ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ ν. CYPRINT PLC κ.α., Αγωγή αρ. 1820/14, 12/1/2017

(1)CYPRINT PLC (HE 43701)

(2)LITHO IMCA LTD (HE 11648) Εναγομένων ------------------------ Αίτηση ημερ. 6.8.14 Ημερομηνία: 12.1.2017 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: κ. Χρίστος Αχιλλέως για κκ. Γιώργος Γιάγκου ΔΕΠΕ Για τους καθ' ων η αίτηση: κα Χριστίνα Μήτα για κ. Δημόκριτος Αριστείδου & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 24.4.14 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή από την Λαϊκή Φάκτορς Λτδ, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την αγορά και προεξόφληση χρεών, λογαριασμών, επιταγών, χρεωστικών ομολόγων και οποιοδήποτε άλλο ποσό οικονομικής υποχρέωσης. Ως βάση της αγωγής είναι συμφωνία ημερ. 26.4.05 μεταξύ εναγόντων και εναγομένης 1 εταιρείας, προεξόφλησης τιμολογίων (Invoice discounting Agreement) και συμφωνία εγγύησης ημερ. 20.12.07 σύμφωνα με την οποία η εναγόμενη 2 εταιρεία εγγυάτο τις υποχρεώσεις της εναγόμενης 1 εταιρείας μέχρι ποσού £400.000 (€683.448,58). Στο πλαίσιο της αγωγής καταχώρησαν στις 30.5.14 μονομερή αίτηση και εξασφάλισαν την ίδια ημέρα διάταγμα (το οποίο οριστικοποιήθηκε και κατέστη απόλυτο με απόφαση του Δικαστηρίου στις 22.7.14) το οποίο απαγορεύει και/ή εμπόδιζε την εναγόμενη 1 εταιρεία ή/και τους Διευθυντές ή/και Υπαλλήλους της ή/και αντιπροσώπους της ή/και οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ενεργούν κατ' εντολή της, εκτός από τη Λαϊκή Φάκτορ Λτδ, από του να εισπράττουν από τον οποιονδήποτε ποσό χρημάτων οφειλόμενο προς την εναγόμενη 1 εταιρεία ή/και θα οφείλεται στο μέλλον από χρεώστες ή/και πελάτες της εναγόμενης 1 εταιρείας μέχρι πλήρους εκδίκασης και αποπεράτωσης της παρούσας αγωγής. Η απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία οριστικοποιήθηκε το πιο πάνω διάταγμα εφεσιβλήθηκε από την εναγόμενη 1 εταιρεία στις 4.8.14. Στις 6.8.16 οι ενάγοντες και αφού προηγήθηκε στις 19.6.15 δύο μήνες προηγουμένως αίτηση των εναγομένων για αναστολή εκτέλεσης της «απόφασης» ημερ. 22.7.15 (του ενδιάμεσου διατάγματος) εκκρεμούσης έφεσης καταχώρισαν την παρούσα αίτηση με την οποία αιτούνται: «(Α) Άδεια ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται και/ή να επιτρέπεται στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ όπως συμμετάσχει στη διαδικασία της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό εναντίον των υφιστάμενων Εναγομένων, σε υποκατάσταση των υφιστάμενων Εναγόντων Λαϊκή Φάκτορς Λτδ. (Β) Επιπρόσθετα και σωρευτικά του πιο πάνω, άδεια ή/και Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται και/ή να επιτρέπεται η συνέχιση της διαδικασίας της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ εναντίον των υφιστάμενων Εναγομένων, σε υποκατάσταση των υφιστάμενων Εναγόντων Λαϊκή Φάκτορς Λτδ. (Γ) Επιπρόσθετα και σωρευτικά των πιο πάνω, άδεια και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται και/ή να επιτρέπεται η υποκατάσταση των υφιστάμενων Εναγόντων Λαϊκή Φάκτορς Λτδ από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. (Δ) Επιπρόσθετα και σωρευτικά των πιο πάνω, άδεια και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την αντικατάσταση της Ενάγουσας από την «ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ». (Ε) Επιπρόσθετα και σωρευτικά των πιο πάνω, άδεια και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η τροποποίηση των Λεπτομερειών της Έκθεσης Απαίτησης δια της διαγραφής της παραγράφου 1 της Έκθεσης Απαίτησης και αντικατάστασης της με την εξής νέα παράγραφο: «Οι Ενάγοντες κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης με μετοχές εγγεγραμμένη κατά το Νόμο και ασχολούνταν, μεταξύ άλλων, με την αγορά και προεξόφληση χρεών και/ή λογαριασμών και/ή γραμματίων και/ή χρεωστικών ομολόγων και οποιουδήποτε άλλου ποσού οικονομικής υποχρέωσης με την ονομασία ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ.» (ΣΤ) Επιπρόσθετα και σωρευτικά των πιο πάνω, άδεια και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η τροποποίηση των Λεπτομερειών της Έκθεσης Απαίτησης δια της προσθήκης νέας παραγράφου 2, η οποία θα έχει ως εξής: «Κατά ή περί την 07/05/2014 δυνάμει Διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Αρ. Αίτησης 235/2014), διατάχθηκε μεταξύ άλλων η παραχώρηση και/ή ανάθεση ή/και η εκχώρηση και/ή μεταβίβαση από την ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ των πιο κάτω, κατά τρόπο που Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή καθίσταται η ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ: (α) Ολόκληρης της επιχείρησης και/ή ιδιοκτησίας (κινητής και/ή ακίνητης) και/ή υποχρεώσεων και/ή δικαιωμάτων της ΛΑΙΚΗΣ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ προς την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ.» (β) Οποιονδήποτε χρεωστικών ομολόγων και/ή προσωπικών και/ή εταιρικών εγγυήσεων προς όφελος της ΛΑΙΚΗΣ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ και/ή μετοχών που κατέχονται από και/ή που είναι δικαιούχος η ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ προς την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. (γ) Όλων των Συμβολαίων, συμπεριλαμβανομένων Συμβολαίων Εγχώριας Πρακτορείας (Factoring), Συμβολαίων Εμπιστευτικής Προεξόφλησης Τιμολογίων, Συμβολαίων Εξαγωγικής Πρακτορείας (Factoring), Συμβολαίων Εισαγωγικής Πρακτορείας (Factoring), Συμβολαίων Παροχής Υπηρεσιών από την ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ προς την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. (δ) Οποιονδήποτε τιμολογίων ή επιταγών (είτε αυτά είναι εκδομένα υπό ονόματι της ΛΑΙΚΗΣ ΦΑΚΤΟΡ ΛΤΔ είτε αυτά είναι εκδομένα προς όφελος τρίτων και έχουν οπισθογραφηθεί προς όφελος της ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ) από την ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ προς την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. (ε) Οποιονδήποτε οφειλομένων από ή/και προς την ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ ποσών και/ή τραπεζικών λογαριασμών επ' ονόματι της ΛΑΙΚΗΣ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ προς την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ.» (Ζ) Επιπρόσθετα και σωρευτικά των πιο πάνω, άδεια και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η τροποποίηση των Λεπτομερειών της Έκθεσης Απαίτησης δια της διαγραφής της υφιστάμενης παραγράφου 2 της Έκθεσης Απαίτησης και αντικατάστασης της με την εξής νέα παράγραφο: «Κατά ή περί την 26/04/2005 στη Λευκωσία, οι Ενάγοντες με την ονομασία ΛΑΙΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ ως ήταν τότε (εφεξής καλούμενοι ως οι Ενάγοντες) προσήλθαν σε Έγγραφη Συμφωνία Προεξόφλησης Τιμολογίων (Invoice Discounting Agreement πιο κάτω αναφερόμενη σαν η «Συμφωνία») με την Εναγόμενη αρ. 1 Εταιρεία με βάση την οποία οι Ενάγοντες αγόρασαν και η Εναγόμενη αρ. 1 Εταιρεία πώλησε προς αυτούς, όλα τα εγγεγραμμένα στα βιβλία της Εναγόμενης αρ. 1 Εταιρείας χρέη ή/και χρέος των πελατών της Εναγομένης αρ. 1 Εταιρείας προς αυτήν, τα οποία στην Συμφωνία αναφέρονται σαν «Εισπρακτέα» και τα οποία οφειλόταν από τους πελάτες της Εναγόμενης αρ. 1 Εταιρείας προς αυτήν κατά την ημερομηνία έναρξης της Συμφωνίας, καθώς και χρέος το οποίο θα είχε δημιουργηθεί από τους πελάτες της Εναγόμενης αρ. 1 Εταιρείας κατά την διάρκεια της Συμφωνίας ημερ. 26/04/2005.» (Η) Επιπρόσθετα και σωρευτικά των πιο πάνω, άδεια και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η τροποποίηση των Λεπτομερειών της Έκθεσης Απαίτησης δια της αναρίθμησης των παραγράφων αυτής έτσι ώστε να ακολουθείται η λογική αριθμητική σειρά. (Θ) Οποιαδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. Η αίτηση έχει ως νομική βάση τον Περί Εταιρειών Νόμο - Κεφ. 113 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στο άρθρο 200

(1)(γ), στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στη Διαταγή 12 - Θεσμοί 1 - 10, Διαταγή 25 - Θεσμοί 1, 2, 3 και 4, Διαταγή 48 - Θεσμοί 1, 2, 3, 4, 5, 8

(1)(p), (u),

(2),

(3)και

(4), 9, 11, 12 και 13, στη σχετική καθοδηγητική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και των Πρωτόδικων Δικαστηρίων, καθώς και στις Γενικές Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου. Σ' αυτήν επισυνάπτεται ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Αδαμίδη, εργοδοτούμενου «στην υπηρεσία των Αιτητών Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ» και ο οποίος επεξηγεί στις παραγράφους 2-12 την αναγκαιότητα της τυπικής φύσεως τροποποίηση και της αντικατάστασης των υφισταμένων εναγόντων από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση των εναγομένων οι οποίοι στις 12.9.2016 παρέθεσαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:

1. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αποτελεί υπό τις συνθήκες κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και παραβιάζει τους θεσμούς και την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
2. Η Ενάγουσα εταιρεία κατά τον ουσιώδη χρόνο καταχώρησης της ενδιάμεσης αίτησης δεν διέθετε την δικονομική ικανότητα (locus standi) παράστασης ενώπιον του Δικαστηρίου εφόσον ήταν ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο λόγω διαλύσεως της από τις 30/5/2014 και κατά συνέπεια δεν μπορούσε να λάβει και/ή να προωθήσει οποιοδήποτε δικονομικό μέτρο στο όνομα της.
3. Το ζήτημα της διάλυσης της Ενάγουσας εταιρείας είναι ουσιαστικό και το άρθρο 201ΣΤ του Κεφ. 113 ρυθμίζει το status της εταιρείας και έχει επιλέξει να προνοήσει ότι η εταιρεία δεν έχει ικανότητα μετά τη διάλυση της λόγω συγχώνευσης να συνεχίσει να ενεργεί ως εταιρεία εφόσον παύει να υπάρχει (cease to exist).
4. Η ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 30/05/2014 συνιστά δικονομικό μέτρο το οποίο είναι εξ' υπαρχής άκυρο καθότι κατά τον ουσιώδη χρόνο καταχωρήθηκε από ανύπαρκτο διάδικο με αποτέλεσμα να πλήττεται το θεμέλιο της διαδικασίας και να μην στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις για την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.
5. Η υποκατάστατη των Εναγόντων από τους Αιτητές στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να επιτύχει καθότι θα έχει ως αποτέλεσμα την νόμιμη συνέχιση της διαδικασίας από τους Αιτητές ως νέοι διάδικοι και ως εκ τούτου την αυτόματη αντικατάσταση στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 22/07/2014, ενός ανύπαρκτου προσώπου από κάποιο υπαρκτό πρόσωπο. Επί της ουσίας με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο θα νομιμοποιήσει μια εξ' υπαρχής άκυρη διαδικασία, πράγμα το οποίο συνιστά σφάλμα και κατάχρησης της διαδικασίας.
6. Η αναγκαιότητα αλλαγής διαδίκου, τροποποίησης των δικογράφων και λήψης άδειας για συνέχιση της αγωγής συνιστούσαν δικονομικό καθήκον και υποχρέωση των Αιτητών, οι οποίοι παρέλειψαν να εκπληρώσουν έγκαιρα και καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με υπέρμετρη καθυστέρηση παρά το ότι παρήλθε ενάμιση έτος από την αλλαγή στο υφιστάμενο νομικό τους καθεστώς.
7. Θα προκληθεί στους καθ' ων η αίτηση παράφορη αδικία και ζημιά και θα παραβιαστεί η αρχή της φυσικής δικαιοσύνης εάν με την παρούσα αίτηση διορθωθεί η ενδιάμεση απόφαση που εκδόθηκε υπέρ ανύπαρκτου προσώπου και εκτελεστεί προς όφελος υπαρκτού προσώπου.
8. Τα γεγονότα ή/και η ιστορική βάση επί των οποίων ερείδονται οι αιτούμενες τροποποιήσει ήταν γνωστά στους Ενάγοντες πριν από την καταχώρηση της αγωγής.
9. Δεν έχει λάβει χώρα προ της καταχώρησης της παρούσας αίτησης, καταχώρηση αίτησης για τροποποίηση του τίτλου της συνταγμένης απόφασης ημερομηνίας 22/07/2014 και των λοιπών δικογράφων αλλά ούτε και οι Αιτητές αιτούνται την διόρθωση της συνταγμένης απόφασης με την παρούσα αίτηση.
10. Η συνέχιση των νομικών διαδικασιών η οποία θα άρχιζε από τις 30/05/2014, όπως αναφέρεται στο διάταγμα ημερομηνίας 7/05/2014, δεν αντικαθιστά αυτόματα τους Αιτητές ως διάδικους στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο δικαστική διαδικασία αλλά απαιτείτο η έγκαιρη λήψη περαιτέρω αναγκαίων διαβημάτων εκ μέρους των Αιτητών, κάτι το οποίο δεν έπραξαν έγκαιρα.
11. Κατά την διαδικασία της ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 30/05/2014 οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή παρουσίασαν ψευδή και/ή λανθασμένα γεγονότα στο Δικαστήριο αναφορικά με το νομικό καθεστώς των Αιτητών.
12. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν έφεση εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 22/07/2014 η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και δια της οποίας θα αποφασιστεί η ορθότητα και η εγκυρότητα της ενδιάμεσης απόφασης.
13. Οι Καθ' ων η Αίτηση στις 19/06/2015 καταχώρησαν αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 22/07/2014, η οποία προηγείται της παρούσας αίτησης και δια της οποίας μεταξύ άλλων οι Καθ' ων η Αίτηση αμφισβητούν την δικονομική θέση των Εναγόντων.
14. Δεν δίδεται καμία δικαιολογία για την καθυστέρηση της καταχώρησης της αίτησης κατά τρόπο ώστε να μην δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
15. Η οποιαδήποτε είσπραξη ποσού από την Ενάγουσα Εταιρεία η οποία τυχόν να έγινε μέχρι σήμερα στα πλαίσια εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 22/07/2014 είναι άκυρη και γι' αυτό το λόγο η εκτέλεση της ενδιάμεσης απόφασης πρέπει να ανασταλεί το συντομότερον δυνατόν. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση της κας Νίκης Δημητρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Δημόκριτος Αριστείδου που αντιπροσωπεύει τους καθ' ων η αίτηση. Θεωρώ πως η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της κ. Δημητρίου είναι πολύ σημαντική για την έκβαση της παρούσας αίτησης και την παραθέτω αυτούσια:
16. Είμαι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Δημόκριτος Αριστείδου & Σία, δικηγόροι των Εναγομένων/καθ' ων η αίτηση.
17. Τα γεγονότα που πιο κάτω παραθέτω βρίσκονται στην προσωπική μου γνώση από το φάκελο της υπόθεσης του γραφείου μας, και από την ενημέρωσε της οποίας έλαβα από την δικηγόρο Χριστίνα Μήτα που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση. Για τα πιο κάτω νομικά θέματα, ορκίζομαι ως εκ της κατάρτισης και του επαγγέλματος μου. Είμαι δε δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
18. Στις 18/03/2014 οι Ενάγοντες και οι Αιτητές αφού αποφάσισαν να συγχωνευθούν προχώρησαν στην συνομολόγηση Σχεδίου Αναδιάρθρωσης και Συγχώνευσης. Στις 24/04/2014 και προτού ολοκληρωθεί η συγχώνευση οι Ενάγοντες καταχώρησαν την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Στις 7/05/2014 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο επικύρωνε την Συγχώνευση των 2 εταιρειών δυνάμει της οποίας η Ενάγουσα εταιρεία στις 30/05/2014 διαλύθηκε χωρίς να τεθεί υπό εκκαθάριση. Οι Ενάγοντες στην συνέχεια και αφού διαλύθηκαν και έπαυσαν να υπάρχουν ως νομική οντότητα ή και ως νομικό πρόσωπο σύμφωνα με το άρθρο 201ΣΤ του Κεφ. 113, καταχώρησαν ενδιάμεση αίτηση και στις 22/097/2014 εξεδόθη ενδιάμεση απόφαση υπέρ των Εναγόντων ενώ δεν υφίστανται. Εξ' όσων γνωρίζω οι Ενάγοντες έλαβαν το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο μετά που έπαυσαν να υπάρχουν ως νομικό πρόσωπο και παρά το γεγονός ότι η διαδικασία δεν μπορούσε να συνεχίσει ως είχε, εφόσον ουδεμία αίτηση τροποποίησης ούτε οποιοδήποτε άλλο κατάλληλο διαδικαστικό διάβημα είχε γίνει τότε από πλευράς της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ.
19. Περαιτέρω και εξ' όσων διαπιστώνω από την ενδιάμεση αίτηση και την ένορκη δήλωση των Εναγόντων ημερομηνίας 30/05/2014, οι Αιτητές όχι μόνο απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι η Ενάγουσα εταιρεία είχε διαλυθεί λόγω συγχώνευσης αλλά αναφέρουν και ισχυρίζονται στην παράγραφο 1 και 3 της ένορκης δήλωσης ότι η Ενάγουσα εταιρεία κατά την ημέρα εκείνη ήταν ενεργή και λειτουργούσε/ασχολούνταν με την αγορά και προεξόφληση χρεών και άλλων, πράγμα το οποίο δεν ισχύει.
20. Εξ όσων γνωρίζω και πιστεύω και εξ' όσων διαπιστώνω μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, δεδομένης της καθυστέρησης και της ολοκλήρωσης των δικογράφων, δεν παρατίθεται, καμία επαρκής και καλή δικαιολογία από τους Εναγόμενους/Αιτητές, ως προς την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος τους.
21. Ως εκ τούτου, η εν λόγω ένορκη δήλωση, στην ουσία, δεν παρέχει κανένα πραγματικό υπόβαθρο για να μπορέσει εύλογα το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και δεν αποσείει ικανοποιητικά το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην υποβολή του. Συγκεκριμένα οι Αιτητές δεν προβάλουν κανένα απολύτως λόγο και δεν εξηγούν το λόγο της καθυστέρησης αλλά ούτε πότε προέκυψε η διαπίστωση αναγκαιότητας για καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ως εκ της καθοδήγησης που λαμβάνω από σχετική νομολογία, οι Αιτητές δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την ευρύτητα του χρόνου που διέρρευσε σε συνάντηση με το χρονικό σημείο που διαπίστωσαν την αναγκαιότητα της τροποποίησης και του χρόνου που επέλεξαν για να δράσουν προς αυτή την κατεύθυνση, και εν τη απουσία αυτών των δεδομένων η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ των Αιτητών. Επομένως στην προκειμένη περίπτωση εισηγούμαι ότι δεν δίδεται καμία απολύτως πληροφορία για να μπορεί το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του προκειμένου.
22. Επίσης, η εν λόγω ένορκη δήλωση δεν αποκαλύπτει ότι οι ισχυρισμοί και τα νομικά σημεία που αποτελούν το αντικείμενο-υλικό της αιτούμενης τροποποίησης δεν ήταν στην γνώση των Εναγόντων και/ή των δικηγόρων τους, πολύ πριν από την έναρξη της αγωγής. Αντίθετα, εξ' όσων διαπιστώνω από το Τεκμ.Κ.Α.1 οι Ενάγοντες αποφάσισαν την διάλυση τους από τις 18/03/2014 κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση των Μετόχων και ως εκ τούτου η δικονομική ανάγκη για τροποποίηση και υποκατάσταση των Εναγόντων ήταν σε γνώση των Εναγόντων και των Αιτητών ή αν μη τι άλλο, μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα από τους δικηγόρους τους, ως νομικό σημείο από την καταχώρηση της αγωγής. Μάλιστα εξ' όσων μπορεί να γίνει αντιληπτό το γεγονός ότι τα γεγονότα ήταν γνωστά στους Αιτητές και τους δικηγόρους τους από τις 18/03/2014 επιβεβαιώνεται και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Αδαμίδη. Εκ των πραγμάτων και εξ' όσων γνωρίζω οι Αιτητές δεν θα μπορούσαν να μην έχουν γνώση των γεγονότων εφόσον η συμμετοχή τόσο των Εναγόντων όσο και των Αιτητών, για την συνομολόγηση του Σχεδίου Αναδιάρθρωσης και Συγχώνευσης είναι υποχρεωτική και αναγκαία δυνάμει του Κεφ.
24. Περαιτέρω, ως εκ της καθοδήγησης που λαμβάνω από σχετική νομολογία και νομικές αρχές η σημασία της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Συγκεκριμένα οι Αιτητές δεν δικαιολογούν με την ένορκο δήλωση τους γιατί καθυστέρησαν να καταχωρήσουν την υπό εξέταση αίτηση. Δέον να επαναλάβω πως όχι μόνο δεν καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση έγκαιρα, ήτοι από τις 30/05/2014 ημερομηνία διάλυσης των Εναγόντων, αλλά οι Ενάγοντες προέβηκαν μάλιστα σε λήψη ενδιάμεσου δικονομικού μέτρου ενώ τελούσαν υπό διάλυση και δεν υφίσταντο ως νομικό πρόσωπο, σφάλμα για το οποίο δεν δίδεται καμία εξήγηση με την ένορκη δήλωση τους.
25. Οι Αιτητές επειχειρούν τώρα με την υπό εξέταση αίτηση να διορθώσουν το πιο πάνω σφάλμα τους, και με την επερχόμενη τροποποίηση να επικυρώσουν/νομιμοποιήσουν το άκυρο ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο που λήφθηκε το διάστημα όταν οι Ενάγοντες ήταν ανύπαρκτο νομικό π0ρόσωπο. Να αναφέρω ότι οι Εναγόμενοι έχουν εφεσιβάλει την ενδιάμεση απόφαση η οποία δόθηκε στα πλαίσια της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας και αναμένουν μεταξύ άλλων να εξεταστεί και να αποφασιστεί κατά πόσο η διαδικασία αυτή αποτελεί εξ' υπαρχής άκυρο δικονομικό μέτρο.
26. Περαιτέρω εξ όσων γνωρίζω οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 22/07/2014, η οποία προηγείται χρονικά της παρούσας αίτησης και δια της οποίας μεταξύ άλλων αμφισβητούν την δικονομική θέση των Εναγόντων. Είναι η άποψη μου ότι η έγκριση για υποκατάσταση των Εναγόντων χωρίς να προηγηθεί η αναστολή της ενδιάμεσης απόφασης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.
27. Για όλους τους πιο πάνω λόγους πιστεύω ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθιστούν στο παρόν στάδιο και υπό τις συνθήκες επιτρεπτή και νόμιμη την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και δέον όπως η Αίτηση των Εναγόντων/Αιτητών απορριφθεί.» Ο ουσιαστικότερος λόγος ένστασης των καθ' ων η αίτηση βασίζεται στον ισχυρισμό ότι η παρούσα αίτηση γίνεται από «ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο», ή από άλλο νομικό πρόσωπο το οποίο δεν νομιμοποιείται με οποιοδήποτε δικονομικό κανονισμό και/ή την νομολογία έτσι ώστε να μπορεί να συμμετέχει στην διαδικασία, δεν διαθέτει την δικονομική ικανότητα (locus standi) για να μπορεί να αιτείται, και μάλιστα σε πολύ καθυστερημένο στάδιο χωρίς δικαιολόγηση της καθυστέρησης και αφού οριστικοποιήθηκε ένα ενδιάμεσο διάταγμα του Δικαστηρίου, την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ουσιαστικά την αντικατάσταση ενός «ανύπαρκτου νομικού προσώπου». Οι λόγοι ένστασης των καθ' ων η αίτηση είναι ανυπόστατοι και δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα που αφορούν την παρούσα αίτηση. Η αίτηση καταχωρήθηκε με μόνο σκοπό την συνέχιση της διαδικασίας σύμφωνα με τους δικονομικούς κανονισμούς για να αντικατασταθούν οι ενάγοντες οι οποίοι είχαν συγχωνευθεί με τους αιτητές και να προχωρήσει η διαδικασία αφού ισχυρίζονται η «διάλυση» των εναγόντων δεν εξαλείφει το επίδικο θέμα της αγωγής. Σε σχέση με την Συγχώνευση Εταιρειών, ως η παρούσα περίπτωση, ο Νόμος είναι ξεκάθαρος, αφού με τις σχετικές πρόνοιες της ισχύουσας Νομοθεσίας, κάθε φορά που υποβάλλεται αίτηση για επικύρωση διακανονισμού μεταξύ εταιρειών με σκοπό την συγχώνευση εταιρειών, το Δικαστήριο δύναται με διάταγμα να επικυρώσει τον εν λόγω διακανονισμό. Συγκεκριμένα το Άρθρο 200

(1)του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113), σχετικά με την συγχώνευση εταιρειών αναφέρει τα ακόλουθα: «Όταν υποβάλλεται στο Δικαστήριο αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 198 για την επικύρωση συμβιβασμού6 ή διακανονισμού μεταξύ εταιρείας και οποιωνδήποτε τέτοιων προσώπων όπως αναφέρονται στο άρθρο εκείνο, και φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο συμβιβασμός ή διακανονισμός προτάθηκε για τους σκοπούς ή αναφορικά με σχέδιο για την αναδιοργάνωση οποιασδήποτε εταιρείας ή εταιρειών ή για τη συγχώνευση οποιωνδήποτε δύο ή περισσότερων εταιρειών, και ότι σύμφωνα με το σχέδιο ολόκληρο ή μέρος της επιχείρησης ή της ιδιοκτησίας της εταιρείας που επηρεάζεται από το σχέδιο (που στο άρθρο αυτό αναφέρεται ως «η μεταβιβάζουσα εταιρεία») πρόκειται να μεταβιβαστεί σε άλλη εταιρεία (που στο άρθρο αυτό αναφέρεται ως «η εταιρεία προς την οποία γίνεται η μεταβίβαση»), το Δικαστήριο δύναται, είτε με το διάταγμα που επικυρώνει το συμβιβασμό ή δικανονισμό ή με οποιοδήποτε μεταγενέστερο διάταγμα, να προνοεί για όλα ή οποιαδήποτε από τα πιο κάτω θέματα- (α) τη μεταβίβαση στην εταιρεία προς την οποία γίνεται η μεταβίβαση, ολόκληρου ή μέρους της επιχείρησης και της ιδιοκτησίας ή υποχρεώσεων οποιασδήποτε εταιρείας που μεταβιβάζει. (β) την παραχώρηση ή, καταμερισμό από την εταιρεία στην οποία γίνεται η μεταβίβαση οποιωνδήποτε μετοχών, χρεωστικών ομολόγων, ασφαλιστηρίων ή άλλων παρόμοιων συμφερόντων στην εταιρεία εκείνη που θα παραχωρηθούν ή καταμεριστούν με βάση το συμβιβασμό ή διακανονισμό από την εταιρεία εκείνη σε ή για οποιοδήποτε πρόσωπο. (γ) τη συνέχιση από ή εναντίον της εταιρείας στην οποία γίνεται η μεταβίβαση οποιασδήποτε νομικής διαδικασίας που εκκρεμεί από ή εναντίον της εταιρείας που μεταβιβάζει. (δ) ................................. (ε) ................................. (στ) ..................................» Ενόψει των πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο ότι οι Αιτητές καθ' όλα νόμιμα και κανονικά επιβάλλεται να τροποποιήσουν τα δικόγραφα της αγωγής κάτι το οποίο έπρεπε να κάμουν πολύ πιο πριν με την συμπλήρωση στην ένορκη δήλωση στοιχείων ότι η ΛΑΪΚΗ ΦΑΚΤΟΡΣ ΛΤΔ προχώρησε στη συνομολόγηση Σχεδίου Αναδιάρθρωσης και Συγχώνευσης δυνάμει του άρθρου 198 του περί Εταιρειών Νόμου - Κεφ. 113, με την ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, δυνάμει του οποίου το ενεργητικό, περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα, υποχρεώσεις και γενικά η επιχείρηση του Οργανισμού εκχωρήθηκαν, μεταβιβάστηκαν και αναλήφθηκαν προς και από τους Αιτητές και ότι το εν λόγω διάταγμα καταχωρήθηκε στον Έφορο Εταιρειών στις 30/05/

1. Όπως πιο πάνω αναφέρεται, η παρούσα Αίτηση βασίζεται στην Διαταγή 12, Θεσμός 4 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, η οποία προβλέπει τα εξής: «Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence.» Ως ο πιο πάνω Διαδικαστικός Κανονισμός προνοεί, σε περίπτωση αλλαγής ενός διαδίκου λόγω εκχώρησης και μεταβίβασης δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων, είναι αναγκαία η εξασφάλιση σχετικού διατάγματος και η τροποποίησης με το οποίο θα επιτρέπεται σε πρόσωπο το οποίο δεν ήταν διάδικος, να μπορεί να συμμετάσχει στην διαδικασία. Εκτενής ανάλυση του ως άνω Κανονισμού, ο οποίος είναι πανομοιότυπος με το Ο.17, R.4 των Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, εντοπίζεται ανάμεσα σε άλλα, στην Αγγλική Δικαστηριακή Πρακτική "Annual Practice" του 1958, σελ.411-
2. Όπως άλλωστε υποδεικνύεται στο Αγγλικό Σύγγραμμα Bullen & Leak and Jacob's Precedence of Pleadings 12th edition, σελ.167, κατά τρόπο που συμπλέει με την ως άνω ανάλυση του Ο.17, R.4 των Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών, σε περίπτωση εκχώρησης ή μεταβίβασης συμφέροντος ή υποχρέωσης σε αγωγή από υφιστάμενο διάδικο σε άλλο πρόσωπο, το άλλο αυτό πρόσωπο οφείλει να εξασφαλίσει διάταγμα για συνέχιση της διαδικασίας και άδεια για τις αναγκαίες τροποποιήσεις στον τίτλο και στο σώμα της αγωγής: «When after the commencement of an action a change takes place which affects any party to the action or the interest or liability of any party, the court has power to reconstitute the action on the basis of the change that has take place. Accordingly, where at any stage of the proceedings in an action, the interest or liability of any party is assigned or transmitted to or devolves upon some other person, the court may order that other person to be made a party to the action and the proceedings to be carries on as if he has been substituted for the first mentioned party, if it thinks it necessary to do so, in order to ensure that all matters in dispute in the action may be effectually and completely determined and adjudicated upon. The object of the rule is to save the pending proceedings and to avoid the multiplicity of proceedings by providing the procedure for reconstituting an action, where this is necessary and possible, in the event of certain changes affecting a party or the interest or liability of a party and to enable the action to be continued rather than to be ended by some fortuitous event and for that reason to have to be restarted afresh.» Στην υπόθεση Σπανού άλλως Καφφά κ.α. ν. Καφφά

(1999)1 Α.Α.Δ.544, εξάλλου, υποδείχθηκε ότι η Δ.12 δεν περιορίζεται στο προ της αποφάσεως στάδιο. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Salt v. Cooper

(1880)16 Ch.D.544, στο λόγο της οποίας παραπέμπει η Σπανού άλλως Καφφά κ.α. ν. Καφφά (ανωτέρω) : ".a cause is still pending even through there has been adjustment given." (Σχετική επίσης η υπόθεση Ζηντίλη ν. Νεοκλέους κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ.762). Eίναι γεγονός ότι στη σελ.170 του Αγγλικού Συγγράμματος Bullen & Leak and Jacob's Precedence of Pleadings, 12th edition, υποδεικνύεται πως σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητη η εξασφάλιση διατάγματος για συνέχιση της διαδικασίας. Μια από αυτές είναι όταν πρόκειται για απλή αλλαγή ονόματος ενός διαδίκου μετά την έναρξη της αγωγής. Παραπέμποντας ειδικότερα οι συγγραφείς του ως άνω συγγράμματος σε αγγλική οδηγία πρακτικής για το ζήτημα υποδεικνύουν περαιτέρω ότι στην περίπτωση που μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης μετά την έναρξη της αίτησης αλλάξει το όνομα της είναι αρκετή η καταχώριση γραπτής ειδοποίησης για την αλλαγή του ονόματος και η επίδοση αυτής της ειδοποίησης σε όλους τους άλλους διαδίκους: «In cases where an assignee is substituted for the original plaintiff, the subsequent pleadings should be headed both with the original title of the action and also with the new title, as before mentioned, showing the name of the substituted plaintiff, and there should also be shown in the body of the pleadings how the plaintiff derives his title as assignee.» Είναι ξεκάθαρο από τα γεγονότα της παρούσας αίτησης αλλά και από τα δικόγραφα της αγωγής ότι η παρούσα αίτηση αφορά απλή, τυπική αλλαγή ονόματος μιας εταιρείας/διαδίκου και είναι η θέση των αιτητών ότι οι πρόνοιες των Δ.12 και 25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών παραμένουν αλώβητες κατά τρόπο που να καταστεί δυνατή η συμμετοχή της μετονομασθείσας εταιρείας στη διαδικασία. Είναι δε απαραίτητη, σύμφωνα με τις ως άνω πρόνοιες και νομολογία η εξασφάλιση σχετικού διατάγματος και άδειας του Δικαστηρίου προς τούτο. Οι πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό εξέτασης αίτησης, και συγκεκριμένα στην Πολιτική Έφεση με αρ. 50/2010 Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χρίστου Χαρίδη

(2011)1Β Α.Α.Δ. 825, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, φαίνεται να επιβεβαιώνουν την ως άνω προσέγγιση αφού τόσο η απόφαση της πλειοψηφίας όσο και αυτή της μειοψηφίας συμπίπτουν ως προς το ζήτημα που εδώ ενδιαφέρει, την αναγκαιότητα δηλαδή υποκατάστασης του υφιστάμενου ενάγοντα/αιτητή με το νέο, μέσω διατάγματος του Δικαστηρίου. Οι δικαστές, όπως υποδεικνύεται στην απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χρίστου Χαρίδη (ανωτέρω) καθόρισαν και τον τρόπο που θα γίνονται οι αιτήσεις αφού στη σελ.840 της προαναφερόμενης απόφασης αναφέρονται τα ακόλουθα: «.Όπως οι ίδιες οι πρόνοιες της Δ.12 κ.3 αναφέρουν, σε περίπτωση εκχώρησης δικαιωμάτων ή μεταβίβασης τίτλου εκκρεμούσας αγωγής, η αγωγή μπορεί να συνεχισθεί από το πρόσωπο το οποίο απέκτησε τον τίτλο ή το δικαίωμα. Σχετική δε αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς δικονομικής τάξης, ενώ σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 κ.8

(1)(ρ) η αίτηση για άδεια συνέχισης διαδικασίας μεταξύ υφιστάμενου και νέου διαδίκου μπορεί να γίνει μονομερώς (ex parte)». Η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδονται διατάγματα τροποποίησης ως η Αίτηση. Κάνοντας χρήση της διακριτικής μου εξουσίας δεν επιδικάζω έξοδα σε καμιά πλευρά. Τροποποιημένο δικόγραφο να καταχωρηθεί σε 15 μέρες από σήμερα. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ, ΑΛ Subject: Civil/ Actions/ Interim Αναφορά: Τροποποίηση τίτλου μετά από συγχώνευση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο