ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ KYΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. Μιχαλάκη Μιχαήλ, Αρ. Αίτησης: 91/2017, 6/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A249 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 91/2017 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ KYΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ Αιτητών και Μιχαλάκη Μιχαήλ Καθ' ου η Αίτηση ----------------- Αίτηση ημερομηνίας 21 Φεβρουαρίου 2017 6 Οκτωβρίου,
- Για τους Αιτητές: κ. Μερακλής Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Σαββίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση τους, οι Αιτητές επιδιώκουν την καταχώρηση και εγγραφή προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 10.12.
- Η Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν. 22/1985, και στο άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.
- Συνοδεύεται δε, από την ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Χριστοδούλου, ημερομηνίας 21.2.
- Όπως, μεταξύ άλλων, αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση: «
- Την 10.12.2012 εξεδόθη διαιτητική απόφαση προς όφελος της Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λακατάμιας και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση, όπως το ποσόν των €240.420,53 σεντ κεφάλαιο πλέον τόκο προς 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου έκαστου έτους καθώς επίσης και οποιαδήποτε άλλα έξοδα από την 10.12.2012 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €200,- διαιτητικά έξοδα, πληρωθούν αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα από τον Καθ΄ ου η Αίτηση καθώς και το προϊόν από την εκποίηση της Υποθήκης με αρ. Υ2270/
- Η εν λόγω διαιτητική απόφαση επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ αρ.
- Η πιο πάνω διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 10.12.2012, εκδόθηκε βάσει του Ενυπόθηκου λογαριασμού με αρ. 7224094-
- Η πιο πάνω διαιτητική απόφαση έχει γνωστοποιηθεί δεόντως στον Καθ΄ ου η Αίτηση την 15.1.2013, την οποία καταθέτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ αρ.
- Η πιο πάνω διαιτητική απόφαση είναι τελεσίδικη και/ή δεν έχει εφεσιβληθεί εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της προς τον Καθ΄ ου η αίτηση γνωστοποιήσεως της Διαιτητικής Αποφάσεως και συνεπώς κατέστη τελεσίδικος.» Ο Καθ' ου η Αίτηση έφερε ένσταση στο αιτούμενο διάταγμα και προς τούτο καταχώρησε σχετική ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης, ημερομηνίας 26.4.
- Οι λόγοι ένστασης εμφαίνονται στο σώμα της ένστασης υπό 1-
- Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης αποτελεί η ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας 26.4.2017, στην οποία ουσιαστικά αναλύει τους λόγους ένστασης. Ένας από τους λόγους ένστασης αναφέρεται στην αντικανονικότητα της επίδοσης της διαιτητικής απόφασης στον Καθ΄ ου η Αίτηση. Στην ένορκη του δήλωση, ο Καθ' ου η Αίτηση, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακόλουθα σχετικά με το θέμα της γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης: «
- Εξ΄ όσων φαίνεται και από το τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης του κ. Χριστοδούλου ημερομηνίας 21.02.2017, η γνωστοποίηση της απόφασης του διαιτητή ημερομηνίας 10.12.12 δεν γνωστοποιήθηκε σε εμένα προσωπικά αλλά σε τρίτο πρόσωπο ήτοι στην κ. Ανδριάνα Κυριάκου η οποία είναι η μητέρα μου.
- Ως εκ των ως άνω δεν γνώριζα για τα όσα έλαβαν χώρα στις 10.12.12 και επομένως ούτε της απόφασης του Διαιτητή ημ. 10.12.
- Τούτα ήρθαν εις γνώση μου μετά την επίδοση της παρούσας αίτησης σε εμέ.
- .............................
- Η Αιτήτρια βρήκε την εύκολη λύση και γνωστοποίησε την ερήμην μου απόφαση την οποία σήμερα επιδιώκει να εγγράψει εναντίον μου βασιζόμενη σε πρόσωπο με περιορισμένη δικαιοπρακτική ικανότητα και ήτοι της μητέρας μου η οποία βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία. Επίσης, εάν διαφανεί ότι η γνωστοποίηση/ενημέρωση της ημερομηνίας διεξαγωγής της διαιτησίας επιδόθηκε ή/και έγινε στη μητέρα μου και πάλι δεν πρέπει να θεωρηθεί καλή επίδοση αφού πέρα του ότι η προχωρημένη ηλικία της την περιορίζει δικαιοπρακτικά, δεν διαμένουμε κάτω από την ίδια στέγη.» Οι δύο πλευρές, ως προς τα γεγονότα, περιορίστηκαν στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις με τις οποίες ο κάθε ένας από τους συνηγόρους ανέπτυξε την επιχειρηματολογία του προς υποστήριξη των θέσεων της δικής του πλευράς. Έχω με προσοχή μελετήσει τις θέσεις και των δύο πλευρών. Από τα ως άνω, προκύπτει εμφανώς ότι ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει ισχυρισμούς που αντικρούουν τον ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα εκ μέρους των Αιτητών περί δέουσας γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης σ΄ αυτόν. Με βάση δε, τα λεγόμενα του, ούτε κατέστη γνώστης του γεγονότος ότι στη συγκεκριμένη ημερομηνία εκδόθηκε απόφαση από τον διαιτητή, ούτε του γνωστοποιήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο τέτοια απόφαση. Όπως αναφέρει στην ένορκή του δήλωση, η υπό κρίση διαιτητική απόφαση περιήλθε στη γνώση του μετά την επίδοση σ΄ αυτόν της παρούσας Αίτησης. Οι ισχυρισμοί αυτοί του Καθ' ου η Αίτηση είναι ουσιαστικοί, απαντούν αντικρούοντας τους εξ αντιθέτου ισχυρισμούς και στοιχεία και, ως προκύπτει, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από τους Αιτητές, είτε μέσω αντεξέτασης του, είτε μέσω αιτήματος για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Παρέμειναν έτσι αναπάντητοι. Με αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να αποδεχτεί τα λεγόμενα του Καθ' ου η Αίτηση στην ένορκη του δήλωση ως αληθή. Ότι δηλαδή, η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 10.12.2012, η οποία αφέθηκε στη μητέρα του, ένα πρόσωπο προχωρημένης ηλικίας το οποίο δεν διαμένει μαζί του, δεν περιήλθε στη γνώση του παρά μόνο μετά την επίδοση σ΄ αυτόν της παρούσας Αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν. 28/1985, όταν εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά ως και στην παρούσα υπόθεση, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή άλλο από τα πρόσωπα που εμπλέκονται στον Έφορο ο οποίος δύναται να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6)[άρθρα 52
(1)και
(2)]. Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή, δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης [άρθρο 52
(4)]. Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου [άρθρο 52
(5)]. Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο, σε αίτηση ως η παρούσα, περιορίζεται στην εξέταση των προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξετασθούν μόνο στο πλαίσιο έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52
(4)του Νόμου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολιτική Έφεση 357/2008, ημερομηνίας 11.4.2012: «Ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε εξουσία να εξετάσει εξ ιδίας πρωτοβουλίας θέμα νομιμότητας διορισμού του διαιτητή. Το εν λόγω θέμα ως θέμα ουσίας, ενδεχομένως να μην μπορούσε καν να εξεταστεί πρωτοδίκως ακόμη και σε περίπτωση που αυτό θα εγειρόταν από το διάδικο ως εκφεύγον του δικαιοδοτικού πλαισίου της διαδικασίας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου δια της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται». Αναλόγως, στην Πολιτική Έφεση 87/2011, Χριστοφή ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών, απόφαση ημερομηνίας 20.6.2014, αναφέρεται ότι: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ.3.12.2007 γι' εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, όφειλε μόνο να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή επιδόθηκε, ότι η απόφαση έφερε τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα.» Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην προκειμένη περίπτωση, παρόλο που προκύπτει η έκδοση της υπό αναφορά διαιτητικής απόφασης, η αποδοχή, ως συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έτυχε γνωστοποίησης της έκδοσης διαιτητικής απόφασης εναντίον του, καθορίζει το αποτέλεσμα της παρούσας. Και αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από το ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Συνακόλουθα, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ........... Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο