← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λευκωσίας του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών κ.α., Έ

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λευκωσίας του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών κ.α., Έφεση/Αίτηση 118/2016, 30/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A352 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Έφεση/Αίτηση 118/2016 Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 μέχρι (Αρ.10) του 2015 και Τροποποιητικό Νόμο Αρ. 10/2015 (Ν.139(Ι)/2015), Άρθρα 441Θ, 44Κ, 44ΚΒ και 44ΚΓ και Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ.224, Άρθρο 80 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd, από Λευκωσία Αιτήτρια/Εφεσείουσα και 1.Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λευκωσίας του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών, από Λευκωσία 2.Σιαλή Πόλα Κώστα ή Πόλα θεοδοσιάδου από Λευκωσία 3.Φοίβος Λιβέρδος, από Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων 30.11.2017 Για Εφεσείοντες-Αιτητές: κ. Στ. Παύλου με κα Ε. Σκουζού για Πατρίκιο Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εφεσίβλητους-Καθ΄ου η Αίτηση 1: κα Τσαγκάρη για Γενικό Εισαγγελέα Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ης η Αίτηση 2: κ. Α. Δημητρίου για κ. Α. Μαθηκολώνη Για Εφεσίβλητο-Καθ΄ου η Αίτηση 3: Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Oι Αιτητές με την παρούσα Έφεση/Αίτηση ζητούν Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή όπως το Δικαστήριο προβεί στην ακύρωση και/ή παραμερισμό της διαταγής και/ή γνωστοποίησης και/ή απόφασης του Διευθυντή ημερομηνίας 11/01/2016 στην αίτηση με αριθμό ΑΕΑ 8/2015 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας με την οποία ειδοποιεί για την μεταβίβαση ακινήτου επ' ονόματι του Φοίβου Λιβέρδου δυνάμει σύμβασης ενώ το ακίνητο βαρύνεται από Υποθήκη/ Εμπράγματο Βάρος προς όφελος και/ή εξασφάλιση της Εφεσείουσας-Αιτήτριας. Η Έφεση/Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 44ΙΘ, 44Κ, 44ΚΒ, 44ΚΓ και 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο Ν. 9/1965όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο Αρ. 10/2015 (Ν.139(Ι)/2015), στο άρθρο 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ.224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στα Άρθρα 23, 25, 26, 28, 30, 54 και 152 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό Νόμο Ν. 39/62και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου τούτου. Οι λόγοι της παρούσας Έφεσης/Αίτησης στους οποίους αυτή στηρίζεται είναι οι ακόλουθοι: 1. Ο Διευθυντής προέβη στην προσβαλλομένη Απόφαση στη βάση διατάξεων νόμου οι οποίες είναι αντισυνταγματικές όπως εξηγείται πιο κάτω. 2. Η προσβαλλόμενη Απόφαση στη βάση των άρθρων 44ΙΘ και 44ΚΒ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο Ν. 9/1965όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο Αρ. 10/2015 (Ν.139(Ι)/2015)(στο εξής «ο Νόμος») παραβιάζει και περιορίζει το δικαίωμα που διασφαλίζεται από το Άρθρο 25

(1)του Συντάγματος, για άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος, απασχόλησης, εμπορίου και/ή επικερδούς εργασίας, εφόσον: (α) παρεμβαίνει στο δικαίωμα της Αιτήτριας να οργανώνει ελεύθερα και να προγραμματίζει την επιχειρηματική της δραστηριότητα όπως αυτή θεωρεί σωστό μέσα στα πλαίσια του νόμου και με σκοπό την κερδοφορία, (β) καταργεί το δικαίωμα διεκδίκησης των οφειλόμενων προς την Αιτήτρια ποσών στην βάση της Υποθήκης και/ή τις Συμφωνίες Πιστωτικών Διευκολύνσεων (όπως αυτές περιγράφονται στην επισυναπτόμενη Ένορκη Δήλωση) και/ή παραβιάζει και/ή προσβάλλει και/ή εξαλείφει εντελώς το υπέρ της Αιτήτριας εμπράγματο βάρος και/ή το δικαίωμα της Αιτήτριας επί του ακινήτου χωρίς κανένα αντάλλαγμα και/ή την εξασφάλιση της επίδικης υποθήκης και/ή υπό προϋποθέσεις και/ή στην καλύτερη για την Αιτήτρια περίπτωση, υποχρεώνει την Αιτήτρια να δεχθεί εξασφάλιση ή υποθήκη διαφορετική ή σε διαφορετικό ακίνητο από εκείνο που η ίδια έκρινε ότι μπορούσε να δοθεί ως εξασφάλιση σε σχέση με συμβατικές υποχρεώσεις του οφειλέτη - Καθ' ης η Αίτησης 2, ακόμα και αν αυτό είναι ενάντια στα συμφέροντα της Αιτήτριας, (γ) ο Νόμος παραβιάζει και/ή προσβάλλει και/ή καταργεί το εν λόγω δικαίωμα χωρίς οποιαδήποτε αιτιολόγηση και χωρίς να στοιχειοθετείται η ανάγκη ούτε να συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 25
(2)του Συντάγματος που να δικαιολογεί τον περιορισμό του θεμελιώδους δικαιώματος αυτού. 3. Η προσβαλλόμενη Απόφαση συνιστά παραβίαση των άρθρων 23
(1), 23
(2)και 23
(4)του Συντάγματος καθώς: (α) επιβάλλει αδικαιολόγητα στέρηση, επιβάρυνση και/ή περιορισμούς πάνω στο δικαίωμα ιδιοκτησίας και/ή περιουσίας της Αιτήτριας χωρίς να αποδίδεται σ' αυτή οποιαδήποτε δίκαια αποζημίωση, (β) περιορίζει και/ή απαλλοτριώνει το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας ως ενυπόθηκου δανειστή έναντι του εγγυητή - Καθ' ης η Αίτηση 2 - και/ή το δικαίωμα της να διεκδικήσει το οφειλόμενο προς αυτήν χρέος και/ή τα συμβατικά της δικαιώματα που συνιστούν ιδιοκτησία προστατευόμενη από το Άρθρο 23, (γ) παραβιάζει και περιορίζει το δικαίωμα που προστατεύεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος, χωρίς οποιονδήποτε λόγο που με βάση το Άρθρο 23 θα δικαιολογούσε τέτοιο περιορισμό.
  1. Η προσβαλλόμενη Απόφαση είναι παράνομη αφού προσκρούει στις πρόνοιες του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό Νόμο Ν. 39/
  3. Η προσβαλλόμενη Απόφαση είναι αντισυνταγματική αφού παραβιάζει το Άρθρο 26 του Συντάγματος: (α) παρεμβαίνοντας στις ήδη αποκρυσταλλωμένες συμβατικές σχέσεις της Αιτήτριας με τον ενυπόθηκο οφειλέτη - Καθ' ης η Αίτηση 2, (β) παρεμβαίνοντας στο δικαίωμα της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση 2 να επιλέξουν και/ή να διαμορφώσουν ελεύθερα το περιεχόμενο και/ή τους όρους της μεταξύ τους σύμβασης, (γ) εκ των υστέρων τροποποιώντας και/ή καταργώντας συμβάσεις κατά τρόπο αντίθετο προς τη βούληση των συμβαλλομένων και/ή εξαλείφοντας και/ή ακυρώνοντας δικαιώματα που πηγάζουν από αυτές, (δ) κατεδαφίζοντας τα θεμέλια της συμβατικής διευθέτησης των μερών και προκαλώντας αβεβαιότητα και έλλειψη εμπιστοσύνης ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών, (ε) οι πιο πάνω παραβιάσεις γίνονται χωρίς οποιαδήποτε δικαιολόγηση και ούτε στη βάση των γενικών αρχών του δικαίου των συμβάσεων.
  4. Η προσβαλλόμενη Απόφαση είναι αντισυνταγματική εφόσον προσκρούει στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών και/ή επεμβαίνει και/ή αναιρεί και/ή καταστρατηγεί την δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στις 04/04/2012 στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 4383/06 του Ε.Δ. Λευκωσίας. Τα γεγονότα της Έφεσης/Αίτησης στηρίζονται στη ένορκη δήλωση του Σάββα Άδωνη ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
  5. Είμαι τραπεζικός υπάλληλος στην υπηρεσία της Αιτήτριας, γνωρίζω όλα τα γεγονότα σχετικά με αυτήν την υπόθεση και είμαι κανονικά εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση εκ μέρους και για λογαριασμό της Αιτήτριας.
  6. Στις 04/11/2015 παρελήφθη από το Τμήμα Λειτουργικής Υποστήριξης και Άλλων Εργασιών της Αιτήτριας, ειδοποίηση του Καθ' ου η Αίτηση 1-Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού (στο εξής «ο Διευθυντής») ημερομηνίας 27/10/2015 με την οποία γνωστοποιήθηκε στην Αιτήτρια η πρόθεση του Διευθυντή να προχωρήσει στη μεταβίβαση του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 0/13521, Φ.Σχ 30/13W1, Τεμάχιο 2101 στη Λακατάμεια - Αγία Παρασκευή, επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση 3 δυνάμει σύμβασης, η οποία έχει κατατεθεί στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με αρ. ΠΩΕ 492/
  7. Αντίγραφο της εν λόγω Ειδοποίησης επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  8. Ο Διευθυντής διόρθωσε την-λανθασμένη αναφορά του αριθμού εγγραφής του Ακινήτου από 0/13521 σε 0/13531 με νέα διορθωμένη Ειδοποίηση ιδίας ημερομηνίας η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην παρούσα (στο εξής «το Ακίνητο»). Το Ακίνητο είναι μέρος πολυκατοικίας στην οποία έχουν διαμορφωθεί γραφεία, καταστήματος και διαμερίσματα. Με την εν λόγω Ειδοποίηση κλήθηκε η Αιτήτρια να υποβάλει ένσταση εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής εναντίον της ως άνω περιγραφόμενης Απόφασης - πρόθεσης του Διευθυντή ή αίτηση για μεταφορά της υποθήκης, του εμπράγματου βάρους ή της απαγόρευσης σε άλλη ιδιοκτησία.
  9. Το Ακίνητο βαρύνει η Υποθήκη με ημερομηνία 12/08/1997 και αριθμό Υ6945/97 (στο εξής «η Υποθήκη») προς όφελος της Αιτήτριας. Αντίγραφο της Υποθήκης επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  10. Ο αρχικός αριθμός εγγραφής του ακίνητου στο οποίο κτίστηκε η πολυκατοικία η οποία περιλαμβάνει και το Ακίνητο ήταν Β44, Φ.Σχ. 30/13W1, τμήμα Β, Τεμάχιο 57 - επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο του εν λόγω τίτλου. Ακολούθως ο αριθμός άλλαξε σε αριθμό εγγραφής B-2532, Φ.Σχ. 30/13W1, Τεμάχιο 2101 -επισυνάπτω αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής με τον μεταγενέστερο αριθμό εγγραφής ως Τεκμήριο
  11. Μετέπειτα, μετά την ολοκλήρωση της πολυκατοικίας εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι για το κάθε γραφείο ή διαμέρισμα και για το επίδικο Ακίνητο εκδόθηκε ο τίτλος με αριθμό εγγραφής 0/13531, φ.Σχ. 30/13W1, Τεμάχιο 2101 και διακριτικό αριθμό 104852/1/1 -επισυνάπτω αντίγραφο του τίτλου ακίνητης ιδιοκτησίας με τον νέο αριθμό εγγραφής ως Τεκμήριο
  13. Η Υποθήκη συνάφθηκε μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 2 και της Lombard Natwest Bank Ltd ως εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης της εταιρείας Ρ & C Theodosiades Developers Ltd είτε αυτή είναι τωρινή ή μελλοντική, άμεση ή έμμεση, μέχρι του ποσού των €717,612.60 (ΛΚ 420,000) πλέον 8% τόκο από την εγγραφή της Υποθήκης πλέον έξοδα για την ανάκτηση του εν λόγο ποσού. Υπάρχει επίσης σχετική πρόνοια στην Υποθήκη με την οποία απαγορεύεται η οποιαδήποτε μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακίνητου χωρίς την γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας. Η Lombard Natwest Bank Ltd είναι προηγούμενη ονομασία της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα η Lombard Natwest Bank Ltd άλλαξε το όνομα της σε Alpha Bank Ltd και ακολούθως σε Alpha Bank Cyprus Ltd - το όνομα της Αιτήτριας ως έχει σήμερα. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 7 σχετικά πιστοποιητικά αλλαγής ονόματος του Εφόρου Εταιρειών που επιβεβαιώνουν τα πιο πάνω.
  14. Η Αιτήτρια κίνησε την αγωγή με αριθμό 4383/06 στο Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον της οφειλέτριας εταιρείας Ρ & C Theodosiades Developers Ltd, της Καθ' ης η Αίτηση 2 και άλλων με σκοπό την ανάκτηση οφειλόμενων ποσών από την οφειλέτρια εταιρεία και την εκποίηση των υποθηκών-εξασφαλίσεων που παραχωρήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 2 και άλλους προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της οφειλέτριας εταιρείας. Στο πλαίσιο της αγωγής αυτής εκδόθηκε απόφαση στις 04/04/2012 με την οποία διατάχθηκε και η εκποίηση του Ακινήτου και Κανόνας Δικαστηρίου με τον οποίο συμφωνήθηκε αναστολή εκτέλεσης της εκποίησης μέχρι τις 31/03/2014 υπό συγκεκριμένους όρους. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 8 αντίγραφο της εν λόγω απόφασης και του Κανόνα Δικαστηρίου. Επιβεβαιώνω ότι μέχρι σήμερα το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει αποπληρωθεί. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 9 κατάσταση λογαριασμού όπου φαίνονται οι πληρωμές από την οφειλέτρια εταιρεία προς το εξ αποφάσεως χρέος.
  15. Η Αιτήτρια καταχώρισε τα MEMO με αριθμό ΕΒ1373/12 και ΕΒ1374/12 προς όφελος της όπως επίσης και τις αιτήσεις αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου ΑΝΠ/101/2009, ΑΝΠ/103/2009 και ΑΝΠ/106/
  16. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο έρευνας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας σε σχέση με το Ακίνητο όπου φαίνονται όλα τα προαναφερόμενα.
  17. Παρά το γεγονός ότι η προαναφερόμενη απόφαση δεν έχει εξοφληθεί και το Δικαστήριο έχει ήδη διατάξει την εκποίηση της Υποθήκης επί του Ακινήτου η οποία εξακολουθεί να βαραίνει το Ακίνητο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του νέου Τροποιητικού Νόμου 10/2015 (Ν.139(Ι)/2015)ο οποίος τροποποιεί τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 μέχρι 2015 (στο εξής «ο Νόμος»), ο Διευθυντής απέστειλε και η Αιτήτρια παρέλαβε την Ειδοποίηση - Τεκμήριο 1, με την οποία ο Διευθυντής την ενημέρωσε για την πρόθεση του να μεταβιβάσει το Ακίνητο στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 και κάλεσε την Αιτήτρια να υποβάλει ένσταση εναντίον της εν λόγω πρόθεση ή αίτηση για μεταφορά των υποθηκών σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία.
  18. Όπως καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω οι λόγοι για τους οποίους δύναται η Αιτήτρια να υποβάλει ένσταση στη βάση των προνοιών του Νόμου είναι συγκεκριμένοι και πολύ περιορισμένοι και δεν καλύπτουν τους λόγους για τους οποίους υποβάλλεται η παρούσα Έφεση/Αίτηση. Παρόλα αυτά, η Αιτήτρια υπέβαλε σχετική ένσταση ημερομηνίας 10/12/2015 η οποία επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο 11 και συμπληρωματική ένσταση ημερομηνίας 08/02/2016 η οποία επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  19. Ο Διευθυντής απάντησε στην εν λόγω ένσταση της Αιτήτριας με Επιστολή-Απόφαση η οποία εκ παραδρομής αναφέρει ως ημερομηνία την 11/01/2016 ενώ στην πραγματικότητα, όπως ενημερώθηκε η Αιτήτρια μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας με την κα. Oδύσσεια Χρυσοστόμου από το γραφείο του Διευθυντή, η σωστή ημερομηνία είναι 11/02/
  20. Η εν λόγω Απόφαση παρελήφθη από την Αιτήτρια στις 18/02/2016 και από το Τμήμα Λειτουριγκής Ανάπτυξης στις 19/2/2016 και επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο
  21. Με αυτήν την Απόφαση, ο Διευθυντής ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι οι λόγοι ένστασης που προέβαλε μέσω του Τεκμηρίου 11 στην παρούσα δεν εμποδίζουν τον Διευθυντή να προχωρήσει στην μεταβίβαση του Ακινήτου και πως ο Διευθυντής θα προχωρήσει στην εν λόγω μεταβίβαση εκτός εάν προσκομίσει η Αιτήτρια στον Διευθυντή εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει διαφορετικά.
  22. Ως εκ των ανωτέρω, η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση κάνει χρήση του δικαιώματος καταχώρισης Έφεσης στη βάση του άρθρου 51 περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο Ν. 9/1965και 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, εναντίον της Απόφασης του Διευθυντή - Τεκμήριο 13 στην παρούσα.
  23. Όπως καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω και όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, η Ειδοποίηση - Τεκμήριο 13 είναι άνευ έννομου αποτελέσματος και είναι άκυρη ή παράνομη εφόσον αυτή στάλθηκε στη βάση προνοιών του Νόμου οι οποίες είναι αντισυνταγματικές, καθώς αυτές περιορίζουν και παραβιάζουν αδικαιολόγητα τα ανθρώπινα δικαιώματα που κατοχυρώνονται με τα άρθρα 23, 25, 26, 28 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ επίσης η Απόφαση του Διευθυντή - Τεκμήριο 12 στην παρούσα προσκρούει και καταστρατηγεί στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών που κατοχυρώνεται με τα άρθρα 54 και 152 του Συντάγματος. Οι λόγοι για τους οποίους οι πρόνοιες του Νόμου και συγκεκριμένα τα άρθρα 44ΙΘ, 44Κ, 44ΚΒ και 44ΚΕ θεωρούνται ως αντισυνταγματικά, συγκεκριμενοποιούνται ανωτέρω στην παρούσα Έφεση/Αίτηση. Τους εν λόγω λόγους τους έχω διαβάσει, συμφωνώ με αυτούς, τους υιοθετώ και τους επαναλαμβάνω για σκοπούς της παρούσας.
  24. Στην βάση των ανωτέρω και των λόγων που εκτίθενται στην παρούσα Αίτηση/Έφεση, και όπως καλύτερα γνωρίζω, πιστεύω και συμβουλεύομαι, η προσβαλλόμενη Απόφαση - Ειδοποίηση Τεκμήριο 13 στην παρούσα, πρέπει να ακυρωθεί. Ο Καθ' ου η αίτηση
(1)στις 11.10.2016 καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος του 1965 ( 9/1965), όπως τροποποιήθηκε, στα άρθρα 44ΙΗ- 44ΚΖ και 51, στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 80-81, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων ( Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 άρθρα 5
(1)και 7, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, άρθρο 30, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ 4, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 23, 26, 28, 29 και 30, επί των αρχών τις επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου ως και τη σχετική επί του θέματος Νομολογίας. Ως λόγοι ένστασης αναφέρονται οι ακόλουθοι:
  1. Οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΗ- 44ΚΖ του Νόμου ή/και οι Διατάξεις επί των οποίων βασίστηκε ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
  2. Η αίτηση είναι γενική και ατεκμηρίωτη και δεν ανταποκρίνεται στις νομολογιακές αρχές που διέπουν τον έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων και/ή τρόπος που προβάλλονται τα επιχειρήματα δεν καθιστούν ευχερή τον έλεγχο της συνταγματικότητας
  3. Η αιτήτρια προβάλλει αόριστες και/ή γενικές εισηγήσεις περί αντισυνταγματικότητας και/ή δεν αντιπαραβάλλει τις κρίσιμες διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, όπως τροποποιήθηκε (στο εξής «ο Νόμος») με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν εξειδικεύει επαρκώς πώς ο εν λόγω Νόμος αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος και/ή δεν τεκμηριώνει ότι οι πρόνοιες του Νόμου είναι πέρα από κάθε λογική αμφιβολία αντισυνταγματικές.
  4. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή ή/και οι πρόνοιες των άρθρων 44ΙΘ-44ΚΒ δεν παραβιάζουν ούτε περιορίζουν κατά τρόπο ανεπίτρεπτο το δικαίωμα της αιτήτριας/ εφεσείουσας δυνάμει του άρθρου 25 του Συντάγματος. Εάν ήθελε κριθεί ότι υπάρχει επέμβαση, αυτή είναι προς προστασία δικαιώματος τρίτου υπέρ του οποίου επιφυλάσσεται το Σύνταγμα στην δεύτερη παράγραφο του άρθρου
  6. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει ούτε περιορίζει και/ή δεν περιορίζει κατά τρόπο ανεπίτρεπτο το δικαίωμα της αιτήτριας/ εφεσείουσας δυνάμει του άρθρου 23 του Συντάγματος. Εάν ήθελε κριθεί ότι υπάρχει επέμβαση και/ή περιορισμός στον τρόπο άσκησης του δικαιώματος που κατοχυρώνει το εν λόγω άρθρο, αυτός τίθεται προς προστασία δικαιωμάτων τρίτου προσώπου, ήτοι του αγοραστή, υπέρ του οποίου επιφυλάσσεται η τρίτη παράγραφος του άρθρου 23 του Συντάγματος.
  7. Με τον υπό εξέταση Νόμο προστατεύεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου κατά τρόπο εύλογο, αναλογικό και συνταγματικά επιτρεπτό. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη επέμβαση και/ή ανεπίτρεπτο περιορισμό και/ή στέρηση του δικαιώματος περιουσίας του αγοραστή.
  8. Η απουσία νομοθετικής ρύθμισης αναφορικά με την τυχόν καταβολή αποζημίωσης στον ενυπόθηκο δανειστή ή/και σε άλλο πρόσωπο δεν καθιστά τον υπό εξέταση Νόμο και/ή τις πρόνοιες του αντισυνταγματικές
  9. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε στέρηση ή περιορισμός δικαιώματος δια του οποίου να προκαλείται ζημιά και/ή ουσιώδης ζημιά στην αιτήτρια
  10. Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιορίζει ουσιαστικά το περιουσιακό δικαίωμα της αιτήτριας/εφεσείουσας και/ή δε μειώνει ουσιωδώς την αξία της περιουσίας της αιτήτριας/ εφεσείουσας καθότι υπάρχουν εναπομείναντα ακίνητα ως εμπράγματη εξασφάλιση σε σχέση με τη συγκεκριμένη υποθήκη και/ή υπάρχουν πρόνοιες στο Νόμο οι οποίες επιτρέπουν στην αιτήτρια να παραμείνει εξασφαλισμένη.
  11. Η υποθήκη με αριθμό Υ6945/97 συνάφθηκε για το ποσό των Λ.Κ. 420.000 ( €717.612,60) πλέον τόκους και εξασφαλίζει εμπραγμάτως την αιτήτρια μέχρι το ύψος του ποσού αυτού και όχι για περισσότερο και/ή υψηλότερο ποσό για το οποίο η αιτήτρια παρείχε δάνειο, χωρίς ωστόσο την ανάλογη εμπράγματη εξασφάλιση.
  12. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει το άρθρο 26 του Συντάγματος καθότι ο πυρήνας του δικαιώματος που προστατεύει του εν λόγω άρθρο δεν επηρεάζεται, αφού τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων παραμένουν σε ισχύ. Εάν ήθελε κριθεί ότι υπάρχει περιορισμός στον τρόπο άσκησης του δικαιώματος που κατοχυρώνει το εν λόγω άρθρο, αυτός τίθεται ττρος προστασία του δημόσιου συμφέροντος και/ή των κοινωνικών και οικονομικών συμφερόντων και/ή προς προστασία του κοινού και/ή των πολιτών, κατά τρόπο εύλογο και αναλογικό.
  13. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή δεν παραβιάζει ή/και επεμβαίνει στη δικαστική απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 04.04.12 και/ή δεν προσκρούει στην αρχή διάκρισης των εξουσιών.
  14. Η προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή και/ή η διαδικασία που εκτίθεται στο φάκελο ΑΕΑ8/2015 είναι καθ'όλα νόμιμη,ορθή και σύμφωνη με το Σύνταγμα, την ΕΣΔΑ, τον Νόμο, τους Κανονισμούς, τους κανόνες τις επιείκειας και της φυσικής δικαιοσύνης. Η Καθ' ης η αίτηση
(2)στις 24.08.2016 καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 Ν.9/1965άρθρα 44ΙΓ, 44ΙΣΤ μέχρι 44ΚΖ, 45, 47, 51, Στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224 άρθρα 39 μέχρι 65, 75 και 80, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1956 άρθρα 2, 3, 4, 5, 8, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ4
(1)και
(2), 0.1 μέχρι 13, Δ.64, στο Σύνταγμα άρθρο 23 και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αγάθης Μαππή, στη οποία υιοθετεί, επαναλαμβάνει και επεξηγεί τους λόγους ένστασης.
  1. Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και ανυπόστατη.
  2. Η αίτηση έχει καταρτιστεί επί λανθασμένου τύπου και ή είναι παράτυπη και θα πρέπει να απορριφθεί.
  3. Η Αίτηση/Έφεση είναι παράτυπη και λανθασμένη και παραπέμπει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού.
  4. Ο Ενόρκως δηλών δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και δεν μπορεί να ορκίζεται θετικά για την υπόθεση και παραπλανεί το Δικαστήριο και δεν αναφέρει όλα τα πραγματικά γεγονότα και αποκρύπτει την συμφωνία επί Δικαστηρίω και ή τα πρακτικά και ή τον κανόνα Δικαστηρίου που συμφωνήθηκε και ή με τον οποίο η Αιτήτρια/Εφεσείουσα συμφώνησε στην Αγωγή 4383/
  6. Το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας δια την εκδίκαση της αίτησης.
  7. Η αίτηση έχει καταχωριστεί εκπρόθεσμα ή και καταχωρίστηκε αφού εξέπνευσε η εκ του νόμου καθορισμένη προθεσμία για καταχώριση έφεσης κατά απόφασης του Διευθυντή.
  8. Η Καθ ης η αίτηση 2 και ο καθ ου η αίτηση 1 δεν θα έπρεπε να είναι μέρη και ή διάδικοι στην παρούσα διαδικασία και λανθασμένα προστέθηκαν στην παρούσα διαδικασία και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.
  9. Οι λόγοι έφεσης δεν μπορούν να στηρίξουν ακύρωση της απόφασης του διευθυντή εφόσον δεν περιλαμβάνονται στους λόγους έφεσης που δύνανται να εγερθούν στην διαδικασία με βάση τον σχετικό νόμο.
  10. Η αίτηση έφεσης δεν στοιχειοθετεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  11. Δεν πληρούνται οι εκ του νόμου και των κανονισμών απαιτούμενες προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  12. Η Αίτηση/Έφεση καταχωρίστηκε κακόπιστα και καταχρηστικά και η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δεν δικαιούται στο αιτούμενο διάταγμα καθότι δεσμεύτηκε με συμφωνία επί Δικαστηρίω και ή με κανόνα Δικαστηρίου στην υπόθεση 4383/06 για να πωληθούν συγκεκριμένα ακίνητα της καθ ης η αίτηση 2 προς ικανοποίηση του επίδικου οφειλόμενου ποσού και στα εν λόγω ακίνητα δεν περιλαμβάνετο το επίδικο ακίνητο.
  13. Η ένσταση της αιτήτριας εφεσείουσας στην ειδοποίηση του Διευθυντή είναι εκπρόθεσμη ή και υποβλήθηκε μετά την πάροδο των 45 ημερών εντός των οποίων προβλέπει ο νόμος ότι θα έπρεπε να υποβληθεί.
  14. Τα άρθρα 44ΙΘ και 44ΚΒ του νόμου δεν είναι αντισυνταγματικά και ουδέν συνταγματικό ή και άλλο δικαίωμα της Αιτήτριας/Εφεσείουσας επηρεάζουν.
  15. Το δικαίωμα της Αιτήτριας/Εφεσείουσας βάσει του άρθρου 25 του Συντάγματος ουδόλως επηρεάζεται και η Αιτήτρια/Εφεσείουσα μπορεί ή και συνεχίζει να το ασκεί απρόσκοπτα.
  16. Τα άρθρα 44ΙΘ και 44ΚΒ του νόμου παρέχουν στην Αιτήτρια/Εφεσείουσα τις απαραίτητες και κατάλληλες διασφαλίσεις για εφαρμογή του εμπράγματου βάρους που κατατέθηκε στην περιουσία του πρωτοφειλέτη ή και του ενυπόθηκου οφειλέτη.
  17. Τα άρθρα 44ΙΘ και 44ΚΒ του νόμου διασφαλίζουν το δικαίωμα της Αιτήτριας/Εφεσείουσας για επιβάρυνση της προσωπικής περιουσίας του ενυπόθηκου οφειλέτη ή και του πρωτοφειλέτη. 17.0 περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965) παρέχει στην Αιτήτρια/Εφεσείουσα το δικαίωμα για αλλαγή του εμπράγματου βάρους της υποθήκης σε άλλη ακίνητη περιουσία του εκάστοτε ενυπόθηκου οφειλέτη. Εν πάση περιπτώσει ο νόμος δεν καταργεί και ή εξαλείφει και ή παραβιάζει οποιονδήποτε δικαίωμα της Αιτήτριας Εφεσείουσας.
  18. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα γνώριζε κατά τον χρόνο κατάρτισης της σύμβασης και δήλωσης υποθήκης και κατά τον χρόνο κατάθεσης της υποθήκης ότι ο Περί Πωλήσεως Γης(ειδική Εκτέλεση) Νόμος κεφ.232 είχε ισχύ επί των συμβάσεων πώλησης ακινήτων.
  19. Ουδέν δικαίωμα της Αιτήτριας Εφεσείουσας επηρεάζεται καθότι κατά τον χρόνο που εκτίμησε το ακίνητο ως εξασφάλιση, δεν υπήρχε επί του ακινήτου οποιονδήποτε οικοδόμημα ή και δεν είχε ανεγερθεί οποιονδήποτε οικοδόμημα επί του ακινήτου και το ακίνητο εκτιμήθηκε ή και ορίστηκε ως εξασφάλιση ως χωράφι με 4 ελιές.
  20. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα κωλύεται να ζητά την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή καθότι δια συμφωνίας επί Δικαστηρίω και ή με κανόνα Δικαστηρίου στην Αγωγή με αρ.4383/06 συμφωνήθηκε η πώληση συγκεκριμένων ακινήτων προς εξασφάλιση και ή εξόφληση και ή ικανοποίηση του συγκεκριμένου οφειλόμενου ποσού και στον εν λόγω κανόνα Δικαστηρίου και ή απόφαση δεν περιλαμβάνετο το επίδικο ακίνητο.
  21. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα κωλύεται να ζητά την μη μεταβίβαση του ακινήτου καθότι δια συμφωνίας επί Δικαστηρίω και ή με κανόνα Δικαστηρίου στην Αγωγή με αρ.4383/06 συμφώνησε και ή συμφωνήθηκε η πώληση συγκεκριμένων ακινήτων προς εξασφάλιση και ή εξόφληση και ή ικανοποίηση του επίδικου οφειλόμενου ποσού και στον εν λόγω κανόνα Δικαστηρίου και ή απόφαση δεν περιλαμβάνετο το επίδικο ακίνητο.
  22. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα δεν είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ουδέν δικαίωμα της με βάση το άρθρο 23 του Συντάγματος επηρεάζεται.
  23. Ουδέν περιορισμός και ή παραβίαση και ή επέμβαση υπάρχει στο δικαίωμα της Αιτήτριας/Εφεσείουσας με βάση το άρθρο 26 του Συντάγματος. Υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Εφεσίβλητης 2 στην οποία υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία ουδείς εκ των ενόρκων δηλώσεων αντεξετάσθηκε και οι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές και προφορικές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα Δικαστηρίου Κατόπιν εξέτασης και αξιολόγησης του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, τα γεγονότα που δεν αμφισβητούνται έχουν ως ακολούθως: Στις 04/11/2015 παρελήφθη από το Τμήμα Λειτουργικής Υποστήριξης και Άλλων Εργασιών της Αιτήτριας, ειδοποίηση του Καθ' ου η Αίτηση 1- ημερομηνίας 27/10/2015 με την οποία γνωστοποιήθηκε στην Αιτήτρια η πρόθεση του Διευθυντή να προχωρήσει στη μεταβίβαση του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 0/13521, Φ.Σχ 30/13W1, Τεμάχιο 2101 στη Λακατάμεια - Αγία Παρασκευή, επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση 3 δυνάμει σύμβασης, η οποία έχει κατατεθεί στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με αρ. ΠΩΕ 492/98 (Τεκμήριο 1). Ο Διευθυντής διόρθωσε την λανθασμένη αναφορά του αριθμού εγγραφής του Ακινήτου από 0/13521 σε 0/13531 με νέα διορθωμένη Ειδοποίηση ιδίας ημερομηνίας (βλ. Τεκμήριο 2). Το Ακίνητο είναι μέρος πολυκατοικίας στην οποία έχουν διαμορφωθεί γραφεία, καταστήματος και διαμερίσματα. Με την εν λόγω Ειδοποίηση κλήθηκε η Αιτήτρια να υποβάλει ένσταση εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής εναντίον της ως άνω περιγραφόμενης Απόφασης - πρόθεσης του Διευθυντή ή αίτηση για μεταφορά της υποθήκης, του εμπράγματου βάρους ή της απαγόρευσης σε άλλη ιδιοκτησία. Το Ακίνητο βαρύνει η Υποθήκη με ημερομηνία 12/08/1997 και αριθμό Υ6945/97 προς όφελος της Αιτήτριας (βλ. Τεκμήριο 3). Ο αρχικός αριθμός εγγραφής του ακίνητου στο οποίο κτίστηκε η πολυκατοικία η οποία περιλαμβάνει και το Ακίνητο ήταν Β44, Φ.Σχ. 30/13W1, τμήμα Β, Τεμάχιο 57 (Τεκμήριο 4). Ακολούθως ο αριθμός άλλαξε σε αριθμό εγγραφής B-2532, Φ.Σχ. 30/13W1, Τεμάχιο 2101 (Τεκμήριο 5). Μετέπειτα, μετά την ολοκλήρωση της πολυκατοικίας εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι για το κάθε γραφείο ή διαμέρισμα και για το επίδικο Ακίνητο εκδόθηκε ο τίτλος με αριθμό εγγραφής 0/13531, φ.Σχ. 30/13W1, Τεμάχιο 2101 και διακριτικό αριθμό 104852/1/1 (Τεκμήριο 6). Η Υποθήκη συνάφθηκε μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 2 και της Lombard Natwest Bank Ltd ως εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης της εταιρείας Ρ & C Theodosiades Developers Ltd είτε αυτή είναι τωρινή ή μελλοντική, άμεση ή έμμεση, μέχρι του ποσού των €717,612.60 (ΛΚ 420,000) πλέον 8% τόκο από την εγγραφή της Υποθήκης πλέον έξοδα για την ανάκτηση του εν λόγο ποσού. Υπάρχει επίσης σχετική πρόνοια στην Υποθήκη με την οποία απαγορεύεται η οποιαδήποτε μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακίνητου χωρίς την γραπτή συγκατάθεση της Αιτήτριας. Η Lombard Natwest Bank Ltd είναι προηγούμενη ονομασία της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα η Lombard Natwest Bank Ltd άλλαξε το όνομα της σε Alpha Bank Ltd και ακολούθως σε Alpha Bank Cyprus Ltd - το όνομα της Αιτήτριας ως έχει σήμερα (βλ. Τεκμήριο 7). Η Αιτήτρια κίνησε την αγωγή με αριθμό 4383/06 στο Ε.Δ. Λευκωσίας εναντίον της οφειλέτριας εταιρείας Ρ & C Theodosiades Developers Ltd, της Καθ' ης η Αίτηση 2 και άλλων με σκοπό την ανάκτηση οφειλόμενων ποσών από την οφειλέτρια εταιρεία και την εκποίηση των υποθηκών-εξασφαλίσεων που παραχωρήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 2 και άλλους προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της οφειλέτριας εταιρείας. Η Αιτήτρια καταχώρισε τα MEMO με αριθμό ΕΒ1373/12 και ΕΒ1374/12 προς όφελος της όπως επίσης και τις αιτήσεις αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου ΑΝΠ/101/2009, ΑΝΠ/103/2009 και ΑΝΠ/106/2009, ως εμφαίνεται σε αντίγραφο έρευνας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας σε σχέση με το Ακίνητο (Τεκμήριο 10). Ο Διευθυντής Κτηματολογίου εφαρμόζοντας τις πρόνοιες του Τροποιητικού Νόμου (Ν.139(Ι)/2015)του Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 απέστειλε και η Αιτήτρια παρέλαβε την Ειδοποίηση - Τεκμήριο 1, με την οποία ο Διευθυντής την ενημέρωσε για την πρόθεση του να μεταβιβάσει το Ακίνητο στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 3 και κάλεσε την Αιτήτρια να υποβάλει ένσταση εναντίον της εν λόγω πρόθεση ή αίτηση για μεταφορά των υποθηκών σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία. Η Αιτήτρια υπέβαλε σχετική ένσταση ημερομηνίας 10/12/2015 (Τεκμήριο 11) και συμπληρωματική ένσταση ημερομηνίας 08/02/2016 (Τεκμήριο 12). Ο Διευθυντής απάντησε στην εν λόγω ένσταση της Αιτήτριας με Επιστολή-Απόφαση η οποία εκ παραδρομής αναφέρει ως ημερομηνία την 11/01/2016 ενώ η σωστή ημερομηνία είναι 11/02/
  24. Η εν λόγω Απόφαση παρελήφθη από την Αιτήτρια στις 18/02/2016 και από το Τμήμα Λειτουριγκής Ανάπτυξης στις 19/2/2016 (Τεκμήριο 13). Με αυτήν την Απόφαση, ο Διευθυντής ενημέρωσε την Αιτήτρια ότι οι λόγοι ένστασης που προέβαλε μέσω του Τεκμηρίου 11 στην παρούσα δεν εμποδίζουν τον Διευθυντή να προχωρήσει στην μεταβίβαση του Ακινήτου και πως ο Διευθυντής θα προχωρήσει στην εν λόγω μεταβίβαση εκτός εάν προσκομίσει η Αιτήτρια στον Διευθυντή εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει διαφορετικά. . ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ «Το άρθρο 51 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως ακινήτων Νόμου 9/65 στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση-Έφεση προνοεί τα ακόλουθα: «51
(1)Παν πρόσωπον ούτινος τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονται εξ οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του διευθυντού δυνάμει του παρόντος Νόμου, δύναται εντός τριάκοντα ημερών από της κοινοποιήσεως εις αυτόν των άνω να υποβάλη έφεσιν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω επί τούτο αι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών θα τυγχάνωσι, τηρουμένων των αναλογιών, εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου: Νοείται ότι το Ανώτατον Δικαστήριον δύναται να εκδώση Κανονισμούς δι οιονδήποτε ζήτημα ή διαδικασίαν αγομένην ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου δυνάμει διατάξεων του παρόντος Νόμου.
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44, ουδέν δικαστήριον επιλαμβάνεται αγωγών ή διαδικασιών εφ΄ οιουδήποτε ζητήματος αναφορικώς προς ο Διευθυντής κέκτηται εξουσίαν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πλην της περιπτώσεως καθ΄ ην ασκείται έφεσις ως προνοείται εν εδαφίω
(1).» Επίσης το άρθρο 80 του Κεφ. 224 έχει ως ακολούθως: «80. Παν πρόσωπον έχον παράπονον καθ΄ οιασδήποτε διαταγής, ειδοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού διενεργηθείσης, δοθείσης ή ληφθείσης δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου δύναται, εντός τριάκοντα ημερών από της ημερομηνίας κοινοποιήσεως εις αυτόν της τοιαύτης διαταγής, ειδοποιήσεως, ή αποφάσεως να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον και το Δικαστήριον δύναται να εκδώσει επ΄ αυτής τοιούτο διάταγμα ως ήθελεν είναι δίκαιον αλλά, εκτός δι΄ εφέσεως ως προνοείται εν τω παρόντι άρθρω, ουδέν Δικαστήριον επιλαμβάνεται οιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας εφ΄ οιουδήποτε ζητήματος εν σχέσει προς ό ο Διευθυντής κέκτηται εξουσίαν να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου.» Στην υπόθεση Lombard Natwest Bank Ltd v. Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1990 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 1995: «Από τη διατύπωση τόσο του άρθρου 80 του Κεφ. 224 όσο και του άρθρου 51
(1)του Ν.9/65 είναι σαφές ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την υποβολή έφεσης/αίτησης στο Δικαστήριο εναντίον οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντή του κτηματολογίου είναι ότι αυτή θα πρέπει να έχει εκδοθεί, δοθεί ή ληφθεί είτε δυνάμει των διατάξεων του κεφ. 224 είτε δυνάμει των διατάξεων του Ν.9/65. Αυτό υποδηλοί η φράση «δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου» στο άρθρο 80 του Κεφ. 224 και η φράση «δυνάμει του παρόντος Νόμου» στο άρθρο 51
(1)του Ν.9/65. (Βλ. Παύλου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1981)11 Α.Α.Δ. 275).» Προτού υπεισέλθω στην ουσία της υπόθεσης, θα εξετάσω κατ' αρχή τις προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται από την Καθ' ης η αίτηση 2και αφορούν ισχυρισμούς για (α) ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και ανυπόστατη, (β) έχει καταρτιστεί επί λανθασμένου τύπου και το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία γιατί αναφέρεται σε Δικαστήριο Λεμεσού, (γ) είναι εκπρόθεσμη, (δ) ότι δεν θα έπρεπε οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να είναι διάδικοι στη παρούσα διαδικασία και (ε) οι λόγοι έφεσης δεν μπορούν να εξετασθούν γιατί δεν μπορούν να εγερθούν στη παρούσα διαδικασία με βάση το σχετικό νόμο. Σχετικός με τις πιο πάνω προδικαστικές ενστάσεις είναι ο Κανονισμός 5
(1)και
(2)περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμοί του 1956 με τους οποίους ως φαίνεται η διαδικασία αρχίζει: (α) Με την καταχώρηση της έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο, (β) Η έφεση έχει τη μορφή αίτησης διά κλήσεως στο πρότυπο της φόρμας αρ.2 που παρατίθεται στο παράρτημα των Κανονισμών. (γ) Η έφεση συνοδεύεται με μία ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις αναφορικά με τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η έφεση. (δ) Όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα πρέπει απαραιτήτως να προστεθούν σαν διάδικοι στην έφεση ενώ ο Διευθυντής Κτηματολογίου δεν πρέπει να συνενώνεται εκτός όπου ρητά προνοείται και δη στα άρθρα 41, 43, 58, 59, 69 και 69Α του Νόμου. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, η έφεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου αποτελεί τη μόνη οδό για αναθεώρηση απόφασης του Διευθυντή προκειμένου να ελεγχθεί, όχι μόνο η νομιμότητα, αλλά και η ορθότητα της απόφασης (βλ. Σάββας Χρ. Παπαγεωργίου ν. Ιωάννη Πατσαλίδη
(2001)1 ΑΑΔ 1365). Όσον αφορά τον έλεγχο της νομιμότητας και ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή, που παρέχεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 στο Δικαστήριο και ότι το Δικαστήριο εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο των διοικητικών πράξεων, καθώς και την εξουσία αντικατάστασης της κρίσης του Διευθυντή, όπου υπάρχουν ισχυροί λόγοι, σχετική είναι η υπόθεση Πίτσα Γεωργίου Είκοσι κ.ά. ν. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη
(2012)1 ΑΑΔ
  1. Έχοντας επίσης υπόψη το λεκτικό των Αιτουμένων Διαταγμάτων και τις συνδυασμένες πρόνοιες του άρθρου 51 του περί Μεταβιβάσεως Νόμου 5/1965 και του άρθρου 80 του περί Ακινήτoυ Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 αλλά και τους Κανονισμούς του 1956 κρίνω ότι τα αιτούμενα διατάγματα προσδιορίζονται επαρκώς. Η Αιτήτρια με τη παρούσα Αίτηση/Έφεση ζητά την ακύρωση της Ειδοποίησης για εξάλειψης μέρους της υποθηκών και μεταβίβαση ενός εκ των διαμερισμάτων επ' ονόματι του Καθ' ου η αίτηση
  2. Ως προκύπτει από την Αίτηση/Έφεση οι λόγοι έφεσης καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης σύμφωνα με το τύπο 2 των Κανονισμών. Επίσης συνοδεύεται από ένορκο δήλωση σύμφωνα με τον Κανονισμό 5
(1)και έχουν συνενωθεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, περιλαμβανομένης της Καθ' ης η αίτηση, η οποία είναι ενδιαφερόμενο μέρος στη παρούσα, ως εκ τούτου αυτός ο λόγος δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Ως προς τον ισχυρισμό της Καθ' ης η αίτηση 2 ότι δεν θα έπρεπε να είχε συνενωθεί ως διάδικος ο Διευθυντής του Κτηματολογίου στη παρούσα, έχοντας υπόψη ότι αυτό το ζήτημα δεν εγέρθηκε από τον ίδιο τον Διευθυντή Κτηματολογίου Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία και ακούστηκε, χωρίς ένσταση, αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τα ζητήματα που εγείρονται ως προς τη συνταγματικότητα του επίδικου Νόμου που εφαρμόστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση 1 αλλά και τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να τον συνενώσει ως διάδικο, το ότι συνενώθηκε ως διάδικος στη παρούσα παρά το ότι δεν προβλέπεται από το Κανονισμό 5
(2)των σχετικών Κανονισμών δεν επηρεάζει με κανένα τρόπο την ακολουθητέα διαδικασία ως προς τη Καθ' ης η αίτηση 2 και η αντίθετη θέση αυτής απορρίπτεται ως αβάσιμη. Επίσης η θέση της ότι η Αίτηση έφεση αναφέρεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, δεν ευσταθεί αφού αυτό έχει ήδη διορθωθεί με διάταγμα Δικαστηρίου ημερ. 17.03.2016 και δεν ευσταθεί η αντίθετη άποψη. Ούτε όμως ο ισχυρισμός για εκπρόθεσμη καταχώρηση της παρούσας ευσταθεί, έχοντας υπόψη τις προθεσμίες που έχουν τεθεί από το Διευθυντή, δηλαδή 19.02.2016 και η Αίτηση Έφεση καταχωρήθηκε στις 11.03.2016, δηλαδή εντός της προθεσμίας των 30 ημερών που θέτει ο σχετικός Νόμος αλλά και τις προθεσμίες που ο Διευθυντής έθεσε για καταχώρηση ένστασης από την Εφεσείουσα. Μετά τη αντιμετώπιση των πιο πάνω προδικαστικών ζητημάτων, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της διαφοράς. Έτσι έχοντας υπόψη ότι στους λόγους έφεσης της παρούσας Αίτησης Έφεσης περιλαμβάνονται ισχυρισμοί για αντισυνταγματικότητα των σχετικών προνοιών του Νόμου που αφορούν τη παρούσα διαδικασία, θα πρέπει να αναφερθεί ότι οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων έχουν διατυπωθεί στην υπόθεση The Board of the Registration of Architects and Civil Engineers v. Κυριακίδη
(1966)3 C.L.R. σελίδα 640 οι οποίες έχουν ως ακολούθως: Ένας νόμος δεν κηρύσσεται αντισυνταγματικός εκτός εάν η αντισυνταγματικότητα του αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο, κατά τον έλεγχο της συνταγματικότητας του νόμου, δεν ενδιαφέρεται για τα κίνητρα του νομοθέτη, ούτε για τη σοφία του νομοθέτη ή τη σκοπιμότητα που εξυπηρετεί ο συγκεκριμένος νόμος αλλά μόνο εάν ο συγκεκριμένος νόμος βρίσκεται ή όχι σε αντίθεση με συγκεκριμένη συνταγματική διάταξη. Εάν η διατύπωση του υπό κρίση νόμου αφήνει περιθώρια ερμηνείας του κατά τρόπο, ώστε να διασώζεται η συνταγματικότητα του νόμου, τότε το Δικαστήριο προτιμά και ακολουθεί αυτό το συγκεκριμένο τρόπο ερμηνείας, προκειμένου να σώσει την ισχύ του συγκεκριμένου νόμου. Θέμα συνταγματικότητας νόμου αποφασίζεται μόνο στη περίπτωση που είναι πραγματικά αναγκαίο, για την επίλυση συγκεκριμένης διαφοράς, που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως προκύπτει από τους λόγους έφεσης, μέρος αυτών αφορούν τους ισχυρισμούς για αντισυνταγματικότητα των διατάξεων 44ΙΗ έως 44ΚΖ του Μέρους VIB που αφορά Προστασία Αγοραστών του περί Μεταβιβάσεως Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 135(Ι)/2015. Ως έχει αναφερθεί πιο πάνω, οι λόγοι αυτοί μπορούν να εξετασθούν μόνο σε περίπτωση που είναι πραγματικά αναγκαίο για επίλυση της παρούσας διαφοράς. Ως εκ τούτου, θα εξετάσω κατ' αρχήν τον λόγο έφεσης υπό στοιχείο
(6)που αφορά ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι η επίδικη απόφαση του Διευθυντή παραβιάζει και/ή επεμβαίνει και/ή αναιρεί και/ή καταστρατηγεί την Απόφαση ημερομηνίας 04.04.2012 στο πλαίσιο της Αγωγής με αρ. 4383/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και αν ο πιο πάνω λόγος ευσταθεί τότε δεν τίθεται προς εξέταση οποιοδήποτε θέμα αλλά αντισυνταγματικότητας των υπό κρίση προνοιών του Νόμου. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα, τα οποία δεν αμφισβητούνται, στις 04.04.2012 εκδόθηκε, εκ συμφώνου, απόφαση και Κανόνας Δικαστηρίου. Στο πλαίσιο της αγωγής αυτής εκδόθηκε απόφαση στις 04/04/2012 με την οποία διατάχθηκε και η εκποίηση του Ακινήτου και Κανόνας Δικαστηρίου με τον οποίο συμφωνήθηκε αναστολή εκτέλεσης της εκποίησης μέχρι τις 31/03/2014 και συμφωνία για πώληση κάποιων διαμερισμάτων, στα οποία δεν περιλαμβάνετο το επίδικο διαμέρισμα (Τεκμήριο 8). Μέχρι σήμερα το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει αποπληρωθεί (Τεκμήριο 9 κατάσταση λογαριασμού). Σημειώνεται ότι η επίδικη Υποθήκη βαρύνει το ακίνητο ως εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης τωρινής ή μελλοντικής άμεσης ή έμμεσης της οφειλέτριας εταιρείας μέχρι του ποσού των €717.612 πλέον τόκο προς 8%. Συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου της Εφεσείουσας ότι η ύπαρξη κανόνα Δικαστηρίου συνοδευόμενη με την εν λόγω απόφαση δεν αναιρεί την απόφαση του Δικαστηρίου για πώληση του εν λόγω ακινήτου, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη ότι η αναστολή εκτέλεσης αυτής έπαυσε από 31.03.2014. Στην υπόθεση Νέο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Κάτω Βαρωσίων Λτδ ν. Διευθυντή Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος Λάρνακας κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 1137 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Από πολύ παλιά (βλ. Abraham Hassidoff v. Paul Antoine-Aristide Santi and others
(1970)1 C.L.R. 220) έχει αποφασιστεί ότι οι κτηματολογικές αρχές είναι αναρμόδιες να επιλύουν περιουσιακές διαφορές κάτω από οποιεσδήποτε διατάξεις νόμου και ότι τα θέματα αυτά θα πρέπει να αποφασίζονται από αρμόδιο δικαστήριο όπως προβλέπεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Σχετική με το θέμα που εξετάζουμε είναι και η υπόθεση Παναγιώτας Αλκιβιάδου κ.ά. ν. Κώστα Παντελή Κωνσταντίνου κ.ά.
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2133. Στη σελ. 2139 γίνεται αναφορά και στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ευθυμίου κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 906, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού προέβηκε σε αναθεώρηση της νομολογίας σχετικά με το θέμα που εξετάζουμε, κατάληξε ότι «η διεκδίκηση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτου ιδιοκτησίας ανάγεται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου της επαρχίας εντός της οποίας κείται το ακίνητο.» Το επίδικο θέμα στη δική μας περίπτωση αφορά «εμπράγματο βάρος» και επομένως ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν ήταν θέμα που θα έπρεπε να ζητηθεί από το Διευθυντή να αποφασίσει και που να υπόκειται σε έφεση βάσει του άρθρου 80 του Κεφ. 224. Το ερώτημα κατά πόσον, ενόψει ισχυριζόμενης παράλειψης των αγοραστών που κατέθεσαν τα πωλητήρια έγγραφα να εγείρουν αγωγή στα χρονικά πλαίσια που θέτει το Κεφ. 232 όπως τροποποιήθηκε με το Ν.51(Ι)/95, αυτό είναι κάτι που οδηγεί σε ακύρωση της κατάθεσης τους στο Κτηματολόγιο, δεν επαφίεται στην κρίση του Διευθυντή αλλά στην κρίση του δικαστηρίου.» Παρά το ότι από τις πρόνοιες του άρθρου 51
(1)του Ν.9/65 και του άρθρου 80 του Κεφ. 224 καθώς και της νομολογίας που παρατίθεται πιο πάνω προκύπτει σαφώς ότι η καταχώριση Αίτησης/Έφεσης αποτελεί κατάλληλη διαδικασία όταν πρόκειται για απόφαση που εκδίδεται είτε στα πλαίσια των διατάξεων του Κεφ. 224 ή των διατάξεων του Ν.9/65, ωστόσο ο Διευθυντής Κτηματολογίου δεν είναι αρμόδιος να επιλύει διαφορές κάτω από οποιεσδήποτε διατάξεις νόμου. Ούτε ο Διευθυντής έχει εξουσία να εμπλακεί στην εξέταση ζητημάτων σχετικά με τη διακρίβωση αστικών δικαιωμάτων ούτε να εκδώσει ειδοποίηση αντίθετη με αποφάσεις Δικαστηρίου και ομοίως το Δικαστήριο, κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή, δεν έχει τέτοια εξουσία. Τα θέματα αυτά πρέπει να αποφασίζονται από αρμόδιο δικαστήριο όπως προβλέπεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και συγκεκριμένα στη βάση καταχωρημένης αγωγής ή έφεσης (βλέπε Abraham Hassidoff v. Paul Antoine-Aristide Santi & others
(1970)1 C.L.R. 220, Κουμής ν. Κούντουρου
(1992)1Β Α.Α.Δ. 1312, Κραμβιάς και άλλης ν. Θεοδοσίου
(2000)1Α Α.Α.Δ.267, Νέο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Κάτω Βαρωσιών Λτδ ν. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρικού Τμήματος Λάρνακας και άλλων
(2005)1Β Α.Α.Δ. 1137 και Σωφρονίου Χρίστου Χατζησωφρονίου αντιπρόσωπος του Αντώνη και Χρυσήλιου Χρήστου Χατζησωφρονίου ν. Δημοσθένους Πολιτική Έφεση 111/2008 ημερομηνίας 20.05.11). Στη παρούσα υπόθεση η θέση της Εφεσείουσας ότι ο Διευθυντής δεν είχε εξουσία να εκδώσει ειδοποίηση αντίθετη με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 04.04.2012 ευσταθεί. Το παράπονο της Εφεσείουσας ότι με τη παρούσα ειδοποίηση ο Διευθυντής Κτηματολογίου ενήργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας, κατά παράβαση της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης χωρίς να του παρέχεται τέτοια εξουσία, είναι δικαιολογημένο. Στη βάση της δικαστικής απόφασης και του Διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 04.04.2012 η Εφεσείουσα είχε δικαίωμα πώλησης του επίδικου ακινήτου που αφορούσε την επίδικη υποθήκη (βλ. υπόθεση Demetrios Themistocles and Another v. Vassilis Panagi Changari (V.10) 1 C.L.R. 124). Έτσι ο Διευθυντής δεν νομιμοποιείτο να επιληφθεί της αίτησης που αμφισβητείται με την παρούσα και κατά συνέπεια ενήργησε κατά παράβαση της εν λόγω απόφασης και του εν λόγω διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση της υποθήκης και ως εκ τούτου η προσβαλλόμενη ενέργεια του είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος. Στη παρούσα υπόθεση δεν υπήρχε μια απλή υπόθεση κτηματολογικής φύσεως αλλά ουσιαστική διαφορά με αμφισβήτηση διαφόρων δικαιωμάτων τρίτων προσώπων τα οποία είχαν ήδη επιλυθεί με απόφαση αρμοδίου Δικαστηρίου. Ακόμη όμως και αν η εκδοθείσα απόφαση δεν επίλυσε όλα τα σχετικά επίδικα θέματα ενόψει της πολλαπλότητας και πολυπλοκότητας των θεμάτων που εγείρονται και έχουν σχέση με εφαρμογή διαφόρων νομικών διατάξεων οι οποίες δεν αφορούν μόνο εφαρμογή προνοιών του Περί Μεταβιβάσεως Νόμου, o Διευθυντής δεν είχε δικαίωμα να προχωρήσει στην έκδοση της επίδικης ειδοποίησης. Σε αυτού του είδους υποθέσεις όπως προβλέπει η σχετική νομολογία (βλέπε υπόθεση Γ. Νικολάου κ.α. ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
(2003)Α.Α.Δ. 1676) τα εν λόγω επίδικα θέματα απαιτείται όπως επιλυθούν με αγωγή και προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου και ο Διευθυντής δεν νομιμοποιείτο να λάβει την προσβαλλόμενη Απόφαση, η οποία ακυρώνεται. Σε περίπτωση που η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου κριθεί εσφαλμένη και πάλι η απόφαση του Διευθυντή θα πρέπει να ακυρωθεί, λόγω του ότι οι νομοθετικές διατάξεις επί των οποίων η εφεσιβαλλόμενη απόφαση βασίζεται, προσκρούουν στις πρόνοιες του Άρθρου 23 του Συντάγματος γιατί αυτές απολήγουν σε στέρηση της ιδιοκτησίας της Αιτήτριας, χωρίς τη προβλεπόμενη από το Σύνταγμα διαδικασίας και καταβολής δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης και στο άρθρο 26 του Συντάγματος, ως έχει επεξηγηθεί πρωτοδίκως στην Αίτηση/Έφεση 279/16 η οποία αφορά παρόμοια επίδικα θέματα, ημερομηνίας 07.11.2017 σελ.22-52, στην οποία γίνεται πλήρης ανάλυση των πάνω θεμάτων, από την οποία άντλησα καθοδήγηση και τα οποία υιοθετώ και επαναλαμβάνω για σκοπούς της παρούσας. (Σχετικό απόσπασμα της εν λόγω Απόφασης, επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στη παρούσα). Ως προς τα έξοδα της παρούσας, έχοντας υπόψη τα εγειρόμενα θέματα, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η επιδίκαση εξόδων ως εκ τούτου η κάθε πλευρά να επωμισθεί τα έξοδα της. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./IM cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.