ΠΟΛΥΣ ΜΙΤΣΙΓΓΑΣ ν. ΘΕΚΛΑ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 341/2016, 30/11/2017

ΠΟΛΥΣ ΜΙΤΣΙΓΓΑΣ ν. ΘΕΚΛΑ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 341/2016, 30/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A354 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 341/2016 Μεταξύ: ΠΟΛΥΣ ΜΙΤΣΙΓΓΑΣ Ενάγων και

1. ΘΕΚΛΑ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ
2. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΨΗΛΟΓΕΝΗΣ Εναγόμενοι ----------- Ημερομηνία: 30/11/2017 Για τον εναγόμενο: κος Μιχαήλ Για τους εναγομένους: κα Καραβιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με το Κλητήριο Ένταλμα, ο ενάγων απαιτεί από τους εναγομένους 1 και 2, δυνάμει γραπτής υποχρέωσης πληρωμής, ποσό €1.500 το οποίο αφορά την από αυτόν ιατρική παροχή και φροντίδα και/ή ιατρική περίθαλψη, περιλαμβανομένου χειρουργείου για τον τοκετό της εναγομένης 1 στην κλινική «ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ» (πλέον το Αρεταίειο). Στον αντίποδα, με την υπεράσπισή τους οι εναγόμενοι υποστηρίζουν ότι ως άτομα με αναπηρία (κωφά άτομα), δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στο Μακάριο Νοσοκομείο. Ο ενάγων τους πρότεινε όπως αναλάβει αυτός τον τοκετό χωρίς καμία αμοιβή και όπως οι εναγόμενοι καλύψουν μόνο τα έξοδα της κλινικής. Μετά τον τοκετό επισκέφτηκαν τον Ενάγοντα για επίσκεψη ρουτίνας και δεν τους ήγειρε οποιοδήποτε ζήτημα πληρωμής του. Επισημαίνουν δε περαιτέρω ότι ενώ ο τοκετός έγινε το 2012, ο ενάγων αποφάσισε να αξιώσει το επίδικο ποσό το έτος
3. Η αγωγή αυτή εκδικάζεται σύμφωνα με τις πρόνοιες τις νέας Διαταγής 30 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού. Πρόκειται δε περί αγωγής «ταχείας εκδίκασης», εκδικάζεται δηλ. στη βάση γραπτής μαρτυρίας η οποία έχει καταχωρηθεί από τα μέρη υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων. Τα μέρη ζήτησαν και εξασφάλισαν διατάγματα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Αν και η ακρόαση διεξήχθη στη βάση της νέας Δ.30 και τα διατάγματα αντεξέτασης των μαρτύρων εκδόθηκαν προκειμένου οι μάρτυρες να αντεξεταστούν επί συγκεκριμένων και μόνο σημείων και παρά τις επισημάνσεις του Δικαστηρίου επί τούτου, οι δύο πλευρές όχι μόνο αντεξέτασαν επί θεμάτων τα οποία δεν ήταν εντός της εμβέλειας των διαταγμάτων αντεξέτασης, αλλά αντεξετάστηκαν και επί ζητημάτων εκτός των δικογράφων. Περιττό να υπενθυμίσω την κλασική αρχή ότι η διαδικασία κινείται πάνω στα δικόγραφα και οτιδήποτε εκφεύγει από αυτά δε λαμβάνεται υπόψη. Βλέπε σχετικά την απόφαση στην υπόθεση Ιωάννης Ευάνθη ν. Νικόλαου Νεοφύτου κα, Πολιτική Έφεση Αρ.30/10, ημερ.8/12/
4. Οτιδήποτε λοιπόν εκφεύγει των δικογράφων δεν θα ληφθεί υπόψη και βεβαίως δεν θα το αναπαράγω με την παρούσα απόφαση. Ακολουθεί συνοπτικά η μαρτυρία που δώθηκε στα πλαίσια εξέτασης της υπόθεσης αυτής, ως το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων σε συνδυασμό με την αντεξέταση των μαρτύρων. Από τη μεριά του ενάγοντα, ένορκη δήλωση καταχώρησε ο ίδιος. Σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της εναγομένης 1, την παρακολουθούσε παράλληλα με γυναικολόγο στο Μακάριο Νοσοκομείο. Η εναγομένη 1 στις 30/11/2012 επισκέφτηκε το ιατρείο του και συμφώνησε την εισαγωγή της στις 30/11/2012 μέχρι και 1/12/2012 για ιατρική παροχή φροντίδας και περίθαλψης συμπεριλαμβανομένου χειρουργείου για τοκετό. Είναι περαιτέρω θέση του ότι, κατά την εισαγωγή της υπέγραψε το Τεκμήριο Α, σύμφωνα με το οποίο ανέλαβε την υποχρέωση πληρωμής κάθε ποσού και εξόδου που θα προέκυπτε κατά τη διαμονή της στην κλινική. Ο εναγόμενος 2, υπέγραψε σαν εγγυητής της εναγομένης 1 το Τεκμήριο Α. Η αμοιβή του για τις ιατρικές υπηρεσίες που παρείχε στην εναγομένη 1, ανέρχεται στο ποσό των €1.500, ως το τιμολόγιο 0096, Τεκμήριο Β. Καταλήγει ότι τόσο ο ίδιος, όσο και η γραμματέας του κάλεσαν επανειλημμένως, ως ισχυρίζεται, τους εναγομένους 1 και 2 να ξοφλήσουν το τιμολόγιο οι οποίοι παρά τις σχετικές υποσχέσεις τους, ουδέποτε το πλήρωσαν. Ανάθεσε την υπόθεση σε δικηγόρο, ο οποίος απέστειλε στις 30.11.2015 επιστολή προς τους Εναγομένους (Τεκμήριο Γ). Για ό,τι έχει σημασία προς επίλυση της ενώπιον μου διαφοράς, ο ενάγων αντεξετάστηκε ως προς το Τεκμήριο Α και του υποβλήθηκε η θέση ότι ο μόνος λόγος που το υπέγραψαν οι εναγομένοι ήταν επειδή αυτό αφορούσε την υποχρέωσή τους να πληρώσουν τα έξοδα της κλινικής. Ο μάρτυρας διαφώνησε και εξήγησε περαιτέρω ότι σε περίπτωση που ασθενής αρνηθεί να υπογράψει το εν λόγω έντυπο τότε την υποχρέωση πληρωμής του περιστατικού την αναλαμβάνει ο γιατρός ο οποίος είναι υπεύθυνος για την εισαγωγή περίθαλψη και θεραπεία του ασθενούς. Σε σχέση με τους εναγομένους η θέση του ήταν ότι ουδέποτε υποσχέθηκε ότι θα τους παρείχε δωρεάν υπηρεσίες. Για τον τοκετό της εναγομένης 1, η γραμματέας του ετοίμασε τιμολόγιο, το οποίο παρέδωσε ο ίδιος προσωπικά στους εναγομένους. Η γραμματέας του, η οποία ετοίμασε το τιμολόγιο ήταν η Ψηλογένη, αδερφή του εναγομένου
5. Από την πλευρά των Εναγομένων, μαρτυρία έδωσαν 4 άτομα, οι ίδιοι οι εναγόμενοι, η Ελένη Νεοκλέους (μητέρα της Εναγομένης 1) και η Μαρία Ψηλογένη (αδερφή του Εναγομένου 2). Η Εναγομένη 1, αναφέρει ότι έμαθε ότι είναι έγκυος στις 2/4/2012 σε εξέταση που της έγινε από τον Ενάγοντα, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Η κουνιάδα της Μαρία Ψηλογένη εργαζόταν εκεί ως γραμματέας του Ενάγοντα. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, είχε επισκεφτεί τον Ενάγοντα για εξέταση 16 φορές και καταγράφει με την ένορκη δήλωσή της όλες τις σχετικές ημερομηνίες. Είναι η θέση της, ότι για κάθε μια επίσκεψή της ανελλιπώς κατέβαλλε το ποσό των €50 στον ενάγοντα. Λόγω του ότι αυτή και ο σύζυγός της είναι κωφά άτομα, δικαιούνται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από το κράτος. Από τον Ιούνιο παρακολουθείτο και από γυναικολόγους στο Μακάριο Νοσοκομείο. Ο ενάγων το γνώριζε αυτό, μάλιστα έβλεπε τα αποτελέσματα των εξετάσεων που έκανε στο Μακάριο Νοσοκομείο. Κατά την επίσκεψή της στον ενάγοντα στις 17/10/2012 τον ενημέρωσε ότι αποφάσισε να γεννήσει στο Μακάριο Νοσοκομείο, εφόσον εκεί δικαιούτο δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κατά την επόμενη επίσκεψή της, στις 6/11/2012, ο ενάγων προσφέρθηκε να διενεργήσει τον τοκετό δωρεάν και οι εναγόμενοι θα έπρεπε να καταβάλουν μόνο τα έξοδα της κλινικής. Λόγω του ότι τον εκτιμούσαν σαν ιατρό και εφόσον δεν θα χρειαζόταν να του καταβάλουν αμοιβή παρά μόνο τα έξοδα της κλινικής αποδεχτήκαν την πρότασή του. Σε κάθε άλλη περίπτωση επισημαίνει ότι δεν θα υπήρχε λόγος ο τοκετός να γίνει στην κλινική εφόσον είναι δικαιούχοι δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και επομένως υπήρχε η ευχέρεια να γίνει ο τοκετός στο Μακάριο Νοσοκομείο. Ως ημερομηνία τοκετού καθορίστηκε η 30/11/
6. Κατά την εισαγωγή της υπεγράφη η Ανάληψη Υποχρέωσης Πληρωμής (Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση ενάγοντα), με την αντίληψη ότι αυτή αφορούσε μόνο τα έξοδα της κλινικής, εφόσον ο ενάγων τους είχε δηλώσει ότι δεν θα ήθελε αμοιβή. Επισημαίνει δε ότι στο εν λόγω τεκμήριο καταγράφεται ότι «οι αμοιβές των ιατρών χρεώνονται ξεχωριστά». Την επομένη του τοκετού, όταν ο σύζυγός της πήγε στο λογιστήριο της κλινικής και διευθέτησε τα έξοδα της κλινικής και δεν τους αναφέρθηκε κάτι για άλλη επιπλέον χρέωση ή έγινε αναφορά στην ύπαρξη άλλου τιμολογίου. Ο ενάγων υπέγραψε το εξιτήριο της και καμία αναφορά έγινε σε χρέωσή του. Κατά την επόμενη επίσκεψή της στον ενάγοντα, του έδωσε δώρο σε ένδειξη της εκτίμησής της για τη δωρεάν γέννα, δώρο το οποίο ο ενάγων αποδέχτηκε χωρίς να εγείρει ζήτημα χρέωσής του. Ο ενάγων δεν είχε εκδώσει κάποιο τιμολόγιο παρά μόνο 3 έτη μετά τη γέννα τους απέστειλε επιστολή μέσω δικηγόρων, στην οποία επίσης καμία αναφορά γίνεται σε τιμολόγιο. Ουδέποτε τους όχλησε για πληρωμή του, ως ισχυρίζεται. Κατά την αντεξέτασή της η εναγομένη, ρωτήθηκε γιατί προτίμησε τον ενάγοντα για τη γέννα εφόσον είχε την ευχέρεια να γεννήσει δωρεάν στο Μακάριο και η ίδια εξήγησε ότι αποδέχτηκε την προσφορά του γιατρού να πληρώσει μόνο τα έξοδα της κλινικής. Ο εναγόμενος 2, σύζυγος της εναγομένης 1, με τη μαρτυρία του αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης της γυναίκας του, επισκέπτονταν γυναικολόγους στο Μακάριο Νοσοκομείο και παράλληλα τον ενάγοντα. Όταν ανάφεραν στον ενάγοντα ότι λόγω της οικονομικής τους στενότητας θα γεννούσαν στο Μακάριο Νοσοκομείο, ο ενάγοντας προσφέρθηκε να διενεργήσει ο ίδιος αφιλοκερδώς τον τοκετό και θα πλήρωναν μόνο τα έξοδα κλινικής, πρόταση την οποία οι εναγόμενοι αποδέχτηκαν. Όντως την επομένη μέρα της γέννησης, την 1/12/2012 ο εναγόμενος 2 πλήρωσε όλα τα έξοδα κλινικής τα οποία ήταν €680 (Τεκμήριο Α το τιμολόγιο και Τεκμήριο Β η απόδειξη πληρωμής). Δεν του ζητήθηκε από το λογιστήριο να πληρώσει οποιοδήποτε άλλο ποσό ούτε και ενημερώθηκε για οποιοδήποτε άλλο τιμολόγιο σε εκκρεμότητα. Κατά την επόμενη επίσκεψή τους στον ενάγοντα, του πρόσφεραν δώρο ως ένδειξη εκτίμησης των υπηρεσιών που τους παρείχε και ο ενάγων δεν έκανε καμία αναφορά σε οποιαδήποτε οφειλή τους. Τρία χρόνια αργότερα έλαβαν την επιστολή των δικηγόρων του ενάγοντα με την οποία έκανε αναφορά σε οφειλή τους. Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε δεν τους ενόχλησε ποτέ ο ενάγων ή η γραμματέας του. Καταλήγει τονίζοντας ότι λόγω των οικονομικών τους, η γέννα θα γινόταν στο Μακάριο Νοσοκομείο και ο μόνος λόγος που γέννησαν στο Αρεταίειο ήταν εξαιτίας της προσφοράς του ενάγοντα να πληρώσουν μόνο τα έξοδα της κλινικής και ότι ο ίδιος δεν θα προχωρούσε με ξεχωριστή χρέωση για τον ίδιο. Κατά την αντεξέτασή του, η θέση του εναγομένου 2 παρέμεινε ότι η συνεννόηση με τον ενάγοντα ήταν ότι δεν θα τον πλήρωναν και επιβεβαίωσε ότι μετά τη γέννα έδωσαν δώρο στο γιατρό. Η Ελένη Νεοκλέους είναι η μητέρα της εναγομένης
7. Λόγω του ότι η κόρη της και ο γαμπρός της είναι άτομα με αναπηρία (κωφά), κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της κόρης της, πάντα τη συνόδευε στις επισκέψεις στους γιατρούς. Η κόρης παρακολουθείτο από τον ενάγοντα και από γυναικολόγους στο Μακάριο Νοσοκομείο. Η απόφασή της κόρης της, ήταν να γεννήσει στο Μακάριο Νοσοκομείο. Όταν λίγες βδομάδες πριν από τη γέννα και κατά τη διάρκεια επίσκεψής τους στον Ενάγοντα του ανάφεραν την απόφασή τους αυτή, ο Ενάγοντας, στην παρουσία της, πρότεινε να διενεργήσει τη γέννα αφιλοκερδώς και να πληρώσουν μόνο τα έξοδα της κλινικής, κάτι το οποίο οι εναγομένοι αποδέχτηκαν. Κατά την αντεξέτασή της, επανέλαβε και επιβεβαίωσε ότι σε κάποια από τις επισκέψεις τους στον ενάγοντα, ο ενάγοντας προσφέρθηκε να διενεργήσει τον τοκετό της εναγομένης 1, χωρίς ο ίδιος να πληρωθεί αλλά να πληρωθούν μόνο τα έξοδα της κλινικής. Η Μαρία Ψηλογένη, αδερφή του εναγομένου 2, αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της εναγομένης 1, εργαζόταν ως γραμματέας του Ενάγοντα. Γνωρίζει ότι η εναγομένη 1 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της παρακολουθείτο από τον Ενάγοντα αλλά και από γυναικολόγους στο Μακάριο Νοσοκομείο. Ισχυρίζεται ότι ήταν παρούσα, όταν ο Ενάγοντας προσφέρθηκε να πραγματοποιήσει τη γέννα αφιλοκερδώς και η εναγομένη 1 να πληρώσει μόνο τα έξοδα της κλινικής. Σε σχέση με το κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο τιμολόγιο ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ενημερώθηκαν για την έκδοσή του. Κατά την αντεξέτασή της, ερωτήθηκε αναφορικά με τη δήλωσή της ότι ήταν παρούσα όταν ο ενάγων υποσχέθηκε να παράσχει δωρεάν υπηρεσίες στην εναγομένη 1 με την ίδια να επιβεβαιώνει και δια ζώσης το γεγονός αυτό. Ακολούθησαν υποβολές του δικηγόρου για τον ενάγοντα ότι ο λόγος που άχθηκε η διαφορά αυτή στα Δικαστήρια είναι επειδή ο ενάγοντας απέλυσε τη μάρτυρα από γραμματέα του και έχει εμπάθεια έναντί του. Η Ψηλογένη απέρριψε τη θέση αυτή. Σε υποβολές του δικηγόρου για τον ενάγοντα ότι δεν υπήρχε λόγος αυτή να ενημερωθεί για την έκδοση του επιδίκου τιμολογίου, η μάρτυρας εξήγησε ότι σαν γραμματέας τού ενάγοντα αυτή εξέδιδε τα τιμολόγια και το συγκεκριμένο ούτε το εξέδωσε η ίδια, ούτε το είχε υπόψη της. Αμφότεροι δικηγόροι έχουν παραδώσει εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες αναδεικνύει έκαστος τις θέσεις του παραθέτοντας τα επιχειρήματά του και τις αυθεντίες που τα υποστηρίζουν. Εάν και εφόσον χρειαστεί ειδική αναφορά στις γραπτές αγορεύσεις θα γίνει πιο κάτω. Έχοντας παραθέσει τη μαρτυρία, σημειώνω ότι συνιστούν κοινό έδαφος τα ακόλουθα: Ο ενάγων παρακολουθούσε την εναγομένη 1 κατά τη διάρκεια που κυοφορούσε. Κατά αυτό το χρονικό διάστημα, η εναγομένη τον επισκέφτηκε 16 φορές και κάθε φορά πλήρωνε €
8. Η εναγομένη 1 γέννησε στο Αρεταίειο. Κατά την εισαγωγή της υπέγραψε το Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα, στο οποίο επίσης υπέγραψε ως εγγυητής της ο εναγόμενος
9. Την 1η Δεκεμβρίου 2012 ο εναγόμενος 2 εξόφλησε τα έξοδα της κλινικής. Μετά τη γέννα επισκέφτηκαν ακόμα δύο φορές τον ενάγοντα. Η πρώτη γραπτή ειδοποίηση που έστειλε ο ενάγοντας στους εναγομένους ήταν στις 30.11.2015, ως το Τεκμήριο Γ στην ένορκή του δήλωση. Ξεκάθαρα επομένως προκύπτει ότι, η παροχή ιατρικών υπηρεσιών από τον ενάγοντα προς την εναγομένη δεν αμφισβητείται. Ό,τι είναι επίδικο είναι κατά πόσο οι εναγόμενοι έχουν υποχρέωση προς τον ενάγοντα να του πληρώσουν τις υπηρεσίες του αυτές στη βάση του Τεκμηρίου Α που επισυνάπτει στην ένορκή του δήλωση. Οι εναγομένοι ισχυρίζονται ότι ως δικαιούχοι δωρεάν περίθαλψης στο Μακάριο Νοσοκομείο, ουδέποτε θα έκαναν τον τοκετό στο Αρεταίειον εάν ο ενάγοντας δεν τους διαβεβαίωνε ότι δεν θα τους χρέωνε για τις υπηρεσίες του. Ο ενάγων από την άλλη επιμένει ότι ουδέποτε έδωσε τέτοια υπόσχεση. Προκειμένου να επιτύχει η αγωγή, η ενάγων οφείλει να αποδείξει την ύπαρξη υποχρέωσης των εναγομένων έναντί του, για την οποία φέρει και το βάρος απόδειξης, κατά πόσο δηλ. όντως δικαιούται στην απαίτησή του ήτοι υπήρχε σχετική συμφωνία με τους εναγομένους για πληρωμή του τοκετού. Επομένως ο ενάγων είναι αυτός που οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η εκδοχή που παρουσιάζει είναι η πιο πιθανή να έχει συμβεί, βλέπε σχετικά, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σ.196 «Το κριτήριο δεν είναι εάν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος απόδειξης είναι πιο πιθανή (ή αντίθετη) από εκείνη του αντιδίκου του αλλά το κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι» Η εκδοχή του ενάγοντα έτσι όπως εκτέθηκε, παρουσιάζει αδυναμίες, εφόσον ο ίδιος αδυνατεί να στοιχειοθετήσει ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλει. Έχει υποπέσει σε αχρείαστες αντιφάσεις και τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αβίαστα εξάγονται ως κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, δεν είναι σε αρμονία με την εκδοχή του. Εξηγώ σε σχέση με την πιο πάνω διαπίστωσή μου. Ο ενάγων στηρίζει την απαίτησή του, στη συμφωνία Τεκμήριο Α και στο τιμολόγιο Τεκμήριο Β, τιμολόγιο το οποίο οι εναγομένοι ως ισχυρίζονται ουδέποτε τους κοινοποιήθηκε και ουδέποτε έλαβαν. Οι θέσεις που προβάλλει ο ενάγων σε σχέση με την έκδοση του τιμολογίου είναι αντικρουόμενες, Η πρώην γραμματέας του, Ψηλογένη (4η μάρτυρας για τους εναγομένους), ισχυρίζεται ότι εάν όντως είχε εκδοθεί το εν λόγω τιμολόγιο, ως γραμματέας του θα έπρεπε να το γνώριζε. Η πλευρά του ενάγοντα απέρριψε τη θέση της αυτή κατά την αντεξέτασή της. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Εσύ από που και ως που να ενημερωθείς; Αφού εσύ δεν χρωστούσες λεφτά, είναι οι εναγόμενοι που χρωστούσαν λεφτά» με τη μάρτυρα να απαντά: «Σαν γραμματέας του, εγώ εκδίδω τα τιμολόγια, άρα έπρεπε να γνωρίζω ότι έπρεπε να είχε τιμολόγιο από την στιγμή που εγώ εκδίδω τα τιμολόγια, στα 1-2 χρόνια πριν απολυθώ.» Ο λόγος που αναφέρω τα πιο πάνω καταγράφοντας μάλιστα αυτούσιο το σχετικό διάλογο, είναι για να επισημάνω τις αντιφάσεις της πλευράς του ενάγοντα. Ενώ κατά την αντεξέταση της Ψηλογένη αμφισβητείται η θέση της ότι θα έπρεπε να γνώριζε για το τιμολόγιο, ο ενάγων κατά την κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι αυτή το ετοίμασε. Ακολουθεί το εν λόγω απόσπασμα: Ερώτηση: «Ποιος εξέδωσε το τιμολόγιο που έχετε σημειώσει ως Τεκμήριο Β στη δήλωσή σας;» Απάντηση: «Το τιμολόγιο το εκδίδει η γραμματέας μου και το υπογράφω εγώ.» Ερώτηση: «Δηλαδή, είναι λογικό να υποθέσει κάποιος ότι το εξέδωσε ο Μαρία Ψηλογένη;» Απάντηση: «Εκείνο τον καιρό υπήρχε η Μαρία Ψηλογένη και το έκδωσε εκείνη και το υπέγραψα εγώ». Ο ενάγων επιλέγει να προωθεί διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με το επίδικο τιμολόγιο, καθιστώντας ο ίδιος τον εαυτό του αναξιόπιστο αναφορικά με τη θέση που προωθεί. Από τη μια ο ενάγοντας να ισχυρίζεται ότι το ετοίμασε η γραμματέας του Ψηλογένη και από την άλλη η Ψηλογένη να αντεξετάζετε προκειμένου να αμφισβητηθεί ο ισχυρισμός της ότι θα έπρεπε να γνώριζε για την ύπαρξή του. Αυτή η αδυναμία παράθεσης μιας συγκεκριμένης θέσης ως προς το ποιος εξέδωσε το τιμολόγιο αναπόφευκτα συνεπάγεται και αδυναμία απόδειξης του ιδίου του γεγονότος ήτοι της έκδοσης του τιμολογίου, την 1/12/
10. Περαιτέρω, η κατ΄ ισχυρισμό συμφωνία την οποία επικαλείται έχει συναφθεί με το Αρεταίειο και η εναγομένη αναλαμβάνει την αποπληρωμή εξόδων τα οποία έχουν προκύψει κατά τη νοσηλεία της, όπως αυτά περιγράφονται σε αυτήν. Ως οι όροι του Τεκμηρίου Α, καταβλήθηκε προκαταβολή και δόθηκε με το εξιτήριο η απόδειξη η οποία επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του εναγομένου
11. Ο γιατρός εκδίδει ξεχωριστό τιμολόγιο και είναι η θέση των εναγομένων ότι ουδέποτε τους δόθηκε τέτοιο τιμολόγιο. Ενώ ο ενάγων ισχυρίζεται ότι έχει, ως το Τεκμήριο Β στην ένορκή του δήλωση, εκδώσει το τιμολόγιο από 1/12/2012, παρόλαυτά δεν κάνει κάποιες ενέργειες άμεσα και πριν το εξιτήριο για να το πληρωθεί ή έστω να το κοινοποιήσει στους εναγομένους. Δεν διαφεύγει την προσοχή μου επίσης το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο ενάγων επέλεξε να προωθήσει την αγωγή του. Ενώ παρείχε επ΄ αμοιβή, ως ισχυρίζεται, τις υπηρεσίες του το έτος 2012, ο ίδιος επιλέγει να προωθήσει την αξίωση του 3 έτη μετά. Ερωτήθηκε μάλιστα επί τούτου κατά την αντεξέτασή του χωρίς να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση. Μάλιστα από τα γεγονότα όπως ο ίδιος τα παρουσιάζει και όπως προκύπτει από τα τεκμήρια τα οποία ο ίδιος παρουσίασε στο Δικαστήριο, η πρώτη του γραπτή όχληση προς τους εναγομένους για την αμοιβή του ήταν με επιστολή ημερομηνίας 30.11.2015 (Τεκμήριο Γ στην ένορκή του δήλωση). Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι οι εναγομένοι γνώριζαν για τη χρέωσή του και ενώ «κάλεσε επανειλημμένως τους Εναγομένους όπως ξοφλήσουν το ως άνω χρέος τους ..» (βλ. παράγραφος 7 Έκθεσης Απαίτησης), αυτοί δεν τον ξόφλησαν. Τον ίδιο ισχυρισμό περί οχλήσεων επαναλαμβάνει και με την ένορκή του δήλωση («Τόσο ο ίδιος, όσο και η γραμματέας μου, καλέσαμε επανειλημμένως τους εναγομένους 1 και 2 όπως εξοφλήσουν το ως άνω χρέος της αμοιβής μου»). Ενώ ο ίδιος αναφέρεται σε συνεχείς οχλήσεις, το μόνο που παρουσιάζει προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού είναι την επιστολή ημερομηνίας 30.11.2015, Τεκμήριο Γ στην ένορκή του δήλωση. Εφόσον, είναι παραδεκτό ότι οι εναγομένοι 1 και 2 είναι άτομα κωφάλαλα, η οποιαδήποτε όχληση προς αυτούς θα γινότανε είτε γραπτά, είτε στην παρουσία τρίτου ατόμου το οποίο θα βοηθούσε τη μεταξύ των μερών επικοινωνία. Τέτοια όχληση ενώ ο ενάγων θα μπορούσε εύκολα να την επικαλεστεί και να παραθέσει λεπτομέρειες προκειμένου να πείσει για τον ισχυρισμό του, εντούτοις δεν υπάρχει τίποτα ενώπιον του Δικαστηρίου που να τεκμηριώνει τις κατ΄ ισχυρισμό οχλήσεις πέραν της πιο πάνω επιστολής. Ήδη έχω επισημάνει, τις αδυναμίες που παρουσιάζει η μαρτυρία του ενάγοντα καθώς και τις αντιφάσεις στις οποίες έχει υποπέσει, με αποτέλεσμα η εκδοχή που παρουσιάζει να τίθεται εν αμφιβόλω. Από τη μεριά τους οι εναγόμενοι προβάλλουν ισχυρισμό ότι δεν οφείλουν στον ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό. Η εκδοχή που παρουσιάζουν προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους είναι πιστευτή εφόσον είναι σε συνέπεια με όλα τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την υπόθεση αλλά και τη συμπεριφορά των μερών. Και εξηγώ σε σχέση με τη διαπίστωσή μου αυτή. Κατ΄ αρχήν, σημειώνω ότι δεν αμφισβητείται ότι οι εναγόμενοι πλήρωναν κανονικά όλες τις επισκέψεις τους στο ενάγοντα (16 στο σύνολο), όπως επίσης ότι την επομένη του τοκετού διευθέτησαν τις υποχρεώσεις τους έναντι της κλινικής. Με δεδομένο ότι ουδέποτε ο γιατρός τους «χάρισε» κάποια επίσκεψη, είναι αυτονόητο, ότι δεν θα είχαν την οποιαδήποτε προσδοκία για δωρεάν παροχή υπηρεσίας, παρά μόνο εάν ο ίδιος ο ενάγοντας τους δημιούργησε αυτή τη προσδοκία. Το γεγονός επίσης ότι διευθέτησαν άμεσα, όπως προκύπτει από το τεκμήριο 1 στην ένορκη του εναγομένου 2, την οφειλή τους προς την κλινική, δείχνει μια συνέπεια και υπευθυνότητα ως προς τις υποχρεώσεις τους, στάση η οποία ενισχύει τη θέση τους ότι η συνεννόηση με το γιατρό ήταν ότι δεν θα του καταβαλλόταν αμοιβή και ότι δεν ήξεραν για την ύπαρξη του τιμολογίου και για οποιαδήποτε άλλη οφειλή τους προς τον ενάγοντα. Θα έλεγα ότι η προσέγγιση των εναγομένων είναι πιο κοντά στην κοινή λογική και αν μη τι άλλο η όλη στάση τους συνηγορεί υπέρ του γεγονότος ότι η συνεννόηση που είχαν με το γιατρό ήταν ότι δεν θα τους χρέωνε ο ίδιος τις υπηρεσίες του. Στη βάση των πιο πάνω, είναι εύρημά μου, ότι ουδέποτε δόθηκε το τιμολόγιο στους εναγομένους και οι εναγομένοι ουδέποτε πριν τις 30.11.2015 ενημερώθηκαν ή οχλήθηκαν από τον ενάγοντα σε σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό οφειλή τους προς αυτόν. Εάν τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση αυτή ήταν τόσο απλά και ξεκάθαρα, ο ενάγων σίγουρα δεν θα είχε αυτές τις αχρείαστες αντιφάσεις από τη μία ισχυρίζεται ότι η Ψηλογένη ετοίμασε το επίδικο τιμολόγιο, από την άλλη αμφισβητείται η θέση της ότι θα έπρεπε να γνωρίζει για την ύπαρξη του τιμολογίου. Επίσης δεν θα είχε ούτε και την αδυναμία να στοιχειοθετήσει τους ισχυρισμούς του, περί συνεχών οχλήσεων στη βάση υποβάθρου γεγονότων. Η υφή και η ποιότητα της μαρτυρίας τους, δεν είναι τέτοιες που να πείθουν για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Μάλλον αναξιόπιστο θα χαρακτήριζα τον ενάγοντα. Από την άλλη και οι 4 μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία για τους εναγομένους προκάλεσαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Έδωσαν διαδοχικά μαρτυρία, παρουσίασαν μια ενιαία και λογική εκδοχή και δεν υπέπεσαν σε αντιφάσεις, ούτε ο καθένας ξεχωριστά, ούτε και μεταξύ τους, σε αντίθεση με τον ενάγοντα ο οποίος υπέπεσε σε αντιφάσεις και ως πιο πάνω αναφέρεται κρίθηκε αναξιόπιστος. Με δεδομένη την καλή εντύπωση που προκάλεσαν και τη μαρτυρία τους όπως έχει αξιολογηθεί πιο πάνω, η θέση τους ότι ο ενάγοντας υποσχέθηκε να διενεργήσει τον τοκετό δωρεάν είναι αποδεκτή. Αν και η κρίση του Δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία του ενάγοντα, είναι καταλυτική σε σχέση με την τύχη της αγωγής, θα επεκτείνω το συλλογισμό μου και στα ακόλουθα. Με βασικό γνώμονα ότι πυξίδα του Δικαστηρίου ως προς την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει για την επίλυση της διαφοράς είναι τα δικόγραφα (βλ. Παπαγεωργίου ν. Κλάπα 1 ΑΑΔ