Αναφορικά με την AZOVMASHINVEST HOLDING LTD, Αρ. Αίτησης Εταιρείας: 380/14, 18/1/2017

(1), 214

(1), 218

(2)& 333 και Αναφορικά με την AZOVMASHINVEST HOLDING LTD από τη Λεμεσό και Αναφορικά με την AZOVMASHINVEST HOLDING LTD (Αρ. Εγγραφής ΗΕ235819) -------------------------------------- Αναφορικά με την μονομερή (ex - parte) aίτηση υπό της Alfa Bank από την Ουκρανία - Αιτήτριας - ημερομηνίας 13.1.2017 Ημερομηνία: 18.1.2017 Για Αιτήτρια: κ. Χριστοδούλου για Α. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα, μονομερώς καταχωρηθείσα αίτηση αφορά το αίτημα των Αιτητών για την έκδοση των κάτωθι διαταγμάτων: Διάταγμα με το οποίο να διορίζεται ο κ. Χριστάκης (Κρις) Ιακωβίδης (Α.Δ.Τ.572624) ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της εταιρείας Azovmashinvest Holding Limited, o oποίος θα κατέχει τη θέση αυτή μέχρι την τελική εκδίκαση της πρωτογενούς αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο με εξουσία να λάβει στον έλεγχο και/ή στην φύλαξη του όλη την κινητή και/ή ακίνητη ιδιοκτησία τόσο εντός όσο και εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και οποιαδήποτε αγώγιμα δικαιώματα που η εταιρεία Azovmashinvest Holding Limited δικαιούται ή φαίνεται ότι δικαιούται και που θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για διαφύλαξη των περιουσιακών της στοιχείων περιλαμβανομένης της διαφύλαξης και/ή διαχείρισης των μετοχών που κατέχει η εταιρεία Azovmashinvest Holding Limited στις Ουκρανικές εταιρείες που φαίνονται στο Παράρτημα 1 της παρούσας με σκοπό την διαφύλαξη όλων των περιουσιακών στοιχείων των εταιρειών στο Παράρτημα 1, και με τέτοιες άλλες εξουσίες ως το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει και/ή μέχρι νεότερης και/ή περαιτέρω διαταγής του Δικαστηρίου. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και/ή πρόσφορη υπό τις περιστάσεις. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θθ.1-9, Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 4, 7, 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 29 και 32, στο Κεφ.113 άρθρα 203, 209, 211(ε), 212, 213 - 217, 218

(2), 220, 224, 226, 227, 230, 231 και 255 και στις αρχές του δικαίου της επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο, στη νομολογία, στην διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Επιπλέον η αίτηση συνοδεύεται από μακροσκελή ένορκη δήλωση της Tamara Dovgopoliuk από την Ουκρανία, δικηγόρου, εργαζόμενης στο νομικό τμήμα της Αιτήτριας. Στην αναφερόμενη ένορκη δήλωση δίδεται ένα ιστορικό της μέχρι σήμερα πορείας της αρχικής - κυρίως αίτησης αλλά και τα όσα μεσολάβησαν αυτής που οδήγησαν την αιτήτρια να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση και με βάση τα οποία με την ίδια δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αναφορά στα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση αίτηση θα γίνει κατωτέρω. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση (η κυρίως αίτηση) αφορά το αίτημα εκκαθάρισης της καθ' ής η αίτηση εταιρείας (εγγεγραμμένη εις την Κύπρο με μετοχικό κεφάλαιο €2.000=) που καταχωρήθηκε στις 09/09/

1. Έναυσμα της κυρίως αίτησης αποτέλεσε, συνοπτικά, η ισχυριζόμενη επίδοση απαίτησης πληρωμής στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ής η αίτησης ημερ.23/5/2014 δια της οποίας αξιωνόταν πληρωμή των απαιτούμενων ποσών τα οποία κατ' ισχυρισμό της αιτήτριας οφείλονται σε αυτήν από την καθ' ής η αίτηση δυνάμει συμφωνίας εγγύησης την οποία η καθ'ής παραχώρησε. Κατ' ισχυρισμό της αιτήτριας, και θέλοντας να δώσω ένα ιστορικό για καλύτερη κατανόηση της παρούσας απόφασης, η Αιτήτρια υπέγραψε με την εταιρεία Private joint - stock company "Trade House" "Azovzagalmash"συμφωνία παραχώρησης δανείου ύψους $27.000.
2. Την παραχώρηση αυτής της δανειακής σύμβασης και διευκόλυνσης εγγυήθηκε η καθ' ής η αίτηση εταιρεία μαζί με εγγυήσεις άλλων 2 εταιρειών δυνάμει συμφωνιών εγγύησης. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών (πρώτη ένορκη δήλωση επισυναπτόμενη στην κυρίως αίτηση) οι δικηγόροι της καθ' ής η αίτηση απάντησαν στην πιο πάνω ειδοποίηση απαίτησης που επιδόθηκε στην καθ' ής αναγνωρίζοντας ότι έχουν υποχρεώσεις δυνάμει της συμφωνίας εγγύησης, ότι η εν λόγω συμφωνία τερματίσθηκε ενόψει και του ότι οι κύριες δραστηριότητες του Ομίλου εταιρειών βρίσκεται στην Μαριούπολη, περιοχή η οποία πλήγηκε από τα τότε πολιτικά και άλλα γεγονότα που έλαβαν χώρα στην Ουκρανία. Τέλος αναφέρθηκε σε ανταπαίτηση του δανειστή (εταιρείας που έλαβε το δάνειο) εναντίον της Αιτήτριας σε διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων. Στην πιο πάνω επιστολή απάντησαν οι Αιτητές με δική τους επιστολή ημερ.6/8/
3. Παρεμβάλω εδώ ότι σύμφωνα με τους αιτητές η καθ' ής η αίτηση εν Κύπρο εγγεγραμμένη εταιρεία, είναι η εταιρεία μέτοχος του Ουκρανικού ομίλου εταιρειών με μεγάλα ποσοστά μετοχών ως φαίνεται από σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 2) επί της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό κρίση μονομερή αίτηση, ενώ είναι ο κατά 100% μέτοχος της δανειζόμενης εταιρείας. Σημειώνω ότι στην κυρίως αίτηση έχει καταχωρηθεί ένσταση της οποίας όμως το περιεχόμενο δεν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Οφείλω περαιτέρω να αναφέρω ότι στην συνήθη πορεία της κυρίως αίτησης μεσολάβησαν πολλαπλές διαδικασίες ενδιάμεσων αιτήσεων, και από τις 2 πλευρές, με αποτέλεσμα σήμερα ο φάκελος της δικογραφίας να αποτελείται από ένα τεράστιο όγκο εγγράφων που καθιστούν ακόμα και την επακριβή καταγραφή του ιστορικού μια δύσκολη διαδικασία. Αφού ανέφερα τα ανωτέρω θα προσπαθήσω να καταγράψω εν συντομία ένα ιστορικό των όσων μεσολάβησαν της παρούσας αίτησης καθότι κρίνω ότι αυτό ακριβώς το ιστορικό ενδεχομένως να επηρεάζει και/ή να αφορά κατά κάποιο τρόπο την υπό κρίση αίτηση και απόφαση. Κεφάλαιο ενδιάμεσων αιτήσεων αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν μέχρι και σήμερα αιτήσεις και από τις 2 πλευρές με τις οποίες ζητείται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων επί των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την κυρίως αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Έναυσμα για τις αιτήσεις αυτές αποτέλεσε το γεγονός ότι εκδόθηκε από το εκδικάζον προηγούμενο Δικαστήριο απόφαση δυνάμει της οποίας καθορίστηκε ως διαδικασία εκδίκασης της κυρίως αίτησης, η ακρόαση της επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων με την δυνατότητα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Επιπλέον καταχωρήθηκαν αιτήσεις για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις. Σε κάποιες από τις αιτήσεις αυτές εκδόθηκαν διατάγματα και δόθηκε η σχετική άδεια ενώ εκκρεμεί και είναι ορισμένη για ακρόαση στις 18/01/2017 αίτηση των Αιτητών για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την κυρίως αίτηση. Την ίδια δε ημέρα είναι ορισμένη για οδηγίες η κυρίως αίτηση. Αναφέρω ότι πλην της παρούσας αίτησης εκκρεμεί η εκδίκαση της αίτησης ημερ.1/11/2016 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση αλλά και η κυρίως αίτηση. Στο ιστορικό της διαδικασίας προστέθηκε και μια αίτηση δια κλήσεως ημερ,14/6/2016 για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή αλλά και μια μονομερή (ex - parte) αίτηση ημερ.15/4/2016 για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή. Αμφότερες οι 2 αυτές τελευταία αναφερόμενες αιτήσεις με το ίδιο αίτημα αλλά προωθούμενες η μια μονομερώς και η άλλη δια κλήσεως, αποσύρθηκαν από τους Αιτητές στις 21/9/2016, άνευ βλάβης του δικαιώματος καταχώρησης νέων και με αίτημα όπως η κυρίως αίτηση οριστεί για ακρόαση. Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί ότι στις 10/09/2014 εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση των Αιτητών εκδόθηκε παρεμπίπτον προσωρινό διάταγμα δια του οποίου 1 Α) παγοποιήθηκαν και δεσμεύτηκαν όλοι οι λογαριασμοί και/ή καταθέσεις της καθ' ής η αίτηση σε όλες τις τράπεζες εντός και εκτός Κύπρου, Β) απαγορεύτηκε και εμποδίστηκε τόσο η καθ' ής η αίτηση προσωπικά όσο και πρόσωπα ή εταιρείες που ενεργούν για λογαριασμό της να πωλήσουν, μεταβιβάσουν, δωρίσουν, υποθηκεύσουν και/ή αποξενώσουν με οιοδήποτε τρόπο την ακίνητη περιουσία τους και /ή οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο συμφέρον έχουν επί ακίνητης περιουσίας μέχρι ποσού $18.380.850,
4. Το ίδιο διάταγμα ως το Β εκδόθηκε και για την κινητή περιουσία της καθ' ής η αίτηση (σημείο Γ επί του διατάγματος ημερ.10/09/2014). Επιπλέον εκδόθηκε υπό στοιχείο 2 διάταγμα που διατάττει και απαγορεύει στην καθ'ής η αίτηση και/ή διευθυντές, αξιωματούχους, αντιπροσώπους της, νομικά ή φυσικά πρόσωπα, από του να προβούν ή να εγγράψουν οποιαδήποτε αλλαγή ή επιβάρυνση στο μητρώο μελών και/ή στο μητρώο επιβαρύνσεων τους και/ή στο μετοχικό τους κεφάλαιο. Τέλος υπό στοιχείο 3 εκδόθηκε ενδιάμεσο διάταγμα που απαγορεύει στην καθ'ής η αίτηση και/ή διευθυντές, αξιωματούχους, αντιπροσώπους της, νομικά ή φυσικά πρόσωπα, από του να αποξενώσουν και/ή να δωρίσουν και/ή να μεταβιβάσουν και/ή να πωλήσουν και /ή να διαθέσουν με οιοδήποτε τρόπο το μετοχικό κεφάλαιο που κατέχουν στην Trade House Azovzagalmash, ήτοι της Ουκρανικής εταιρείας με αρ. εγγραφής 25328954 και να αποξενώσουν οποιοδήποτε ποσό που εισπράχθηκε από αυτήν είτε άμεσα είτε έμμεσα και που απορρέει από την επένδυση επί των εν λόγω μετοχών. Τα εν λόγω διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα στις 16/09/2014 και ακολούθως σε μεταγενέστερη ημερομηνία εκ συμφώνου κατέστησαν απόλυτα και ισχύουν μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ή σε περίπτωση αποτυχίας αίτησης παραμερισμού που τελικά αποσύρθηκε μέχρι την έκδοση απόφασης επί της κυρίως αίτησης. Σημειώνω ότι με βάση τις ενώπιον μου από τον Σεπτέμβριο του 2016 διαδικασίες αμφότεροι οι συνήγοροι των αιτητών και καθ' ών η αίτηση ανέφεραν ότι βρίσκονταν σε μια προσπάθεια μελέτης και λήψης οδηγιών για αποδοχή από πλευράς των καθ' ών η αίτηση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως η αίτηση ημερ.1/11/2016 των αιτητών, και η ενδεχόμενη αποδοχή από πλευράς αιτητών απαντητικής σε αυτήν ένορκης δήλωσης. Εν αναμονή της λήψης σχετικών οδηγιών και αφού αντήλλαξαν τις προτιθέμενες προς καταχώρηση ένορκες δηλώσεις καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση στις 13/01/2017 η οποία μετά από λήψη άδειας από το Δικαστήριο ορίστηκε στις 16/01/
5. Αναφέροντας τα πιο πάνω οφείλω να αναφέρω τα όσα η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση και επί των οποίων βασίζει την θέση του για την αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και μάλιστα μονομερώς. Κατά πρώτο σκέλος στην ένορκη δήλωση η δηλούσα παραθέτει το ιστορικό τόσο της κυρίως αίτησης όσο και του δανεισμού της εταιρείας, αποκλειστική μέτοχος της οποίας είναι η καθ' ής, αναφέρεται στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ.10/09/2014 το οποίο σύμφωνα με την ίδια η καθ' ής η αίτηση παρακούει με κίνδυνο την απομάκρυνση και αποξένωση της περιουσίας της καθ' ής η αίτηση. Κατά δεύτερο λόγο αναλύει τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν στην Ουκρανία ως ακολούθως: - Η αιτήτρια καταχώρησε αγωγή εναντίον της δανειστή εταιρείας και η εναγόμενη καταχώρησε ανταπαίτηση με αίτημα να τροποποιηθούν οι όροι της συμφωνίας παραχώρησης διευκολύνσεων. Η ανταπαίτηση απορρίφθηκε και η απορριπτική απόφαση εφεσιβλήθηκε. Το αρμόδιο Δικαστήριο που επιλήφθηκε της έφεσης απέρριψε την έφεση του δανειστή ο οποίος μετά αποτάθηκε προς το Ανώτατο Οικονομικό Δικαστήριο της Ουκρανίας. Ενόψει της προσφυγής αυτής η πρωτόδικη απόφαση αναστάληκε. - Στις 02/01/2015 ο Δανειστής η Δανειστής καταχώρησε αγωγή εναντίον της αιτήτριας στο Εμπορικό Δικαστήριο του Κιέβου ζητώντας παράταση του χρόνου αποπληρωμής του Δανείου. Το Δικαστήριο στις 12/2/2015 απέρριψε την αγωγή και ο δανειστή καταχώρησε έφεση εναντίον της εκδοθείσας αυτής απόφασης. - Στις 7/4/2015 το Ανώτερο Εμπορικό Δικαστήριο του Κιέβου εξέδωσε απόφαση με την οποία παράτεινε τον χρόνο αποπληρωμής του εν λόγω δανείου μέχρι και τις 31/12/
6. Η εν λόγω απόφαση εφεσιβλήθηκε σε τρίτο βαθμό και με βάση την εκδοθείσα στις 18/01/2016 ακυρώθηκε η εκδοθείσα στις 7/4/2015 απόφαση. - Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα η απόφαση αυτή είναι τελεσίδικη και δεν υπόκειται πλέον σε οιαδήποτε περαιτέρω δικονομικά μέτρα ανατροπής της πλην κάποιων αιτήσεων για αναθεώρηση της οι οποίες καταχωρήθηκαν και απορρίφθηκαν. Με βάση τα όσα αναφέρει η ενόρκως δηλούσα είναι η θέση της ότι το χρέος δεν αμφισβητείται, το μόνο που προωθήθηκε είναι το αίτημα για παράταση του χρόνου αποπληρωμής ενώ με την απάντηση των δικηγόρων της στην ειδοποίηση απαίτησης, ημερ.28/8/2014 η καθ' ής αναγνώρισε ότι είναι ανίκανη να εξοφλήσει τα χρέη της και επικαλέστηκε παράβαση της σύμβασης και ακύρωση ενώ επικαλείται και γεγονότα που συνιστούν ανωτέρα βία. Με βάση το σύνολο αυτής της μαρτυρίας ήτοι της τελεσιδικίας και της αναγνώρισης του χρέους εισηγείται ότι η κυρίως αίτηση έχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας. Τρίτο κεφάλαιο και σκέλος της ένορκης δήλωσης αποτελούν τα γεγονότα που άπτονται της ισχυριζόμενης ανάγκης έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Τα γεγονότα αυτά σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα συνθέτουν ένα σκηνικό ενεργειών της καθ' ής η αίτηση με τις λοιπές εταιρείες του Ομίλου με σκοπό την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων τους εκτός δικαιοδοσίας ενέργειας των αιτητών για είσπραξη του λαβείν τους: - Κατά τις 21/3/2016 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο σε ουκρανική εφημερίδα με το οποίο αναφέρεται η κακή οικονομική κατάσταση του αναφερόμενου ανωτέρω ομίλου εταιρειών και την πρόθεση των τελικών δικαιούχων - ιδιοκτητών να δημιουργήσουν ένα νέο όμιλο εταιρειών με σκοπό να καταδολιεύσουν τους αιτητές και να τους απομακρύνουν από τα περιουσιακά στοιχεία του ομίλου. Το εν λόγω άρθρο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο μαζί με μετάφραση του στην αγγλική γλώσσα. - Σύμφωνα με πληροφορίες ο όμιλος ξεκίνησε να υλοποιεί το σχέδιο αυτό και αποξενώνει περιουσία. - Ακολούθησε έρευνα από τους αιτητές στον αντίστοιχο Έφορο Εταιρειών στην Ουκρανία σύμφωνα με την οποία φάνηκε ότι ο τελικός δικαιούχος ιδιοκτήτης του Ομίλου που ανήκει και η καθ'ής η αίτηση, είναι η Savchuk Svitlana Savelivna. Ο Όμιλος αποτελείται από 12 εταιρείες οι οποίες είναι θυγατρικές της καθ΄ής η αίτηση. Οι δε εταιρείες αυτές αναφέρονται με λεπτομέρεια επωνυμίας και αριθμού εγγραφής στην ένορκη δήλωση. Οι εταιρείες αυτές συνιστούν το Όμιλο που αναφέρεται ως Azovmash Group. Στην ένορκη δήλωση αναφέρεται επίσης με λεπτομέρεια η σύνδεση των εταιρειών αυτών μέσω ακόμα και των επωνυμιών τους που διαφέρουν ουσιαστικά στην διαφορά της Ουκρανικής γλώσσας με την ρώσικη. - Μετά την απόσυρση της πρώτης αίτησης για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή στην παρούσα διαδικασία οι αιτητές διόρισαν ελεγκτικό οίκο για να διεξάγει έρευνα αναφορικά με τις ενέργειες του Ομίλου σύμφωνα και με την Ουκρανική νομοθεσία αλλά και υπάρχουσες συναλλαγές του Ομίλου στον οποίο ανήκει η καθ΄ής η αίτηση. Ηεν λόγω αναφορά παραλήφθηκε από τους αιτητές στις 13/12/2016 οι οποίοι ενόψει του περιεχομένου της αποφάσισαν να αποταθούν με νέα αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή. - Η εν λόγω έρευνα επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 επί της ενόρκου δηλώσεως. - Σύμφωνα με αυτήν η ενόρκως δηλούσα αναφέρει και ισχυρίζεται ότι προκύπτει μια μεγάλη απάτη εναντίον όλων των πιστωτών της εταιρείας. Ο Όμιλος Azavmashinvest Group και τα άτομα που τον ελέγχουν, δημιούργησαν μια κατάσταση εις την οποία ο εν λόγω όμιλος ο οποίος είναι κατασκευαστικός και έχει υπό τον έλεγχο του όλα τα εργοστάσια, παράγει όλα τα προϊόντα και τα πωλεί ενώ το τίμημα πώλησης και όλα τα χρήματα διατίθενται και κατατίθενται στους λογαριασμούς ενός νέου Ομίλου εταιρειών ο οποίος δημιουργήθηκε για αυτόν τον σκοπό. - Στην εν λόγω έκθεση, τεκμήριο 3, αναφέρεται σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα ότι μεταξύ άλλων το έτος 2015 δημιουργήθηκε ένας όμιλος εταιρειών του οποίου ο δικαιούχος ιδιοκτήτης εμφανίζεται να είναι η Savchuk Svitlana Savelivna. Ο Όμιλος αυτός αποτελείτε από 4 εταιρείες, μεταξύ άλλων, τις οποίες η ενόρκως δηλούσα αναφέρει. - Σύμφωνα με την δηλούσα η έκθεση αυτή (Τεκμήριο 3) καταλήγει ότι ο δεύτερος όμιλος εταιρειών είναι ουσιαστικά μια αναπαραγωγή του αρχικού ομίλου στον οποίο ανήκει η καθ' ής η αίτηση. Αυτό προκύπτει από το ότι οι εταιρείες των 2 ομίλων έχουν παρόμοιες επωνυμίες, παρόμοιες επαγγελματικές δραστηριότητες, ο 2ος όμιλος κατά την επαγγελματική του δραστηριότητα έχει εκτελέσει διεθνή συμβόλαια που αντικατοπτρίζουν τις επαγγελματικές δραστηριότητες του 1ου ομίλου και ο δικαιούχος - ιδιοκτήτης του ομίλου στον οποίο ανήκει η καθ' ής είναι ο ίδιος με του 2ου ομίλου που δημιουργήθηκε. - Με βάση την έρευνα προέκυψαν δηλώσεις που έγιναν για φορολογικούς σκοπούς σύμφωνα με τις οποίες ο παραγωγός και αποστολέας βιομηχανικών προϊόντων φαίνεται να είναι η PrJSC Azovzahalmash, εταιρεία μέρος του ομίλου της καθ'ής η αίτηση και αποδέκτης όμως των τιμημάτων πώλησης - κερδών από τις πωλήσεις αυτές είναι οι εταιρείες LLC Azov Machine Building Company και LLC Trade House Azovmashexport που ανήκουν στον 2ο όμιλο εταιρειών. Με βάση τα στοιχεία αυτά, σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, προκύπτει ότι ο πρώτος όμιλος εταιρειών παράγει προϊόντα τα οποία τίθενται προς πώληση και τα χρήματα όμως διοχετεύονται στον 2ο όμιλο με τελικό δικαιούχο το ίδιο πρόσωπο που είναι ο ιδιοκτήτης - δικαιούχος και των 2 ομίλων εταιρειών. Προς ενίσχυση του ισχυρισμού της αυτού η δηλούσα επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5 δέσμη δηλώσεων τελωνείου οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για την ετοιμασία της έκθεσης μεταφρασμένες στα αγγλικά (Τεκμήριο 4Α). - Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα μέσω του τεκμηρίου 3 επεξηγείται ότι: - οι ανωτέρω συναλλαγές είναι εικονικές και το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από το ότι ο 2ος όμιλος χρησιμοποιείται σαν δικαιούχος ενώ αποστολέας και παραγωγός είναι η εταιρεία του πρώτου ομίλου, - η χρήση βραχυπρόθεσμων τραπεζιτικών λογαριασμών του 2ου ομίλου αποκλειστικά χρησιμοποιούμενοι για τις εν λόγω πληρωμές των συμβολαίων παρά την ύπαρξη τραπεζικών λογαριασμών που ανήκουν στην εταιρεία παραγωγό, - Ο 2ος όμιλος εταιρειών δεν έχει τις παραγωγικές μονάδες και μονάδες φύλαξης καθώς και άλλη υποδομή για την παραγωγή και αποθήκευση των προϊόντων για την κατασκευή βαρέων μηχανημάτων και τέλος όλες οι εταιρείες του 2ου ομίλου έχουν το ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο. - Φαίνεται από την ανάλυση των οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας PrJSC Azovzahalmash ότι κατά την περίοδο 2013 - 2015 το κόστος αγαθών που παράχθηκαν είναι σημαντικά υψηλότερο από το εισόδημα από τις πωλήσεις κάτι που δείχνει στο Τεκμήριο 3 ότι ο Όμιλος διεξάγει μη συμφέρουσες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Σε αυτές τις μη συμφέρουσες δραστηριότητες περιλαμβάνονται και οι συναλλαγές που διενεργούνται από τον 2ο όμιλο. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα ο διορισμός προσωρινού εκκαθαριστή είναι απαραίτητος και επιβαλλόμενος καθότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να διαφυλαχθούν τα συμφέροντα των πιστωτών. Ο εκκαθαριστής θα λάβει όλα τα απαραίτητα διαβήματα ώστε να σταματήσει τις καταδολιευτικές συναλλαγές που γίνονται με δόλο με σκοπό να διασφαλίσει τους πιστωτές της εταιρείας από τις πράξεις των 2 ομίλων. Ο διορισμός είναι απαραίτητος λαμβάνοντας υπόψη και το απαγορευτικό διάταγμα που υφίσταται και παρά τις πρόνοιες του οποίου λαμβάνουν χώρα οι αποξενώσεις αυτές, χρημάτων και κερδών προς τον 2ο όμιλο. Τέλος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6 επιστολή του προτιθέμενου εκκαθαριστή, Κρις Ιακωβίδη, αδειούχου σύμβουλου αφερεγγυότητας μαζί με την άδεια του και στην οποία αναφέρει ότι συγκατατίθεται στον διορισμό του και ως Τεκμήριο 7, το βιογραφικό του ιδίου με τα προσόντα του. Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο μονομερώς την παρούσα αίτηση και αφού διεξήλθε του περιεχομένου της, ζήτησε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών να αγορεύσει σε σχέση με το αίτημα του. Τα όσα ανάφερε ενώπιον μου προφορικά ο κος. Χριστοδούλου έχουν καταγραφεί στο πρακτικό και έχουν δεόντως μελετηθεί ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω στην παρούσα απόφαση. Αντικείμενο έρευνας έχουν γίνει και οι αποφάσεις αλλά και συγγράμματα εις τα οποία με παρέπεμψε. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΜΕΝΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ Η εξουσία του Δικαστηρίου να διορίζει προσωρινό εκκαθαριστή ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 227 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 ως ακολούθως: «227.—

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού, το Δικαστήριο δύναται, να διορίσει προσωρινά εκκαθαριστή σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την υποβολή αίτησης για εκκαθάριση.

(2)Ο διορισμός προσωρινού εκκαθαριστή δύναται να γίνει οποτεδήποτε πριν από την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, και είτε ο επίσημος παραλήπτης είτε οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο πρόσωπο δύναται να διοριστεί.

(3)Όταν εκκαθαριστής διορίζεται προσωρινά από το Δικαστήριο, το Δικαστήριο δύναται να περιορίσει τις εξουσίες του με το διάταγμα που τον διορίζει.». Καταρχήν σύμφωνα με τον χαρακτήρα και την φύση ενός τέτοιου διατάγματος παραπέμπω στην απόφαση στην Πολιτική Αίτηση 64/2003, Αναφορικά με την αίτηση της PRINTEK DATAFORMS EXPRESS LTD

(2003)1 ΑΑΔ 1193, ημερ.19/09/2003, εις την οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα υπό του Έντιμου Χατζηχαμπή Δ.: «Ο διορισμός προσωρινού εκκαθαριστή συνιστά όχι προσωρινό διάταγμα αλλά διάταγμα που αφορά την όλη διαδικασία της πορείας της αιτήσεως για διάλυση της εταιρείας και αυτό είναι καθαρό τόσο από το άρθρο 227 όσο και από το ρόλο και τις εξουσίες του προσωρινού εκκαθαριστή εφόσον τροχιοδρομείται ουσιαστικά μια πορεία, η οποία συνάδει με την προοπτική διάλυσης της εταιρείας, .. .Να παρατηρήσω περαιτέρω σε συνάρτηση και με τα πιο πάνω ότι, όπως επιχειρηματολογεί και ο ευπαίδευτος συνήγορος για την εταιρεία, για το λόγο ακριβώς ότι το διάταγμα διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή δεν είναι ενδιάμεσο διάταγμα εις τη συνήθη πορεία των πραγμάτων το οποίο να εκδίδεται δυνάμει άλλων εξουσιών του δικαστηρίου εδώ τίθεται θέμα επιστρεπτέου διατάγματος αυτού όπως ορίστηκε το παρόν διάταγμα, τοσούτο μάλλον αφού η διαδικασία εκδόσεως του όπως καθορίζεται στους σχετικούς κανονισμούς και στη νομολογία, και αναφέρομαι ιδιαίτερα στους αγγλικούς θεσμούς οι οποίοι έχουν εφαρμογή The Company (Winding Up) Rules 1949 και στην αγγλική νομολογία, είναι ότι το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται ώστε να καταστεί επιστρεπτέο παρά μόνο με εξ αρχής επιβεβαίωση στη δυνατότητα εκδόσεως του.» Επιπλέον και ελλείψει νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την ουσία έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος παραπέμπω στην απόφαση της αδελφού Δικαστή Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ ημερ.10/10/2014 στην αίτηση με αρ.627/14, Ε.Δ. Λευκωσίας, Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδης ΔΕΠΕ εις την οποία γίνεται μια αξιόλογη σύνοψη των νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα με παραπομπή σε σωρεία αγγλικής νομολογίας. ... «Χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την απόφαση, ημερ. 13.10.2011, που εκδόθηκε από το Court of Appeal (Civil Division) σε έφεση από απόφαση του High Court of Justice (Chancery Division) στην υπόθεση The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs (HMRC) v Rochdale Drinks Distributors Ltd [2011] EWCA Civ 1116. Ερμηνεύθηκαν εκεί οι διατάξεις του Α. 135 του Insolvency Act 1986. .... Παραθέτω πρώτα τις παρα. 75 έως 77 από την απόφαση του Lord Justice Rimer, όπου αναφέρεται στις διατάξεις του άρθρου 135 του Insolvency Act 1986 και ακολούθως στα κριτήρια εφαρμογής του: «75. The court's jurisdiction to appoint a provisional liquidator is conferred by section 135 of the Insolvency Act 1986. Section 135

(1)provides that 'Subject to the provisions of this section, the court may, at any time after the presentation of a winding-up petition, appoint a liquidator provisionally'. Section 135

(2)provides that in England and Wales, 'the appointment of a provisional liquidator may be made at any time before the making of a winding-up order; and either the official receiver or any other fit person may be appointed'. Section 135

(4)provides that the provisional liquidator shall carry out such functions as the court may confer on him; and section 135

(5)provides that that his powers may be limited by the order appointing him. The power to appoint a provisional liquidator is, therefore, a broad and general one in the sense that, provided that the jurisdictional conditions in section 135

(1)and

(2)are met, the section imposes no limitations upon, nor does it prescribe, the criteria to be adopted by the court when considering an application for such an appointment (see Re Union Accident Insurance Co Ltd [1972] 1 All ER 1105, at 1109h, per Plowman J; and In re Highfield Commodities Ltd [1985] 1 WLR 149, at 158Gto 159F, per Sir Robert Megarry V-C).

1. The appointment of a provisional liquidator to a trading company is, however, a most serious step for a court to take. It is likely in many cases to have a terminal effect on the company's trading life. It is not an order to be made lightly and its making requires the giving by the court of the most anxious consideration. .... ..... Given the potential seriousness of the appointment of a provisional liquidator, I consider that in the case of a creditor's petition the threshold that the petitioner must cross before inviting such an appointment ought to be nothing less than a demonstration that he is likely to obtain a winding-up order on the hearing of the petition.». .... The usual basis on which such an appointment is sought is because of a risk of jeopardy to the company's assets, namely the risk of their dissipation before the winding up order is made, with the consequence that their collection and rateable distribution between the company's creditors will be frustrated. Such risk does not refer to (or only to) 'dissipation' in the sense in which that word is ordinarily used in the context of freezing orders, that is a deliberate making away with the assets so as to frustrate the enforcement of a future judgment; it includes any serious risk that the assets may not continue to be available to the company (see Re a company (No 003102 of 1991), ex parte Nyckeln Finance Co Ltd [1991] 1 BCLC 539, at 542, per Harman J). ..
2. The appointment of a provisional liquidator is, as the phrase suggests, an interim remedy. It takes place before the facts have been found. Not only is it an interim remedy, it is one of the most intrusive interim remedies in the court's armoury. In many, if not most, cases its effect will be to stop the company trading; and to cause the company's employees to lose their jobs. In deciding whether to grant or refuse an interim remedy the overriding principle is that the court should take whichever course seems likely to cause the least irremediable prejudice to one party or the other. ... ... This leads on to the next point. Because the appointment of a provisional liquidator is so intrusive, an application for such an appointment made without notice needs to be justified by exceptional circumstances. A judge should not entertain an application of which no notice has been given unless either giving notice would enable the defendant to take steps to defeat the purpose of the remedy (as in the case of a freezing or search and seizure order) or there has been literally no time to give notice before the remedy is required to prevent the threatened wrongful act. Any notice is better than none: see National Commercial Bank of Jamaica Ltd ν Olint Corp Ltd [2009] UKPC 16 [2009] 1 WLR 1405 §
3. [...] ... For another, the need to preserve books and records may be an important factor in deciding whether or not to appoint a provisional liquidator. This may be so where there is clear evidence of fraud; or even (as in this case) where there is almost irrefutable evidence of chaos. In some cases this kind of concern may be alleviated during an interim period by the giving of undertakings by the company and its directors. But no undertakings were offered in this case. In addition in some cases the appointment of a provisional liquidator of an insolvent company may be justified because of his ability to investigate possible claims against directors for fraudulent or wrongful trading: Re Latreefers Inc fl 9991 1 BCLC
4. [...]». Από τα πιο πάνω αποσπάσματα από την απόφαση στην υπόθεση Rochdale προκύπτει, κατά την κρίση μου ότι- το άρθρο 135 του Insolvency Act 1986 (αντίστοιχο του Α.227 Κεφ. 113) ερμηνεύεται κατά τρόπο αυτοτελή. Δεν καθορίζονται στο ίδιο το άρθρο του Νόμου τα κριτήρια εφαρμογής του, όπως ούτε και η διαδικασία έκδοσής του. Αυτά διαμορφώθηκαν νομολογιακά υπό το φως της δραστικότητας του ρόλου που πρόκειται να επιτελεί ο προσωρινός εκκαθαριστής και των συνεπειών του για τη λειτουργία της επηρεαζόμενης εταιρείας. Δεν παύει όμως από το να αντιμετωπίζεται ο διορισμός προσωρινού εκκαθαριστή ως προσωρινή θεραπεία στο πλαίσιο της εκκρεμοδικίας στην αίτηση εκκαθάρισης. Ο προσωρινός εκκαθαριστής ονομάζεται έτσι διότι διορίζεται με καθορισμένο χρονοδιάγραμμα αποστολής, ήτοι το αργότερο μέχρι την έκδοση απόφασης στην αίτηση εκκαθάρισης. Αν απορριφθεί η αίτηση εκκαθάρισης, η αποστολή του τερματίζεται, αλλά ακόμη και αν επιτύχει, αναλαμβάνει ο Επίσημος Παραλήπτης. Γι' αυτό και απαιτείται να υποβάλλεται η αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή από πρόσωπο στο οποίο ο Νόμος αναγνωρίζει δικαίωμα καταχώρισης αίτησης εκκαθάρισης.[6] Ο ρόλος του προσωρινού εκκαθαριστή είναι συντηρητικός, δηλαδή οφείλει να συντηρήσει το status quo. Δεν δύναται να διανέμει περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Τα κριτήρια που πρέπει να ικανοποιήσει ο Αιτητής για τον διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή προσομοιάζουν με εκείνα που εφαρμόζονται για παρεμπίπτοντα διατάγματα, χωρίς όμως να είναι ακριβώς τα ίδια. Απαιτείται, αφενός, να αποδεικνύεται από τον αιτητή ότι είναι πιθανόν να επιτύχει στην εξασφάλιση του διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας και, αφετέρου, ότι συντρέχουν εξαιρετικές ή ιδιάζουσες περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούν το διορισμό του εκκαθαριστή προσωρινά, δηλαδή μέχρι την έκδοση απόφασης στην αίτηση εκκαθάρισης. Ως τέτοιες περιστάσεις, οι οποίες δεν καθορίζονται στη νομολογία εξαντλητικά, νοούνται ο κίνδυνος εξαφάνισης περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας ή ο κίνδυνος αύξησης των υποχρεώσεών της στο μεσοδιάστημα σε βαθμό που να διακυβεύονται τα συμφέροντα των πιστωτών αν δεν αναλάβει ανεξάρτητο άτομο τη διοίκηση της εταιρείας ή ο κίνδυνος χαοτικής διοίκησης της εταιρείας, κ.λπ. Το Διάταγμα διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή θα πρέπει να εκδίδεται από το Δικαστήριο με τη μεγαλύτερη δυνατή περίσκεψη και θα πρέπει να αποφεύγεται η έκδοσή του μονομερώς (δηλ. χωρίς ειδοποίηση προς την εταιρεία) εκτός αν αποδειχθούν οι εξαιρετικές περιστάσεις, ή αν η παροχή ειδοποίησης θα έδινε την ευκαιρία στον καθ' ου να καταστρατηγήσει το σκοπό έκδοσης του Διατάγματος ή αν δεν παρεχόταν κυριολεκτικά χρόνος για να δοθεί ειδοποίηση πριν την επέλευση της αδικοπραγίας την οποία ήταν αναγκαίο να προκαταλάβει ο αιτητής. Ως προς το ζήτημα του μονομερούς της αίτησης, υπάρχει και πολύ παλαιότερη Αγγλική νομολογία, η οποία δείχνει ότι είναι επιτρεπτό σε ορισμένες περιστάσεις να εκδίδεται διάταγμα προσωρινού εκκαθαριστή, υπό την προϋπόθεση παροχής εγγύησης αποζημιώσεων της εταιρείας. Αναφέρομαι στην απόφαση In re Highfield Commodities Ltd [1985] 1 WLR 149, στην οποία εξετάστηκε η εφαρμογή του Section 238

(1)του Companies Act 1948. Στις σελίδες 158 to 159F, ο Sir Robert Megarry V-C αναγνώρισε τη δυνατότητα των αιτητών να αιτηθούν μονομερώς (δηλαδή χωρίς ειδοποίηση προς την επηρεαζόμενη εταιρεία) την έκδοση διατάγματος διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή και εξέτασε το ζήτημα της αναγκαιότητας παροχής εγγύησης από τον αιτητή για την έκδοση διατάγματος διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή. Σχετικό το εξής απόσπασμα: «Palmer's Company Precedents, 17th ed.

(1960)Part. 2, p.104, sets out two forms of an order appointing a provisional liquidator after the presentation of a winding up petition and before a winding up order has been made. One form does not contain any undertaking in damages by the applicant, whereas the other does, but qualifies it with a note that the undertaking "is not usually required if the company appears". In Atkin΄s Court Forms, 2h ed., vol. 10

(1981), p.234, the form also contains an undertaking in damages, with a reference to p.84. There, a note states that, where, as here, the order is made ex parte, the court 'will usually require the applicant' to give an undertaking in damages. [...] I accept, of course, that there are many distinctions between the grant of an interlocutory injunction and obtaining the appointment of a provisional liquidator. Nevertheless, the Hoffmann case [1975] A.C. 295 seems to me to provide a useful parallel as regards the special position of the Crown. In relation to the present case, the position both on the general law and on the special position of the Secretary of State seems to me to be the following. First, the general practice is to require an undertaking in damages if a provisional liquidator is appointed ex parte. Second, the general practice is not to require an undertaking in damages if the appointment is made inter partes. [.].». ... Σημειωτέον ότι στις προμνησθείσες υποθέσεις Rochdale και Highfield Commodities Ltd, όπως και σε άλλη υπόθεση που μνημονεύται στην Rochdale, ήτοι στην Union Accident Assurance, εκδόθηκε μονομερώς το διάταγμα διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή, ως εξ υπαρχής οριστικό αφότου ικανοποιήθηκε το Δικαστήριο ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις έκδοσής του, δηλαδή χωρίς να οριστεί επιστρεπτέο με σκοπό να γίνει απόλυτο αφού ακουστεί η εταιρεία. Η εταιρεία αιτήθηκε στη συνέχεια με δια κλήσεως αίτηση τον παραμερισμό του διατάγματος, αφού οι αξιωματούχοι της διατηρούσαν - βάσει της νομολογίας - κατάλοιπο εξουσίας να προβούν σε τέτοια αίτηση, κατά τον ίδιο τρόπο που διατηρούν εξουσία να αιτηθούν τον παραμερισμό της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης ή να ενστούν στην αίτηση εκκαθάρισης.» Με βάση τώρα τις πιο πάνω αρχές τις οποίες ανέλυσε εξαιρετικά η συνάδελφος, προκύπτει ξεκάθαρα ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει διάταγμα διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή κατόπιν μονομερής αίτησης, ασκείται με φειδώ και μόνο εφόσον καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του χωρίς να ακουστεί η πλευρά της εταιρείας. Σημειώνω επιπλέον ότι στα πλαίσια αυτής του της εξουσίας το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να περιορίζονται οι εξουσίες ενός τέτοιου προσωρινού εκκαθαριστή. Περαιτέρω με το σύγγραμμα του Δρ. Ανδρέα Ποιητή, Η εκκαθάριση των εταιρειών, Δεύτερη Έκδοση, 2015, στις σελ.89 και επ. στο κεφάλαιο Ε, Προσωρινός Εκκαθαριστής, αναφέρεται με αναδρομή στην νομολογία ότι: «Ο προσωρινός εκκαθαριστής δεν δικαιούται να παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της αίτησης για εκκαθάριση. Προφανώς ο λόγος είναι ότι ο διορισμός του είναι μόνο για την παραλαβή και προστασία των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας κατά το ενδιάμεσο διάστημα, που αρχίζει με το διορισμό του και λήγει με το διάταγμα εκκαθάρισης» Επιπλέον αναφέρει ότι: «Ο διορισμός του προσωρινού εκκαθαριστή θα πρέπει να αναφέρεται αμέσως και γραπτώς από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου στον Επίσημο Παραλήπτη. Τα έξοδα του προσωρινού εκκαθαριστή καταβάλλονται από την περιουσία της εταιρείας.» Έχοντας τώρα αναφέρει τα ανωτέρω καταλήγω ότι τα όσα αναφέρονται εις την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αποτελούν ιδιάζουσες και εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής μου εξουσίας και ικανοποιούν τις προϋποθέσεις που ο νόμος και η νομολογία τάσσουν για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μάλιστα μονομερώς. Στην κατάληξη μου αυτή βεβαίως έλαβα υπόψη μου τις εκκρεμούσες διαδικασίες αλλά και τα όσα αναφέρονται στην ένσταση που καταχωρήθηκε στην κυρίως αίτηση και τα οποία κρίνω ότι δεν επηρεάζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο. Συνεπακόλουθα εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου διορίζεται ο κ. Χριστάκης (Κρις) Ιακωβίδης (Α.Δ.Τ.572624) ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της εταιρείας Azovmashinvest Holding Limited, o oποίος θα κατέχει τη θέση αυτή μέχρι την τελική εκδίκαση της πρωτογενούς αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι αυτό το διάταγμα να ακυρωθεί και/ή παραμεριστεί με οιοδήποτε άλλο τρόπο και με αποκλειστική και μοναδική εξουσία να λάβει στον έλεγχο του όλη την κινητή και/ή ακίνητη ιδιοκτησία τόσο εντός όσο και εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας και να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για διαφύλαξη των περιουσιακών της στοιχείων περιλαμβανομένης της διαφύλαξης και/ή διαχείρισης των μετοχών που κατέχει η εταιρεία Azovmashinvest Holding Limited στις Ουκρανικές εταιρείες που φαίνονται στο Παράρτημα 1 της μονομερούς αίτησης, με αποκλειστικό σκοπό την διαφύλαξη όλων των περιουσιακών στοιχείων των εταιρειών στο Παράρτημα 1 υπό την έννοια του να ελέγχει και διασφαλίζει ότι τα κέρδη και/ή χρήματα και/ή προϊόντα πώλησης από οιαδήποτε συμφωνία η οποία υλοποιείται θα κατατίθενται σε τραπεζιτικούς λογαριασμούς των εταιρειών του Ομίλου, οι οποίες είναι και οι συμβαλλόμενες στις συμφωνίες αυτές και όχι άλλων τρίτων εταιρειών. Με βάση την εξουσία που μου παρέχεται για περιορισμό των εξουσιών του προσωρινού εκκαθαριστή αναφέρω ότι ο εκκαθαριστής δεν θα έχει την εξουσία να παρέμβει και/ή ακυρώσει και/ή αναστείλει καθοιονδήποτε τρόπο τις εργασίες την καθ' ής η αίτηση και/ή άλλων εταιρειών συνδεδεμένων με αυτήν, πλην των ενεργειών του για λήψη και διοχέτευση των κερδών από οιαδήποτε εργασία και/ή συμφωνία σε λογαριασμούς του Ομίλου Εταιρειών εις τον οποίο η καθ' ής μετέχει. Νοείται περαιτέρω ότι το εν λόγω διάταγμα θα ισχύει μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι να πετύχει οιοσδήποτε έχει δικαίωμα να αποταθεί για την ακύρωση ή τον παραμερισμό του. Δίδονται οδηγίες όπως ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ενημερώσει, άμεσα και γραπτώς τον Επίσημο Παραλήπτη για την έκδοση του παρόντος διατάγματος. Η Αιτήτρια περαιτέρω να υπογράψει εγγύηση ύψους €500.000= για τυχόν ζημιές που ήθελαν προκληθεί από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. (Υπ.) ............................................... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο