MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. KOMITIS EVERTASTE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3023/2010, 30/11/2017

(3)του Συντάγματος και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μέλπως Παπαευσταθίου, εναγόμενης 4, ημερομηνίας 15.2.17 - προσέκρουσε σε ένσταση των εναγόντων (στο εξής οι καθ' ων η αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Σωτήρη Καραολή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση ημερομηνία 6.6.

1. Όπως διατείνεται η Μέλπω Παπαευσταθίου, εναγόμενη 4, τον χειρισμό της παρούσας υπόθεσης εκ μέρους των εναγομένων, ανέλαβε από τις 14.10.16 η δικηγορική εταιρεία Π. Αγγελίδης & Σία ΔΕΠΕ, σε αντικατάσταση των προηγούμενων δικηγόρων τους και προς τούτο καταχωρήθηκε σχετικό σημείωμα εμφάνισης. Αναφέρει ότι η Υπεράσπιση τους χρήζει τροποποίησης σε ιδιαίτερα σημαντικό βαθμό, όμως αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης διότι θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η δικογραφημένη θέση των εναγομένων και θα παρατεθούν όλα τα γεγονότα που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Η προτεινόμενη Υπεράσπιση δεν ήταν σε γνώση τους ότι μπορούσε να δικογραφηθεί με την παρούσα μορφή, η οποία είναι σε σημαντικό βαθμό πιο ενδεικτική της θέσης των εναγομένων. Σ' ό,τι αφορά την καθυστέρηση των 4 μηνών στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης από τον διορισμό των νέων δικηγόρων τους, αυτό οφείλεται στις εκτενείς και μακροχρόνιες συζητήσεις με τον δικηγόρο τους για τη σύνταξη της Υπεράσπισης τους, στον οποίο θα έπρεπε να παραδώσουν σωρεία εγγράφων και αλληλογραφία, ο οποίος τους συμβούλευσε ότι έχουν δικαίωμα στην καταχώρηση πιο εκτενούς υπεράσπισης. Η ακροαματική διαδικασία δεν άρχισε και συνεπώς οι καθ' ων η αίτηση δεν θα υποστούν ζημιά που δεν μπορεί να αποδοθεί σε χρήμα. Περαιτέρω δεν θα πληγεί η δίκαια δίκη και οι καθ' ων η αίτηση θα έχουν τη δυνατότητα να θέσουν τις θέσεις τους μέσω της Απάντησης τους. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες ώστε να είναι σε θέση οι αιτητές να προβάλουν με σαφήνεια την Υπεράσπιση τους και να τεθούν όλα τα πραγματικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους προέβαλαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
2. Με την προτεινόμενη Υπεράσπιση, επιδιώκεται η εισαγωγή ισχυρισμών οι οποίοι ήταν γνωστοί στους αιτητές κατά το χρόνο καταχώρησης της αρχικής Υπεράσπισης τους και θα μπορούσαν να είχαν δικογραφηθεί σ' αυτήν. Περαιτέρω, οι αιτητές δεν δίδουν οποιουσδήποτε και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν την εν λόγω παράλειψη τους.
3. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική, καταχρηστική και/ή ενοχλητική, διότι υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της και δεν έχουν δοθεί επαρκείς και ικανοποιητικοί λόγοι για την εν λόγω καθυστέρηση.
4. Με την παρούσα αίτηση δεν επιδιώκεται η τροποποίηση της Υπεράσπισης, αλλά η αντικατάσταση της, χωρίς να έχουν δοθεί επαρκείς λόγοι που να την δικαιολογούν.
5. Η εισαγωγή νέων νομικών και δικονομικών θεμάτων στη διαδικασία, δημιουργεί ζημιά στους καθ' ων η αίτηση που δεν αποζημιώνεται με χρήμα.
6. Με την αιτούμενη τροποποίηση οι αιτητές επιδιώκουν να άρουν την ασυλία που έλαβαν οι καθ' ων η αίτηση από την παράλειψη των αιτητών να δικογραφήσουν τους νομικούς ισχυρισμούς που επιχειρούν να προσθέσουν με την παρούσα αίτηση.
7. Οι εναγόμενοι 4 και 7 έχουν ήδη καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης (στις 25.10.16), μετά την αλλαγή δικηγόρου. Ο Σωτήρης Καραολής, με την ένορκη δήλωση του ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Πρόσθεσε ότι το παρόν αίτημα, το οποίο αφορά την αντικατάσταση ολόκληρης της Υπεράσπισης, είναι πολύ δραστικό και οι αιτητές δεν έδωσαν, ως είχαν την υποχρέωση, επαρκείς και ικανοποιητικούς λόγους αλλά ο μόνος λόγος που προβάλλεται είναι η αλλαγή δικηγόρου. Τα γεγονότα που επιθυμούν να περιλάβουν στην προτεινόμενη υπεράσπιση τους, ήταν γνωστά στους αιτητές κατά το χρόνο καταχώρησης της Υπεράσπισης τους στις 14.10.
8. Περαιτέρω, με την προτεινόμενη τροποποίηση, οι αιτητές επιδιώκουν να αναιρέσουν τον ισχυρισμό τους ότι υπογράφθηκε νόμιμη και νομότυπη συμφωνία η οποία εξοφλήθηκε από αυτούς, με νέους ισχυρισμούς που αναιρούν τις αρχικές τους θέσεις, σε πραγματικό και νομικό επίπεδο. Επιπρόσθετα, οι εναγόμενοι 4 και 7 καταχώρησαν στις 25.10.16 νέα Έκθεση Υπεράσπισης, μετά την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και μετά την αλλαγή του δικηγόρου τους, με την οποία επαναλάμβαναν τους ισχυρισμούς τους στην αρχική Έκθεση Υπεράσπισης τους, ότι δηλαδή η αρχική συμφωνία τους είχε εξοφληθεί από τους εναγομένους. Στη συνέχεια οι αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση, στην οποία ο μόνος λόγος που προβάλλεται για έγκριση της είναι η αλλαγή δικηγόρου, λόγος που δεν ευσταθεί, αφού ήδη προηγήθηκε η καταχώρηση νέας Έκθεσης Υπεράσπισης από τον νέο δικηγόρο των εναγομένων. Τέλος ισχυρίζεται ότι με την παρούσα αίτηση, προκαλείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη διεκπεραίωση της ήδη ταλαιπωρημένης αγωγής. Σημειώνει δε, ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, υπογράφεται από άτομο που φαίνεται να είναι σε πτώχευση και δεν μπορεί να προωθήσει την παρούσα αίτηση. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης. Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1998)1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers

(1997)1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου

(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου

(2002)1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής

(2002)1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως. Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα. Στην πρόσφατη Απόφαση Αντώνης Ανδρέου ν. Adboard Media Ltd κ.ά στην Αγωγή αρ.4/11 ημερ. 16.9.14, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνοψίστηκαν επίσης οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης δικογράφων και σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται και πρέπει να ασκείται φιλελεύθερα, χωρίς να διέπεται σε άκαμπτους κανόνες, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση επιβεβλημένη για την αποτελεσματικότερη απονομή της δικαιοσύνης. Έργο που επιτελείται μετά τη συνεκτίμηση όλων των παραγόντων που αφορούν στην κάθε περίπτωση, συμπεριλαμβανομένων και επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν, στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 237). Ακόμη και εκεί όπου η απαιτούμενη τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, μπορεί να παραχωρηθεί η θεραπεία (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη κ.ά., Πολιτική Έφεση 79/2009, 4.5.2012). Προϋποθέτει βεβαίως η έγκριση του αιτήματος, ότι ο αιτητής, δεν ενεργεί κακόπιστα και ότι η αιτιολόγηση του αιτήματος για την όποια καθυστέρηση, η οποία ποικίλει αναλόγως με το στάδιο που υποβάλλεται η αίτηση, δεν προκαλεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά. Η εισαγωγή νέου ζητήματος, δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου πάντοτε, ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες στην άλλη πλευρά. Η διαχρονική γραμμή της νομολογίας επαναλαμβάνει ως θεμελιακή αρχή πως, τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση, όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και προς αποτροπή της πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών. Ακόμα και στην περίπτωση που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η αίτηση δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται πάντοτε υπό το πρίσμα των στοιχείων της κάθε περίπτωσης. Κυρίαρχος παράγοντας κατά πάντα χρόνο και σε κάθε περίπτωση ώστε να επιτραπεί η τροποποίηση, συνιστά το συμφέρον της δικαιοσύνης (IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20.3.2014).» Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, διεξήλθα με προσοχή την προτεινόμενη Υπεράσπιση (Επισυνημμένο Α) και έχω διαπιστώσει ότι ουσιαστικά οι αιτητές δεν επιδιώκουν τροποποίηση της υφιστάμενης Υπεράσπισης τους αλλά αντικατάσταση αυτής, προβάλλοντας σωρεία εντελώς διαφορετικών γεγονότων και ισχυρισμών, μεταβάλλοντας ριζικά και ολοκληρωτικά την υφιστάμενη Υπεράσπιση τους. Περαιτέρω, διαπιστώνεται υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και συγκεκριμένα παρέλευση σχεδόν 10 χρόνων από την καταχώρηση της αρχικής Έκθεσης Υπεράσπισης ημερομηνίας 14.10.10, ως και παρέλευση σχεδόν ενός χρόνου από την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των εναγομένων 4 και 7 ημερομηνίας 25.10.16, το περιεχόμενο της οποίας είναι πανομοιότυπο με αυτό της Έκθεσης Υπεράσπισης ημερομηνίας 14.10.

1. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι οι αιτητές έχουν το επαυξημένο βάρος να δώσουν στο Δικαστήριο επαρκείς και ικανοποιητικές εξηγήσεις, τόσο ως προς το θέμα της μεγάλης καθυστέρησης, όσο και ως προς την παράλειψη τους να συμπεριλάβουν τους ισχυρισμούς τους που περιέχονται στο Επισυνημμένο Α - οι οποίοι μεταβάλλουν ριζικά την Υπεράσπιση τους - σε προγενέστερο στάδιο. Οι αιτητές προς απόσειση του πιο πάνω βάρους, τον μοναδικό λόγο που προβάλλουν είναι η αλλαγή δικηγόρου που τους εκπροσωπεί, η οποία έγινε με την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους του νέου δικηγόρου τους, στις 14.10.16 για εναγόμενους 1-6 και 24.10.16 για εναγόμενους
2. Σχετική επί του συγκεκριμένου ζητήματος είναι η υπόθεση IKOS CIF LTD v MARTIN COWARD κ.ά., Πολ. Εφ. 137/13 και 138/13 ημερομηνίας 20.3.14 και το ακόλουθο απόσπασμα: «Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,

(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,

(2007)1 Α.Α.Δ. 1005). Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou

(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Στην υπό εξέταση υπόθεση, κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν είναι συμβατό με την παροχή άδειας για τροποποίηση και ουσιαστικά αντικατάσταση της Υπεράσπισης των αιτητών. Και τούτο γιατί όπως εύκολα μπορεί να διαπιστωθεί από το περιεχόμενο του Επισυνημμένου Α, τα βασικά γεγονότα και το υλικό που σκοπείται να εισαχθεί, ήταν γνωστά στους αιτητές. Εν πάση περιπτώσει, οι αιτητές δεν ισχυρίζονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους, ότι πρόκειται για γεγονότα που περιήλθαν εκ των υστέρων σε γνώση τους. Απεναντίας, αναφέρουν ότι παρέδωσαν στον νέο δικηγόρο τους σωρεία εγγράφων και αλληλογραφία που προφανώς είχαν ήδη στην κατοχή τους. Η αναφορά των αιτητών σε αλλαγή των δικηγόρων που τους εκπροσωπεί, δεν συνιστά, με βάση την πιο πάνω νομολογία, βάσιμο λόγο ούτε και επαρκή δικαιολογία της παρατηρηθείσας ήδη καθυστέρησης. Πολύ περισσότερο γιατί, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, ακόμα και μετά την αλλαγή των δικηγόρων των αιτητών, στις 14.10.16 και 24.10.16, οι νέοι δικηγόροι τους, καταχώρησαν στις 25.10.16, Έκθεση Υπεράσπισης για τους εναγόμενους 4 και 7, μετά από Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.10.14 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, στην οποία και επανέλαβαν το περιεχόμενο της αρχικής Υπεράσπισης τους. Οι αιτητές δηλαδή, ακόμα και μετά την αλλαγή των δικηγόρων τους και ενώ είχαν την ευκαιρία και τη δυνατότητα ενωρίτερα να ζητήσουν τροποποίηση της αρχικής υπεράσπισης τους, παρέλειψαν να το πράξουν στα πλαίσια της μεταγενέστερα καταχωρηθείσας υπεράσπισης τους ημερομηνίας 25.10.16, η οποία παραδόξως, περιορίστηκε στους εναγόμενους 4 και 7. Επομένως, η αλλαγή δικηγόρου των αιτητών δεν μπορεί να θεωρηθεί, υπό τις περιστάσεις, ως επαρκής δικαιολογία για την παρατηρούμενη υπερβολική καθυστέρηση η οποία εξ αντικειμένου δημιουργεί εκτροχιασμό της δίκης και δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αντικατάσταση της αρχικής Υπεράσπισης με το Επισυνημμένο Α. Επισημαίνεται επιπρόσθετα, το παράδοξο αίτημα όλων των αιτητών για αντικατάσταση της αρχικής Υπεράσπισης τους, παραγνωρίζοντας και παραλείποντας να επισημάνουν και αιτηθούν αντικατάσταση και της μεταγενέστερης Υπεράσπισης των αιτητών - εναγομένων 4 και 7. Επομένως, τυχόν έγκριση του αιτήματος των αιτητών, θα οδηγούσε στο ανεπίτρεπτο αποτέλεσμα ύπαρξης δύο υπερασπίσεων για τους εναγόμενους 4 και 7 - αιτητές, με διαφορετικό περιεχόμενο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο