυχία στην Αιτήτρια αφού, ενδεχομένως, να επηρεάζουν δυσμενώς τα δικαιώματά της. Ο ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση ότι η Αιτήτρια γνώριζε ήδη τις ενέργειες που γίνονταν και ότι δεν επέκειτο η δημόσια προσφορά τίτλων της Ovzon AB μέχρι το τέλος του 2017 λαμβάνεται μεν υπ' όψιν, αλλά η διαδικασία ήταν ήδη εν εξελίξει καθιστώντας την άμεση ανησυχία και αντίδραση της Αιτήτριας ως δικαιολογημένη. Η Αιτήτρια κινήθηκε άμεσα καταχωρίζοντας την παρούσα Αίτηση στις 10.7.
- Αυτός ο λόγος ένστασης, απορρίπτεται. Μη Αποκάλυψη Ουσιωδών Γεγονότων Η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια όχι μόνο δεν έχει προβεί σε πλήρη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων αλλά ότι έχει εσκεμμένα παραπλανήσει το Δικαστήριο κατά την εξέταση, μονομερώς, της Αίτησης. Έχει δε προσδώσει πολύ μεγάλη σημασία στους σχετικούς ισχυρισμούς της, οι οποίοι καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα γεγονότων. Οι νομικές αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοιες περιπτώσεις έχουν με σαφήνεια επαναληφθεί στην Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. v. Adeona Holdings Limited, Π.Ε. Ε6/14, ημερομηνίας 27.2.
- Στην εν λόγω Απόφαση ο Ερωτοκρίτου, Δ., ανέφερε τα ακόλουθα: «Η υποχρέωση κάθε διαδίκου που ζητά μονομερώς διάταγμα να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι δεδομένη. Σχετική είναι η νομολογία που προκύπτει μεταξύ άλλων και από τις υποθέσεις Global Cruises SA κ.α. ν. Metro Shipping & Travel Ltd
(1989)1 ΑΑΔ 607, 616-8, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 264-267, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 και Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.
(2004)1Γ ΑΑΔ 1953, 1956. Όπως αναφέρεται, σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. Όσο πιο δραστικό είναι το διάταγμα που ζητείται, τόσο μεγαλύτερη είναι η υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα, αλλά εκτείνεται και στο νόμο και νομικές αρχές, καθώς και σε σημεία τα οποία ενδεχομένως να μην είναι υπέρ των Αιτητών (βλ. Swift Fortune Ltd (The Capaz Duckling) v. Magnifica Marine SA [2008] 1 Lloyd´s Rep. 54). Επίσης, περιλαμβάνει και την αποκάλυψη άνευ βλάβης αλληλογραφίας (βλ. Linsen International Ltd v. Humpuss Sea Transport Pte Ltd
(2010)EWHC 303 (Comm)). Αυτό υποβοηθά το δικαστήριο στο να αντιληφθεί όλα τα σχετικά σημεία, προτού αποφασίσει. Σχετικές είναι οι Siporex Trade S.A. v. Comdel Commodities Ltd [1986] 2 Lloyd´s Rep 428 QBD και Global Cruises S.A. κ.α. v. Metro Shipping & Travel Ltd, ανωτέρω. Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων. Βέβαια δεν είναι κάθε παράλειψη αποκάλυψης που οδηγεί σε ακύρωση. Αν το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια κρίνει ότι η παράλειψη αφορούσε σε ουσιώδες γεγονός, τότε κατά κανόνα ακυρώνει το διάταγμα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αφαιρέσει κάθε όφελος που απεκόμισε ο αιτητής. Στην αγγλική υπόθεση Bank Mellat v. Nikpour (Mohammad Ebrahaim)
