Ελένης Γεωργίου κ.α. ν. Βάσος Λεπτός Λτδ, Αριθμός Αγωγής : 1389/17, 21/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A335 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής : 1389/17 Μεταξύ
- Ελένης Γεωργίου
- Κυπρούλλας Γεωργίου Ενάγουσες - καθ ΄ων η αίτηση ν Βάσος Λεπτός Λτδ Εναγόμενοι - αιτητές Αίτηση ημερομηνίας 13/4/2017 για ακύρωση ή παραμερισμό διατάγματος Ημερομηνία : 21/11/2017 Εμφανίσεις : Για Εναγόμενους - αιτητές : Κίτσα Γεωργιάδου Για Ενάγουσες - καθ' ων η αίτηση: Ιωάννα Κορφιώτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση των εναγομένων για ακύρωση και/ή παραμερισμό του διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς 28/3/2017 και κατέστη απόλυτο την 4/4/2017 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ταυτόχρονα οι εναγόμενοι ζητούν διάταγμα που να επαναφέρει την αίτηση ημερομηνίας 23/3/2017 με οδηγίες για καταχώρηση ένστασης από τους εναγόμενους. Το δεύτερο αιτητικό της αίτησης τελεί υπό την προϋπόθεση επιτυχίας του πρώτου και ως εκ τούτου θα εξεταστεί πρώτα το αιτητικό Α της αίτησης για ακύρωση ή παραμερισμό του προσωρινού διατάγματος που κατέστη απόλυτο την 4/4/
- Η υπό κρίση αίτηση ερείδεται επί των άρθρων 31 και 32 του περί Δικαστηρίων νόμου στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 Δ.26 ,Δ.33, Δ.48 στις αρχές της επιείκειας ,στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου και στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ παραλήπτη διαχειριστή των εναγομένων και Κίτσας Γεωργιάδη Δικηγόρου . Οι ενάγουσες την 28/6/2017 καταχώρισαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης . Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
- Η καταχωρηθείσα αίτηση ημερ. 13.4.2017 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή δεν πληρούνται οι απαραίτητες από τον Νόμο και/ή Νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή την έγκριση των επιδιωκόμενων θεραπειών.
- Δεν προβάλλονται σοβαροί και/ή εύλογοι και/ή δικαιολογημένοι λόγοι και/ή αιτίες για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 4.4.
- Η Ένορκη Δήλωση στην οποία στηρίζεται η αίτηση ημερομηνίας 13.4.2017 και/ή η Εναγόμενη δεν αποκαλύπτει και/ή δεν απέδειξε συζητήσιμη και/ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και/ή ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων από τις Ενάγουσες διαταγμάτων και/ή αντίθετα επιβεβαιώνει την ανάγκη και/ή το δικαιολογημένο στην έκδοση των εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 28.3.2017 και/ή 4.4.
- Η Εναγόμενη δεν προβάλλει καμία εύλογη αιτία και/ή κανένα σοβαρό λόγο ο οποίος να δικαιολογεί την παράλειψη της να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου την 4.4.2017 ημερομηνία κατά την οποία κατέστη απόλυτο το προσωρινό διάταγμα ημερ. 28.3.2017 και/ή οι σχετικοί ισχυρισμοί της δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
- Η αίτηση ημερομηνίας 13.4.2017 δεν γίνεται καλόπιστα αλλά αποσκοπεί στην παρεμπόδιση και καθυστέρηση απονομής της δικαιοσύνης.
- Τυχόν παραμερισμός του διατάγματος ημερομηνίας 4.4.2017 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής θα είναι αντίθετος με την ανάγκη ταχείας απονομής της δικαιοσύνης και τη διασφάλιση της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων και/ή διαταγμάτων χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Η ένσταση των εναγουσών συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ενάγουσας 1 καθ' ης η αίτηση. Διαδικασία - Γεγονότα Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων, αφού κανένας εκ των διαδίκων δεν ζήτησε αντεξέταση και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης έκαστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. (Βλέπε τις υποθέσεις, Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 , Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377 και Α Messios & Sons Ltd κ.α v Ανδρέας Λεωνίδα Π.Ε 277/2007 ΗΜΕΡ 18/2/2010 ) Η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγομένων-αιτητών επικέντρωσε την αγόρευσή της στην βάση του άρθρου 32
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 εισηγούμενη ότι συντρέχει στην παρούσα εύλογη αιτία για ακύρωση του επίδικου διατάγματος. Συνέδεσε η συνήγορος την εύλογη αίτια με τη διασφάλιση του Συνταγματικού δικαιώματος των αιτητών να ακουστούν κατά την εκδίκαση της αίτησης για την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Στον αντίποδα ,η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι νομική θεμελίωση για την υπό κρίση αίτηση μπορεί να παράσχει η Δ.48 Θ 11, η οποία προνοεί ότι, όταν ένα διάταγμα συνταχθεί μπορεί να τροποποιηθεί ή παραμερισθεί όπως η απόφαση για να καταλήξει όμως ότι στην παρούσα δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία για τον παραμερισμό αποφάσεων. Νομική Πτυχή Η δυνατότητα του δικαστηρίου να παραμερίσει ενδιάμεσο διάταγμα που κατέστη απόλυτο στην απουσία των εναγομένων αναλύθηκε στην καλά γνωστή αυθεντία στην υπόθεση Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν Sazen Food Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 1283. Στην πιο πάνω απόφαση επιδοκιμάστηκε η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει την αίτηση παραμερισμού, επειδή δεν ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις της ύπαρξης ικανοποιητικής δικαιολογίας τόσο για τη μη εμφάνιση των εναγομένων στο Δικαστήριο κατά την ημέρα της ακρόασης όσο και για τη μη δικαιολόγηση του χρόνου που διέρρευσε από τον χρόνο της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό. Από την πιο πάνω απόφαση συνάγεται ότι οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό αποφάσεων ισχύουν σε παρόμοιες με την υπό κρίση αιτήσεις. Παρόλο που η γραπτή αγόρευση των αιτητών επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη επιχειρηματολογίας μόνο για την ακύρωση του διατάγματος υπό το άρθρο 32
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, εντούτοις, επειδή στην αίτηση καταγράφονται οι σχετικοί με τον παραμερισμό αποφάσεων θεσμοί, κρίνω ορθότερο να εξετάσω το ζήτημα παραμερισμού του διατάγματος υπό το φως της απόφασης Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας πιο πάνω Η νομολογία αναγνωρίζει τη διάκριση μεταξύ των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, κανονικά (regular) και των αποφάσεων που εκδόθηκαν ερήμην, μη κανονικά (irregular). Μεταξύ των αποφάσεων που θεωρούνται ότι εκδόθηκαν μη κανονικά περιλαμβάνονται εκείνες στις οποίες δεν έγινε νομότυπη επίδοση, Στις περιπτώσεις όπου η απόφαση εκδόθηκε μη κανονικά, η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι εναγόμενοι - αιτητές έδειξαν ότι είχαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο παράγοντας καθυστέρηση. Σχετικά Ηλία Μανώλη ν Ελληνική Τράπεζα ( Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ECLI:CY:AD:2017:A37, Π.Ε 413/11 ημερ 3/2/2017. Στην περίπτωση των αποφάσεων που εκδόθηκαν κανονικά ο παραμερισμός της απόφασης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται υπό την αίρεση κατάδειξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης και δικαιολόγησης της μη εμφάνισης και της όποιας τυχόν καθυστέρησης στην καταχώριση της αίτησης. Θεμελιακή επί του προκειμένου είναι η Αγγλική απόφαση Evans v. Barttam
(1937)2 All ER 646, της οποίας οι αρχές έχουν υιοθετηθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 ΑΑΔ 26, Milouca Motor Tr. Ltd v. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 28, Bush κ.α. v. Γιανννή
(2001)1 ΑΑΔ 1342. Το νομότυπο της επίδοσης. Παρόλο που στην ένορκη δήλωση του κου Αβραάμ, που συνοδεύει την αίτηση, καταγράφεται ο ισχυρισμός ότι η αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος θα έπρεπε να επιδοθεί στον ίδιο ως παραλήπτη -διαχειριστή, αντί στον διευθυντή της εταιρείας, εντούτοις στη γραπτή αγόρευση των αιτητών δεν προωθείται και δεν αναπτύσσεται επιχειρηματολογία αναφορικά με το νομότυπο ή όχι της επίδοσης. Ενόψει του ότι το νομότυπο της επίδοσης άπτεται του θεμελίου της διαδικασίας και υπάρχει σχετικός ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση, καθίσταται αναγκαίο να κριθεί από το δικαστήριο παρά το ότι δεν αναπτύχθηκε ως λόγος παραμερισμού στην αγόρευση των εναγομένων-αιτητών. Ο κος Αβραάμ δηλώνει ότι διορίστηκε την 19/5/2016 παραλήπτης διαχειριστής των εναγομένων από την Alpha Bank Cyprus Ltd. Το υπό εξέταση ζήτημα συνδέεται με τις έννομες συνέπειες που επιφέρει ο διορισμός παραλήπτη διαχειριστή στις εξουσίες των διευθυντών της εταιρείας. Στην απόφαση Χατζηρούσος Νίνος Α., υπό την ιδιότητά του ως παραλήπτης της Εταιρείας Y Liasides Developers Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1703 κρίθηκαν τα ακόλουθα : «Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα και με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της» Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι οι εξουσίες των διευθυντών της εταιρείας σταματούν μόνο σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία που καλύπτει το ομόλογο. Συνεπώς, για να κριθεί το κατά πόσο οι διευθυντές της εταιρείας δεν είχαν εξουσία να παραλάβουν την επίδοση της αγωγής ή να χειριστούν τα της παρούσας αγωγής, ή το κατά πόσο η επίδοση της αγωγής έπρεπε να γίνει στον Μιχάλη Αβραάμ, εξαρτάται από το περιεχόμενο του ομολόγου που ενεργοποιήθηκε. Παρά ταύτα δεν έχει επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση το ομόλογο, στη βάση του οποίου διορίστηκε ο κος Αβραάμ ως διαχειριστής, ώστε να δυνηθεί το δικαστήριο να εξάξει οποιοδήποτε συμπέρασμα εν σχέση με το εύρος των εξουσιών του κου Αβραάμ ως παραλήπτη διαχειριστή. Συνεπώς δεν έχει τεθεί οτιδήποτε επί του οποίου να μπορεί να βασισθεί το δικαστήριο και να κρίνει ότι η επίδοση του επίδικου διατάγματος και των συναφών εγγράφων δεν ήταν νομότυπη και ότι εμφιλοχώρησε οποιαδήποτε ακυρότητα ή παρανομία στη διαδικασία. Συνακόλουθα δεν τίθεται θέμα αντικανονικής επίδοσης και η παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να υπαχθεί στις περιπτώσεις αποφάσεων που εκδόθηκαν αντικανονικά. Συνδρομή των προϋποθέσεων παραμερισμού του Διατάγματος Στη θεμελιακή απόφαση Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν Sazen Food Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 1283 κρίθηκε ότι εφαρμόζονται και σε παρόμοιας φύσης αιτήσεις οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό αποφάσεων. Στην απόφαση Iason Travel Tours Ltd v. L. Passias Travel Ltd
(2013)1 A.A.Δ. 402 έχουν συνοψισθεί οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για να επιτύχει αίτηση παραμερισμού: «Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπ' όψη από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγους για την απόρριψη της αίτησης. (Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης πιο πάνω)». Εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση Υπενθυμίζεται ότι αντικείμενο της διαδικασίας έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος δεν είναι η διαπίστωση του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά οι σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Ερωτοκρίτου & Αρτέμη Διατάγματα Injuctions σελ 365. Στην πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνου Λόρδου κ.α ν Πέτρου Σιακόλα κ.α Πολιτική Έφεση Ε 143/2015 ημερ 27/3/2017 επαναεπιβεβαιώθηκε η θέση ότι κατά το στάδιο εκδίκασης αίτησης για έκδοση ή οριστικοποίηση ενδιάμεσου διατάγματος το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας πέραν του ό,τι είναι αναγκαίο για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας που συνίστανται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και οι σχετικές αρχές της νομολογίας. Ταυτόχρονα έχει επανειλημμένα νομολογηθεί ότι η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, συνιστά πρωταρχικό, παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης. Μάλιστα σύμφωνα με τη νομολογία δεν αρκεί ο αιτητής να προβάλει γενικόλογους ή αόριστους ισχυρισμούς αλλά απαιτείται όπως προβάλει θετικά γεγονότα με τρόπο πειστικό. NSM Democars Ltd κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Εφ. 121/2010 ημερ. 14.10.15 Στην Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, έχουν κριθεί τα ακόλουθα εν σχέση με την έννοια της λογικοφανούς υπεράσπισης: «Κανένα θετικό γεγονός δεν προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του εφεσείοντος που να στοιχειοθετεί υπεράσπιση. Τούτο σε συνδυασμό με την απουσία ουσιαστικής αμφισβήτησης του προσαχθέντος εγγράφου που φέρει την υπογραφή του, απογυμνώνει την υπεράσπιση του νομιμοποιητικού ερείσματος. Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας· υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Η ανάγκη προβολής θετικών γεγονότων που να στοιχειοθετούν συζητήσιμη υπεράσπιση δεν ατονεί, επειδή αντικείμενο της αίτησης είναι ο παραμερισμός ενδιαμέσου διατάγματος. Αυτό που αναμένεται είναι ότι ο αιτητής θα προβάλει λογικοφανή υπεράσπιση που να καθιστά συζητήσιμο το εάν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της ύπαρξης του αγώγιμου δικαιώματος εν σχέση πάντα με τις τρεις προϋπόθεσες που πρέπει να συντρέχουν για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος. Παρενθετικά τονίζεται ότι η αξίωση των εναγουσών ερείδεται επί μη τιμηθεισών επιταγών και οφειλομένων δεδουλευμένων μισθών. Οι ενάγουσες επισύναψαν στην αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος τις επίδικες επιταγές καθώς και επιστολές των εναγομένων υπογραμμένες από τον αρχιλογιστή των εναγομένων Στην υπό κρίση υπόθεση ο ενόρκως δηλών Μιχάλης Αβραάμ αναφέρεται στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως του στα γεγονότα της αγωγής. Αρκείται ο ενόρκως δηλών στο ν' αναφέρει ότι σχετικά με τις επίδικες επιταγές η ενάγουσα μπορεί να προσφύγει στο ποινικό δικαστήριο και σε σχέση με τις επιστολές (τεκμήρια 2,3 4(α) και 4(β) επί της αιτήσεως για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος ) που στάλθηκαν από τους εναγόμενους μέσω του αρχιλογιστή τους Ανδρέα Αλεξάνδρου, ότι αυτές στάλθηκαν χωρίς τις οδηγίες των διευθυντών της εταιρείας ή του ιδίου. Παράλληλα στην παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως προβάλλει τον νομικό ισχυρισμό ότι η ενάγουσα είναι προνομιούχος πιστωτής και η σειρά καθορίζεται από τη Νομοθεσία. Τα πιο πάνω αποτελούν τους ισχυρισμούς που προβάλλονται ως υπεράσπιση. Προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι δεν αμφισβητείται η οφειλή που προκύπτει από τις επίδικες επιταγές ενώ ως προς τα τεκμήρια 2,3 4(α) και 4(β) αυτό που εγείρεται ως υπεράσπιση είναι ότι αυτά αποστάληκαν χωρίς τις οδηγίες των διευθυντών ή του ιδίου και όχι ότι δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα ώστε να αμφισβητείται η βάση της αξίωσης της ενάγουσας. Η απλή δήλωση περί αποστολής των εν λόγω τεκμηρίων χωρίς οδηγίες δεν συνεπάγεται αμφισβήτηση του περιεχόμενου τους αλλά γενικόλογο ισχυρισμό άνευ ουσιαστικής σημασίας. Επιπρόσθετα σημειώνεται ότι ο ενόρκως δηλών Μιχάλης Αβραάμ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση , δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά ή νύξη περί ενδεχόμενης μη συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Στη βάση των πιο πάω κρίνω ότι οι προβαλλόμενοι , ως υπεράσπιση ισχυρισμοί, παρέμειναν θέσεις καταλήξεις χωρίς πνοή και χωρίς βαρύτητα (NSM Democars Ltd ανωτέρω) και ως εκ τούτου κρίνω ότι οι αιτητές απέτυχαν να παρουσιάσουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, Δικαιολόγηση της μη Εμφάνισης κατά τη Δικάσιμο Ακόμα όμως και εάν κριθεί ότι οι αιτητές-εναγόμενοι παρουσίασαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου μπορεί ν' ασκηθεί εναντίον της έγκρισης του αιτήματος παραμερισμού εάν διαπιστωθεί ότι οι αιτητές δεν επεξήγησαν επαρκώς τον λόγο μη εμφάνισης τους κατά τη δικάσιμο. Προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι- αιτητές κλήθηκαν από τον δικαστικό κλητήρα 2 φόρες ήτοι στις 9:30 π.μ και 9:52 π.μ και ουδείς εμφανίσθηκε. Όπως έχει κριθεί στην Shacolas v. Universal Life
(1984)1 C.L.R. 47 «τα πρακτικά της δίκης αποτελούν τον αναντικατάστατο οδηγό για τα διαδραματισθέντα στη δίκη.» Σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι οι εναγόμενοι -αιτητές κλήθηκαν και δεν εμφανίσθηκαν. Στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η δικηγόρος των εναγομένων -αιτητών μετέβει στο δικαστήριο για να εμφανισθεί στις 9 π.μ αλλά δεν εντόπισε κάποιο συνάδελφο της και έτσι ασχολήθηκε με άλλες υποθέσεις και στις 11 :00 π.μ επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τους δικηγόρους των εναγουσών -καθ' ων η αίτηση οπόταν, και πληροφορήθηκε ότι το προσωρινό διάταγμα κατέστη απόλυτο. Προβάλλει συνεπώς η πλευρά των εναγομένων αιτητών ως εξήγηση της μη εμφάνισης τη θέση ότι η συνήγορος που θα τους εκπροσωπούσε ήταν απασχολημένη σε άλλες υποθέσεις. Ασφαλώς η πιο πάνω υποχρέωση της συνηγόρου των αιτητών για εμφάνιση ενώπιον άλλων δικαστηρίων δεν την απαλλάσσει από την υποχρέωση να προβεί στις αναγκαίες διευθετήσεις ή να ενημερώσει το δικαστήριο για το κώλυμα της να εμφανισθεί, ιδίως υπό το φως του ισχυρισμού ότι στις 9 :00 π.μ ήταν παρούσα στο χώρο του δικαστηρίου. Όπως έχει κριθεί νομολογιακά στην υπόθεση Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν Sazen Food Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 1283 : «Η υποχρέωση εμφάνισης σε άλλο Δικαστήριο δεν απαλλάττει το συνήγορο, αφού οφείλει να προβεί στις αναγκαίες διευθετήσεις εκ των προτέρων, είτε για να εμφανισθεί, ή για να πληροφορήσει το Δικαστήριο για το κώλυμα του, ή για να ζητήσει αναβολή.» Υπό το φως των ανωτέρω κρίνω ότι η εξήγηση που προβάλλεται για τη μη εμφάνιση των εναγομένων - αιτητών κατά την ορισθείσα ημερομηνία δεν είναι ικανοποιητική. Συνεπώς κρίνω ότι ακόμα και εάν οι αιτητές επεδείκνυαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση , ενόψει τη μη ικανοποιητικής εξήγησης της μη εμφάνισης τους, η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου θα ασκείτο εναντίον της έγκρισης του αιτήματος παραμερισμού. Εύλογη Αιτία προς ακύρωση του διατάγματος Κατά την ακρόαση της αίτησης η πλευρά των εναγομένων -καθ' ων η αίτηση βάσισε την επιχειρηματολογία της στο άρθρο 32
(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Οιovδήπoτε παρεμπίπτov διάταγμα, εκδoθέv συμφώvως τω εδαφίω
(1), δύvαται vα εκδoθή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις ως τo δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και τo δικαστήριov δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, επί απoδείξει ευλόγoυ αιτίας, vα ακυρώση ή τρoπoπoιήση oιovδήπoτε τoιoύτov διάταγμα.» Η πλευρά των εναγομένων επικέντρωσε την αγόρευση της στην ανάπτυξη της θέσης ότι το υπό κρίση διάταγμα θα πρέπει ν' ακυρωθεί στη βάση του πιο πάνω άρθρου. Στην αγόρευση των εναγομένων-αιτητών η επικαλούμενη εύλογη αιτία διασυνδέθηκε με το δικαίωμα των εναγομένων να ακουστούν κατά την εκδίκαση της αίτησης για έκδοση του επίδικου διατάγματος. Αναντίρρητα, κάθε διάδικος δικαιούται να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους αυτών, και να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του δικαστηρίου. Τα πιο πάνω πηγάζουν από το άρθρο 30 του Συντάγματος και η νομολογία έχει αναγνωρίσει ως λόγο παραμερισμού απόφασης την παραβίαση των πιο πάνω δικαιωμάτων. Σχετικά Sekavin v. Ship "Platon Ch"
(1987)1 Α.Α.Δ., 69, Νικόλας Γιωργαλλίδης v. Χρυσοστόμου Χρίστου (Ττομή)
(1997)1(Α) ΑΑΔ 247, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν . Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1(A) Α.Α.Δ. , 43 . Ασφαλώς η νομολογία συναρτά την άσκηση των πιο πάνω δικαιωμάτων με τη μη νομότυπη επίδοση του δικαστικού διαβήματος, ώστε, σε περίπτωση έκδοσης απόφασης ένεκα αντικανονικής επίδοσης, ο διάδικος να δικαιούται αυτοδίκαια σε παραμερισμό απόφασης αφού στην περίπτωση αντικανονικής επίδοσης ο διάδικος δεν έχει πληροφορηθεί για τη δικαστική διαδικασία και ένεκα τούτου στερήθηκε τη δυνατότητα να προβάλει τη θέση του ενώπιον του Δικαστηρίου. Η νομολογία δεν έχει προχωρήσει να αναγνωρίσει απόλυτο και άνευ όρων δικαίωμα του διαδίκου να εμφανίζεται όποτε επιθυμεί στη διαδικασία, ώστε, όποτε και για οποιοδήποτε λόγο δεν εμφανιστεί στη διαδικασία, να διατηρεί δικαίωμα παραμερισμού επικαλούμενος το δικαίωμα του να ακουστεί στη διαδικασία. Υιοθέτηση τέτοιας προσέγγισης θα άφηνε την οποία δικαστική διαδικασία έρμαιο στις διαθέσεις του όποιου διαδίκου, ο οποίος θα μπορούσε όποτε επιθυμούσε να μην εμφανίζεται και ακολούθως να ζητά παραμερισμό ή ακύρωση της απόφασης. Στην υπό κρίση υπόθεση προβάλλεται ως εύλογη αιτία παραμερισμού και ακύρωσης του επίδικου διατάγματος η εξήγηση που προβλήθηκε περί μη εμφάνισης και κρίθηκε ανωτέρω ως μη ικανοποιητική . Θα συνιστούσε αντινομία εάν το δικαστήριο έκρινε τη δικαιολογία μη εμφάνισης μη ικανοποιητική για σκοπούς παραμερισμού της απόφασης και ταυτόχρονα ικανοποιητική και εύλογη αίτια ακύρωσης του διατάγματος. Παράλληλα το να κριθεί ως εύλογη αίτια ακύρωσης του διατάγματος η μη εμφάνιση που προκύπτει από λόγο που οφείλεται σε υποχρέωση εμφάνισης σε άλλο Δικαστήριο θα αντιστρατευόταν νομολογιακά καθιερωμένες αρχές οι οποίες καθιστούν μια τέτοια δικαιολογία μη ικανοποιητική εξήγηση. Προβάλλεται επίσης το επιχείρημα ότι η υπό εξέταση διαδικασία δεν αφορά σε τελική απόφαση αλλά ένα προσωρινό μέτρο και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να εξισορροπήσει το δικαστήριο μεταξύ του δικαιώματος του ενός διαδίκου να ακουστεί και της ανάγκης διασφάλισης της τελεσιδικίας. Το πιο πάνω επιχείρημα απαντάται ευθέως από τα όσα έχουν κριθεί στην απόφαση Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν Sazen Food Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 1283. «Αναφορικά με το δικαίωμα διαδίκου να ακουστεί, που διασφαλίζεται με το άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά επεσήμανε πως αυτό πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μιας υπόθεσης σε εύλογο χρόνο δυνάμει του άρθρου 30.2, που και αυτό συνιστά θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργίας της δικαστικής εξουσίας. Τα άρθρα αυτά εξετάστηκαν και στην υπόθεση Μουγής ν. Σπανούδη
(1996)1 Α.Α.Δ. 997, όπου λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Το δικαίωμα του εφεσείοντα να ακουσθεί - το οποίο επικαλείται - διασφαλίζεται από το άρθρο 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο. Έχει δε νομολογηθεί ότι η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας (Αρέστη ν. Ηλία
(1991)1 Α.Α.Δ. 984, 988).» Στην υπό κρίση υπόθεση τόσο το μονομερώς εκδοθέν διάταγμά όσο και τα αναγκαία συνοδευτικά έγγραφα επιδόθηκαν δεόντως στους αιτητές. Οι αιτητές δεν εμφανίστηκαν κατά την ημερομηνία που το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο και το δικαστήριο δεν είχε άλλη επιλογή από το να ακούσει τον παρόντα διάδικο που ήθελε να ακουστεί . Westside Engineering Ltd, τώρα μετονομασθείσα σε Westside Enterprises Ltd ν. A Soulis Enterprises Ltd,
(2004)1 Α.Α.Δ.
- Τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Αβραάμ και όσα ανέπτυξε η συνήγορος των αιτητών δεν μπορούν να αποτελέσουν εύλογη αίτια για ακύρωση του διατάγματος . Αντίθετα, τυχόν ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 4/4/2017 με προμετωπίδα τον προβαλλόμενο λόγο μη εμφάνισης θα έπληττε αδικαιολόγητα τα δικαιώματα των εναγουσών για απονομής της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο και την αρχή τελεσιδικίας των αποφάσεων. Συνακόλουθα κρίνω ότι τα όσα, οι εναγόμενοι -αιτητές , έχουν θέσει ενώπιον του δικαστηρίου δεν θεμελιώνουν και δεν συνιστούν εύλογη αιτία για ακύρωση του διατάγματος που κατέστη απόλυτο την 4/4/
- Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται στο σύνολο της. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγουσών και εναντίον των εναγομένων ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. ΕΔ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο