Επί τοις αφορώσι τον Μιχάλη Σάββα Σάουρου, Αίτηση Πτώχευσης: 35/17, 5/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A367 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 35/17 Επί τοις αφορώσι τον Μιχάλη Σάββα Σάουρου εκ Λυμπιών 5 Δεκεμβρίου 2017 Για τον αιτητή - οφειλέτη: κος Γεωργιάδης Για την καθ' ης η αίτηση - πιστωτή: κος Πετουφάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση Παραμερισμού ημερομηνίας 27.7.2017) Στις 20.7.2017 καταχωρήθηκε αίτηση από την Μαρία Κώστα Φιλίππου (πλέον ο πιστωτής) για «έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης» εναντίον του Μιχαήλ Σάββα Σάουρου (πλέον ο οφειλέτης). Ο πιστωτής στην ειδοποίηση πτώχευσης καταγράφει τρεις οφειλές, οι οποίες προκύπτουν από τρεις δικαστικές αποφάσεις και για τις οποίες ζητεί την έκδοση πράξης πτώχευσης εναντίον του οφειλέτη, ήτοι: 1. Επιδικασθέν ποσό €3.370 στην πολιτική έφεση 89/13 πλέον ΦΠΑ πλέον €111 πραγματικά έξοδα. 2. Επιδικασθέν ποσό €3.493 στη διαχείριση 439/02, πλέον ΦΠΑ, πλέον €11 πραγματικά έξοδα. 3. Επιδικασθέν ποσό €16.655 στην αγωγή 6081/04, πλέον €413 πραγματικά έξοδα αγωγής, πλέον τόκους (ως στην ειδοποίηση πτώχευσης αναλύονται), πλέον €59 έξοδα απόφασης, πλέον ΦΠΑ. Η πιο πάνω ειδοποίηση επιδόθηκε στον οφειλέτη στις 24.7.2017. Στις 27.7.2017 ο οφειλέτης καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητεί την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης, προβάλλοντας οκτώ λόγους οι οποίοι δικαιολογούν το αίτημά του. Ειδικότερα, ζητεί τον παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης λόγω του ότι με την ειδοποίηση πτώχευσης δεν αποκαλύπτεται: (
- i)οφειλή άνω των €12.500, (
- ii)ότι η απόφαση στην αγωγή 6081/04 έχει εφεσιβληθεί, (iii) ότι έχει καταχωρηθεί αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης, (
- iv)ότι ο πιστωτής έχει εγγράψει ΜΕΜΟ στην ακίνητη ιδιοκτησία των εναγομένων (
- v)ότι για πρώτη φορά ο οφειλέτης έμαθε για την ύπαρξη των εξόδων €16.655 με την ειδοποίηση πτώχευσης (
- vi)ότι ο πιστωτής σε αίτηση για ασφάλεια εξόδων στην έφεση 89/13 είπε ότι δεν έχει περιουσία για κάλυψη των εξόδων (vii) ότι ο δικηγόρος του οφειλέτη απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους του πιστωτή προτείνοντας συμψηφισμό εξόδων και τέλος, (viii) ισχυρίζεται ότι το ποσό που απαιτείται με την ειδοποίηση είναι μικρότερο των €15.000. Η αίτηση παραμερισμού συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του οφειλέτη, με την οποία επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους που αναφέρει στην αίτησή του. Νομική βάση της επίδικης αίτησης, είναι ο Περί Πτωχεύσεως Νόμος, Κεφ. 5, άρθρα 3
(1)(ξ) (η)
(3), 5
(1)(α) και 6
(4)και ο Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικός Κανονισμός, άρθρα 17,38,39,40,41,42 και 43. Ο πιστωτής στις 13/10/2017 καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Οι λόγοι ένστασής του συνοπτικά είναι οι ακόλουθοι: (i) η αίτηση είναι παράτυπη, εφόσον έπρεπε να γίνει με την καταχώρηση ένορκης δήλωσης μόνο ως ο Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικός Κανονισμός 40
(2)
(3)και 41, (
- ii)η αίτηση είναι αβάσιμη, (iii) είναι καταχρηστική και σκοπό έχει την καθυστέρηση της καταχώρησης αίτησης πτώχευσης, (
- iv)ο αιτητής δεν αποκαλύπτει οφειλή ή ανταξίωση αυτού που να περιορίζει την οφειλή του κάτω από €15.000, (
- v)ο αιτητής δεν αποδεικνύει με την αίτησή του ότι ο πιστωτής είναι εξασφαλισμένος και κωλύεται στην καταχώρηση αίτησης πτώχευσης. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση του πιστωτή, με την οποία αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης. Νομική βάση της ένστασης είναι ο Περί Πτωχεύσεως Νόμος, Κεφ.5, άρθρα 3
(1)(ε)(στ),
(2)
(3)(α)(β), 4,5
(1)(α-ζ) και 6(1-4) και ο Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικός Κανονισμός άρθρα 17,38,39,40,41,42 και
- Κατά την ακροαματική διαδικασίας της αίτησης και οι δύο δικηγόροι παράδωσαν γραπτό κείμενο αγόρευσης, προωθώντας έκαστος τις θέσεις και τα επιχειρήματά του. Κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ εν συντομία στο περιεχόμενο των αγορεύσεων. Ο δικηγόρος του αιτητή με την αγόρευσή του προωθεί ένα και μόνο λόγο για την ακύρωση και παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης και συγκεκριμένα, επιχειρηματολογεί πως το γεγονός ότι ο πιστωτής επέλεξε να συμπεριλάβει στην ειδοποίηση πτώχευσης τρεις αξιώσεις είναι ανεπίτρεπτο εφόσον, ειδοποίηση πτώχευσης θα πρέπει να περιλαμβάνει μια αξίωση και μόνον για την οποία να διαπράττεται πράξη πτώχευσης. Σημειώνω ότι δεν διαφεύγει την προσοχή μου, ότι αυτό το επιχείρημα δεν καταγράφεται ούτε εγείρεται στην αίτηση, αλλά προβλήθηκε πρώτη φορά με τις αγορεύσεις. Από την πλευρά του ο δικηγόρος του καθ΄ ου η αίτηση, με την αγόρευσή του επαναλαμβάνει και επιχειρηματολογεί ως οι λόγοι που καταγράφονται στην ένσταση. Σε σχέση δε με τη θέση του αιτητή ότι, δεν γίνεται να ενσωματώνονται περισσότερες από μια αξίωση στην ειδοποίηση πτώχευσης, διαφώνησε με τον αιτητή και παρέπεμψε στην ΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΡΩΤΗ ν. ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΠΙΕΡΙΔΗΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 130/2011, 12/1/
- Πριν ασχοληθώ με την υπό εξέταση αίτηση, θα ανοίξω μια σύντομη παρένθεση, προκειμένου να καταγράψω συνοπτικά τις παραμέτρους που καθορίζουν τη διαδικασία ειδοποίησης πτώχευσης. Το ουσιαστικό δίκαιο της διαδικασίας αυτής εντοπίζεται στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ. 5, ενώ το δικονομικό πλαίσιο απαντάται στον Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικό Κανονισμό (368/1931). Οι κανονισμοί που ενδιαφέρουν είναι οι 40 και
- Στον κανονισμό 40 καταγράφεται η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης, ο τύπος και το περιεχόμενο, καθώς και η ευχέρεια του οφειλέτη να καταχωρήσει ένορκη δήλωση, η οποία όπως ακολούθως καθορίζεται στον κανονισμό 41 θα λειτουργεί σαν αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης. Η εν λόγω ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός της αυστηρής προθεσμίας των τριών ημερών. Οι λόγοι τους οποίους μπορεί να επικαλεστεί ο οφειλέτης για παραμερισμό της ειδοποίησης, περιορίζονται σε ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταγωγή ίση ή περισσότερη από το εξ΄ αποφάσεως χρέος. Αν υπάρχει οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός πέραν των πιο πάνω αναφερόμενων, τότε αυτός δεν προωθείται με την ένορκη δήλωση ως ο κανονισμός 40
(2)του Κεφ. 5, αλλά με ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, η οποία πρέπει να καταχωρηθεί πλέον όχι εντός της προθεσμίας των τριών ημερών, αλλά εντός επτά ημερών, πριν να συντελεστεί δηλαδή η πράξη πτώχευσης (βλ. σχετικά Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρη Δημητρίου
(2008)1 ΑΑΔ 425). Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο, πιστεύω, πως το δικονομικό διάβημα το οποίο επέλεξε ο αιτητής, ήτοι καταχώρηση αίτησης παραμερισμού, δεν είναι αβάσιμο, παράτυπο ή άκυρο όπως διατείνεται ο καθ΄ ου η αίτηση και προχωρώ να επιληφθώ της αίτησής του. Εξετάζοντας ξεχωριστά κάθε λόγο που προβάλλεται με την αίτηση για παραμερισμό, όπως όλοι καταγράφονται πιο πάνω, είμαι της άποψης ότι αυτοί δε συνιστούν λόγο ακύρωσης ή παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω σε σχέση με τη διαπίστωση μου αυτή, εφόσον και ο ίδιος ο δικηγόρος για τον αιτητή, με την αγόρευσή του δεν προώθησε κάποιον από τους αναφερόμενους με την αίτησή του λόγους. Ό,τι απέμεινε να εξεταστεί, είναι η θέση του δικηγόρου του αιτητή ότι η ειδοποίηση πτώχευσης είναι άκυρη λόγω της συμπερίληψης τριών αξιώσεων (χρεών) σε αυτήν. Επί του σημείου αυτού δεν έχω εντοπίσει σχετική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Έχει όμως, με το ζήτημα αυτό έχει ασχοληθεί ο αδερφός Δικαστής Παντελή στην Αίτηση Αρ. 182/2011, Εν πτωχεύσει Τροοδία Δημήτρη Ηλία. Στην απόφαση αυτή θα επανέλθω πιο κάτω. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, volume 2, third edition, 522 η οποία φέρει επικεφαλίδα Form of notice αναφέρονται τα ακόλουθα: «Two or more judgment debts cannot be included in one notice and this defect cannot be amended». Γίνεται περαιτέρω παραπομπή στις Re Low, Ex Parte Argentine Gold Fields Ltd [1891] 1 Q. b. 147, C. A, Re A Bankruptcy Notice
(1906), 96 L.T. 133, Re O.C.S. Ex Parte The Debtor, [1904] 2 K.B. 161, C.A. Από το πιο πάνω απόσπασμα, καθορίζεται ότι στον τύπο ειδοποίησης πτώχευσης, μόνο μια αξίωση μπορεί να περιλαμβάνεται. Είναι δε τόσο ουσιώδης η αναγκαιότητα προώθησης ειδοποίησης πτώχευσης στη βάση μιας και μόνο αξίωσης, που σε περίπτωση συμπερίληψης και δεύτερης στο σώμα της ειδοποίησης πτώχευσης, τότε πρόκειται περί ολέθριου ελαττώματος το οποίο δεν θεραπεύεται. Στην απόφαση στην υπόθεση In re Low, Ex parte Argentine Gold Fields Limited
(1900)1 Q.B.147, από το στάδιο καταχώρησης ειδοποίησης πτώχευσης στην οποία γίνεται αναφορά σε περισσότερα από ένα χρέη, ανακόπηκε η περαιτέρω προώθησή της με τον Πρωτοκολλητή να αρνείται την καταχώρησή της, εφόσον η συμπερίληψη δύο αξιώσεων σε μια ειδοποίηση δεν είναι δυνατή. Ανατρέχω περαιτέρω, στο ίδιο το γράμμα του νόμου. Το άρθρο που ενδιαφέρει είναι το άρθρο 3(ε), του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, το οποίο από την ανάγνωση του και μόνο, φαίνεται ότι κάνει αναφορά σε μια απόφαση ή ένα διάταγμα για το οποίο ο πιστωτής δύναται να αποστείλει ειδοποίηση πτώχευσης. Προφανώς η επιλογή του νομοθέτη να κάνει χρήση του ενικού αριθμού δεν είναι τυχαία. Σε μια ειδοποίηση πτώχευσης μόνο μια αξίωση μπορεί να συμπεριληφθεί και πράξη πτώχευσης μόνο σε σχέση με μια οφειλή εκτελείται. Αυτό έχει βεβαίως τη σημασία του και την πρακτική του προέκταση. Όταν οφειλέτης λαμβάνει ειδοποίηση πτώχευσης σε σχέση με μια απαίτηση, μπορεί να προβάλει τις ενστάσεις του σε σχέση με την συγκεκριμένη απαίτηση ή εάν συμφωνεί με την οφειλή έχει την ευκαιρία, εφόσον έχει τη δυνατότητα, να την ικανοποιήσει. Η συμπερίληψη όμως δύο ή και περισσοτέρων απαιτήσεων σε μια ειδοποίηση, υπάρχει ενδεχόμενο να εξουδετερώνει πιθανή δυνατότητα του οφειλέτη να ικανοποιήσει την απαίτηση. Επανέρχομαι στην απόφαση στην Αίτηση Αρ.182/2011 (πιο πάνω). Εκεί ο αδελφός Δικαστής Παντελή, ιδιαίτερα εύστοχα λέει: «Για του λόγου το ασφαλές υποδεικνύω ότι ενώ το άρθρο 5
(1)(α) του Κεφ. 5 προβλέπει ότι περισσότεροι του ενός πιστωτή μπορούν να συμπεριληφθούν σε μία αίτηση και έτσι να προστεθεί το οφειλόμενο ποσό έναντι του συνόλου των πιστωτών, ώστε να ικανοποιηθεί το ελάχιστο ποσό των €854, και περαιτέρω, το άρθρο 6
(2)του Κεφ. 5 με γλαφυρότητα επεξηγεί πως σε τέτοια περίπτωση απόδειξη μιας από τις ισχυριζόμενες πράξεις πτώχευσης είναι αρκετή απόδειξη τέτοιας πράξης, εντούτοις το άρθρο 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5 αναφέρεται σε ένα πιστωτή, μια απόφαση και μια ειδοποίηση πτώχευσης. Αν στην τελευταία περίπτωση ο νομοθέτης ήθελε να ενσωματώσει στον ενικό και τον πληθυντικό, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι οι ειδικές ρυθμίσεις των άρθρων 5
(1)(α) και 6
(2)περιττεύουν. Η λογική όμως θέλει το σύνολο των πιο πάνω διατάξεων να εξυπηρετεί συγκεκριμένο σκοπό. Δεν πρόκειται για τυπική διάκριση. Όπως εύστοχα υποδεικνύει ο Lord Esher, συμπερίληψη δυο ή και περισσότερων αποφάσεων σε μια ειδοποίηση αποστερεί από τον οφειλέτη την ευχέρεια να ικανοποιήσει μια ή και περισσότερες από τις αποφάσεις ή να αμφισβητήσει το σύνολο ή κάποιες εξ αυτών εγείροντας ως υπεράσπιση την ανταπαίτηση ή ανταγωγή ή το δικαίωμα συμψηφισμού. Δεν παραγνωρίζεται ότι στη δοσμένη περίπτωση οι δυο διαφορετικές αποφάσεις είναι προς όφελος του ίδιου πιστωτή. Παρόλα αυτά, εφόσον δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η καθ' ής η αίτηση να είχε υπεράσπιση σε οιανδήποτε από τις αποφάσεις, ως στο άρθρο 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5 αναφέρεται, και εφόσον κατάληξη μου είναι ότι ο νόμος επιβάλει προώθηση ξεχωριστών ειδοποιήσεων για διαφορετικές αποφάσεις, καταλήγω ότι η ειδοποίηση πτώχευσης με αριθμό 309/11, η οποία προωθήθηκε από τους αιτητές εναντίον της καθ' ης η αίτηση, είναι παράτυπη.» Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, θεωρώ ότι είναι σαφές πως στην ειδοποίηση πτώχευσης μόνο μια απαίτηση μπορεί να περιλαμβάνεται. Σε περίπτωση που υπάρχουν περισσότερες αξιώσεις τότε η ειδοποίηση είναι ελαττωματική. Το ελάττωμα αυτό, για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω είναι ελάττωμα ουσίας και όχι τυπικό ελάττωμα έτσι ώστε να διασώζεται με το άρθρο 102 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5. Εφόσον, το ελάττωμα αυτό δε θεραπεύεται, πρόκειται θεωρώ για ζήτημα δικαιοδοτικό το οποίο άπτεται της εγκυρότητας της όλης διαδικασίας. Ως τέτοιο δύναται να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και το ότι ο δικηγόρος του αιτητή το αναδεικνύει πρώτη φορά με τις αγορεύσεις του, θεωρώ ότι δεν με εμποδίζει από του να το εξετάσω και να αποφανθώ θετικά στη βάση αυτής του της εισήγησης. Σε σχέση με τη θέση του δικηγόρου του πιστωτή ότι από την απόφαση στην υπόθεση ΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΡΩΤΗ ν. ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ ΠΙΕΡΙΔΗΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 130/2011, ημερ. 12/1/2017 συνάγεται ότι περισσότερες αξιώσεις μπορούν να συμπεριληφθούν σε μια ειδοποίηση πτώχευσης, θα διαφωνήσω εφόσον τέτοιο ζήτημα ούτε απασχόλησε ούτε αποφασίστηκε στην πιο πάνω υπόθεση. Με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω, η επίδικη αίτηση ημερομηνίας 27.7.2017 εγκρίνεται. Κρίνω ότι η ειδοποίηση πτώχευσης ημερομηνίας 20.7.2017 αναφορικά με τον Μιχαήλ Σάββα Σάουρου, είναι παράτυπη και αντικανονική, λόγω της συμπερίληψης τριών απαιτήσεων σε αυτήν. Η παρατυπία αυτή δε θεραπεύεται και επομένως η ειδοποίηση πτώχευσης παραμερίζεται. Τα έξοδα εναντίον του πιστωτή και υπέρ του οφειλέτη, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο ως ο σχετικός Διαδικαστικός Κανονισμός. (Υπ) .............................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο