← Κύπρος

ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΡΝΑΒΑΣ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ κ.α., Αγωγή αρ. 2172/2016, 29/11/2017

ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΡΝΑΒΑΣ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ κ.α., Αγωγή αρ. 2172/2016, 29/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A348 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2172/2016 Μεταξύ:

  1. ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΡΝΑΒΑΣ
  2. ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΜΑΤΣΙΚΑΡΗΣ
  3. ΣΟΦΟΥΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΡΝΑΒΑΣ Ενάγοντες και
  4. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ
  5. ΠΑΣΤΕΛΛΑ ΕΛΕΑΝΑ
  6. ΘΕΟΔΟΥΛΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Eναγόμενοι 29 Νοεμβρίου, 2017 Για τους εναγομένους αρ.1 - αιτητές, εμφανίζεται η κα Μ.Παπαευσταθίου για τους κ.κ. Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες αρ.1 έως και 3 - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ.Μ.Ραφαήλ για τους κ.κ. Μάριος Γεωργίου και Συνεργάτες. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 22.03.2017 (αιτήματα για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος και/ή της έκθεσης απαίτησης, για διαγραφή διαδίκου και για αναστολή της διαδικασίας) --------------------------- Δια κλητηρίου εντάλματος γενικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 15.04.2016, οι ενάγοντες αρ.1 έως και 3 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) εγκαλούν, μεταξύ άλλων, και τους εναγομένους αρ.1- αιτητές («οι αιτητές») για αμέλεια, παράλειψη συνεργασίας για την ορθή εκτέλεση σύμβασης δανείου, αστική συνομωσία με σκοπό την πρόκληση βλάβης (civil conspiracy to injury) και παραβίαση σύμβασης εγγύησης. Διεκδικούν την καταβολή γενικών αποζημιώσεων καθώς και την έκδοση δηλωτικών αποφάσεων. Δια της έκθεσης απαίτησης, την οποίαν κατεχώρισαν στις 23.10.2016, οι καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται τα εξής: Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο ενάγων αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση και οι εναγόμενες αρ.2 και 3 συνήψαν σύμβαση δανείου με τους αιτητές για την αγορά διαμερίσματος. Οι ενάγοντες αρ.2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση εγγυήθηκαν τους δανειολήπτες. Μεταξύ του ενάγοντος αρ.1 - καθ΄ου αίτηση και της εναγομένης αρ.2 , οι οποίοι υπήρξαν σύζυγοι, συνομολογήθηκε και παράλληλη συμφωνία για την εξόφληση, από τους ιδίους, του δανείου χωρίς να επιβαρυνθούν οι ενάγοντες αρ. 2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση (ως εγγυητές) και η εναγομένη αρ.3 (ως πρωτοφειλέτιδα). Κατά ή περί τις 07.06.2013 επήλθε διάσταση στις σχέσεις του ενάγοντος αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση και της εναγομένης αρ.
  7. Συνεπεία τούτου, ο ενάγων αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση απέστειλε σχετικές επιστολές προς τους αιτητές ημερ. 14.10.2013, 28.11.2013, 08.04.2014, 10.04.2014, 24.04.2014, 29.07.2014, 26.09.14, 12.11.2014 και 25.01.2015 χωρίς να λάβει απάντηση. Επειδή ο ενάγων αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση επιθυμούσε την πώληση του προαναφερθέντος διαμερίσματος προς το σκοπό εξόφλησης του δανείου, δια των επιστολών ημερ. 10.04.2014 και 24.04.201 πληροφορούσε τους αιτητές πως υπήρχε ενδιαφερόμενος να το αγοράσει έναντι του ποσού των €143.000,
  8. Παρόμοιες επιστολές απέστειλε ο ενάγων αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση και προς την εναγομένη αρ.
  9. Πλην όμως, οι αιτητές αρνήθηκαν να εξετάσουν την σχετική πρόταση αποπληρωμής του δανείου, την οποίαν είχε υποβάλει τόσον ο ενάγων αρ.1 - καθ΄ου αίτηση, όσον και οι ενάγοντες αρ.2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση. Αυτή η συμπεριφορά των αιτητών συνιστά αμέλεια και παράβαση συμβατικών τους υποχρεώσεων. Παρομοίως, και η εναγομένη αρ.2 παρέλειψε να ανταποκριθεί στις κλήσεις του ενάγοντος αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση. Παρά το ότι «η κυρίως διαφορά έγκειται μεταξύ της εναγομένης 2 και συγκεκριμένα....οι πράξεις της εναγομένης 2 συνιστούν παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας για να καταβάλουν προσπάθειες αποπληρωμής του δανείου προς τους (αιτητές)..συμφωνία την οποία η εναγομένη 2 παραβίασε κατάφορα και/ή ριζικά ....οι (ενάγοντες αρ.2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση) .......αλλά και οι (αιτητές και η εναγόμενη αρ.3).....έχουν προστεθεί στην αγωγή ως αναγκαίοι διάδικοι γιατί είναι αναγκαίοι διάδικοι ως προς τα συμφωνηθέντα» «(δείτε στις παρα.12 και 13 της έκθεσης απαίτησης). Στις 22.03.2017 κατεχωρίστηκε η προκείμενη αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός του κλητηρίου εντάλματος και/ή της έκθεσης απαίτησης, η διαγραφή των αιτητών ως διαδίκων καθώς και η αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής μέχρι την εκδίκαση της αίτησης. Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, μεταξύ άλλων, τη Δ.19 θ.θ.26 και 27, τη Δ.20, τη Δ.27 θ.3, τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 8 και 9 (ο) και τη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τα άρθρα 29 και 30 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Κυριάκου Στυλιανού, δικηγόρου συνεργαζομένου με τους δικηγόρους των αιτητών. Ο Κυριάκος Στυλιανού δηλώνει, εν πρώτοις, γνώστης των γεγονότων και εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επί της ουσίας ο μάρτυς δηλώνει τα εξής: «....................................
  10. Στις 26/04/2016 η Εναγόμενη αρ. 1 καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει καταχωρήσει Υπεράσπιση καθότι ισχυρίζεται ότι κανένα αγώγιμο δικαίωμα δεν στοιχειοθετείται εναντίον της με την καταχωρηθείσα έκθεση απαίτησης. Ως εκ τούτου η Εναγόμενη αρ. 1 δεν δύναται να υπερασπιστεί τα δικαιώματα της επί ανύπαρκτου αγώγιμου δικαιώματος των Εναγόντων.
  11. Είναι η θέση της Εναγομένης αρ.1 ότι οι Ενάγοντες δεν αποκαλύπτουν οποιαδήποτε αιτία αγωγής στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. Ειδικότερα, στο κλητήριο ένταλμα δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή/και καμία αγώγιμη αξίωση εναντίον της. ......η Εναγόμενη αρ. 1 ουδεμία συμβατική ή/και άλλως πως υποχρέωση είχε έναντι των Εναγόντων να ανταποκριθεί στις κλήσεις των Εναγόντων για διευθέτηση και διακανονισμό της κατ' ισχυρισμό υφιστάμενης συμφωνίας δανείου. Ο μοναδικός ισχυρισμός των Εναγόντων εναντίον της Εναγομένης αρ.1 είναι ότι της απέστειλαν 8 επιστολές τις οποίες ισχυρίζονται οι Ενάγοντες ότι αυτή παρέλειψε ή/και αμέλησε να απαντήσει. Στην έκθεση απαίτηση δεν υπάρχει οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός εναντίον της Εναγομένης αρ.
  13. Περαιτέρω σημειώνω ότι στην παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτηση οι ίδιοι οι Ενάγοντες παραδέχονται ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή/και αιτία αγωγής εναντίον της Εναγομένης αρ.1 αφού αναφέρει τα εξής: «Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα 1 ότι οι ενάγοντες 2 και 3 αλλά και οι εναγόμενοι 1 και 3 έχουν έχουν προστεθεί στην αγωγή ως αναγκαίοι διάδικοι γιατί είναι αναγκαίοι διάδικοι ως προς τα συμφωνηθέντα.»
  14. Περαιτέρω, στο αιτητικό της Έκθεσης Απαίτησης, οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις από τους Εναγόμενους, περιλαμβανομένης και της Εναγομένης αρ.1 για «παντελή αδιαφορία για συνεργασία» και για «αστική συνομωσία με σκοπό την πρόκληση βλάβης», λεπτομέρειες της οποίας δεν αναφέρονται πουθενά στην έκθεση απαίτησης. ...............................» Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:

(1)η αίτηση στερείται νομικής και πραγματικής βάσης.
(2)Η έκθεση απαίτησης αποκαλύπτει βάση αγωγής εναντίον των αιτητών. Συγκεκριμένα, οι αιτητές εγκαλούνται για αμέλεια και/ή παράβαση της σύμβασης που τους συνδέει με τους υπόλοιπους διαδίκους. Αυτά βασίζονται στο γεγονός ότι οι καθ΄ων η αίτηση κάλεσαν τους αιτητές να προβούν σε ιδιωτική εκποίηση του επίδικου ακινήτου η οποία, εάν επραγματοποιείτο, θα μείωνε το επίδικο δάνειο κατά €143.000,00.
(3)Το γεγονός ότι η κυρίως διαφορά υφίσταται μεταξύ ενάγοντος αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση και εναγομένης αρ.2 δεν επηρεάζει το δικαίωμα των καθ΄ων η αίτηση να προσθέσουν, ως διάδικο, τους αιτητές εφ΄όσον η παράλληλη συμφωνία μεταξύ ενάγοντος αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση και εναγομένης αρ.2 αφορά στο επίδικο δάνειο.
(4)Ορθή είναι και η προσθήκη, ως αναγκαίων διαδίκων, των εναγόντων αρ. 2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση. Με τον τρόπο αυτό θα τεθούν, ενώπιον του Δικαστηρίου όλες οι διαφορές των μερών. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ. 1 - καθ΄ου η αίτηση ο οποίος απλώς επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστηρίζουν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Τα δικόγραφα, τα οποία έχουν σκοπό να καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης, πρέπει να καταγράφουν τις θέσεις των διαδίκων κατά τρόπον περιεκτικό και συνοπτικό. Αυτό συμβάλλει στην αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Για το λόγο αυτό η σύνταξη των δικογράφων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες τους οποίους ενσωματώνει η Δ.19. Η Δ.19 θ.4 επιβάλλει όπως κάθε δικόγραφο περιέχει μια έκθεση, σε συνοπτική και λιτή μορφή, των ουσιαστικών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση ή την ανταπαίτησή του, αναλόγως. Αυτό είναι το μόνο επιτρεπτό περιεχόμενο ενός δικογράφου. Ως ουσιαστικό γεγονός θεωρείται το απαραίτητο γεγονός, το γεγονός που είναι αναγκαίο για τη θεμελίωση της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή της ανταπαίτησης, αναλόγως. Η μαρτυρία η οποία επιδιώκει να αποδείξει ένα τέτοιο γεγονός δεν πρέπει να δικογραφείται [Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ 685, 688 επ.]. Και ούτε πρέπει να δικογραφούνται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι αχρείαστοι ή σκανδαλώδεις ή τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς ή να προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Η Δ.19 θ.26 προσφέρει θεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις. Το Δικαστήριο δύναται μεταξύ άλλων, να διατάξει τη διαγραφή του αντικανονικού μέρους του δικογράφου («Order 19...v.26. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amend any matter in any indorsment or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action»). Η σχετική διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Η άσκηση της εξουσίας αυτής δικαιολογείται μόνον εφ΄ όσον το δικόγραφο (ή το μέρος αυτού) είναι αντικανονικό. Οι διατάξεις της Δ.19 ερμηνεύονται μάλλον φιλελεύθερα. Έτσι, κρίθηκε πως η απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία και δεν δικαιολογεί, άνευ άλλου τινός, τη διαγραφή (Athina Leatherwoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.ά.
(2000)1 (Β) ΑΑΔ 787, 805).
(2)H Δ.27 θ.3 προνοεί, μεταξύ άλλων, για τη διαγραφή κλητηρίου εντάλματος ή έκθεσης απαίτησης όταν αυτά δεν αποκαλύπτουν λογική αιτία αγωγής ή όταν αυτά είναι μηδαμινά ή ενοχλητικά (Οrder 27...r.3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just»). Πρόκειται, κατ΄ουσίαν, για μια συνοπτική διαδικασία απόρριψης δικογράφου χωρίς τη διεξαγωγή δίκης. Γι΄αυτόν ακριβώς το λόγο η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη προσοχή και εξαιρετική φειδώ. Το αίτημα για διαγραφή κλητηρίου εντάλματος ή έκθεσης απαίτησης δυνάμει της Δ.27 θ.3 πρέπει να επιτυγχάνει μόνον όπου αναμφιβόλως τα δικόγραφα αυτά δεν περιέχουν αιτία αγωγής και είναι μηδαμινά ή ενοχλητικά και όπου αναμφιβόλως τα δικόγραφα αυτά δεν μπορούν να διασωθούν με τις νομότυπες και κατάλληλες τροποποιήσεις (In Re Pelamco Development Co Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246, Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1 A.A.Δ. 1336). Όσον αφορά στο αντικείμενο του Δικαστικού ελέγχου σε περιπτώσεις ως η προκειμένη, στην απόφαση Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού - Αμαθούντας κ.α. v. Δημοκρατία
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21, 26 υποδεικνύονται τα εξής: «Το στάδιο εξέτασης αιτήσεως διαγραφής δικογράφου ως μη αποκαλύποντος αγώγιμο δικαίωμα εναντίον κάποιου εναγομένου δεν προσφέρεται για την εξέταση από το Δικαστήριο της ισχύος της υπόθεσης του ενάγοντος. Εκείνο που εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης διαγραφής δικογράφου είναι το κατά πόσο το δικόγραφο του οποίου ζητείται η διαγραφή είναι ανυπόστατο και μάλιστα αναντίλεκτα ανυπόστατο».
(3)Περαιτέρω, σημειώνεται ο γενικός κανόνας σύμφωνα με την οποίον σε κάθε δικαστική διαδικασία πρέπει να ευρίσκονται, ενώπιον του Δικαστηρίου, όλοι οι αναγκαίοι και κατάλληλοι διάδικοι (all necessary and proper parties) έτσι ώστε το Δικαστήριο να δυνηθεί να αποφασίσει, κατά τρόπον πλήρη και αποτελεσματικό, όλα τα εγειρόμενα ερωτήματα και τα ζητήματα. Όπου το αγώγιμο δικαίωμα βασίζεται σε σύμβαση, κατάλληλος ενάγων (proper claimant) είναι το πρόσωπο το οποίο συνεβλήθηκε ή το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου συνήφθηκε η σύμβαση ή το πρόσωπο στο οποίο μετεφέρθηκαν τα συμβατικά δικαιώματα. Αντιστοίχως, σε τέτοιες περιπτώσεις κατάλληλος εναγόμενος (proper defendant) είναι το πρόσωπο το οποίο προέβηκε στην υπόσχεση, για τη παράβαση της οποίας κατεχωρίστηκε η αγωγή, ή το πρόσωπο το οποίο ορίζεται ως φορέας της συμβατικής ευθύνης ή το πρόσωπο στο οποίο μετεφέρθηκε η συμβατική ευθύνη. Όπου το αγώγιμο δικαίωμα βασίζεται σε αστικό αδίκημα ο κατάλληλος ενάγων είναι το πρόσωπο το οποίο έχει υποστεί ζημία από τον αδικοπραγήσαντα ή το πρόσωπο στο οποίο έχει αναγνωρισθεί δικαίωμα έγερσης αγωγής. Αντιστοίχως, σε τέτοιες περιπτώσεις, κατάλληλος εναγόμενος είναι ο αδικοπραγήσας ή το πρόσωπο το οποίο είναι υπεύθυνο για τις πράξεις του αδικοπραγήσαντα ή το πρόσωπο στο οποίο έχει μεταφερθεί η ευθύνη για την ζημία. (δείτε Halsbury's, Laws of England ,fourth edition, reissue, Vol.37 Practice and Procedure, σελ. 79 επ.). Σε μια δικαστική διαδικασία είναι δυνατή η συνένωση περισσοτέρων του ενός εναγόντων και περισσοτέρων του ενός εναγομένων. Όμως, καμία δικαστική διαδικασία δεν αποτυγχάνει λόγω κακής συνένωσης ή παράλειψης συνένωσης οιουδήποτε αναγκαίου και κατάλληλου διάδικου. Βεβαίως, σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο θα αποφασίσει τα επίδικα ζητήματα και ερωτήματα σε όση έκταση αυτά αφορούν στους υφιστάμενους διαδίκους. Τέλος, οι περιπτώσεις κακής συνένωσης διαδίκων ή παράλειψης συνένωσης των αναγκαίων και κατάλληλων διαδίκων αντιμετωπίζονται εφ΄όσον ληφθούν, εκ μέρους των ενδιαφερομένων τα κατάλληλα διαβήματα και εκδοθούν οι συνακόλουθες οδηγίες και διαταγές του Δικαστηρίου.
(4)Εξεταζόμενα εντός του πιο πάνω νομοθετημένου και νομολογημένου πλαισίου και για τους σκοπούς της προκείμενης αίτησης, διαπιστώνεται πως τα δικόγραφα των καθ' ων η αίτηση είναι επιτρεπτά. Το κλητήριο ένταλμα και η έκθεση απαίτησης, το περιεχόμενο των οποίων σκιαγραφείται πιο πάνω, διατυπώνουν αιτίες αγωγής εναντίον των αιτητών και παρέχουν ένα σχετικό πραγματικό υπόβαθρο. Σημειώνεται πως στο παρόν στάδιο δεν εξετάζεται η ισχύς της υπόθεσης των καθ΄ων η αίτηση. Στο παρόν στάδιο εξετάζεται μόνον η όψη των δικογράφων των καθ΄ων η αίτηση. Και στην όψη τους ιδωμένα τα δικόγραφα αυτά δεν είναι αναντίλεκτα ανυπόστατα. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση ημερ. 22.03.2017 αποτυγχάνει. Η αίτηση ημερ. 22.03.2017 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων αρ.1 έως και 3- καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων αρ.1 - αιτητών. Τα έξοδα αυτά να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ).................................... Α. Κ. Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.