Κωνσταντίνος Γ. Λόρδος ν. Σταύρος Τσιακλίδης, Αρ. Αγωγής: 1633/2016, 25/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A286 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1633/2016 Μεταξύ: Κωνσταντίνος Γ. Λόρδος Ενάγοντος και Σταύρος Τσιακλίδης Εναγομένου Αίτηση διά κλήσεως ημερομηνίας 19.4.2017 για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 25.10.2017 Για Αιτητή - Εναγόμενο: κ. Χ. Τσέλιγκας Για Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα: κ. Σπύρος Σπύρου για κ.κ. Σπύρος Α. Σπύρου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 19.4.2017 ο εναγόμενος καταχώρησε την επίδικη αίτηση με την οποία ζητούσε από τον ενάγοντα να του παράσχει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες των παραγράφων 6, 7, 8, 9, 12, 13, 14, 16, 17 και 18 της Έκθεσης Απαίτησής του. Στις 5.10.2017, όταν η αίτηση τελικά απoσύρθηκε, υπήρξε διαφωνία των δικηγόρων των μερών αναφορικά με το θέμα των εξόδων. Η πλευρά του ενάγοντος - καθ' ου η αίτηση ζήτησε να της επιδικασθούν τα έξοδα αφού, κατά την θέση της, ήταν επιτυχών διάδικος, και η πλευρά του εναγομένου - αιτητή ισχυρίστηκε πως αυτό δεν πρέπει να γίνει και είναι δικαιότερο να μην επιδικασθούν έξοδα. Η παρούσα απόφαση αφορά το εν λόγω θέμα. Κρίνω ότι η αναφορά που γίνεται πιο κάτω σε όσα σχετικά με την επίδικη αίτηση προκύπτουν από τον δικαστικό φάκελο, είναι χρήσιμη και επιβοηθητική. Το κλητήριο ένταλμα, το οποίο είναι Γενικώς Οπισθογραφημένο (O.
- r.1), καταχωρήθηκε στις 29.3.
- Αφού μεσολάβησε αίτηση του εναγομένου ημερομηνίας 18.5.2016 για απόρριψη της αγωγής λόγω μη καταχώρισης Έκθεσης Απαίτησης, η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 14.10.
- Μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης και συγκεκριμένα στις 19.10.2016, ο εναγόμενος καταχώρησε αίτηση διά κλήσεως για διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης η οποία ορίσθηκε από το Πρωτοκολλητείο για επίδοση στις 29.11.
- Καταχώρησε περαιτέρω, στις 25.10.2016 μονομερή αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Υπεράσπισής του, μέχρι την αποπεράτωση της αίτησής του για διαγραφή. Σημειώνω πως με την αίτηση ημερομηνίας 19.10.2016 ζητείτο η διαγραφή ολόκληρης της παραγράφου 5 της Έκθεσης Απαίτησης και μικρό μέρος των παραγράφων 6, 9, 13, 16, 17 και 18 της Έκθεσης Απαίτησης. Διατάχθηκε η επίδοση της εν λόγω μονομερούς αιτήσεως η οποία ορίσθηκε προς τούτο, επίσης στις 29.11.
- Στις 29.11.2016 όταν οι 2 αιτήσεις ήταν ορισμένες, η πλευρά του εναγομένου απέσυρε την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 25.10.2016 και η πλευρά του ενάγοντος δεσμεύθηκε, με δήλωση η οποία καταγράφηκε στο πρακτικό του Δικαστηρίου, πως δεν θα προχωρήσει στην καταχώρηση αίτησης για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, μέχρι την αποπεράτωση της αίτησης ημερομηνίας 19.10.
- Η αίτηση ημερομηνίας 19.10.2016 για διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης ορίστηκε στις 11.11.2016 για οδηγίες με δικαίωμα του ενάγοντος να καταχωρήσει την ένστασή του. Παρά την ως άνω δέσμευσή της η πλευρά του ενάγοντος την 1.11.2016 καταχώρησε αίτηση για τη λήψη απόφασης εναντίον του εναγομένου λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, η οποία ορίσθηκε στις 7.12.2016, απεσύρθη όμως εκείνην την ημέρα, προφανώς, διότι αντελήφθησαν ότι λόγω της προηγούμενης σχετικής δέσμευσής τους δεν μπορούσαν να την προωθήσουν. Η αίτηση του εναγομένου για διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης ορίσθηκε για ακρόαση και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με ενδιάμεσή απόφασή του στις 11.5.2017 και η καταχωρηθείσα από τις 14.10.2016 Έκθεση Απαίτησης του ενάγοντος παρέμεινε ως είχε. Στις 19.4.2017 και ενώ αναμενόταν ήδη η έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου για τη διαγραφή ή όχι μέρους της Έκθεσης Απαίτησης, καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση από την πλευρά του εναγομένου με την οποία ζητούνταν λεπτομέρειες σε σχέση με τις παραγράφους που αναφέρονται στην αρχή της παρούσας απόφασης. Η επίδικη αίτηση ορίσθηκε για επίδοση στις 2.6.2017 και εκείνην την ημέρα η πλευρά του ενάγοντος εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο και ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Εν τω μεταξύ, εκκρεμούσης της επίδικης αίτησης, και συγκεκριμένα στις 6.6.2017 η πλευρά του ενάγοντος καταχώρησε τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Η εν λόγω Έκθεση Απαίτησης φέρει επικεφαλίδα «Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δυνάμει της Διαταγής 25, Θεσμός 1». Όταν στις 4.7.2017 η αίτηση ήταν ορισμένη για οδηγίες, ως προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου της ίδιας ημέρας, η πλευρά του ενάγοντος δήλωσε ότι είχαν καταχωρήσει την ένστασή τους και ζήτησαν ημερομηνία ακρόασης, αίτημα με το οποίο συμφώνησε και η πλευρά του εναγομένου. Κατά την ίδια δικάσιμο ορίσθηκε η επίδικη αίτηση για ακρόαση στις 5.10.
- Κατά την τελευταία ημερομηνία η πλευρά του εναγομένου προέβη σε απόσυρση της αίτησής της, δηλώνοντας πως αυτό γίνεται άνευ βλάβης. Αγορεύοντας για το θέμα των εξόδων ο κ. Τσέλιγκας αναγνώρισε ότι αυτά είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που θα λάβει υπόψη τα γεγονότα που είναι στο φάκελο και όχι εικασίες. Εισηγήθηκε πως δεν έχει νόημα να ακουστεί η αίτηση του εναγομένου, αφού με δεδομένο ότι από τις 6.6.2017 ο ενάγων είχε καταχωρήσει Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, η αίτησή του αφορούσε ένα δικόγραφο το οποίο δεν υφίστατο πλέον. Ήταν η θέση του κ. Τσέλιγκα ότι ο ενάγων καταχώρησε Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου ισχυριζόμενος (ο ενάγων) ότι είχε τέτοιο δικαίωμα βάσει των Θεσμών. Δεν θα κριθεί στο παρόν στάδιο κατά πόσο η καταχώρηση αυτή ήταν επιτρεπτή ή όχι αφού ήδη καταχωρήθηκε προς τούτο και εκκρεμεί σχετική αίτηση ημερομηνίας 3.7.2017 η οποία θα εξεταστεί εν ευθέτω χρόνω. Για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης και μόνο, λαμβάνεται υπόψη ως αντικειμενικό γεγονός ότι η Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης βρίσκεται σήμερα καταχωρημένη στο δικαστικό φάκελο. Ισχυρίστηκε ο κ. Τσέλιγκας πως η αίτησή του κατέστη άνευ αντικειμένου λόγω των ενεργειών του συναδέλφου του που εκπροσωπεί την πλευρά του ενάγοντος και όχι εξαιτίας χειρισμών του ιδίου, γι' αυτό και ήταν η θέση του πως δεν πρέπει να επιδικασθούν έξοδα υπέρ της αντίδικης πλευράς. Εισηγήθηκε περαιτέρω, πως εάν επιδικασθούν έξοδα για την επίδικη αίτηση στην πλευρά του ενάγοντος, το Δικαστήριο θα δώσει το μήνυμα ότι όποια αίτηση εκκρεμεί σε σχέση με ένα δικόγραφο, θα μπορεί να καταστεί άκυρη και άνευ αντικειμένου από την αντίδικο πλευρά με την μεταγενέστερη τροποποίησή της. Κάτι τέτοιο θα ήταν παράλογο, εισηγήθηκε ο κ. Τσέλιγκας. Τέλος, εισηγήθηκε πως οποιαδήποτε ενασχόληση του Δικαστηρίου με την ουσία της αίτησης δεν έχει χώρο, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Η κα. Ζαχαρίου αγορεύοντας με τη σειρά της, κάλεσε το Δικαστήριο να ακολουθήσει τον κανόνα που επιτάσσει πως η πλευρά του επιτυχόντος διαδίκου δικαιούται να της επιδικασθούν τα έξοδά της. Εισηγήθηκε πως ο συνάδελφός της προσπάθησε να χρησιμοποιήσει ως λόγο απόσυρσης της αίτησής του την καταχώρηση της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης για να δικαιολογηθεί λόγω του ότι η αίτησή του έπασχε από πολλές απόψεις. Ως τέτοια, εισηγήθηκε η κα. Ζαχαρίου, το γεγονός ότι η αίτηση ήταν πρόωρη αφού, καταχωρήθηκε εκκρεμούσης της αίτησης για διαγραφή και ως εκ τούτου ήταν καταδικασμένη να αποτύχει. Άλλη ήταν το γεγονός ότι η επίδικη αίτηση προηγήθηκε χρονικά της καταχώρησης Υπεράσπισης από την πλευρά του εναγομένου και ακόμα μία ήταν το γεγονός ότι η αίτηση δεν συνοδευόταν από ένορκο δήλωση ως προνοεί σχετικά η Δ.48 Θ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Εισηγήθηκε πως με την απόσυρση της αίτησης πέτυχε η πλευρά του ενάγοντος και η επιτυχία αυτή οδηγεί σε ανάλογη διαταγή για τα έξοδα. Οι συνθήκες της υπόθεσης, κατά την εισήγησή της, δεν δικαιολογούν απόκλιση από τον κανόνα. Εάν συμβεί το αντίθετο, αυτό θα είναι άδικο για την πλευρά του ενάγοντος ο οποίος υποχρεώθηκε να καταχωρήσει ένσταση σε μια αίτηση την οποία τελικά απόσυρε ο εναγόμενος με δικαίωμα επανακαταχώρησής της χωρίς συνέπειες αναφορικά με το θέμα των εξόδων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το θέμα των εξόδων διέπεται από το άρθρο 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και την Δ.59 Θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Το άρθρο 43 έχει ως εξής: «Τα έξoδα oιασδήπoτε πoλιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμεvα πρoς αυτήv, εvώπιov oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ, εκτός εάv άλλως πρoβλέπεται υπό oιoυδήπoτε εκάστoτε ισχύovτoς vόμoυ ή δευτερoγεvoύς voμoθεσίας, θα τελoύv υπό τηv διακριτικήv εξoυσίαv τoυ δικαστηρίoυ και τo δικαστήριov θα έχη πλήρη εξoυσίαv vα απoφασίζη υπό τιvoς και κατά τιvα έκτασιv τα τoιαύτα έξoδα θα πληρωθώσι». Είναι σαφές ότι το θέμα των εξόδων ανήκει στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ο κανόνας είναι πως ο επιτυχών διάδικος δικαιούται να του επιδικασθούν τα έξοδα της διαδικασίας στην οποία πέτυχε. Κατ' εξαίρεση μόνο ο επιτυχών διάδικος αποστερείται των εξόδων του και αυτό γίνεται μόνο για αποχρώντα λόγο. Τα πιο κάτω σχετικά τονίστηκαν στην υπόθεση Νίτσα Θρασυβούλου ν. ARTO ESTATES LIMITED
(1993)1 Α.Α.Δ. 12: «Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων. Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσής του στην αύξηση των εξόδων της δίκης· σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων. Δεν είναι όμως παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο». Το Δικαστήριο θα εξετάσει τώρα την εισήγηση του κ. Τσέλιγκα ότι η αίτησή του κατέστη άνευ αντικειμένου από την ενέργεια της αντίδικης πλευράς να προχωρήσει στην καταχώρηση τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης ενώ ακόμα εκκρεμούσε η επίδικη αίτησή του για λεπτομέρειες. Για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξετάσει την εν λόγω εισήγηση θα διεξέλθει τα σχετικά δικόγραφα τα οποία βρίσκονται ενώπιόν του. Παρατηρώντας την Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης και συγκρίνοντάς την με την αρχική διαπιστώνεται πως τροποποιήθηκαν οι παράγραφοι 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14, 15, 17 και 18 της αρχικής Έκθεσης Απαίτησης. Διαπιστώνεται επίσης πως στις παραγράφους 4, 5, 6, 9, 11 και 13 η τροποποίηση που έλαβε χώρα ήταν εκτεταμένη και στις υπόλοιπες αφορούσε προσθήκη μερικών λέξεων στην κάθε παράγραφο. Επαναλαμβάνω πως με την αίτηση ζητούνταν λεπτομέρειες για τις παραγράφους 6, 7, 8, 9, 12, 13, 14, 16, 17 και 18 της Έκθεσης Απαίτησης. Στις ως άνω παραγράφους στις οποίες η τροποποίηση ήταν εκτεταμένη, περιλαμβάνονται οι παράγραφοι 6, 9 και 13 για τις οποίες ζητούνταν λεπτομέρειες. Συγκεκριμένα για την παράγραφο 6 ζητούνταν οι ακόλουθες λεπτομέρειες: (ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 6) 1.
- Σε τι συνίσταται η 'εμπλοκή του Ενάγοντα' που αναφέρετε στην πρώτη γραμμή και σε τι αφορά αυτή η εμπλοκή'. 1.
- Σε τι συνίσταται η 'εμπλοκή' των άλλων προσώπων που ενεργούσαν μαζί με τον Ενάγοντα ως διευθυντές της εταιρείας που εργοδοτούσε τον Εναγόμενο που αναφέρετε στην πρώτη και δεύτερη γραμμή και σε τι αφορά αυτή η 'εμπλοκή' 1.
- Ποια είναι αυτά τα 'άλλα πρόσωπα' που αναφέρετε στην πρώτη γραμμή. 1.
- Σε ποιους αναφέρεστε ως 'τρίτους' στην τέταρτη γραμμή. 1.
- Σε τι συνίστανται οι 'δυσφημιστικές δηλώσεις' (πότε έλαβαν χώρα και που, ποιος προέβη σε αυτές και ποιο το ακριβές περιεχόμενο τους) για τις οποίες κάνετε λόγο στην πέμπτη γραμμή. 1.
- Σε τι συνίστανται οι 'δυσφημιστικές . παραστάσεις' (πότε έλαβαν χώρα και που, ποιος προέβη σε αυτές, ποια μορφή είχαν και ποιο το ακριβές περιεχόμενο τους) για τις οποίες κάνετε λόγο στην πέμπτη γραμμή. 1.
- Ποια είναι, συγκεκριμένα, τα 'διάφορα μέσα μαζικής επικοινωνίας' που αναφέρετε στην έκτη γραμμή. 1.
- Ποια είναι, συγκεκριμένα, τα έντυπα που αναφέρετε στην ίδια γραμμή. 1.
- Πόσες ήταν οι 'εκδηλώσεις' που αναφέρετε στην έβδομη γραμμή, πότε και που έλαβε χώρα η κάθε μια από αυτές. Η παράγραφος 6 της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης έχει ως ακολούθως: «Η εμπλοκή και ενέργειες του Ενάγοντα ως προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας που εργοδοτούσε τον Εναγόμενο, ήτοι να την προστατέψει και/ή διασφαλίσει την ομαλή και ορθή λειτουργία των δραστηριοτήτων της, και κυρίως να ζητηθεί πληροφόρηση και/ή λεπτομέρειες και/ή εξηγήσεις από τον Εναγόμενο για την στάση και συμπεριφορά του, η οποία δημιουργούσε προβλήματα και/ή ζημιές, αποτέλεσε στόχο κακόπιστης κριτικής και προκάλεσε, αδικαιολόγητα, έντονες αντιδράσεις με πρωτοστάτη τον Εναγόμενο, ο οποίος είτε από μόνος του, είτε σε συνεργασία και/ή καθοδηγούμενος και μη από τρίτους και/ή αξιωματούχους της εταιρείας της εταιρείας - εργοδότριας του Εναγομένου, που στόχο είχαν να βλάψουν τον Ενάγοντα, άρχισαν συστηματικό και οργανωμένο πόλεμο εναντίον του, με δυσφημιστικές δηλώσεις και παραστάσεις σε διάφορα μέσα μαζικής επικοινωνίας, όσο και μέσω εντύπων, και αποκορύφωμα της στάσης τους αποτέλεσε η συμμετοχή του Εναγομένου σε ανοίκειες ταραχώδεις εκδηλώσεις έξω από τα Καταστήματα και/ή εντός των χώρων στάθμευσης και πλησίον των εισόδων των υποστατικών που λειτουργούσε η εταιρεία - εργοδότης του Εναγομένου, ιδιαίτερα την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων - Πρωτοχρονιάς του 2015-2016». Το Δικαστήριο εξετάζοντας τα πιο πάνω και αντιπαραβάλλοντας την αρχική με την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, καταλήγει στο συμπέρασμα πως με την τροποποίηση η έκταση της εν λόγω παραγράφου αυξήθηκε από 9 γραμμές που ήταν αρχικά σε
- Διαπιστώνεται πως αυτό από μόνο του δυσχεραίνει ακόμα και την απλή αναδρομή σε συγκεκριμένη γραμμή της εν λόγω παραγράφου. Για παράδειγμα σε σχέση με την παράγραφο 6 στο σημείο 1.
- γίνεται αναφορά στους 'τρίτους' που αναφέρονται στην τέταρτη γραμμή. Μετά την τροποποίηση της παραγράφου 6 αυτή η λέξη δεν απαντάται πλέον στην τέταρτη γραμμή. Κρίνω πως στην περίπτωση που θα προχωρούσε η ακρόαση της αίτησης και το Δικαστήριο αποφάσιζε ότι έπρεπε να εκδώσει σχετικό Διάταγμα με το οποίο θα διατασσόταν η πλευρά του ενάγοντος να παράσχει περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησής της θα βρισκόμασταν μπροστά στο παράδοξο να διατασσόταν ένας διάδικος να παράσχει λεπτομέρειες για ένα μη υφιστάμενο δικόγραφο. Με άλλα λόγια, θα εκδιδόταν ένα Δικαστικό Διάταγμα επί ματαίω και είναι καλά γνωστός ο κανόνας ότι τα Δικαστήρια δεν επιλύουν θεωρητικά θέματα ούτε και ενεργούν επί ματαίω (Καρασιαλή ν. Α. Ιωάννου, Πολ. Εφέσεις Ε183/13 και Ε183Α/13 ημερομηνίας 23.10.15, TERZIAN v. AMERICAN LIFE INCURANCE COMPANY, Πολ. Έφεση 161/10, ημερομηνίας 3.3.17 και Α. Γεωργιάδης και Υιός Λτδ ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Πολ. Έφεση 177/11, ημερομηνίας 15.5.17). Η ίδια δυσχέρεια εντοπίζεται και αναφορικά με την παράγραφο 13 της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρεται ότι η φράση «διάφορες αρνητικές και/ή παρόμοιες δυσφημιστικές δηλώσεις και/ή φράσεις» δεν απαντάται πλέον στην τρίτη και τέταρτη γραμμή της εν λόγω παραγράφου. Με όσα ανέφερα πιο πάνω κρίνω πως η αίτηση του εναγομένου, μετά την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δεν μπορούσε πλέον να προωθηθεί. Μετά την τροποποίηση ακόμα και η αναφορά σε συγκεκριμένη παράγραφο και γραμμή μιας οποιασδήποτε παραγράφου της Έκθεσης Απαίτησης δεν ανταποκρίνεται πλέον στην υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης και οπωσδήποτε η ενδεχόμενη έκδοση σχετικού Διατάγματος υπό αυτές τις συνθήκες θα δημιουργούσε σύγχυση. Κρίνω επίσης πως μετά από αυτήν την εξέλιξη δεν ήταν λογικά αναμενόμενο να ζητηθεί από τον δικηγόρο του εναγομένου να προωθήσει την αίτησή του για μερικές μόνο παραγράφους ή να αναζητήσει σε ποια γραμμή μιας συγκεκριμένης παραγράφου της Τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης θα μπορούσε να αναφέρεται πλέον η αίτησή του. Για την εξέλιξη αυτή κρίνω πως ευθύνη έχει η πλευρά του Ενάγοντα. Με τα πιο πάνω υπόψη μου καταλήγω στο συμπέρασμα πως η απόσυρση της αίτησης εκ μέρους του εναγομένου - αιτητή αποτελεί εντέλει το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία προχώρησε ο ενάγων παρά επιλογή του εναγομένου, όπως ορθά ισχυρίστηκε ο κ. Τσέλιγκας. Αναφορικά με την εισήγηση της κας. Ζαχαρίου πως θα ήταν άδικο για την πλευρά του ενάγοντος να μην της επιδικασθούν τα έξοδα της αίτησης λόγω του ότι υποχρεώθηκε να καταχωρήσει ένσταση σε μια αίτηση η οποία τελικά αποσύρθηκε κρίνω ότι αυτό δεν μπορεί να το επικαλείται βάσιμα ο ενάγων ως λόγο για να του επιδικαστούν τα έξοδα. Η πλευρά του ενάγοντος ενήργησε βεβιασμένα αφού δεν ανέμενε την περάτωση της επίδικης αίτησης και προχώρησε στην τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησής της εκκρεμούσης της επίδικης αίτησης, φέρνοντας έτσι προ τετελεσμένων την πλευρά του εναγομένου. Η πλευρά του ενάγοντος εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο στις 2.6.2017 όταν η επίδικη αίτηση ήταν ορισμένη για πρώτη φορά και ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Παρά το γεγονός ότι γνώριζε πως η αίτηση ορίσθηκε για οδηγίες στις 4.7.2017 με σκοπό να καταχωρήσει την ένστασή του, ο ενάγων προχώρησε στις 6.6.17, εκκρεμούσης της παρούσας αίτησης, στην καταχώρηση τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι αυτή του η ενέργεια θα καθιστούσε, με όσα ανέφερα πιο πάνω, την επίδικη αίτηση άνευ αντικειμένου. Συνεπώς ενεργώντας έτσι, κρίνω ότι συνέβαλε στη διόγκωση των εξόδων. Λόγω της ως άνω συμπεριφοράς του ενάγοντος όπως την αναφέρω πιο πάνω κρίνω πως στην παρούσα υπόθεση δικαιολογείται η απόκλιση από τον κανόνα πως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως είναι ορθό και δίκαιο η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. .......... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο