← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. SIANTIA ESTATES LTD κ.α., Αίτηση αρ. 88/2017, 8/11/2017

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. SIANTIA ESTATES LTD κ.α., Αίτηση αρ. 88/2017, 8/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A311 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αίτηση αρ. 88/2017 ΜΕΤΑΞΥ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ Αιτητές και

  1. SIANTIA ESTATES LTD
  2. Κωνσταντίας Κωνσταντίνου Καθ΄ ων η αίτηση 8 Νοεμβρίου, 2017 Για τους αιτητές, εμφανίζεται ο κ.Α.Μερακλής για τους κ.κ. Ανδρέας Μερακλής Δ.Ε.Π.Ε. Για τους καθ΄ων η αίτηση αρ.1 και 2, εμφανίζεται ο κ.Τζ.Μπετίτο για τους κ.κ. Μ.Ξ.Ιωάννου και Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η Δια της προκείμενης γενικής αίτησης οι αιτητές ζητούν άδεια για να καταχωρίσουν και εγγράψουν, στο Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου τούτου, μια διαιτητική απόφαση ημερ. 10.12.2012 («η διαιτητική απόφαση»). Σκοπός τους είναι η εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης κατά τον τρόπο που εκτελούνται οι δικαστικές αποφάσεις. Ως νομικό υπόβαθρο της αίτησης καταγράφονται, στο σώμα της, μεταξύ άλλων, το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Ν.22/1985, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ.4) και οι Δ.47 και Δ.48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών κανονισμών. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Χριστοδούλου, ημερ. 21.02.2017, στην οποίαν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, κρίσιμα έγγραφα. Ο Χαράλαμπος Χριστοδούλου, εν πρώτοις, δηλώνει υπάλληλος των αιτητών, γνώστης των κρίσιμων γεγονότων και εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, δηλώνει πως αρχικός δικαιούχος της διαιτητικής απόφασης ήταν η οντότητα «Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λακατάμειας». Ακολούθησαν μετονομασίες της οντότητας αυτής καθώς και συγχώνευσή της με άλλη οντότητα με αποτέλεσμα, μεταγενέστερα, δικαιούχος της διαιτητικής απόφασης να είναι η οντότητα «ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΑΚΑΤΑΜΙΑΣ - ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ» (τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωσή του). Επί της ουσίας, ο μάρτυς των αιτητών δηλώνει τα εξής: «.............................
  3. Την 10.12.2012 εξεδόθη διαιτητική απόφαση προς όφελος της Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λακατάμιας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2, όπως το ποσόν των €447.406,12 σεντ κεφάλαιο πλέον τόκο προς 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου έκαστου έτους καθώς επίσης και οποιαδήποτε άλλα έξοδα από την 10.12.2012 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €200,- διαιτητικά έξοδα, πληρωθούν αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα από τους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 καθώς και το προϊόν από την εκποίηση της Υποθήκης με αρ. Υ14630/
  4. Η εν λόγω διαιτητική απόφαση επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ αρ.
  6. Η πιο πάνω διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 10.12.2012, εκδόθηκε βάσει του Ενυπόθηκου λογαριασμού με αρ. 7224798-
  8. Η πιο πάνω διαιτητική απόφαση έχει γνωστοποιηθεί δεόντως στους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 την 14.12.2012, την οποία καταθέτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ αρ.
  10. Η πιο πάνω διαιτητική απόφαση είναι τελεσίδικη και/ή δεν έχει εφεσιβληθεί εντός 21 ημερών από της ημερομηνίας της προς τους Καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2 γνωστοποιήσεως της Διαιτητικής Αποφάσεως και συνεπώς κατέστη τελεσίδικος.
  11. Δια τούτο αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο όπως η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 10.12.2012, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2, καταχωρηθεί και εγγράφει προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. ............................. » Κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί αυτούσιο το πλήρες κείμενο της διαιτητικής απόφασης (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Χριστοδούλου): « OI ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΣΜΟΙ (Θεσμός 79) Εγώ ο Μιχαήλ Σεραφίδης εκ Λευκωσίας διορισθείς ως Διαιτητής για τη διαφορά μεταξύ της Νέας Πιστωτικής Εταιρείας Λακατάμιας και της: SIANTIA ESTATES LTD Εκ Σιάς Πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας της πιο κάτω εγγυήτριας: Κωνσταντίας Κωνσταντίνου Εκ Σιάς και της Υποθήκης με αρ. Υ14630/08 τη σχετική με τις πιο κάτω απαιτήσεις: (α) Ενυπόθηκος Λογαριασμός υπ' αρ.7224798-3 για €447.406,12.- κεφάλαιο πλέον τόκο 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου έκαστου έτους από 10/12/2012, μέχρις πλήρους εξοφλήσεως, πλέον έξοδα. (β) Σε περίπτωση αύξησης του βασικού καθώς επίσης και του περιθωρίου του επιτοκίου από τη Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λακατάμιας, τότε το πιο πάνω επιτόκιο των 9% θα αυξάνεται ανάλογα. (γ) Απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας είναι όπως οι πιο πάνω αναφερόμενοι εναγόμενοι και το προϊόν εκποίησης της Υποθήκης με αρ. Υ14630/08 πληρώσουν αλληλέγγυα ή/και κεχωρισμένα προς τη Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λακατάμιας το πιο πάνω ποσό, ως η πιο πάνω απαίτηση παράγραφοι (α) και (β). Η ειδοποίηση επιδόθηκε σε όλους τους εναγόμενους, οι οποίοι δεν παρουσιάζονται κατά την ακρόαση της διαιτησίας. Η αιτήτρια Εταιρεία προχώρησε σε απόδειξη της απαίτησης της εναντίον όλων των εναγομένων, στους οποίους επιδόθηκε η ειδοποίηση για παραπομπή τους σε διαιτησία και οι οποίοι δεν παρουσιάζονται κατά την ακρόαση της διαιτησίας. ΑΠΟΦΑΣΗ Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω καθώς και τα ενώπιον μου παρουσιασθέντα έγγραφα και αποδεικτικά στοιχεία που έχουν κατατεθεί από την ενάγουσα Εταιρεία και τα οποία έχουν μονογραφηθεί από εμένα, κρίνονται ως ικανοποιητικά και προχωρώ στην έκδοση Διαιτητικής Απόφασης ως εξής: (α) Όπως ο πιο πάνω Ενυπόθηκος Λογαριασμός υπ' αρ.7224798-3 για €447.406,12.- κεφάλαιο πλέον τόκο 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων δύο φορές το χρόνο και συγκεκριμένα την 30ην Ιουνίου και 31 ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους καθώς επίσης και οποιαδήποτε άλλα έξοδα από σήμερα 10/12/2012 μέχρις εξοφλήσεως πληρωθούν αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως από όλους τους εναγόμενους και το προϊόν εκποίησης της Υποθήκης με αρ. Υ14630/
  12. (β) Έξοδα εξ €200.- πληρωθούν αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως από τους ίδιους (ως η παράγραφος (α)) Η απόφαση του διαιτητή γνωστοποιείται στους εναγόμενους με την επίδοση προσωπικής επιστολής. Λακατάμια, την 10ην Δεκεμβρίου 2012 Διαιτητής » Ας σημειωθεί πως στο φάκελο της διαδικασίας υπάρχει καταχωρημένη ειδοποίηση μετονομασίας των αιτητών, ημερ. 31.08.
  13. Σύμφωνα με την ειδοποίηση αυτή η «Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λακατάμιας - Δευτεράς Λίμιτεδ» έχει συγχωνευθεί με την «Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λίμιτεδ». Η δε «Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λίμιτεδ» μετονομάστηκε, στη συνέχεια, σε «Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ». Η αίτηση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση αρ.1 και 2 («οι καθ΄ων η αίτηση», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου), οι λόγοι της οποίας είναι οι ακόλουθοι:

(1)Το όριο του επίδικου δανείου παρανόμως δεν ήταν ορισμένο.
(2)Κατά παράβασιν των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών, υπήρξε ενεργοποίηση καταχρηστικών ρητρών, παρανόμων τόκων και τόκων υπερημερίας, δικηγορικών και άλλων εξόδων.
(3)Παρεβιάστηκε η κείμενη τραπεζική νομοθεσία με παράνομες χρεώσεις.
(4)Η μεταξύ των μερών συμφωνία είναι άκυρη γιατί αντίκειται στον περί Συμβάσεων Νόμο. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της καθ΄ης η αίτηση αρ.2 η οποία, εν πρώτοις, δηλώνει διευθύντρια των καθ΄ων αρ.
  1. Ακολούθως, η καθ΄ης η αίτηση αρ.2 αρνείται, κατά τρόπον γενικό, τα όσα ο μάρτυς των αιτητών αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του. Όμως, αυτή παραδέχεται πως οι αιτητές παρέσχαν δάνειο στους καθ΄ων η αίτηση αρ.
  2. Τέλος, η καθ΄ης η αίτηση αρ.2 επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και προσθέτει τους εξής δύο: (α) Η αίτηση «είναι πρόωρη και άνευ αντικειμένου» (δείτε στην παρα.1 της ένορκης δήλωσή της). (β) «...η διαδικασία που προνοείται στο νόμο περί συνεργατικών Εταιρειών είναι παράνομη καθότι αντίκειται στο Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των καθ΄ων η αίτηση για πρόσβαση στη δικαιοσύνη» (δείτε στην παρα.6 της ένορκης δήλωσής της). Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Ας σημειωθεί πως, δια της αγόρευσής του, ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ων η αίτηση προωθεί και αναπτύσσει μόνον τον λόγο ένστασης που αφορά στη αντισυνταγματικότητα του Ν.22/
  3. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
(1)Οι λόγοι ένστασης που αφορούν στη νομιμότητα και την επί της ουσίας ορθότητα της διαιτητικής διαδικασίας, απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Μετά την τροποποίηση του άρθρου 52, δια του Ν.171(Ι)/2000, και την προσθήκη του εδ.
(5), η διαδικασία καταχώρισης και εγγραφής διαιτητικής απόφασης στο Πρωτοκολλητείο Επαρχιακού Δικαστηρίου, για σκοπούς εκτέλεσης, δεν μπορεί να έχει ως αντικείμενο την ορθότητα, τυπική και ή ουσιαστική, διαιτητικής απόφασης. Η ορθότητα διαιτητικής απόφασης μπορεί να ελεγχθεί μόνον στα πλαίσια έφεσης που καταχωρίζεται δυνάμει του εδ.
(4)του άρθρου 52. Το εδ.
(5)είναι σαφές και ρητό: «
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2)δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο σύμφωνα με το εδάφιο
(4)ή αν η έφεση κατ΄αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως σαν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Στην απόφαση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας v. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 716, αναφέρονται τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι΄αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης». Παρατίθεται, επίσης, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Νικολάου v. Nέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 (Α) Α.Α.Δ. 707, 714-5: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. ....» (Δείτε, επίσης, την απόφαση Πολιτική Έφεση 87/2011 Μανώλης Χριστοφή v. Συνεργατική Λατσιών, ημερ. 20.06.2014). Παρεθεντικώς αναφέρεται πως πριν την θεσμοθέτηση των ρυθμίσεων που διαλαμβάνει το εδ.
(5)του άρθρου 52, τα πράγματα ήσαν διαφορετικά. Η διαδικασία ενώπιον του διαιτητή και η δικαστική διαδικασία για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ήσαν άρρηκτα συνδεδεμένες και αλληλένδετες. Έτσι, οιαδήποτε πλημμέλεια σημειωνόταν στην πορεία έκδοσης διαιτητικής απόφασης μπορούσε να αποτελέσει επίδικο θέμα στα πλαίσια της δικαστικής διαδικασίας για την καταχώριση και εγγραφή της (Χριστοφόρου κ.α.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 980, 98405, Πιττάκας
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1932, 1935). Στην προκείμενη περίπτωση, το αναντίλεκτο γεγονός πως δεν κατεχωρίστηκε έφεση εναντίον της διαιτητικής απόφασης, ως το εδ.
(4)του άρθρου 52 επιτρέπει, στερεί τους καθ΄ων η αίτηση από τη δυνατότητα να προβάλουν, στα πλαίσια της υπό συζήτησιν αίτησης, λόγους ένστασης που αφορούν στην νομιμότητα της διαιτητικής διαδικασίας και στην τυπική και ουσιαστική ορθότητα της διαιτητικής απόφασης. Δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο της προκείμενης διαδικασίας όσα προβάλλονται ως λόγοι της γραπτής ένστασης. Συγκεκριμένα, δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο της προκείμενης διαδικασίας ισχυρισμοί περί παράνομου ορίου του επίδικου δανείου, περί ενεργοποίησης καταχρηστικών ρητρών, περί παράνομων χρεώσεων στον επίδικο λογαριασμό δανείου και περί παρανομίας της μεταξύ των μερών συμφωνίας.
(2)Ούτε ο λόγος ένστασης σύμφωνα με τον οποίον η διαιτητική διαδικασία επίλυσης μίας διαφοράς, ως ο Ν.22/1985προβλέπει, είναι αντισυνταγματική, είναι βάσιμος. Η διαδικασία διαιτησίας, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 52 του Ν.22/1985, δεν αποτελεί διαδικασία ενώπιον «δικαστικής επιτροπής» ούτε διαδικασία ενώπιον «έκτακτου δικαστήριου». Πρόκειται για μία συγκεκριμένη διαδικασία στην οποία εκουσίως υποβάλλονται συγκεκριμένα πρόσωπα (μεταξύ άλλων, οι συνεργατικές εταιρείες και τα μέλη αυτών) για να επιλύσουν συγκεκριμένες διαφορές τους (διαφορές που σχετίζονται με τις εργασίες των συνεργατικών εταιρειών). Εφ' όσον κάποιος αποκτά την ιδιότητα του μέλους μίας συνεργατικής εταιρείας τεκμαίρεται πως αυτός εκουσίως δέχεται τη δυνατότητα επίλυσης ενδεχόμενων διαφορών του με τη συνεργατική εταιρεία μέσω διαιτησίας. Με άλλα λόγια, εφ' όσον κάποιος αποκτά την ιδιότητα του μέλους μιας συνεργατικής εταιρείας τεκμαίρεται πως αυτός εκουσίως αποποιείται τα δικαιώματα που κατοχυρώνει το Άρθρο 30 του Συντάγματος εν σχέσει με τις διαφορές του με την συνεργατική εταιρεία, οι οποίες ενδεχομένως να προκύψουν στα πλαίσια των εργασιών της δεύτερης. Για το λόγο αυτό οι ρυθμίσεις του άρθρου 52 του Ν.22/1985 δεν είναι αντίθετες ούτε ασύμβατες με το Άρθρο 30 του Συντάγματος. Στην απόφαση The Co-operative Grocery of Vasilia v Haralambos N. Ppirou and others 4 R S C C 12 εξετάστηκε η αντισυνταγματικότητα του προϊσχύσαντος άρθρου 53 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 114 (The Co-operative Societies Law, Cap. 114), του οποίου οι ρυθμίσεις ήσαν παρόμοιες με αυτές του άρθρου 52 του Ν.22/1985. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε το άρθρο 53 του Κεφ. 114 συνταγματικό τονίζοντας το γεγονός πως τα μέλη των συνεργατικών εταιρειών υπάγονται σε διαιτησία εκουσίως. Είναι χρήσιμο να πρατεθεί το ακόλουθο εκτενές απόσπασμα από την απόφαση The Co-operative Grocery of Vasilia v Haralambos N. Ppirou and others (ανωτέρω), στις σελ. 19 και 20: «Coming now to the issue concerning Article 30, such Article safeguards, inter alia, the right of access to the court assigned to any person by or under the Constitution and also lays down that every person shall be entitled in the determination of his civil rights and obligations to a hearing before a court established by law. Article 30 also prohibits the establishment of judicial committees or exceptional courts. Voluntary arbitration does not violate against the above provisions of Article 30, simply because the rights safeguarded therein are such that they may be waived by any person entitled to them in respect of any particular subject or class of subjects and, moreover, such arbitration is, by its very nature, clearly distinguishable from judicial committees or exceptional courts. In the opinion of the Court the form of arbitration provided in section 53, though statutory, is in the nature of voluntary arbitration, for the purpose of Article 30, for the following reasons: Everybody is presumed to know the law and also, everybody is free to form or not to form a co-operative society, to join or not to join, to accept or not to accept office in, or employment with, such a society. Further, section 53 appears to be limited only to disputes concerning the internal administration of co-operative societies, as held in Hussein Shefik v The First Limassol Co-operative Savings Bank Limited, 19 C.L.R. p. 244 and Eleni Zenonos & others v Michael Mylonas & others, 19 C.L.R. p.259, with which decisions this Court sees no reason to disagree. It follows, therefore, that everybody who forms or becomes a member of, or accepts office in, or employment with, a co-operative society, as well as a co-operative society, as such, registered under CAP 114, must be presumed to have entered voluntarily into a legal relationship which includes as one of its terms and characteristics the form of arbitration provided under section 53 in respect of certain disputes. Thus, an agreement that disputes within the ambit of section 53 shall be determined in the manner prescribed therein comes into being and, it follows that the rights safeguarded as above, under Article 30, are deemed to have been waived, to that extent, as in any other case of voluntary arbitration». (Δείτε, επίσης, και τις αποφάσεις In Re Pericleous
(1985)1 C.L.R. 178 και Σίκκης v. Δημοκρατίας
(2002)4 Α.Α.Δ. 605) Στην προκειμένη περίπτωση, οι καθ' ων η αίτηση δεν ισχυρίζονται ότι δεν είναι μέλη των αιτητών. Αντιθέτως, η καθ΄ης η αίτηση αρ.2 παραδέχεται πως οι αιτητές παρέσχαν δάνειο στους καθ΄ων η αίτηση αρ.
  1. Το γεγονός αυτό δηλώνει πως οι καθ΄ων η αίτηση δέχθηκαν την επίλυση ενδεχόμενων διαφορών τους με τους αιτητές μέσω της διαιτησίας που προβλέπει το άρθρο
  2. Το γεγονός πως οι καθ' ων η αίτηση είναι μέλη των αιτητών καθιστά την υπαγωγή των πρώτων στην επίδικη διαιτησία εκούσια. Συνεπώς, ουδεμία παραβίαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος υπήρξε.
(3)Ούτε ο ισχυρισμός περί «πρόωρης και άνευ αντικειμένου» αίτησης ευσταθεί. Το γεγονός ότι οι καθ΄ων η αίτηση δεν προσέβαλαν την διαιτητική απόφαση με έφεση, ως το εδ.
(4)του άρθρου 52 προβλέπει, κατέστησε αυτήν τελική. Οι δε αιτητές επιδιώκουν τώρα την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης της, ως ο νόμος τους επιτρέπει (άρθρο 21 του Κεφ.4). Με βάση όλα τα πιο πάνω, οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Καταληκτικά διαπιστώνεται πως στην προκειμένη περίπτωση πληρούνται οι προϋποθέσεις παροχής άδειας για την καταχώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 10.12.2012, στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης όσον αφορά στους καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και
  1. Η αίτηση επιτυγχάνει. Δίδεται άδεια ως η παράγραφος 1 της αίτησης ημερομηνίας 21.02.
  2. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και
  3. (Υπ)........................................ Α. Κ. Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.