THOMAIDES BROTHERS (ENTERPRISES) LTD ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD κ.α., Αγωγή αρ.: 609/11, 26/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 609/11 Μεταξύ: THOMAIDES BROTHERS (ENTERPRISES) LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων και
- ALPHA BANK CYPRUS LTD, εκ Πάφου ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λεμεσού Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 28.4.2016 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες - αιτητές: κ. Χρ. Χριστοφόρου για ΧΡΙΣΤΟΣ Σ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΔΕΠΕ (Για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Καϊκης) Για την εναγόμενη 1 - καθ' ης η αίτηση: κα Οικονόμου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ (Για ν' ακούσει απόφαση η ίδια) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Έναυσμα για την καταχώριση της αγωγής απετέλεσε η ρευστοποίηση Εγγυητικής Επιστολής η οποία εδόθη από την εναγόμενη 2 προς όφελος της εναγόμενης 1 τράπεζας, κατόπιν οδηγιών των εναγόντων. Η Εγγυητική ύψους CHF201.000,00 Ελβετικών Φράγκων, εκδόθηκε στις 3.12.2007 και έληγε αρχικά στις 3.12.2009 και κατόπιν ανανέωσης της στις 3.12.
- Όπως προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες οι οποίοι ασχολούνται με την ανάπτυξη γης, πώλησαν ένα διαμέρισμα σε κτιριακό συγκρότημα στη Γερμασόγεια Λεμεσού, σε κάποιον Howard Beaumont (Βρετανό Υπήκοο), στη βάση Αγοραπωλητηρίου Εγγράφου (κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο με αρ. ΠΩΕ200/08) ημερομηνίας 17.7.
- Ο αγοραστής, στον οποίο εδόθη η κατοχή του διαμερίσματος, κατέβαλε ένα ποσό έναντι του τιμήματος και για το υπόλοιπο ποσό εξασφάλισε δάνειο από την εναγόμενη
- Στα πλαίσια δε της παραχώρησης του δανείου, ο αγοραστής εκχώρησε τα δικαιώματα του από το Αγοραπωλητήριο Συμβόλαιο προς όφελος της εναγόμενης
- Είναι θέση των εναγόντων πως η Εγγυητική παραχωρήθηκε προς εξασφάλιση της έκδοσης ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας για το εν λόγω διαμέρισμα και της μεταβίβασης τούτου επ' ονόματι του αγοραστή, ώστε στην συνέχεια να εγγραφεί υποθήκη επ' αυτού προς όφελος της εναγόμενης
- Ο τίτλος ιδιοκτησίας εκδόθηκε στις 7.2.2011 και η μεταβίβαση του διαμερίσματος, όπως οι ενάγοντες πληροφόρησαν περί τούτου την εναγόμενη 1, θα γινόταν μέχρι την 15.2.
- Όπως διατείνονται οι ενάγοντες, η εναγόμενη 1 κατά παράβαση της συμφωνίας εκχώρησης και/ή των όρων της Εγγυητικής Επιστολής, αξίωσαν με επιστολή τους προς την εναγόμενη 2 ημερομηνίας 4.2.2011, την πληρωμή του ποσού της Εγγυητικής με την πρόφαση πως οι ενάγοντες δεν είχαν μεταβιβάσει μέχρι την 3.2.2011 το διαμέρισμα επ' ονόματι του αγοραστή. Η εναγόμενη 2 κατέβαλε προς την εναγόμενη 1 στις 22.2.2011 το ποσό των CHF201.000,00 Ελβετικών Φράγκων, καθώς επίσης και το ποσό των CHF17.159,68 ως "Debit Advice". Είναι περαιτέρω θέση των εναγόντων πως το ποσό που εν τέλει εισέπραξε η εναγόμενη 1, είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το «πραγματικά οφειλόμενο δυνάμει του δανείου που παραχώρησαν στον αγοραστή του διαμερίσματος κ. Howard Beaumont». Οι ενάγοντες διατείνονται πως από τις πράξεις και/ή την συμπεριφορά και/ή τις ενέργειες της εναγόμενης 1, έχουν υποστεί ζημιά ύψους CHF218.159,68, ποσό το οποίο απαιτούν από την εναγόμενη 1 καθότι, όπως προβάλλουν, «εάν η εναγόμενη 1 αποδεχόταν μεταβίβαση επ' ονόματι του αγοραστή βάσει πληρεξουσίου εγγράφου που έχει στην κατοχή της και/ή επ' ονόματι οποιουδήποτε άλλου προσώπου ως η συμφωνία εκχωρήσεως και υποθηκεύσεως του διαμερίσματος προς όφελος της, οι ενάγοντες δεν θα είχαν υποστεί την εν λόγω ζημιά». Τέλος, αξιούν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να εξαναγκάζεται η εναγόμενη 1 όπως προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για την εγγραφή του διαμερίσματος επ' ονόματι της ή επ' ονόματι οποιουδήποτε άλλου προσώπου που θα υποδείξουν οι ενάγοντες. Διαζευκτικά αξιούν αποζημιώσεις από την εναγόμενη 1, ύψους CHF218.159,68 Ελβετικών Φράγκων ή το ισόποσο σε Ευρώ. Η αγωγή όσον αφορά την εναγόμενη 2 διεκόπη στη βάση της Διαταγής 15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προ της καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης. Με την υπό κρίση Αίτηση οι ενάγοντες αιτούνται την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Επιδιώκουν να προσθέσουν περαιτέρω ισχυρισμούς οι οποίοι άπτονται των παράνομων, κατά τους ίδιους, πράξεων της εναγόμενης
- Περαιτέρω, επιδιώκουν να προσθέσουν (α) τον ισχυρισμό πως το αντίστοιχο ποσό σε Ευρώ των CHF218.159,68, ανέρχεται στο ποσό των €169.131,42, υπολογισθέν με την ισοτιμία του Ελβετικού Φράγκου με το Ευρώ που ίσχυε κατά την ημερομηνία πληρωμής της Εγγυητικής, (β) ισχυρισμούς σε σχέση με την ζημιά που έχουν υποστεί, αφού αναγκάστηκαν να ακυρώσουν το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 17.7.2007 και να πωλήσουν εκ νέου το διαμέρισμα σε νέο αγοραστή στη τιμή των €69.000,00, πολύ χαμηλότερη από την αρχική τιμή πώλησης, με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιά ύψους €73.131,
- Τέλος, επιδιώκουν να τροποποιήσουν τις αξιούμενες θεραπείες, περιορίζοντας αυτές μόνο στο ποσό των €73.131,40, πλέον τόκους και έξοδα. Η Αίτηση στηρίζεται στην Δ.25 θθ. 1, 2, 4 και 5, στην Δ.48 θθ. 1, 3 και 9, στην Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του Μιχαλάκη Μ. Θωμαΐδη, διευθυντού των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Είναι η θέση του πως μετά την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης προέκυψαν νέα γεγονότα όπως η πώληση του διαμερίσματος εκ νέου, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την διαφοροποίηση της ζημιάς που είχαν υποστεί οι ενάγοντες (προς τα κάτω). Κατά τον ίδιο, η τροποποίηση κρίθηκε αναγκαία καθότι «τα θέματα τα οποία επιχειρούνται να εισαχθούν στην Έκθεση Απαίτησης με την αιτούμενη τροποποίηση είναι θέματα τα οποία θα βρίσκονται σε πλήρη αρμονία με την μαρτυρία την οποία προτίθενται οι ενάγοντες να παρουσιάσουν στο δικαστήριο». Η εναγόμενη 1 ήγειρε Ένσταση, προβάλλοντας δώδεκα
(12)συνολικά Λόγους, οι οποίοι συνοψίζονται ως εξής: Με την αιτούμενη τροποποίηση επιζητείται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση χωρίς αυτή να δικαιολογείται, δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν την αναγκαιότητα της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, η τροποποίηση θα επιφέρει βλάβη στους εναγόμενους που δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν με έξοδα, η καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και έκδηλης κατάχρησης της διαδικασίας και τέλος η αιτούμενη τροποποίηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. Η Ένσταση στηρίζεται στο ίδιο με την Αίτηση νομικό υπόβαθρο, καθώς επίσης στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αγαθοκλή Αγαθοκλέους, υπαλλήλου της εναγόμενης 1, δεόντως εξουσιοδοτημένου, ο οποίος ουσιαστικά επιχειρηματολογεί επαναλαμβάνοντας τους Λόγους Ένστασης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 726). Κλασσική απόφαση που δείχνει την λεγόμενη τάση φιλελευθεροποίησης των τροποποιήσεων δικογράφων είναι η απόφαση στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934. Όπως χαρακτηριστικά είχε λεχθεί εκεί, αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Διευκρινίζοντας ή περιορίζοντας τη γενικότητα με την οποία είχε αποδοθεί η πιο πάνω αρχή, το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω) πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε πως ορθά απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης που υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης, εφόσον κατά τη δικάσιμο που είχε οριστεί το 1988 είχε υποβληθεί αίτημα για αναβολή έτσι ώστε να γίνει διάβημα τροποποίησης, η υπόθεση ανεβλήθη παρά την ένσταση της άλλης πλευράς, με οδηγίες να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εντός δύο μηνών, αλλά αίτηση δεν υποβλήθηκε ούτε απασχόλησε ξανά το θέμα παρά μόνο όταν κατά το 1990 η υπόθεση επαναορίστηκε ξανά για ακρόαση. Η θεμελιακή αρχή την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας σ΄ αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ούτως ώστε να συνάδει η Έκθεση Απαίτησης με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση τόνισε ότι εν πρώτοις δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Στη σελίδα 707 της απόφαση αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993, λέχθηκε πως: «Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικής επίδικες διαφορές.» Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Για το ίδιο θέμα της καθυστέρησης, σημαντική είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. N. Σιακόλα, Πολ. Έφεση 10341, ημερ. 19/1/
- Το Εφετείο επιβεβαίωσε ότι η μακρά εκκρεμότητα μιας αγωγής δεν μπορεί να επενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα στην έγκριση αιτήματος τροποποίησης δικογράφου, αλλά αποτελεί παράγοντα ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση της διαδικασίας. Ότι, δε, η έννοια της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και για να συνιστά κώλυμα θα πρέπει να μην είναι καλόπιστη. Αναφορικά με το θέμα της παροχής εξήγησης για την καθυστέρηση που διαπιστώνεται στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, και με αυτό ασχολήθηκε το Εφετείο στην υπόθεση (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε, η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης, ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Από τα ανωτέρω προκύπτει πως ο παράγοντας «καθυστέρηση» εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Παρατηρώ ότι εκείνο που επιζητούν οι Ενάγοντες δεν είναι η αντικατάσταση των ισχυρισμών τους που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης, ούτε και η προσθήκη νέων, εντελώς διαφορετικών ή αντιθέτων ισχυρισμών. Με την αιτούμενη τροποποίηση, επιδιώκεται η συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών σε σχέση με τη ζημιά την οποία έχουν υποστεί, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί σήμερα, μετά την πώληση εκ νέου του διαμερίσματος. Η προτεινόμενη τροποποίηση βασίζεται και περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της βάσης της αγωγής και ο άξονας αυτός δεν είναι άλλος παρά η προβαλλόμενη θέση πως η ζημιά των εναγόντων προκλήθηκε συνεπεία της παραβατικής συμπεριφοράς και των παράνομων πράξεων της εναγόμενης
- Δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει αλλαγή πλεύσης εκ μέρους των εναγόντων όσον αφορά την γραμμή που εξ' αρχής ακολούθησαν σε σχέση με την υπόθεση τους. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25, θ1, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις δικογράφων οι οποίες είναι αναγκαίες ώστε να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Σκοπός είναι η διακρίβωση των πραγματικών ζητημάτων για τα οποία υπάρχει διαφωνία μεταξύ των μερών. Το κυρίαρχο στοιχείο κατά την εξέταση τέτοιων αιτήσεων είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Νομολογιακά έχει λεχθεί ότι τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του εάν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης (βλ. Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ.ά. Πολ. Έφεση 96/2006, ημερ. 27.7.2007). Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσον οι Ενάγοντες - Αιτητές καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να υποβάλουν το αίτημα τους. Επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα «καθυστέρηση». Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε. Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ. α. (ανωτέρω), λέχθηκε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο, τονίστηκε, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σε σχέση με τον παράγοντα αυτό οι Ενάγοντες δίδουν σαφείς και επαρκείς εξηγήσεις στην υποστηρίζουσα την Αίτηση Ένορκη Δήλωση, για τους λόγους που κατέστη αναγκαία η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στο παρόν χρονικό στάδιο. Ούτε έχω πεισθεί από την υπάρχουσα ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι Ενάγοντες ενεργούν με κακή πίστη ή ότι θα δημιουργηθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά εάν εγκριθεί το αίτημα τους. Το πραγματικό υπόβαθρο δεν καταδεικνύει κακοπιστία εκ μέρους των εναγόντων. Κρίνω ότι θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά τους το δικαίωμα να προβάλουν τις θέσεις τους ούτως ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από την σύνταξη του Διατάγματος. Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους των εναγομένων να καταχωρηθεί εντός των επόμενων 20 ημερών από της καταχώρησης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγόντων. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να καταβληθούν μετά το πέρας της δίκης. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΣΣΚ/ΑΓ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση τροποποίησης έκθεσης απαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο