← Κύπρος

STAZA ESTATED LIMITED ν. HIGHLUX ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής: 1580/10, 4/1/2017

STAZA ESTATED LIMITED ν. HIGHLUX ENTERPRISES LTD, Αρ. Αγωγής: 1580/10, 4/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1580/10 Μεταξύ: STAZA ESTATED LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων και HIGHLUX ENTERPRISES LTD, από τη Λεμεσό Εναγoμένων ------------------- Αίτηση ημερ. 9.12.2014 Ημερομηνία: 4.1.2017 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: κ. Σ. Νεοκλέους για κ. Τσαγγαρίδη (κ. Ε. Μιχαηλίδης για ν' ακούσει απόφαση) Για τους καθ' ων η αίτηση-εναγόμενους: κ.Π. Κωνσταντινίδης για κ. Γ. Κωνσταντινίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση τους ημερ. 9.12.2014 οι αιτητές επιδιώκουν τις ακόλουθες θεραπείες από το Δικαστήριο: (α) Έκδοση διατάγματος που να ακυρώνει ή παραμερίζει όλα τα ΜΕΜΟ που ενεγράφησαν επί της περιουσίας των αιτητών δυνάμει της Απόφασης 28/08/2014 γιατί κατά τους ενάγοντες είναι καταχρηστικά και/ή τους επηρεάζουν δυσμενώς και ότι δεν είναι εύλογα υπό τας περιστάσεις πλην των ΜΕΜΟ που το Δικαστήριο κρίνει εύλογα υπό τας περιστάσεις ή πλην της ακίνητης ιδιοκτησίας των αιτητών με αρ. εγγραφής 0/34613, τμήμα 5 φ/σχ 0/2-207-342, τεμάχιο 867 στην Αγ. Παρασκευή Γερμασόγεια. (β) Έκδοση διατάγματος με το οποίο να περιορίζονται οι εγγραφές (ΜΕΜΟ) της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 28/08/2014 επί του συνόλου της ακίνητης περιουσίας των εναγόντων ως καταχρηστική και επηρεάζουσα δυσμενώς τους ενάγοντες και/ή ως μη εύλογη και/ή δίκαιη και/ή χρηστή υπό τις περιστάσεις πλην οποιωνδήποτε ΜΕΜΟ που το Δικαστήριο κρίνει εύλογο υπό τις περιστάσεις ή πλην της εγγραφής που αφορούν την ακίνητη ιδιοκτησία των αιτητών με αρ. εγγραφής 0/34613, τμήμα 5, φ/σχ 0/2-207-342, τεμάχιο 867 στην Αγ. Παρασκευή Γερμασόγειας. Στην αίτηση των αιτητών οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Πέτρου Κωνσταντινίδη, εκ των δικηγόρων που τους εκπροσωπούν εγείροντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «Α. Η υπό ένταση αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και έχει καταχωρηθεί με λάθος τύπο και/ή δεν μπορεί να προωθηθεί, αφού οι αιτούμενες με την υπό ένσταση αίτηση θεραπείες μπορούν να καταχωρηθούν και/ή εξεταστούν και/ή προωθηθούν μόνο με πρωτογενή και/ή εναρκτήρια αίτηση. Β. Η υπό ένσταση αίτηση προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και/ή των Δικαστικών αποφάσεων και/ή συνιστά κατάχρηση της Διαδικασίας (abuse of the process of the Court). Γ. Η υπό ένσταση αίτηση είναι ελλιπής και παραπλανητική και δεν αποκαλύπτει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και/ή στηρίζεται σε γεγονότα και/'η μαρτυρία που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Δ. Η εγγραφή (Memo) επί της ακίνητης περιουσίας της αιτήτριας δεν μπορεί να θεωρηθεί καταπιεστική και έχει ως μοναδικό σκοπό τη διασφάλιση της Δικαστικής απόφασης στο μέτρο που έχει εκδοθεί προς όφελος του καθ' ου η Αίτηση ως επίσης και τη διασφάλιση των συμφερόντων του καθ' ου η Αίτηση. Ε. Με την υπό ένσταση αίτηση ο αιτητής προσπαθεί να εξαιρέσει από το χρηματικά ποσά, λόγω απαλλοτρίωσης, ως ισχυρίζεται, και να αποφύγει να ικανοποιήσει την προς όφελος του καθ' ου η αίτηση εκδοθείσα Δικαστική απόφαση και να εξουδετερώσει με τον τρόπο από τη δραστικότητα και το σκοπό του Μemo. Στ. Η μαρτυρία η οποία συνοδεύει την υπό ένσταση αίτηση εμπεριέχει αοριστολογίες σε ουσιώδη ζητήματα και/ή δεν είναι επαρκής και/ή είναι ακατάλληλη για να υποστηρίξει την υπό ένσταση αίτηση. Ζ. Η αιτήτρια παρ' όλο που έχει καταχωρήσει έφεση στο μέρος της απόφασης που στρέφεται εναντίον της, έχει προχωρήσει στην υλοποίηση του μέρους της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος της και δεν έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης λόγω καταχώρησης έφεσης, ούτε έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος της. Η. Η υπό ένσταση Αίτηση και το αιτούμενο με αυτή Διάταγμα θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά στους καθ' ων η αίτηση. Η ακύρωση και/ή ο περιορισμός της εγγραφής (Μemo) θα δημιουργήσει κατάφορη αδικία εις βάρος των καθ' ων η αίτηση παρεμποδίζοντας τους από το να εισπράξουν το λαβείν τους ως αυτό καθορίστηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου στις ως άνω αγωγές. Θ. Η υπό ένσταση Αίτηση και το σκοπούμενο με αυτή Διάταγμα πλήττει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης. Ι. Η υπό ένσταση αίτηση είναι πρόδηλα καταχρηστική.» Ο Μιχαλάκης Μιχαήλ (οικονομικός Διευθυντής των εναγόντων-αιτητών) στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των εναγόντων-αιτητών ισχυρίζεται για αποδοχή της αίτησης ότι η αξία της επίδικης περιουσίας αντικείμενο της αγωγής υπερκαλύπτει την εκδοθείσα προς όφελος των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση απόφαση στην ανταπαίτηση και κατά συνέπεια θα μπορούσε να εγγράψουν ΜΕΜΟ μόνο επ' αυτής της περιουσίας. Ισχυρίζεται επίσης ότι η συνολική αξία της ακίνητης περιουσίας των εναγόντων στην οποία οι εναγόμενοι ενέγραψαν ΜΕΜΟ ξεπερνά τα €11.300.000 με βάση την αξία καταναγκαστικής πώλησης ως η εκτίμηση του Κτηματολογίου ημερ. 1.1.2013 για σκοπούς φορολογίας. Επί της ακίνητης περιουσίας των εναγόντων επί της οποίας έχουν εγγράψει ΜΕΜΟ οι εναγόμενοι υπάρχουν τρεις άλλες επιβαρύνσεις που προέρχονται από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και δύο υποθήκες της Τράπεζας Πειραιώς Κύπρου Λτδ για €5.550.000 και €4.450.000 αντίστοιχα, τα υπόλοιπα των οποίων είναι πολύ μικρότερα αφού τα δάνεια εξυπηρετούνται από τους ενάγοντες. Συγκεκριμένο κτήμα των εναγόντων επί του οποίου έχει εγγραφεί ΜΕΜΟ έχει απαλλοτριωθεί για σκοπούς ανέγερσης Δημοτικού Σχολείου και θα καταβληθεί αποζημίωση για την απαλλοτρίωση προς αυτούς με την οποία θα ικανοποιηθούν και οι εναγόμενοι-καθ'ων η αίτηση. Σχετικές οι παράγραφοι 13-16 της ένορκης δήλωσης του κ. Μιχαλάκη Μιχαήλ: «

  1. Περαιτέρω την 15.12.2012 οι Αιτητές με γραπτή δήλωση συγκατάθεσης ημερομηνίας 14.05.2012 προς το Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού, πληροφορούσαν την αρμόδια αρχή ότι αποδέχονταν την πρόταση της Απαλλοτριούσας Αρχής να καταβληθεί στους Αιτητές το ποσόν των €4.400.000 πλέον τόκος, έναντι του ποσού αποζημίωσης €8.940.000,00 και ότι το υπόλοιπο ποσό αποζημίωσης ύψους €2.295,589,46, πλέον τόκους θα καταβαλλόταν σε μελλοντικό στάδιο. Έχω στην κατοχή μου και ζητώ να καταθέσω ως Τεκμήριο 7 την Δήλωση Συγκατάθεσης των Αιτητών ημερομηνίας 14.05.
  3. Έχει επέλθει συμφωνία με το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, ότι μόλις εξασφαλιστεί το προαναφερόμενο ποσόν από την Απαλλοτριώσα Αρχή, μέρους του ποσού αυτού θα πληρωθεί απευθείας στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων ώστε να διευθετηθούν οι οφειλές των Αιτητών προς το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, το οποίο έχει δεσμεύσει ολόκληρη την περιουσία των Αιτητών για οφειλές που δεν ξεπερνούν τις €185.105,
  5. Το υπόλοιπο ποσό της καταβλητέας αποζημίωσης έχει εκχωρηθεί προς όφελος της Τράπεζας Πειραιώς έναντι των υποθηκών, με αποτέλεσμα το υπολοιπο του δανείου που εξασφάλισαν οι αναφερόμενες υποθήκες να μειωθεί κάτω του ποσού των €3.000.
  7. Προκύπτει μέσα από την έρευνα ακίνητης ιδιοκτησίας των Αιτητών ότι υπάρχουν βάρη επί της ακίνητης ιδιοκτησίας. Αν συνυπολογιστούν τα εμπράγματα βάρη και οι υποθήκες που βαραίνουν την περιουσία των Αιτητών, μαζί με την αξία των ακινήτων αυτών με βάση τις εκτιμήσεις του Κτηματολογίου ημερομηνίας 01/01/2013 (αξία καταναγκαστικής πώλησης), προκύπτει επαρκές υπόλοιπο το οποίο εξασφαλίζει πλήρως το εξ αποφάσεως χρέος καθότι όπως περιγράφεται πιο πάνω το ποσόν των υποθηκών ειδικότερα δεν αντικατοπτρίζει σε καμιά περίπτωση και το πραγματικό υπόλοιπο το οποίο οφείλουν οι Αιτητές.» Οι ενάγοντες - αιτητές έχουν καταχωρίσει έφεση στην εκδοθείσα απόφαση αλλά δεν καταχώρησαν αίτηση αναστολής της εκδοθείσας απόφασης η οποία ως προς το μέρος της ακύρωσης των πωλητηρίων εγγράφων και της απόσυρσης τους από το Κτηματολόγιο υλοποιήθηκε. Τέλος στις παραγράφους 18, 23, 24 και 25 ο ενόρκως δηλών Μιχαλάκης Μιχαήλ αναφέρει γιατί είναι επιτακτικής ανάγκης να διαγραφούν τα καταχωρηθέντα ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας των εναγόντων και/ή να περιοριστούν σε συγκεκριμένα κτήματα. «
  8. Όπως καλύτερα με πληροφορούν οι Δικηγόροι μου που χειρίζονται την υπόθεση, η παροχή εγγύησης για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους, δεν θα πρέπει να γίνεται με τρόπο που να στερεί ολοκληρωτικά το δικαίωμα των Εναγόντων/Αιτητών για τη διάθεση και εκμετάλλευση όσης ακίνητης ιδιοκτησίας τους δεν είναι αναγκαία προς εγγύηση του ύψους του ποσού για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. .................................
  9. Σε αντίθετη περίπτωση η επιβάρυνση του συνόλου της περιουσίας της αιτήτριας θα έχει σαν αποτέλεσμα οι Ενάγοντες/Αιτητές να μην είναι σε θέση να αξιοποιήσουν την περιουσία τους, την οποία ενδεχομένως να χρησιμοποιήσουν προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους.
  10. Η ανεξέλεγκτη εγγραφή στο σύνολο της περιουσίας των Αιτητών θα πρέπει να περιορισθεί επί της ακίνητης περιουσίας των Εναγόντων/Αιτητών με Αρ. Εγγραφής 0/34613, Τμήμα 5, Φ/Σχ 0/2-207-342, Τεμάχιο 867, στην περιοχή Αγία Παρασκευή, Γερμασόγεια με την οποία είναι πλήρης εξασφαλισμένοι, αν τελικά δεν ανατραπεί από το Εφετείο, καθότι με την παρούσα καταχρηστική εγγραφή βαρών σε ολόκληρη την περιουσία, στραγγαλίζει την Αιτήτρια εταιρεία μη μπορώντας να συνεχίσει να ασκεί τις εμπορικές της δραστηριότητες και δημιουργεί τεράστιες ζημιές στους Αιτητές.
  11. Με το αιτούμενο διάταγμα δεν πλήττονται με οποιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση καθότι θα εξακολουθήσει να έχει ΜΕΜΟ επί ακίνητης ιδιοκτησίας των Αιτητών η οποία θα καλύπτει πλήρως το υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους και θα αποτελεί πλήρη, επαρκή και ικανοποιητική εγγύηση για την πληρωμή του. Σκοπός της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος είναι έτσι ώστε να παρασχεθεί η ευκαιρία στους Αιτητές να εκμεταλλευτούν την ακίνητη ιδιοκτησία τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο έτσι ώστε να αποπληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος.» Ουσιαστικά η εγγραφή ΜΕΜΟ συνιστά εγγύηση για εκτέλεση της απόφασης και όχι τρόπο εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης. Στην αγόρευση του ο κ. Σωφρόνης Νεοκλέους προς υποστήριξη και αποδοχή της αίτησης από το Δικαστήριο επιχειρηματολόγησε θέτοντας ότι η εγγραφή ΜΕΜΟ συνιστά τρόπο εκτέλεσης απόφασης. Προς τούτο παραθέτει νομολογία στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η εκτέλεση δικαστικής απόφασης είναι θέμα το οποίο βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο και την επίβλεψη των Δικαστηρίων και δεν μπορεί να επιτραπεί να χρησιμοποιείται για σκοπούς αχρείαστης καταπίεσης ή για οποιοδήποτε άλλο σκοπό (Panaou v. Chrysanthos Hajichristofi

(1962)2 C.L.R.19 και Γ. Αρέστη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2002)1Β Α.Α.Δ.1258). Το άρθρο 53 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 θεσπίζει το μέτρο εκτέλεσης της επιβάρυνσης ακινήτου με εγγραφή απόφασης Δικαστηρίου, ως εξής: «
  1. Ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, όπως ορίζεται πιο κάτω, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομά του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ως εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικού αποφάσεως χρέους.» Το άρθρο 57 του Κεφ. 6 διαλαμβάνει τα αποτελέσματα της εγγραφής της δικαστικής απόφασης ως ακολούθως: «
  2. Κατά τη διάρκεια της ισχύος της εγγραφής, το συμφέρον του οφειλέτη χρέους επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους δυνάμει της δικαστικής απόφασης κατά προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών ή υποχρεώσεων του οφειλέτη χρέους με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε ειδικά η ιδιοκτησία πριν από την κατάθεση του σημειώματος και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μεταβίβαση ή υποθήκευση που έγινε μετά την εγγραφή της δικαστικής απόφασης, η ιδιοκτησία ή τόσο μέρος αυτής όσο θα ήταν αναγκαίο να πωληθεί προς ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης, διατάσσεται από το δικαστήριο, σε οποιοδήποτε χρόνο ενόσω η εγγραφή παραμένει σε ισχύ, να πωληθεί προς εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Ως μέσο θεραπείας για κάθε πρόσωπο στο όνομα του οποίου έχει τυχόν μεταβιβαστεί αυτή ή στο οποίο έχει τυχόν υποθηκευτεί, παραμένει μόνο η αξίωση αποζημίωσης κατά του προσώπου που μεταβίβασε ή που υποθήκευσε την ιδιοκτησία σε αυτό.» Η εγγραφή της δικαστικής απόφασης συνιστά εμπράγματο βάρος επί του ακινήτου. Σύμφωνα με το άρθρο 12
(5)(α) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)ως ετροποποιήθηκε στην οποία παραπέμπει η ερμηνευτική διάταξη του νόμου ως προς το τι συνιστά «εμπράγματον βάρος» αναφέρεται: «12
(5)Εν τω παρόντι άρθρω- (α) «εμπράγματον βάρος» σημαίνει άμεσον τινά επί ακινήτου απαίτησιν, δικαίωμα επιβαρύνσεως (lien) ή υποχρέωσιν, υφιστάμενην δυνάμει των διατάξεων οιουδήποτε εκάστοτε εν ισχύϊ νόμου.» Στο άρθρο 12
(6)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, (Ν. 9/1965)διασαφηνίζεται ότι η εγγραφή δικαστικής απόφασης επενεργεί ως εμπράγματος βάρος: «12
(6)"Ανευ επηρεασμού της γενικότητος του εδαφίου
(5)και υπό τήν έπιφύλαξιν των έν έδαφίω
(7)διατάξεων, καθίσταται δήλον ώδε δτι τά εμπράγματα βάρη καΐ αί απαγορεύσεις αϊτινες καθορίζονται αντιστοίχως είς τά Μέρη Ι καΐ ΙΙ του Πρώτου Παραρτήματος συνι­στώσιν εμπράγματα βάρη καΐ απαγορεύσεις έν τη έννοία του παρόν­τος άρθρου' καΐ ανεξαρτήτως παντός περί του εναντίου ρητώς δια­ λαμβανομένου ή σιωπηρώς εξαγομένου έκ της εννοίας του άρθρου 7 του περί Πωλήσεως Γαιών (Είδική Έκτέλεσις) Νόμου, ή κατάθε­σις συμβάσεως διά τήν πώλησιν ακινήτου συμφώνως ταϊς διατάξεσι του προμνησθέντος Νόμου επενεργεί ώς έμπράγματον βάρος επί του τοιούτου ακινήτου άπό της ημερομηνίας της καταθέσεως αυτής παρά τω Έπαρχιακω Κτηματολογικώ) Γραφείω μέχρι - (α) .............................. (β)............................... (γ)..............................» Περαιτέρω, στο Πρώτο Παράρτημα, Μέρος 1 του νόμου του 1965 (Ν 9/65), στον κατάλογο εμπραγμάτων βαρών, συγκαταλέγεται και η εγγραφή δικαστικής αποφάσεως που γίνεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 53 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6. Στο άρθρο 12
(1)(α) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)τίθεται ο βασικός κανόνας της απαγόρευσης μεταβίβασης ακίνητης ιδιοκτησίας που βαρύνεται με εμπράγματο βάρος και παράλληλα δεν γίνεται δεκτή από το Κτηματολόγιο δήλωση μεταβίβασης ακίνητου που υπόκειται σε εμπράγματο βάρος. Η απαγόρευση μεταβίβασης ακίνητης ιδιοκτησίας που βαρύνεται με εμπράγματο βάρος δεν είναι απόλυτη, εφόσον το προστεθέν άρθρο 12(Α) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965- όπως τροποποιήθηκε με το Ν.3/1978)προνοεί διαδικασία πώλησης βεβαρημένου, με εμπράγματο βάρος, ακινήτου. Η διαδικασία αυτή του άρθρου 12(Α) ευνοεί τον κύριο του ακινήτου, διότι του επιτρέπει να βρει ο ίδιος αγοραστή και να πωληθεί το επιβαρυμένο ακίνητο στην αγοραία αξία του. Η προϋπόθεση του προσδιορισμού της αγοραίας αξίας του ακινήτου από το Δικαστήριο διασφαλίζει τους πιστωτές με την εγγύηση ότι το ακίνητο δεν θα πωληθεί σε τιμή χαμηλότερη της αξίας του. Παραθέτω το άρθρο 12Α
(1)του τροποποιητικού Νόμου 3/78 (του Ν. 9/65): «12Α
(1)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του παρόντος Νόμου ο κύριος ακινήτου υποκειμένου εις εμπράγματον βάρος ή επηρεαζομένου υπό προσωρινού διατάγματος Δικαστηρίου απαγορεύοντος εις αυτόν την απαλλοτρίωσιν του τοιούτου ακινήτου δύναται να μεταβιβάση τούτο δια δηλώσεως πωλήσεως και καταθέσεως ολοκλήρου του τιμήματος πωλήσεως εις το άρμόδιον 'Επαρχιακόν Κτηματολογικόν Γραφεΐον, το όποιον αποδέχεται τήν τοιαύτην δήλωσιν έφ' όσον το έν αύτη δηλούμενον τίμημα πωλήσεως δεν εΐναι χαμηλότερον του ποσού το όποιον καθωρίσθη ύπό του αρμοδίου Δικαστηρίου ώς άντιπροσωπεύοντος τήν άγοραίαν αξίαν του ακινήτου και έφ' όσον το αρμόδιον Έπαρχιακόν Κτηματολογικόν Γραφεΐον δεν έλαβεν έγγραφον ειδοποίησιν περί καταχωρίσεως εφέσεως κατά της καθορισάσης τήν άγοραίαν άξίαν του ακινήτου αποφάσεως του αρμοδίου Δικαστηρίου.
(2).......................................» Η σύσταση εμπράγματου βάρους με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης δεν συνιστά μεταβίβαση ιδιοκτησιακού δικαιώματος ούτε συνεπάγεται την παράδοση της κατοχής της ιδιοκτησίας στον πιστωτή. Ο πιστωτής που εγγράφει τη δικαστική του απόφαση αποκτά ένα sui generis εμπράγματο δικαίωμα που συνίσταται στην προνομιακή ικανοποίηση του από το βεβαρημένο ακίνητο σε περίπτωση μη εκπλήρωσης της απαίτησης που περιέχεται στον τίτλο της απόφασης από την εκποίηση του ακινήτου. Η έννομη συνέπεια της εγγραφής ΜΕΜΟ είναι ουσιαστικά η δέσμευση της ακίνητης ιδιοκτησίας και η εξασφάλιση που παρέχει στον πιστωτή για την προνομιακή ικανοποίηση της ασφαλιζόμενης απαίτησης, σε περίπτωση εκποίησης, ανεξάρτητα από το ποιος θα ενεργοποιήσει αυτή τη διαδικασία εκποίησης. Δύο είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την έννοια της «εγγύησης» του άρθρου 53 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, το ένα της διασφάλισης της προνομιακής ικανοποίησης του πιστωτή σε περίπτωση πώλησης, και το άλλο, της διασφάλισης ότι το ακίνητο δεν θα πωληθεί σε τιμή χαμηλότερη της αξίας του. Αποτέλεσμα αυτής της δέσμευσης είναι ο ιδιοκτήτης του βεβαρημένου ακινήτου να μην μπορεί να το μεταβιβάσει ελεύθερο σε τρίτο πρόσωπο, είτε χωρίς την προηγούμενη εξάλειψη του βάρους από τον πιστωτή, είτε χωρίς την ακολουθία της διαδικασίας του άρθρου 12(Α) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965όπως τροποποιήθηκε με τον Ν.3/78). Ο ιδιοκτήτης αντίθετα μπορεί να το κατέχει, να το χρησιμοποιεί, να το καρπώνεται και να το εκμεταλλεύεται, ακόμα και να συμβληθεί για την εκποίηση του αναλαμβάνοντας σχετική ενοχική υποχρέωση, αλλά δεν μπορεί να προβεί στη μεταβίβασή του σε τρίτο πρόσωπο. Μπορεί επίσης να προβεί σε μεταβίβαση του βεβαρημένου ακινήτου, είτε μετά την εξάλειψη του ΜΕΜΟ από τον πιστωτή, που επωφελείται του εμπράγματου βάρους, είτε ακολουθώντας τη διαδικασία του άρθρου 12(Α) του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)όπως τροποποιήθηκε με το Ν.3/78. Οπότε, ο περιορισμός αφορά μόνο σε μια συγκεκριμένη πτυχή του δικαιώματος διάθεσης (χωρίς την παράκαμψη των πιστωτών), παρά συνιστά πλήρη απαγόρευση διάθεσης και εξουθένωση του δικαιώματος διάθεσης, και σαφώς, ως μέτρο, δεν είναι στην ίδια έκταση επαχθές με την αναγκαστική εκποίηση της ιδιοκτησίας, που συνιστά ολοκληρωτική στέρηση της ιδιοκτησίας επί του συγκεκριμένου βεβαρημένου ακινήτου. Συνεπώς, η εγγραφή δικαστικής απόφασης με βάση το άρθρο 53 του Κεφ.6 δεν συνιστά περιορισμό του δικαιώματος διάθεσης και εκμετάλλευσης της ακίνητης περιουσίας (όπως διατείνονται οι αιτητές) τάχα επειδή ο ιδιοκτήτης αυτής δεν μπορεί να την εκμεταλλευτεί ή να την διαθέσει χωρίς πρώτα να απαλειφθούν τυχόν ΜΕΜΟ. Όσον αφορά την αναφορά που γίνεται στην παράγραφο 25 της ένορκης δήλωσης του κ. Μιχαήλ ότι η έκδοση του διατάγματος θα παράσχει την ευκαιρία στους ενάγοντες να εκμεταλλευτούν την περιουσία τους, να σημειωθεί ότι η έννοια της «εκμετάλλευσης» σημαίνει την χρησιμοποίηση της ιδιοκτησίας για προσκόμιση οφέλους, την αξιοποίηση της για εκμετάλλευση, και προϋποθέτει η ακίνητη ιδιοκτησία να βρίσκεται στη διάθεση του προσώπου που την εκμεταλλεύεται, ή εάν παραχωρεί την κατοχή της ή άλλο δικαίωμα επί αυτής, τουλάχιστον να την κυριαρχεί, με κάποιο τρόπο, προς όφελος του. Είναι έννοια που εμπεριέχει διάρκεια και συνέχεια και αποτελεί επιμέρους πτυχή της έννοιας της διαχείρισης, παρά είναι μια πράξη μεμονωμένης εξασφάλισης οφέλους. Η εκποίηση της ακίνητης ιδιοκτησίας και η αποσύνδεση της από τον οφειλέτη, ως φορέα της, δεν είναι ακριβώς μορφή εκμετάλλευσης της, αλλά ο επίλογος μιας τέτοιας εκμετάλλευσης. Στο πλαίσιο όσων αναφέρονται πιο πάνω απορρίπτονται και τα όσα αναφέρει στην παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης του ο κ. Μιχαήλ ο οποίος ισχυρίζεται ότι η εγγραφή ΜΕΜΟ επί ολόκληρης της περιουσίας των αιτητών, τους στραγγαλίζει αφού αυτοί δεν μπορούν να ασκούν τις εμπορικές τους δραστηριότητες. Βεβαίως η αιτήτρια εταιρεία μπορεί να συμβάλλεται και να συμφωνεί δια την πώληση ή την με οιονδήποτε άλλο τρόπο εκμετάλλευση της περιουσίας της, αλλά υπό την σκιά της εγγύησης της εξασφάλισης του εξ αποφάσεως πιστωτή όπως αυτή λειτουργεί μέσα από την εγγραφή της δικαστικής απόφασης. Η αναφορά του άρθρου 53 του Κεφ. 6 στη δημιουργία «εγγύησης για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους» δεν αποτελεί αναφορά σε κάποιου είδους συμβατική εγγύηση, με την έννοια της ανάληψης υπόσχεσης εκπλήρωσης της απέναντι στον πιστωτή, ούτε η έκταση της κάλυψης της είναι έκταση εγγυητικής ευθύνης που υπολογίζεται ή περιορίζεται με βάση την έκταση της υποχρέωσης πληρωμής. Η έννοια της «εγγύησης» του άρθρου 53 του Κεφ. 6 έχει την έννοια της διασφάλισης της προνομιακής ικανοποίησης του συγκεκριμένου πιστωτή από την πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας του και την έννοια της διασφάλισης πώλησης του ακινήτου σε ελεγχόμενη και αποδεκτή τιμή που να ανταποκρίνεται στην αγοραία αξία του ακινήτου, και έχει και όλα τα υπόλοιπα συστατικά του μέτρου για διασφάλιση εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. Αυτή η εγγύηση δεν είναι η φύση της επιβάρυνσης, η επιβάρυνση δεν «είναι» εγγύηση, αλλά η δημιουργία εγγύησης, με την έννοια που δόθηκε ανωτέρω, είναι το συνυφασμένο, (με τη φύση του εμπράγματου βάρους), νομικό αποτέλεσμα στο οποίο σκοπεί (ή ορθότερα απολήγει) η λήψη του συγκεκριμένου μέτρου εκτέλεσης (αν μπορεί να χαρακτηριστεί μέτρο εκτέλεσης), και η οποία, με τη σειρά της, σκοπεί στον εξαναγκασμό του οφειλέτη χρέους σε ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης - Αιτητής, ευθύνεται, κατ' αρχήν, με το σύνολο της μεταβιβαστής περιουσίας του έναντι του πιστωτή του. Τονίζεται μάλιστα εδώ ότι σε ένα επίπεδο παράλληλης προστασίας, είναι μεμπτή και έχει ποινικοποιηθεί και η συμπεριφορά της μεταβίβασης ή επιβάρυνσης προς όφελος τρίτου, ή η μετακίνηση ή αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, περιλαμβανομένης της ακίνητης περιουσίας του, με σκοπό την παρεμπόδιση ή την καθυστέρηση της ικανοποίησης των εκ δικαστικής αποφάσεως χρεών του [άρθρο 3, 1(α) και
(3)του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου του 2008 Ν.60(Ι)/2008], όπου μάλιστα, αυτές οι ενέργειες συναντούν μαχητό τεκμήριο υπέρ της ύπαρξης; Καταδολίευσης. Η διαδικασία ακύρωσης καταδολιευτικής μεταβίβασης προβλέπεται στα μέρη V III και IX του Κεφ. 6 και σκοπός της είναι, ως επιβεβαιώνει η Χριστόφορος Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 Α Α.Α.Δ. 708, στη σελ. 712: «.η διασφάλιση της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων, ύψιστο βέβαια ζήτημα που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης γιατί αν οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεν εκτελούνται τότε η δικαιοσύνη θα απονέμεται επί ματαίω.» Η δυνατότητα που παρέχει το άρθρο 53 του Κεφ. 6 στον εξ αποφάσεως πιστωτή να επιβαρύνει δια της εγγραφής δικαστικής απόφασης επί ακίνητης περιουσίας (ΜΕΜΟ) του εξ αποφάσεως οφειλέτη αιτιολογώντας αυτή ως εγγύηση για την πληρωμή του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους δεν φαίνεται να συνδέεται με την αξία της δεσμευθείσας περιουσίας ή να αποτελεί συνάρτηση του ύψους του εξ αποφάσεως χρέους. Κατά συνέπεια δεν έχει καμιά σημασία η αξία της δεσμευθείσας περιουσίας με το ποσό της απόφασης που αυτή εξασφαλίζει. Άλλωστε η αξία ακίνητης περιουσίας αποτελεί πάντα μεταβλητό παράγοντα κατά τρόπο που δεν μπορεί να αντιμετωπίζετε με στενούς μαθηματικούς όρους. Η αξία της ακίνητης περιουσίας ανάλογα με προγενέστερες επιβαρύνσεις (ως η παρούσα περίπτωση) είναι δυνατόν να μην αρκεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους το οποίο ανάλογα με τη μη εξυπηρέτηση του από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη μπορεί να αυξάνεται ενώ αντίθετα η αξία της δεσμευθείσας ακίνητης περιουσίας να μειώνεται. Η αίτηση για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των καθ' ων η αίτηση τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Ακύρωση ΜΕΜΟ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.