(1985)F.S.R. 87 CA, αναφέρθηκε ότι το δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, σύμφωνα με την αρχή του locus poenitentiae (ευκαιρία για μεταμέλεια ή διόρθωση), μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν η μη αποκάλυψη είναι αθώα, να ακυρώσει το προηγούμενο διάταγμα και να εκδώσει νέο, υπό όρους (βλ. επίσης Recnex Trading Ltd κ.α. v. Tράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολιτική Έφεση Αρ. 71/11, ημερ. 16.4.2014). Όμως αυτή η διακριτική ευχέρεια θα πρέπει να ασκείται με αρκετή περισυλλογή, ώστε να μην εξουδετερώνει το μοναδικό κόστος ή «τιμωρία» για μη αποκάλυψη, που δεν είναι άλλο από την ακύρωση του διατάγματος. Στην υπόθεση Brink´s-Mat Ltd v. Elcombe and others [1988] 3 All ER 188 o δικαστής Balcombe LJ επεξηγώντας την ευρεία διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ανέφερε τα εξής:- «The rule that an ex parte injunction will be discharged if it was obtained without full disclosure has a two-fold purpose. It will deprive the wrongdoer of an advantage improperly obtained: see R v Kensington Income Tax Commissioners, Ex parte Princess Edmond de Polignac [1917] 1 K.B. 486, 509. But it also serves as a deterrent to ensure that persons who make ex parte applications realise that they have this duty of disclosure and of the consequences (which may include a liability in costs) if they fail in that duty. Nevertheless, this judge-made rule cannot be allowed itself to become an instrument of injustice. It is for this reason that there must be a discretion in the court to continue the injunction, or to grant a fresh injunction in its place, notwithstanding that there may have been non-disclosure when the original ex parte injunction was obtained: see in general Bank Mellat v Nikpour (Mohammad Ebrahaim) [1985] F.S.R. 87, 90 and Lloyds Bowmaker Ltd v Britannia Arrow Holdings Plc., ante p. 1337, a recent decision of this court in which the authorities are fully reviewed. I make two comments on the exercise of this discretion.
(1)Whilst, having regard to the purpose of the rule, the discretion is one to be exercised sparingly, I would not wish to define or limit the circumstances in which it may be exercised.
(2)I agree with the views of Dillon L.J. in the Lloyds Bowmaker case, at. P. 1349C-D, that if there is jurisdiction to grant a fresh injunction, then there must also be a discretion to refuse, in an appropriate case, to discharge the original injunction.» Χρήσιμη ανάλυση της νομολογίας για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, δίδεται επίσης στην αγγλική υπόθεση Arena Corporation Ltd (In Provisional Liquidations) v. Schroeder
(2003)All ER (D) 199. Λόγω των δραστικών επιπτώσεων που συνήθως ακολουθούν εύρημα δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη, τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκαν δύο φαινόμενα. Πρώτον, μια δικαιολογημένη φοβία εκ μέρους των δικηγόρων των αιτητών ως προς τον κίνδυνο να θεωρηθεί η πλευρά τους ότι δεν προέβη σε πλήρη αποκάλυψη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τίθενται ενώπιον των δικαστηρίων όγκοι εγγράφων, τα οποία, χωρίς οποιαδήποτε επεξήγηση, τις περισσότερες φορές τείνουν να συσκοτίζουν παρά να διαφωτίζουν το δικαστήριο. Όπως τονίστηκε από το αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση National Bank of Sharjah v. Dellborg, The Times, December 24, 1992 (CA), υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ ειλικρινούς και πλήρους αποκάλυψης και του κατακλυσμού του δικαστηρίου με σωρεία εγγράφων, πλείστα των οποίων είναι μη ουσιώδη και αχρείαστα για τους σκοπούς που τίθενται ενώπιον του δικαστηρίου. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό όπως στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, να επεξηγείται με τρόπο λακωνικό η σημασία των εγγράφων που επισυνάπτονται. Περαιτέρω, θα πρέπει να τονίζεται το σημαντικό μέρος των εγγράφων, ώστε τα ουσιώδη θέματα να αναδύονται εύκολα με μια απλή συνδυασμένη ανάγνωση της ένορκης δήλωσης και των εγγράφων. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος η αποκάλυψη να μην θεωρηθεί ειλικρινής και πλήρης. Το δεύτερο φαινόμενο που παρατηρείται, αφορά τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις όποιες ελλείψεις στην ένορκη δήλωση του αντιδίκου τους, υποβάλλοντας ακραίες και αβάσιμες εισηγήσεις για μη αποκάλυψη, αγνοώντας το γεγονός ότι η σχετική νομολογία δίδει έμφαση στη μη αποκάλυψη «ουσιωδών γεγονότων». Παρατηρούμε ότι αυτό συνήθως γίνεται όταν οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος επί της ουσίας είναι λίγες, οπότε εναποτίθενται όλες οι ελπίδες για ακύρωση του διατάγματος στη μη αποκάλυψη κάποιου στοιχείου, το οποίο τις περισσότερες φορές δεν είναι καθόλου ουσιώδες. Χωρίς να θέλουμε με κανένα τρόπο να αδυνατίσουμε ποσώς την υποχρέωση για ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη, θα πρέπει να τονίσουμε το αυτονόητο, ότι τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποπροσανατολίζονται από αβάσιμες εισηγήσεις που δίδουν έμφαση στη μη αποκάλυψη κάποιου ασήμαντου στοιχείου, το οποίο δεν αφορά σε ουσιώδες γεγονός. Ούτε ο κανόνας πρακτικής για ακύρωση του διατάγματος σε περίπτωση μη αποκάλυψης, θα πρέπει να αφεθεί να μετατραπεί σε εργαλείο αδικίας (βλ. Brink´s-Mat Elcombe, ανωτέρω).» Στο σημείο που η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση έδωσε ιδιαίτερη έμφαση είναι στη φύση της συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων και τον τρόπο που αυτή παρουσιάστηκε από την πλευρά της Αιτήτριας, κατά το στάδιο της εξέτασης της Αίτησης, μονομερώς. Ισχυρίζεται ότι το εν λόγω θέμα παρουσιάστηκε εσκεμμένα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Η όλη προσπάθεια της Αιτήτριας, ισχυρίζεται η πλευρά της Καθ' ης η Αίτησης, ήταν να παρουσιάσει τη συμβατική σχέση των διαδίκων ως μία απλής δανειοδότησης κάτι που αποτελεί παραπλανητική στρέβλωση. Η συμφωνία μεταξύ τους δεν ήταν συμφωνία δανείου, αλλά «subscription agreement», κάτι το εντελώς διαφορετικό. Κάνει δε αναφορά σε συγκεκριμένες παραγράφους της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση στην οποία η συμφωνία περιγράφεται ως δανειοδότηση. Συγκεκριμένα, στην Παράγραφο 17 και στον τίτλο ακριβώς πριν την παράγραφο αυτή όπου αναγράφεται «Η Πρώτη Συμφωνία Δανειοδότησης ημερομηνίας 23.4.2012». Επίσης στις Παραγράφους 18, 38, 39, 62 και 84, ενώ από το περιεχόμενο των Παραγράφων 17-37 και 98-104, εξάγεται τέτοιο συμπέρασμα. Από την πλευρά της, η Αιτήτρια θεωρεί ότι έθεσε όλα τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου. Όχι μόνο αυτά που είναι αυστηρώς επίδικα στην παρούσα διαδικασία αλλά και άλλα γεγονότα που έχουν κάποια σχέση με αυτά της παρούσας. Αναφέρθηκε και στις 2 Συμφωνίες Δανειοδότησης τις οποίες κατέθεσε στο Δικαστήριο, αλλά και στην Συμφωνία Εγγύησης καθώς και στην Πρώτη Διαιτησία, παραθέτοντας, για όλα, λεπτομέρειες. Έχοντας μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις, το πρώτο που παρατηρεί το Δικαστήριο είναι ότι η Πρώτη Συμφωνία μεταξύ των διαδίκων που αποτελεί και το αντικείμενο της επίδικης Δεύτερης Διαιτησίας δεν είναι συμφωνία δανειοδότησης, αλλά subscription agreement. Συμφωνία δανείου είναι συμφωνία όπου ο ένας συμβαλλόμενος δανείζει χρήματα στον άλλο, ο οποίος αναλαμβάνει να εξοφλήσει το δάνειο με διάφορους τρόπους και χρονοδιαγράμματα. Πουθενά στην εν λόγω Συμφωνία (Τ.6 στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας) γίνεται αναφορά σε δάνειο. Η Συμφωνία τιτλοφορείται «Subscription Agreement» (χρησιμοποιώ την Αγγλική ορολογία για αποφυγή παρερμηνείας) σύμφωνα με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση θα εξέδιδε ένα μετατρέψιμο ομόλογο (convertible bond) προς όφελος της Αιτήτριας, ισάξιο με το ποσό των SEK 10.000.000 (Δέκα Εκατομμύρια Σουηδικές Κορώνες). Αυτή είναι η φύση της subscription agreement όπου συνήθως συνάπτεται συμφωνία μεταξύ μίας εταιρείας και κάποιων άλλων προσώπων, φυσικών ή νομικών, για κάποιου είδους επένδυση. Τέτοια επένδυση σε κάποιες περιπτώσεις είναι και η αγορά μετοχών έναντι συγκεκριμένου τιμήματος. Η προσπάθεια της Αιτήτριας, και σ' αυτό το σημείο συμφωνώ με την Καθ' ης η Αίτηση, ήταν να παρουσιάσει την Πρώτη Συμφωνία, ως συμφωνία δανείου. Αυτό εξάγεται σαφέστατα από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Δεν μου διαφεύγει ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι παρέθεσε όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου. Όμως το Δικαστήριο δεν είχε ενώπιόν του όλα τα στοιχεία εφόσον στην επίδικη Συμφωνία γίνεται αναφορά σε Instrument ενώ επισυνάπτεται και Παράρτημα (Appendix I), έγγραφα τα οποία δεν κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο το περιεχόμενο αυτών των εγγράφων, μετέβαλλε τη φύση της συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων. Πιθανόν, η Αιτήτρια να ενήργησε με τον ίδιο τρόπο όπως και αναφορικά με τη Δεύτερη Συμφωνία ημερομηνίας 23.1.2013, της οποίας το λεκτικό είναι πανομοιότυπο με αυτό της Πρώτης, και που υπήρξε το αντικείμενο της Πρώτης Διαιτησίας. Μάλιστα η Διαιτητής στη Σουηδία, φαίνεται να διαχωρίζει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από το περιεχόμενο της Δεύτερης Συμφωνίας αφενός και των Instrument και Appendix I που αναφέρονται σ' αυτήν, αναφέροντας ότι από το Subscription Agreement δεν πηγάζει υποχρέωση πληρωμής. Αυτά όμως αφορούν στη Δεύτερη Συμφωνία και παρά τις διαπιστούμενες ομοιότητες, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι όλοι οι όροι και επισυναπτόμενα έγγραφα ήταν πανομοιότυπα με αυτά της Πρώτης. Εκείνο που προκύπτει σαφώς είναι ότι ο τρόπος που η Αιτήτρια παρουσίασε την επίδικη Συμφωνία, είτε εσκεμμένα, είτε άθελά της, έτεινε να παραπλανήσει το Δικαστήριο ως προς τη φύση της συναλλαγής και άφηνε κενά ως προς τις λεπτομέρειες της. Την παρουσίασε ως απλούστερη και πιο ξεκάθαρη από την πραγματικότητα. Στο σημείο αυτό υιοθετώ τις θέσεις της Καθ' ης η Αίτηση ότι αυτό αποτελεί μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων που πλήττει, το απαιτούμενο της ειλικρινούς και καλής πίστης που όφειλε να επιδείξει η Αιτήτρια. Το πιο πάνω, από μόνο του, αποτελεί λόγο απόρριψης της Αίτησης χωρίς την ανάγκη για περαιτέρω εξέταση των υπόλοιπων ισχυρισμών της Καθ' ης η Αίτηση. Κατάληξη Με βάση όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Το εκδοθέν Διάταγμα ακυρώνεται. Έξοδα: Τα Έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. [Υπ.] Χ. Ι. Πογιατζής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /εκ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο