Γεώργιου Αγγελή ν. Ανδρέα Σοφοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 3694/17, 14/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A321 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3694/17 Μεταξύ: Γεώργιου Αγγελή Ενάγοντος - και -
- Ανδρέα Σοφοκλέους
- Δέσποινα Σοφοκλέους
- Θεοδόση Σοφοκλέους
- Transcapital Business Consulting Ltd
- Transcapital Nominees Ltd
- Emperion Investments Ltd
- Sunbeam Investments Ltd
- Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Εναγομένων --------- Μονομερής Αίτηση από τον Ενάγοντα ημερ. 12.10.2017 14 Νοεμβρίου 2017 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Δημ. Μιχαηλίδης Για τους Εναγομένους 1 - 7: κ. Γ. Κολοκασίδης μαζί με τον κ. Μιχαήλ --------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής ζητά όπως εκδοθεί το πιο κάτω διάταγμα του Δικαστηρίου: «(Α) Απαγορεύον εις τους Εναγομένους 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7 όπως προβαίνουν σε οιανδήποτε ενέργεια και/ή λαμβάνουν οιανδήποτε απόφαση, με εξαίρεση τη μεταβίβαση των μετοχών του Ενάγοντος εις τους Εναγομένους 4, 5, 6 και 7 επ΄ ονόματι του, μέχρι της εκδικάσεως και πλήρους αποπερατώσεως της ακρόασης της παρούσης Αιτήσεως.» Η Αίτηση βασίζεται επί του άρθρου 23 του Συντάγματος, επί του Κεφ. 113, άρθρο 73, επί του Κεφ. 148, επί του Κεφ. 149, επί του Κεφ. 154, επί του Νόμου 14/1960 άρθρο 32, επί των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ1, 2, 3, 4, 8 και 9, επί της πρακτικής και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των γενικών αρχών του Νόμου και της Νομολογίας. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ίδιου του Ενάγοντα. Με τον Εναγόμενο 1, λέγει, σχετίζεται επαγγελματικά από το 1992, είναι μόνιμα εγκατεστημένος επαγγελματικά στη Ρωσία, έβρισκε πελάτες ταξιδεύοντας συνεχώς στην Ρωσία και σε άλλες ανατολικές χώρες και ο Εναγόμενος 1 ενεργούσε σε σχέση με τους πελάτες αυτούς στην Κύπρο, σύμφωνα με τις απαιτήσεις τους. Οι Εναγόμενοι 4, 5, 6 και 7 είναι ορισμένες από τις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένες στην Κύπρο διαμέσου των οποίων διενεργούσαν τις εργασίες των πελατών από τη Ρωσία. Με την αγωγή αυτή εγείρει το θέμα της παρανομίας της μεταβίβασης των μετοχών του χωρίς να έχει υπογράψει μεταβιβαστήριο για τις μετοχές του ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης αυτών. Όπως φαίνεται από τα επισυνημμένα στην ένορκη του δήλωση έντυπα του Εφόρου Εταιρειών, οι μετοχές του οι οποίες αποτελούν περιουσιακό του στοιχείο, έχουν μεταβιβαστεί, έχει δηλαδή αποξενωθεί της εν λόγω περιουσίας του παράνομα. Για το θέμα αυτό προέβηκε σε καταγγελία στον Αρχηγό Αστυνομίας και στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Οι Εναγόμενοι επικοινωνούν απευθείας με κοινούς τους πελάτες προσπαθώντας να τους οικειοποιηθούν στέλλοντας τιμολόγια το προϊόν των οποίων θα καρπωθεί η Εναγομένη 4 η οποία τώρα παρουσιάζεται 100% δικής τους ιδιοκτησίας. Προηγουμένως τα τιμολόγια αυτά εκδίδοντο με διαφορετικό τρόπο στον οποίο ήταν εμπλεκόμενος και αυτός και η δική του εταιρεία και το μερίδιο των Εναγομένων 1, 2 και 3 εμβάζετο εις αυτούς όπως είχαν συμφωνήσει. Αν συνεχίσει η κατάσταση αυτή θα χάσει όλη την πελατεία του και θα καταστραφεί επαγγελματικά. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το σχετικό διάταγμα θα είναι αδύνατο οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 να τον αποζημιώσουν διότι στο μεταξύ με τους Εναγόμενους 4, 5, 6 και 7 ευρισκόμενους στον απόλυτο έλεγχο των Εναγομένων 1, 2 και 3 θα μπορούν να προβούν σε σχέση με αυτές, σε μη ανατρέψιμες ενέργειες, ως επίσης και σε ενέργειες αναφορικά με πελάτες για Τράπεζες οι οποίες να δημιουργήσουν τετελεσμένα. ΄Ηδη άρχισε να αποστέλλει σχετικές επικοινωνίες προς πελάτες και Τράπεζες. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην Ειδοποίηση της οποίας καταγράφουν αριθμό λόγων ένστασης μεταξύ των οποίων και τους ακόλουθους: «
- Η αίτηση είναι παράτυπη ή/και αντικανονική ή/και νομικά αβάσιμη ή/και ανεδαφική.
- ...........................
- ...........................
- Η αίτηση δεν είναι επείγουσας φύσεως και ο Αιτητής έχει αποτύχει να ικανοποιήσει τις αυστηρές προϋποθέσεις του κατεπείγοντος.
- ...........................
- Η αίτηση στερείται νομικής βάσης.» Στην αγόρευση του ο δικηγόρος των Εναγομένων έθεσε θέμα ότι η αίτηση του Αιτητή δεν περιλαμβάνει ως βάση το άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Αυτό θεωρεί ότι είναι θανατηφόρο για την Αίτηση του Ενάγοντα. Ο ίδιος ο Αιτητής με την παράλειψή του αυτή εμποδίζεται να επικαλεστεί ή/και έχει εγκαταλείψει ανεπιστρεπτί το στοιχείο του κατεπειγόντως. Μόνο γι΄ αυτό η αίτηση του Αιτητή πρέπει να τεθεί αμέσως εκ ποδών και να μην ληφθούν υπόψη οι υπόλοιποι ισχυρισμοί. Θέματα δικαιοδοσίας, αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, εξετάζονται και αυτεπάγγελτα. Το άρθρο 9
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, το οποίο παρέχει εξουσία για τη χορήγηση μονομερούς θεραπείας, προβλέπει: «9
(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.» Είναι αυτό το άρθρο που δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα, μονομερώς, χωρίς δηλαδή να ακουστεί ή άλλη πλευρά, αφού βεβαίως αποδείξει ο Αιτητής το κατεπείγον για την έκδοση του διατάγματος. Κανένα από τα νομοθετήματα που καταγράφει ο Αιτητής στην Αίτηση του δίδει τέτοιαν εξουσία στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος μονομερώς. Στην απόφαση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και ΄Αλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, στις σελίδες 969 - 970 λέχθηκαν τα εξής: «Η παράλειψη αναφοράς στο άρθρο 51
(1)κρίθηκε από το Δικαστήριο μοιραία για την εγκυρότητα της έφεσης. Και όπως έχει αναφερθεί, η διαπίστωση αυτή αποτέλεσε τον πρώτο λόγο απόρριψής της. Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Kouppa and Another v. Vassiliades αποφασίστηκε ότι σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 θ.1 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην υπόθεση Kouppa συνοψίζεται στο πιο κάτω απόσπασμα: "The specification of the rules relied upon in interlocutory proceedings is not, to my comprehension, a matter of mere formality but a substantive procedural provision that should be strictly adhered to. For interlocutory proceedings are proceedings of an extraordinary nature in that deliberations are made without a complete trial, the normal process through which a cause is ventilated before the Court. Hence procedural safeguards designed to elicit the questions in issue and put the matter in a proper perspective should be meticulously observed especially mandatory provisions like those set out in Ord. 48 r.
- It is no accident that the legal substratum of an application must, unlike the statement of claim, be specified for there are compelling reasons that side issues should be succinctly defined both legally and factually so that the Court may, without undue delay, deal with them and thus pave the way for the trial of the main issues in dispute." Σε μετάφραση: «Ο καθορισμός των θεσμών στους οποίους στηρίζεται το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο (αίτηση με κλήση) δεν είναι όπως κατανοώ μόνο θέμα τύπου αλλά ουσιαστική δικονομική διάταξη, η οποία πρέπει να ακολουθείται αυστηρά. εν όψει του ότι η ενδιάμεση διαδικασία συνιστά διαδικασία ασυνήθη χαρακτήρα για το λόγο ότι τα επίδικα θέματα εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης που αποτελεί τη συνήθη οδό για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων. Συνεπώς τα δικονομικά εχέγγυα τα οποία αποβλέπουν στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και του πλαισίου εκδίκασής τους πρέπει να τηρούνται με σχολαστικότητα ιδιαίτερα στην περίπτωση των επιτακτικών προνοιών της Δ.48 θ.
- Δεν είναι τυχαίο ότι το νομικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει, αντίθετα με την έκθεση απαιτήσεως, να καθορίζεται. συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι που επιβάλλουν όπως παρεμφερή θέματα προσδιορίζονται τόσο νομικά όσο και πραγματικά με ακρίβεια ώστε το Δικαστήριο, χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση, να είναι σε θέση να τα εξετάσει και με αυτό τον τρόπο να επιστρώσει το έδαφος διά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς.» Στην πολιτική Αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκαρά Αντωνίου (Αρ.1), για άδεια για καταχώριση Αιτήσεως για έκδοση διαταγμάτων Certiorari και Prohibition,
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1868 το Ανώτατο Δικαστήριο, Δικαστής Αρτέμης, χορήγησε τέτοια άδεια επειδή στην μονομερή Αίτηση για έκδοση μονομερώς προσωρινού διατάγματος, εκδόθηκε τέτοιο διάταγμα χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά, δεν γινόταν αναφορά στο άρθρο 9 του Κεφ. 6. Τα νομοθετήματα πάνω στα οποία βασίζει την Αίτηση του ο Ενάγων, στην παρούσα υπόθεση, δεν χορηγούν στο Δικαστήριο εξουσία να εκδίδει διατάγματα μονομερώς. Τέτοια εξουσία μόνο το άρθρο 9 του Κεφ. 6 χορηγεί στο Δικαστήριο, στο οποίο άρθρο όμως ο Αιτητής παρέλειψε να θεμελιώσει νομικά την Αίτηση του. Το ελάττωμα αυτό της Αίτησης ισοδυναμεί με έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 12.10.2017, αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ. 6 το οποίο όμως ελλείπει από τη νομική βάση της Αίτησης. Για τον πιο πάνω λόγο η Αίτηση θα απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Συνεπώς και το διάταγμα παύει να ισχύει. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο