← Κύπρος

ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ κ.α. ν. ΑSTROBANK LIMITED, Αγωγή αρ.: 3483/2017, 21/11/2017

ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ κ.α. ν. ΑSTROBANK LIMITED, Αγωγή αρ.: 3483/2017, 21/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A332 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 3483/2017 Μεταξύ:

  1. ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ
  2. ΜΑΡΙΑΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗ Ενάγοντες και ΑSTROBANK LIMITED Εναγόμενοι 21 Noεμβρίου,
  3. Για τους ενάγοντες αρ.1 και 2 - αιτητές, εμφανίζεται ο κ.Χρ.Παναγίδης για τους κ.κ. Κάκκουρας και Παναγίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγομένους - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ.Μ.Μενελάου για τους κ.κ.Λ.Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 22.09.2017 (αίτημα για την έκδοση παρεμπιπτόντων συντηρητικών διαταγμάτων) -------------------------- Δια κλητηρίου γενικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 22.09.2017, οι ενάγοντες αρ.1 και 2 - αιτητές («οι αιτητές», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου), επιδιώκουν την έκδοση σωρείας δηλωτικών αποφάσεων και διαταγμάτων εν σχέσει με εξ αποφάσεως χρέους τους καθώς και με ακίνητό τους το οποίο υποθήκευσαν προς το σκοπό εξασφάλισης του χρέους αυτού. Αιτία για την καταχώριση της αγωγής αποτελεί η εν εξελίξει ιδιωτική διαδικασία εκποίησης του ακινήτου των αιτητών και ο προγραμματισμένος για αύριο (22.11.2017) πλειστηριασμός του. Επίδικο είναι το χρέος το οποίο διεπιστώθηκε με την απόφαση στην αγωγή αρ. 12915/2000 (Ε.Δ.Λευκωσίας) Arab Bank PLC v. Anama Trading Co Ltd κ.α. ημερ. 17.12.2001, και το οποίο ανέρχεται στο ισόποσον σε ευρώ των Λ.Κ.125.806,16, επιπλέον τόκους και έξοδα. Επίδικο είναι το ακίνητο υπ΄αριθμόν εγγραφής 4/614, Φ/Σχ. 30/12 W2, Τμήμα 4, τεμάχιο 467, κείμενο στην Αγία Παρασκευή, στο Δήμο Λακατάμιας, επαρχίας Λευκωσίας («το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο»). Το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο ανήκει κατά 2/3 μερίδια στον ενάγοντα αρ.1 - αιτητή και κατά 1/3 μερίδιο στην θυγατέρα του, ενάγουσα αρ.2 - αιτήτρια. Επί του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου ανεγέρθηκαν τρεις κατοικίες οι οποίες στεγάζουν τους διαδίκους και τις οικογένειές τους. Η απόφαση ημερ. 17.12.2001 περιλαμβάνει και διάταγμα για την εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου. Έναντι της αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους των διαδίκων κατεβλήθηκαν μόνον τα ελάχιστα ποσά των €1.361,62 (στις 27.11.2011) και των €762,09 (στις 25.02.2003). Εκτός από την υποβολή αίτησης για την εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, ως προβλέπει το «ΜΕΡΟΣ VI» των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων (Ν.9/1965, εφεξής «ο Νόμος»), οι εξ αποφάσεως δανειστές («Αrab Bank PLC») και οι διάδοχοί τους δεν έλαβαν οιονδήποτε άλλο μέτρο εκτέλεσης έως και τα τέλη του έτους
  4. Στις 29.11.2016 και στις 03.12.2016 επεδόθηκαν στους αιτητές ειδοποιήσεις εκδοθείσες επί των Τύπων «Θ» και «Ι» του Νόμου. Οι ενέργειες αυτές σηματοδότησαν την έναρξη της ιδιωτικής διαδικασίας εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου η οποία προβλέπεται στο «ΜΕΡΟΣ VIA: ΠΩΛΗΣΗ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟ ΔΑΝΕΙΣΤΗ» του Νόμου. Ας σημειωθεί πως το «ΜΕΡΟΣ VIA» εισήχθηκε στην Κυπριακή έννομη τάξη δια του τροποποιητικού Ν.142(Ι)/2014, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, δηλαδή στις 09.09.
  5. Όσον αφορά στην ενυπόθηκη κύρια κατοικία, η δυνατότητα ιδιωτικής εκποίησης, ως το «ΜΕΡΟΣ VIA» προβλέπει, ισχύει από την 01.01.2015 (δείτε το άρθρο 5 του Ν.142(Ι)/2014). Ας σημειωθεί, επίσης, πως το «ΜΕΡΟΣ VIA» καθορίζει, με λεπτομέρεια, διαδικασία διευθέτησης υπερήμερου χρέους καθώς και διαδικασία εκποίησης ακινήτου, το οποίο υποθηκεύτηκε προς το σκοπό εξασφάλισης του χρέους αυτού. Οι διαδικασίες αυτές διέρχονται διάφορα στάδια για τα οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης πληροφορείται με γραπτές ειδοποιήσεις. Οι ειδοποιήσεις αυτές εκδίδονται επί καθορισμένων, νομοθετικώς, τύπων. Σε περίπτωση που οι προσπάθειες διευθέτησης του υπερήμερου χρέους δεν τελεσφορήσουν ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να εκποιήσει το, προς εξασφάλισιν του, ενυπόθηκο ακίνητο ακολουθώντας μια ιδιωτική διαδικασία. Η πληροφόρηση για τον εκάστοτε προγραμματισμένο να διεξαχθεί ιδιωτικό πλειστηριασμό ενυπόθηκου ακινήτου γίνεται διαμέσου ειδοποίησης εκδοθείσας επί του Τύπου «ΙΑ» του Νόμου. Το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου κατοχυρώνει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να προσφύγει, ενώπιον του αρμόδιου Επαρχιακού Δικαστηρίου, καταχωρώντας πρωτογενή εναρκτήρια κλήση καλούμενη «έφεση» με σκοπό τον παραμερισμό ειδοποίησης εκδοθείσας επί του Τύπου «ΙΑ». Η έφεση θα πρέπει να καταχωριστεί εντός 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης. Τέτοιος παραμερισμός μπορεί να γίνει για έναν από τους εξής τέσσερεις, νομοθετικώς προβλεπόμενους, λόγους:
(1)Η επιδοθείσα, επί του Τύπου «ΙΑ», ειδοποίηση δεν πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις.
(2)Η εκδοθείσα, επί του Τύπου «ΙΑ», ειδοποίηση δεν επεδόθηκε δεόντως.
(3)Η εκδοθείσα, επί του Τύπου «ΙΑ», ειδοποίησή απεστέληκε πριν από τη λήξη της προθεσμίας για την καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή.
(4)Εκκρεμεί αγωγή για την εκδοθείσα, επί του Τύπου «Ι», ειδοποίηση. Παρόμοια ισχύουν και κάθε άλλη ειδοποίηση ή πράξη η οποία εκδίδεται στα πλαίσια του Νόμου και η οποία αφορά στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ενυπόθηκου δανειστή. Και στις περιπτώσεις αυτές το άρθρο 441Γ του Νόμου ορίζει πως «ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη..δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα
(3)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο...». Αυθημερόν (δηλαδή στις 22.09.2017) οι αιτητές κατεχώρισαν την προκείμενη αίτηση δια της οποίας επιδιώκουν την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δια των οποίων αφ΄ενός να απαγορεύεται στους εναγομένους - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση») να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν και καθ΄οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν, στις 22.11.2017, το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο έως και την εκδίκαση της αγωγής και αφ΄ετέρου να απαγορεύεται σε αυτούς η διεξαγωγή κάθε διαδικασίας εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου έως και την εκδίκαση της αγωγής. Η αίτηση κατεχωρίστηκε μονομερώς. Όμως, κατά τη δικάσιμο ημερ. 26.09.2017 διετάχθηκε η επίδοσή της. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, το άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου (Ν. 14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τη Δ.39 και τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ.1 - αιτητή ημερ. 22.09.2017. Αυτός, εν πρώτοις, δηλώνει εξουσιοδοτημένος από την θυγατέρα του ενάγουσα αρ.2 - αιτήτρια. Όσον αφορά στα κρίσιμα γεγονότα, η ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ.1 - αιτητή συνοψίζεται ως εξής:
(1)Κατά το έτος 1999 η «Arab Bank PLC» («η Arab Bank») παρέσχε στην οικογενειακή εταιρεία «Anama Trading Co Ltd» πιστωτικές διευκολύνσεις. Προς εξασφάλιση των διευκολύνσεων αυτών οι αιτητές υποθήκευσαν το επίδικο ακίνητο. Πρόκειται για τις συμβάσεις υποθήκευσης υπ΄αριθμόν Υ8640/1999 και Υ8641/1999 (τεκμήρια 3 και 4 στην ένορκη δήλωσή του). Εν σχέσει με τις προαναφερθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις κατεχωρίστηκε η αγωγή αρ. 12915/2000 (Ε.Δ. Λευκωσίας) Arab Bank PLC v. Anamma Trading Co Ltd κ.α. στα πλαίσια της οποίας εξεδόθηκε, στις 17.12.2001, απόφαση υπέρ των εναγόντων (τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωσή του). Η απόφαση ημερ. 17.12.2001 εξεδόθηκε εκ συμφώνου και δι΄αυτής επιδικάζεται, υπέρ των εναγόντων, το ποσόν των Λ.Κ125.806,16, επιπλέον τόκοι και έξοδα. Περαιτέρω, η απόφαση ημερ. 17.12.2001 περιλαμβάνει διάταγμα για την εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου. Η «Αrab Bank» κατεχώρισε, ενώπιον του αρμόδιου Κτηματολογικού Γραφείου, σχετική αίτηση αναγκαστικής πώλησης (τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωσή του).
(2)Καθ΄οδόν ο ενάγων αρ.1- αιτητής καθώς και άλλοι εξ αποφάσεως οφειλέτες επτώχευσαν. Ο ενάγων αρ.1 - αιτητής επτώχευσε στις 10.06.2005 και απεκαταστάθηκε αυτοδικαίως στις 07.11.2015. Πλην όμως, εξακολουθεί να υφίσταται, εναντίον του, «γενική προσωπική απαγόρευση» εφ΄όσον η ακίνητη περιουσία του αποτελεί μέρος της πτωχευτικής περιουσίας (δείτε στην παρα. 10 της ένορκης δήλωσής του).
(3)Έως και τα μέσα του έτους 2016 οι εξ αποφάσεως πιστωτές δεν έλαβαν κανένα μέτρο εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 17.12.2001. Δια της επιστολής της ημερ. 16.06.2017 η «Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ» («η Τράπεζα Πειραιώς»), ως διάδοχος της «Arab Bank», πληροφόρησε την ενάγουσα αρ.2 - αιτήτρια ότι προέβηκε σε έρευνα προς το σκοπό εντοπισμού ακίνητης περιουσίας της (τεκμήριο 8 στην ένορκη δήλωσή του). Στις 03.12.2016 οι αιτητές, ως ενυπόθηκοι εξ αποφάσεως οφειλέτες, έλαβαν ειδοποιήσεις εκδοθείσες επί των Τύπων «Θ» και «Ι» του Νόμου (τεκμήρια 9 και 10 στην ένορκη δήλωσή του). Συνεπεία τούτου, οι αιτητές συνομίλησαν με την «Τράπεζα Πειραιώς» και, δια της επιστολής των δικηγόρων τους ημερ. 17.03.2017, υπέβαλαν πρόταση ρύθμισης του εξ αποφάσεως χρέους του (τεκμήριο 13 στην ένορκη δήλωσή του). Παρά ταύτα, στις 10.05.2017 επεδόθηκε ειδοποίηση, εκδοθείσα επί του Τύπου «ΙΑ» του Νόμου, δια της οποίας οι καθ΄ων η αίτηση πληροφορούν για τον επικείμενο (στις 22.11.2017) πλειστηριασμό του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου.
(4)Οι ενέργειες των καθ΄ων η αίτηση, με επίκεντρο την ιδιωτική εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου, είναι παράνομες για τους εξής λόγους: (α) Τα παρουσιαζόμενα, στις διάφορες ειδοποιήσεις, ως οφειλόμενα ποσά είναι αυθαίρετα, παράνομα και αντίθετα προς την απόφαση ημερ. 17.12.2001. (β) Το «ΜΕΡΟΣ VIA» του Νόμου, δυνάμει του οποίου εξελίσσεται η ιδιωτική διαδικασία εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, παραβιάζει το Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας («το Σύνταγμα»), το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα προσφυγής στα Δικαστήρια για την επίλυση των διαφορών, το Άρθρο 26 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει την ελευθερία των συμβάσεων και το Άρθρο 23 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα ιδιοκτησίας. (γ) Η προβλεπόμενη, στο «ΜΕΡΟΣ VIA» του Νόμου, ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ως η προκειμένη, όπου εξεδόθηκε ήδη δικαστική απόφαση περιλαμβάνουσα και διάταγμα για την εκποίηση τέτοιου ακινήτου. (δ) Η διαδοχή στο πρόσωπο των δικαιούχων της απόφασης ημερ. 17.12.2001 δεν είναι νόμιμη. Οι καθ΄ων η αίτηση δεν αποτελούν «ενυπόθηκους δανειστές» σύμφωνα με το Νόμο.
(5)Αντί των ενδίκων μέσων που προβλέπονται στο «ΜΕΡΟΣ VIA» του Νόμου, οι αιτητές επέλεξαν να καταχωρίσουν την προκείμενη αγωγή για να ελεγχθεί η ουσία της διαφοράς που υφίσταται μεταξύ των διαδίκων.
(6)Η έκδοση των επιδιωκομένων διαταγμάτων είναι απαραίτητη γιατί πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και γιατί, σε αντίθετη περίπτωση, οι αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία εφ΄όσον θα απωλέσουν το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο το οποίο χρησιμοποιούν ως οικογενειακές κατοικίες. Η αίτηση αντιμετωπίζει την γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση οι λόγοι της οποίας είναι πολυάριθμοι. Μεταξύ άλλων, προβάλλεται η θέση πως η αγωγή δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας (δείτε υπό
  1. στην ένσταση). Δια της αγόρευσής του ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση συνέδεσε το λόγο αυτό με το γεγονός πως οι αιτητές δεν προσέφυγαν στο Δικαστήριο με το ένδικο μέσο και εντός της προθεσμίας που ο Νόμος ορίζει. Αντί τούτου, οι αιτητές κατεχώρισαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εκπρόθεσμα, αρκετούς μήνες μετά την επίδοση των κρίσιμων ειδοποιήσεων. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Έλενας Στροβολίδου, υπαλλήλου των καθ΄ων η αίτηση. Εν πρώτοις, η μάρτυς δηλώνει γνώστης των γεγονότων και δεόντως εξουσιοδοτημένη. Επί της ουσίας, η Έλενα Στροβολίδου δηλώνει τα εξής: Κατά τις αρχές του έτους 2008 η «Τράπεζα Πειραιώς» εξαγόρασε τις εργασίες των εξασφαλίσεων και των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού της «Αrab Bank», ενώ στις 29.03.2017 η «Τράπεζα Πειραιώς» μετονομάστηκε σε «Astrobank Limited». Έναντι της αποπληρωμής του χρέους που διεγνώστηκε δια της απόφασης ημερ. 17.12.2001 κατεβλήθηκαν μόνον τα ποσά των €1.361,62 (στις 27.11.2001) και των €762,09 (στις 25.02.2003). Από την έκδοση της απόφασης ημερ. 17.12.2001 έως και τις 29.11.2016 και 03.12.2016, οπότε και επεδόθηκαν οι ειδοποιήσεις επί των Τύπων «Θ» και «Ι», αντιστοίχως, οι αιτητές αδιαφόρησαν για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Εφ΄όσον το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο αποτελεί μέρος τη πτωχευτικής περιουσίας και ευρίσκεται υπό τη διαχείριση του Επίσημου Παραλήπτη και εφ΄όσον οι αιτητές δεν εξασφάλισαν, από τον Επίσημο Παραλήπτη, την απαραίτητη εξουσιοδότηση, δεν νομιμοποιούνται να καταχωρίσουν την αίτηση. Οι καθ΄ων η αίτηση δικαιούνται να προωθήσουν την ιδιωτική διαδικασία εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου και προέβηκαν σε όλες τις νόμιμες ενέργειες, συμπεριλαμβανόμενης της έκδοσης και της επίδοσης των ειδοποιήσεων επί των Τύπων «Θ», «Ι» και «ΙΑ». Οι αιτητές δεν αμφισβήτησαν τη νομιμότητα των ειδοποιήσεων αυτών και δεν επεδίωξαν τον παραμερισμό ή την ακύρωσή τους ως ο Νόμος προβλέπει. Τα οφειλόμενα, στους καθ΄ων η αίτηση ποσά, ως αυτά καθορίζονται στην ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι» είναι ορθά και νόμιμα και συνάδουν με όσα ορίζει η απόφαση ημερ. 17.12.
  2. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε των μαρτύρων. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υπεστήριξαν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Όσον αφορά στο νομοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης υποθέσεων ως η προκείμενη, σημειώνονται τα εξής: «Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32» [Βλ. Γρηγορίου v. Χριστόφορου
(1995)1 A.Α.Δ. 248, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) και Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807]. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανόμενου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογέρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (B) Α.Α.Δ 1237, 1244]. To Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χατζήβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152].
(2)Η ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του «ΜΕΡΟΥΣ VIA» του Νόμου είναι παράλληλη με την διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου ως αυτή προβλέπεται στο «ΜΕΡΟΣ VI». Παρατίθεται σχετικώς το ακόλουθο απόσπασμα από την Γνωμάτευση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί της Αναφοράς αρ. 3/2014 Πρόεδρος της Δημοκρατίας v. Βουλή των Αντιπροσώπων, ημερ. 31.10.2014: «Στις 06.09.2014 ψηφίστηκε και στις 09.09.2014 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ο Ν.142(Ι)/2014δια του οποίου τροποποιήθηκαν οι περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμοι του 1965 εως 2011 (Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2014). Με τον τροποποιητικό αυτό Νόμο προβλέφθηκε διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή (Μέρος VIA του Νόμου) η οποία υφίσταται πλέον παράλληλα με τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου όπως αυτή ρυθμιζόταν και συνεχίζει να ρυθμίζεται δια του βασικού νόμου(Μέρος VI του Νόμου). Ειδικότερα, με τον τροποποιητικό Νόμο παραχωρήθηκε δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει, σε περίπτωση υπερημερίας, σε διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου δια πλειστηριασμού χωρίς αίτηση προς και εμπλοκή του Κτηματολογίου και γενικώς χωρίς την ανάγκη να τηρηθούν οι διαδικασίες που προβλέπονται προκειμένου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VI».
(3)Στην προκείμενη περίπτωση, με τα επιδιωκόμενα να εκδοθούν παρεμπίπτοντα διατάγματα επιζητείται η αναστολή της ισχύος της ειδοποίησης επί του τύπου «ΙΑ» (την οποίαν έλαβαν οι αιτητές στις 10.05.2017) καθώς και η αναβολή του προγραμματισθέντος να γίνει στις 22.11.17 πλειστηριασμού. Υπενθυμίζεται πως οι καθ΄ων η αίτηση πληροφορούν τους αιτητές για τον επικείμενο (στις 22.11.2017) πλειστηριασμό του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου δια της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ». Και σημειώνεται πως οι επιδιωκόμενες, δια του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, θεραπείες αφορούν στην ακύρωση και τον παραμερισμό ολόκληρης της εν εξελίξει ιδιωτικής διαδικασίας εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, συμπεριλαμβανομένων των ειδοποιήσεων που εξεδόθηκαν επί των Τύπων «Θ», «Ι» και «ΙΑ» (δείτε υπό 4. έως και 10. στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα). Όμως, οι σχετικές ειδικές διατάξεις του εδαφ.
(3)του άρθρου 44 Γ του Νόμου ορίζουν την έφεση (δηλαδή μία πρωτογενή εναρκτήρια κλήση - originating summons) ως το ένδικο μέσο δια του οποίου δύναται να επιδιωχθεί ο παραμερισμός ειδοποίησης εκδοθείσας επί του Τύπου «ΙΑ». Μάλιστα, ο νομοθέτης καθορίζει την αυστηρή προθεσμία των 30 ημερών ως την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να καταχωριστεί η έφεση αυτή. Εφ΄όσον το συγκεκριμένο ένδικο μέσο μνημονεύεται στο Νόμο η χρήση του είναι επιβεβλημένη. Η προσβολή ειδοποίησης εκδοθείσας επί του Τύπου «ΙΑ» με άλλο ένδικο μέσο συνιστά ακυρότητα η οποία δεν θεραπεύεται με επίκληση της Δ.64 (απόφαση στην Πολιτική Αίτηση αρ. 115/2017 Junportinternational Limited κ.α., ημερ. 15.09.2017). Η επιλογή των αιτητών να επιδιώξουν τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση ολόκληρης της εν εξελίξει ιδιωτικής διαδικασίας εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, συμπεριλαμβανόμενης της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ, δια του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος αντί δια πρωτογενούς εναρκτήριας αίτησης (originating summons - αποκαλούμενης «έφεσης» για τους σκοπούς του Νόμου) εντός 30 ημερών από τις 10.05.2017, επηρεάζει δυσμενώς την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Η χρήση εσφαλμένου ένδικου μέσου για την προσβολή ειδοποίησης επί του «Τύπου ΙΑ», παρά τη ρητή νομοθετική πρόβλεψη (άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου), στερεί την αγωγή, τουλάχιστον σε όση έκταση αυτή αφορά στην εν λόγω ειδοποίηση και τις συνέπειές της, από τις ορατές πιθανότητες επιτυχίας. H νομολογία αναγνωρίζει πως παράλειψη συμμόρφωσης με ουσιαστικά διαδικαστικά προαπαιτούμενα για την έγερσης ορισμένης διαδικασίας καθιστά αυτήν ακυρωτέα (Κυπριακό Διυλιστήριο Πετρελαίου Λτδ (Αρ.2)
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1358, 1368). Παρά το ότι στο παρόν στάδιο γίνεται μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων και δεν διαπιστώνονται οριστικές κρίσεις ως προς την ύπαρξη ουσιαστικών δικαιωμάτων των αιτητών (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041), εντούτοις, δεδομένου του μαρτυρικού υλικού και του ισχύοντος νομικού πλαισίου, ως αυτά σκιαγραφούνται πιο πάνω, ούτε η εκ πρώτης όψεως θεώρηση των πραγμάτων μπορεί να οδηγήσει στην εκτίμηση ότι πληρούται η δεύτερη προϋπόθεση έκδοσης των επιδιωκόμενων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.
(4)Οι αιτητές και ο ευπαίδευτος συνήγορός τους αναφέρουν πως επέλεξαν να προσβάλουν την ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» δια κλητηρίου εντάλματος, αντί δια της νομοθετικώς προβλεπόμενης έφεσης, επειδή επιθυμούν να εξεταστούν ζητήματα ουσίας και όχι μόνον τυπικά, επειδή αμφισβητούν τη νομιμοποίηση των καθ΄ων η αίτηση να προωθούν την ιδιωτική εκποίηση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, επειδή θεωρούν το «ΜΕΡΟΣ VIA» του Νόμου ως αντισυνταγματικό και επειδή θα ήταν αντιφατικό αφ΄ενός να επικαλούνται τη αντισυνταγματικότητα νομοθετικών διατάξεων και αφ΄ετέρου να τις εφαρμόζουν. Η θέση αυτή απορρίπτεται: Παρά την ταχύτητα και την απλότητα που χαρακτηρίζει τη χρήση πρωτογενούς εναρκτήριας κλήσης και παρά το γεγονός πως, στα πλαίσια εκδίκασής της, δεν καταχωρούνται δικόγραφα και, κατά κανόναν, δεν προσφέρεται προφορική μαρτυρία [Junportinternational Limited (ανωτέρω)], εντούτοις, τίποτε δεν αποκλείει όπως, στα πλαίσια εκδίκασής της, εγερθούν και ζητήματα ουσίας και συνταγματικότητας καθώς, επίσης, και ζητήματα κατάχρησης διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει, στα πλαίσια εκδίκασης εφέσεων, που έχουν καταχωριστεί δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου, ηγέρθηκαν και επελύθηκαν ζητήματα τα οποία είναι επίδικα και επί τη βάσει της γενικής οπισθογράφησης του υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κλητηρίου εντάλματος. Συγκεκριμένα, στα πλαίσια εκδίκασης εφέσεων που έχουν καταχωριστεί δυνάμει του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου, ηγέρθηκαν και επελύθηκαν, μεταξύ άλλων, (α) ζητήματα που αφορούν στο κατά πόσον η ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου («ΜΕΡΟΣ VIA» του Νόμου) είναι παράλληλη με τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, ως αυτή προβλέπεται στο «ΜΕΡΟΣ VI» του Νόμου (όπου παρεμβαίνει ο Διευθυντής του αρμόδιου Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος), και (β) ζητήματα που αφορούν στο κατά πόσον το «ΜΕΡΟΣ VIA» του Νόμου καλύπτει και περιπτώσεις όπου, μετά από την εκδίκαση σχετικής αγωγής, η συμβατική οφειλή έχει καταστεί εξ αποφάσεως χρέος, όπου η σχετική δικαστική απόφαση δίδει στον εξ αποφάσεως δανειστή το δικαίωμα να εκποιήσει ακίνητο το οποίο έχει υποθηκευθεί προς το σκοπό εξασφάλισης της συμβατικής οφειλής και όπου το εξ αποφάσεως χρέος (ή μέρος του) εξακολουθεί να οφείλεται (ως είναι η περίπτωση των αιτητών). Για το γεγονός αυτό λαμβάνεται δικαστική γνώση δεδομένου του αριθμού και του είδους των υποθέσεων που κατεχωρίστηκαν και/ή που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Άλλωστε, η νομολογία την οποίαν επικαλείται ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, προς υποστήριξη των θέσεων του για την συνδρομή, στην προκείμενη περίπτωση, σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ορατής πιθανόητας επιτυχίας της αγωγής, προκύπτει από αποφάσεις σε γενικές αιτήσεις/εφέσεις οι οποίες κατεχωρίστηκαν εναντίον ειδοποιήσεων που εξεδόθησαν δυνάμει του Νόμου. Η επιτυχία του συγκεκριμένου λόγου ένστασης οδηγεί την αίτηση ημερ. 22.09.2017 σε αποτυχία. Παρέλκει η συζήτηση άλλων ζητημάτων. Η αίτηση ημερ. 22.09.2017 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ημερ.22.09.2017 ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων αρ.1 και 2 - αιτητών. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ) .............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.