PE Investments Limited ν. Noyex Capital Limited κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 369/15, 19/1/2017

(1)Noyex Capital Limited,

(2)Dmitry Kolesnik,

(3)Yury Puchinkin,

(4)Starwell Enterprises Limited (Εναγομένων) ΜΕΤΑΞΥ: PE Investments Limited, από την Κύπρο ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ ΚΑΙ

1. Noyex Capital Limited, από την Κύπρο
2. Dmitry Kolesnik, από την Ουκρανία
3. Yury Puchinkin, από την Ουκρανία
4. Starwell Enterprises Limited, από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Aίτηση ημερ. 13.5.2015 Ημερομηνία: 19.1.2017 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: κος Αλ. Τσιρίδης (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Στ. Παύλου) Για εναγόμενους 1 και 4-καθ' ων η αίτηση: κος Ν. Πιριλλίδης με κ. Α. Φράγκο (κα Αργυρού και κ. Μ. Παπαμάρκου για ν' ακούσουν απόφαση) Για εναγόμενο 2-καθ' ου η αίτηση: κος Α.Γ. Φράγκος (κ. Μ. Παπαμάρκου για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενους 3-καθ' ων η αίτηση: κος Σ. Πίττας με κ. Α. Φράγκο (κ. Σ. Πίττας και κ. Μ. Παπαμάρκου για ν' ακούσουν απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές με μονομερή Αίτηση ημερ. 13.5.15 η οποία συνοδευόταν από Ένορκη Δήλωση της Αnna Gutsalyuk η οποία καταχωρήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας Γενικής Αίτηση, εξασφάλισαν τα ακόλουθα Διατάγματα (προς υποστήριξη της διαδικασίας διαιτησίας στο Δικαστήριο Διαιτησίας του Λονδίνου (LCIA) η οποία καταχωρήθηκε μεταγενέστερα στις 16.6.15) κατά των καθ'ων η αίτηση 1-4): "
5. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή στον Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή στον Καθ' ου η Αίτηση 3 από του να:

(1)μετακινήσουν εκτός Κύπρου οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία, τα οποία είναι στην Κύπρο, μέχρι του ποσού των US$ 43.200.000 (43 εκατομμύρια και 200 χιλιάδες δολλάρια Αμερικής)∙και/ή

(2)διαθέσουν με οποιονδήποτε τρόπο, διαχειριστούν, μεταβιβάσουν ή μειώσουν την αξία των περιουσιακών τους στοιχείων μέχρι την ίδια αξία. Η απαγόρευση στην παρούσα υπό-παράγραφο

(2)εφαρμόζεται: (α) στα περιουσιακά στοιχεία του Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή του Καθ' ου η Αίτηση 3, τα οποία είναι στην Κύπρο μόνο, και (β) σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση 1, είτε είναι εντός είτε εκτός Κύπρου∙και/ή

(3)επιφέρουν, προκαλέσουν, βοηθήσουν ή άλλως λάβουν οποιαδήποτε διαβήματα, τα οποία μπορεί να επιφέρουν, προκαλέσουν, βοηθήσουν ή έχουν ως αποτέλεσμα την αποξένωση και/ή διάθεση οποιασδήποτε περιουσίας από οποιαδήποτε εταιρεία του Ομίλου Agricultural (που καταγράφεται στο Παράρτημα Δ) συμπεριλαμβανομένου, ειδικότερα, αλλά χωρίς περιορισμό, να δώσουν οδηγίες σε οποιαδήποτε μέλη της διοίκησης των εταιρειών του Ομίλου Agricultural, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως τίτλο και αριθμό Γενικής Αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου, και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση των διαιτησιών που θα καταχωρηθούν στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου, από την Αιτήτρια εναντίον των Εναγομένων (η «Διαιτησία του LCIA») και/ή μέχρι την εγγραφή, εκτέλεση και πλήρη ικανοποίηση οποιασδήποτε διαιτητικής απόφασης που μπορεί να εκδοθεί στην Διαιτησία του LCIA. 2. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα το οποίο δηλώνει και διευκρινίζει ότι:

(1)η απαγόρευση της παραγράφου 1, ανωτέρω, εφαρμόζεται σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση 1-3 είτε είναι επ' ονόματι τους, είτε τους ανήκουν αποκλειστικά ή από κοινού και είτε έχουν συμφέρον σε αυτά επ' ωφελείας (beneficially) μόνο∙και/ή

(2)για το σκοπό του παρόντος διατάγματος, τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η Αίτηση 1-3 περιλαμβάνουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία για τα οποία έχουν, άμεσα ή έμμεσα, εξουσία να διαθέσουν ή διαχειριστούν ωσάν να ήταν δικά τους και οι Καθ' ων η Αίτηση 1-3 θα θεωρηθούν ότι έχουν τέτοια εξουσία εάν τρίτο πρόσωπο κατέχει ή ελέγχει το περιουσιακό στοιχείο σύμφωνα με τις άμεσες ή έμμεσες οδηγίες τους και/ή

(3)η απαγόρευση της παραγράφου 1 ανωτέρω επεκτείνεται (χωρίς περιορισμό) σε οποιαδήποτε χρήματα κατέχονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς, στις μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Καθ' ης η Αίτηση 4, και σε οποιεσδήποτε μετοχές οι οποίες ανήκουν στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή στον Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή στον Καθ' ου η Αίτηση 3, εν όλω ή εν μέρει, άμεσα ή έμμεσα, νόμιμα ή ωφέλιμα (beneficially), στις εταιρείες του Ομίλου Agricultural που καταγράφονται στο Παράρτημα Δ της παρούσας αίτησης και/ή

(4)η απαγόρευση της παραγράφου 1 του παρόντος διατάγματος δεν εμποδίζει την Καθ' ης η Αίτηση 1 από του να διαχειριστεί ή διαθέσει οποιαδήποτε από τα περιουσιακά της στοιχεία για σκοπούς πληρωμής δικηγορικών εξόδων ή άλλων επαγγελματικών εξόδων μέχρι του ποσού των €25.000 μηνιαίως, νοουμένου ότι δίδεται ειδοποίηση στους δικηγόρους της Αιτήτριας για την πληρωμή και το ποσό της. 3. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα όπως ο κ. Μιχάλης Αβραάμ, Εγκεκριμένος Λογιστής, από τη Λευκωσία, και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, το οποίο θα θεωρήσει κατάλληλο το Δικαστήριο διορισθεί ως Ενδιάμεσος Παραλήπτης επί των ακόλουθων περιουσιακών στοιχείων (τα «Περιουσιακά Στοιχεία υπό του Παραλήπτη»):

(1)τις μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην Καθ' ης η Αίτηση 4, και/ή

(2)ολόκληρο το ωφέλιμο συμφέρον της Καθ' ης η Αίτηση 4 στο, και όλα τα εκ του νόμου και εκ του δικαίου της επιείκειας δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση 4 που προέρχονται από και/ή αναφορικά με και/ή σε σχέση με και/ή που αφορούν το, μετοχικό κεφάλαιο της Solover και/ή της Rebelford και/ή της Brett Resources LLP (η «Brett»), μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως τίτλο και αριθμό Γενικής Αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του δικαστηρίου, και/ή μέχρι την τελική εκδίκαση των διαιτησιών που θα καταχωρηθούν στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου, από την Αιτήτρια εναντίον των Εναγομένων (η «Διαιτησία του LCIA») και/ή μέχρι την εγγραφή, εκτέλεση και πλήρη ικανοποίηση οποιασδήποτε διαιτητικής απόφασης που μπορεί να εκδοθεί στην Διαιτησία του LCIA. 4. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα το οποίο παραχωρεί στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη τις ακόλουθες εξουσίες (επιπρόσθετα και χωρίς επηρεασμό των εξουσιών που έχει ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης λόγω του διορισμού του δυνάμει του νόμου):

(1)την εξουσία να διοικεί και/ή διαχειρίζεται και/ή ασκεί όλα τα δικαιώματα που σχετίζονται με τα Περιουσιακά Στοιχεία Υπό του Παραλήπτη για να προστατεύει και διατηρεί τα άμεσα και έμμεσα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτησης 4, συμπεριλαμβανομένων των περιουσιακών στοιχείων των άμεσα και έμμεσα θυγατρικών της Καθ' ης η Αίτηση 4 και των εταιρειών του Ομίλου Agricultural που καθορίζονται στο Παράρτημα Δ∙και/ή

(2)την εξουσία να ασκεί όλα τα δικαιώματα (συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, των δικαιωμάτων να καλεί γενικές συνελεύσεις, δικαιωμάτων ψήφου, δικαιωμάτων να διορίζει διευθυντές, και δικαιωμάτων να επιθεωρεί) που συνδέονται με τα Περιουσιακά Στοιχεία Υπό του Παραλήπτη∙και/ή

(3)την εξουσία να δίδει οδηγίες σε πρόσωπα ή οντότητες να κατέχουν τα Περιουσιακά Στοιχεία Υπό του Παραλήπτη ή το νόμιμο τίτλο τούτων ως εντολοδόχοι (nominees), καταπιστευματοδόχοι, θεματοφύλακες (fiduciaries) ή άλλη παρόμοια ιδιότητα∙και/ή

(4)την εξουσία να προσλαμβάνει και/ή εργοδοτεί και/ή διορίζει οποιονδήποτε επαγγελματία, σύμβουλο, αντιπρόσωπο, δικηγόρο και/ή λογιστή στην Κύπρο ή στο εξωτερικό, το οποίο ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης κρίνει σκόπιμο για να τον βοηθά στην εκτέλεση των καθηκόντων και/ή των εξουσιών του∙και/ή

(5)την εξουσία να υπογράφει οποιοδήποτε έγγραφο το οποίο είναι απαραίτητο για, ή βοηθητικό στην εύλογη εκτέλεση των καθηκόντων και/ή των εξουσιών του∙και/ή

(6)την εξουσία να διορίζει αντιπροσώπους να λάβουν ενέργειες εκ μέρους του όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο∙και/ή

(7)την εξουσία να λάβει όλα τα απαραίτητα διαβήματα και ενέργειες για να λάβει από τους διευθυντές και/ή αξιωματούχους και/ή γραμματέα και/ή άλλους αντιπροσώπους της Καθ' ης η Αίτηση 4, της Solover και της Rebelford, πλήρη πρόσβαση σε όλα τα βιβλία, λογαριασμούς, μητρώα ή άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα, υποχρεώσεις, χρέη και/ή άλλες εταιρικές υποθέσεις και επιχειρήσεις της Καθ' ης η Αίτηση 4, της Solover και της Rebelford για σκοπούς άσκησης των εξουσιών που ανατίθενται σε αυτόν. 5. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα όπως οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 λάβουν άμεσα όλα τα απαραίτητα διαβήματα που εμπίπτουν στην άμεση ή έμμεση ικανότητα, εξουσία ή έλεγχο τους, για να μεριμνήσουν (procure) και ή προκαλέσουν όπως, εντός 21 ημερών από της επίδοσης του παρόντος διατάγματος (ή τέτοια άλλη περίοδο την οποία θα θεωρήσει κατάλληλη το δικαστήριο):

(1)Η Solover Holdings Limited (η «Solover») παραχωρήσει Πληρεξούσιο Έγγραφο στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη σύμφωνα με τους όρους του Παραρτήματος Α1 και/ή

(2)Η Rebelford Holdings Limited (η «Rebelfor») παραχωρήσει Πληρεξούσια Έγγραφα στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη σύμφωνα με τους όρους των Παραρτημάτων Β1 και/ή Γ

2. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα ότι (επιπρόσθετα και χωρίς επηρεασμό των συνεπειών του διορισμού του Ενδιάμεσου Παραλήπτη όπως παρέχεται από το νόμο):

(1)τα δικαιώματα και εξουσίες του Ενδιάμεσου Παραλήπτη ανήκουν αποκλειστικά στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή στους δεόντως διορισθέντες αντιπροσώπους ή εκπροσώπους του, με εξαίρεση οποιωνδήποτε δικαιωμάτων και/ή εξουσιών τα οποία μπορεί να είχαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 3 και/ή 4 πριν από το διορισμό του Ενδιάμεσου Παραλήπτη, που προκύπτουν από τα, σε σχέση με, και/ή σχετικά με τα Περιουσιακά Στοιχεία υπό του Παραλήπτη∙και/ή

(2)απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 3 και/ή 4 από του να αποτρέπουν, παρεμποδίζουν ή άλλως πως παρεμβαίνουν στην άσκηση των δικαιωμάτων και/ή εξουσιών του Ενδιάμεσου Παραλήπτη∙ και/ή

(3)εντός 14 ημερών από την παραλαβή γραπτού αιτήματος, οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, 3 και 4 πρέπει να παράσχουν, ή μεριμνήσουν όπως άλλες εταιρείες, τις οποίες μπορούν αν ελέγχουν, παραχωρήσουν στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη (ή στους δεόντως διορισθέντες αντιπροσώπους του) πλήρη και ελεύθερη πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα, αρχεία και βιβλία που έχουν στην κατοχή τους, εξουσία ή έλεγχο, όπως κρίνει σκόπιμο ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης για την κατάλληλη άσκηση των εξουσιών και καθηκόντων του, και του επιτρέψουν να λάβει αντίγραφα τούτων (ή να παρέχουν αντίγραφα τούτων έναντι ανάληψης υποχρέωσης από την Ενδιάμεση Παραλήπτη για την κάλυψη των εύλογων εξόδων τους, που θα υπολογιστούν από το δικαστήριο εάν δεν συμφωνηθούν). 7. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα όπως ο Ενδιάμεσος Παραλήπτης καταχωρήσει έκθεση στο Δικαστήριο και παραδώσει αντίγραφο τούτης στους Καθ' ων η Αίτηση που έχουν εμφανιστεί στην διαδικασία με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (ή στους νόμιμους αντιπροσώπους τους στην Κύπρο εάν διοριστούν), η οποία να παραθέτει τις ενέργειες και διαβήματα που έχει λάβει κατά την άσκηση των εξουσιών και καθηκόντων του ως Ενδιαμέσου Παραλήπτη, ως ακολούθως:

(1)εντός 2 εβδομάδων από το διορισμό του∙και

(2)στη συνέχεια κάθε 8 εβδομάδες. 8. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα ότι εάν η Αιτήτρια δεν καταχωρήσει παρακλήσεις για διαιτησία (Request for Arbitration) εντός 30 ημερών από της ημερομηνίας του διατάγματος (18.05.2015), όλα τα ως άνω διατάγματα του Δικαστηρίου θα παύσουν να ισχύουν. Όσον αφορά το παρακλητικό της μονομερούς αίτησης που αφορούσε την έκδοση διατάγματος Αποκάλυψης των περιουσιακών στοιχείων των Καθ'ων η Αίτηση 1, 2 και 3 παγκοσμίως (Aιτητικό 9) διατάχθηκε η επίδοση της Αίτησης και ορίστηκε την ίδια ημέρα που τα ενδιάμεσα διατάγματα ορίστηκαν επιστρεπτέα. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση τόσο στην εξακολούθηση της ισχύος των εκδοθέντων μονομερώς διαταγμάτων, όσο και στην έκδοση των διαταγμάτων αποκάλυψης η οποία συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Yolodymur Marchuk. Η αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 35 του Κανονισμού (ΕΕ) αρ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρώπης της 12ης Δεκεμβρίου 2012: "Tα ασφαλιστικά μέτρα που προβλέπονται από το δίκαιο κράτους μέλους μπορούν να τηρηθούν από τις δικαστικές αρχές του κράτους μέλους αυτού έστω και αν Δικαστήριο άλλου κράτους μέλους έχει διεθνή δικαιοδοσία για την ουσία της υπόθεσης". Aξίζει να αναφερθεί συνοπτικά η ουσία της διαφοράς που οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας Γενικής Αίτησης και στην έκδοση με μονομερή μάλιστα Αίτηση των πιο πάνω διαταγμάτων. Οι Αιτητές (Κυπριακή Εταιρεία) που ελέγχονται από κάποιον κύριο Lagun που είχε παράλληλα και τον έλεγχο της Ουκρανικής Τράπεζας "Delta Bank" (70% ελέγχεται από τον Κ. Lagun και ανήκει στο NL Group) κατόπιν συμφωνιών που επιτεύχθηκαν μετά των Καθ'ων η Αίτηση 1, 2 και 3 συμφώνησαν τα ακόλουθα: Να συστήσουν μια κοινοπραξία για τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων ενός ομίλου εταιρειών που ασχολείτο με γεωργικές επιχειρήσεις, γνωστού σαν "Agroholding Group" μέσω μιας εταιρείας ειδικού σκοπού, δηλ. της Καθ'ης η Αίτηση 4, που συστάθηκε για τον εν λόγω σκοπό στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, στην οποία οι δύο πλευρές θα συμμετείχαν εξ ημισείας. Η πλευρά των Καθ'ων η Αίτηση ανέλαβε να συνεισφέρει σε μετρητά ή σε είδος ποσό $ΗΠΑ 30 εκ. και ν' αναλάβει, ως εκ της τεράστιας πείρας τους στον εν λόγω τομέα, τη διαχείριση του "Agroholding Group" που αποτελείτο από ένα μεγάλο αριθμό Ουκρανικών και αλλοδαπών εταιρειών που θα καθίσταντο άμεσα ή έμμεσα περιουσιακά στοιχεία της Καθ'ης η Αίτηση 4 εταιρείας μέσω της λεγόμενης αναδιοργάνωσης (re-ogranisation or restructuring) που ανέλαβαν να πραγματοποιήσουν στο "Agroholding Group" οι Αιτητές/κ. Lagun. Στις 3 επιτευχθείσες μεταξύ των διαδίκων συμφωνίες υπήρχαν χρονοδιαγράμματα ως προς την τήρηση των εκατέρων αναληφθέντων υποχρεώσεων. Η εν λόγω αναδιοργάνωση αποσκοπούσε στο να περιορίσει την οικονομική έκθεση του "Agroholding Group" έναντι της "Delta Bank", η οποία είχε απαιτήσεις για χρέη και δάνεια που παραχώρησε στο "Agroholding Group", συνολικού ποσού $ΗΠΑ43.2 εκ. περίπου, τα οποία εξασφαλίζονταν με υποθήκες, επιβαρύνσεις, ενεχυριάσεις κλπ επί των περιουσιακών στοιχείων του "Agroholding Group", έτσι που η εν λόγω Τράπεζα και ουσιαστικά ο κ. Lagun από πλευράς Αιτητών θα «χάριζε» μέσω κεφαλαιοποίησης, ποσό $ΗΠΑ 30 εκ. (δηλ. ισόποση συνεισφορά με εκείνη των Καθ'ων η Αίτηση) που οφειλόταν στην εν λόγω Τράπεζα από το "Agroholding Group", και το υπόλοιπο ποσό $ΗΠΑ 13.2 εκ. θα εξοφλείτο μεταγενέστερα από τα κέρδη της κοινοπραξίας. Με δεδομένο ότι οι απαιτήσεις της "Delta Bank" ήταν εξασφαλισμένες με υποθήκες, επιβαρύνσεις κλπ επί των περιουσιακών στοιχείων του "Agroholding Group", οι Αιτητές συμφώνησαν και ανέλαβαν βάσει των 3 συμφωνιών, δηλ. της Investment Agreement (Tεκμ.2 στην Ε/Δ της Anna Gutsalyuk), της Share Purchase Agreement (Tεκμ.10 στην Ε/Δ της Anna Gutsalyuk) και της Shareholders Agreement (Τεκμ.13 στην Ε/Δ της Anna Gutsalyuk), να θέσουν σε δεύτερη μοίρα και/ή προτεραιότητα (to subordinate) όλες τις πιο πάνω απαιτήσεις της "Delta Bank" επί των περιουσιακών στοιχείων του "Agroholding Group" συνολικού ποσού $ΗΠΑ 43.2 εκ. έτσι που η "Delta Bank" να μην μπορεί να διεκδικήσει τη συνεισφορά /επένδυση των Καθ'ων η Αίτηση στο "Agroholding Group". Με απλά λόγια οι επενδυτές - Καθ'ων η Αίτηση 1-3 ήθελαν να εξασφαλίσουν ότι η επένδυση τους ύψους $ΗΠΑ 30 εκ. δεν θα υπόκειτο σε οποιαδήποτε απαίτηση και κίνδυνο απώλειας από τις εξασφαλισμένες πιο πάνω απαιτήσεις της πιο πάνω Τράπεζας, εξ ου και συμφωνήθηκε το λεγόμενο subordination μέχρι που οι Αιτητές/κ. Lagun και η εν λόγω Τράπεζα Delta Bank (την οποία ήλεγχε) θα προχωρούσαν στη διαγραφή χρέους κα όλων των υποθηκών/επιβαρύνσεων κλπ επί περιουσιακών στοιχείων του "Agroholding Group" ύψους $ΗΠΑ 30 εκ., το οποίο θα κεφαλαιοποιείτο μαζί με αντίστοιχο ποσό ύψους $ΗΠΑ 30 εκ. που θα επένδυαν οι Καθ'ων η Αίτηση 1-3 με την έκδοση σχετικών μετοχών από την Καθ'ης η Αίτηση 4 έτσι που τα περιουσιακά στοιχεία της τελευταίας θα ανέρχονταν σε $ΗΠΑ 60 εκ. και τα χρέη του "Agroholding Group" και συνεπακόλουθα της ίδιας της Καθ'ης η Αίτηση 4 θα περιορίζονταν στο ποσό των $ΗΠΑ 13.2 εκ. που θα συνέχιζε να οφειλόταν στη "Delta Bank" και θα εξοφλείτο από τα κέρδη της κοινοπραξίας. Οι Καθ'ων η Αίτηση διατείνονται ότι προς υλοποίηση των συμφωνηθέντων επένδυσαν για τους σκοπούς της κοινοπραξίας $ΗΠΑ 37 εκ. (αντίθετα οι Αιτητές ότι μόνο $ΗΠΑ 20,6 εκ. επένδυσαν), ενώ αντίθετα οι Αιτητές απέτυχαν να διαγράψουν και/ή να προκαλέσουν τη διαγραφή ποσού χρέους $30 εκ. από τη "Delta Bank" που αποτελούσε τη δική τους συνεισφορά στην Κοινοπραξία. Απέτυχαν επίσης να αποδεσμεύσουν τα περιουσιακά στοιχεία του "Agroholding Group" από τις υποθήκες επιβάρυνσης κλπ με τα οποία αυτά εβαρύνοντο. Κατά παράβαση των συμφωνηθέντων οι Αιτητές/κ. Lagun/Delta Bank προχώρησαν χωρίς τη γνώση ή συγκατάθεση ή έγκριση των καθ'ων η αίτηση στην εκχώρηση όλων των απαιτήσεων που είχε η Delta Bank εναντίον του "Agroholding Group" ύψους $43.2 εκ. στη National Bank of Ukraine για να εξασφαλίσουν με αυτό τον τρόπο ρευστότητα. Τέλος η Delta Bank χρεωκόπησε το Μάιο του 2015 και σ' αυτήν διορίστηκε εκκαθαριστής. Κατά συνέπεια ο κ. Lagun απώλεσε τον έλεγχο της και συνακόλουθα οι Αιτητές δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους - όπως επανειλημμένα διατείνονται οι καθ' ων η αίτηση - που απορρέουν από τις τρεις πιο πάνω συμφωνίες. Η κατάσταση πραγματικά που δημιουργήθηκε οδήγησε τους Καθ'ων η Αίτηση - όπως οι ίδιοι διατείνονται - στο να προχωρήσουν σε προληπτικά διαβήματα για την προστασία περιουσιακών στοιχείων του "Agroholding Group" αλλά και της ίδιας της επένδυσης τους ύψους $37 εκ. (ή €20.6 εκ) αποξενώνοντας περιουσιακά στοιχεία των θυγατρικών Ουκρανικών εταιρειών όταν απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο του Agroholding Group. Αντίθετα, οι Αιτητές καταλογίζουν στους Καθ'ων η Αίτηση εκτός του ότι αυτοί συνεισέφεραν $20,6 εκ. αντί $30 εκ. όπως προέβλεπαν οι μεταξύ τους συμφωνίες, παρέλειψαν να κάνουν την προβλεπόμενη «αναδιαμόρφωση ή αναδιοργάνωση» (reorganizing or reconstructing) των εταιρειών του Ομίλου και των περιουσιακών στοιχείων αυτών, ενώ αντίθετα οι Αιτητές με έγγραφο Τήρησης (Deeds of Adherence) ημερ. 25.7.13 είναι έτοιμοι να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Διατείνονται επίσης οι Αιτητές ότι όταν η Καθ'ης η Αίτηση 1 εταιρεία ανέλαβε τον έλεγχο (με το ληφθέν 50% της Καθ'ης η Αίτηση 4 εταιρείας χωρίς να ολοκληρώσει την επένδυση της καταβολής των $30 εκ.) των Ουκρανικών θυγατρικών εταιρειών άρχισε να αποξενώνει από αυτές τα περιουσιακά τους στοιχεία. Noμική πτυχή Είναι γνωστή η Νομολογία που έχει εξελιχθεί γύρω από το θέμα έκδοσης απαγορευτικών διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε, ερμηνεύθηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 A.A.Δ. 557 και σε άλλες υποθέσεις που ακολούθησαν. Στην υπόθεση ΚΟΤ ν. Αλκιβιάδης Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. 255 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το Άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξετασθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι: H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, · Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και · Η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά». Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης με αναφορά πάντα στα καταχωρημένα δικόγραφα, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης, στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο όπου, κατά κανόνα, δεν έχει ακόμα καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης. Θα μπορούσε να τεθεί ως κανόνας ότι, ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε σχέση με την νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα βήμα περαιτέρω συσχετίζοντας την νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής. Η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα (mere possibility) αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Όσον αφορά το τρίτο κριτήριο, αυτό ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχήν στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμα η ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκη την έκδοση ενός διατάγματος, όπως έχει δείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή (ανωτέρω). Όπως έχει υποδείξει και η υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 στη διαδικασία προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο και επιτελείται επί τη βάσει των όσων νομότυπα από πλευράς διαδικασίας έχουν τεθεί ενώπιον του, σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση και δεν προχωρεί να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 A.A.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Με βάση την περίληψη- σύνοψη των γεγονότων όπως έχουν εκτεθεί πιο πάνω, είναι φανερό ότι αμφότερες οι πλευρές δεν έχουν υλοποιήσει ή δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να υλοποιήσουν μέρος των αναληφθέντων υποχρεώσεων τους και ως εκ τούτου η διαφορά που προέκυψε μεταξύ τους παραπέμφθηκε σε διεθνή διαιτησία. Ως εκ τούτου, μέλημα του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό είναι να διατηρήσει το υπάρχων status quo μέχρι το πέρας της διαιτησίας. Είναι προφανές ότι ικανοποιούνται όχι μόνο οι δύο πρώτες αλλά και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 ανωτέρω, χωρίς να υπεισέρχομαι να εξετάσω ποιού διαδίκου υπαιτιότητα ήταν η διάρρηξη της συμφωνίας. Oι Αιτητές έχουν επιδείξει ένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση για το οποίο πιθανόν να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι είναι αδύνατο σε μεταγενέστερο στάδιο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη αν δεν εκδοθεί το διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων αφού ενδεχόμενα μια διαιτητική απόφαση προς όφελος τους να μην μπορεί να εκτελεστεί. Το Δικαστήριο είναι επιφυλακτικό παρά τον προσκομισθέντα μεγάλο όγκο μαρτυρίας και εγγράφων, να υπεισέλθει στην εξέταση της ουσίας της διαφοράς. Παραπέμπω στην Jonitexo v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32

(1)of Law 14/60 and of the relevant, principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect. ........................ The appropriate stage at which the rights of the parties to the action concerned are to be determined is when judgment will be given on the merits of the action, and not the stage of the interlocutory injunction which is the subject-matter of this appeal consequently, in order to avoid prejudging in any way, any of the issues relevant to the merits of this case. I will refrain from referring to any one of them; and of course, the granting of the interlocutory injunction by the trial Court, and the fact that such injunction is now upheld by this Court, should not be treated as prejudging whether or not the respondents, as plaintiffs, are entitled to succeed in their action against the appellants as defendants." Θα συμφωνήσω επίσης με τον κ. Τσιρίδη ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια μπορούν να εκδίδουν Διατάγματα παγοποίησης περιουσίας είτε στην Κύπρο είτε εκτός Κύπρου. Στην παρούσα υπόθεση οι Αιτητές καταλογίζουν δόλο στην αποξένωση περιουσιακών στοιχείων (που παραδέχονται ότι έπραξαν και οι Καθ' ων η Αίτηση) του Agricultural Group (θυγατρικών Ουκρανικών εταιρειών). Eναντίον της Καθ' ης η αίτηση και Εναγομένης έχουν εκδοθεί διατάγματα παγοποίησης των περιουσιακών της στοιχείων είτε αυτά βρίσκονται στην Κύπρο είτε βρίσκονται εκτός Κύπρου. Αντίθετα εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 που είναι ξένοι υπήκοοι το διάταγμα παγοποίησης περιορίζεται στα περιουσιακά τους στοιχεία στην Κύπρο. Στην Κυπριακή πρωτόδικη υπόθεση Lasala v. Λυκούργος Κυπριανού, Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας 5581/05, ημερ. 20.2.2006, ο Ναθαναήλ Π.Ε.Δ. όπου το Δικαστήριο βασίστηκε στο ότι η απαίτηση ενείχε συζητήσιμη υπόθεση για δόλο εναντίον των εναγομένων εξέδωσε παγκόσμιο διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων και ανέφερε: «Εδώ, υπό το φως αφενός του περίπλοκου των γεγονότων και αφετέρου υπό το φως του καταλογιζόμενου περίτεχνου δόλου στους εναγομένους με τον οποίο, κατ' ισχυρισμό πάντοτε σε αυτό το στάδιο, εξαπατήθηκαν τόσο οι αρχές των ΗΠΑ όσο και οι μέτοχοι της εταιρείας, αλλά και η ίδια η εταιρεία, είναι φανερό ότι οι εναγόμενοι πολύ πιθανό να εξανέμιζαν ή να αποξένωναν τα οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία τα οποία έχουν εντός ή εκτός Κύπρου, ώστε να τα απομακρύνουν από τη νομική εμβέλεια των εναγόντων.» Η αποξένωση περιουσιακών στοιχείων από τον Agroholding Group που ελέγχεται από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3 επιβάλλει την παγοποίηση των περιουσιακών τους στοιχείων για να διασφαλιστεί η εκτέλεση τυχόν προς όφελος των Αιτητών εκδοθείσας απόφασης του διαιτητικού Δικαστηρίου. Σύμφωνα επίσης με την πρωτόδικη απόφαση Gorsoan Limited κ.α. ν. Janna Bullock κ.α. αρ. αγωγής 3573/12 ημερ. 6.3.13 η Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. ανάφερε ότι υπό τις κατάλληλες περιστάσεις όπου υπάρχει δόλος και/ή απάτη είναι δυνατόν να δεσμευθούν περιουσιακά στοιχεία εναγομένων εκτός δικαιοδοσίας: «Είναι γεγονός ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία η εναγόμενη 1 δεν είναι κάτοικος Κύπρου, όμως η ισχυριζόμενη απάτη που διεπράχθη με θύματα τους ενάγοντες εμπλέκει και την ίδια μαζί με τους υπόλοιπους εναγόμενους που ευρίσκονται εντός της δικαιοδοσίας, συνεπώς, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον αποτελεί αναγκαίο διάδικο στην παρούσα αγωγή Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους εναγομένους που εδρεύουν εκτός Κύπρου. Είναι σημαντικό να σημειωθεί η διεθνής φύση των συναλλαγών, η ικανότητα των εναγομένων να διακινούν περιουσιακά στοιχεία σε διάφορες δικαιοδοσίες και επίσης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι ενάγοντες δεν γνωρίζουν πού βρίσκεται η πλειοψηφία των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων. Στην υπόθεση Derby & Co Ltd and others v. Weldon and Others (Nos. 3 and 4)[1988] 1 Ch. 65 το Court of Appeal αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι παρόλο που ένα διάταγμα τύπου Mareva θα πρέπει συνήθως να εφαρμόζεται σε περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας, σε κατάλληλες περιπτώσεις το δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει διάταγμα για περιουσιακά στοιχεία εκτός δικαιοδοσίας και η ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων εντός της δικαιοδοσίας δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για την έκδοση του διατάγματος. Υπό το φως των πιο πάνω, θεωρώ ότι το γεγονός ότι η εναγομένη 1 καθώς και άλλοι ουσιαστικοί εναγόμενοι ευρίσκονται στο εξωτερικό και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι έχουν περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας, δεν εμποδίζει την έκδοση διατάγματος τύπου Mareva.» Σύμφωνα με την νομολογία δεν υπάρχει ανάγκη για προσαγωγή μαρτυρίας για να καταδειχθεί πρόθεση του καθ' ου η αίτηση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία του. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Phasarias C (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ.785: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1306. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος".» Επιπρόσθετα με τα διατάγματα παγοποίησης που περιγράφονται ανωτέρω, η Αιτήτρια ζητά Διάταγμα Αποκάλυψης Περιουσιακών Στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 είτε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται εντός ή εκτός Κύπρου, διάταγμα το οποίο είναι επικουρικό στο Διάταγμα Παγοποίησης. Το δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδίδει τέτοια διατάγματα προς υποβοήθηση του διατάγματος παγοποίησης αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα τέτοιων διαταγμάτων αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων, ειδικά σε περιπτώσεις όπου υπάρχει καλή υπόθεση ανέντιμου διασκορπισμού περιουσιακών στοιχείων, όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Η λογική για αυτή τη δικαιοδοσία είναι ότι τέτοιες παρεπόμενες (ancillary) θεραπείες είναι αναγκαίες για να μπορεί το δικαστήριο να ελέγξει την συμμόρφωση με το διάταγμα. Εάν η Αιτήτρια δεν γνωρίζει την τοποθεσία και την αξία των περιουσιακών στοιχείων των Καθ' ων η Αίτηση 1 - 3, δεν θα είναι σε θέση να ελέγξει την αποτελεσματικότητα του Διατάγματος Παγοποίησης. Στο σύγγραμμα Goldrein, Pre-emptive Remedies: Commercial Injunctions (Looseleaf), παράγραφος A2-277, 281 και 283) αναφέρεται ότι τα διατάγματα αυτά εκδίδονται για να μπορεί να ελέγχει το δικαστήριο κατά πόσο οι εναγόμενοι υπακούουν στο διάταγμα παγοποίησης αλλά και διότι είναι προς όφελος των εναγομένων, καθώς θα ξεκαθαρίσει η περιουσιακή θέση τους και αν κριθεί αναγκαίο μπορεί να γίνει αίτηση για να περιοριστεί το διάταγμα παγοποίησης μόνο σε συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία. Η ανάγκη τέτοιου διατάγματος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι φανερή. Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν ήδη (σύμφωνα με δική τους παραδοχή) αρχίσει την αποξένωση της περιουσίας του Agriholding group και είναι πιθανόν να συνεχίσουν την αποξένωση δημιουργώντας εικονικές συναλλαγές. Οι Αιτητές δεν είναι σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζουν ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων που παραμένουν στην ιδιοκτησία και/ή τον έλεγχο τους. Χωρίς αυτή την αποκάλυψη είναι αδύνατο για τους αιτητές και το δικαστήριο να αστυνομεύουν το Διάταγμα Παγοποίησης. Τέτοια διατάγματα έχουν εκδοθεί στο παρελθόν και στην Κύπρο. Ιδιαίτερα σχετική είναι και πάλι η υπόθεση Lasala v. Λυκούργου Κυπριανού (Ε.Δ. Λευκωσίας, Αρ. Αγωγής 5581/05, ημερ. 20.2.2006, Ναθαναήλ Π.Ε.Δ. ανωτέρω). Εκεί εκδόθηκαν διατάγματα αποκάλυψης περιουσίας των εναγομένων και αναφέρθηκε ότι: «Είναι γνωστό, ιδιαίτερα σε θέματα τύπου mareva, και ιδιαίτερα σε υποθέσεις που εμπλέκονται πολλοί παράγοντες αλλά και μεσάζοντες για τη διοχέτευση και αποξένωση περιουσιακών στοιχείων δεν είναι καθόλου εύκολη και αν δεν αναγκαστεί ο εναγόμενος να δώσει ο ίδιος λεπτομέρειες λογαριασμών, τρόπου απόκτησης περιουσίας κλπ δεν είναι δυνατόν έστω και αν ο ενάγων κερδίσει την υπόθεση του να επιτευχθεί ουσιαστική δικαιοσύνη στο τέλος της ημέρας. Τα στοιχεία που καλείται ο εναγόμενος να αποκαλύψει είναι στα πλαίσια βοήθειας που οφείλει να δώσει προς τη δικαιοσύνη ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια, έστω και δυνατόν να θεωρηθεί ιδιαίτερα δυσχερές να το πράξει» Η απόφαση αυτή υιοθετήθηκε από το Δικαστήριο και στην απόφαση Gοrsoan Limited κ.α. ν. Janna Bullock κ.α., Aρ. Αγωγής: 3573/2012, ημερ. 6/3/2013 της κ. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδους, Π.Ε.Δ. (ανωτέρω) όπου το Δικαστήριο επιτρέποντας την έκδοση του παρεπομένου διατάγματος αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων ανέφερε τα εξής: «H φύση της υπόθεσης όπου, σύμφωνα με τη μαρτυρία, έχουν διακινηθεί περιουσιακά στοιχεία σε διάφορες δικαιοδοσίες και εμπλεκονται διάφορα πρόσωπα και νομικές οντότητες που εδρεύουν σε διαφορετικές χώρες καθιστούν αναγκαία την έκδοση διατάγματος ως το αιτητικό

(2)έτσι ώστε το διάταγμα παγοποίησης περιουσίας να καταστεί αποτελεσματικό και να επιτευχθεί ουσιαστική δικαιοσύνη, έστω και αν δυνατό να θεωρηθεί δυσχερές για τους καθ΄ ων η αίτηση.» Συνεπώς, θεωρείται αναγκαία και απαραίτητη η έκδοση από το Δικαστήριο του Διατάγματος Αποκάλυψης Περιουσιακών Στοιχείων εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση (Αιτητικό 9 στην Αίτηση). Θεωρώ επίσης ότι πρέπει να οριστικοποιηθούν τα προσωρινά διατάγματα που αφορούν τα εκδοθέντα πληρεξούσια από την Solover Holdings Ltd και την Rebelford Holdings Ltd. Η ύπαρξη τους ως συντηρητικό μέτρο είναι αναγκαία και υποβοηθητική για να διαφυλαχθεί η αποξένωση περιουσιακών στοιχείων των Ουκρανικών θυγατρικών εταιρειών με εικονικές συναλλαγές που ήδη άρχισε να πραγματοποιείται με την παραδοχή των καθ' ων η αίτηση για δήθεν διαφύλαξη της περιουσίας με την αποξένωση της από το Agroholding Group. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διορίζει ενδιάμεσο παραλήπτη και/ή διευθυντή (interim receiver and manager) όπως έγινε στην παρούσα υπόθεση για περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η αίτηση 1 κυπριακής εταιρείας που αφορούν τον Όμιλο Αgricultural πηγάζει από το άρθρο 32

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60σύμφωνα με το οποίο: «Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov.» Στην Starport Nominees Ltd κ.α. (Αρ.2)

(2010)1 Α.Α.Δ.1370 το Ανώτατο Δικαστήριο παρατηρεί: «όσον αφορά το Αρθρο 32

(1)του Νόμου 14/60, ναι μεν μπορεί να είναι ασύνηθες και σπανιότατο ή να μην έχει εκδοθεί προηγουμένως τέτοιο διάταγμα, αλλά είναι σαφές ότι το άρθρο δίνει δικαίωμα για διορισμό παραλήπτη, σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο το κρίνει δίκαιο και πρόσφορο, ακόμη και αν δεν αξιούται ή χορηγείται μετ' αυτού αποζημίωση ή άλλη θεραπεία.» Η αναγκαιότητα έκδοσης διατάγματος διορισμού ενδιάμεσου παραλήπτη είναι μάλλον επιβεβλημένη ως ενδιάμεση θεραπεία στις περιπτώσεις όπου για παράδειγμα ένα διάταγμα παγοποίησης κρίνεται ανεπαρκές να προσφέρει την προστασία των περιουσιακών στοιχείων τα οποία πρέπει να διατηρηθούν μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Και στην παρούσα διαδικασία ήδη υπάρχει παραδοχή των Καθ' ων η αίτηση ότι αποξένωσαν περιουσιακά στοιχεία της καθ' ης η αίτηση 4 εταιρείας. Στο σύγγραμμα Commercial Injunctions Steven Gee, 5th edition, σελ.462, παρ.16.008 αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς το ποια θεραπεία θα πρέπει να αποδώσει το Δικαστήριο ανάλογα με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Διάταγμα ή διορισμό παραλήπτη ή αμφότερα): «The nature of the remedy is more intrusive, more expensive, and less reversible than the granting of an injunction. The receiver has to be paid. The defendant no longer has control of the assets. Irreparable damage may be done to the business of the defendants through the publicity. The claimant must show that the appointment is appropriate because some other less invasive remedies would be inadequate. If the claimant has contractual or other rights as to how assets may or may not be used (e.g. a negative pledge), then before appointing a receiver the court will consider whether damages or an injunction is a sufficient remedy. ... If

(1)assets are liable to be dissipated or are otherwise in jeopardy and

(2)cannot satisfactorily be preserved by injunction, then it may be appropriate to appoint a receiver. . Other examples of situation calling for the appointment of a receiver are where the defendants are likely to act in disregard of an injunction or have already done so, or where assets need to be managed and if relief were limited to an injunction their value would not be preserved, e.g. a portfolio of share or commodity options, or where the assets need to be exploited in order to realise their true worth, e.g. a patent or a business. The court will not shrink from making an appointment in an appropriate case on an application made without notice, however this is a strong thing to do and will only be done when an injunction may not hold the position satisfactorily and there is imminent peril of substantial irreparable damage if an immediate appointment is not made.» Στην Starport Nominees Ltd κ.α. (Αρ. 2) (ανωτέρω) το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε πως «η εξουσία για το διορισμό παραλήπτη είναι συναφής και συνδεδεμένη με τα διατάγματα παγοποίησης τα λεγόμενα "freezing injunctions" ή ακόμη και υποκατάστατο της, εκεί όπου χρειάζεται ο έλεγχος από ένα τρίτο πρόσωπο προς διατήρηση των περιουσιακών στοιχείων». Στην απόφαση Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε., Αρ. Αίτησης: 627/2014, 10/10/2014 το Δικαστήριο παρέπεμψε στην αγγλική υπόθεση JSC BTA Bank v. Ablyazov (No 3) [2010] EWHC 1779 (Comm) όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "It is true that the appointment of a receiver is a very intrusive remedy. It is also expensive and not easily reversible. These considerations can, however, be ameliorated by an appropriately fortified undertaking in damages. A receivership order will no doubt be completely inappropriate in the ordinary Freezing Order case where assets are constituted by money in bank accounts (in respect of which the relevant bank can be given notice) or by immovable property. The order will therefore only be appropriate in cases where an injunction is insufficient on its own. Such cases are only likely to arise where there is a measurable risk that, if it is not granted, a defendant will act in breach of the Freezing Order or otherwise seek to ensure that his assets will not be available to satisfy any judgment which may in due course be given against him. If, therefore, the method by which a defendant beneficially holds his assets is transparent, a receivership order may well not be necessary. But if it is opaque and there is a reasonable suspicion that such opacity will be used by a defendant to act in breach of a freezing order, it may well be the case that a receivership order is appropriate." Η νομολογία στην οποία με παρέπεμψε ο κ. Τσιρίδης επιτάσσει την οριστικοποίηση των διαταγμάτων διορισμού του παραλήπτη κ. Αβραάμ στην παρούσα περίπτωση όπου κρίνεται ότι το διάταγμα παγοποίησης είναι ανεπαρκές στο να υπάρχει ουσιαστική προστασία επί της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4 εταιρείας λαμβανομένου υπόψη ότι οι Ουκρανικές θυγατρικές εταιρείες του Agroholding Group που ελέγχεται πλήρως από τους Καθ' ων η αίτηση μπορεί να συνεχίσουν να αποξενώνουν περιουσιακά στοιχεία διασκορπώντας τα χωρίς να υφίστανται κυρώσεις. Αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση η εξουσία του Δικαστηρίου να διορίζει παραλήπτη επί περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 4 εταιρεία η οποία δεν είναι Κυπριακή εταιρεία αλλά εταιρεία εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (BVI). Οι Αιτητές εκλαμβάνουν από το γεγονός ότι ένας εκ των δύο Διευθυντών της και ο γραμματέας της είναι Κύπριοι και τυγχάνουν διαχείρισης από την Κυπριακή νομική εταιρεία του δικηγόρου κ. Χριστόδουλου Βασιλειάδη, ότι μπορεί να θεωρηθούν ότι κατοικοεδρεύουν (domiciled) στην Κύπρο. Η αντίθετη θέση εκφράζεται από τους Καθ' ων η αίτηση οι οποίοι ισχυρίζονται ότι «σύμφωνα με το άρθρο 63 του ΕΚ1215/2012 (το οποίο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 60 του προγενέστερου ΕΚ44/2001) "εταιρεία ή άλλο νομικό πρόσωπο έχει την κατοικία της στον τόπο στον οποίο έχει (α) την καταστατική της έδρα, (β) την κεντρική της διοίκηση ή (γ) την κύρια εγκατάσταση της ενώ για τους σκοπούς της Ιρλανδίας, της Κύπρου και του Ηνωμένου Βασιλείου με τον όρο 'καταστατική έδρα' νοείται ο τόπος του registered office ελλείψει δε αυτού νοείται το place of incorporation ελλείψει δε και αυτού ο τόπος δυνάμει της νομοθεσίας του οποίου πραγματοποιήθηκε το formation (ίδρυση) του νομικού προσώπου"». Η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι η Κεντρική Διοίκηση (Central Administration) της Καθ' ης η Αίτηση 4 εναγόμενης δεν ασκείται στην Κύπρο δεν βρίσκει έρεισμα στα Τεκμήρια 54 και 55 (πρακτικά συνελεύσεων μετόχων) που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της Annas Gutsalyuk. Στην παράγραφο 199 της ένορκης δήλωσης της Anna Gutsalyuk φαίνεται ότι η εταιρεία παρόλο που συστήθηκε στο BVI διευθύνεται από την Κυπριακή Δικηγορική Εταιρεία Χριστόδουλος Βασιλειάδης, ουσιαστικά η κεντρική διοίκηση της (Central Administration) ασκείται στην Κύπρο. Οι Καθ΄ων η αίτηση διατείνονται επίσης ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και με τον τρόπο αυτό παραπλάνησαν το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης για έκδοση των διαταγμάτων. Αναφέρονται σε «αυθαίρετη και παραπλανητική» ερμηνεία των όρων της συμφωνίας, διατείνονται ότι παραπλάνησαν το Δικαστήριο όταν αναφέρουν ότι είναι πρόθυμες και έτοιμες (ready and willing) να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη συμφωνία ενώ αντίθετα είναι οι Καθ' ων η αίτηση που δεν συνεργάζονται (παρ.71 ενόρκου δηλώσεως Annas Gutsalyuk). Περαιτέρω δεν αποκάλυψαν ότι στις 26.1.15 η Delta Bank καταχώρησε πέντε αγωγές για συνολικό ποσό 49.190.330.09 δολάρια ΗΠΑ εναντίον της εταιρείας Rinve Plant Eurosed Ltd που αποτελεί εταιρεία του Agroholding group ενώ στην παρ.171 της ένορκης δήλωσης της Annas Gutsalyuk αναφέρεται ότι ούτε η Τράπεζα (Delta bank) ούτε κάποια άλλη εταιρεία που ανήκει στο NL Group (του κ. Iagun) έχει κάμει οποιαδήποτε διαβήματα και/ή έχει καταχωρήσει απαίτηση εναντίον του Agroholding Group. Τέλος κατά παράβαση της νομικής υποχρέωσης αποκάλυψης που εκτείνεται στο νόμο και νομικές αρχές (βλ. Πολιτική Έφεση αρ.Ε6/2014 Commerzbank Auslandsbanken Holdings A.G. κ.α. ν. Αdeona Holdings Limited ημερ. 27.2.2015 και Αγγλικό Σύγγραμμα Commercial Litigation Pre-Emptive Remedies, 2nd edition by Lain Goldrein, σελ.208 υπό τον τίτλο 'Disclosure of Law'), οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν ότι το Κυπριακό Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει διάταγμα διορισμού εκκαθαριστή σε βάρος της Καθ΄ ης η αίτηση 4 εταιρείας που είναι εταιρεία που συστάθηκε στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, αλλά αντιθέτως στην παράγραφο 207 της ένορκης δήλωσης της Anna Gutsalyuk ισχυρίστηκαν αναληθώς και παραπλανητικά ότι η Καθ' ης η αίτηση 4 εταιρεία παρόλο ότι εγγράφηκε στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους μπορεί να θεωρηθεί ότι κατοικοεδρεύει (domiciled) στην Κύπρο με βάση τα κριτήρια του άρθρου 63 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΚ1215/2012). Οι νομολογιακές αρχές που διέπουν την υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης έχουν τεθεί σε σειρά υποθέσεων. Σχετική είναι η υπόθεση Harvadskiy v. Daventree

(2008)1 A.A.Δ. 801, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Το θέμα της υποχρέωσης αποκάλυψης των γεγονότων εξετάστηκε στην αγγλική υπόθεση Brink's - MAT Ltd v. Elcombe and others ([1988] 3 All E.R. 188) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα:

(1)Ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβαίνει σε πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων.

(2)Τα ουσιώδη στοιχεία είναι εκείνα τα οποία θα πρέπει να γνωρίζει ο Δικαστής τους αυτά καθορίζονται από το Δικαστή και όχι από τους δικηγόρους των διαδίκων.

(3)Η υποχρέωση της αποκάλυψης δεν περιορίζεται στα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με μια εύλογη έρευνα.

(4)Η έκταση της έρευνας που πρέπει να γίνει εξαρτάται από τα περιστατικά της υπόθεσης που περιλαμβάνει τη (

1. i)φύση της υπόθεσης και (
2. ii)το επιζητούμενο διάταγμα και τα επακόλουθα της έκδοσης του για τον εναγόμενο.

(5)Το Δικαστήριο που διαπιστώνει τη μη αποκάλυψη θα πρέπει να αποστερήσει από τον αιτητή οποιοδήποτε πλεονέκτημα που έχει αποκομίσει.

(6)Η μη αποκάλυψη που οφείλεται σε αθώα συμπεριφορά ή σε μη ορθή εκτίμηση της σχετικότητας της είναι μια σημαντική πτυχή, αλλά όχι αποφασιστική στην εξέταση της μη αποκάλυψης και

(7)Κάθε παράλειψη δεν εξυπακούει την άμεση ακύρωση του διατάγματος.» Σχετική είναι επίσης και η γνωστή υπόθεση Μ & C.H. Mitsingas v. Timberland

(1997)1 A.A.Δ. 1791 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος την έκδοση προσωρινού διατάγματος να αποκαλύψει γεγονότα για τα οποία δεν έχει άμεση γνώση. Ούτε είναι υποχρέωσή του να προβάλλει αντεκδικήσεις, εκ μέρους τρίτων προς τα δικαιώματά του, τις οποίες αμφισβητεί. Το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Ότι πρέπει να αποκαλυφθεί, σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματός του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» Στην παρούσα περίπτωση θα συμφωνήσω με τους αιτητές ότι αυτοί όχι μόνο αποκάλυψαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που απαρτίζουν την παρούσα υπόθεση αλλά προέβησαν σε αποκάλυψη προς το δικαστήριο των παραπόνων των Καθ' ων η Αίτηση εναντίων των Αιτητών στις παραγράφους 158 - 166 της Ε.Δ. Αίτησης. Τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό δεν αποκαλύφθηκαν ως μη ουσιώδη δεν θα μπορούσαν αν αποκαλύπτονταν να διαφοροποιούσαν την απόφαση του Δικαστηρίου ως προς την έκδοση ή την οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Πρέπει συνεπώς να απορριφθεί ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση πως οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού προσπαθώντας να πείσουν το Δικαστήριο αναφέρουν πως αυτό το οποίο απέκρυψαν είναι πως οι Αιτητές είναι αυτοί που δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους με βάση τις Συμφωνίες και δεν ολοκλήρωσαν την αναδιάρθρωση κάτι το οποίο δεν αποτελεί απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος αλλά είναι απλά ένας ισχυρισμός από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση ο οποίος δεν ενδείκνυται να εξεταστεί στο πρόωρο αυτό στάδιο. Διαμαρτύρονται επίσης οι Αιτητές ότι δεν υπήρχε το κατεπείγον στην έκδοση μονομερώς των διαταγμάτων. Βάσει του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας, Κεφ.6, παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα μονομερώς όταν αποδειχθεί το κατεπείγον του ζητήματος, το οποίο αποτελεί δικαιοδοτική όρο για την παροχή της θεραπείας μονομερώς (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου

(1998)1 Α.Α.Δ.598). Όπως διαπίστωσε ο Κωνσταντινίδης Δ. σε δύο αποφάσεις του (βλ. In Re Stavros Hotel Appartments Ltd

(1994)1 Α.Α.Δ.836 και In Re B.P. Cyprus Ltd

(1996)1 (B) A.Α.Δ.861), «το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ.6». Σε περίπτωση δε που φανεί ότι ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος, το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση. Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developments Ltd

(2011)1 A.A.Δ.1377 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε σχετικά τα εξής: «.είναι πρόδηλο ότι το Δικαστήριο που εκδίδει ex parte το διάταγμα δύναται από μόνο του να επανεξετάσει μετά από την καταχώρηση της σχετικής ένστασης και το ζήτημα του χρόνου ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της όλης δικαιοδοσίας του, να επικυρώσει ή να ακυρώσει το διάταγμα υπό το φως της ολότητας των γεγονότων.» Ένας αιτητής οφείλει να καταδείξει στο Δικαστήριο κατά την μονομερή εξέταση του αιτήματος του, το κατεπείγον του ζητήματος έτσι που να δικαιολογείται η παράκαμψη γνωστοποίησης του στον αντίδικο. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Χ"Βασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ.203: «.Μόνο όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν αδύνατη τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο, μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέκβαση από τα θέσμια της δικαίας δίκης και να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουσεί η άλλη πλευρά.» Η πρόσβαση των Αιτητών στα περιουσιακά στοιχεία της Agroholding Group και/ή των οικονομικών βιβλίων της αποκόπηκε από τους Καθ' ων η αίτηση την άνοιξη του 2014 και η αποστολή εκθέσεων για τις δραστηριότητες του Agroholding Group σταμάτησε προς τους Αιτητές από τον Ιούνιο του 2014 η δε ηλεκτρονική πρόσβαση των Αιτητών στο λογιστικό σύστημα των Ουκρανικών θυγατρικών εταιρειών του Agroholding Group αποκόπηκε τον Αύγουστο - Σεπτέμβρη του 2014 (παρ.107 και 109 Annas Gutsalyuk). Παρά ταύτα όπως ισχυρίζονται οι Αιτητές προσέφυγαν στο Δικαστήριο ένα χρόνο αργότερα τον Μάιο του 2015 επιδιώκοντας θεραπείες με την έκδοση μονομερώς των διαταγμάτων παγοποίησης. Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση των Καθ' ων η αίτηση. Ο χρόνος που διέρρευσε θεωρώ ότι ήταν αναγκαίος για συλλογή πληροφοριών (όσον αφορά τις ισχυριζόμενες αδικοπραγίες) από τους Αιτητές σε μια εντελώς από πλευράς συλλογής πληροφοριών δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση στην οποία θα έπρεπε να ετοιμάσουν τις αξιώσεις τους για την διαιτησία προτού επιχειρήσουν την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων (βλέπε παρ. 214 - 228 της ένορκης δήλωσης της Annas Gutsalyuk). Ως εκ των ανωτέρω τα διατάγματα οριστικοποιούνται και καθίστανται απόλυτα και εκδίδεται επίσης διατάγμα αποκάλυψης ως το Αιτητικό 9 της Αίτησης. Τα έξοδα είναι εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΠ, ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινά διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο