THEOSERVICES SECRETARIAL LIMITED ν. Διονύσιος Ξένος, Αρ. Αγωγής: 1037/10, 1038/10, 1039/10, 29/9/2017

THEOSERVICES SECRETARIAL LIMITED ν. Διονύσιος Ξένος, Αρ. Αγωγής: 1037/10, 1038/10, 1039/10, 29/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A242 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. A. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1037/10 Μεταξύ: THEOSERVICES SECRETARIAL LIMITED, από τη Λεμεσό Ενάγουσας Και Διονύσιος Ξένος, από τη Λευκωσία Εναγομένου ------------ Αρ. Αγωγής: 1038/10 Μεταξύ: THEOSERVICES SECRETARIAL LIMITED, από τη Λεμεσό Ενάγουσας Και Διονύσιος Ξένος, από τη Λευκωσία Εναγομένου ------------ Αρ. Αγωγής: 1039/10 Μεταξύ: THEOSERVICES SECRETARIAL LIMITED, από τη Λεμεσό Ενάγουσας Και Διονύσιος Ξένος, από τη Λευκωσία Εναγομένου ------------ Ημερομηνία: 29 Σεπτεμβρίου, 2017 Για τους Ενάγοντες: κα Ανδρονίκου Για τον Εναγόμενο: κκ Κ. Νικολαΐδης και N. Νικολαΐδης ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση που αφορά η παρούσα υποδιαιρείται σε τρία σκέλη, καθ΄ ένα εκ των οποίων παραπέμπει σε διαφορετική αγωγή. Οι δε τρεις αγωγές που συνθέτουν την αξίωση συνεκδικάστηκαν μετά από σχετικό διάταγμα ημερομηνίας 4.12.

1. Η φύση της αξίωσης, ως τούτη αποκρυσταλλώνεται από τη δικογραφημένη εκδοχή των εναγόντων, συνίσταται σε προσφερθείσες υπηρεσίες. Τούτες οι υπηρεσίες αφορούν πώληση εταιρείας και συγκεκριμένα του τύπου που είναι ευρέως γνωστός ως «off the shelf company», δηλαδή ετοιμοπαράδοτη εταιρεία, ως επίσης συναφείς υπηρεσίες, δηλαδή ετήσιες υπηρεσίες εγγεγραμμένου γραφείου και αξιωματούχων, αλλά και διάφορες άλλες, ήτοι αλλαγή ονόματος και άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στα δικόγραφα αυτό είναι το πεδίο ενασχόλησης των εναγόντων. Περαιτέρω, αναφέρεται εκεί ότι οι ενάγοντες συμφώνησαν με τον εναγόμενο να του παραχωρήσουν το σύνολο των μετοχών τριών εγγεγραμμένων εταιρειών έναντι συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής. Παρεμβάλλω εδώ ότι σύμφωνα με τα δικόγραφα η ημερομηνία που οι διάδικοι συμφώνησαν όσα πιο πάνω αναφέρονται, διαφέρει σε κάθε μια από τις τρείς αγωγές. Το ίδιο ισχύει και για αυτή την εταιρεία που πωλήθηκε, εφόσον κάθε συμφωνία αντιστοιχεί σε μια και διαφορετική εταιρεία και οι εν λόγω συμφωνίες συνομολογήθηκαν, σύμφωνα πάντα με τα δικόγραφα, σε διαφορετικές ημερομηνίες. Ποιες είναι οι εταιρείες, εν προκειμένω το όνομα κάθε μιας, το αρχικό αλλά και το μετέπειτα, καθώς και λοιπές τούτων πληροφορίες, αναφέρεται πιο κάτω. Περαιτέρω, είναι η θέση των εναγόντων ότι πέραν του μετοχικού κεφαλαίου έκαστης εταιρείας, ο εναγόμενος αγόρασε και πρόσθετες υπηρεσίες. Παρ΄ ότι διαφέρουν για κάθε εταιρεία, στο μεγαλύτερο μέρος τους συνίστανται σε αυτό που ενωρίτερα αναφέρθηκε, δηλαδή υπηρεσίες εγγεγραμμένου γραφείου και/ή αξιωματούχων. Οι δε τιμές που σύμφωνα με τη δικογραφημένη εκδοχή των εναγόντων συμφωνήθηκαν, επίσης διαφέρουν ανά περίπτωση. Και αυτό όμως το ζήτημα εξετάζεται πιο κάτω. Τέλος, είναι η θέση των εναγόντων πως καίτοι πρόσφεραν στον εναγόμενο τις συμφωνηθείσες υπηρεσίες - διαφορετικές ανά περίπτωση, ο δε τελευταίος αποδέχτηκε την οφειλή του - διαφορετική για κάθε εταιρεία, εν τούτοις παρέλειψε να καταβάλει τα συμφωνηθέντα και ακολούθως οφειλόμενα ποσά. Στον αντίποδα η υπεράσπιση διατείνεται πως ο εναγόμενος δεν οφείλει οιονδήποτε ποσό. Είναι εν προκειμένω η θέση του εναγομένου ότι δεν είναι ο ίδιος που οφείλει το κόστος εγγραφής και λειτουργίας των τριών αυτών εταιρειών, αλλά τρίτο πρόσωπο ονόματι Έλενα Παπαδοπούλου. Μαζί, λέει ο εναγόμενος, επισκέφτηκαν τον Ανδρέα Θεοφίλου, δικηγόρο και αξιωματούχο των εναγόντων, ο οποίος μάλιστα τυγχάνει να είναι και συγγενής (πρώτος εξάδελφος) της Έλενας Παπαδοπούλου. Δέχεται η υπεράσπιση ότι στη συνάντηση που είχαν - διατείνεται πως τούτη η συνάντηση ήταν το Μάιο του 2008 και παρόντες ήταν ο Ανδρέας Θεοφίλου, η Έλενα Παπαδοπούλου και ο εναγόμενος - οι δυο τους ζήτησαν από τον Ανδρέα Θεοφίλου δυο και ακολούθως άλλη μια, έτοιμες εταιρείες. Συμφώνησαν τότε, ισχυρίζεται η υπεράσπιση, ότι το κόστος εγγραφής των εξόδων θα το κατέβαλε η Έλενα Παπαδοπούλου, πράγμα που έκανε. Διευκρινίζεται εδώ ότι σε σχέση με την αγωγή 1039/10, η πιο πάνω πτυχή της υπεράσπισης είναι διανθισμένη. Και εξηγώ∙ πέραν όσων πιο πάνω αναφέρονται, στην υπεράσπιση της αγωγής 1039/10 προστίθεται ότι το τέλος του 2008 ο εναγόμενος συμφώνησε με άλλο συνεργάτη του, ονόματι Δάσκο, για κοινή επιχειρηματική δράση στην Κύπρο. Σε αυτό το πλαίσιο τον Ιανουάριο του 2009 επισκέφθηκε [ο εναγόμενος] τον δικηγόρο [νοείται τον Θεοφίλου] και του ζήτησε να ιδρύσει και/ή εγγράψει μια νέα κυπριακή εταιρεία. Σε αυτό το πλαίσιο, διατείνεται η υπεράσπιση, ο εναγόμενος συμφώνησε με το δικηγόρο ότι όλα τα έξοδα ετοιμασίας της εν λόγω εταιρείας θα καταβάλλοντο από το κεφάλαιο τούτης, μετά την ίδρυσή της, όπως και έγινε. Πέραν των πιο πάνω σε κάθε μια από τις τρείς υπερασπίσεις ο εναγόμενος προτάσσει και διαζευκτική υπεράσπιση. Ισχυρίζεται εν προκειμένω πως η συμφωνία που τυχόν έγινε μεταξύ εναγομένου και εναγόντων και αφορά παροχή υπηρεσιών διευθυντή, γραμματέα και ίδρυση και διαχείριση τραπεζικών λογαριασμών, είναι εξυπαρχής άκυρη (void ab initio ) καθ΄ ότι εδράζεται σε παραπλάνηση και/ή ψευδή παράσταση στην οποία προέβη ο Θεοφίλου ως διευθυντής και/ή αντιπρόσωπος των εναγόντων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες παραπλάνησης και/ή ψευδών παραστάσεων στο δικόγραφο της υπεράσπισης, ο Ανδρέας Θεοφίλου είπε στον εναγόμενο ότι επειδή δεν ήταν Κύπριος δεν μπορούσε σύμφωνα με τον κυπριακό νόμο να διοριστεί διευθυντής ή γραμματέας της εταιρείας και επίσης, ότι για τον ίδιο λόγο το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας θα έπρεπε να ήταν το γραφείο του ιδίου, δηλαδή των εναγόντων. Ο εναγόμενος προσθέτει ότι ο Θεοφίλου προέβη σε τούτη την παραπλάνηση και/ή ψευδή παράσταση όταν το Μάϊο του 2008 τον επισκέφθηκε μαζί με την Έλενα Παπαδοπούλου και αφότου τον ενημέρωσαν ότι αποφάσισε [ο εναγόμενος] να μεταφέρει τις εργασίες και υπηρεσίες του στην Κύπρο και πως γι΄ αυτό το λόγο θα ενοικίαζε διαμέρισμα και γραφεία στη Λευκωσία. Μάλιστα, αναφέρει ο εναγόμενος, ζήτησε [νοείται από τον Θεοφίλου] να διοριστεί και ο ίδιος [δηλαδή ο εναγόμενος] διευθυντής και γραμματέας της υπό ίδρυση εταιρείας. Λόγω όμως της προμνησθείσας πληροφόρησης που έτυχε από τον Θεοφίλου, τον οποίο πίστεψε και εμπιστεύτηκε απόλυτα, βασίστηκε στις συμβουλές και/ή παραστάσεις τούτου, οι οποίες είχαν, υπό τις περιστάσεις, δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις, τόσο για τον ίδιο προσωπικά όσο και για την κάθε εταιρεία. Στη συνέχεια όμως, διατείνεται η υπεράσπιση, ο εναγόμενος αντιλήφθηκε και/ή πληροφορήθηκε την παραπλάνηση και τις ψευδείς παραστάσεις του Θεοφίλου που ως αποτέλεσμα είχαν τον διορισμό τρίτων ως αξιωματούχων, αλλά και την υπογραφή διαφόρων εγγράφων χωρίς να γνωρίζει τη σημασία τους. Περαιτέρω, η υπεράσπιση διατείνεται πως ο Θεοφίλου είχε υποσχεθεί στον εναγόμενο ότι θα ετοίμαζε γραπτή σύμβαση που θα περιλάμβανε τις προσφερόμενες προς την εταιρεία υπηρεσίες με τις αντίστοιχες χρεώσεις, την οποία θα υπέγραφε ο εναγόμενος και θα πλήρωνε η εταιρεία. Τέτοια όμως σύμβαση ουδέποτε ετοιμάστηκε και ουδέποτε λέχθηκε στον εναγόμενο ποια θα ήταν η σχετική χρέωση για κάθε εταιρεία. Τέλος, είναι η θέση της υπεράσπισης ότι αρχές Μαρτίου 2009 ο εναγόμενος πληροφορήθηκε και έλαβε γνώση της παραπλάνησης του Θεοφίλου και των εναγόντων και γι΄ αυτό απαίτησε, μάλιστα επανειλημμένα, να διοριστεί ο ίδιος διευθυντής και γραμματέας κάθε εταιρείας και να μεταφερθεί η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου στη Λευκωσία ή να του δοθεί ο φάκελος της εταιρείας για να το δώσει σε άλλο δικηγόρο. Εν τούτοις ο Θεοφίλου αρνήθηκε και περιπλέον μπλόκαρε τους λογαριασμούς της εταιρείας, δημιουργώντας πρόβλημα στην ομαλή λειτουργία της με αρνητικά για τον εναγόμενο και την εταιρεία αποτελέσματα. Δυνάμει όλων των πιο πάνω ο εναγόμενος ανταπαιτεί έκδοση διαταγμάτων ότι οι ενάγοντες εμποδίζονται να αξιώνουν οιονδήποτε ποσό, εφόσον ουδέποτε συμβλήθηκαν με τον εναγόμενο και/ή λόγω παράνομης και/ή αδικαιολόγητης συμπεριφοράς∙ και ότι η συμφωνία είναι άκυρη από την αρχή (void ab initio) λόγω παραπλάνησης και/ή ψευδών παραστάσεων από τον Θεοφίλου. Τέλος, ζητείται και διάταγμα εξαναγκασμού των εναγόντων για παράδοση του φακέλου της εταιρείας στον εναγόμενο. Στην απάντησή τους οι ενάγοντες απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης περί παραπλάνησης και ψευδών παραστάσεων ή ότι μπλόκαραν τους λογαριασμούς της εταιρείας. Δέχονται όμως οι ενάγοντες ότι η Έλενα Παπαδοπούλου πλήρωσε τα έξοδα εγγραφής των δυο πρώτων εταιρειών. Εν τούτοις προσθέτουν ότι αυτό έγινε το 2009, συγκεκριμένα την 29.5.2009 και αφότου προηγήθηκε η έκδοση ακάλυπτης επιταγής από τον εναγόμενο. Γι΄ αυτή δε την επιταγή, προσθέτουν, το όνομα του εναγόμενου τοποθετήθηκε στο ΚΑΠ. Για να αφαιρεθεί από τον εν λόγω κατάλογο προϋπόθεση ήταν η εξόφληση της ακάλυπτης επιταγής, πράγμα που έγινε ένα ολόκληρο χρόνο μετά τη συνάντηση στα γραφεία των εναγόντων. Εν τούτοις είναι η θέση των εναγόντων ότι η εξόφληση της επιταγής από την Έλενα Παπαδοπούλου δεν ακύρωσε ούτε τροποποίησε τη συμφωνία με τον εναγόμενο. Τέλος, οι ενάγοντες αρνούνται ότι παραπληροφόρησαν τον εναγόμενο. Προς τούτο αναφέρουν ότι την 14.3.2008 απέστειλαν σε συνεργάτη του εναγομένου, μετά από οδηγίες του τελευταίου, έντυπο εννέα σελίδων στο οποίο επεξηγούσαν όλες τις επιλογές σχετικά με τη μορφή κυπριακών εταιρειών. Εν πάση περιπτώσει, αρνούνται ότι ο Θεοφίλου ανέφερε στον εναγόμενο όσα ο τελευταίος ισχυρίζεται. Τονίζουν δε ότι οι χρεώσεις των εταιρειών συμφωνήθηκαν το Μάϊο 2008 και συμπεριλήφθηκαν στα πρακτικά της πρώτης γενικής συνέλευσης κάθε εταιρείας, τα οποία παραδόθηκαν στον εναγόμενο αλλά ουδέποτε τα επέστρεψε υπογραμμένα. Τώρα, ο αριθμός των μαρτύρων που παρήλασαν από το δικαστήριο δεν είναι μεγάλος. Τρείς είναι όλοι και όλοι οι μάρτυρες. Δύο μάρτυρες κάλεσαν οι ενάγοντες και ένα η υπεράσπιση. Για τους ενάγοντες κλήθηκε ο δικηγόρος Ανδρέας Θεοφίλου και η τότε γραμματέας στο γραφείο των εναγόντων, Γιάννα Μαυρομουστάκη. Από την άλλη για την υπεράσπιση μαρτυρία έδωσε ο εναγόμενος. Σημειώνεται εν τούτοις ότι αμφότερες οι πλευρές προέβησαν σε πολυεπίπεδη, εξονυχιστική και σχεδόν εξουθενωτική αντεξέταση. Αυτό μάλιστα είναι ό,τι επέτεινε την ακροαματική διαδικασία και πολλαπλασίασε τα πρακτικά τούτης. Προτού προχωρήσω σε σύνοψη της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, είμαι της γνώμης ότι προέχει η διαπίστωση όσων γεγονότων δεν αμφισβητούνται. Προσφέρεται τέτοια διαδικασία εφόσον τα δικόγραφα και η προσκομισθείσα μαρτυρία αποκαλύπτουν ότι μέρος των γεγονότων είναι αδιαμφισβήτητο. Αποτελεί λοιπόν κοινό τόπο ότι οι εταιρείες που απασχόλησαν τη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου είναι τρείς. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για κάθε αγωγή - παρενθετικά αναφέρω ότι οι δύο πρώτες εταιρείες οι οποίες αφορούν τις αγωγές 1037 και 1038, αποτέλεσαν αντικείμενο αγοραπωλησίας το έτος 2008, ενώ η τρίτη εταιρεία η οποία αφορά την αγωγή 1039, το έτος 2009 - κάθε μια από τις τρείς εταιρείες είχε διαφορετικό όνομα από ότι στη συνέχεια. Η εταιρεία που αφορά η αγωγή 1037 συστάθηκε την 31.12.2007 με το όνομα Chimco Ltd, ενώ μετά την πώληση της μετανομάστηκε σε Brainworks Ltd (στη συνέχεια η Brainworks). Η αλλαγή του ονόματος επιτεύχθηκε την 10.9.
2. Το τεκμήριο 1 είναι το έντυπο που εκδίδει ο έφορος εταιρειών μετά από έρευνα και αποκαλύπτει κάθε σχετική πληροφορία. Σε αυτό το σημείο δράττομαι της ευκαιρίας να υποδείξω ότι ανάλογο έντυπο για κάθε μια από τις άλλες δυο εταιρείες, είναι τα τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα. Επόμενη εταιρεία είναι εκείνη που αφορά η αγωγή
3. Και αυτή η εταιρεία συστάθηκε την 31.12.2007 και το όνομα που έλαβε ήταν Igeltsat Ltd. Εν τούτοις, μετά που οι ενάγοντες πώλησαν την εταιρεία αυτή μετανομάστηκε σε M.E.D. Ehealthcy Ltd (στη συνέχεια Ehealthcy). Η αλλαγή ονόματος έλαβε χώρα την 19.12.
4. Όπως προανέφερα το ιστορικό της εταιρείας αυτής καταγράφεται στο τεκμήριο
5. Τελευταία εταιρεία που απασχολεί είναι αυτή που συναρτάται με το αντικείμενο της αγωγής
6. Η εν λόγω εταιρεία συστάθηκε την 29.5.2008 και τότε ονομαζόταν Satreno Ltd. Μετά όμως την πώληση τούτης από τους ενάγοντες μετανομάστηκε σε Q-Training (Cyprus) Ltd. Η αλλαγή ονόματος διενεργήθηκε την 10.2.
7. Όπως αποκαλύπτεται στο τεκμήριο 3, δηλαδή το σχετικό έντυπο του εφόρου εταιρειών, η εταιρεία άλλαξε το όνομα της άλλες τρεις φορές και σήμερα ονομάζεται GIS Global Phone Services Ltd. Εν τούτοις κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οι διάδικοι γνώριζαν και καλούσαν την εν λόγω εταιρεία με το όνομα Q-Training, ως εκ τούτου αυτό είναι το όνομα που θα χρησιμοποιείται και στη συνέχεια. Προσθέτω εδώ, ενδεχομένως εκ του περισσού εφόσον έχει νομολογηθεί ότι η υπόσταση διαδίκου δεν μπορεί να απασχολεί την ουσία της διαδικασίας (βλ. Ρέα Ανδρονίκου κ.α. ν. Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτωμένων Τους, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολ. Εφ. 168/2010, ημερομηνίας 24.2.2016), ότι αναμφισβήτητο είναι πως οι ενάγοντες συνιστούν εταιρεία που ασχολείται με συναφείς της υπόθεσης εργασίες, δηλαδή σύσταση, πώληση και διεύθυνση ετοιμοπαράδοτων εταιρειών. Άλλωστε τα τεκμήρια 4,5 και 6, δηλαδή πιστοποιητικό σύστασης, έντυπο έρευνας εφόρου εταιρειών - ανάλογο με τα τεκμήρια 1,2 και 3 - και ιδρυτικό και καταστατικό έγγραφο, επιβεβαιώνουν το πιο πάνω συμπέρασμα και περιπλέον, δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν παραδεχτά και αναμφισβήτητα γεγονότα. Συνεπώς υιοθετούνται από το δικαστήριο και καθίστανται ευρήματα τούτου. Ας δούμε τώρα εκείνο που ανέφεραν οι μάρτυρες. Προτού όμως προβώ σε τούτη τη διεργασία κρίνω σκόπιμο να επεξηγήσω τον τρόπο παράθεσης της σύνοψης που ακολουθεί. Η σύνοψη λοιπόν δεν θα διενεργηθεί αυτοτελώς και μονολιθικά για κάθε μάρτυρα. Και εξηγώ∙ καίτοι η σύνοψη αρχίζει με τη μαρτυρία του Θεοφίλου, εκεί όπου η υπεράσπιση πρόταξε αντίθετη θέση ευθύς θα παρατίθεται τούτη παρεμβάλλοντας στη σύνοψη μαρτυρίας του πρώτου μάρτυρα, ώστε να εξυπηρετηθεί η ανάλυση όλων όσων στο τέλος της ημέρας κατέστησαν επίδικα. Καθίσταται λοιπόν αντιληπτό ότι η σύνοψη θα διενεργηθεί ενιαία και για τους τρεις μάρτυρες, με στόχο να αναδειχθεί εκείνο που απασχόλησε και να αποφευχθεί περιττή μαρτυρία. Ο Θεοφίλου παρουσίασε στο δικαστήριο αριθμό τεκμηρίων. Τούτα είναι τα τεκμήρια 1 μέχρι και 45, χωρίς όμως να παραγνωρίζεται ότι το τεκμήριο 44 του υποδείχθηκε κατά την αντεξέταση και κατατέθηκε μετά που το αναγνώρισε. Επί της ουσίας του πράγματος ο μάρτυρας τοποθετεί τη γνωριμία του με τον εναγόμενο τον Ιανουάριο του
8. Προσθέτει δε ότι τότε ήταν που επικοινώνησε μαζί του η Έλενα Παπαδοπούλου, η οποία είναι ξαδέλφη του και του ανέφερε πως θα ερχόταν στην Κύπρο από την Ελλάδα μαζί με κάποιους συνεργάτες της, και ότι επιθυμούσαν να τον συναντήσουν. Ούτω και έγινε, ανέφερε ο Θεοφίλου, ενώ πρόσθεσε ότι την πρώτη φορά συναντήθηκαν στην οικία της αδελφής του, ονόματι Μαρία Οικονομίδου, η οποία μάλιστα τους δεξιώθηκε. Ακολούθως είχε συνάντηση με τον εναγόμενο ο οποίος εξέφρασε την επιθυμία να συστήσει δυο εταιρείες. Μεγάλο μέρος των τεκμηρίων που παρουσίασε ο Θεοφίλου δεν είναι τίποτα άλλο από ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχε, ως διατείνεται, με τον εναγόμενο και σκοπούν σε απόδειξη του χρόνου γνωριμίας των δύο και έναρξης της συνεργασίας τους αφενός, αλλά και σε εκείνο που συμφωνήθηκε, αφετέρου. Ημερομηνία ορόσημο, σύμφωνα με τον Θεοφίλου, είναι ο Μάϊος 2008 εφόσον τότε ήταν που συναντήθηκε με τον εναγόμενο στο γραφείο του και ολοκληρώθηκε η αγορά των δυο πρώτων εταιρειών. Τούτες οι εταιρείες ήταν η Brainworks και η Ehealthcy. Ανέφερε όμως ότι από την αρχή της γνωριμίας του με τον εναγόμενο, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2008, εξουσιοδότησε τον τελευταίο να παρουσιάζεται ως ομιλών εκ μέρους των εν λόγω εταιρειών. Προς υποστήριξη τούτου υπέδειξε το τεκμήριο 22, το οποίο φέρεται να είναι πληρεξούσιο ημερομηνίας 28.1.2008, πιστοποιημένο από πιστοποιούντα υπάλληλο, το οποίο χορήγησε στον εναγόμενο η εταιρεία Igeltsat, δηλαδή η εταιρεία που ακολούθως ονομάστηκε Ehealthcy. Αυτό σε συνδιασμό με το περιεχόμενο της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας αποδεικνύει, σύμφωνα με τον Θεοφίλου, το πότε άρχισε η συνεργασία των διαδίκων. Παρεμβάλλω εδώ ότι η υπεράσπιση αρνείται τούτη τη θέση και διατείνεται πως η πρώτη συνάντηση των Θεοφίλου και Ξένου, έλαβε χώρα την 18 Μαΐου 2008 και ήταν στην οικία της αδελφής του Θεοφίλου, η οποία τους δεξιώθηκε. Ακολούθως την 20.5.2008 ο εναγόμενος είχε συνάντηση με τον Θεοφίλου στο γραφείο του. Περαιτέρω, ο εναγόμενος υποστήριξε ότι ακόμη και αυτή την Έλενα Παπαδοπούλου συνάντησε για πρώτη φορά στο αεροδρόμιο της Αθήνας, δηλαδή καθ΄ οδόν για Κύπρο, την 18 Μαΐου
9. Αδύνατο ήταν για τον ίδιο να φύγει από την Ελλάδα πριν τον Μάϊο, υποστήριξε ο εναγόμενος, εφόσον εργαζόταν και η εργασία του δεν του επέτρεπε να διακόψει. Προς υποστήριξη τούτης της θέσης προσκόμισε τα τεκμήρια 46, 47 και
10. Το δε πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 28.1.2008 (τεκμήριο 22), το χαρακτήρισε χαλκευμένο και εκ των υστέρων γενόμενο. Ανέφερε επίσης ότι η μοναδική φορά που ζήτησε από τον δικηγόρο πληρεξούσιο έγγραφο, ήταν το Νοέμβριο του 2008 όταν θα ενοικίαζε υποστατικά στο όνομα της Igeltsat. Το δε πληρεξούσιο στάληκε με τηλεομοιότυπο στο κτηματομεσιτικό γραφείο και εκεί το είδε για πρώτη φορά. Τούτο το πληρεξούσιο, λέει ο εναγόμενος, είναι το τεκμήριο
11. Επανέρχομαι όμως στη μαρτυρία του Θεοφίλου για να υποδείξω ότι ο τελευταίος θέλει τα μέρη να συμφωνούν το Μάιο του 2008, τόσο τα έξοδα σύστασης και εγγραφής των δύο εταιρειών - μέχρι τότε ήταν μόνο η Brainworks και η Ehealthcy - όσο και τα λειτουργικά/διαχειριστικά έξοδα που θα ακολουθούσαν. Ρητά συμφωνήθηκε, υποστήριξε ο Θεοφίλου, ότι τούτα τα έξοδα ανάλαβε να πληρώσει ο Ξένος. Αυτό γιατί είναι πολιτική των εναγόντων, πρόσθεσε ο Θεοφίλου, ώστε να εξασφαλίζουν το λαβείν τους. Ανέφερε δε ότι για να εξασφαλιστούν οι ενάγοντες, η προφορική συμφωνία των διαδίκων τέθηκε και γραπτώς. Σύμφωνα με το Θεοφίλου τούτη η συμφωνία ενσωματώθηκε στα τεκμήρια 23, 24 και 25, δηλαδή τα έντυπα που παρουσιάζονται ως πρακτικά κοινής συνεδρίας των μετόχων. Βεβαίως το τεκμήριο 23, το οποίο φαίνεται να αφορά την εταιρεία Q-Training η οποία συστάθηκε και αγοράστηκε σε δεύτερο χρόνο, δόθηκε αργότερα και όχι την ίδια ημέρα, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του Θεοφίλου. Συμφωνήθηκε τότε [το Μάϊο του 2008], υποστήριξε ο Θεοφίλου, ότι ο Ξένος ήταν εκείνος που θα αναλάμβανε να καταβάλει τα πιο πάνω έξοδα. Εν τούτοις αν και οι ενάγοντες έδωσαν τα έντυπα στον εναγόμενο, ο τελευταίος παρ΄ ότι συμφώνησε με όσα διεμείφθησαν, ουδέποτε επέστρεψε τα έγγραφα υπογραμμένα. Παρεμβάλλω και πάλι δια να συνοψίσω την αντίθετη περί τούτου θέση της υπεράσπισης. Ο εναγόμενος δέχεται τη συνάντηση 20.5.2008 στο γραφείο του Θεοφίλου. Εν τούτοις υποστηρίζει ότι κατ΄ εκείνο το χρόνο συνοδεύετο από την Έλενα Παπαδοπούλου. Μάλιστα διατείνεται πως εκεί στο γραφείο του Θεοφίλου η Παπαδοπούλου ανέφερε στο δικηγόρο ότι εκείνη είναι που θα κατέβαλλε το σύνολο των εξόδων των δύο εταιρειών. Αυτό άλλωστε έπραξε και στη συνέχεια, υποστηρίζει ο εναγόμενος και περί τούτου παραπέμπει στο τεκμήριο 31 που κατέθεσε ο Θεοφίλου, δηλαδή πιστωτική σημείωση που θέλει την Έλενα Παπαδοπούλου να εξοφλά το ποσό των €5.000 που ζητούσαν οι ενάγοντες. Αυτή εν προκειμένω είναι και η βασική θέση της υπεράσπισης, δηλαδή πως ο εναγόμενος ουδεμία υποχρέωση ανέλαβε έναντι των εναγόντων και αυτό λόγω του ότι καμία συμφωνία, προφορική ή γραπτή, συνομολόγησε με τον Θεοφίλου ως εκπρόσωπο των εναγόντων. Περιπλέον, ο εναγόμενος διατείνεται πως ουδέποτε του δόθηκαν τα τεκμήρια 23, 24 και 25 - δηλαδή πρακτικά κοινής συνεδρίας μετόχων στα οποία ενσωματώθηκε, σύμφωνα με τον Θεοφίλου, η συμφωνία των μερών - και αυτό γιατί ουδέποτε συμφώνησε να καταβάλει στους ενάγοντες οιονδήποτε ποσό. Επανερχόμενος στη μαρτυρία του Θεοφίλου υποδεικνύεται ότι ο τελευταίος δέχθηκε πως η Έλενα Παπαδοπούλου κατέβαλε το ποσό των €5.000, που αντιστοιχεί στα έξοδα σύστασης των εταιρειών Brainworks και Ehealthcy, δηλαδή ως φαίνεται στο τεκμήριο
12. Παρόλα ταύτα ήταν η θέση του Θεοφίλου πως η καταβολή του ποσού από την Έλενα Παπαδοπούλου έγινε εξ΄ ανάγκης και όχι κατόπιν συμφωνίας ή ως αντικατάσταση της συμφωνίας με τον Ξένο και αυτό μετά που ο εναγόμενος έδωσε στους ενάγοντες ακάλυπτη επιταγή. Τούτη η επιταγή - δηλαδή η ακάλυπτη - είναι το τεκμήριο 26 και είναι ημερομηνίας 3.12.
13. Επεξήγησε ο Θεοφίλου ότι η επιταγή εκδόθηκε από την Igeltsat, δηλαδή την Ehealthcy όπως μετονομάστηκε στη συνέχεια, και υπογραφέας τούτης είναι ο εναγόμενος. Παρέπεμψε δε σε σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία, εν προκειμένω το τεκμήριο 27, που είχε με τον εναγόμενο, όπου τον πληροφορούσε ότι θα προχωρούσε σε κατάθεση της επιταγής. Ήταν η θέση του Θεοφίλου πως η επιταγή κατατέθηκε τρεις φορές και άλλες τόσες επιστράφηκε ατίμητη και γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο την τελευταία φορά το όνομα τόσο του Θεοφίλου, ως διευθυντή της εταιρείας, όσο και του Ξένου, του τελευταίου ως υπογραφέα των επιταγών της εταιρείας, τέθηκε στο ΚΑΠ και συνεπώς τους απαγορεύτηκε κάθε περαιτέρω συναλλαγή μέσω επιταγών. Παρέπεμψε δε στο τεκμήριο 28, δηλαδή επιστολή που έστειλε στην Τράπεζα Κύπρου, για να υποστηρίξει ότι το περιεχόμενο της επιστολής αυτής ήταν μετά από συμβουλές που έλαβε από ψηλά κλιμάκια της τράπεζας. Επιπλέον ο Θεοφίλου ανέφερε ότι για να επιτύχει αφαίρεση του ονόματος του από τον κατάλογο ΚΑΠ, αναγκάστηκε να πει ψέματα στην τράπεζα σε σχέση με τον τρόπο αλλά και τον λόγο κατάθεσης της ακάλυπτης επιταγής (τεκμήριο 26). Περαιτέρω, υποστήριξε ότι γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο στη συνέχεια παραιτήθηκε από διευθυντής της εταιρείας, δηλαδή της Igeltsat που μετονομάστηκε σε Ehealthcy, με αναδρομική μάλιστα ισχύ, δηλαδή από 11.3.2008 και τότε ήταν που κατέστησε διευθυντή της εν λόγω εταιρείας τον εναγόμενο. Και επί τούτου αντίθετη ήταν η θέση του εναγομένου που υποστήριξε πως η επιταγή τεκμήριο 26 δόθηκε στον Θεοφίλου ως εγγύηση και όχι για να κατατεθεί. Και η υπεράσπιση επικαλέστηκε την επιστολή του Θεοφίλου προς την Τράπεζα Κύπρου [τεκμήριο 28], ώστε να υποδείξει πως ο Θεοφίλου αναφέρει εκεί ότι οι οδηγίες που δόθησαν στον ίδιο από τον εναγόμενο, ήταν να κρατήσει την επιταγή αναμένοντας έμβασμα στο σχετικό λογαριασμό, πράγμα που εν τέλει ο Θεοφίλου δεν έπραξε και έτρεξε να καταθέσει την επιταγή. Αυτή μάλιστα η ενέργεια του Θεοφίλου, υποστήριξε ο εναγόμενος, ήταν ό,τι είχε δυσμενείς συνέπειες τόσο για τον ίδιο προσωπικά όσο και για την εταιρεία, εφόσον και οι δύο συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο ΚΑΠ και αποκλείστηκαν από περαιτέρω συναλλαγές. Προς υποστήριξη τούτου παρουσίασε τα τεκμήρια 51 και 52, δηλαδή επιστολές της τράπεζας που τον πληροφορούν ότι το όνομά του και της εταιρείας καταχωρίστηκε στο ΚΑΠ. Για ό,τι αφορά το έμβασμα που αναμένετο να κατατεθεί στο λογαριασμό της εταιρείας, ο εναγόμενος παρέπεμψε στο τεκμήριο 30, δηλαδή αντίγραφο επιταγής για ποσό €300.000 που φαίνεται να εξέδωσε η Έλενα Παπαδοπούλου προς όφελος της Igeltsat, δηλαδή της Ehealthcy. Σε αυτή τη βάση ο εναγόμενος υποστήριξε ότι η Έλενα Παπαδοπούλου είναι εκείνη που θα εξοφλούσε τα όποια έξοδα, πράγμα που έκανε την 29.5.2009 (βλ. τεκμήριο 31), καθώς ότι η επιταγή της εταιρείας (τεκμήριο 26) δόθηκε ως εγγύηση και αυτό γιατί το απαίτησε ο Θεοφίλου και όχι για να κατατεθεί και να εξοφλήσει οιονδήποτε ποσό. Σύμφωνα με τον Θεοφίλου ανάλογη ήταν η διαδικασία που ακολουθήθηκε και για την τρίτη εταιρεία δηλαδή την Q - Training. Περί τις αρχές Ιανουαρίου 2009, ανέφερε ο Θεοφίλου, ο εναγόμενος του ζήτησε και τρίτη εταιρεία και οι δύο πλευρές και πάλι συμφώνησαν ότι τα έξοδα σύστασης και διαχείρισης τούτης θα τα αναλάμβανε ο Ξένος. Κατά τον ίδιο τρόπο εκδόθηκε το τεκμήριο 23, δηλαδή το πρακτικό της κοινής συνεδρίας των μετόχων, το οποίο όμως ο εναγόμενος ουδέποτε υπέγραψε και αυτό παρ΄ ότι συμφώνησε να καταβάλει τα έξοδα. Στον αντίποδα ο εναγόμενος δέχθηκε ότι σε αυτή την περίπτωση ζήτησε την σύσταση νέας εταιρείας και πως η Παπαδοπούλου Έλενα δεν είχε σχέση. Εν τούτοις υποστήριξε πως η συμφωνία του με τον Θεοφίλου, ως αντιπρόσωπο των εναγόντων, ήταν πως τα έξοδα τούτης της εταιρείας θα καταβάλλοντο από την ίδια την εταιρεία μετά τη σύστασή της. Υποστήριξε μάλιστα πως σε αυτή την εταιρεία θα είχε συνεργάτη κάποιο τρίτο πρόσωπο ονόματι Δάσκο. Αυτός μάλιστα ο Δάσκος, ανέφερε ο εναγόμενος, ήταν και το πρόσωπο που στη συνέχεια κατέβαλε τα έξοδα σύστασης της εν λόγω εταιρείας. Ο Θεοφίλου ανέφερε περαιτέρω ότι ακόμα και μετά την τοποθέτηση του ονόματος των δύο - Θεοφίλου και Ξένου - στο ΚΑΠ και παρ΄ ότι οι σχέσεις των δυο άρχισαν να ψυχραίνονται, εν τούτοις είχαν συνάντηση στο γραφείο του, όπου συζήτησαν το σύνολο των εξόδων και επαναπροσδιόρισαν τούτο με μειωμένα ποσά. Ο Θεοφίλου υποστήριξε ότι αυτή η συνάντηση που είχε με τον Ξένο έλαβε χώρα την 3.4.
14. Τα δε ποσά που συμφωνήθηκαν, υποστήριξε ο Θεοφίλου, είναι αυτά που αναφέρει στη γραπτή δήλωσή του (βλ. έγγραφο Α, σελ. 14 και 15). Αυτός είναι και ο λόγος που οι ενάγοντες προέβησαν σε περιορισμό της αξίωσής τους. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι αμέσως μετά τη συνάντηση του με τον Ξένο ζήτησε από τη γραμματέα του γραφείου του, ονόματι Γιάννα Μαυρομουστάκη, να τον υπενθυμίσει περί τον Ιούλιο του 2009, εφόσον είχε συμφωνήσει με τον Ξένο ότι μέχρι τότε θα κατέβαλε τα εν λόγω ποσά και γι΄ αυτό ήθελε να διαπιστώσει κατά πόσο ο τελευταίος συμμορφώθηκε, διαφορετικά να διακόψουν κάθε συνεργασία. Αυτή εν προκειμένω ήταν και η ουσία της μαρτυρίας της Γιάννας Μαυρομουστάκη (βλ. έγγραφο Β). Η μάρτυρας ανέφερε ότι την 3.4.2009 μετέβη στο γραφείο τους ο Ξένος, ο οποίος είχε συνάντηση με τον Θεοφίλου. Η ίδια δεν γνωρίζει το περιεχόμενο της συζήτησης τούτων. Εν τούτοις όταν τελείωσε η συνάντηση ο Θεοφίλου της υπέδειξε δική του χειρόγραφη σημείωση που αναφέρονταν κάποια ποσά, για τα οποία της είπε ότι είναι η αμοιβή των εναγόντων για παροχή υπηρεσιών διευθυντή, μετόχου, γραμματέα εγγεγραμμένου γραφείου και διαχείρισης τραπεζικών λογαριασμών στις τρείς εταιρείες του Ξένου. Της τόνισε τότε, ανέφερε η μάρτυρας, ότι αν αυτά τα ποσά δεν διευθετούνταν μέχρι τέλος Ιουλίου 2009, θα διέκοπταν τη συνεργασία τους με τον Ξένο. Επιπλέον, ο Θεοφίλου της ζήτησε να φυλάξει τη δική του χειρόγραφη σημείωση και να τον ενημερώσει κατά πόσο πληρώθηκε το ποσό. Τότε, υποστήριξε η μάρτυρας, έλαβε χειρόγραφη σημείωση στην οποία κατέγραψε τα πιο πάνω και την τοποθέτησε στο φάκελο μίας από τις τρείς εταιρείες του Ξένου. Τούτη η σημείωση της μάρτυρος είναι το τεκμήριο
15. Και επί τούτου αντίθετη ήταν η άποψη του Ξένου. Εν πρώτοις υποστήριξε ότι μετά την 16.3.2009 που το όνομα του τοποθετήθηκε στο ΚΑΠ, η σχέση του με τον Θεοφίλου είχε χαλάσει, εφόσον ο τελευταίος είχε υποσχεθεί ότι δεν θα εξαργύρωνε την επιταγή και όμως στη συνέχεια για να τον εκδικηθεί την κατέθεσε. Άλλωστε, ανέφερε ο Ξένος, γιατί χρειαζόταν να μεταβεί στη Λεμεσό για να συμφωνήσει ότι θα εξοφλούσε το οφειλόμενο ποσό μέχρι τέλος Ιουλίου και όχι απλώς να τηλεφωνήσει του δικηγόρου. Εν πάση όμως περιπτώσει, η βασική θέση του Ξένου είναι πως στις 3.4.2009 αδύνατο ήταν να βρίσκεται στη Λεμεσό εφόσον η ώρα 10.54 έστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα σε συνεργάτιδά του (βλ. τεκμήριο 53), ενώ η ώρα 16.30 είχε συνάντηση στο γραφείο του που είχε προγραμματιστεί από την 2.4.
16. Προς υποστήριξη αυτού του τελευταίου παρουσίασε άλλο ένα ηλεκτρονικό μήνυμα (βλ. τεκμήριο 54), ώστε να πείσει για το προγραμματισμένο της συνάντησης που επικαλέστηκε. Σε αυτό μάλιστα το πλαίσιο ανέφερε ότι δεν οδηγά ο ίδιος και συνεπώς θα χρειαζόταν τουλάχιστον 1 ½ ώρα για να πάει στη Λεμεσό με τη γραμμή και άλλη τόσο για να επιστρέψει και όλα αυτά για να δείξει ότι δεν θα προλάβαινε να επιστρέψει στην προγραμματισμένη συνάντηση που είχε στο γραφείο του. Πέραν των πιο πάνω ο Ξένος αναφέρθηκε και στην πρώτη, σύμφωνα με τον ίδιο, συνάντηση που είχε με το δικηγόρο. Αναφέρθηκε ήδη ότι ο Ξένος διατείνεται πως η πρώτη συνάντηση των δυο έλαβε χώρα την 20.5.
17. Παρούσα στη συνάντηση ήταν και η Έλενα Παπαδοπούλου. Μάλιστα τότε ήταν που συμφώνησαν ότι τα έξοδα των εταιρειών θα κατέβαλλε η Έλενα Παπαδοπούλου, όπως και έπραξε την 29.5.2009 (βλ. τεκμήριο 31). Εν τούτοις, ανέφερε ο εναγόμενος, κάτ΄ εκείνο το χρόνο ο Θεοφίλου δεν τους ανέφερε το κόστος ίδρυσης των εταιρειών, όπως ούτε το κόστος οποιωνδήποτε άλλων υπηρεσιών. Προσθέτει όμως ότι σε εκείνη τη συνάντηση ο Θεοφίλου τους ανέφερε πως ο Ξένος δεν μπορούσε να διοριστεί διευθυντής και γραμματέας των εταιρειών, καθ΄ ότι σύμφωνα με το νόμο δεν επιτρέπεται κάτι τέτοιο σε μη κύπριο. Μάλιστα, υποστήριξε ο εναγόμενος, γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο τους είπε ότι θα αναλάμβανε να διορίσει δικά του πρόσωπα ως αξιωματούχους. Αξίζει να υποδειχθεί ότι ο εναγόμενος υποστήριξε τη θέση παραπλάνησης και ψευδών παραστάσεων με αναφορά σε ένα τεκμήριο που παρουσίασε ο Θεοφίλου. Τούτο είναι το τεκμήριο 17 και πρόκειται για επιστολή που ο Θεοφίλου έστειλε σε κάποιον Σαμόλη. Η επιστολή συνοδεύεται από εννιασέλιδο σημείωμα που πληροφορεί τον παραλήπτη για το νομικό πλαίσιο σε σχέση με την ίδρυση κυπριακής εταιρείας. Στην 7η σελίδα του σημειώματος και κάτω από τον τίτλο «Secretarial Services» αναφέρεται ότι∙ «A company MUST have Cypriot Secretary and a registered office in Cyprus. We offer these services ». Από την άλλη ο Θεοφίλου αρνείται ότι ανάφερε κάτι τέτοιο στον Ξένο και διατείνεται πως ο τελευταίος είχε κάθε ευχέρεια να αλλάξει τους αξιωματούχους και το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας όποτε επιθυμούσε. Αποδίδει τα αναφερόμενα στο τεκμήριο 17 σε σφάλμα και υποδεικνύει ότι σε δεύτερο χρόνο και μάλιστα μετά την αποστολή του τεκμηρίου 17, ο εναγόμενος του ζήτησε να στείλει ανάλογη επιστολή σε άλλο συνεργάτη του, εν προκειμένω το Δάσκο και έτσι έστειλε το τεκμήριο
18. Εκεί δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο, λέει ο Θεοφίλου, γεγονός που αποκαλύπτει ότι η σχετική αναφορά στο τεκμήριο 17 οφείλεται σε παραδρομή. Εν πάση περιπτώσει, ανέφερε ο Θεοφίλου, ο εναγόμενος δεν επιθυμούσε και δεν ζήτησε οτιδήποτε άλλο από εκείνο που εν τέλει έπραξαν. Δεν ήθελε, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, να φαίνεται ως αξιωματούχος των εταιρειών, καθ΄ ότι θα εμφανιζόταν ως συνεργάτης τούτων. Αυτός είναι ο λόγος, ανέφερε ο Θεοφίλου, που ο εναγόμενος δεν ορίστηκε αξιωματούχος των εταιρειών από την αρχή και όχι γιατί τον παραπλάνησε ο ίδιος. Τα πιο πάνω αποδίδουν όλα όσα αποτέλεσαν αντικείμενο διερεύνησης κατά την ακροαματική διαδικασία. Τώρα αν ορθά αντιλαμβάνομαι τις θέσεις των δυο πλευρών, τα ζητήματα που ακολουθούν αναγάγονται σε επίδικα και είναι όσα το δικαστήριο καλείται να απαντήσει. Προέχει λοιπόν να αποφασιστεί ο χρόνος γνωριμίας των μερών, εφόσον αυτός συναρτάται με τη συνεργασία που ακολούθησε και δή τους όρους και τις λεπτομέρειες τούτης. Η δε έναρξη της συνεργασίας των μερών επιβάλλεται να προσδιοριστεί, εφόσον η πλευρά των εναγόντων τη συνδέει με τα πρακτικά της συνεδρίας των εταιρειών Brainworks και Ehealthcy (τεκμήρια 23 και 24), ενώ η υπεράσπιση θέλει τούτα να είναι χαλκευμένα. Περιπλέον, χρειάζεται το δικαστήριο να εξακριβώσει τι ακριβώς διημείφθη στη συνάντηση που συνομολογήθηκε η συνεργασία των διαδίκων - υποδεικνύω ότι οι δυο πλευρές δέχονται ότι έγινε τέτοια συνάντηση, απλώς διαφωνούν στο χρόνο και το περιεχόμενο της - με στόχευση βεβαίως την εξακρίβωση του ερωτήματος∙ ποιος ανέλαβε να πληρώσει τα έξοδα των εταιρειών, ο Ξένος ή η Έλενα Παπαδοπούλου. Από την άλλη, σύμφωνα με τον εναγόμενο, σε αυτή τη συνάντηση είναι που ο Θεοφίλου τον παραπλάνησε και ως εκ τούτου και αυτό χρήζει διερεύνησης. Ακολούθως η προσοχή στρέφεται στην ημερομηνία 3.4.2009 και τον ισχυρισμό του Θεοφίλου ότι τότε ήταν που συναντήθηκε με τον Ξένο και πως ο τελευταίος επανέλαβε την υπόσχεσή του να πληρώσει και ακολούθως οι δυο τους συμφώνησαν μειωμένα ποσά δια τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν από τους ενάγοντες. Εν κατακλείδι, το δικαστήριο καλείται να διαπιστώσει ποια η αξία των υπηρεσιών που πρόσφεραν οι ενάγοντες, νοείται δυνάμει των συμφωνηθέντων. Υπό το φως των προμνησθέντων ερωτημάτων σπεύδω να αξιολογήσω την προσκομισθείσα μαρτυρία. Σημειώνω δε ότι παρακολούθησα το σύνολο των μαρτύρων κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων με κριτήριο τα εγγενή της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικά (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιτότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ. 333). Σημειώνω περαιτέρω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίστηκε σε ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά αλλά επεκτάθηκε και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας