Μηνά Τσιγαρίδη ν. Ελένη Ιωαννίδου Λτδ πρώην ANT-GEO LTD διά μέσου του Παραλήπτη και διαχειριστή της Μάριου Χατζηχάννα, Αρ. Αγωγής: 1011/2009, 30/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A355 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1011/2009 Μεταξύ: Μηνά Τσιγαρίδη, από τη Λεμεσό Ενάγοντα και
- Ελένης Ιωαννίδου Λτδ πρώην ΑΝΤ-GEO LTD δια μέσου του Παραλήπτη και διαχειριστή της Μάριου Χατζηχάννα
- Ελένης Π.Ιωαννίδου, από Λευκωσία
- Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λίμιτεδ, από Λευκωσία Εναγομένων Όπως έχει τροποποιηθεί βάσει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17.03.2016 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αρ. Αγωγής: 1011/2009 Μεταξύ: Μηνά Τσιγαρίδη, από τη Λεμεσό Ενάγοντα -και-
- Ελένη Ιωαννίδου Λτδ πρώην ANT-GEO LTD διά μέσου του Παραλήπτη και διαχειριστή της Μάριου Χατζηχάννα
- Ελένη Π. Ιωαννίδου, από Λευκωσία
- Alpha Bank Cyprus Ltd, από Λευκωσία Εναγόμενων 30.11.2017 Για τον Ενάγοντα: κ. Α. Θεοφίλου Για τους Εναγόμενους 1 και 3: κ. Π. Μακρίδης Για την Εναγόμενη 2: κα Ελ. Κούτρα Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με την παρούσα Αγωγή ζητά από τη Εναγόμενη 1 πρωτοφειλέτιδα ποσό €265.277,46 που κατέβαλε ως εγγυητής της Εναγόμενης 3 έναντι της Εναγόμενης 1 πλέον τόκους 8% για τα ποσά που πληρώθηκαν μεταξύ 24.05.2000-18.12.
- Επίσης ζητά από τη Εναγόμενη 2 ως συνεγγυήτρια (α) Αναγνωριστική απόφαση ότι το υπόλοιπο του μεριδίου της συνεισφοράς του είναι το ποσό των €46.542 πλέον τόκο 8% από 01.01.2001 (β) Απόφαση που να διατάσσει τη Εναγόμενη 2 όπως καταβάλει και/ή απόφαση ότι οφείλει να καταβάλει έναντι της οφειλής το υπόλοιπο ποσό των €312.264 και/ή το ποσό που θα αποφασίσει το Δικαστήριο ότι αναλογεί στο μερίδιο της συνεισφοράς της ως συνεγγυήτριας (γ) Αναγνωριστική Απόφαση ότι η Εναγόμενη 2 υποχρεούται να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό πέραν του μεριδίου της συνεισφοράς του, (δ) και (ε) Αναγνωριστικές Αποφάσεις ότι σε περίπτωση που ο Ενάγων πληρώσει ολόκληρο το ποσό της οφειλής ή πέραν του μεριδίου της συνεισφοράς του η Εναγόμενη 2 υποχρεούται να του καταβάλει το 50% του ποσού που κατέβαλε πλέον τόκους για το μερίδιο της ως συνεγγυήτρια. Ζητά επίσης ζητά από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 αναγνωριστική απόφαση ότι ο Ενάγοντας έχει δικαίωμα σε περίπτωση που η Εναγόμενη 3 εισπράξει ολόκληρο το ποσό της οφειλής της Εναγόμενης 1 προς αυτή να υποκατασταθεί κατά προτεραιότητα με αυτή της Εναγόμενης 3 εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 ήτοι τις υποθήκες Υ2568/98 και Υ2569/99 και ότι οι υποθήκες αυτές δεν θα εξοφλούνταν και θα εξασφαλίσουν τα δικαιώματα του Ενάγοντα εναντίον των Εναγόμενων 1 και
- Οι Εναγόμενοι 1 και 3 αρνούνται την απαίτηση του Ενάγοντα και ισχυρίζονται ότι τα όσα ποσά πληρώθηκαν από τον Ενάγοντα, αυτά προήλθαν από εισπράξεις και χρήματα της Εναγόμενης 1 και όχι προσωπικά χρήματα του Ενάγοντα και ότι αποτελεί δεδικασμένο στην Αγωγή με αρ. 17/
- Επιπρόσθετα η Εναγόμενη 3 εγείρει προδικαστική ένσταση ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε βάση αγωγής εναντίον της και στην έκταση που η αγωγή στρέφεται εναντίον της είναι καταχρηστική. Κατά την ακροαματική διαδικασία ο Ενάγων στηρίχθηκε στη δική του μαρτυρία (Μ.Ε.1) και τη μαρτυρία της Αντρούλλας Κωνσταντίνου (Μ.Ε.2). Η Εναγόμενη 2 στηρίχθηκε στη μαρτυρία του Πανίκου Ιωαννίδη (ΜΥ1) ενώ για τους Εναγόμενους 1 και 3 δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία. Επίσης κατατέθηκαν τα ακόλουθα Τεκμήρια: Τεκμήριο 1 Συμφωνία 01.04.2000 Τεκμήριο 2 Αίτηση αρ. 127/2015 Τεκμήριο 3 Συμφωνία ημερ. 27.04.2000 Τεκμήριο 4 Αγωγή αρ. 17/02 Τεκμήριο 5 Αγωγή αρ. 3051/2002 Τεκμήριο 6 Αγωγή αρ. 17/02 Τεκμήριο 7 Αντίγραφο επιταγής για £50.000 ημερ.24.05.2000 Τεκμήριο 8 Κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 9 Δύο αποδείξεις ημερ. 05.06.00 Τεκμήριο 9Α Δύο αποδείξεις ημερ. 14.07.00 Τεκμήριο 9Β Δέσμη 7 αποδείξεων Τεκμήριο 10 Κατάσταση Λογαριασμού ημερ. 24.07.2000 Τεκμήριο 11 Κατάσταση Λογαριασμού Εμπορικής Τράπεζας ΜΑΡΤΥΡΙΑ Δεν θα προχωρήσω με εκτενή καταγραφή της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων, η δοθείσα όμως προφορική μαρτυρία σε όλη της την έκταση, όπως και τα κατατεθέντα τεκμήρια, εξετάστηκαν ενδελεχώς και αξιολογήθηκαν πλήρως από το Δικαστήριο, παρά την απουσία ρητής αναφοράς. Πιστεύω όμως ότι είναι χρήσιμο να γίνει μία καταγραφή των εκατέρωθεν εκδοχών έτσι ώστε να υπάρχει συνοχή και καλύτερη κατανόηση της υπόθεσης. Ήταν η εκδοχή του Ενάγοντα μέσω της γραπτής του δήλωσης τη οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν διευθυντής της εταιρείας TSIGARIDES LTD. Με γραπτή συμφωνία, ημερομηνίας 1/4/2000 (Τεκμήριο 1), η εταιρεία Tsigarides αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία, πλην των ακινήτων της Εναγόμενης 1 εταιρείας (τότε ANT-GEO LTD, που αργότερα μετονομάστηκε σε Ελένη Ιωαννίδου Λτδ), με τους όρους και προϋποθέσεις που εκτίθενται στην εν λόγω συμφωνία. Με αυτή τη συμφωνία δεν αγόρασαν τις μετοχές της Εναγόμενης
- Κατά το χρόνο της υπογραφής της πιο πάνω συμφωνίας η Εναγόμενη 1 όφειλε προς την Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδας (Κύπρου) Λίμιτεδ, η οποία απορροφήθηκε από την Εναγόμενη 3 (βλ. Τεκμήριο 2), το ποσό των €567,475.56 (Λ.Κ 332,128.69) πλέον τόκους 8% ετησίως από 1/1/
- Όλα τα επίδικα δικαιώματα της Εμπορικής Τράπεζας Ελλάδος παραχωρήθηκαν και/η ανατέθηκαν και/η εκχωρήθηκαν και/η μεταβιβάστηκαν στην Εναγόμενη 3 με διάταγμα του Ε. Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 13/3/2015 στην αίτηση 127/2015 γι' αυτό και η αγωγή στρέφεται πλέον κατά της Εναγόμενης 3 μετά από σχετική τροποποίηση του τίτλου ημερομηνίας 17/3/
- Η Tsigarides, με βάση τη συμφωνία ημερομηνίας 1/4/2000 με την Εναγόμενη 1 δεν ευθύνετο και ως εκ τούτου δεν υποχρεούτο να αποπληρώσει την οφειλή αυτή προς την Εναγόμενη 3 αφού οι υποχρεώσεις που ανέλαβε περιορίζονταν σε αυτές που αναγράφονταν στο παράρτημα Δ της συμφωνίας 1/4/2000 μόνο. Ανεξάρτητα της παρ.3 πιο πάνω, κατά η περί τις 27/4/2000, έναντι της παραχώρησης από την Εναγόμενη 3 παράτασης του χρόνου αποπληρωμής της πιο πάνω οφειλής της Εναγόμενης 1, υπέγραψε στη Λευκωσία προσωπική εγγύηση για το ποσό των €567,475.56 (ΛΚ.332,128.69) πλέον τόκους. Με αυτή τη συμφωνία εγγύησης εγγυήθηκε από κοινού με την Εναγομένη 2 και τον Πανίκο Ιωαννίδη την αποπληρωμή της πιο πάνω οφειλής της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 3, Τεκμήριο
- Η πιο πάνω οφειλή της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 3 ήταν τότε εξασφαλισμένη (α) με έγγραφη εγγύηση ημερομηνίας 29.3.99 που υπέγραψε η Εναγόμενη 2 και τρίτο πρόσωπο ονόματι Πανίκος Ιωαννίδης, σύζυγος της Εναγόμενης 2, που σήμερα εξ' όσων γνωρίζω είναι πτωχεύσας, για ποσό €730,000 πλέον τόκους, (β) με σύμβαση και δήλωση υποθήκης με αρ.Υ2568/98 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας ημερ.29/03/99, με την οποία η Εναγόμενη 1 υποθήκευσε προς όφελος της Εναγόμενης 3 και προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς την Εναγόμενη 3, το ακίνητο με αρ.εγγραφής C633 Φ/Σχ. ΧΧΙ/39 ΕΖ τμήμα: C τεμ.632 μέχρι του ποσού των (ΛΚ.30,000) €51,258.04 πλέον τόκους, και (γ) με Σύμβαση και δήλωση Υποθήκης με αρ.Υ2569/99 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας ημερ.29/03/99 με την οποία η Εναγόμενη 2 υποθήκευσε προς όφελος της Εναγομένης 3 και προς εξασφάλιση κάθε υποχρέωσης της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 3 το ακίνητο με αρ.εγγραφής Δ.741 Φ/Σχ ΧΧΙ/39 ΕΖ τεμ.Δ723 μέχρι του ποσού των (ΛΚ. 170,000) €290,462.24 πλέον τόκους. Με βάση την πιο πάνω γραπτή εγγύηση εξαναγκάσθηκε και κατέβαλε στην Εναγόμενη 3 ο ίδιος προσωπικά ως εγγυητής έναντι της οφειλής της Εναγόμενης 1 το ποσό των €265,277.46 (Λ.Κ 155.260). Το εν λόγω ποσό καταβλήθηκε ως ακολούθως: ΛΚ.50,000 (€85,430.07)στις 24/5/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 5/7/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 14/7/00, ΛΚ. 15,000 (€25,629.02) στις 22/8/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 18/9/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 15/10/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 29/11/2000, ΛΚ.14,860 (€25,389.82) στις 14/12/2000 και ΛΚ.400 (€683.44) στις 18/12/
- Η πληρωμή του πιο πάνω συνολικού ποσού των €265,277.46 (Λ.Κ 155.260) από τον ίδιο προσωπικά και όχι από την Εναγόμενη 1, όπως ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι, αναγνωρίστηκε στις 17/10/08 από την Εναγόμενη 3 κατά την ακρόαση της αγωγής αριθμός 17/02 με τη μαρτυρία του υπαλλήλου της κ. Δημήτρη Ασλανίδη. Αντίγραφο των πρακτικών του Δικαστηρίου που περιέχουν το σχετικό απόσπασμα από την κατάθεση του κ.Ασλανίδη και την απόφαση κατατέθηκαν σαν τεκμήριο
- Η αναφορά στα πρακτικά στο τεκμήριο 8 αναφέρεται στην επίδικη συμφωνία εγγύησης ημερ. 27/4/
- Επιπρόσθετα σε σχέση με την Εναγόμενη 3 η απόφαση ημερομηνίας 29/09/2006 στην αγωγή Ε. Δ. Λευκωσίας αρ.3051/200 μεταξύ της και της Τσιγαρίδης Λτδ, Τεκμήριο 6, έχει αναγνωρίσει (σελίδες 10-13), πως ο λογαριασμός «Μ.Τσιγαρίδης λογαριασμός ΑΝΤ-GEO» της συμφωνίας εγγύησης 27/4/2000 ήταν λογαριασμός του ιδίου και πως τα πιο πάνω ποσά που πλήρωσε ήταν από δικά του χρήματα, εκτός ΛΚ50.000,00 που πήρε από τη Τσιγαρίδης Λτδ και έχει διευθετήσει, (και όχι από χρήματα της Εναγόμενης 1). Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι με βάση τη συμφωνία 1/4/2000 μεταξύ της Tsigarides Ltd και της Εναγόμενης 1, (που τότε λεγόταν ΑΝΤ-GEO LTD), η Εναγόμενη 1 ουδέν δικαίωμα είχε στις εισπράξεις της Tsigarides Ltd που θα έμπαιναν στο λογαριασμό του «Μ.Τσιγαρίδης λογαριασμός ΑΝΤ-GEO", ως οι παράγραφοι 4 και 5 της συμφωνίας εγγύησης του ημερομηνίας 27/4/2000 και δεν μπορεί να ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι ότι τα χρήματα που πλήρωνε από το λογαριασμό αυτό στην Εναγόμενη 3 ήταν χρήματα της Εναγόμενης
- Η Εναγόμενη 3 στις 21/1/02 καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Αγωγή με αριθμό 17/02 εναντίον της Εναγόμενης 1 σαν πρωτοφειλέτη και εναντίον του ιδίου και της Εναγόμενης 2 και του Π. Ιωαννίδη σαν εγγυητών με την οποία απαιτούσε το υπόλοιπο της οφειλής πλέον τόκους. Στις 17/10/08, μετά την κατάθεση του κ.Ασλανίδη και την αποδοχή της πληρωμής από τον ίδιο έναντι της οφειλής ποσού ΛΚ. 155.260, αποδέχθηκε και εκδόθηκε στην πιο πάνω αγωγή αριθμός 17/02 απόφαση εναντίον του και της Εναγομένης 2 για το υπόλοιπο ποσό της οφειλής της Εναγόμενης 1 πλέον τόκους, ήτοι €358.806 (ΛΚ.210,000) με τόκο 8% ετησίως από 4/1/01 χωρίς δικαίωμα ανατοκισμού. Προηγούμενα είχε ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον της Εναγόμενης 1 και του Π. Ιωαννίδη για μεγαλύτερα ποσά. Κατά το χρόνο της καταχώρησης της πιο πάνω αναφερόμενης αγωγής αριθμός 17/02 μέχρι και της έκδοσης της πιο πάνω απόφασης η Εναγόμενη 1 ευρίσκετο και συνεχίζει να βρίσκεται υπό διαχείριση και σήμερα υπό εκκαθάριση και δεν έχει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία και/ή στερείται περιουσίας (πλην του ενυπόθηκου ακινήτου πιο πάνω) που θα μπορούσε να καλύψει οποιανδήποτε απαίτηση του για πληρωμή του ποσού που κατέβαλε και/ή θα καταβάλει έναντι της οφειλής της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 3 και δεν είναι αξιόχρεη. Περαιτέρω ο εγγυητής Πανίκος Ιωαννίδης κατά τον πιο πάνω χρόνο ήταν (και δεν γνωρίζει αν ακόμα συνεχίζει να είναι), πτωχεύσας, στερείται δε, οποιασδήποτε περιουσίας που θα μπορούσε να καλύψει οποιαδήποτε απαίτηση του εναντίον του για τη συνεισφορά του ως συνεγγυητή και δεν είναι αξιόχρεος εγγυητής. Σε κάθε περίπτωση επιφυλάσσει τα δικαιώματα του εναντίον του για δική του συνεισφορά. Σαν συνέπεια έχουν απομείνει σ' αυτό το στάδιο ο ίδιος και η Εναγόμενη 2 για να επωμιστούν την πληρωμή της πιο πάνω απόφασης υπέρ της Εναγόμενης
- Ήταν η θέση του ότι η Εναγόμενη 2 οφείλει να του καταβάλει το 50% του συνολικού ποσού που κατέβαλε ήδη και σε περίπτωση που πληρώσει ολόκληρο το υπόλοιπο της οφειλής ή μέρος αυτού θα οφείλει επίσης να του καταβάλει το 50% κάθε περαιτέρω ποσού που θα καταβάλει, πλέον τόκους, για το μερίδιο της συνεισφοράς της ως συνεγγυήτρια. Επίσης ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση πληρωμής προς την Εναγόμενη 3 ολόκληρου του υπόλοιπου της οφειλής, θα έχει δικαίωμα να υποκατασταθεί κατά προτεραιότητα κάθε άλλου πιστωτή στα δικαιώματα της Εναγόμενης 3 τα οποία αυτή κατέχει ως εξασφάλιση εναντίον της Εναγόμενης 2, ήτοι στις υποθήκες Υ2568/98 και Υ2569/99, για το πιο πάνω ποσό της συνεισφοράς της Εναγόμενης 2 και ότι σε περίπτωση που υποχρεωθεί να πληρώσει οποιονδήποτε ποσό πέραν του μεριδίου της συνεισφοράς του, όπως αυτό περιγράφεται πιο κάτω ή όπως αυτό αποφασισθεί από το Δικαστήριο, η Εναγόμενη 2 θα υποχρεούται να καταβάλει σ' αυτόν το εν λόγω ποσό. Περαιτέρω σε περίπτωση εκποίησης των υποθηκών Υ2568/98 και Υ2569/99 και/ή αφού η Εναγόμενη 3 εισπράξει ολόκληρο το λαβείν της, από τον ίδιο, η Εναγόμενη 3, υποχρεούται να υποκαταστήσει κατά προτεραιότητα τον ίδιο στα δικαιώματα της από τις πιο πάνω Υποθήκες και/ή ο ίδιος δικαιούται να υποκατασταθεί στο τυχόν υπόλοιπο που θα παραμείνει από το προϊόν της πώλησης για τα ποσά που θα έχει καταβάλει πέραν του μεριδίου της συνεισφοράς του ως συνεγγυητής σε σχέση με την Εναγόμενη 2 που είναι η μόνη αξιόχρεος συνεγγυητής. Οι υποθήκες Υ2568/98 και Υ2569/99 αποτελούν εξασφαλίσεις που δόθηκαν για την επίδικη οφειλή για την οποία υπέγραψε εγγύηση μαζί με άλλους ως ανωτέρω και αναφέρονται ρητά στην εγγύηση που υπέγραψε στις 27/4/2000 και δικαιούται εναντίον της Εναγόμενης 3 σε υποκατάσταση (subrogation) του ιδίου σε αυτές κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο πάνω και/η κατά τον τρόπο που το δικαστήριο θα κρίνει δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις, για τα ποσά που κατέβαλε ήδη και/ή θα υποχρεωθεί να καταβάλει έναντι και/η προς εξόφληση της οφειλής. Με βάση το ποσό της οφειλής και το ποσό της εγγύησης που υπέγραψε και σύμφωνα με το εξ' αποφάσεως υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό σε συνάρτηση με το ποσό των €265.277,46 (ΛΚ. 155.260,00) που ήδη κατέβαλε έναντι της οφειλής, το περαιτέρω μερίδιο της συνεισφοράς του ανέρχεται στο ποσό των ΛΚ.27,240 (€46,542.-) πλέον τόκους μόνο και ως εκ τούτου για το υπόλοιπο του εξ' αποφάσεως χρέους ήτοι €312.264 πλέον τόκους, ευθύνεται η Εναγόμενη 2 η οποία οφείλει να το πληρώσει στην Εναγόμενη 3 για το μερίδιο της συνεισφοράς της και/η διαζευκτικά υποχρεούται και πρέπει να διαταχθεί να καταβάλει το εν λόγω ποσό και/ή το ποσό που θα αποφασίσει το Δικαστήριο ότι αποτελεί το μερίδιο της συνεισφοράς της ως η μόνη άλλη αξιόχρεος συνεγγυητής του. Η ΜΕ2 Αντρούλα Κωνσταντίνου υπεύθυνη λογιστηρίου της εταιρείας TSIGARIDES LTD από το 1986 στη δική της γραπτή δήλωση την οποία υιοθέτησε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, αναφέρει ότι την 01/04/2000 η TSIGARIDES LTD αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία πλην των ακινήτων της Εναγόμενης 1 εταιρείας (τότε ANT-GEO LTD, που αργότερα μετονομάστηκε σε Ελένη Ιωαννίδου Λτδ). Ο Διευθυντής της TSIGARIDES LTD κ. Μηνάς Τσιγαρίδης, ανέλαβε προσωπική εγγύηση μαζί με άλλα δυο άτομα, στη βάση συμφωνίας ημερομηνίας 27.04.2000 (στο εξής η «συμφωνία εγγύησης»), που είναι Τεκμήριο αρ.3 ενώπιον του Δικαστηρίου, για ποσό €567.475,56 (Λ.Κ.332.128,69) πλέον τόκους. Όπως του ανατέθηκε από τον κ. Τσιγαρίδη, έκανε διευθετήσεις ώστε να υλοποιηθεί η συμφωνία εγγύησης αντίγραφο της οποίας του παρέδωσε. Ανοίχθηκε για τον σκοπό αυτό, ακριβώς όπως προβλέπεται ρητά στην παράγραφο 4 της συμφωνίας εγγύησης, προσωπικός λογαριασμός του Μηνά Τσιγαρίδη με την «Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδας (Κύπρου) Λίμιτεδ», με την επωνυμία «Μ.Τσιγαρίδης λογαριασμός ΑΝΤ-GEO», στον οποίο κατατίθεντο διάφορα ποσά που απαιτούσε η συμφωνία εγγύησης στις παραγράφους 5 και
- Με βάση τις πρόνοιες της παραγράφου 6 της συμφωνίας εγγύησης, από τον προσωπικό αυτό λογαριασμό του κ. Μηνά Τσιγαρίδη γίνονταν πληρωμές στην Εμπορική Τράπεζα για υλοποίηση της συμφωνίας εκείνης. Για πληρωμή της πρώτης δόσης ΛΚ. 50.000,00 (€85.430,07) που επίσης προβλέπει η συμφωνία εγγύησης στην παράγραφο 3, εκδόθηκε η επιταγή υπ' αρ. 97005651, ημερομηνίας 24/05/2000, της TSIGARIDES LTD, αντίγραφο της οποίας κατέθεσε σαν τεκμήριο, με εντολή του κ. Μηνά Τσιγαρίδη και χρεώθηκε ο λογαριασμός του με την εταιρεία. Στη συνέχεια, με τη διαδικασία που προβλέπει η συμφωνία εγγύησης στην παράγραφο 6, από το λογαριασμό της TSIGARIDES LTD στην Εμπορική Τράπεζα με αριθμό 84230413 μεταφέρονταν στο λογαριασμό «Μ. Τσιγαρίδης - ANT GEO» που ανοίχθηκε στην Εμπορική Τράπεζα ως η παράγραφος 4 ανωτέρω, με αριθμό
- Από τον εν λόγω λογαριασμό του κ. Μηνά Τσιγαρίδη πληρώθηκαν στην «Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδας (Κύπρου) Λίμιτεδ», στο λογαριασμό του δανείου της ΑΝΤ-GEO LTD που εγγυήθηκε ο κ. Μηνάς Τσιγαρίδης, με αριθμό 83931167, τα περαιτέρω πιο κάτω ποσά: ΛΚ15.000(€25.629,02) στις 05.06.2000, ΛΚ15.000 (€25.629,02) στις 14.07.2000, ΛΚ15.000(€25.629,02) στις 22.08.2000, ΛΚ15.000(€25.629,02) στις 18.09.2000, ΛΚ15.000(€25.629,02) στις 15.10.2000 ΛΚ15.000 (€25.629,02) στις 29.11.2000 ΛΚ14.860€25.389,82) στις 14.12.2000 και ΛΚ400¦€683,44) στις 18.12.2000, ήτοι συνολικά ΛΚ.105.260,09 (€179.847,38), πέραν των ΛΚ. 50.000,00 (€85.430,07) της παραγράφου 6 πιο πάνω. Κατέθεσε Τεκμήρια για απόδειξη των πληρωμών αυτών αναλυτική κατάσταση από το ηλεκτρονικό λογιστικό πρόγραμμα της TSIGARIDES LTD και σχετικές αποδείξεις των μεταφορών αυτών της Εμπορικής Τράπεζας. Ο ΜΥ1 Πανίκος Ιωαννίδης στη δική του γραπτή δήλωση την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, ανέφερε ότι είναι ο σύζυγος της Εναγόμενης 2 και ο ιδρυτής της Εναγόμενης 1 ως και το πρόσωπο το οποίο έχει συνάψει τις συμφωνίες ΤΕΚ. 1 και 3, επεξηγώντας το Τεκμήριο 1 η εταιρεία TSIGARIDES ηγόρασε από την εταιρεία ΑΝΤ- GEO LTD όλα της τα αποθέματα σε εμπορεύματα, φήμη και πελατεία ως αναφέρεται στην παρ. 6 του Τεκμηρίου.
- Η αγορά ανήλθε στις £370.
- Εν συνεχεία στις 27/4/2000 υπεγράφη μεταξύ όλων των διαδίκων στην παρούσα αγωγή περιλαμβανομένων και του ιδίου το Τεκμήριο
- Στην εν λόγω συμφωνία ΤΕΚ. 3 με Γράμμα Α συμφωνείται ότι η Εναγόμενη 1 όφειλε στην Εναγόμενη 3 £332.128,69 στο Γράμμα Β του Τεκμηρίου 3 συνεφωνήθη η πιο πάνω οφειλή ήτο εξασφαλισμένη με υποθήκη της Εναγομένης 1). Στο αρ. 5 του Τεκμηρίου 3 συνεφωνήθη ότι όλες οι εισπράξεις της TSIGARIDES LTD από πωλήσεις εμπορευμάτων της Εναγομένης 1, θα κατατίθενται στον Λογαριασμό του ενάγοντος ο οποίος θα τα πλήρωνε σύμφωνα με το αρ. 6, την 1ην έκαστου μηνός από 1/6/2000, £15.000 στους Εναγομένους 3, δια εξόφληση του ποσού των £332.128,
- Έτσι ο Ενάγων με την συμφωνία Τεκμήριο 1 και 3 ελάμβανε όλα τα χρήματα (είσπραξης της εταιρείας TSIGARIDES LTD τα οποία προέρχοντο από την Εναγόμενη 1 και τα κατάθετε προς όφελος των Εναγομένων 3 ως περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο. 3) όπως αναφέρει η Εναγόμενη 2 στην Υπεράσπιση της παρ. 8, αρκετές φορές τα χρήματα πληρώνοντο απευθείας στην Εναγόμενη αρ. 3, από την Εναγόμενη
- Στο έγγραφο Α, παρ. 6, αναφέρονται οι πληρωμές που έγιναν από πωλήσεις εμπορευμάτων της Εναγομένης 1 και κατάθεσης των χρημάτων στον Λογαριασμό της TSIGARIDES LTD (βλ. Τεκμήριο 8). Ο ίδιος λογαριασμός είναι και το Τεκμήριο Χ προς αναγνώριση το οποίο του έδωσε ο Ενάγων, πάνω αριστερά είναι το όνομα της εταιρείας TSIGARIDES LTD και στο μέσο το όνομα του Ιωαννίδης Πανίκος, το κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 και είναι το ίδιο με το Τεκμήριο
- Στα Τεκμήρια 8 και 10 περιλαμβάνονται όλες οι πληρωμές που εγίνοντο από την εταιρεία TSIGARIDES LTD αφού αυτή τα εισέπραττε από την πώληση των εμπορευμάτων της εναγομένης αρ. 1, ως αναφέρεται στην παρ. 8 της Υπεράσπισης. Οι πληρωμές αναλυτικά προς την Εναγόμενη 3 έχουν ως εξής: Τεκμήριο 8 και 10 αναφέρεται ότι στις 24/5/2000 πληρώθηκαν £50.000, στην συνέχεια πληρώθηκε ως αναφέρεται στην παρ. 6 του Εγγράφου Α, ημερ. 5/7/2000 το ποσό των £15.000, Βλ. Έγγραφο Α παρ.
- Οι υπόλοιπες πληρωμές του εγγράφου Α παρ. 6 κατεβλήθησαν από τον Λογαριασμό της Εναγομένης 1 ως αναφέρεται στην Υπεράσπιση της η Εναγόμενη 1, παρ. 8, τον οποίον διατηρούσε στην Εναγόμενη 3 και στο Τεκμήριο
- Επί τη βάση του Τεκμηρίου 11 έγιναν οι κάτωθι πληρωμές προς την Εναγόμενη 3 ως ακολούθως: Στις 14/7/2000 £15.000 το ποσό αυτόν φαίνεται ότι κατεβλήθη από τον λογαριασμό της Εναγομένης 1 από την τελευταία σελίδα του ΤΕΚ.
- Το επόμενο ποσό που πληρωθεί σύμφωνα με το Έγγραφο Α, παρ. 6 είναι 22/8/2000 £15.
- Το ποσό αυτόν πληρωθεί από τον λογαριασμό της Εναγόμενης 1 στις 22/8/
- Το επόμενο ποσό που πληρώθηκε σύμφωνα με το έγγραφο Α, παρ. 6, είναι στις 18/9/2000 £15.
- Το ποσό αυτό πάλι πληρώθηκε από τον λογαριασμό της Εναγομένης 1, στις 18/9/
- Το επόμενο ποσό το οποίο πληρωθήκε σύμφωνα με το έγγραφο Α, παρ. 6, είναι στις 15/10/2000 £15.
- Το ποσό των £15.000 πληρωθεί στις 17/10/2000 από τον λογαριασμό της Εναγομένης 1, ΤΕΚ. 11, σύμφωνα με το έγγραφο Α, παρ. 6, στις 29/11/2000 πληρωθεί £15.000 από τον λογαριασμό της Εναγομένης 1, Τεκμήριο
- Το επόμενο ποσό του εγγράφου Α, παρ. 6, εκ ποσού £14.860 πληρωθεί στις 14/12/
- Το ποσό αυτό πληρώθηκε από τον λογαριασμό της Εναγομένης 1, Τεκμήριο 11 στις 14/12/
- Το επόμενο ποσό που πληρωθεί από το έγγραφο Α, παρ. 6 είναι £400 στις 18/12/
- Το ως άνω ποσό πληρώθηκε από τον λογαριασμό της Εναγομένης 1, Τεκμήριο 11 στις 18/12/
- Ο Ενάγων κατέθεσε στο Δικαστήριο μία επιταγή Τεκμήριο 7, δια το ποσό των £50.
- Το ποσό αυτό το έκαμε ανάληψη στις 24/5/2000 από την εταιρεία TSIGARIDES LTD σύμφωνα με τα Τεκμήριο 8 και
- Αφού στο έγγραφο Α παρ. 6 στις 24/5/2000 πληρωθεί μόνο μία φορά £50.000 πώς είναι δυνατόν να πληρωθεί και η επιταγή ΤΕΚ.7 στην Εναγομένη 1 και να έγινε ανάληψη στις 24/5/2000 ποσό των £50.000 από το Τεκμήριο 8 και
- Μετά βεβαιότητας αναφέρει ότι ο Ενάγων ουδέν ποσόν κατέβαλλε εξ' ιδίων, τα χρήματα που κατεβλήθησαν στην Εναγομένη 3, προήλθαν από εισπράξεις της Εναγομένης 1, πήγαιναν στην TSIGARIDES LTD και εν συνεχεία καταβάλλοντο στην Εναγόμενη.
- Μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις της πλευράς που εκπροσωπούν. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Έχοντας σκιαγραφήσει τα γεγονότα της υπόθεσης, έρχομαι τώρα να αξιολογήσω τη μαρτυρία η οποία τη συνθέτει. Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο κατά το οποίο το Δικαστήριο επιστρατεύει τις εμπειρίες και την πείρα του για να αντεπεξέλθει, έχοντας όμως ως πολύτιμο βοήθημα και τις αρχές αξιολόγησης που ανακύπτουν από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και στο περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση (βλ. Βούτουνος ν. Αστυνομίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. και Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. Ως προς την αμφισβητούμενη μαρτυρία επισημαίνω ότι μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων, τη λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης και διάφορα άλλα στοιχεία τα οποία θα αναφερθούν κατωτέρω. Η μαρτυρία αξιολογήθηκε στο σύνολο της και στη βάση μιας ενιαίας λογικής προσέγγισης και σε καμία περίπτωση μικροσκοπικά ή αποσπασματικά. Τονίζω ότι κατά την αξιολόγηση η κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έχει συσχετισθεί, αφού την έχω αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας στη παρούσα υπόθεση δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Αρκετά από τα γεγονότα της υπόθεσης συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων. Αρχίζοντας την αξιολόγηση από τη μαρτυρία του Ενάγοντα επισημαίνω ότι αυτή ήταν σαφής και συνεπής σε όλα τα στάδια αυτής. Ο μάρτυρας απαντούσε με φυσικότητα και αυθορμητισμό χωρίς υπεκφυγές και ασάφειες και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε από την αντεξέταση αλλά απεναντίας διευκρινίσθηκε με κάθε λεπτομέρεια. Εξάλλου το πλείστον των όσων ανέφερε στο Δικαστήριο είναι στη ουσία επεξήγηση και ανάλυση της έγγραφης μαρτυρίας που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήρια. Η θέση του ότι η εταιρεία Tsigarides Ltd, στη οποία ήταν Διευθυντής, αγόρασε στις 01.04.2000 τα περιουσιακά στοιχεία πλην του ακινήτου της Εναγόμενης 1 και ότι λειτούργησε τα καταστήματα της ANT-GEO LTD πλέον ως Τσιγαρίδης Λτδ συνάδει και με τις πρόνοιες του Τεκμηρίου
- Επίσης δεν ευθύνετο και δεν υποχρεούτο να πληρώσει τη οφειλή της Εναγόμενης 1, προς τη Εναγόμενη 3, με βάση τη συμφωνία, ημερομηνίας 27.04.2000, συνάδει με το Παράρτημα Δ της συμφωνίας, ημερομηνίας 01.04.2000, Τεκμήριο 1, στο οποίο καθορίζεται περιοριστικά οι υποχρεώσεις της Εταιρείας Tsigarides Ltd, προς τη Εναγόμενη
- Επίσης τα όσα αναφέρθηκαν ως προς τις πληρωμές που έγιναν από τον ίδιο προς την Εναγόμενη 2 συνάδουν με το αντίγραφο Επιταγής και Καταστάσεις Λογαριασμών και Αποδείξεις που παρουσιάσθηκαν από τον Ενάγοντα και επεξηγήθηκαν από την ΜΕ2 (βλ. Τεκμήρια 7-11). Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του, την οποία αποδέχομαι στο σύνολο της και γίνονται ανάλογα ευρήματα. Εξετάζοντας τη μαρτυρία της ΜΕ2 διαπιστώνω ότι αυτή ήταν θετική, σαφής και κατηγορηματική στα όσα κατέθεσε. Απάντησε όλες τις ερωτήσεις που της υπεβλήθησαν με άνεση και χωρίς δυσκολία δίνοντας πλήρεις και σαφείς απαντήσεις. Η μάρτυρας αυτή μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, τόσο από το περιεχόμενο των απαντήσεων που έδιδε, όσο και από το ύφος και τρόπο που κατέθεσε και αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Εξάλλου το πλείστον όσων ανέφερε στο Δικαστήριο είναι στη ουσία ανάλυση της έγγραφης μαρτυρίας Τεκμήρια 7-
- Εξετάζοντας τη μαρτυρία του ΜΥ1 Πανίκκου Ιωαννίδη, βρίσκω ότι αυτή δεν ήταν διαφωτιστική στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης αφού κατά την αντεξέταση του απαντούσε αόριστα στις υποβληθείσες ερωτήσεις και ήταν εμφανής η προσπάθεια του να εμπλέξει άλλα ζητήματα που δεν είχαν σχέση με τη παρούσα υπόθεση. Επίσης η όλη του μαρτυρία ήταν ασαφής αλλά και αντιφατική, ιδιαίτερα στα γεγονότα που αφορούσαν τη συμφωνία ημερομηνίας 01.04.
- Με βάση αυτά τα δεδομένα δεν μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του στα αμφισβητούμενα γεγονότα και την απορρίπτω. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση τη πιο πάνω αξιολόγηση, τα ευρήματα μου έχουν ως ακολούθως: Με γραπτή συμφωνία, ημερομηνίας 01/04/2000, η εταιρεία Tsigarides Ltd, αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία, πλην των ακινήτων της Εναγόμενης 1 εταιρείας (τότε ANT-GEO LTD, που αργότερα μετονομάστηκε σε Ελένη Ιωαννίδου Λτδ). Κατά το χρόνο της υπογραφής της πιο πάνω συμφωνίας η Εναγόμενη 1 όφειλε προς την Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδας (Κύπρου) Λίμιτεδ, το ποσό των €567,475.56 (Λ.Κ 332,128.69) πλέον τόκους 8% ετησίως από 01/01/
- Όλα τα επίδικα δικαιώματα της Εμπορικής Τράπεζας Ελλάδος εκχωρήθηκαν, μεταβιβάστηκαν στην Εναγόμενη 3 με Διάταγμα του Ε. Δ. Λευκωσίας, ημερομηνίας 13/3/2015, στην αίτηση 127/
- Η Tsigarides Ltd με βάση τη συμφωνία, ημερομηνίας 1/4/2000, με την Εναγόμενη 1 δεν ευθύνετο να αποπληρώσει την οφειλή αυτή προς την Εναγόμενη
- Στις 27/4/2000 ο Ενάγοντας έναντι της παραχώρησης από την Εναγόμενη 3 παράτασης του χρόνου αποπληρωμής της πιο πάνω οφειλής της Εναγόμενης 1, υπέγραψε στη Λευκωσία προσωπική εγγύηση, για το ποσό των €567,475.56 (ΛΚ.332,128.69) πλέον τόκους. Με αυτή τη συμφωνία εγγύησης εγγυήθηκε από κοινού με την Εναγόμενη 2 και τον Πανίκο Ιωαννίδη (ΜΥ1) την αποπληρωμή της πιο πάνω οφειλής της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη
- Η πιο πάνω οφειλή της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 3 ήταν εξασφαλισμένη (α) με έγγραφη εγγύηση ημερομηνίας 29.3.99 που υπέγραψε η Εναγόμενη 2 και τρίτο πρόσωπο ονόματι Πανίκος Ιωαννίδης (ΜΥ1), σύζυγος της Εναγόμενης 2, ο οποίος ήταν πτωχεύσας, για ποσό €730,000 πλέον τόκους, (β) με σύμβαση και δήλωση υποθήκης με αρ.Υ2568/98 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, ημερ.29/03/99, με την οποία η Εναγόμενη 1 υποθήκευσε προς όφελος της Εναγόμενης 3 και προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς την Εναγόμενη 3, το ακίνητο με αρ.εγγραφής C633 Φ/Σχ. ΧΧΙ/39 ΕΖ τμήμα: C τεμ.632 μέχρι του ποσού των (ΛΚ.30,000) €51,258.04 πλέον τόκους, και (γ) με Σύμβαση και δήλωση Υποθήκης με αρ.Υ2569/99 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας ημερ.29/03/99, με την οποία η Εναγόμενη 2, υποθήκευσε προς όφελος της Εναγομένης 3 και προς εξασφάλιση κάθε υποχρέωσης της Εναγόμενης 1 προς την Εναγόμενη 3 το ακίνητο με αρ. εγγραφής Δ.741 Φ/Σχ ΧΧΙ/39 ΕΖ τεμ.Δ723 μέχρι του ποσού των (ΛΚ. 170,000) €290,462.24 πλέον τόκους. Με βάση την πιο πάνω γραπτή εγγύηση κατέβαλε στην Εναγόμενη 3 ο ίδιος ως εγγυητής, με διευθετήσεις που έγιναν μέσω της Εταιρείας Tsigarides Ltd έναντι της οφειλής της Εναγόμενης 1 το ποσό των €265,277.46 (Λ.Κ 155.260), ως ακολούθως: ΛΚ.50,000 (€85,430.07)στις 24/5/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 5/7/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 14/7/00, ΛΚ. 15,000 (€25,629.02) στις 22/8/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 18/9/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 15/10/2000, ΛΚ.15,000 (€25,629.02) στις 29/11/2000, ΛΚ.14,860 (€25,389.82) στις 14/12/2000 και ΛΚ.400 (€683.44) στις 18/12/
- Η πληρωμή του πιο πάνω συνολικού ποσού των €265,277.46 (Λ.Κ 155.260) αφορούσε πληρωμές από τον ίδιο προσωπικά. Με βάση τη συμφωνία 1/4/2000 μεταξύ της Tsigarides Ltd και της Εναγόμενης 1, η Εναγόμενη 1 ουδέν δικαίωμα είχε στις εισπράξεις της Tsigarides Ltd που θα έμπαιναν στο λογαριασμό του «Μ.Τσιγαρίδης λογαριασμός ΑΝΤ-GEO". Η Εναγόμενη 3 στις 21/1/02 καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Αγωγή με αριθμό 17/02 εναντίον της Εναγόμενης 1 ως πρωτοφειλέτη και εναντίον του Ενάγοντα, της Εναγόμενης 2 και του Π. Ιωαννίδη (ΜΥ1) ως εγγυητών, με την οποία απαιτούσε το υπόλοιπο της απαίτησης πλέον τόκους. Στις 17/10/08 ο Ενάγων αποδέχθηκε και εκδόθηκε στην εν λόγω Αγωγή απόφαση εναντίον του και επίσης εκδόθηκε απόφαση εναντίον της Εναγόμενης 2, για το υπόλοιπο ποσό της οφειλής της Εναγόμενης 1 πλέον τόκους, ήτοι €358.806 (ΛΚ.210,000) με τόκο 8% ετησίως από 04/01/01 χωρίς δικαίωμα ανατοκισμού. Προηγούμενα είχε ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον της Εναγόμενης 1 και του Π. Ιωαννίδη (ΜΥ1) για μεγαλύτερα ποσά. Κατά το χρόνο της καταχώρησης της Αγωγής με αριθμό 17/02 μέχρι και της έκδοσης της απόφασης η Εναγόμενη 1 ευρίσκετο και συνεχίζει να βρίσκεται υπό διαχείριση και σήμερα υπό εκκαθάριση και δεν έχει οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία και/ή στερείται περιουσίας (πλην του ενυπόθηκου ακινήτου πιο πάνω). Ο εγγυητής Πανίκος Ιωαννίδης (ΜΥ1) κατά τον πιο πάνω χρόνο ήταν πτωχεύσας, στερείται δε, οποιασδήποτε περιουσίας που θα μπορούσε να καλύψει οποιαδήποτε απαίτηση του εναντίον του για τη συνεισφορά του ως συνεγγυητή και δεν είναι αξιόχρεος εγγυητής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Προτού εξετάσω οποιοδήποτε ζήτημα προέχει η εξέταση του ισχυρισμού των Εναγόμενων ότι ο Ενάγων κωλύεται να εγείρει την παρούσα Αγωγή, καθότι τα επίδικα ζητήματα έπρεπε να είχαν εγερθεί στα πλαίσια της Αγωγής 17/02 και δημιουργήθηκε κώλυμα λόγω δεδικασμένου. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω ευρήματα στις 17.10.2008 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Ενάγοντα και της Εναγόμενης 2 για το υπόλοιπο ποσό της οφειλής της Εναγόμενης 1 ήτοι €358.806 (Λ.Κ.210.000) στην Αγωγή με αρ. 17/02 η οποία είχε καταχωρηθεί από την Εναγόμενη 2 ως Ενάγουσα εναντίον της Εναγόμενης 1 ως Πρωτοφειλέτη και εναντίον του Ενάγοντα (ως Εναγόμενου 4) της Εναγόμενης 2 και του Πανίκου Ιωαννίδη (ΜΥ1) ως εγγυητών της πιο πάνω οφειλής στην Εναγόμενη
- Ως έχει επισημανθεί σε σειρά αποφάσεων (βλ. Σοφοκλέους Ανδρέας ν. Κωστάκη Ταβελούδη και άλλου
(2002)1 ΑΑΔ 92, Γαβριήλ κ.α. ν. Αγαπίου
(1998)1 ΑΑΔ 1868) δεδικασμένο δημιουργείται μεταξύ των ιδίων προσώπων υπό την ίδια ιδιότητα πάνω σε ένα θέμα που κρίθηκε δικαστικά το οποίο έχει το ίδιο αντικείμενο. Ως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τράπεζας Λτδ
(1995)1 ΑΑΔ 670: «Το κώλυμα αναφορικά με επίδικο θέμα συνιστά μια από τις δυο εκφάνσεις του δεδικασμένου (estoppel per rem judicatam). Υφίσταται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες επιδιώκεται η επανασυζήτηση θέματος που ήδη αποφασίστηκε ή υπήρξε το αντικείμενο παραδοχής σε προγενέστερη δικαστική διαδικασία ως προϋπόθεση για τη θεμελίωση της αιτίας αγωγής που αποτελούσε το αντικείμενό της. Σε αντιδιαστολή προς το κώλυμα αναφορικά με την αιτία αγωγής (cause of action estoppel) που αποτελεί τη δεύτερη έκφανσή του. (Βλ. Thoday v. Thoday [1964] 1 All E.R. 341).» Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Alikhani Borna ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Hossein Alikha v. Γεώργιου Προδρόμου και άλλης
(2012)1 Α.Α.Δ. 657 «στη παρούσα υπόθεση δεν δημιουργήθηκε δεδικασμένο ούτε στη βάση απόφασης επί της ίδιας της αιτίας αγωγής («cause of action estoppel") ούτε στη βάση απόφασης επί επίδικου θέματος («issue estoppel»). Το δεδικασμένο προϋποθέτει τελεσίδικη απόφαση επί αγωγής ή ζητήματος εγερθέντος ενώπιον Δικαστηρίου μεταξύ των ιδίων διαδίκων, με την αυτή ιδιότητα. Οι διάδικοι δεν δεσμεύονται, ούτε κωλύονται εάν αποτύχουν να συνενώσουν ξέχωρες αιτίες αγωγής, έστω και αν απορρέουν από την ίδια συναλλαγή (Phipson on Evidence 12η έκδ. σελ.543, παρ. 1343). Οι διάδικοι πρέπει να ταυτίζονται ως προς την ιδιότητα τους αλλά και να υπάρχει ταυτότητα επιδίκων θεμάτων, το δε δεδικασμένο περιλαμβάνει και θέματα που μπορούσαν να προστεθούν στην ίδια αγωγή εφόσον αυτά αποτελούσαν μέρος της επίδικης διαφοράς, (Τσιακλίδης ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 768).» Στη παρούσα υπόθεση δεν τίθεται ζήτημα δεδικασμένου έχοντας υπόψη την απαίτηση που εκδικάσθηκε στην Αγωγή με αρ. 17/2002 και το αγώγιμο δικαίωμα που εκδικάζεται στη παρούσα Αγωγή. Ως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου στη Αγωγή με αρ. 17/2002 η Ενάγουσα (Εναγόμενη 3 στη παρούσα) εξασφάλισε απόφαση για πληρωμή δανείου εναντίον πρωτοφειλέτη και εγγυητών ενώ στη παρούσα ο Ενάγων ζητά θεραπείες για ποσά που έχει καταβάλει ως εγγυητής εναντίον του πιστωτή, του πρωτοφειλέτη και συνεγγυητή. Ως εκ των ανωτέρω, δεν υπάρχει ταύτιση ιδιότητας των διαδίκων ούτε ίδια βάση αγωγής, ούτε τα ίδια επίδικα θέματα, ούτε θα αναμένετο σ' εκείνο το πρόωρο στάδιο να εγερθεί ζήτημα συνεισφοράς προτού διαφανεί η συμμόρφωση των εκεί Εναγόμενων με την απόφαση ή το ζήτημα εκποίησης των εξασφαλίσεων από την Ενάγουσα. Μετά την αντίκρυση του πιο πάνω θέματος, προχωρώ να εξετάσω τις νομικές αρχές που διέπουν τα θέματα που εγείρονται στη παρούσα αγωγή καθώς και την αποτύπωση των συμπερασμάτων μου. Η αξίωση του Ενάγοντα, ως εγγυητή, εναντίον της Εναγόμενης 1 Πρωτοφειλέτη, αφορά το ποσό των €265.277,46 που κατέβαλε ως εγγυητής στη Εναγόμενη 3 πιστωτή. Η εν λόγω αξίωση βασίζεται στο άρθρο 103 του Περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ.149) το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «Σε κάθε σύμβαση εγγύησης περιέχεται σιωπηρή υπόσχεση του πρωτοφειλέτη για κάλυψη του εγγυητή και ο εγγυητής δικαιούται να αναζητήσει από τον πρωτοφειλέτη κάθε ποσό καλώς καταβληθέν από αυτόν δυνάμει της εγγύησης αλλά δεν δύναται να αναζητήσει ποσό κακώς καταβληθέν». Όπως προκύπτει από τη πιο πάνω πρόνοια, υπάρχει σιωπηρή υπόσχεση του Πρωτοφειλέτη προς τον εγγυητή για κάλυψη του σε περίπτωση που ο εγγυητής πληρώσει την οφειλή του. Ο εγγυητής έχει επίσης άμεσο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Πρωτοφειλέτη μόλις πληρώσει στο πιστωτή οποιαδήποτε οφειλή του Πρωτοφειλέτη αλλά δεν δικαιούται να επιταχύνει το δικαίωμα αυτό πληρώνοντας το εγγυηθέν χρέος πριν καταστεί απαιτητό (βλ. Coppin v. Gray
(1842)1 Y & Z Cr. Case) Τα δικαιώματα του εγγυητή προκύπτουν από την εκ μέρους του εγγυητή εκπλήρωση της δικής του υποχρέωσης και όχι της υποχρέωσης του Πρωτοφειλέτη. Επίσης ο εγγυητής έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Πρωτοφειλέτη και σε περίπτωση που πληρωθεί οποιοδήποτε μέρος της οφειλής που καλύπτεται από την εγγύηση. Το δικαίωμα κάλυψης προκύπτει όταν πληρωθεί το μέρος αυτής και περιλαμβάνει την ανάκτηση του ποσού που πραγματικά πλήρωσε ο εγγυητής πλέον τόκους. Στη παρούσα υπόθεση με δεδομένο ότι ο Ενάγων ως εγγυητής πλήρωσε προς την Εναγόμενη 3 ποσό €265.277,46, ο Ενάγων δικαιούται εναντίον της πρωτοφειλέτου-Εναγόμενης 1 το εν λόγω ποσό πλέον τόκους προς 8% από 18.12.2000 μέχρι εξοφλήσεως. Η αξίωση του Ενάγοντα εναντίον Εναγόμενης 2 ως συνεγγυητή για συνεισφορά προκύπτει από το άρθρο 104, το οποίο έχει ως ακολούθως: «
- Όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα είναι συνεγγυητές για το ίδιο χρέος ή υποχρέωση, είτε από κοινού είτε χωριστά, και είτε δυνάμει της ίδιας είτε δυνάμει διαφόρων συμβάσεων, και είτε εν γνώσει των υπολοίπων είτε όχι, οι συνεγγυητές, αν δεν υπάρχει συμβατικός όρος για το αντίθετο, ευθύνονται μεταξύ τους, εξίσου για την καταβολή ολόκληρου του οφειλόμενου χρέους ή του μέρους αυτού που δεν καταβλήθηκε ακόμη από τον πρωτοφειλέτη». Στην υπόθεση Alikhani Borna ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Hossein Alikha ν. Γεώργιου Προδρόμου και άλλης (ανωτέρω) αναφέρονται τα ακόλουθα: «Τα Άρθρα 104 και 105 του Κεφ.149, αντιστοιχούν στα Άρθρα 146 και 149 του Indian Contract Act και Specific Relief Acts, όπως τροποποιήθηκαν το 1963 (η παλαιά νομοθεσία ήταν του 1877) και εξηγούνται με περισσή συνάφεια, με αναγκαία παραδείγματα, στους Pollock & Mulla: Indian Contract and Specific Relief Acts 11η έκδ., Τόμος ΙΙ σελ. 997-
- Η συνεισφορά μεταξύ συνεγγυητών αποτελεί αυτονόητη αρχή δικαίου, καλά καθιερωμένη. Ο εγγυητής δεν μπορεί να έχει αξίωση εναντίον συνεγγυητή του μέχρις ότου έχει πληρώσει πέραν του μεριδίου που του αναλογεί, διότι τότε μόνον καθίσταται βέβαιη η αναγκαιότητα για την αναζήτηση της συνεισφοράς. Και όπως αναγράφεται: «But a judgment against the surety at the suit of the creditor for the full amount of the quarantee..will have the same effect as payment for this purpose, and entitle the surety or his representatives to a declaration of the right to contribution; it seems that this is a matter of purely equitable jurisdiction.» (Δέστε επίσης τα όσα σχετικά αναφέρονται στο σύγγραμμα του Χριστάκη Λουκά: Σύμβαση Εγγύησης
(1990)σελ. 201-203)». Επίσης αναφέρονται στην ίδια απόφαση και τα εξής: «Οι Αγωγές αφορούσαν ουσιαστικά αυτή τη σχέση μεταξύ συνεγγυητών στη βάση των Άρθρων 104 και 105 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149. Εγγυητές για αυτό το χρέος θεωρούνται συνυπεύθυνοι εξίσου για την καταβολή του οφειλόμενου χρέους προς τον πιστωτή, στο βαθμό που αυτό δεν καταβλήθηκε από τον πρωτοφειλέτη. Εκτός και αν η σύμβαση εγγύησης προνοεί διαφορετικά, πράγμα που δεν ισχύει στην υπό κρίση περίπτωση. Εξόφληση χρέους είτε δυνάμει σύμβασης με τον πιστωτή, είτε ως αποτέλεσμα δικαστικής απόφασης, από ένα εκ των συνυπόχρεων εγγυητών, καθιστά τον έτερο ή έτερους εγγυητές, πιστωτές του εγγυητή που εκπλήρωσε τη δική του υποχρέωση στη βάση της συνυπόσχεσης (δέστε σχετικά την Γεωργιάδης ν. Γεωργιάδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1883). Η εγγύηση δίδει επίσης το δικαίωμα στον εγγυητή, με βάση το Άρθρο 98 του Κεφ.149, να απαιτήσει ό,τι πλήρωσε για λογαριασμό και εκ μέρους του πρωτοφειλέτη, (Επιφανείου ν. Οδυσσέως
(2001)1 Α.Α.Δ. 161). Περαιτέρω, η εγγύηση του αποβιώσαντος, όπως και των εφεσιβλήτων δικαίως κρίθηκε ως συνεχής εγγύηση υπό το φως της διατύπωσης της σχετικής συμφωνίας και της νομολογίας, (δέστε Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Τ.G. & Sons Importing Ltd κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ. 180 και Γεωργίου ν. Τράπεζας Κύπρου
(2009)1 Α.Α.Δ. 862).» Στην υπόθεση Γεωργιάδη ν. Γεωργιάδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 1883 το Ανώτατο Δικαστήριο δέχθηκε ότι συνεγγυήτρια ήταν υπεύθυνη να καταβάλει συνεισφορά κατ' ίσο μερίδιο προς την συνεγγύητρια η οποία είχε προηγουμένως εξοφλήσει ολόκληρο το χρέος προς την τράπεζα. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι συνεγγυητής έχει δικαίωμα συνεισφοράς εναντίον άλλων συνεγγυητών του. Έτσι οποιοδήποτε συνεγγυητής που πλήρωσε περισσότερα από το μερίδιο της κοινής υποχρέωσης που είχαν όλοι μαζί ο συνεγγυητής δικαιούται να εξαναγκάσει τους άλλους να συνεισφέρουν για την εξόφληση της οφειλής του Πρωτοφειλέτη. Ο εγγυητής έχει δικαίωμα συνεισφοράς ανεξάρτητα αν υπεγράφη το ίδιο ή διαφορετικό έγγραφο ή αν η εγγύηση υπεγράφη σε άλλο χρόνο με διαφορετικά ποσά. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να αναλαμβάνουν την ίδια οφειλή του Πρωτοφειλέτη. Το ποσό που μπορεί να εισπράξει ο κάθε συνεγγυητής από συνεγγυητή του ως συνεισφορά, εξαρτάται από τον αριθμό των αξιόχρεων συνεγγυητών και από το ποσό για το οποίο ο καθένας εκ των συνεγγυητών ευθύνεται. Αν συνεγγυητές δεν ευθύνονται για ίσα ποσά, το δικαίωμα συνεισφοράς υπολογίζεται κατ' αναλογία του ποσού για το οποίο ο καθένας ευθύνεται και ένας συνεγγυητής δεν μπορεί να κληθεί να συνεισφέρει πέραν του ποσού για το οποίο ευθύνεται βάσει της δικής του συμφωνίας (βλ. Σύμβαση Εγγύησης Χρ. Λουκά 1990). Στρεφόμενη στα γεγονότα της παρούσας και με δεδομένο ότι η συνολική οφειλή των αξιόχρεων εγγυητών (δηλαδή του Ενάγοντα και της Εναγόμενης 2, ενόψει του ότι ο Π. Ιωαννίδης (ΜΥ1) ήταν πτωχεύσας κατά το ουσιώδη χρόνο της έγερσης της παρούσας αγωγής) ήταν το ποσό των €358.806 πλέον τόκους προς 8% από 04.01.2001, το οποίο ακόμη να πληρωθεί προς την Εναγόμενη 3, ο Ενάγων δεν δικαιούται σ' αυτό το στάδιο από την Εναγόμενη 2 οποιαδήποτε συνεισφορά γιατί δεν απέδειξε ότι έχει αποπληρώσει όλο το ποσό που του αναλογεί ως συνεισφορά, στη συνολική οφειλή προς την Εναγόμενη 3 και ως παραδέχεται μέσω του συνηγόρου του υπολείπετο κατά το ουσιώδη χρόνο της έγερσης της αγωγής να πληρώσει το ποσό των €46.542 πλέον των αναλογούντων τόκων 8% από το 2001. Ενόψει των πιο πάνω, η απαίτηση του εναντίον της Εναγόμενης 2 που αφορά την καταβολή του 50% του συνολικού ποσού που κατέβαλε ήδη δεν μπορεί να αποδοθεί και απορρίπτεται, αφού αυτό το ποσό δεν ξεπερνά το ποσό συνεισφοράς του ως συνεγγυητή ως προς τη συνολική οφειλή των συνεγγυητών προς την Εναγόμενη 3. Επίσης δεν νομιμοποιείται σ' αυτό το στάδιο να εγείρει αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 2 για συνεισφορά της ούτε για το 50% του συνολικού ποσού της οφειλής τους ως συνεγγυητών, αφού είναι παραδεκτό ότι δεν έχει αποπληρωθεί η συνολική οφειλή προς την Εναγόμενη 3 από το ίδιο ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Η αξίωση του Ενάγοντα εναντίον της Εναγόμενης 3 ως πιστωτή προκύπτει από το άρθρο 98 του Περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ.149) και του άρθρου 102
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, τα οποία έχουν ως ακολούθως: «98. Αν το χρέος, για το οποίο δόθηκε η εγγύηση, καταστεί απαιτητό ή ο πρωτοφειλέτης παραλείψει να εκπληρώσει υποχρέωση που καλύπτεται από την εγγύηση, ο εγγυητής, με την καταβολή ή την εκπλήρωση όλων για τα οποία ευθύνεται, υποκαθίσταται σε όλα τα δικαιώματα του πιστωτή έναντι του πρωτοφειλέτη.» «102
(1)Κάθε πρόσωπο, που είναι εγγυητής για χρέος ή υποχρέωση άλλου ή είναι υπεύθυνος με άλλο για οποιοδήποτε χρέος ή υποχρέωση, όταν καταβάλει το χρέος αυτό ή εκπληρώσει την υποχρέωση, δικαιούται σε εκχώρηση, προς τον ίδιο ή σε επίτροπο εμπιστευμάτων του, κάθε δικαστικής απόφασης, ιδιωτικού συμβολαίου ή άλλης ασφάλειας την οποία έχει ο πιστωτής σε σχέση με το αναφερόμενο χρέος ή υποχρέωση, είτε η δικαστική αυτή απόφαση, ιδιωτικό συμβόλαιο ή άλλη ασφάλεια θεωρείται ή όχι ότι ικανοποιήθηκε κατά νόμο με την πληρωμή του χρέους ή με την εκπλήρωση της υποχρέωσης και το πρόσωπο αυτό θεωρείται ότι δικαιούται να υπεισέλθει στη θέση του πιστωτή και να χρησιμοποιήσει όλες τις θεραπείες και αν παραστεί ανάγκη, και με κατάλληλη κάλυψη, να χρησιμοποιήσει το όνομα του πιστωτή σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη κατά νόμο διαδικασία για να λάβει από τον πρωτοφειλέτη ή από οποιοδήποτε συνεγγυητή, συνεργολήπτη ή συνοφειλέτη χρέους, ανάλογα με την περίπτωση, κάλυψη για τις πληρωμές που έγιναν και τη ζημιά την οποία υπέστη το πρόσωπο το οποίο έχει καταβάλει το χρέος, ή εκπλήρωσε την υποχρέωση και η εν λόγω πληρωμή ή εκτέλεση που έγινε από τον εγγυητή αυτόν κατά τον πιο πάνω τρόπο δεν θα προβάλλεται ως κώλυμα σε οποιαδήποτε αγωγή που εγείρεται από αυτόν ή άλλη διαδικασία: Νοείται πάντοτε ότι κανένας συνεγγυητής, συνεργολήπτης ή συνοφειλέτης δεν δικαιούται να εισπράξει από οποιοδήποτε άλλο συνεγγυητή, συνεργολήπτη ή συνοφειλέτη, κατά τον τρόπο που προαναφέρθηκε, από τη δίκαιη αναλογία του ποσού στην οποία, σε σύγκριση με όλους τους υπόλοιπους, ευθύνεται δίκαια το πιο πάνω αναφερόμενο πρόσωπο». Σχετικό επίσης είναι και το άρθρο 99 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, το οποίο έχει ως ακολούθως: 99.-
(1)Ο εγγυητής δικαιούται το όφελος κάθε ασφάλειας την οποία ο πιστωτής είχε έναντι του πρωτοφειλέτη κατά τη σύναψη της σύμβασης εγγύησης, είτε ο εγγυητής γνώριζε την ύπαρξη της ασφάλειας αυτής είτε όχι~ και αν ο πιστωτής χάσει ή, χωρίς τη συναίνεση του εγγυητή, αποξενωθεί από αυτή, ο εγγυητής απαλλάσσεται κατά την έκταση της αξίας της ασφάλειας.
(2)Οι διατάξεις του άρθρου αυτού ή του προηγούμενου άρθρου δεν επηρεάζουν τις διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ή οποιασδήποτε τροποποίησης αυτού.» Τα δικαιώματα του εγγυητή εναντίον του πιστωτή πηγάζουν από τη σχέση που δημιουργείται από τη σύμβαση της εγγύησης και προκύπτουν κατά το χρόνο που καθίσταται εγγυητής και όχι απλώς όταν εκπληρώνει την υποχρέωση του πρωτοφειλέτη. Ο εγγυητής μετά την πληρωμή από αυτόν της οφειλής του πρωτοφειλέτη υποκαθίσταται σε όλα τα δικαιώματα που είχε ο πιστωτής εναντίον του πρωτοφειλέτη, εκτός αν ο εγγυητής παραιτήθηκε από τα δικαιώματα αυτά. Στη παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει πληρωμή ολόκληρου του ποσού της οφειλής από τον Ενάγοντα και ως εκ τούτου η έγερση της παρούσας αγωγής εναντίον της Εναγόμενης 3 είναι πρόωρη. Ως έχει επεξηγηθεί ανωτέρω, ο Ενάγων δεν μπορεί σ' αυτό το στάδιο να υποκατασταθεί στα δικαιώματα του πιστωτή αφού δεν έχει αποπληρωθεί το ποσό για το οποίο είναι υπόχρεος ο Ενάγων ως συνεγγυητής προς την Εναγόμενη 1. Ως προς τα Αναγνωριστικά Διατάγματα που ζητά ο Ενάγων εναντίον της Εναγόμενης 2 ως συνεγγυητού και εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 3, παραπέμπω στην υπόθεση Πεκρή ν. Τζιάνναρου κ.α. Πολ. Έφεση 93/2011 ημερ. 18.01.2016, στην οποία με παρέπεμψαν οι συνήγοροι των Εναγόμενων 1 και 3 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν φαίνεται να προβληματίστηκε καθόλου για το κατά πόσον θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, υπέρ της έκδοσης δηλωτικής απόφασης. Συνήθως τα δικαστήρια εκδίδουν δηλωτική απόφαση σε σχέση με νομικά δικαιώματα. Όμως όπου με την αγωγή ζητείται μόνο αναγνωριστική απόφαση, χωρίς να ζητείται οποιαδήποτε άλλη θεραπεία, η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή (βλ. Mellstrom v. Garner [1970] 2 All ER 9 CA και Annual Practice 1958, σελ. 578). Συχνά ζητείται αναγνωριστική απόφαση επί γεγονότων που δεν έχουν ακόμη προκύψει (Greenwich Healthcare National Health Service v. London and Quadrant Housing Trust and others [1998] 3 All ER 437 και Gasto Shipping Company Limited, ανωτέρω). Για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια υπέρ της έκδοσης αναγνωριστικής απόφασης, θα πρέπει να προκύπτει κάποιο χειροπιαστό όφελος για τον ενάγοντα (Maerkle v. British and Continental Fur Co Ltd [1954] 3 All ER 50 CA). Τα δικαστήρια δεν εκδίδουν αναγνωριστικές αποφάσεις για ακαδημαϊκά και μόνο ερωτήματα (Howard v. Pickford Tool Co Ltd [1951] 1 KB 417 CA) ή όπου η απάντηση στο ερώτημα θα είναι μάταιη ή άνευ ουσιαστικής σημασίας. Στην προκειμένη περίπτωση οι δια ανταπαιτήσεως Εφεσίβλητοι δεν προσδιόρισαν κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εφεσείοντα και ούτε έδειξαν ότι υπήρχε κάποιος ιδιαίτερος λόγος ή ότι θα προέκυπτε σ' αυτούς κάποιο όφελος, ώστε να είναι αναγκαία η έκδοση δηλωτικής απόφασης υπέρ τους. Αν η έκδοση δηλωτικής απόφασης επιτρεπόταν να καταστεί τυπική διαδικασία τότε σε κάθε αγωγή που θα απορρίπτετο, θα μπορούσε να εκδοθεί δηλωτική απόφαση προς το αντίθετο. Όμως κάτι τέτοιο, χωρίς να υπάρχουν ειδικές ή άλλες περιστάσεις, όχι μόνο δεν είναι αναγκαίο αλλά ούτε προβάλλει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης.» Ως προς την απαίτηση του Ενάγοντα για έκδοση αναγνωριστικών διαταγμάτων εναντίον της Εναγόμενης 2 ως αναφέρεται πιο πάνω και εναντίον των Εναγόμενων 1, 2 και 3 κρίνω ότι αυτή δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. Συγκεκριμένα με δεδομένο ότι ο Ενάγων δεν έχει πληρώσει πέραν του ποσού της συνεισφοράς του συνεγγυητή τα όσα επιζητεί ως αναγνωριστικά διατάγματα αφορούν ασαφή και αόριστα ζητήματα χωρίς αποκρυσταλλωμένα γεγονότα. Εάν πληρωθούν περισσότερα ποσά από τη συνεισφορά του Ενάγοντα ή ολόκληρο το ποσό της συνολικής οφειλής, τα δικαιώματα του Ενάγοντα προκύπτουν από το ίδιο το νόμο και δεν είναι απαραίτητη η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων. Έτσι σε περίπτωση πληρωμής προς την Εναγόμενη 3 ολόκληρου του υπόλοιπου της οφειλής, το ότι έχει δικαίωμα να υποκατασταθεί, κατά προτεραιότητα κάθε άλλου πιστωτή στα δικαιώματα της Εναγόμενης 3, τα οποία αυτή κατέχει ως εξασφάλιση εναντίον της Εναγόμενης 2, ήτοι στις υποθήκες Υ2568/98 και Υ2569/99 για το πιο πάνω ποσό της συνεισφοράς της Εναγόμενης 2 και ότι σε περίπτωση που υποχρεωθεί να πληρώσει οποιονδήποτε ποσό πέραν του μεριδίου της συνεισφοράς του, όπως αυτό περιγράφεται πιο κάτω ή όπως η Εναγόμενη 2 θα υποχρεούνται να καταβάλει σ' αυτόν το εν λόγω ποσό, προβλέπεται από το ίδιο το νόμο. Επίσης σε περίπτωση εκποίησης των επίδικων υποθηκών και/ή αφού η Εναγόμενη 3 εισπράξει ολόκληρο το λαβείν της, από τον ίδιο, η Εναγόμενη 3, μπορεί να υποκατασταθεί κατά προτεραιότητα στα δικαιώματα της Εναγόμενης 3 από τις πιο πάνω Υποθήκες και/ή ο ίδιος δικαιούται να υποκατασταθεί στο τυχόν υπόλοιπο που θα παραμείνει από το προϊόν της πώλησης για τα ποσά που θα έχει καταβάλει πέραν του μεριδίου της συνεισφοράς του ως συνεγγυητής σε σχέση με την Εναγόμενη 2 και πάλι ρυθμίζεται από το Νόμο. Ως εκ των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η έκδοση αναγνωριστικών διαταγμάτων στη παρούσα υπόθεση και οι εν λόγω απαιτήσεις του Ενάγοντα τόσο εναντίον της Εναγόμενης 3 όσο και των Εναγόμενων 1, 2 και 3 απόρριπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης 1 για το ποσό των €265.277,46 πλέον τόκους 8% από την ημερομηνία πληρωμής της κάθε δόσης που καθορίζεται στη παράγραφο (α) της Έκθεσης Απαίτησης, πλέον τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 2 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης 2 και εναντίον του Ενάγοντα όπως θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 3 απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, έχοντας υπόψη ότι έχει συνεκδικασθεί η αγωγή της τη απαιτήσει του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης 1, με κοινή αντιπροσώπευση και με δεδομένο ότι δεν παρουσιάσθηκε μαρτυρία εκ μέρους της Εναγόμενης 3, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση οποιασδήποτε διαταγής για έξοδα. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο