ΛΟΪΖΟΣ ΠΗΛΑΒΑΚΗΣ ν. ΛΟΪΖΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, Αρ. Αγωγής: 5055/09, 8/12/2017

(1)‑

(7)και 8Α(α) και (β) αντίστοιχα, της Έκθεσης Απαίτησης. Ως προς το πρώτο ποσό, σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης, πρόκειται για το συνολικό κόστος ειδικώς προσδιορισθέντων οικοδομικών εργασιών που πρέπει να εκτελεστούν για αποκατάσταση ζημιάς, που κατ' ισχυρισμό του Ενάγοντα, προκάλεσε ο Εναγόμενος σε χωράφι του διά της καταστροφής/κατεδάφισης πετρόχτιστης δόμης. Ως προς το δεύτερο πιο πάνω αναφερόμενο ποσό, ως προκύπτει από την παράγραφο 8Α της Έκθεσης Απαίτησης, πρόκειται για χρήματα που δαπανήθηκαν από τον Ενάγοντα για τις υπηρεσίες, συμβουλές και δια ζώσης ένορκη κατάθεση από εμπειρογνώμονα σύμβουλο αγρονόμο τοπογράφο μηχανικό. Η πρώτη αίτηση τροποποίησης Στις 10.04.2017, και ενώ η ακροαματική διαδικασία της αγωγής είχε αρχίσει (άρχισε στις 07.11.16 και είχε ήδη ολοκληρωθεί η μαρτυρία του Ενάγοντα και είχε ακουστεί μέρος της κυρίως εξέτασης της κυρίας Μάγδας Ορφανίδου (ΜΕ2) αγρονόμος τοπογράφος μηχανικός)[2] ο Ενάγοντας καταχώρησε αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησής του, με την οποία επιζητούσε όπως τροποποιηθεί το δικόγραφό του εις τρόπο που να απαιτεί αποζημιώσεις και για τα έξοδα που υπέστη και θα συνεχίζει να υπόκειται ένεκα της ανάγκης διορισμού της ΜΕ2. Στα πλαίσια της ρηθείσας αίτησης, στις 2.5.2017, εκ συμφώνου, εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, με αποτέλεσμα, η τροποποιημένη πλέον Έκθεση Απαίτησης, να περιλαμβάνει τη νέα παράγραφο 8Α (αναφέρθηκε ανωτέρω), καθώς επίσης και τη νέα παράγραφο 10Α, στην οποία και συγκεκριμενοποιούνται πλέον, αφενός το ποσό που αφορά στις εργασίες που πρέπει να εκτελεστούν για την αποκατάσταση της ισχυριζόμενης ζημιάς, και αφετέρου το ποσό που θα πρέπει να καταβληθεί σε σχέση με το διορισμό της ΜΕ2. Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι, ως είναι συνταγμένη η Έκθεση Απαίτησης, ο τύπος, το είδος, η μέθοδος και η όψη των τελικών εργασιών, που κατά τον Ενάγοντα πρέπει να διενεργηθούν για αποκατάσταση των ισχυριζόμενων ζημιών που προκάλεσε ο Εναγόμενος, προσδιορίζονται ειδικά στην παράγραφο 8

(1)-

(7)τούτης. Συνέχιση ακροαματικής διαδικασίας Μετά την έγκριση της τροποποίησης, καταχωρήθηκαν άμεσα (την ίδια μέρα) τα τροποποιημένα δικόγραφα των 2 πλευρών και δηλώθηκε από πλευράς του Ενάγοντα ότι η ήδη καταχωρηθείσα Απάντησή του, κάλυπτε τις ανάγκες δικογράφησης και δεν επιθυμούσε να καταχωρήσει τροποποιημένη. Άμεσα, την ίδια μέρα, και δη στις 02.05.2017, όταν και εγκρίθηκε η αίτηση τροποποίησης, συνεχίστηκε και η ακροαματική διαδικασία διά της συνέχισης της ένορκης κατάθεσης της ΜΕ

1. Ακολούθως, ο Ενάγοντας, προς υποστήριξη της δικογραφημένης θέσης του περί του ότι, η ζημιές που κατ' ισχυρισμό προκάλεσε ο εναγόμενος δύνανται να αποκατασταθούν μόνο δια της εκτέλεσης των εργασιών που αναφέρονται ειδικά στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης, κάλεσε τον Άντρο Ευαγγέλου (ΜΕ3), του οποίου η μαρτυρία περατώθηκε στις 23.05.
2. Στις 22.06.2017, ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιάστηκε ο Παναγιώτης Κοντεάτης (ΜΕ4) για να καταθέσει ενόρκως εκ μέρους του Ενάγοντα. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, επιχειρήθηκε να κατατεθεί, ως τεκμήριο, έκθεση που ετοίμασε, με βάση την οποία, θα προωθείτο πλέον, για πρώτη φορά, η θέση ότι, για την αποκατάσταση των ζημιών που, κατά τον Ενάγοντα, προκάλεσε ο Εναγόμενος, ήταν δυνατή η εκ νέου κατασκευή της πετρόχτιστης δόμης, ως, δηλαδή, ήταν κτισμένη πριν την καταστροφή της. Πρόκειται στην ουσία για λύση εντελώς διάφορη από αυτήν που αναφέρεται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Και τούτο γιατί, αυτό που ο Ενάγοντας απαιτεί στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης, είναι την εκτέλεση διαφόρων εργασιών ώστε να ανεγερθεί τοίχος κατασκευασμένος από οπλισμένο σκυρόδεμα με εξωτερική όψη fair face. Η προσπάθεια αυτή του Ενάγοντα, και δη να καταχωρήσει ως τεκμήριο την έκθεση του ΜΕ4, αντιμετώπισε την ένσταση του συνηγόρου του Εναγόμενου επί τη βάση ότι το περιεχόμενο της δεν σχετίζεται με τα επίδικα ζητήματα της αγωγής. Το Δικαστήριο, με σχετική ενδιάμεση απόφασή του, αποδεχόμενο την ένσταση του Εναγόμενου, δεν επέτρεψε την κατάθεση της έκθεσης του ΜΕ4 ως τεκμήριο. Ακολούθησε αίτημα αναβολής από πλευράς του Ενάγοντα, ώστε να προωθηθεί νέο αίτημα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, με σκοπό να δυνηθεί να παρουσιάσει τη μαρτυρία του ΜΕ
3. Παρά της ένστασης που υπεβλήθη από πλευράς του Εναγόμενου, το Δικαστήριο, με έτερη ενδιάμεση απόφασή του, ενέκρινε το αίτημα αναβολής, με αποτέλεσμα, στις 23.06.2017 να καταχωρηθεί η επίδικη αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Η επίδικη αίτηση τροποποίησης Με την επίδικη αίτησή του, ο Ενάγοντας επιθυμεί να περιληφθούν στο δικόγραφο της απαίτησής του ισχυρισμοί σχετικοί με τον διορισμό του ΜΕ4, καθώς επίσης και της ανάγκης κάλυψης των εξόδων του, και να αντικατασταθούν οι λεπτομέρειες της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης, ώστε, πλέον, ο Ενάγοντας, εις αποκατάσταση των ζημιών που κατ' ισχυρισμό του προκάλεσε ο Εναγόμενος, να απαιτεί την ανέγερση πετρόχτιστης δόμης και όχι τοίχου κατασκευασμένου με οπλισμένο σκυρόδεμα εξωτερικής όψης fair face, ως απαιτείται μέχρι σήμερα. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ. θ 1‑ 5, Δ.48 θ. θ 1, 2, 4, 7 και 9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου Άρθρα 31 και 41, επί του Άρθρου 30 του Συντάγματος και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Ενάγοντα. Σε αυτήν, ο Ενάγοντας αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Ως προς την ανάγκη να εγκριθεί η αίτησή του, αλλά και τον χρόνο που τούτη καταχωρήθηκε, σχετικές είναι οι αναφορές του στις παραγράφους 3 μέχρι και 10, τις οποίες θεωρώ, ορθότερο, στο σημείο αυτό, να παραθέσω αυτούσιες. «
4. Η Ακρόαση της υπόθεσης αυτής έχει αρχίσει με την κατάθεση εμένα και άλλων δύο μαρτύρων. Πριν από την καταχώρηση (προφανώς εννοεί κατάθεση) του Μ.Ε.3 ο Εναγόμενος προέβει σε ορισμένες εργασίες στο ΧΩΡΑΦΙ στην προσπάθεια του να ξανακατασκευαστεί την δεύτερη δόμη την οποία αυτός είχε καταστρέψει.
5. Η προσπάθεια του Εναγομένου δεν πέτυχε. Αυτός τοποθέτησε κάποιες πέτρες με άτακτο και αδέξιο τρόπο σε ύψος δύο μέτρων αντί τριών και με μεγάλη κλίση προς τα μέσα και με κίνδυνο να καταρρεύσει η δόμη. Αποτέλεσμα είναι ότι η δόμη που ισχυρίζεται ο Εναγόμενος ότι κατασκεύασε θα πρέπει να χαλασθεί και να ξαναγίνει από την αρχή.
6. Λόγω των πιο πάνω αναγκάσθηκα ξανά να αποταθώ σε Ειδικό Πολιτικό Μηχανικό τον Παναγιώτη Κοντεάτη ο οποίος επεσκέφθη το ΧΩΡΑΦΙ επιθεώρησε και κατέγραψε την κατάσταση και ετοίμασε φωτογραφίες και έκθεση την οποία προσπάθησε να καταθέσει στο Δικαστήριο την 22.06.
8. Μετά από ένσταση του Δικηγόρου του Εναγομένου και απόφασης του Δικαστηρίου δεν επετράπη η κατάθεση της Έκθεσης του Μ.Ε.4 Εμπειρογνώμονα Παναγιώτη Κοντεάτη, τον οποίο πλήρωσα το ποσό των €714.- τα οποία αξιώ εναντίον του Εναγομένου.
9. Σύμφωνα με τον άνω εμπειρογνώμονα το συνολικό κόστος για την επαναφορά της καταστραφείσας από τον Εναγόμενο δόμης στην προτέραν κατάσταση θα είναι €17.025,00.- το οποίο ποσό θα αξιωθεί από τον Εναγόμενο και θα δικογραφηθεί στην Έκθεση Απαίτησης σε αντικατάσταση του μεγαλύτερου ποσού που εκτίθεται στην παράγραφο 8

(1)-

(7)της Έκθεσης Απαίτησης.

1. Όλα τα ποσά τα οποία εκθέτω στις παραγράφους 6 και 7 πιο πάνω δεν έχουν δικογραφηθεί ούτε στη Οπισθογράφηση Απαιτήσεως του Κλητηρίου Εντάλματος αλλά ούτε στην Έκθεση Απαίτησης, λόγω του ότι αυτά έχουν διενεργηθεί και προκύψει μετά την κατάθεση των πιο πάνω δικογράφων τα οποία τροποποιήθηκαν με Διάταγμα του Σεβ. Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.05.2017 και για αυτό τον λόγο η μη δικογράφηση τους θα αποτελεί κώλημμα για την διεκδίκηση τους από εμένα.
2. Με την επιδιωκόμενη με την Αίτηση μου τροποποίηση, επιδιώκεται η δικογραφική τακτοποίηση της απαίτησης μου τόσο αυτής για την οποία έχω ήδη δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο όσο και εκείνης για την οποία προτίθεται όπως παρουσιάσει ο Μ.Ε.4 μάρτυρας Παναγιώτης Κοντεάτης πολιτικός μηχανικός.
3. Η αιτούμενη με την επισυνημμένη Αίτησή μου τροποποίηση γίνεται καλή τη πίστη και δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στον Εναγόμενο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Περαιτέρω εκθέτει με περισσότερη σαφήνεια και ακρίβεια τους ισχυρισμούς - θέσεις μου στην παρούσα υπόθεση και είναι απαραίτητη για την ολοκληρωμένη παράθεση των θέσεων και αξιώσεων μου και την ορθή και ολοκληρωμένη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μου». Τέλος, ο Ενάγοντας, στην ένορκή του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος, θα έχει την ευκαιρία να αντεξετάσει τους μάρτυρες που θα κληθούν από πλευράς του, καθώς επίσης και να παρουσιάσει τη δική του αντικρουστική μαρτυρία. Είναι δε η θέση του Ενάγοντα ότι, αν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα εξυπηρετηθεί η δικαιοσύνη αφού θα επιτραπεί σ' αυτόν να προσδιορίσει ακριβέστερα και πιο συγκεκριμένα τα επίδικα θέματα και να διατυπώσει όλες τις αξιώσεις του σε ολοκληρωμένη μορφή ώστε να δυνηθεί να τύχει αποκατάστασης της ζημιάς που κατ' ισχυρισμό του, του προκάλεσε ο Εναγόμενος. Η ένσταση Στις 17.07.2017, ο Εναγόμενος καταχώρησε Ειδοποίηση περί Προθέσεως Ένστασης (στο εξής «η ένσταση»). Τούτη, βασίζεται τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θ 1‑ 5, Δ.48 θ 1‑ 4 και 9, επί του Άρθρου 30 του Συντάγματος, επί της πρακτικής και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των γενικών αρχών του Νόμου. Ως λόγους ένστασης, επί του κυρίως σώματός της, ο Εναγόμενος αναφέρει τους ακόλουθους: «
4. Η αίτηση είναι καταχρηστική και ο ενάγοντας όφειλε να μην την καταχωρήσει.
5. Η αίτηση για τροποποίηση καταχωρείται με υπέρμετρη καθυστέρηση.
6. Η αίτηση καταχωρείται μετά που άρχισε η ακροαματική διαδικασία και βρισκόταν στο εδώλιο του μάρτυρα ο ΜΕ
8. Ο αιτητής όφειλε να είχε δώσει τις αναγκαίες στον δικηγόρο κον Γεώργιο Παπαθεοδώρου για να λάβει Δικαστικά μέτρα εναντίον του εναγομένου και να τον είχαν εφοδιάσει με τα απαραίτητα στοιχεία για να μπορέσει να καταχωρήσει την αγωγή με βάση το γεγονός πως δεν υπήρχε δόμη κατασκευασμένη με σίδερα και μπετόν φέαρ φέης.
9. Ο αιτητής δεν δίνει ικανοποιητική και/ή καθόλου δικαιολογία για την καθυστέρηση που παρουσιάζει η αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης Απαίτησης.
10. Ο αιτητής δεν αναφέρει με ειλικρίνεια πότε προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ενώ γνώριζε και/ή όφειλε να γνώριζε από πότε η δόμη ήταν κατασκευασμένη από πέτρες και όχι από σίδερο και μπετόν φέαρ φέης.
11. Οι ενάγοντες - αιτητές όφειλαν να είχαν καταχωρήσει την αίτηση για τροποποίηση σε προγενέστερο χρόνο και δη όταν η αγωγή ορίστηκε για μνεία με σκοπό ανάμεσα σε άλλα να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εάν υπήρχε πλην όμως οι ενάγοντες δεν υπέβαλαν τότε τέτοιο αίτημα και ζήτησαν όπως η αγωγή οριστεί για ακρόαση.
12. Η αίτηση είναι αντικανονική και παράτυπη.
13. Το περιεχόμενο της αγωγής αμφισβητείται από τον καθ' ου η αίτηση.
14. Ο ενάγοντας δεν αποκαλύπτει όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση και δεν αποκαλύπτει τις πραγματικές του προθέσεις που είναι η προσκόμιση μαρτυρίας εκ των υστέρων κατασκευασθείσας.
15. Δεν συνυπάρχουν οι προϋποθέσεις δια την έκδοση διατάγματος ως η αίτηση του αιτητή.
16. Η αίτηση θα προκαλέσει την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής και θα επηρεάσει τα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση.
17. Η αίτηση είναι βασισμένη επί λανθασμένης και /ή ανεπαρκούς βάσης και /ή είναι παράτυπη.
18. Ο αιτητής δεν έχει αποκαλύψει όλα τα γεγονότα στην αίτηση του και /ή απέκρυψε ουσιώδη τέτοια γεγονότα.
19. Ο αιτητής δεν έχει καλή βάση και /ή λόγους για τροποποίηση της έκθεσης Απαίτησης.
20. Οι αιτητές δεν προσέρχονται με καθαρά τα χέρια στο Δικαστήριο και καλή πίστη.
21. Ο αιτητής υποβάλλει την παρούσα αίτηση με μεγάλη αργοπορία και αδικαιολόγητα.
22. Όλα τα γεγονότα ήταν γνωστά στον ενάγοντα από το αρχικό στάδιο και δεν περιήλθε εις γνώση του οιονδήποτε γεγονός σε καθυστερημένο στάδιο. Την ένσταση, συνοδεύει ένορκη δήλωση του Εναγόμενου, η οποία αποτελείται από οχτώ σελίδες. Σε αυτήν, ούτε λίγο ούτε πολύ, επαναλαμβάνει, πλην όμως με μεγαλύτερη λεπτομέρεια και σχετική επιχειρηματολογία τους πιο πάνω αναφερόμενους 18 λόγους ένστασης. Προβάλλει περαιτέρω και τη θέση ότι, με την επιχειρούμενη τροποποίηση ο Ενάγοντας επιθυμεί να αλλάξει τη νομική βάση της αγωγής. Επί της τελευταίας αυτής θέσης του Εναγόμενου, η θέση του συνηγόρου του Ενάγοντα, είναι ότι δεν καλύπτεται από τους αναγραφόμενους επί του κυρίως σώματος λόγους ένστασης. Ακροαματική διαδικασία Κατά τις 19.10.2017, όταν και η επίδικη αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν. Ο συνήγορος του Εναγόμενου, για σκοπούς περιορισμού των επίδικων θεμάτων, ανέφερε ότι δεν θα προωθήσει τους λόγους ένστασης υπ' αριθμό 8, 9 και
23. Διεξήλθα, τόσο της αίτησης, όσο και της ένστασης, όπως επίσης και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, έχοντας συνέχεια κατά νου τις θέσεις και επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων όπως αυτά προβάλλουν μέσα από τις γραπτές τους αγορεύσεις. Νομική πτυχή Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αίτηση για τροποποίηση δικογράφων έχουν κατ' επανάληψη απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο. Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία είναι ότι, το θέμα τροποποίησης δικογράφων ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή, η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι, στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά, η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα και ότι ο Αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα και δεν θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της δίκης. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του Αιτητή, ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Αναφέρθηκε ακόμα ότι, ο παράγων της καθυστέρησης δεν είναι καθοριστικός και συνυπολογίζεται µε όλους τους άλλους παράγοντες που καθιέρωσε η νοµολογία και ότι, όπου δεν προκαλείται ζηµιά, ακόµα και η µη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση, δεν µπορεί να στερεί από ένα διάδικο το δικαίωµά του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέµατα που εγείρει. Η έναρξη της δίκης, δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφου, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά το εν λόγω στάδιο, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για τον εναγόμενο, όπως απώλεια υπεράσπισης για παραγραφή (για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος, βλέπε Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1(E) AAΔ.33, Δ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου

(1991)1 ΑΑΔ 934, SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 AAΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου

(1995)1 ΑΑΔ 560, Γρ. Τρίνζι Αιγαίου ν. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 ΑΑΔ 607, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα

(1999)1 ΑΑΔ 44, και Νικολάου ν. Μιλτιάδους

(2007)1Β ΑΑΔ 1005). Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την υπό εξέταση αίτηση στο πιο πάνω αναφερόμενο νομικό πλαίσιο Ως σημείωσα και ανωτέρω, έχω εξετάσει με μεγάλη προσοχή την επίδικη αίτηση. Κατά νου, είχα συνεχώς τη βασική αρχή Δικαίου, που προκύπτει αβίαστα από τη σχετική με θέματα τροποποίησης νομολογία, που θέλει τα Δικαστήρια να επιτρέπουν στο διάδικο να τροποποιήσει το δικόγραφό του σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη βλάβη στον αντίδικό του, νοουμένου πάντα ότι, με τη τροποποίηση θα εξυπηρετείται και το συμφέρον της δικαιοσύνης. Για τους λόγους όμως που θα προσπαθήσω να εξηγήσω ευθύς αμέσως, είμαι της γνώμης ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί. Και εξηγώ. Στο αρχικό στάδιο της παρούσας απόφασης, παρέθεσα μέρος του χρονικού της παρούσας αγωγής, με ειδική αναφορά στους μάρτυρες (περιλαμβανομένης και της ιδιότητάς τους), που κατέθεσαν μέχρι σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου. Τούτο το χρονικό είναι αδιαμφισβήτητο, καθώς προκύπτει αβίαστα από το περιεχόμενο των σχετικών πρακτικών του Δικαστηρίου. Είναι εμφανές ότι, το βασικότερο μέλημα του Ενάγοντα στην υπό εξέταση αίτηση, είναι να του επιτραπεί να αντικαταστήσει την αιτούμενη θεραπεία που αφορά στην αποκατάσταση της ισχυριζόμενης ζημιάς που υπέστη, ώστε, τούτη, να αφορά πλέον στην ανακατασκευή της πετρόχτιστης δόμης και όχι στην ανέγερση τοίχου κατασκευασμένου με οπλισμένο σκυρόδεμα και με εξωτερική όψη fair face. Εκείνο όμως που στην αλήθεια συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση είναι ότι, η δυνατότητα αποκατάστασης της ισχυριζόμενης ζημιάς δια της ανακατασκευής της πετρόχτιστης δόμης, ήταν γνωστή στον Ενάγοντα προ πολλού. Πριν καν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Επί του προκειμένου, σχετικό είναι το πρακτικό ημερομηνίας 17.05.2016, από το οποίο προκύπτει ότι ο Εναγόμενος συμφώνησε με τον Ενάγοντα, να ανακατασκευάσει την πετρόχτιστη δόμη. Δηλώθηκε ακόμα, κατ' εκείνη τη μέρα, και δη στις 17.05.2016, ότι, είχε ήδη αρχίσει η κατεδάφιση της υφιστάμενης δόμης με σκοπό την επαναφορά της στην πρότερη, της καταστροφής της, κατάσταση. Επίσης, επιχειρήθηκε, και τούτο είναι εμφανές από το σχετικό πρακτικό, να δηλωθεί, υπό μορφή συμφωνίας των δύο πλευρών, ο χώρος, η έκταση και το ύψος της πετρόχτιστης δόμης που θα κατασκεύαζε ο Εναγόμενος, πλην όμως για λόγους που φαίνονται στο τέλος του πρακτικού, δεν επήλθε συμφωνία επί όλων των θεμάτων με αποτέλεσμα η υπόθεση να οριστεί εκ νέου για ακρόαση. Ακολούθως, ο Ενάγοντας (ως πρώτος μάρτυρας στη δίκη), με υποδείξεις σε συγκεκριμένες φωτογραφίες που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήριο, προέβαινε σε αναφορές σε σχέση με την πετρόχτιστη δόμη που κατασκεύασε ο Εναγόμενος και επιδείκνυε τα παράπονά του αναφορικά με τον χώρο που τούτη κατασκευάστηκε, αλλά και το ύψος αυτής, υπό την έννοια ότι θα έπρεπε να είναι πιο ψηλή, και να εγερθεί σε διαφορετικό χώρο. Και ενώ συνέβησαν όλα αυτά, ο Ενάγοντας, πάντα σε σχέση με την αποκατάσταση της ισχυριζόμενης ζημιάς του, τόσο μέσω της δικής του μαρτυρίας, όσο και μέσω του ΜΕ3, ο οποίος, ως σημειώθηκε ανωτέρω, κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας για το ζήτημα αυτό, προώθησε τη θέση ότι τούτη (η ζημιά), μπορεί να αποκατασταθεί μόνο με τον τρόπο που αναφέρεται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης, και δη τη λύση που τώρα ο Ενάγοντας επιθυμεί να αντικαταστήσει με την επίδικη αίτησή του. Ειδικότερα, προώθησαν και τη θέση ότι, η πετρόχτιστη δόμη δεν είναι δυνατό να ανακατασκευαστεί, δίδοντας δε και τους λόγους καθιστούσαν αδύνατο ένα τέτοιο εγχείρημα. Επομένως, η θέση του Ενάγοντα ότι η ανάγκη για προώθηση της υπό εξέταση αίτησης προέκυψε συνεπεία εργασιών στις οποίες προέβη ο Εναγόμενος πριν την ένορκη μαρτυρία του ΜΕ3 (χωρίς να προσδιορίζεται ο χρόνος), επί το ότι οι εργασίες αυτές έγιναν διά της τοποθέτησης κάποιων πετρών «με άτακτο και αδέξιο τρόπο σε ύψος δύο μέτρων αντί τριών και με μεγάλη κλίση προς τα μέσα και με κίνδυνο να καταρρεύσει η δόμη» (βλέπε παραγράφους 3 και 4 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση), δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Ανεξαρτήτως της όποιας προσπάθειας του Εναγόμενου να κατασκευάσει δεύτερη δόμη, και το πότε αυτή η προσπάθεια έλαβε χώρα, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός, ότι ο Ενάγοντας, πολύ πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, συμφώνησε, προφανώς θεωρώντας ότι τούτο αποτελεί ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος, στο να αποκατασταθεί η ισχυριζόμενη ζημιά του, δια της ανακατασκευής της πετρόχτιστης δόμης στο σημείο που βρισκόταν και στο ύψος που ήταν πριν την ισχυριζόμενη καταστροφή της. Εν πάση περιπτώσει, ως σημειώθηκε και ανωτέρω, κατά το χρόνο που ο Ενάγοντας κατέθετε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Εναγόμενος είχε ήδη προβεί σε έργα ανακατασκευής της δόμης, εξού και ο πρώτος, κατά τη μαρτυρία του, υπεδείκνυε, μέσω φωτογραφιών, τις κατά τον ίδιο κακοτεχνίες και/ή αστοχίες του Εναγομένου. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι και αμελής να είναι ένας διάδικος στον χρόνο που προωθεί μια αίτηση τροποποίησης, αν το συμφέρον της δικαιοσύνης εξυπηρετείται με την επιζητούμενη τροποποίηση, τότε θα πρέπει αυτή να επιτρέπεται. Στην προκειμένη, όμως, περίπτωση, δεν προωθείται θέση περί παράλειψης από πλευράς του Ενάγοντα να επιδιώξει την τροποποίηση του σε προγενέστερο χρόνο ή ότι ήταν γενικά αμελής αναφορικά με τον χρόνο που επέλεξε να την προωθήσει. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει, είναι η προβολή από τον Ενάγοντα συγκεκριμένων ισχυρισμών προς αιτιολόγηση του χρόνου καταχώρησης της επίδικης αίτησης, οι οποίοι, όμως, δεν δικαιολογούν την ενέργειά του να καταχωρήσει την επίδικη αίτηση στο παρόν στάδιο. Με δεδομένη δε την κρίση αναφορικά με το από πότε ο Ενάγοντας αναγνωρίζει ως ορθή μέθοδο, για σκοπούς αποκατάστασης της ισχυριζόμενης ζημίας του, την ανακατασκευή της πετρόχτιστης δόμης (πριν καν αρχίσει η ακροαματική διαδικασία), σχετική για την απόφαση επί της υπό εξέταση αίτησης, κρίνεται και η παράλειψή του να επιδιώξει την επίδικη τροποποίηση στα πλαίσια της προηγούμενης αίτησης τροποποίησης, μέσω της οποίας, στις 02.05.2017, εκ συμφώνου εκδόθηκε σχετικό διάταγμα. Αν και η θέση του Ενάγοντα (στην παράγραφο 8 της ένορκής του δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση), περί του ότι η Έκθεση του ΜΕ4 και η ανάγκη να του καταβάλει χρήματα για τις υπηρεσίες που του παρείχε προέκυψε μετά την τελευταία τροποποίηση του δικογράφου του, είναι ορθή, εντούτοις, ο λόγος που προέκυψαν στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, ήταν λόγω της εντελώς αδικαιολόγητης καθυστέρησης που επέδειξε ο Ενάγοντας στο να αποταθεί στον ΜΕ4 ή άλλο ειδικό και να ζητήσει από αυτόν να τον συμβουλεύσει. Και αν το ζήτημα παρέμεινε απλά στο θέμα της καθυστέρησης, έστω και αδικαιολόγητης, ενδεχομένως να μπορούσε να θεωρηθεί ως πρόβλημα υπερβλητό που δεν θα αποτελούσε τροχοπέδη στην έγκριση της αιτήσεώς του. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, ο Ενάγοντας, δεν παρέλειψε απλά να προωθήσει την αίτησή του πρωτύτερα. Τουναντίον, επέλεξε να προωθήσει την αγωγή του με βάση το δικόγραφό του ως έχει μέχρι σήμερα και να παρουσιάσει τη δική του ένορκη μαρτυρία, αλλά και του ΜΕ3, που παρουσιάστηκε ως εμπειρογνώμονας επί του ζητουμένου, και να ισχυριστούν, αμφότεροι, ότι η μόνη λύση αποκατάστασης της ισχυριζόμενης ζημίας που προκάλεσε ο Εναγόμενος, ήταν η ανέγερση τοίχου με οπλισμένο σκυρόδεμα και με εξωτερική όψη fair face, προωθώντας ειδικότερα και τη θέση ότι, η ισχυριζόμενη ζημιά δεν είναι δυνατόν να αποκατασταθεί δια της ανακατασκευής της πετρόχτιστης δόμης. Με βάση όλα τα ανωτέρω, και δη το ανεπαρκές και αδικαιολόγητο της πραγματικής βάσης της αίτησης, τις πάμπολλες ευκαιρίες που είχε ο Ενάγοντας να προωθήσει αίτημα ως το υπό εξέταση, την παράλειψή του να συμπεριλάβει το συγκεκριμένο αίτημα στα πλαίσια της προηγούμενης αίτησής του για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, της ήδη ολοκλήρωσης της μαρτυρίας τριών μαρτύρων του Ενάγοντα, τα όσα αυτοί ισχυρίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς επίσης και της πιθανής, αν όχι αναμενόμενης επανακλήτευσης μαρτύρων για να δικαιολογήσουν τις αντίθετες (με τη νέα προτεινόμενη μέθοδο αποκατάστασης της ζημιάς), προβληθείσες θέσεις τους, κρίνω ότι, στην προκειμένη περίπτωση, πέραν της απουσίας επαρκούς πραγματικής βάσης, ούτε το συμφέρον της δικαιοσύνης εξυπηρετείται αν και εφόσον επιτραπεί η επιχειρούμενη τροποποίηση, καθότι, μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει και σε εκτροχιασμό της δίκης. Λόγω της μόλις εκφρασθείσας κρίσης μου, παρέλκει η ανάγκη απόφανσης, ειδικώς, επί ενός εκάστου λόγου ένστασης. Θεωρώ δε ότι, στην ουσία, τα όσα αιτιάται ο Εναγόμενος μέσω των πλείστων λόγων ένστασής του, εξετάστηκαν από το Δικαστήριο και καλύπτονται από τα όσα αναφέρονται ανωτέρω. Για σκοπούς πληρότητας και μόνο, σημειώνω και τα εξής: πρώτον, η θέση που προβάλλεται από τον ενάγοντα ότι με την προτεινόμενη τροποποίηση θα περιοριστεί το απαιτούμενο, για σκοπούς αποκατάστασης της ζημιάς, πόσο[3], δεν ευσταθεί, μιας και ο Ενάγοντας, με δήλωση του έχει ήδη περιορίσει τη σχετική απαίτηση του σε €13.209,00 (σχετική υποσημείωση έγινε στη πρώτη σελίδα της παρούσας απόφασης), και δεύτερο, σε συμφωνία με τον συνήγορο του Ενάγοντα και προφανώς σε διαφωνία με τον συνήγορο του Εναγόμενου, με την επιχειρούμενη τροποποίηση δεν επιδιώκετο η αλλαγή της νομικής βάσης της αγωγής, η οποία παραμένει αναλλοίωτη, και δη η παράνομη επέμβαση, αλλά, από τη μια, η αντικατάσταση μιας αιτούμενης θεραπείας, και από την άλλη, η επέκταση γενικότερα των θεραπειών, ώστε να καλύπτονται και περαιτέρω έξοδα του Ενάγοντα για διορισμό και γενικά παροχή συμβουλών και υπηρεσιών από επιπρόσθετο εμπειρογνώμονα. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η επίδικη αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, μη έχοντας οποιονδήποτε λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει τούτα να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, αυτά επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον του Ενάγοντα ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ....................................... Δ. Θεοδώρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Α.Σ. [1] Μέσω δήλωσης του Ενάγοντα (κατά την κυρίως εξέτασή του) η σχετική απαίτηση έχει περιοριστεί στο ποσό των €13.209,00. [2] Σημειώνεται ότι κατά τη μαρτυρία του Ενάγοντα, η αγωγή αναβλήθηκε επανειλημμένα λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετώπισε. [3] Στη αγωγή το σχετικό απαιτούμενο ποσό είναι €23.507,00, ενώ με την προτεινόμενη τροποποίηση τούτο θα μεταβαλλόταν σε €17.025,00. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο