Εν Πτωχεύσει: Προκόπης Παναγίδης, Αίτηση Πτώχευσης: 22/17, 27/9/2017

(1)Every bankruptcy notice shall be endorsed with the name of the advocate actually suing out the same, or if no advocate is employed with a memorandum that it is sued out by the creditor in person. Such notice shall also be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the creditor may be left.

(2)There shall also be indorsed an intimation to the debtor that if he has a counterclaim, set-off, or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to be paid, and which he could not have set up in the action or proceedings in which the judgment or order was obtained, he must within the time specified in the notice file an affidavit to that effect with the Registrar. Such affidavit shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the debtor may be left by the Registrar.

(3)In the case of a notice served in Cyprus the time shall be three days after service. In the case of a notice served elsewhere the Registrar shall fix the time when issuing the notice.» Ακολούθως στον κανονισμό 41 καθορίζεται ότι η καταχώρηση της ένορκης δήλωσης θα λειτουργεί σαν αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης. «The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule 40. If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined.» Η εν λόγω ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός της αυστηρής προθεσμίας των τριών ημερών. Οι λόγοι τους οποίους μπορεί να επικαλεστεί ο οφειλέτης για παραμερισμό της ειδοποίησης, περιορίζονται σε ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταγωγή ίση ή περισσότερη από το εξ΄ αποφάσεως χρέος. Αν υπάρχει οποιοσδήποτε άλλο ισχυρισμός πέραν των πιο πάνω αναφερόμενων, τότε αυτός δεν προωθείται με βάση την ένορκη δήλωση ως ο κανονισμός 40

(2)του Κεφ. 5, αλλά με ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, η οποία πρέπει να καταχωρηθεί πλέον όχι εντός της προθεσμίας των τριών ημερών, αλλά εντός 7 ημερών, πριν να συντελεστεί δηλαδή η πράξη πτώχευσης (βλ. σχετικά Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρη Δημητρίου

(2008)1 ΑΑΔ 425). Προχωρώ τώρα να εξετάσω την αίτηση ημερομηνίας 23/6/207 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικό Κανονισμό κανονισμοί 40, 41 και 188 και στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό, Δ.48, Δ.39, Δ.

1. Με την ένορκη δήλωση, η οποία συνοδεύει την υπό εξέταση ο οφειλέτης, ο οποίος υπήρξε σύζυγος της πιστωτού, εξηγεί και προβάλλει ισχυρισμό ότι ποσό €15.700 το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο ποσό της απόφασης, η οποία συνιστά το εξ΄ αποφάσεως χρέος για την οποία έχει καταχωρηθεί η ειδοποίηση πτώχευσης, αφορά το μισό ποσό για τα δίδακτρα του γιού τους στο ιδιωτικό σχολείο όπου φοιτούσε. Για το συνολικό οφειλόμενο ποσό των διδάκτρων έχει έλθει σε συμφωνία με το ιδιωτικό σχολείο στις 23/1/2017, όπως το αποπληρώσει δια μηνιαίων δόσεων €50.00 από 25/1/
2. Την εν λόγω συμφωνία επιχειρεί να καταθέσει ω τεκμήριο. Περαιτέρω ως τεκμήριο επιχειρεί να καταθέσει βεβαίωση από το σχολείο του παιδιού του ότι, δεν οφείλεται κανένα χρηματικό ποσό λόγω του ότι το σχολείο έχει έρθει σε διακανονισμό μαζί του και μέχρι τώρα τηρεί τη συμφωνία. Ως ήδη αναφέρω, η πιο πάνω αίτηση συνάντησε την ένσταση της πλευράς του πιστωτή. Οι λόγοι ένστασης επιγραμματικά είναι οι ακόλουθοι:
3. Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση ή και είναι παράτυπη και αποτελεί κατάχρηση εξουσίας.
4. Η αίτηση δεν προβλέπεται από τον Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικό Κανονισμό.
5. Ο οφειλέτης, είχε άλλα μέσα στη διάθεσή του τα οποία δεν άσκησε, καταστρατηγώντας έτσι το σκοπό για τον οποία δύναται να ζητήσει άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
6. Η διαδικασία που ακολούθησε είναι λανθασμένη, εφόσον η αίτηση είναι εκπρόθεσμη, εφόσον ο οφειλέτης δεν αποτάθηκε έγκαιρα να ζητήσει παράταση χρόνου και ως εκ τούτου η πράξη πτώχευσης έχει θεμελιωθεί.
7. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
8. Όλα όσα επιχειρεί να εισάγει ο οφειλέτης με την ένορκή του δήλωση, είναι γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να είχε συμπεριλάβει στην αρχική του ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15.5.
10. Ο οφειλέτης προσπαθεί να εισάγει νέα μαρτυρία η οποία υπήρχε κατά το χρονικό διάστημα καταχώρησης της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 15.5.
12. Οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να προωθήσει ο οφειλέτης δεν είναι απαραίτητοι για την εκδίκαση της ειδοποίησης πτώχευσης.
13. Οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο αιτητής είναι αόριστοι και δεν μπορούν να ικανοποιήσουν ότι συντρέχει κάποιος από τους αναφερόμενους στο άρθρο 40

(2)του Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικού Κανονισμού λόγους για παραμερισμό της απόφασης. 10.Η αίτηση γίνεται για σκοπούς κωλυσιεργίας . 11.Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που έχει θέσει η νομολογία για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Δεν θα επαναλάβω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την ένσταση, εφόσον αυτό στην ουσία του επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Εκάστη πλευρά έχει δώσει στο Δικαστήριο κείμενο γραπτής αγόρευσης, στο περιεχόμενο των οποίων, εφόσον χρειαστεί θα αναφερθώ πιο κάτω. Το πρώτο ζήτημα που θα εξετάσω, είναι κατά πόσο ο οφειλέτης στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής μπορεί να καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση και αυτό σε συνάρτηση με τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους ένστασης 1 και

1. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι απλή. Ως το άρθρο 188 του Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικού Κανονισμού όπου δεν υπάρχει ειδική πρόνοια, εφαρμόζεται ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικός Κανονισμός ("Where no provision is made in these rules in regard to any matter arising out of bankruptcy proceedings, the Rules of Court governing civil proceedings shall, in so far as they are not repugnant to these rules, apply to such matter"). Εφόσον ακολουθείται ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικός Κανονισμός, στον οποίο παρέχεται η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ο οφειλέτης είχε κάθε δικαίωμα να καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση για συμπληρωματική ένορκο δήλωση. Στρέφω τώρα την προσοχή μου στον τέταρτο λόγο ένστασης. Εισηγείται η πλευρά του πιστωτή ότι, η αίτηση είναι εκπρόθεσμη λόγω του ότι η πράξη πτώχευσης έχει συντελεστεί. Και σε σχέση με αυτό το λόγο ένστασης δεν υπάρχουν πολλά να λεχθούν εφόσον και αυτός ο λόγος ένστασης είναι καταφανώς αβάσιμος. Μια απλή ανάγνωση του Κανονισμού 41 του Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικού Κανονισμού, επιλύει το ζήτημα αυτό. Μεταφέρω αυτούσιο τον εν λόγω Κανονισμό: «
2. The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule
3. If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined.» Η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε 11/5/2017, ημέρα Πέμπτη. Ο οφειλέτης είχε τρεις ημέρες για να καταχωρήσει την ένορκή του δήλωση, ήτοι μέχρι τις 14/5/2017 (ημέρα Κυριακή). Την καταχώρησε στις 15/5/2017, ημέρα Δευτέρα. Η καταχώρηση έγινε εντός της προθεσμίας των τριών ημερών, εφόσον η μέρα που έληγε ήταν Κυριακή και επομένως ο χρόνος καταχώρησης περιλαμβάνει την επόμενη ημέρα (βλ. σχετικά Περί Ερμηνείας Νόμος, Κεφ.1, άρθρο 31). Εφόσον, η ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε εγκαίρως, τότε η περίοδος των 7 ημερών παρατείνεται αυτοδικαίως, μέχρι την εκδίκαση της ένορκης δήλωσης/αίτησης παραμερισμού. Επί ακριβώς αυτού του ζητήματος παραπέμπω στην απόφαση του αδερφού Δικαστή Παντελή, Ειδ. Πτ. 33/2013, Αναφορικά με την πτώχευση της Κυριακής Χατζηκωνσταντά από τη Λευκωσία, ημερ. 27/3/2013, το σκεπτικό της οποίας υιοθετώ απόλυτα. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω σε σχέση με το τυπικό του αιτήματος, προχωρώ αμέσως να εξετάσω κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις, προκειμένου στην ουσία του το αίτημά του οφειλέτη για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης να γίνει αποδεκτό. Η βασική δικονομική πρόνοια η οποία διέπει την υπό εξέταση αίτηση είναι η Διαταγή 48

(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού, σύμφωνα με την οποία: «

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Είναι ξεκάθαρο πιστεύω, ότι σύμφωνα με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό το Δικαστήριο προκειμένου να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει «καλός λόγος». Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει εντρυφήσει στο υπό εξέταση ζήτημα. Στις υποθέσεις ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΠΠΑ ν. ΠΟΥΛΛΑΣ ΤΣΑΔΙΩΤΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Πολιτική Έφεση, Αρ. 312/10, 17/7/2014, ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 29/2014, 3/11/2016, Mατθαίου Φιλόκυπρος και Άλλοι,

(2008)1 Α.Α.Δ. 510, καθορίζεται πως το ζήτημα ανάγεται μεν στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται εάν και εφόσον καταδειχθεί καλός λόγος που να δικαιολογεί την έγκριση του αιτήματος. Εννοείται πως η συνδρομή ή όχι καλού λόγου, είναι θέμα το οποίο εξετάζεται σε αντιστοιχία με την κάθε υπόθεση. Την αναγκαιότητα ή μη της παροχής άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής δήλωσης και τη συνδρομή καλού λόγου, το Δικαστήριο την εξετάζει και σε συνδυασμό με την κυρίως αίτηση. Εδώ η κυρίως αίτηση, είναι η ένορκη δήλωση του οφειλέτη, η οποία υπέχει θέση αίτησης παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Έχοντας κατά νου τόσο τις δικονομικές πρόνοιες όσο και τις νομολογιακές αρχές που ρυθμίζουν το ζήτημα, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο το αίτημα για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι δικαιολογημένο. Πλείστα όσα αναφέρει ο οφειλέτης με την προτεινόμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, είναι γεγονότα τα οποία χρονικά ανάγονται πριν από τις 15/5/2017, όταν και καταχώρησε την πρώτη του ένορκη δήλωση και επομένως θα μπορούσε να τα είχε συμπεριλάβει σε αυτήν. Το μόνο στοιχείο το οποίο χρονικά έπεται της πρώτης ένορκης δήλωσης είναι το τεκμήριο 6, το οποίο είναι μια δήλωση του ιδιωτικού σχολείου Grammar School, στην οποία ο οφειλέτης στηρίζει την κατ΄ ισχυρισμό θέση του για συμψηφισμό. Στο εν λόγω έγγραφο, ο Γενικός Διευθυντής του ιδιωτικού σχολείου δηλώνει ότι τόσο ο οφειλέτης όσο και η πρώην σύζυγός του (πιστωτής), ουδέν ποσό οφείλουν για τα δίδακτρα του γιού τους, εφόσον ο Παναγίδης (οφειλέτης) έχει έρθει σε διακανονισμό με το σχολείο και τηρεί τους όρους του (ο εν λόγω διακανονισμός είναι το προτεινόμενο προς καταχώρηση Τεκμήριο 5). Ανατρέχω στο τεκμήριο 5 το οποίο είναι η συμφωνία με το ιδιωτικό σχολείο. Αυτή φέρει ημερομηνία 23/1/2017 και κάνει αναφορά σε συμφωνία όπως καταβάλλεται το οφειλόμενο ποσό των €39.985 με μηνιαίες δόσεις των €50 μέχρι την εξόφλησή του. Όσον αφορά το επιχείρημα του οφειλέτης για την ύπαρξη καλού λόγου ο οποίος να δικαιολογεί το αίτημά του, αυτός συνοψίζεται στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω αυτούσιο: «

1. Βασιζόμενος στα πιο πάνω πιστεύω ότι συντρέχει καλός λόγος ώστε το Σεβαστό Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής πρόσθετης Ένορκης Δήλωσης με περιεχόμενο όπως το επισυνημμένο ΤΕΚ 6, ώστε να έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα και πληροφορίες συμπεριλαμβανομένων και των γεγονότων που προέκυψαν μετά την καταχώρηση της πρώτης Ένορκης Δήλωσης.» Λυπούμαι να παρατηρήσω πως η πιο πάνω αναφορά και μόνο δεν μπορεί να τεκμηριώσει την ύπαρξη καλού λόγου. Τα όσα επιχειρεί να παρουσιάσει ο οφειλέτης με τη συμπληρωματική ένορκή του δήλωση, είναι γεγονότα η ύπαρξη των οποίων υπήρχε στη σφαίρα γνώσης του κατά το χρονικό διάστημα καταχώρησης της πρώτης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στις 15.5.
2. Περαιτέρω δεν διαλανθάνει την προσοχή μου, ότι το Τεκμήριο 6, μπορεί μεν να έχει ημερομηνία μεταγενέστερη (29.5.2017), πλην όμως το περιεχόμενό του κάνει αναφορά σε γεγονότα τα οποία υφίσταντο και κατά την καταχώρηση της πρώτης ένορκης δήλωσης. Η βεβαίωση από το ιδιωτικό σχολείο δεν κάνει αναφορά σε εξόφληση ποσού, ούτε παραθέτει κάποιο καινούργιο γεγονός. Απλά επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο Οφειλέτης τηρεί τη συμφωνία ημερομηνίας 23.1.17 όπως πληρώνει με δόσεις €50 το χρέος του. Είναι μια βεβαίωση η οποία θα μπορούσε να είχε εξασφαλιστεί από πριν. Για τα υπόλοιπα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στην προτεινόμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, περιορίζομαι στο να επαναλάβω ότι αυτά ήταν σε γνώση του οφειλέτη από πριν και επέλεξε να μην τα αναφέρει στο Δικαστήριο με την πρώτη του ένορκη δήλωση. Κατά τα λοιπά ουδέν καλό λόγο επικαλείται που να δικαιολογεί το αίτημά του. Τα πιο πάνω καθίστανται μοιραία για την επιτυχία του αιτήματος του οφειλέτη. Παραταύτα υπάρχει ακόμα μια παράμετρος την οποία επιθυμώ να αναδείξω. Σύμφωνα με τη νομολογία ο καλός λόγος εξετάζεται πάντοτε σε συνάρτηση και με την κυρίως αίτηση. Αυτό που επιχειρεί να αναδείξει με την συμπληρωματική ένορκή του δήλωση ο οφειλέτης και ειδικότερα με το επιχειρούμενο προς καταχώρηση τεκμήριο 6, είναι συμψηφισμό του ποσού του εξ΄ αποφάσεως χρέους. Το τεκμήριο 6 όμως πόρρω απέχει από το να αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Το τεκμήριο 6, αυτό που λέει είναι ότι ο οφειλέτης τηρεί μέχρι τώρα τη συμφωνία του με το ιδιωτικό σχολείο και καταβάλλει τα οφειλόμενα δίδακτρα με δόσεις €50 το μήνα από 25.1.2017 και κάθε επόμενη 25η ημέρα επόμενου μήνα. Αυτό σημαίνει ότι ο οφειλέτης έχει καταβάλει το πολύ ποσό €300 μέχρι την ημέρα καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης (ήτοι δόσεις 25.1.2017,25.2.2107,25.3.2017,25.4.2017,25.5.2017 και 25.6.2017). Το εξ΄ αποφάσεως χρέος είναι κατά πολύ μεγαλύτερο. Επομένως το επιχείρημα για συμψηφισμό δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω ο Οφειλέτης/Αιτητής στην αίτηση ημερομηνίας 23/6/2017, απέτυχε να αποδείξει καλό λόγο ο οποίος να δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος με το οποίο να του παρέχεται άδεια για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αίτηση ημερομηνίας 23/6/2017, απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της διαδικασίας, θα την ορίσω το συντομότερο για ακρόαση. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο