Αναφορικά με την εταιρεία PITTAS DAIRIES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 989/16, 21/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2017:A334 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 989/16 ΜΕΤΑΞΥ: Αναφορικά με την εταιρεία PITTAS DAIRIES LIMITED -και- Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Νοεμβρίου, 2017. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: Ο κ. Μ. Τσικουρής, για Σ. Α. Ευαγγέλου & Σία ΔΕΠΕ (ΔΘ49). Για τον Καθ' ου η αίτηση: Η κ. Μ. Κοτσώνη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Μάριος Καλλίας και Μιχάλης Αβραάμ («οι αιτητές»), ζητούν, ως Παραλήπτες/Διαχειριστές της Pittas Dairies Limited («η εταιρεία»): « Α. Οδηγίες και/ή Διάταγμα και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου κατά πόσο η θέση που εξέφρασε ο Έφορος αναφορικά με το άρθρο 300 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα (ο «Νόμος») στην επιστολή του (Εφόρου) ημ. 3/12/2014 προς τους Αιτητές, δηλαδή, ότι το άρθρο 300 του Νόμου "παρέχει προτεραιότητα σε οφειλόμενους φόρους σύμφωνα με τη δήλωση της Εταιρείας", είναι ορθή και συνάδει με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου 300 του Νόμου. Β. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά Οδηγίες και/ή Διάταγμα και/ή Δήλωση του Δικαστηρίου αναφορικά με ποιοι από τους φόρους που όφειλε η Εταιρεία κατά την ημερομηνία διορισμού των Αιτητών ως Παραλήπτων/Διαχειριστών της Εταιρείας αποτελούν προνομιακά χρέη σύμφωνα με το άρθρο 300 του Νόμου». Η αίτηση - η οποία εδράζεται στα άρθρα 2 και 337 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 - υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Καλλία (εκ μέρους και κατ' εξουσιοδότησιν του έτερου αιτητή Μιχάλη Αβραάμ), στην οποία αναφέρονται και τα εξής (η περικοπή που ακολουθεί, όπως και όλες οι υπόλοιπες στην παρούσα απόφαση, μεταφέρεται αυτούσια, χωρίς παρέμβαση στη σύνταξη και ορθογραφία): « .................................................................................. 2. Εγώ και ο κύριος Μιχάλης Αβραάμ διοριστήκαμε Παραλήπτες/Διαχειριστές της Εταιρείας στις 13/10/2014 από την USB BANK PLC (η «Τράπεζα») σύμφωνα με τις πρόνοιες κυμαινόμενης επιβάρυνσης την οποία παραχώρησε η Εταιρεία προς όφελος της Τράπεζας. Αντίγραφο της κυμαινόμενης επιβάρυνσης με βάση την οποία η Τράπεζα προχώρησε στο διορισμό μας ως Παραλήπτες/Διαχειριστές επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1. 3. Με το διορισμό μας στη θέση των Παραλήπτων/Διαχειριστών της Εταιρείας κατά ή περί τις 30/10/2014 αποστείλαμε επιστολή στον Έφορο και ζητήσαμε να μας ενημερώσει: (α) Αναφορικά με οποιοδήποτε οφειλές της Εταιρείας προς το Τμήμα Φορολογίας. (β) Κατά πόσον ο Έφορος απαιτούσε την πληρωμή οποιοσδήποτε φορολογίας ως οφειλή εντός του άρθρου 300 του περί Εταιρειών Νόμου. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής μας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2. 4. Κατά ή περί τις 3/12/2014 ο Έφορος μας απέστειλε επιστολή με την οποία μας ενημέρωσε ποιούς από τους Φόρους θεωρούσε ως προνομιακά χρέη σύμφωνα με το άρθρο 300 του Νόμου. Αντίγραφο της επιστολής του Εφόρου και των καταστάσεων που μας απέστειλε ο Έφορος με τους φόρους που (κατά τον Έφορο) η Εταιρεία όφειλε κατά την ημερομηνία διορισμού μας ως Παραλήπτες/Διαχειριστές (οι «Φόροι») επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3. 5. Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της επιστολής του, ο Έφορος υιοθέτησε τη θέση ότι όλοι οι φόροι που προκύπτουν με βάση τις φορολογικές δηλώσεις που υπέβαλε η Εταιρεία αποτελούν προνομιακά χρέη εντός της έννοιας της φράσης στο άρθρο 300 του Κεφ. 113 και ως εκ τούτου πρέπει να πληρωθούν κατά προτεραιότητα (έναντι των υπόλοιπων πιστωτών της Εταιρείας). 6. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 300 του Νόμου και όπως αυτό έχει ερμηνευτεί από τα Αγγλικά Δικαστήρια, τα οποία ερμήνευσαν την αντίστοιχη πρόνοια στο άρθρο 319 του Αγγλικού Περί Εταιρειών Νόμου 1948, καθορίζονται ως προνομιακά χρέη όλοι οι οφειλόμενοι φόροι και τέλη οι οποίοι έχουν καταστεί πληρωτέοι κατά τους 12 μήνες οι οποίοι προηγήθηκαν της ημερομηνίας κατά την οποία η Εταιρεία τέθηκε σε εκκαθάριση ή διορίστηκε Παραλήπτης/Διαχειριστής. Περαιτέρω το άρθρο 3θθ(α)(ϋ) του Νόμου προβλέπει ρητά ότι σε περίπτωση φόρων αναφορικά με τους οποίους εκδόθηκε βεβαίωση (assessed taxes) αυτοί δεν πρέπει να υπερβαίνουν στο σύνολο τη βεβαίωση ενός έτους. Σύμφωνα με τη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων, οι Φορολογικές Αρχές δύνανται να επιλέξουν και να καθορίσουν ποιάς χρονιάς φόρο αναφορικά με τον οποίο εκδόθηκε η βεβαίωση (assessed tax) θα αξιώσουν ως προνομιακό φόρο. 7. Με την παρούσα αίτηση αιτούμαστε, υπό την ιδιότητα μας ως Παραλήπτες/Διαχειριστές Εταιρείας, όπως το Δικαστήριο ερμηνεύσει το λεκτικό του άρθρου 300 του Νόμου και αποφανθεί κατά πόσο η θέση την οποία έχει διατυπώσει ο Έφορος ότι το άρθρο 300 παρέχει προτεραιότητα σε οφειλόμενους φόρους σύμφωνα με την δήλωση της Εταιρείας συνάδει με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου 300 του Νόμου και την υπάρχουσα νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων (τα οποία ερμήνευσαν την αντίστοιχη πρόνοια του Αγγλικού περί Εταιρειών Νόμου του 1948). Επιπρόσθετα αιτούμαι από το Δικαστήριο όπως καθορίσει ποιοι από τους Φόρους που όφειλε η Εταιρεία κατά την ημερομηνία διορισμού μας (λεπτομέρειες φαίνονται στο Τεκμήριο 3) αποτελούν προνομιακά χρέη σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο 300 του Νόμου. 8. Ειλικρινά πιστεύω και έχω την συμβουλή των δικηγόρων της Εταιρείας επί τούτου, ότι η θέση του Εφόρου όπως αυτή έχει διατυπωθεί στην επιστολή του (Εφόρου) ημ. 3/12/2014 φαίνεται ότι είναι εκτός του πλαισίου των προνοιών του άρθρου 300 του Νόμου όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από τα Αγγλικά Δικαστήρια και τυχόν υιοθέτηση της πιο πάνω θέσης θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα των υπόλοιπων πιστωτών της Εταιρείας σε περίπτωση που υιοθετηθεί. 9. Εν όψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω ειλικρινά πιστεύω ότι δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων έτσι ώστε (
- i)να διασφαλιστεί η πιστή εφαρμογή του άρθρου 300 του Νόμου και (
- ii)να μπορέσουμε ως Παραλήπτες/Διαχειριστές της Εταιρείας να εκτελέσουμε τα καθήκοντα μας, να συμμορφωθούμε με τις υποχρεώσεις μας και να διανέμουμε/πληρώσουμε τους πιστωτές της Εταιρείας με τη σειρά προτεραιότητας που καθορίζει το άρθρο 300 του Νόμου». Ο καθ' ου η αίτηση (Έφορος Φορολογίας διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας) ενίσταται στην αίτηση προτάσσοντας πως ουδέν προαπαιτούμενο συντρέχει για αποδοχή του αιτήματος, λέγοντας (σε ένορκη δήλωση της Κλέλιας Παπαδοπούλου, Λειτουργού στο Τμήμα Φορολογίας), ότι: « ................................................................................. 5. Στις 31.10.2014 το Τμήμα Φορολογίας έλαβε επιστολή ημερομηνίας 30.10.2014 από τον αιτητή, ένας εκ των Διαχειριστών της Εταιρείας. Στην εν λόγω επιστολή ο αιτητής ζήτησε ενημέρωση από το Τμήμα Φορολογίας για τα πιο κάτω: (α) Κατάσταση Λογαριασμού όπου φαίνονταν οι οφειλές της Εταιρείας και (β) Να ενημερωθεί «κατά πόσον το Τμήμα Φορολογία απαιτεί την πληρωμή οποιοσδήποτε φορολογίας, ως οφειλή που εμπίπτει εντός του ορισμού του άρθρου 300 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 με ημερομηνία αναφοράς την ημερομηνία διορισμού του παραλήπτη και διαχειριστή, και που εκ τούτου εμπίπτει εντός των οφειλών που ο παραλήπτης και διαχειριστής οφείλει να πληρώσει βάση του άρθρου 89 σε περίπτωση πληρωμής κυμαινόμενης επιβάρυνσης». 6. Το Τμήμα Φορολογίας στις 03.12.2014 απέστειλε την απάντησή του και τις σχετικές πληροφορίες που του ζητήθηκαν. Σχετικό είναι το Τεκμήριο 3 της αίτησης του αιτητή. 7. Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της αίτησης ως είναι διατυπωμένη και παραπέμπω στο Τεκμήριο 3, επιστολή ημερομηνίας 3.12.2014. Επί τούτου αναφέρω ότι το άρθρο 300 του Νόμου ως είναι διατυπωμένο παρέχει προτεραιότητα σε οφειλόμενους φόρους σύμφωνα με τη δήλωση της εταιρείας καθώς και σε μία φορολογία ενός άλλου έτους. Περεταίρω είναι η θέση του Τμήματος Φορολογίας ότι οι φόροι που προκύπτουν σύμφωνα με τη Δήλωση της Εταιρείας έχουν προτεραιότητα εφόσον είναι οφειλόμενοι εντός των χρονικών προθεσμιών που αναφέρονται στο άρθρο 38
(1)του περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου αρ. 4/78 όπως τροποποιήθηκε. Στην περίπτωση της Εταιρείας οι χρονικές αυτές προθεσμίες σύμφωνα με το άρθρο 38 του Ν.4/78 έχουν παρέλθει και εάν και εφόσον η Εταιρεία τεθεί υπό εκκαθάριση και οι φορολογίες αυτές θα θεωρούνται προνομιακές. Παρουσιάζονται στην Κατάσταση Λογαριασμού που επισυνάπτεται μαζί με το Τεκμήριο 3 της Ένορκης Δήλωσης και φέρουν Κώδικα Φόρου 0300 και 0623, αλλά και στην καινούργια Κατάσταση Λογαριασμού κατά την 13.01.2017 που επισυνάπτεται ως Παράρτημα 1 στην παρούσα ένορκη δήλωση.
- Εν πάση περιπτώσει και άνευ βλάβης των πιο πάνω, όπως τυγχάνω νομικής συμβουλής από τη Δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση για τον Έφορο Φορολογίας, το θέμα αυτό ρυθμίζεται από τον περί εταιρειών Νόμο, κεφ.
- Πρόσθετα όλες οι οφειλές Φόρου Εισοδήματος που παρακρατήθηκαν από τις αποδοχές των εργοδοτουμένων της Εταιρείας (Εργοδότης) και οι οποίες παρουσιάζονται στην Κατάσταση Λογαριασμού που επισυνάπτονται μαζί με το Τεκμήριο 3 της Ένορκης Δήλωσης του αιτητή και φέρουν Κώδικα Φόρου 0100, θεωρούνται προνομιακές, σύμφωνα με το άρθρο 300 του περί Εταιρειών Νόμου, αλλά και το άρθρο 45 του Ν. 4/1978 όπως τροποποιήθηκε. 10.Στο σημείο αυτό και/ή περαιτέρω αναφέρω ότι Εμπράγματα Βάρη καταχωρήθηκαν για όλες τις οφειλόμενες φορολογίες της Εταιρείας είτε με δικαστική απόφαση είτε χωρίς δικαστική απόφαση αλλά σύμφωνα με το Νόμο. Στην Κατάσταση Λογαριασμού που επισυνάφθηκε ως παράρτημα 1 στη στήλη ΚΜ φέρουν τον αριθμό 1 εάν καταχωρήθηκαν χωρίς δικαστική απόφαση και στη στήλη ΚΑ φέρουν τον αριθμό 4 εάν αυτά καταχωρήθηκαν κατόπιν δικαστικής απόφασης. 11.Συνεπώς, όπως με πληροφορεί η Δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, για τον Έφορο Φορολογίας, αλλά και από προσωπική μου γνώση, επειδή το όλο ζήτημα επιλύεται από το Νόμο και δη από το άρθρο 300 του κεφ. 113 θεωρώ ότι είναι εκ του περισσού η οποιαδήποτε απόφαση και/ή διάταγμα δικαστηρίου. ................................................................................». Δεν προσφέρθηκε προφορική μαρτυρία ή αντεξετάστηκε οιοσδήποτε των ενόρκως δηλωσάντων. Στις αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις τοποθετήσεις τους επιχειρηματολογώντας ο καθένας υπέρ της αποδοχής των θέσεων του. Μελέτησα και αποτίμησα τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και δη - στην πλήρη τους μορφή - την αίτηση, την ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις (και τα εκεί επισυνημμένα τεκμήρια), τα κατατεθέντα παραρτήματα και τις θέσεις των δικηγόρων. Συγκλίνω με τα όσα προτάχθηκαν εκ πλευράς καθ' ου η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από εκείνα που αναδίπλωσαν οι αιτητές. Εξηγώ. Το τι αποτελεί προνομιακό χρέος, ορίζεται στο άρθρο 300 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπου και απαριθμείται εξαντλητικώς τόσο η φύση όσο και η προτεραιότητα εξόφλησης των χρεών αυτών, ως ακολούθως: « 300 -
(1)Κατά την εκκαθάριση καταβάλλονται με προτεραιότητα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλα χρέη: (α) Τα ακόλουθα ποσοστά και φόροι- (
- i)όλοι οι τοπικοί φόροι που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία, τα οποία κατέστησαν οφειλόμενα και πληρωτέα μέσα σε δώδεκα μήνες αμέσως πριν από εκείνη την ημερομηνία· (
- ii)όλοι οι κυβερνητικοί φόροι και τέλη που οφείλονται από την εταιρεία τη σχετική ημερομηνία και οι οποίοι κατέστησαν οφειλόμενοι και πληρωτέοι μέσα σε δώδεκα μήνες πριν από εκείνη την ημερομηνία και, σε περίπτωση βεβαιωμένων φόρων, που δεν υπερβαίνει συνολικά βεβαίωση για ένα έτος· (β) (
- i)οφειλόμενες αποδοχές του μισθωτού και οποιοδήποτε ποσό που κατακρατήθηκε από τον εργοδότη από τις αποδοχές του μισθωτού για την πληρωμή υποχρεώσεων του μισθωτού, ή άλλως πως το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει· και (
- ii)οποιοδήποτε άλλο ποσό ή ωφέλημα του μισθωτού που απορρέει από σύμβαση ή σχέση εργοδότησης περιλαμβανομένου οποιουδήποτε ποσού που οφείλεται σε αναγνωρισμένη συντεχνία που απορρέει από την εργασιακή σχέση εργοδότη-εργοδοτουμένου ή διαφορετικά το οποίο ο εργοδότης δεν έχει καταβάλει. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση μισθωτού ιδιωτικής εταιρείας ο οποίος είναι μέτοχος ή μέλος του διοικητικού συμβουλίου της, εκτός εάν κατέχει μετοχές ή συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα και κατά τρόπο πρόδηλα τυπικό και όχι ουσιαστικό και νοουμένου ότι μεταξύ του ιδίου και του αντιπροσωπευομένου δεν υφίσταται συγγένεια πρώτου ή δεύτερου βαθμού. (γ) κάθε ποσό αποζημίωσης που η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να καταβάλει σε μισθωτό, λόγω σωματικής βλάβης που ο μισθωτός υπέστηκε συνέπεια ατυχήματος που προκλήθηκε από την απασχόληση και ενώ απασχολείτο ως μισθωτός της εταιρείας· Εξαιρείται η περίπτωση μισθωτού ιδιωτικής εταιρείας που είναι μέτοχος της, εκτός άν η εταιρεία διαλύεται εκούσια ή διαλύεται για σκοπούς αναδιάρθρωσης ή συγχώνευσης με άλλη εταιρεία· (δ) κάθε ποσό που οφείλεται στο μισθωτό, εξαιρούμενο μισθωτό ιδιωτικής εταιρείας που είναι μέτοχος της, για την άδεια που δικαιούται από την απασχόληση του από την εταιρεία για περίοδο απασχόλησης ενός μόνο έτους. .................................................................................». Με δοσμένες τις ως άνω πρόνοιες - και υιοθετώντας αντιστοίχως (για σκοπούς πληρότητας) την ετυμολογική/γραμματική και την τελεολογική ερμηνευτική νομοθετημάτων (βλ. κατ' αναλογίαν, The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs v Répertoire Culinaire Limited
(2017)EWCA Civ 1845, Κιτρομηλίδης ν Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 162, 167-168) - κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να καθορίσει (σίγουρα όχι βάσει των ενεστώτως συζητουμένων), ποια (άλλα) χρέη θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως προνομιακά, αφού ο ορισμός και η ταξινόμηση τους προβλέπεται και ρυθμίζεται, ακριβώς, από τα προαναφερθέντα στην κείμενη νομοθεσία (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με Αίτηση των Παραληπτών/Διαχειριστών των Εταιρειών DH Cyprotels PLC και Άλλων, Πολ. Αίτ. 147/14, ημ. 12.8.14). Οι (σαφείς) προθέσεις του νομοθέτη δεν δικαιολογούν εδώ απόκλιση από τις ρητές διατάξεις της κρίσιμης νομοθεσίας, ή μεταβολή του κειμένου της (βλ. κατ' αναλογίαν, PPT Aviation Services Ltd v Δήμου Λάρνακας
(2012)2 ΑΑΔ 138, 144-145, Κωμοδρόμος ν White Night Holdings Ltd
(2010)1(Γ) ΑΑΔ 1903, 1913). Επομένως - για ό,τι τώρα ενδιαφέρει - παρέχεται προτεραιότητα στην καταβολή των οφειλομένων φόρων. Πέραν τούτου, οι φόροι που προκύπτουν ως νενομισμένως οφειλόμενοι (κατά τα τού άρθρου 38
(1)του Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου 4/78), αποκτούν την προσήκουσα νομοθετική προτεραιότητα. Περιπλέον, έχουν καταχωρισθεί (κατά τη μαρτυρία), εμπράγματα βάρη για τις οφειλόμενες φορολογίες της εταιρείας στη βάση των όσων διαλαμβάνονται στο Τεκμήριο 3 (το οποίο συνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση). Κατ' ακολουθίαν, οι οφειλόμενοι φόροι υπόκεινται σε εξόφληση προς την Κυπριακή Δημοκρατία δυνάμει των αφορούντων εμπράγματων βαρών και δεν μπορούν να θεωρηθούν ως προνομιακά χρέη. Ο Παραλήπτης/Διαχειριστής, ως ορθώς υπέδειξε η δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση, οφείλει (ως συνάγεται από τις εφαρμοζόμενες νομοθετικές διατάξεις), να καταβάλει το φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας για τα ακίνητα της εταιρείας (ως τούτα περιγράφονται σε σχετικό Παράρτημα στο Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση επί της ένστασης) και να πληρώσει τον αντίστοιχο φόρο κεφαλαιουχικών κερδών για να δυνηθεί να προχωρήσει με την πώληση των ακινήτων αυτών. Εάν λοιπόν δεν ικανοποιηθεί το εμπράγματο βάρος, δεν θα μπορέσει να επιτραπεί (κατά τη λογική και δικαιϊκή τάξη των πραγμάτων), η πώληση και η μεταβίβαση των ακινήτων. Οι επιδίκως οφειλόμενοι φόροι πρέπει να καταβληθούν προτού επιτραπεί από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας η μεταβίβαση των ακινήτων, διότι αυτά έχουν ήδη επιβαρυνθεί με τα προειρημένα εμπράγματα βάρη τα οποία αποτελούν πλέον και την εγγύηση εξόφλησης των χρωστούμενων φόρων της εταιρείας προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Μια από τις στοχεύσεις του άρθρου 337 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, είναι η παροχή επικουρίας στον Παραλήπτη/Διαχειριστή για επίλυση δυσχερειών ή αδιεξόδων εν σχέσει προς την εκτέλεση των καθηκόντων του εκεί, πάντα, όπου κάτι τέτοιο δικαιολογείται από τα γεγονότα της περίπτωσης (βλ. κατ' αναλογίαν, In Re Therm-Α-Store Ltd (In Administrative Receivership)
(1996)1 WLR 1338, 1343-1344). Όχι εδώ, και αυτό επειδή, εκτός των όσων έχουν ήδη αναλυθεί ανωτέρω (και ως γλαφυρώς καταγράφει η δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση στη γραπτή της αγόρευση) «. Με το να καθορίσει το Δικαστήριο ποια αποτελούν προνομιακά χρέη και ποια όχι τότε θα καταστούν άνευ ουσίας όλες οι πρόνοιες του Κεφ.113 και του Κοινοδικαίου αναφορικά με την ευθύνη διαχειριστή/παραλήπτη την οποίαν είναι και η θέση της Δημοκρατίας ότι προσπαθεί να αποποιηθεί ο αιτητής με την παρούσα». Εν κατακλείδι, αποφαίνομαι - ομοίως με τα όσα συνέθεσαν τον δικαστικό λόγο της Ε. Εφραίμ, ΠΕΔ, στη (μη δεσμευτική ομολογουμένως) απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 29.2.16 στην Αίτηση Αρ. 42/15 (Αναφορικά με την Εταιρεία Ιntercosmetics Limited) - ότι «. από τη στιγμή που υπάρχουν ακόμη οφειλόμενοι φόροι για διάφορα έτη και εμπράγματα βάρη ως εξασφαλίσεις για δικαστικές αποφάσεις, το Δικαστήριο δεν μπορεί στο παρόν στάδιο να καθορίσει την προτεραιότητα πληρωμών παρά μόνο να επαναλάβει τα όσα αναφέρονται ανωτέρω σε σχέση με την καθοριζομένη από το Νόμο σειρά των πληρωμών, πράγμα που καθιστά αχρείαστη την έκδοση οποιασδήποτε διαταγής η οδηγίας». Τα υιοθετώ, δίχως να έχω οτιδήποτε άλλο να προσθέσω. Ουδεμία προϋπόθεση υφίσταται για ικανοποίηση του αιτήματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον των αιτητών, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο