Παναγιώτα Αχιλλέως Στρατουρά ν. Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδη ως διαχειριστής της περιουσίας του Παναγιώτη Αχιλλέως Κισσοπόδα, Αρ. Αγωγής: 1673/2009, 29/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A409 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1673/2009 Μεταξύ: Παναγιώτα Αχιλλέως Στρατουρά, από Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου Ενάγουσας -και- Παναγιώτη Αχιλλέως Κισσοπόδας, από Ξυλιάτο, Λευκωσίας Εναγόμενο ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 19/12/2014 Μεταξύ: Παναγιώτα Αχιλλέως Στρατουρά, από Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου Ενάγουσας -και- Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδη ως διαχειριστή της περιουσίας του Παναγιώτη Αχιλλέως Κισσοπόδα Α.Δ.Τ. 150758 τέως εκ Ξυλιάτου, Λευκωσίας, δυνάμει Διατάγματος περιορισμένου παραχωρητηρίου Εναγόμενου ΚΑΙ ΩΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 11/1/2017 Μεταξύ: Παναγιώτα Αχιλλέως Στρατουρά, από Αγία Μαρίνα Ξυλιάτου Ενάγουσας -και- Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδη ως διαχειριστής της περιουσίας του Παναγιώτη Αχιλλέως Κισσοπόδα Α.Δ.Τ.150758 τέως εκ Ξυλιάτου, Λευκωσίας, δυνάμει Διατάγματος περιορισμένου παραχωρητηρίου Εναγόμενου .......... 29.12.2017 Για την Ενάγουσα: κ. Χ' Σέργης Για τον Εναγόμενο: κ. Χ'Παναγιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αγωγή η Ενάγουσα διεκδικεί ως θυγατέρα και κληρονόμος της περιουσίας της Μαρούλας Παναγιώτη Κισσοπόδα από τον Εναγόμενο πατέρα της Παναγιώτη Αχιλλέως Κισσοπόδα, διάφορα Διατάγματα που αφορούν ακύρωση μεταβιβάσεων ακίνητης ιδιοκτησίας τα οποία ήτο εγγεγραμμένα επ' ονόματι της αποβιωσάσης μητέρας της καθώς επίσης και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τη εγγραφή επ' ονόματι του ενός διαμερίσματος η οποία έγινε με άκυρο πληρεξούσιο, ημερομηνίας 16.08.2001 και πωλήθηκε μεταγενέστερα σε τρίτο πρόσωπο έναντι του ποσού των €61.509,
- Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης και ενώ έδιδε μαρτυρία ο σύζυγος της Ενάγουσας Χαράλαμπος Στρατουράς (ΜΕ1) οι διάδικοι κατέληξαν ως προς τα αιτητικά Α-Γ και εκδόθηκαν σχετικά Διατάγματα και παρέμεινε προς εκδίκαση το θέμα των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων που διεκδικεί η Ενάγουσα από την πώληση Διαμερίσματος, περιουσία της μητέρας της και το οποίο πωλήθηκε από το πατέρα της ενώ αυτό δεν έπρεπε να μεταβιβασθεί επ' ονόματι του λόγω άκυρου πληρεξουσίου. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝΤΑΙ Το επίδικο ακίνητο ανήκε και ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της Μαρούλλας Παναγιώτη Κισσοπόδα, συζύγου του Παναγιώτη Κισσοπόδα, όπως και τα άλλα δύο ακίνητα που περιγράφονται στην παράγραφο αρ.17 Α(β) της Έκθεσης Απαίτησης και το μεταβίβασε ο Εναγόμενος επ' ονόματι του στις 16.08.2001 με άκυρο Πληρεξούσιο Έγγραφο ιδίας ημερομηνίας. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι, η Μαρούλλα Παναγιώτη Κισσοπόδα απεβίωσε στις 17.08.2001 και είναι μητέρα της Ενάγουσας και η Ενάγουσα είναι νόμιμη κληρονόμος της μαζί με άλλα πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων ο Εναγόμενος, πατέρας της, ο οποίος στο μεταξύ έχει αποβιώσει. Είναι επίσης παραδεκτό ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής, διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου του ήταν ο Εναγόμενος. Από το εισπραχθέν ποσό των €61.509,60 που εισέπραξε ο Εναγόμενος από τη πώληση του εν λόγω ακινήτου, ο Εναγόμενος πλήρωσε £1,501.70 x 1.7086=€2.586,80 σαν φόρο, στον Έφορο Φορολογίας και €12.- Δημοτικά Τέλη και είναι παραδεχτό γεγονός ότι από το εισπραχθέν προϊόν από την πώληση του, ο Εναγόμενος πλήρωσε συνολικά σε Φόρους και Δημοτικά Τέλη €2.598,80 με αποτέλεσμα να παραμείνει καθαρό ποσό €61.509,60 - €2.598,80=€58.910,
- Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις της πλευράς που εκπροσωπούν. Ειδικότερα είναι η θέση του κ. Χ'Σέργη ότι με βάση τα γεγονότα της παρούσας, σύμφωνα με τον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο (ΚΕΦ.148) στο Άρθρο 3
(2)(α) η Ενάγουσα είχε δικαίωμα έγερσης της Αγωγής. Η συγκεκριμένη Αγωγή, δεν είναι κληρονομική Αγωγή. Στην υπό κρίση υπόθεση, υπάρχει θέμα αδικοπραξίας του Εναγόμενου και ως εκ τούτου θα πρέπει να αποδοθεί ανάλογη θεραπεία σύμφωνα με τη Νομολογία. Σύμφωνα με το Άρθρο 37, ο Εναγόμενος κατακρατούσε από τις 16.12.2003 το ποσό €9.818,46 δηλαδή το 1/6 μερίδιο που ανήκε στη Ενάγουσα ως κληρονόμου της αποβιωσάσης μητέρας της και η κατακράτηση του πιο πάνω ποσού ήταν παράνομη καθώς είχε υποχρέωση σύμφωνα με το Άρθρο 37
(2)του ΚΕΦ.148 ο Εναγόμενος να επιστρέψει το πιο πάνω ποσό στην Ενάγουσα, με τόκους από την ημέρα που ο Εναγόμενος το εισέπραξε και το κατακράτησε, δηλαδή στις 16.12.2003. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι πρέπει να επιδικαστούν και παραδειγματικές αποζημιώσεις αφού η αποτίμηση των συνθηκών κάτω από τις οποίες τελέστηκε η νομικά επιλήψιμη πράξη, η οποία επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα δικαιολογεί παραδειγματικές αποζημιώσεις, παραπέμποντας στη υπόθεση KENNEDY HOTELS LTD
(1992)1 ΑΑΔ
- Περαιτέρω, ανέφερε ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης, δικαιολογείται η επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων, γιατί ο Εναγόμενος με ένα άκυρο Πληρεξούσιο Έγγραφο μεταβίβασε επ' ονόματι του περιουσία που δεν δικαιούτο και ακολούθως πώλησε μέρος της ακίνητης περιουσίας, εισπράττοντας το καθαρό ποσό των €58.910,80 γνωρίζοντας ότι από το εισπραχθέν ποσό, το 1/6 μερίδιο, σύμφωνα με το Άρθρο 44 και 44(α) του ΚΕΦ.195, δηλαδή ποσό €9.818,46 ανήκει στη Ενάγουσα, ως νόμιμο κληρονόμο της μητέρας της, αφού το ακίνητο θα έπρεπε να ανήκει στη μητέρα της, κατά τη μέρα του θανάτου της και το οποίο αποξενώθηκε από αυτήν με άκυρο Πληρεξούσιο και η οποία κατά τη μέρα του θανάτου της κατέλειπε έξι νόμιμους κληρονόμους και αυτό το ποσό ο Εναγόμενος το στέρησε από την Ενάγουσα παράνομα και σε γνώση του ότι ζήμιωνε την Ενάγουσα από τις 16.12.2003 και το οποίο διεκδικεί η Ενάγουσα από τον Εναγόμενο. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η Ενάγουσα ως νόμιμος κληρονόμος (κατά 1/6 μερίδιο) της Μαρούλλας Παναγιώτη Κισσοπόδα, είχε κάθε νομικό δικαίωμα ως άμεσα ενδιαφερόμενο πρόσωπο που είχε έννομο συμφέρον, να εγείρει την παρούσα αγωγή και να διεκδικήσει το αναλογούν σε αυτήν μερίδιο, από την περιουσία της αποβιώσασας μητέρας της, από τη στιγμή που ο Εναγόμενος Παναγιώτης Αχιλλέως Κισσοπόδας ετύγχανε και ο Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης συζύγου του, Μαρούλλας Παναγιώτη Κισσοπόδα, που ήταν το ίδιο πρόσωπο που αδικοπράγησε σε βάρος της περιουσίας της, πριν την ημερομηνία του θανάτου της. Συνεπώς, η Ενάγουσα με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, έχει κάθε έννομο συμφέρον να διεκδικεί αποζημίωση για το ακίνητο που πωλήθηκε σε τρίτο πρόσωπο και λόγω του γεγονότος ότι για τα άλλα δύο ακίνητα, ήδη η πλευρά του Εναγόμενου αποδέχθηκε, εκ συμφώνου, την έκδοση Διατάγματος που διατάσσει την επιστροφή τους στη νόμιμη ιδιοκτήτρια αυτών. Ο κ. Χ'Παναγιώτου στη δική του γραπτή αγόρευση αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό της διαφοράς και της διαδικασίας που ακολουθήθηκε καθώς επίσης στις προσπάθειες για επίλυση αυτής της εκκρεμότητας, ήταν η θέση του ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής να επιληφθεί αυτού του θέματος που παρέμεινε αλλά να αφεθεί στον Διαχειριστή, ο οποίος θα οριστεί για να διανέμει τη περιουσία του αποβιώσασα, στους νόμιμους κληρονόμους, αφού τεθούν ενώπιον του όλα τα απαιτούμενα στοιχεία της περιουσίας. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι θα ήταν άδικο να επιδικασθεί οποιοδήποτε ποσό υπέρ της Ενάγουσας, από το προϊόν της πώλησης του διαμερίσματος, το οποίο διαχειρίστηκε ο αποβιώσας πατέρας της Ενάγουσας-Εναγόμενος και για το οποίο ουδένα αποδεικτικό στοιχείο έχει ενώπιον του το Δικαστήριο για να διαφανεί εάν και πως διανεμήθηκε το ποσό αυτό. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι δεν υπάρχουν αυτά τα χρήματα, ώστε να μπορεί να ικανοποιηθεί η απαίτηση της Ενάγουσας και αν ακόμα ήθελε κριθεί ότι δικαιούται να λάβει οποιονδήποτε ποσό από την πώληση αυτή. Διερωτήθηκε επίσης πώς είναι δυνατό να επιδικάσει το Δικαστήριο υπέρ της Ενάγουσας, μίας και μόνο κληρονόμου, οποιοδήποτε ποσό, χωρίς να λάβει υπόψη και τα δικαιώματα και των άλλων αδελφών, εξίσου συγκληρονόμων; Μια τέτοια πιθανή επιδίκαση, αφενός θα ήταν αντίθετη προς την σχετική νομοθεσία περί κληρονομικής διαδοχής, όπου όλοι οι νόμιμοι κληρονόμοι-παιδιά αποβιωσάντων, λαμβάνουν εξίσου το ίδιο μερίδιο, ποια είναι η ευθύνη των ετέρων αδελφών της Ενάγουσας και συγκληρονόμων ούτως ώστε να ζημιωθούν έστω και στο ελάχιστο από τα κληρονομικά τους δικαιώματα, από την περιουσία της αποβιωσάσης μητέρας τους. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου θα πρέπει να είναι τέτοια, από την οποία να μην πληγούν καθ' οιονδήποτε τρόπο τα κληρονομικά δικαιώματα και των ετέρων κληρονόμων των αποβιωσάντων. Διαφώνησε με τα εγειρόμενα από το συνήγορο της Ενάγουσας θέματα και ζήτησε την απόρριψη της εν λόγω απαίτησης της Ενάγουσας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από την αναντίλεκτη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου προκύπτει ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε στο όνομα του Εναγόμενου στις 16.08.2001 δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου που δόθηκε από τη Μαρούλλα Παναγιώτη στις 16.08.
- Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η Μαρούλλα Παναγιώτη Κισσοπόδα απεβίωσε στις17.08.
- Χορηγήθηκαν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας της στο Παναγιώτη Κισσοπόδα, Εναγόμενο σύζυγο της και πατέρα της Ενάγουσας. Αποτελεί επίσης παραδεκτό γεγονός ότι κατά το χρόνο του θανάτου της η αποβιώσασα είχε ως κληρονόμους το σύζυγο της και τα παιδιά της. Ήταν εισήγηση του κ. Χ'Σέργη ότι η Ενάγουσα ως κληρονόμος μπορεί να διεκδικήσει εναντίον του Εναγόμενου περιουσία την οποία ο Εναγόμενος στην παρούσα αγωγή παράνομα απέκτησε, ιδιαίτερα γιατί αυτός ήταν συγχρόνως και διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης. Το άρθρο 25 του Κεφ. 189 έχει ως ακολούθως: «
- Από και μετά τη χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφου διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που πηγάζουν από την κληρονομιά του αποθανόντος (περιλαμβανομένου του εκ του νόμου μη διαθέσιμου μέρους της κληρονομίας και του αδιάθετου μέρους της κληρονομιάς) θεωρούνται ότι περιήλθαν στον προσωπικό αντιπρόσωπο από την ημερομηνία του θανάτου του αποθανόντος». Επίσης τo άρθρο 34
(7)αναφέρει τα ακόλουθα: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 29, για τους σκοπούς λήψης δικαστικού μέτρου δυνάμει του άρθρου αυτού, κανένα πρόσωπο δεν δύναται να αντιπροσωπεύει την κληρονομιά αποθανόντος προσώπου εκτός από τον προσωπικό αντιπρόσωπο». Στην υπόθεση Ahmet Mehmet Emin Of Fotta v. Turkish Bank of Nicosia Ltd. And Others
(1963)2 CLR 74 αποφασίστηκε ότι εξ αποφάσεως πιστωτής αποβιώσαντα δεν νομιμοποιείτο να καταχωρήσει αγωγή σύμφωνα με το άρθρο 34
(7)του Κεφ. 189. Στην υπόθεση Φιλίππου ν. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 448 με την οποία αξιώνονταν περιουσιακά δικαιώματα αποθανόντος σε ακίνητη ιδιοκτησία λόγω εχθρικής κατοχής εναντίον τρίτου προσώπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Μετά τη θέσπιση του περί Διαχειρίσεων Περιουσιών Νόμου του 1954 - Κεφ. 189, καταργήθηκε και το δικαίωμα των κληρονόμων για τη διεκδίκηση περιουσίας του αποβιώσαντος κληρονομικά δικαιώματα που είχε αναγνωριστεί στην Α G. Patiki & Co. and Others v. Demetra Georghiou Patiki XX (II) 77, και στη Demetra G. Patiki v. A.G. Patiki & Co. and Others, XX (I) C.L.R. 36. Η κατάληξη αυτή καταρρίπτει κάθε διεκδίκηση των εφεσειόντων για την εγγραφή του διαφιλονικούμενου κτήματος επ΄ ονόματι τους λόγω εχθρικής κατοχής». Όπως προκύπτει από το πιο πάνω άρθρο αλλά και τη νομολογία επί του θέματος (βλ. Panayi v. Mandrioti
(1963)2 CLR 167) μετά το θάνατο του αποβιώσαντα οι προσωπικοί αντιπρόσωποι εκπροσωπούν τη περιουσία του σε οποιεσδήποτε διαδικασίες εκτός αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 29 του ΚΕΦ. 189 για περιουσία που δεν υπερβαίνει το ισόποσο σε ευρώ ποσό των Λ.Κ.10.000 που δεν είναι η περίπτωση, αφού δεν αφορά περιουσία της πιο πάνω αξίας και εν πάση περιπτώσει δεν τηρήθηκαν οι εν λόγω προϋποθέσεις (βλ. Λοιζιάς ν. Loizias & Sons Contracting Building (Overseas) Ltd κ.α. Πολ. Έφ. 17.07.2014). Σημειώνω ότι δεν έχει αμφισβητηθεί η νομιμοποίηση της Ενάγουσας για έγερση της παρούσας αγωγής και δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω το θέμα. Είναι όμως ξεκάθαρο ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου με άκυρο πληρεξούσιο αφορά την περιουσία της αποβιωσάσης μητέρας της και όχι προσωπική της αξίωση. Το γεγονός ότι ο Εναγόμενος που ήτο άμεσα εμπλεκόμενος στα γεγονότα ήταν και διαχειριστής της περιουσίας δεν διαφοροποιεί τα πιο πάνω γιατί αυτό δεν εμπόδιζε την Ενάγουσα να ζητήσει με σχετική αίτηση της την αντικατάσταση του Εναγόμενου από τη θέση του διαχειριστή δυνάμει του άρθρου 52 του Κεφ.
- Επίσης η θέση του κ. Χ' Σέργη ότι υπήρξε με βάση τα γεγονότα της παρούσης αδικοπραξία εναντίον της ίδιας της Ενάγουσας λόγω κατακράτησης του 1/6 μεριδίου της από τον Εναγόμενο, δεν βρίσκει έρεισμα στα γεγονότα της παρούσας, γιατί ο Εναγόμενος πατέρας της δεν ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης μητέρας της που κατακράτησε το 1/6 κληρονομικό της μερίδιο από την εν λόγω πώληση αλλά ως πρόσωπο που μεταβίβασε ακίνητη περιουσία της συζύγου του επ' ονόματι του παράνομα πριν το θάνατο της. Έτσι επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας και έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες και τη νομολογία, προκύπτει ότι μετά το θάνατο της μητέρας της Ενάγουσας και αφού χορηγήθηκαν έγγραφα διαχείρισης στον Εναγόμενο, τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που πηγάζουν από την περιουσία της αποβιωσάσης όπως και το δικαίωμα της για αποζημιώσεις λόγω παράνομης μεταβίβασης του επίδικου διαμερίσματος με άκυρο πληρεξούσιο και πώληση του περιήλθαν στο διαχειριστή της από την ημέρα του θανάτου της και μόνο αυτός δικαιούται αποζημιώσεις. Η Ενάγουσα στην παρούσα υπόθεση αξιώνει ως ένας από τους κληρονόμους της αποβιώσασας το 1/6 μερίδιο του ποσού που έλαβε ο Εναγόμενος από την πώληση του επίδικου ακινήτου το οποίο ενεγράφη επ' ονόματι του που έγινε δυνάμει του πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 16.08.2001 που η αποβιώσασα έδωσε στον Εναγόμενο. Είναι σαφές ότι το προϊόν της πώλησης ανήκει στο όνομα του νόμιμου ιδιοκτήτη της εν λόγω ακίνητης ιδιοκτησίας, δηλαδή στη Μαρούλλα Κισσοπόδα και συνεπώς θα αποτελέσει μέρος της κληρονομιάς της. Από τη στιγμή που υπήρχε διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης όταν κινήθηκε η παρούσα αγωγή τα εν λόγω ποσά θα περιέλθουν σ΄ αυτόν με στόχο να διαμοιραστούν στους κληρονόμους της με βάση το νόμο, έχοντας υπόψη ότι στην παρούσα υπόθεση η Ενάγουσα διεκδικεί αποζημιώσεις ως κληρονόμος της αποβιωσάσης και δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα προσωπική αξίωση της. Έτσι παρά το ότι δεν εγείρεται θέμα νομιμοποίησης της Ενάγουσας προς έγερση της παρούσας αγωγής από την Υπεράσπιση και αυτό το θέμα δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο δεν μπορεί η ίδια ως αποτέλεσμα της αγωγής να έχει οποιοδήποτε άμεσο προσωπικό όφελος αλλά μόνο ο προσωπικός αντιπρόσωπος της περιουσίας της αποβιωσάσης. Η αποζημίωση που πρέπει να πληρωθεί στη παρούσα υπόθεση δηλαδή ποσό €58.910,80 από τον Εναγόμενο, θα πρέπει να αποτελέσει μέρος της κληρονομιάς της αποβιωσάσης και αυτή να διανεμηθεί στους νόμιμους κληρονόμους της ανάλογα με τις πρόνοιες του νόμου. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος τυγχάνει να είναι και διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για εκτροπή από τις πρόνοιες του Κεφ.
- Αναφορικά με την εισήγηση του κ. Χ' Σέργη ότι επειδή πρόκειται για αδικοπραξία που διέπραξε ο Εναγόμενος νομιμοποιείται η Ενάγουσα να εγείρει ως κληρονόμος προσωπική αγωγή, δεν με βρίσκει σύμφωνη, ούτε παρακάμπτονται οι πρόνοιες του ΚΕΦ.
- Σημειώνεται ότι οι ισχυριζόμενες στην παρούσα αγωγή ενέργειες του Εναγόμενου προηγήθηκαν του θανάτου της Μαρούλλας Κισσοπόδα και του διορισμού του Εναγόμενου ως διαχειριστή της περιουσίας της και είναι ξεκάθαρο ότι οι οποιεσδήποτε αποζημιώσεις αφορούν την περιουσία της αποβιωσάσης και όχι δικαιώματα της Ενάγουσας ως κληρονόμου αυτής. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω θεωρώ ότι το εν λόγω ποσό €58.910,80 ανήκει στη περιουσία της αποβιωσάσης Μαρούλλας Κισσοπόδα και δεν μπορεί να αποδοθεί ως αποζημίωση το 1/6 μερίδιο της Ενάγουσας ως κληρονόμου. Ως προς τη θέση του κ. Χ'Σέργη ότι στη παρούσα θα πρέπει να επιδικασθούν γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις εναντίον του Εναγόμενου δεν μπορούν να αποδοθούν γενικές ή παραδειγματικές αποζημιώσεις σε αστικά αδικήματα που έχουν διαπραχθεί εναντίον αποβιώσαντος προσώπου όπως η παρούσα περίπτωση (βλ. άρθρο 34 Παρ.2 ΚΕΦ.189). Συνακόλουθα η απαίτηση της Ενάγουσας για να αποζημιωθεί κατά το 1/6 μερίδιο της ως κληρονόμου δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, έχοντας υπόψη ότι έχουν ήδη εκδοθεί διατάγματα ως τα αιτητικά Α-Γ της Αγωγής, εκ συμφώνου, τα 2/3 των εξόδων της Αγωγής επιδικάζονται προς όφελος της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο