← Κύπρος

Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτη Παναγιώτου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5626/16, 21/12/2017

Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτη Παναγιώτου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5626/16, 21/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A401 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5626/16 Μεταξύ: Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων - και -

  1. Παναγιώτη Παναγιώτου
  2. Άντριας Παναγιώτου και/ή Αντρούλλας Χριστοφή Παναγιώτου και/ή Ανδρούλλας Ιωάννου Χριστοφή
  3. Γεώργιου Γεωργίου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 11.4.17 εκ μέρους του Εναγομένου 3 για Ακύρωση και/ή Παραμερισμό της Δικαστικής Απόφασης ημερ. 16.3.17 Ημερομηνία: 21 Δεκεμβρίου,
  4. Εμφανίσεις: Για Αιτητή - Εναγόμενο 3 : κα Κ. Ορφανίδου για Ορφανίδη, Χριστοφίδη & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κ. Φρ. Νικολάου για Ανδρέα Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ (κα Δ. Τταουξιή για να ακούσει απόφαση). Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες στις 16.3.17 εξασφάλισαν εναντίον του Εναγόμενου 3 την ακόλουθη απόφαση, λόγω μη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΚΑΖΕΙ όπως ο εναγόμενος αρ.3 πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό των €152.512.- πλέον τόκο από 01/07/2016 μέχρι 02/08/2016 ύψους €1.023,28 πλέον τόκο από 3/08/2016 με επιτόκιο 8,75% ετησίως (βασικό επιτόκιο 4,50% πλέον περιθώριο 2,25% πλέον τόκο υπερημερίας 2,00%) μέχρι εξοφλήσεως κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 κάθε έτους. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος αρ.3 πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό των €1402,00 έξοδα της αγωγής αυτής περιλαμβανομένων των εξόδων της απόφασης αυτής, με τόκο 4% το χρόνο από 30/11/16 μέχρι 31/12/16 και τόκο 3,5% ετησίως από 01/01/17 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €11,00 έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ.» Με την υπό εκδίκαση Αίτηση, η οποία βασίζεται κυρίως στη Δ.17 Θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ο Εναγόμενος 3 αξιώνει παραμερισμό της πιο πάνω απόφασης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Κατερίνας Νεοφύτου, η οποία στην παράγραφο 1 της ένορκης της δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα: «Είμαι Δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 3 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης από μελέτη του φακέλου που τηρείται στο γραφείο μας και από ενημέρωση που έλαβα από το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.» Οι Ενάγοντες καταχώρισαν στις 22.9.17 Ένσταση, η οποία βασίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
  5. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  6. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή γίνεται από δικηγόρο.
  7. Η ομνύουσα δεν αποκαλύπτει στο Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα και/ή επιδιώκει την παραπλάνηση του Δικαστηρίου.
  8. Η ένορκη δήλωση περιλαμβάνει αντιφάσεις και/ή ισχυρισμούς οι οποίοι δεν είναι δυνατό να ευσταθούν.
  9. Η αίτηση είναι γενική και/ή αστήρικτη.
  10. Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται και/ή δε δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία.
  11. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή άνευ αντικειμένου.
  12. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη.
  13. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν πληρούνται οι σχετικές νομοθετικές προϋποθέσεις.
  14. 0 αιτητής δεν αιτιολόγησε τη μη εμφάνιση του ενώπιον του Δικαστηρίου μετά την επίδοση της αγωγής.
  15. Η αίτηση υποβλήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα.
  16. Η αίτηση βασίζεται σε άσχετους με τα επίδικα θέματα ισχυρισμούς.
  17. Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη.
  18. Ο αιτητής δεν παρουσιάζει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και/ή συζητήσιμο θέμα.
  19. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα πλήξει τα συμφέροντα των καθ' ων η αίτηση ανεπανόρθωτα και/ή με τρόπο που δε θα μπορεί να επανορθωθεί με κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα.
  20. Ο λόγος μη εμφάνισης του αιτητή στην αγωγή, δεν είναι σοβαρός και/ή εύλογος.
  21. Η αίτηση παραβαίνει τις συνταγματικές πρόνοιες αναφορικά με την τελεσιδικία αποφάσεων.
  22. Η μη εμφάνιση του αιτητή είναι αδικαιολόγητη και περιφρονητική.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Ευδοκίας Μιχαήλ, η οποία αναφέρει ότι βρίσκεται στην υπηρεσία των Εναγόντων. Φέρεται να γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και να είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Ενάγοντες για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση εκ μέρους τους. Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού και θα αναφερθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Και οι δύο πλευρές αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψαν. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ξεκινώ από το λόγο Ένστασης ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική. Στην Rybolovlev κ.ά ν. Rybolovleva
(2010)1(Γ) Α.Α.Δ. 82, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 93: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036).» Με δεδομένο ότι υπάρχει ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος 3 ζει και εργάζεται μόνιμα στο εξωτερικό, βρίσκω ότι η ένορκη δήλωση θα μπορούσε να είχε γίνει από δικηγόρο. Εδώ το πρόβλημα εστιάζεται στην πηγή γνώσης της δικηγόρου κας Κατερίνας Νεοφύτου, η οποία στην παράγραφο 1 της ένορκης της δήλωσης, δεν διευκρινίζει ποια γεγονότα γνωρίζει από μελέτη του φακέλου και ποια γεγονότα πληροφορήθηκε από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Η ενόρκως δηλούσα δεν είχε οποιαδήποτε επαφή με τον ίδιον τον Αιτητή και συνεπώς ο τελευταίος δεν της ανέφερε ο,τιδήποτε που αφορά στην παρούσα Αίτηση. Αναφέρει βεβαίως, γενικά, ότι είχε ενημέρωση από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Τι ακριβώς την ενημέρωσε ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, δεν αναφέρεται. Δεν αναφέρεται ακόμη αν ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση είχε οποιαδήποτε επαφή με τον Εναγόμενο 3 και αν ο τελευταίος τον ενημέρωσε σε σχέση με τα όσα εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Συνεπώς, τα όσα ακολουθούν σε σχέση με την παράλειψη του Εναγόμενου 3 να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης, και σε σχέση με την υπεράσπιση που ισχυρίζεται ότι έχει, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Στην πρωτόδικη Απόφαση στην υπόθεση Rybolovleva (πιο πάνω), αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στην κρινόμενη περίπτωση με βάση τη φύση της αίτησης ως ενδιάμεσης και ορώμενη κάτω από το πλαίσιο της Διαταγής 48 και 39 επιτρέπουσα εξ ακοής μαρτυρία, εφ' όσον αποκαλύπτονται οι πηγές πληροφόρησης,.» Εδώ, δεν αποκαλύπτεται, για τους λόγους που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, η πηγή πληροφόρησης της κας Κατερίνας Νεοφύτου σε σχέση με τη μη εμφάνιση του Εναγόμενου 3 και σε σχέση με την εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Εν πάση περιπτώσει, θα εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται ο παραμερισμός της Απόφασης σε περίπτωση που η πιο πάνω προσέγγισή μου ήθελε κριθεί λαθεμένη. Πρόκειται περί απόφασης που έχει εκδοθεί κανονικά. Δεν θα επαναλάβω τις γνωστές αρχές γύρω από τον παραμερισμό, κατ΄ επίκληση της Δ.17 Θ.10, δικαστικής απόφασης. Θα αρκεστώ να παραπέμψω στην υπόθεση Sokolow S.A. Oddzial Zaklady Miesne W Kole v. Lope Enterprises Ltd, Πολιτική Έφεση 346/09, απόφαση ημερ. 21.11.14. Το πιο κάτω σύντομο απόσπασμα από την απόφαση τα λέγει όλα: « Οι αρχές στη βάση των οποίων το Δικαστήριο ασκεί την ευχέρεια που του παρέχει η Δ.17 θ.10 αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης από το Ανώτατο Δικαστήριο κατ΄ επανάληψη (βλ. Phylactou v. Μιχαήλ
(1982)1 C.L.R. 204, Milouca Trading Ltd v. Κούρρη
(1997)1 A.A.Δ. 10, Buch κ.α. ν. Γιαννή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1342, Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία ν. Μαλιετζή
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1616, Orams κ.α. ν. Αποστολίδη
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1402, Βέρνα ν. Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2007)1 Α.Α.Δ. 297, Zehi v. Roberts
(2009)1(A) A.A.Δ. 678, Δωρήτη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας, Πολ. Έφ. 405/08, ημερ. 8.3.12 κ.α.). Αποκρυσταλλώθηκε συναφώς ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχει στο Δικαστήριο η Δ.17 θ.10 δεν εντάσσεται σε οποιαδήποτε στεγανά και κατά την άσκησή της το Δικαστήριο κατευθύνει την προσοχή του σε δύο κυρίως παράγοντες. Ο ένας αφορά το κατά πόσο έχει εξηγηθεί η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό ώστε η επαναφορά να μην αντιστρατεύεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και, ο άλλος, κατά πόσο καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση.» Σε σχέση με το γεγονός της μη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αναφέρονται τα ακόλουθα στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση: «Στις 09/02/2017 ο Εναγόμενος 3 ήταν στην Κύπρο και παρέλαβε προσωπικά το κλητήριο ένταλμα. Ωστόσο έπρεπε να αναχωρήσει επειγόντως για το εξωτερικό για επαγγελματικούς σκοπούς και δεν μπόρεσε να ψάξει για δικηγόρο ώστε να εκπροσωπηθεί στην αγωγή.» Δεν διευκρινίζεται πότε αναχώρησε για το εξωτερικό μετά που παρέλαβε το Κλητήριο Ένταλμα. Δεν θεωρώ πως τα όσα εκτίθενται συνιστούν λόγο που να δικαιολογεί τη μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. Ακόμη και αν έπρεπε να είχε μεταβεί στο εξωτερικό για επαγγελματικούς σκοπούς, τίποτε δεν εμπόδιζε τον Εναγόμενο 3 να δώσει οδηγίες σε δικηγόρο, αν επιθυμούσε, για να τον εκπροσωπήσει στην παρούσα αγωγή. Μάλιστα αυτές τις οδηγίες θα μπορούσε να τις είχε δώσει και από το εξωτερικό. Ο ισχυρισμός στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης ότι ο Εναγόμενος 3 δεν γνώριζε τη διαδικασία που ακολουθείται στις δικαστικές διαδικασίες, δεν βοηθά. Στο Κλητήριο Ένταλμα που του επεδόθη, γίνεται αναφορά ότι σημείωμα εμφάνισης μπορεί να καταχωριστεί είτε προσωπικά είτε με δικηγόρο. Σε αυτό καθορίζεται και ο τρόπος καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης. Περαιτέρω, από την παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, προκύπτει πως εάν ο Εναγόμενος 1 δεν επικοινωνούσε με τον Αιτητή για να τον πληροφορήσει ότι τόσο αυτός όσο και η Εναγόμενη 2 είχαν διορίσει δικηγόρο, ενδεχομένως και να μην επεδείκνυε οποιοδήποτε ενδιαφέρον σε σχέση με την παρούσα Αγωγή. Δεν υποτιμώ τις επαγγελματικές υποχρεώσεις οποιουδήποτε διαδίκου. Δεν θεωρώ όμως εδώ ότι η εκπλήρωση των επαγγελματικών υποχρεώσεων εμπόδιζε τον Εναγόμενο 3 να διορίσει δικηγόρο, αν επιθυμούσε. Ο Εναγόμενος 3 αποφάσισε να μην καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης, και είναι ο ίδιος που επέλεξε να στερηθεί του δικαιώματός του να ακουστεί στην παρούσα Αγωγή (Τσουλόφτας ν. Μιχαήλ (Αρ. 2)
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 228). Με δεδομένο όμως ότι δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό εκδίκαση Αίτησης (Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά v. Χάπυ Στρήτς Ντίσκο Λτδ
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 28), θα εξετάσω κατά πόσο ο Εναγόμενος 3 έχει ικανοποιήσει το άλλο κριτήριο που είναι προβολή ισχυρισμών από τους οποίους να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Εάν το έχει ικανοποιήσει, τότε το Δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελός του. Ο Εναγόμενος 3 παραδέχεται ότι υπέγραψε ως εγγυητής για το ποσό για το οποίο εξεδόθη απόφαση εναντίον του. Ο τερματισμός της Συμφωνίας δανείου και το χρεωστικό υπόλοιπο δεν αμφισβητείται. Ούτε προβάλλεται ισχυρισμός ότι σε αυτό υπάρχουν παράνομοι τόκοι ή χρεώσεις (DEME-DIARY LTD κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1347 και F.P.P. FISH PROCESSING LTD ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1230). Ισχυρίζεται στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε του εξήγησαν τις συνέπειες της εγγύησής του. Πρόκειται περί αβάσιμου ισχυρισμού. Στο Εγγυητήριο Έγγραφο που υπέγραψε, Τεκμήριο "Γ" στην ένορκη δήλωση που χρησιμοποιήθηκε για να εκδοθεί απόφαση εναντίον του, αναφέρονται τα ακόλουθα στην παράγραφο 26: «Με την υπογραφή του παρόντος εγγράφου δηλώνω ότι κατανοώ πλήρως το δικαίωμα μου να επισκοπήσω όλες τις όψεις του παρόντος εγγράφου με δικηγόρο της εκλογής μου, ότι είχα την ευκαιρία να συμβουλευθώ δικηγόρο της εκλογής μου, ότι έχω προσεκτικά αναγνώσει και πλήρως κατανοήσει όλες τις πρόνοιες του παρόντος εγγράφου και ότι ελευθέρα, εγνωσμένα και εθελούσια συμβάλλομαι και υπογράφω το παρόν έγγραφο.» Περαιτέρω, σε άλλο έγγραφο που υπέγραψε, Τεκμήριο "Ε" στην ένορκη δήλωση που χρησιμοποιήθηκε για να εκδοθεί απόφαση εναντίον του, φαίνεται πως οι Ενάγοντες του είχαν ζητήσει να προσκομίσει γραπτή βεβαίωση από δικηγόρο ότι του είχε εξηγήσει πλήρως τη φύση των εγγράφων που θα υπέγραφε και τις πρακτικές συνέπειες που αυτά έχουν. Ο ίδιος τότε είχε αναφέρει τα ακόλουθα: «Ασχέτως της συμβουλής της Τράπεζας για την παροχή ανεξάρτητης νομικής συμβουλής σχετικά με τη φύση και τις πρακτικές συνέπειες των εγγράφων που θα υπογράψω, δηλώνω ότι είμαι γνώστης της φύσης και των πρακτικών τους συνεπειών και δεν επιθυμώ να πάρω ανεξάρτητη νομική συμβουλή.» Κατ΄ επέκταση τα όσα γενικά αναφέρονται ότι δολίως οι Ενάγοντες του ζήτησαν να υπογράψει ως εγγυητής και ότι αν γνώριζε τις συνέπειες της υπογραφής του, δεν θα υπέγραφε ως εγγυητής, δεν ευσταθούν. Δεν ευσταθεί επίσης ούτε ο ισχυρισμός του ότι υπέγραψε ως εγγυητής για τυπικούς λόγους επειδή βασίστηκε στις παραστάσεις των Εναγόντων ότι θα προέβαιναν σε άλλες διευθετήσεις με τον Εναγόμενο 1 για την εξασφάλιση του δανείου και ότι θα τον απάλλασσαν το συντομότερο. Εάν κάποιος μελετήσει το εγγυητήριο έγγραφο που υπέγραψε, εύκολα θα διαπιστώσει πως όχι μόνο καταρρίπτονται οι πιο πάνω ισχυρισμοί του, αλλά τουναντίον ρητά είχε συμφωνηθεί πως η συγκεκριμένη εγγύησή του δεσμεύει τον ίδιον και τους αντιπροσώπους του «και δεν θα τερματίζεται παρά μόνο αφού παρέλθουν 7 μέρες από την μέρα που θα ληφθεί από εσάς γραπτή ειδοποίησή μου με διπλοσυστημένη επιστολή για τον τερματισμό της. Σε περίπτωση θανάτου μου δηλώνω ότι η ευθύνη μου θα εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά μπορείτε κατά την κρίση σας να θεωρήσετε ότι έχει τερματισθεί αφού περάσουν επτά ημέρες από την μέρα τερματισμού της, από τους διαχειριστές της περιουσίας μου ή εκτελεστές της διαθήκης μου. Νοείται ότι θα ευθύνομαι πλήρως για όλες τις υποχρεώσεις του Πελάτη που αναλήφθηκαν μέχρι την ημέρα τερματισμού της εγγύησής μου με την πάροδο των επτά ημερών από τη λήψη από εσάς της σχετικής ειδοποίησης.». Η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέου ν. Blue Green Wave Frozen Food Ltd
(2010)1(A) Α.Α.Δ. 119. Η εν λόγω όμως υπόθεση ουδεμία ομοιότητα έχει με τα γεγονότα της παρούσας. Εκεί το Εφετείο βρήκε πως κάτι δεν πήγαινε καλά με το σκεπτικό του πρωτόδικου Δικαστηρίου, το οποίο εξέδωσε απόφαση εναντίον του Εφεσείοντα για Λ.Κ.6.680 ως αποζημίωση για παράβαση συμφωνίας. Με άλλα λόγια, το Εφετείο βρήκε πως το πρωτόδικο Δικαστήριο, εκ πρώτης όψεως εξέδωσε απόφαση, στην απουσία του Εφεσείοντα, για μεγαλύτερο ποσό. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην Απόφαση: «Αν ο εφεσείων απέτυχε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε με τη σχετική σύμβαση και κατασκεύασε ελαττωματικά πλαίσια, οι εφεσίβλητοι θα έπρεπε να δικαιούνταν είτε το ποσό το οποίο κατέβαλαν προς τον εφεσείοντα, χωρίς να έχουν την ωφέλεια που ανέμεναν από τη σχετική σύμβαση, είτε το ποσό το οποίο κατέβαλαν προς επιδιόρθωση των ελαττωματικών πλαισίων. Δεν είναι δυνατόν, εκ πρώτης όψεως, να τους επιδικαστεί τόσο το ποσό που πλήρωσαν στον εφεσείοντα, όσο και το ποσό που κατέβαλαν για επιδιόρθωση των, κατ' ισχυρισμό, ατελειών της δουλειάς του. Με αυτό τον τρόπο η σωστή κατασκευή των πλαισίων φαίνεται ότι δεν στοίχισε τίποτε στους εφεσίβλητους.» Η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή στο στάδιο των αγορεύσεων εισηγήθηκε ότι στη Συμφωνία Δανείου υπάρχουν καταχρηστικές ρήτρες, οι οποίες δεν συντάχθηκαν με σαφή και κατανοητό τρόπο, με αποτέλεσμα ο Εναγόμενος 3 να μην μπορεί να αντιληφθεί την πραγματική σημασία τους. Παρέπεμψε σε σχετικές δικαστικές Αποφάσεις. Τέτοια θέματα όμως δεν εγείρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, και κατ΄ επέκταση δεν μπορούν να εξεταστούν. Εν κατακλείδι, όπως και στην υπόθεση Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, η οποία επίσης αφορούσε σε υπογραφή εγγύησης, κανένα θετικό γεγονός έχει προβληθεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, από το οποίο να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ Εναγόντων και εναντίον Εναγόμενου 3, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.