ΑLPHA BANK-CYPRUS LTD ν. N CIVIL CONSTRUCTION LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3838/16, 8/12/2017

(3), 8

(1)(ss),9 επί της Εγγενούς Εξουσίας και Πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του Σάββα Άδωνη στην οποία λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Eίναι υπάλληλος των Εναγόντων στο τμήμα δικαστικών υποθέσεων και έχει στην κατοχή του τα έγγραφα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες την 1.8.2016 και έκτοτε παρ΄ όλες τις προσπάθειες του Ιδιωτικού Επιδότη η επίδοση στον Εναγόμενο 2 δεν κατέστη δυνατή, ενώ η επίδοση στην Πρωτοφειλέτιδα εταιρεία έγινε στις 23.8.

1. Η Πρωτοφειλέτιδα εταιρεία στο παρελθόν διεξήγαγε εργασίες με το όνομα FAKAS INVESTMENTS & DEVELOPMENTS LIMITED, καθώς επίσης και με το όνομα FAKAS CONSTRUCTIONS & INVESTMENTS LTD. H υπό αναφορά αγωγή, αφορά σε μια συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού και σε δύο συμφωνίες δανείου συνολικής απαίτησης €386,620.92 πλέον τόκους και έξοδα, όπου ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε εγγράφως με συμφωνίες εγγυήσεως ημερομηνίας 29.1.2004, 2.6.2004, 4.10.2006 και 30.11.2007 όλες τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 προς τους Ενάγοντες μέχρι και το ποσό των ΛΚ478.000,00 (€816.711) πλέον τόκους προμήθειες τραπεζικά δικαιώματα, άλλα έξοδα και δαπάνες. Ως επιπρόσθετο αντάλλαγμα και/ή εξασφάλιση για τις αναφερόμενες τραπεζικές διευκολύνσεις που οι Ενάγοντες παραχώρησαν στην Εναγόμενη 1, η Εναγόμενη 1 εκτέλεσε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας 5 Υποθήκες με τις οποίες υποθήκευσε όλο το συμφέρον της στα ακίνητα που περιγράφονται αναλυτικά στην ένορκη δήλωση και τα οποία βρίσκονται στην Επαρχία Λευκωσίας. Οι υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 προς τους Ενάγοντες είτε οι τωρινές ή οι μελλοντικές, ή άμεσες ή έμμεσες είτε έγιναν ή ενδέχεται να γίνουν απαιτητές είτε είναι προσωπικές ή κοινές με άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα, εξασφαλίστηκαν περαιτέρω με τρία Ομόλογα Επιβάρυνσης ημερ. 13.12.2002, 29.1.2004 και 17.7.2013, τα οποία εκδόθηκαν από την Εναγομένη 1 δια των οποίων η Εναγόμενη 1 επιβάρυνε ολόκληρη την επιχείρηση και όλη την περιουσία της και κάθε αυτής μορφή που βρίσκεται οπουδήποτε τωρινή και μελλοντική συμπεριλαμβανομένου και του κεφαλαίου το οποίο δεν έχει κληθεί, και φήμης και πελατείας της, μέχρι του ποσού των €320.860,00 πλέον τόκους, προμήθειες, τραπεζικά δικαιώματα, δικηγορικά και δικαστικά έξοδα και/ή έξοδα και δαπάνες από την ημερομηνία της υπογραφής του σχετικού Ομολόγου μέχρι την πλήρη και τελική εξόφληση. Οι πιο πάνω επιβαρύνσεις γράφτηκαν στον ΄Εφορο Εταιρειών σύμφωνα με το άρθρο 90 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
2. Ως περαιτέρω αντάλλαγμα και/ή εξασφάλιση για τις τραπεζικές διευκολύνσεις που οι Ενάγοντες παραχώρησαν στην Εναγόμενη 1, η Εναγόμενη 1 με Συμφωνία Εκχώρησης ημερ. 18.10.2002, εκχώρησε όλα τα εισπρακτέα και μελλοντικά ενοίκια ποσά μέχρι και το ποσό των ΛΚ97.467 (€166.532), πλέον τόκους, μέχρι τη πλήρη και τελεία εξόφληση, προς ποσοστό επιτοκίου προς το οποίο οι Εναγόμενοι θα χρεώνονται από καιρό εις καιρό, πλέον προμήθειες και/ή άλλα τραπεζικά δικαιώματα και δικηγορικά και δικαστικά έξοδα και/ή άλλα έξοδα και δαπάνες που ήθελαν υποστεί οι Ενάγοντες σε σχέση με τους Εναγομένους ή την υπό αναφορά εκχώρηση. Η εν λόγω ασφάλεια ποσού έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 90 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στις 6 Νοεμβρίου
3. Η συμφωνία δανείου ημερ. 4.10.2006, τροποποιήθηκε με μεταγενέστερες συμπληρωματικές/τροποποιητικές συμφωνίες ημερ. 12.11.2011 και 26.6.
4. ΄Εχει πληροφορηθεί από συναδέλφους, και πιο συγκεκριμένα από τη συνάδελφο του Νικολέτα Βασιλείου, η οποία είναι υπεύθυνη λειτουργός των Λογαριασμών των Εναγομένων ότι έχει περιέλθει στην αντίληψη της ότι ο Εναγόμενος 2, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας, όπως αυτή περιγράφεται στο πρόσωπο της αίτησης, λόγω των αυξημένων οικονομικών υποχρεώσεων που αντιμετωπίζει, τις οποίες τυγχαίνει να γνωρίζει προσωπικά λόγω της καθημερινής του παρουσίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και της άμεσης και καθημερινής του επαφής με συναδέλφους άλλων Τραπεζών αλλά και με δικηγόρους, προτίθεται να μεταβιβάσει και με αυτόν τον τρόπο να αποξενωθεί από τα συγκεκριμένα ακίνητα. Η υπό αναφορά αίτηση καταχωρήθηκε καθότι οι Ενάγοντες δεν καλύπτονται από τις ενυπόθηκες εξασφαλίσεις που έχουν και σε περίπτωση που ο Εναγόμενος 2, πωλήσει και/ή αποξενώσει το επίδικο ακίνητο, οι Ενάγοντες θα βρεθούν σε δυσχερή θέση και με σοβαρό ενδεχόμενο να μην μπορούν να ικανοποιήσουν την αξίωσή τους εφ΄ όσον πετύχουν στην παρούσα αγωγή. Λόγω της πολύ μεγάλης πιθανότητας πωλήσεων και αποξενώσεως της ελεύθερης περιουσίας του Εναγομένου αρ. 2, οι Ενάγοντες θα βρεθούν σε δυσχερή θέση και με σοβαρό ενδεχόμενο να μην μπορούν να ικανοποιήσουν την αξίωση τους εφ΄ όσον πετύχουν στην παρούσα αγωγή, ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν έχει άλλη ελεύθερη εγγεγραμμένη περιουσία επ΄ ονόματί του. Οι Ενάγοντες έχουν καλή και βάσιμη υπόθεση, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πάρα πολύ μεγάλη πιθανότητα να πετύχουν τις αιτούμενες θεραπείες, εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο και πολύ πιθανό αδύνατο να αποδοθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο λόγω κυρίως της αδυναμίας του Εναγομένου να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Αν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί, υπάρχει προφανώς και άμεσος κίνδυνος ο Εναγόμενος 2 να αποξενώσει και/ή να διαθέσει την περιουσία του με τρόπο ώστε οι Ενάγοντες να μείνουν ανικανοποίητοι. Ο Εναγόμενος ενίσταται στην οριστικοποίηση του διατάγματος και καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισε στα ίδια νομοθετήματα που βασίστηκε η αίτηση και κατέγραψε στην ειδοποίηση ένστασης συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους ενίσταται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Μεταξύ των λόγων ένστασης είναι και οι ακόλουθοι:
5. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για την έκδοση του διατάγματος.
6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 9

(1)του Κεφ. 6 για έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς.

1. Η Αιτήτρια παρουσίασε ψευδή και αναληθή περιστατικά και παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα στην ένορκή της δήλωση.
2. Η Αιτήτρια δόλια και με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο τοποθέτησε στο κλητήριο λανθασμένη διεύθυνση επίδοσης για τον Εναγόμενο
4. Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε ότι έχει διορίσει στις 21.3.16 ως παραλήπτη διαχειριστή της Εναγομένης 1 τον Μιχάλη Αβραάμ, βάσει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης.
5. ΄Ενεκα του πιο πάνω διορισμού υπάρχει κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας αφού ο διαχειριστής θα μεταβιβάσει στο όνομα της Αιτήτριας τα υποθηκευμένα ακίνητα.
6. Στη συμφωνία εγγύησης παρουσιάζεται η FAKAS INVESTMENTS & DEVELOPMENTS LIMITED και στο κλητήριο παρουσιάζεται η Ν CIVIL CONSTRUCTION LTD. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του Νεκτάριου Φάκα Εναγόμενου 2, στην οποία λέγει τα ακόλουθα, μεταξύ άλλων: Αρνείται κατηγορηματικά το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας. Δόλια και με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο τοποθέτησε στο κλητήριο λανθασμένη διεύθυνση επίδοσης για τον Εναγόμενο 2 αντί της ορθής Λάρνακος 78, 1046 Λευκωσία με σκοπό να προχωρήσει μονομερώς στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε στην υπό εκδίκαση αίτηση για την επίδοση αναφορικά με την Εναγόμενη 1 στον Μιχάλη Αβραάμ και ότι αυτός καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης για λογαριασμό της Εναγομένης
7. Η Εναγομένη 1 ουδέποτε διεξήγαγε εργασίες με το όνομα FAKAS INVESTMENTS & DEVELOPMENTS LIMITED. Δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία που εμφανίζεται στις συμφωνίες δανείου είναι η Εναγομένη
8. Για τα επίδικα δάνεια έχει διορίσει διαχειριστή τον Μιχάλη Αβραάμ με σκοπό να μεταβιβάσει τα υποθηκευμένα ακίνητα στην Αιτήτρια και συγχρόνως έχει καταχωρήσει την παρούσα αγωγή με την οποία αιτείται την εκποίηση των υποθηκών και την πώληση των ακινήτων με δημόσιο πλειστηριασμό και κατά συνέπεια υπάρχει κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας καθότι με δύο διαφορετικά ένδικα μέσα επιδιώκει την επίτευξη του ίδιου σκοπού. Η Νικολέττα Βασιλείου ψεύδεται και προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο όσον αφορά τον χρόνο που πληροφορήθηκε ότι είχε πρόθεση να αποξενώσει την περιουσία του για να θεωρηθεί το ζήτημα κατ΄ επείγον. Ο Εναγόμενος 2 πέτυχε διάταγμα για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα, η ένορκη δήλωση του οποίου υποστήριζε την Αίτηση, Σάββα ΄Αδωνη. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι η διεύθυνση επίδοσης για τον Εναγόμενο 2 δεν είναι φανταστική, είναι διεύθυνση την οποία έχει δώσει ο ίδιος ο Εναγόμενος 2, στην Τράπεζα και η οποία έχει καταχωρηθεί στο σύστημα της Τράπεζας. ΄Ηταν μια από τις τρεις διευθύνσεις που έδωσε ο ίδιος στην Τράπεζα. Δεν είναι καμία τυχαία διεύθυνση. Δεν επεδόθη στον Εναγόμενο 2 διότι συνεχώς απέφευγε την επίδοση. Η πρώτη εταιρεία ήταν η FAKAS CONSTRUCTION AND DEVELOPMENTS LTD και κατόπιν γενικής συνέλευσης των μετόχων πάρθηκε απόφαση όπως μετονομασθεί σε FAKAS CONSTRUCTION AND ΙNVESTMENTS LTD και στη συνέχεια σε N. CIVIL CONSTRUCTIONS LTD. Φαίνονται τα ονόματα αυτά και στις συμφωνίες παραχώρησης των συναλλαγών με την Τράπεζα, που δεν έχει καλύτερο αποδεικτικό στοιχείο. Το αρχικό όνομα της Ενάγουσας ήταν ALPHA BANK LTD. Το 2006 υπήρξε ειδικό ψήφισμα όπου η εταιρεία μετονομάστηκε σε ALPH BANK CYPRUS LTD. ΝOMIKH ΠΤΥΧΗ Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος Σάββα ΄Αδωνη. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις και την αντεξέταση του Σάββα ΄Αδωνη, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 AAΔ 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 - 70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, και τα όσα είπε ο Σάββας ΄Αδωνη, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Αιτήτριας, βρίσκω ότι η διαφορά εδράζεται επί της συμφωνίας τρεχούμενου λογαριασμού και σε δύο συμφωνίες δανείου για το συνολικό ποσό των €386,620.92 πλέον τόκους και έξοδα, όπου ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε εγγράφως με συμφωνίες εγγυήσεως ημερομηνίας 29.12.2004, 2.6.2004, 4.10.2006 και 30.11.2007 όλες τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 προς τους Ενάγοντες μέχρι και το ποσό των ΛΚ478,000 (€816.711) πλέον τόκους, προμήθειες, τραπεζικά δικαιώματα, άλλα έξοδα και δαπάνες. Οι υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 προς τους Ενάγοντες εξασφαλίστηκαν περαιτέρω με τρία Ομόλογα Επιβάρυνσης τα οποία εκδόθηκαν από την Εναγομένη 1 διά των οποίων η Εναγομένη 1 επιβάρυνε ολόκληρη την επιχείρηση και όλη την περιουσία της μέχρι του ποσού των €320.860 πλέον τόκους, προμήθειες, τραπεζικά δικαιώματα, δικηγορικά και δικαστικά έξοδα. Περαιτέρω η Εναγομένη 1 με συμφωνία εκχώρησης ημερ. 18.10.2002 εκχώρησε όλα τα εισπρακτέα από μελλοντικά ενοίκια ποσά μέχρι και το ποσό των ΛΚ97.467 (€166.532) πλέον τόκους. Οι Ενάγοντες δεν καλύπτονται από τις ενυπόθηκες εξασφαλίσεις που έχουν για τις παραχωρηθείσες τραπεζικές διευκολύνσεις. Υπάρχει δηλαδή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Το ζήτημα αφορά το οφειλόμενο ποσό με βάση τις μεταξύ τους συμφωνίες. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η υπόθεση του Αιτητή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων και μέσα από την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει η Αιτήτρια με την αγωγή της. Η Αιτήτρια έχει καθορίσει το ποσό που έχει να λαμβάνει από τους Εναγόμενους και είναι αυτό που ζητά να της επιδικασθεί στη αγωγή. Σίγουρα ο Καθ΄ ου η Αίτηση αμφισβητεί την αξίωση της Αιτήτριας. Αυτά όμως είναι θέματα τα οποία θα αποφασίσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της αγωγής. Η αξίωση της Ενάγουσας αφορά οφειλόμενο ποσό που προκύπτει από αριθμημένους λογαριασμούς και ανέρχεται στο συνολικό ποσό €386.620,92 πλέον τόκους και έξοδα όπως περιγράφεται στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του Σάββα ΄Αδωνη. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση και την ένσταση κα την αντεξέταση του Σάββα ΄Αδωνη. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Στην απόφαση, στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ

(2001)1 ΑΑΔ σελ. 785, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Και συνεχίζει το Δικαστήριο στην ίδια απόφαση και λέγει τα εξής: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου, Πολ. Εφ. 10274, ημερομηνίας 10.9.

1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η έκθεση απαίτησης. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν, ο Ενάγοντας ή η Αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση, κατορθώσουν να απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Τέτοιος κίνδυνος, δηλαδή να μην απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας τους σε περίπτωση έκδοσης υπέρ τους απόφασης θα υπάρχει σε περίπτωση που το Δικαστήριο αρνηθεί την έκδοση διατάγματος. Στην απόφαση
2. ΡΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΛΤΔ κ.ά. ν.
3. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.

(2006)1 Α.Α.Δ. 280 στη σελίδα 286 αποφασίστηκε: «Το άρθρο 5

(1)προνοεί για δέσμευση τόσης περιουσίας, όσο θα επαρκεί για ικανοποίηση της απαίτησης, μαζί με τα έξοδα. Και αυτή την προϋπόθεση ικανοποίησαν οι εφεσίβλητοι. Αν οι εφεσείοντες είχαν προτείνει εναλλακτική προσέγγιση, το επιχείρημα τους θα είχε κάποιο νόημα, αφού το δικαστήριο θα έπρεπε, ίσως, να επιλέξει τη λιγότερο επαχθή για τους εφεσείοντες επιλογή, νοουμένου ότι αυτή θα ήταν εξ ίσου αποτελεσματική. Οι εφεσείοντες περιορίστηκαν να αναφέρουν ότι διαθέτουν και άλλη ακίνητη περιουσία. Αυτό, όμως, δεν είναι αρκετό για να μην εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Θα πρέπει να δεσμευτεί ακίνητη περιουσία αρκετή ώστε ο ενάγων να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του θα ικανοποιηθεί.» Στην απόφαση C. Phasarias (Auto Centre) Ltd (ανωτέρω) στη σελίδα 791 αποφασίστηκε: «Αυτά, θέλουμε να αποσαφηνίσουμε, δεν σημαίνουν και αποδοχή της άποψης του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσιβλήτων πως αν ήταν μεγάλη η διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου και της αξίωσης δεν θα ήταν σε καμιά περίπτωση δυνατό να εκδοθεί τέτοιο παρεμπίπτον διάταγμα. Δεν προκύπτει, όπως ήταν η εισήγηση, τέτοιος περιορισμός από το άρθρο 5 του Κεφ. 6. Το άρθρο 5

(1)αναφέρεται σε μη αποξένωση τόσης ακίνητης περιουσίας (so much of immovable property) ώστε να αποφεύγεται η δέσμευση περιουσίας πέραν εκείνης που, εφόσον δεσμευτεί, θα απομακρύνει τον κίνδυνο.» Εάν υπάρχει διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου και της αξίωσης, δεν συνιστά εμπόδιο στην έκδοση τέτοιου παρεμπίπτοντος διατάγματος. Στην απόφαση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd

(2005)1 Α.Α.Δ. σελίδα 1237 στη σελίδα 1245 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι γεγονός ότι δεν εξειδικεύονται λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο της απειλής. Ο ισχυρισμός, όμως, περί απειλής δε θα πρέπει να εκτιμηθεί κατά απομόνωση αλλά σε συσχετισμό με την αλλαγή των σχέσεων των μερών, η οποία επήλθε με τον τερματισμό της σύμβασης. Ο κίνδυνος αποξένωσης, με τον τερματισμό της σύμβασης, κατέστη υπαρκτός και η ανάγκη παρεμπόδισης πιθανής επίδρασης στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης από την αποξένωση δικαιολογημένη. Ορθά νομίζουμε το Δικαστήριο, μέσα στο σύνολό των πιο πάνω, άσκησε τη διακριτική του εξουσία και εξέδωσε το διάταγμα. Η εισήγηση ότι η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής, δικαιολογείται κατ΄ εξαίρεση και ασκείται με φειδώ - (βλ. Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου

(2002)1 Α.Α.Δ. 1759) - μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Το σύνολο, όμως, των στοιχείων, που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας, μεταξύ των οποίων και το ύψος της ισχυριζόμενης οφειλής, δικαιολογούσαν την κατάληξη. Το γεγονός ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο δε διαφοροποιούσε το ζήτημα, ούτε απέκλειε τον κίνδυνο αποξένωσης, όπως εισηγήθηκε ο εφεσείων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά διαπίστωσε στην απόφασή του ότι ο εφεσείων, για τον κίνδυνο να παρεμποδιστεί η ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης, δεν έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την κατοχή άλλης περιουσίας. Ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο, από μόνο του, δεν εξουδετέρωνε την πρόθεση αποξένωσης.» Σίγουρα επήλθε αλλαγή των σχέσεων των μερών η οποία επήλθε μετά την καταχώριση της αγωγής. Με την πώληση ή την μεταβίβαση σε τρίτο ή με την αποξένωση ή επιβάρυνση των συγκεκριμένων ακινήτων είναι πιθανόν να εμποδιστεί η Αιτήτρια στην ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ της. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο στην παράγραφο Α, διάταγμα. Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης στην Αγωγή. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν ο Ενάγων, κατορθώσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Αναμφίβολα έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ανακύπτει η ανάγκη παροχής κάποιας εξασφάλισης στην Αιτήτρια με την οποία να αποτρέπεται η πιθανότητα να καταστεί δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί, στην περίπτωση της, πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Μπορεί ο Καθ΄ου η Αίτηση, σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανένα να αποξενώσει τα συγκεκριμένα ακίνητα για να μην μπορεί να ικανοποιηθεί η απόφαση που ήθελε εκδοθεί στο τέλος εναντίον του για τα ποσά που διεκδικεί η Αιτήτρια. Γι΄ αυτό δικαιολογείται η παροχή εξασφάλισης προς την Αιτήτρια και αυτό θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο. Με βάση όλα τα πιο πάνω, βρίσκω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.

(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Το άρθρο 9

(1)του Κεφ. 6, Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου προβλέπει: «9

(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλον.» Ενόψει της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος Α της Αίτησης, είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό την έννοια της απονομής της δικαιοσύνης, όπως οριστικοποιηθεί το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στις 14.11.16. Με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Σάββα ΄Αδωνη και της προφορικής του μαρτυρίας, κατά την αντεξέταση του, βρίσκω ότι κανένας από τους λόγους ένστασης που καταγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης, ευσταθεί. Όσον αφορά την ικανοποίηση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ενόψει των όσων έχουν λεχθεί, είναι σαφές ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ της Αιτήτριας στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Η αξίωση της Αιτήτριας παρουσιάζεται ως ικανοποιούσα τα σχετικά κριτήρια της νομολογίας και του Νόμου και έτσι είναι επάναγκες να δεσμευθεί η συγκεκριμένη περιουσία του Καθ΄ ου η Αίτηση ούτως ώστε σε περίπτωση που εκδοθεί υπέρ της απόφαση, να παρέχεται κάποια εξασφάλιση. Το εκδοθέν, μονομερώς, διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης, οριστικοποιείται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση - Εναγόμενου 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο