Αίτηση της εταιρείας BANK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY (πρώην JOINT-STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ BITONIC LIMITED, Γενική Αίτηση: 148/2017, 13/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A383 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου- Θεοδώρου, Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 148/2017 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ BITONIC LIMITED, από τη Λευκωσία και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 Αίτηση της εταιρείας BANK OF MOSCOW-BANK JOINT STOCK COMPANY (πρώην JOINT-STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY), από τη Ρωσία ___________________________ Αίτηση ημερομηνίας 28.4.2017 της Bitonic Ltd για Παραμερισμό και/ή Απόρριψη και/ή Αναστολή της Αίτησης Εκκαθάρισης 13 Δεκεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Καθ' ης η Αίτηση (στην κυρίως αίτηση)/Αιτήτρια (στην παρούσα αίτηση): κα Στυλιανού διά Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Αιτητές (στην κυρίως αίτηση)/Καθ' ων η Αίτηση (στην παρούσα αίτηση): κ. Νικολάου διά Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 13.2.2017 οι Αιτητές (στην κυρίως Αίτηση)/Καθ' ων η Αίτηση (στην παρούσα αίτηση) (στο εξής η «Bank of Moscow») καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, με την οποία ζητούν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση (στην κυρίως Αίτηση)/Αιτήτριας (στην παρούσα αίτηση) (στο εξής η «Κυρίως Αίτηση» και η «Bitonic» αντίστοιχα). Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης στις 28.4.2017 (στο εξής η «Αίτηση») διά της οποίας η Bitonic ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος «που να παραμερίζει και/ή απορρίπτει και/ή αναστέλλει» την Κυρίως Αίτηση «για το λόγο ότι το αντικείμενο και/ή η αξίωση που εγείρεται και/ή το ισχυριζόμενο χρέος στο οποίο βασίζεται ή θεμελιώνεται η [Κυρίως] Αίτηση τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση και η [Bank of Moscow] δεν είναι και δεν μπορεί να θεωρείται πιστωτής της [Bitonic] και δεν μπορεί να αποφασιστεί στην [Κυρίως] Αίτηση αλλά σε κανονική πολιτική αγωγή ή διαιτησία και/ή για το λόγο ότι η [Κυρίως] Αίτηση είναι κακόπιστη, υποβολιμαία και εκδικητική και/ή ότι η καταχώρηση της συνιστά κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών και ή ότι είναι καταδικασμένη σε απόρριψη υπό τις περιστάσεις.» Η Bank of Moscow έχει εγείρει ένσταση στην έκδοση του διατάγματος αυτού και έτσι η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Πριν προχωρήσω, αναφέρω παρενθετικά ότι με την υπό κρίση Αίτηση η Bitonic ζητά επίσης διάταγμα που να «απαγορεύει στην [Bank of Moscow] και/ή σε οποιοδήποτε εκπρόσωπο της από του να προβεί σε οποιαδήποτε δημοσίευση και/ή δημοσιοποίηση της αίτησης και/ή περίληψη αυτής». Σε σχέση με το δεύτερο αυτό διάταγμα, σημειώνω ότι πριν ακόμα από την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, το Δικαστήριο είχε δώσει οδηγίες για δημοσίευση της Κυρίως Αίτησης και η Bank of Moscow είχε συμμορφωθεί με τις οδηγίες αυτές. Το συγκεκριμένο αιτούμενο διάταγμα είναι, επομένως, άνευ αντικειμένου αφού αυτό το οποίο επιδιώκεται να αποφευχθεί με την έκδοσή του έχει ήδη πραγματωθεί. Ως εκ τούτου, αυτό το αιτητικό της Αίτησης απορρίπτεται. Επανέρχομαι στο αιτούμενο διάταγμα «παραμερισμού και/ή απόρριψης και/ή αναστολής» της Κυρίως Αίτησης. Τα γεγονότα που προηγήθηκαν της καταχώρησης της Κυρίως Αίτησης είναι πολλά, όμως, από τις εκατέρωθεν έγγραφες προτάσεις, ένορκες δηλώσεις και τα διάφορα τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτές, καθώς και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, προκύπτει ότι μέρος αυτών είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των προς απόφαση ζητημάτων, παραθέτω πολύ συνοπτικά τα κοινώς αποδεκτά, κύρια, γεγονότα που είναι σχετικά με την απόφασή μου στην υπό κρίση Αίτηση: (α) Στις 13.12.2007 υπεγράφη μεταξύ της Bank of Moscow και της Bitonic, σύμβαση πίστωσης ύψους $30.100.
- (β) Η Bank of Moscow θεωρώντας ότι υπήρχε παράβαση των προνοιών της σύμβασης πίστωσης, προχώρησε με τη διαδικασία Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας υπ' αριθμό 172/2013 που διεξήχθη και αποπερατώθηκε από το Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στις 3.9.2014 εκδόθηκε Διαιτητική Απόφαση υπέρ της Bank of Moscow και εναντίον της Bitonic για ποσό περί των 1.477.255.009,90 Ρωσικών Ρουβλιών, πλέον έξοδα. (γ) Στις 18.12.2014 η Bitonic, μαζί με άλλα πρόσωπα, καταχώρησαν την αγωγή 7537/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στα πλαίσια αυτής αξιώνουν, μεταξύ άλλων, δηλωτική απόφαση ότι ουδέν ποσό οφείλουν προς την Bank of Moscow σε σχέση με τη σύμβαση πίστωσης και ότι οποιαδήποτε οφειλή έχει εξοφληθεί μέσω μεταβίβασης προς όφελος της Bank of Moscow διάφορων περιουσιακών στοιχείων. Η εν λόγω αγωγή εκκρεμεί προς εκδίκαση. (δ) Στις 11.11.2015 η Bank of Moscow καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τη γενική αίτηση 424/2015 με την οποία ζητούσε διάταγμα εγγραφής, αναγνώρισης και εκτέλεσης της ως άνω Διαιτητικής Απόφασης. Μετά από ακροαματική διαδικασία, με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.2.2016, εκδόθηκε το αιτούμενο διάταγμα. Η Bitonic αμφισβήτησε την ορθότητα της απόφασης με την καταχώρηση της Έφεσης 146/
- Η έφεση εκκρεμεί προς εκδίκαση. (ε) Στις 21.7.2016 η Bank of Moscow απέστειλε προς την Bitonic την προβλεπόμενη από το άρθρο 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 απαίτηση πληρωμής για το ποσό της Διαιτητικής Απόφασης. Η Bank of Moscow υποστηρίζει ότι το χρέος υφίσταται και δεν υπήρξε συμμόρφωση με την απαίτηση πληρωμής εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και προχώρησε με την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης. Η Bitonic με τη σειρά της καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζοντας ότι υπάρχει «γνήσια και καλή τη πίστη» αμφισβήτηση της ύπαρξης του χρέους η οποία εμφαίνεται και προκύπτει, μεταξύ άλλων, από την καταχώρηση και προώθηση της αγωγής 7573/
- Υποστηρίζει περαιτέρω ότι η Κυρίως Αίτηση είναι «καταπιεστική και άδικη» και ότι αποσκοπεί στο να προδικάσει το αποτέλεσμα της αγωγής 7573/2014 καθώς και ότι, μέσω της Κυρίως Αίτησης, η Bank of Moscow (που σύμφωνα με την Bitonic ελέγχεται από τη Ρωσική κυβέρνηση) αποσκοπεί στο να «αποδείξει τις πολιτικές διώξεις της κατά της πρώην διεύθυνσης της Bitonic». Η πλευρά της Bank of Moscow έχει εγείρει ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Εδράζει την ένστασή της στο ότι, μεταξύ άλλων, η Αίτηση είναι καταχρηστική, στο ότι η επιδίωξη της Bitonic είναι να παρεμποδίσει την Bank of Moscow να προωθήσει νόμιμα διαβήματα και δικαιώματα, στο ότι η αγωγή 7573/2014 δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας και στο ότι τα όσα η Bitonic διατείνεται θα πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης. Έχω εξετάσει και έχω κατά νου το περιεχόμενο της Κυρίως Αίτησης, της Αίτησης της Bitonic και της Ένστασης της Bank of Moscow, των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων που τις υποστηρίζουν και των εγγράφων που επισυνάπτονται σε αυτές ως Τεκμήρια, καθώς και το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων της κάθε πλευράς και της νομολογίας στην οποία έχουν παραπέμψει. Με την παρούσα Αίτηση, η Bitonic ουσιαστικά επιδιώκει όπως το Δικαστήριο μην εκδικάσει την Κυρίως Αίτηση επί της ουσίας της και αποφασίσει εκ προοιμίου ότι αυτή πρέπει να «παραμεριστεί, απορριφθεί ή ανασταλεί». Στρέφομαι στη νομική βάση της Αίτησης και σημειώνω ότι σε εταιρικές αιτήσεις αυτής της φύσης, όπου δεν υπάρχει εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Διαδικαστικούς Κανονισμούς, ακολουθούνται και εφαρμόζονται οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί[1]. Τα άρθρα του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, και οι διατάξεις των περί Εταιρειών Κανονισμών και των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Διαδικαστικών Κανονισμών που περιλαμβάνονται στη νομική βάση της Αίτησης, δεν αφορούν άμεσα τα προς απόφαση ζητήματα. Παραμένουν οι Δ.19 θ. 26 και η Δ.27 θ. 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις οποίες η Binotic επίσης εδράζει την Αίτησή της. Ξεκινώντας από τη Δ.19 θ.26 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, αυτή προνοεί τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο της Κυρίως Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, δεν διακρίνω ότι περιλαμβάνουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «αχρείαστο ή σκανδαλώδες» ή που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τείνει να «επηρεάσει δυσμενώς, να προκαλέσει αδυναμία ή να καθυστερήσει την δίκαιη εκδίκαση» της ουσίας της υπόθεσης[2]. Προχωρώ στη Δ.27 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που θεωρώ ότι είναι και η ουσιαστική δικονομική βάση της Αίτησης, η οποία προνοεί ότι: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Η συγκεκριμένη δικονομική πρόνοια επιτρέπει στο Δικαστήριο, ως ζήτημα δικαίου[3], να εξετάσει προκαταρτικά κατά πόσο ένα δικόγραφο, (και κατ' αναλογία, στην προκειμένη περίπτωση, η Κυρίως Αίτηση) αποκαλύπτει ή όχι αγώγιμο δικαίωμα. Εάν η κατάληξη είναι αρνητική τότε το Δικαστήριο διατάζει τη διαγραφή του δικογράφου. Η απόρριψη δικογράφου στη βάση της Δ.27 θ.3 αποτελεί, όπως επισημαίνεται και στη νομολογία, εξαιρετικό μέτρο και δικαιολογείται μόνο σε περιπτώσεις όπου το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο, χωρίς κανένα νομικό ή πραγματικό έρεισμα[4]. Έχω παραθέσει πιο πάνω τα βασικά επιχειρήματα στα οποία η Bitonic εδράζει την Αίτησή της. Σταθμίζοντας όλα τα ενώπιον μου στοιχεία[5], κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν δικαιολογείται ο τερματισμός της διαδικασίας στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της Αίτησης. Δεν διακρίνω οτιδήποτε στην Κυρίως Αίτηση που θα μπορούσε να οδηγήσει στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι αυτή είναι «αναντίλεκτα ανυπόστατη», ως η νομολογία επιτάσσει, ώστε να δικαιολογείται η διαγραφή της. Το θέμα του εκκαθαρισμένου ή μη της οφειλής, του κατά πόσο υπάρχει ή όχι οφειλή και τα όσα άλλα συναφή προβάλλει η Bitonic, θα αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης κατά την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης. Η Κυρίως Αίτηση είναι και το ορθό πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να εγερθούν, να αξιολογηθούν και να αποφασιστούν τα ζητήματα αυτά. Η εξέτασή τους σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της Αίτησης θα συνιστούσε εκτροπή διότι θα παραγνώριζε το σκοπό της Δ.27 θ.3 και τα κριτήρια που αναγνωρίζει η νομολογία, βάσει των οποίων αποφασίζεται η βιωσιμότητα ενός δικογράφου. Τέλος, η Bitonic υποστηρίζει ότι η καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης συνιστά κατάχρηση διαδικασίας και στη νομική βάση της παρούσας Αίτησης επικαλείται τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου για καταστολή διαδικασιών που είναι κακόπιστες και καταχρηστικές. Το ζήτημα της κατάχρησης θα μπορούσε να εγερθεί στα πλαίσια ένστασης της Bitonic στην Κυρίως Αίτηση, όταν το Δικαστήριο θα κληθεί να εξετάσει και να αξιολογήσει τα γεγονότα που επικαλείται η Bank of Moscow και στα οποία εδράζει το αίτημά της για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Τα, μέχρι του σημείου αυτού, κοινώς αποδεκτά γεγονότα που παραθέτω πιο πάνω δεν στοιχειοθετούν, κατά την κρίση μου, εύρημα για καταχρηστική ή έκδηλα κακόπιστη συμπεριφορά τέτοιας έκτασης ώστε να δικαιολογείται η παρέμβαση του Δικαστηρίου για καταστολή της. Αναφέρω καταληκτικά και το εξής. Η πλευρά της Bitonic υποστηρίζει ότι η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης δεν έπρεπε να συνταχθεί γιατί δεν υπήρξε συμμόρφωση με οδηγίες του Δικαστηρίου για χαρτοσήμανση της σύμβασης πίστωσης πριν τη σύνταξη του διατάγματος. Σημειώνω ότι αποτελεί κοινό τόπο ότι μετά τις σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, η πλευρά της Bank of Moscow παρουσίασε στον Πρωτοκολλητή εξαίρεση από την επιβολή τέλους χαρτοσήμου της σύμβασης από τον Έφορο Τελών Χαρτοσήμων και, ακολούθως, συντάχθηκε το διάταγμα. Κρίνω ότι το κατά πόσο ορθώς συντάχθηκε το διάταγμα είναι εκτός των πλαισίων της παρούσας διαδικασίας. Συνεπώς το συγκεκριμένο επιχείρημα δεν λαμβάνεται υπόψη και δεν μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα της Αίτησης. Συγκεφαλαιώνοντας, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Bank of Moscow και εναντίον της Bitonic, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα με την περάτωση της Κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390, Αναφορικά με την Αίτηση του Σάββα Ιωάννη Κασπάρη
(2013)1 Α.Α.Δ. 2476 [2] Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.α.
(2013)1 Α.Α.Δ. 1520. [3] In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 146 [4] Σχετικές ενδεικτικά οι Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν Εθνική Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1316, Κozinskaya River Limited v KLCC Holdings Limited Πολιτική ¨Εφεση Ε43/2013 ημερομηνίας 23.3.2017, Ν. Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon
(1998)1 A.A.Δ. 1338 [5] Σχετική η Buttes Gas & Oil Co. v. Hammer [1975] 2 W.L.R. 425. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο