EMPORIKI BANK - CYPRUS LIMITED ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΝΙΗΛ κ.α., Αγωγή Αρ. 5775/10, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A56 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 5775/10 Μεταξύ: EMPORIKI BANK - CYPRUS LIMITED, εκ Λευκωσίας Εναγόντων -και- 1. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΝΙΗΛ, εκ Λεμεσού (Α.Δ.Τ.721980) 2. ΘΕΟΔΩΡΑ ΠΕΤΡΟΥ, εκ Λεμεσού (Α.Δ.Τ.806884) Εναγομένων ---------------------------------------- Αίτηση ημερ. 15.9.2016 Ημερομηνία: 31.1.2017 Για ενάγοντες-αιτητές: κα Οικονόμου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Για εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση: κα Α. Ιωάννου για κ. Μ. Ιωάννου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Αίτηση ημερ. 15.9.2016 οι ενάγοντες-αιτητές αιτούνται: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διαγράψει και/ή να απορρίπτει και/ή παραμερίζει και/ή ακυρώνει την υπό τον ως άνω με αριθμό και τίτλο Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των εναγομένων 1 και 2 ημερ. 5.9.2016 λόγω μη συμμόρφωσης με το Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερ. 15.3.2016 και/ή 16.3.2016 λόγω προσθηκών στην Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των εναγομένων 1 και 2 χωρίς προηγούμενα, στα πλαίσια του προαναφερθέντος διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 15.3.2016, να έχει δοθεί στους εναγόμενους 1 και 2 άδεια από το Σεβαστό Δικαστήριο για τις εν λόγω προσθήκες/τροποποιήσεις στην υφιστάμενη Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή τους. Β. Διαζευκτικά οι ενάγοντες αιτούνται την διαγραφή των προστιθέμενων γεγονότων και ισχυρισμών στις παραγράφους 1(γ)(Ι)-(vj), 4(α), (β), 11, 14(α), 16, 28 της τροποποιημένης Υπεράσπισης και στις παραγράφους 34(Α) και (Β) της τροποποιημένης Ανταπαίτησης των εναγομένων 1 και 2, για τα οποία δεν είχε εξασφαλιστεί σχετικό διάταγμα και/ή εκφεύγουν του περιεχομένου του διατάγματος του Δικαστηρίου. Γ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις Δ. Έξοδα.» Νομική βάση της Αίτησης σύμφωνα με το τι εμφαίνεται στο σώμα αυτής αποτελούν η Δ.19 θ.14 και 26, Δ.25 θ.1-6, Δ.27 και Δ.48, θ.1, 2 και 3, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των αρχών που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια αυτού, από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου καθώς και επί των γενικών αρχών δικαίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας Αγνής Λιβέρα, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες-αιτητές η οποία διατείνεται στις παραγράφους 5 και 6 αυτής ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν είχαν συμμορφωθεί με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 15.3.2016 και/ή 16.3.2016 λόγω προσθηκών που συμπεριέλαβαν στην τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους μετά τις τροποποιήσεις της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων. Τις παραθέτω αυτούσιες: «5. Κατά την καταχώρηση της Τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των εναγομένων 1 και 2, οι δικηγόροι των εναγομένων προέβηκαν στην προσθήκη προδικαστικών ενστάσεων, γεγονότων, ισχυρισμών και αξιώσεων που δεν είχαν συμπεριληφθεί στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους χωρίς προηγουμένως να έχουν καταχωρήσει αίτηση για να εξασφαλίσουν την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου για την προτεινόμενη τροποποίηση, προσθήκη προδικαστικών ενστάσεων, γεγονότων, ισχυρισμών και αξιώσεων στη τροποποιημένη της Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους. 6. Συνεπώς, ισχυρίζομαι και λέγω ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν έχουν συμμορφωθεί με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 15.3.2016 και/ή 16.3.2016 και έχουν προβεί στην προσθήκη ισχυρισμών, γεγονότων αλλά και αξιώσεων στις παραγράφους 1(γ), (
- i)- (v), 4 (α), (β), 11, 14(ο), 16, 28 της τροποποιημένης Υπεράσπισης και στις παραγράφους 34(Α) και (Β) της τροποποιημένης Ανταπαίτησης, κάτι το οποίο δεν δικαιολογείται με το διάταγμα τροποποίησης που εξασφάλισαν οι ενάγοντες καθ' ότι σ' αυτό γινόταν αναφορά μόνο στην παράγραφο Α και Β της αίτησης τους ημερ. 11.9.2015 και όχι στην προσθήκη και/ή διαφοροποίηση οιονδήποτε γεγονότων τα οποία θα δικαιολογούσαν την προσθήκη των εν λόγω παραγράφων της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των εναγομένων 1 και 2 άλλων γεγονότων και ισχυρισμών, που δεν περιέχονταν στην αρχική/πρώτη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους ημερ. 8.4.2011.» Στο πιο πάνω αίτημα των εναγόντων-αιτητών καταχωρήθηκε στις 13.10.2016 ένσταση εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2-καθ' ων η αίτηση με τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «α. Η ένορκος δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση γίνεται από δικηγόρο. β. Η ενόρκως δηλούσα δικηγόρος δεν διευκρινίζει κατά πόσο είναι δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση για τους Ενάγοντες αιτητές. γ. Η ενόρκως δηλούσα δικηγόρος δεν αποκαλύπτει τις πηγές της πληροφόρησης της. δ. Η Δ.19 Θ. 14 στην οποία βασίζεται το αίτημα αναφέρεται σε νέα βάση απαίτησης ενώ δεν τίθεται τέτοιο θέμα στην αίτηση. ε. Η Δ.19 Θ. 26 αναφέρεται σε μη αναγκαία και σκανδαλώδη δικόγραφα που τείνουν να προκαταβάλουν περιπλέξουν ή καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της αγωγής ενώ δεν τίθενται τέτοια θέματα στην αίτηση. ζ. Η Δ.25 Θ. 1-6 αναφέρεται σε τροποποίηση ενώ το αίτημα στην παρούσα αίτηση αφορά διαγραφή δικογράφου. η. Η Δ.27 αφορά έγερση στο δικόγραφο νομικού σημείου που απόφαση εις τούτο θα μπορούσε να κρίνει όλη την αγωγή ενώ τέτοιο θέμα δεν τίθεται στην αίτηση. θ. Οι οποιεσδήποτε αναφορές στην τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπάντηση των Εναγομένων 1 και 2 και ειδικότερα οι αναφορές των παραγράφων 1(γ) (ί) - (ν), 4 (α) (β), 11, 14 (ο), 16, 28 της τροποποιημένης υπεράσπισης και στις παραγράφους 34 (Α) και (Β) της τροποποιημένης ανταπάντησης έχουν σχέση στα σημεία που τροποποιήθηκε η έκθεση απαίτησης δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 15.03.2016 και οι οποιεσδήποτε αναφορές στην τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση η οποία κατεχωρήθη την 05.09.2016 επηρεάζονται από την τροποποίηση που προηγήθηκε και είναι σχετικές με την τροποποίηση που προηγήθηκε. ι. Οι αναφορές στην τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση ήτο αναγκαίες στα σημεία που τροποποιήθηκε η έκθεση απαίτησης άλλως πως οι Ενάγοντες αιτητές θα έθεταν θέμα στην ακροαματική διαδικασία ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 Καθ' ων η Αίτηση δεν θα μπορούσαν να προσφέρουν μαρτυρία κατά τρόπο ώστε θα περιπλέκοντο τα πράγματα και θα προκαλείτο εις τούτους ανεπανόρθωτη ζημία αφού θα στερείτο εις τούτους το συνταγματικό τους δικαίωμα να υπερασπισθούν εις την υπόθεση. κ. Η ένορκος δήλωση της δικηγόρου Αγνής Λιβέρα που υποστηρίζει το αίτημα δεν περιέχει τόσα και τέτοια γεγονότα τα οποία να δικαιολογούν τα αιτούμενα διατάγματα. λ. Η αναφορά στο Α της αίτησης ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν συμμορφώθηκαν με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 15.03.2016 και/ή 16.03.2016 είναι ανυπόστατος αφού ουδέποτε εξεδόθη εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 Καθ' ων η Αίτηση τέτοιο διάταγμα. μ. Το διαζευκτικό αίτημα των Αιτητών ή το Α ή το Β όπως τίθεται στην αίτηση των είναι ανυπόστατο αφού οι Αιτητές δεν ξεκαθαρίζουν τι θέλουν διαγραφή ολόκληρης της υπεράσπισης και ανταπαίτησης ή μέρος αυτής. ν. Η ένορκος δήλωσης της Αγνής Λιβέρα ενώ αναφέρει ότι η ενόρκως δηλούσα υπέγραψε ενώπιον του Δικαστηρίου Λευκωσίας τούτη φέρει σφραγίδα του Δικαστηρίου Λεμεσού.» Ο Γεώργιος Δανιήλ με ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση επεξηγεί τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Το πρώτο θέμα που θεωρώ ότι πρέπει να τύχει διευκρίνισης είναι το διττό αίτημα που οι ενάγοντες-αιτητές εγείρουν αίτημα διαγραφής του δικογράφου (Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3) και/ή αίτημα διαγραφής νέων γεγονότων και ισχυρισμών για τα οποία δεν έχουν εξασφαλίσει άδεια του Δικαστηρίου (Δ.19 θ.14). Η διαγραφή δικογράφου ή μέρους αυτού επιτυγχάνεται με δύο τρόπους για διαφορετικούς λόγους διά της επίκλησης της Δ.19 και/ή της Δ.27 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών. Παραθέτω τη Δ.19 θ.14 και 16 και τη Δ.27 θ.3: «O.19 r.14 No pleading shall except by way of amendment where leave to ament has been granted, raise any new ground of claim or contain any allegation of fact inconsistent with the previous pleadings of the party pleading the same. r.26 The court or a judge may at any stage of the proceedings order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action. O.27 r.3 The court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the court may order the action to be stayed or dismissed or judgment to be entered accordingly as may be just.» Η επίκληση της Δ.19 και της Δ.27 στη νομική βάση της αίτησης από τον αιτητή είναι για να καταδειχθεί ότι το Δικαστήριο υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να διαγράψει δικόγραφα ή μέρος αυτών. Η Δ.19 θ.26 επιτρέπει την διαγραφή ή τροποποίηση οποιουδήποτε ζητήματος σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Η σύνταξη τους διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες που ενσωματώνονται στη Δ.19 και διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Σύμφωνα με τη Δ.19 θ.14 κανένα δικόγραφο εκτός κατόπιν αδείας τροποποίησης δεν πρέπει να εγείρει νέα βάση απαίτησης ή να περιέχει οποιοδήποτε ισχυρισμό γεγονότος μη σύμφωνο με τα προηγούμενα δικόγραφα του διαδίκου που καταχωρεί το δικόγραφο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς είναι αναμφίβολα δραστική και θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων αντίθετων με τους κανόνες που έθεσε η Δ.19 θ.4. Κύριος σκοπός της Δ.19 Θ.26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων. Κατά την εξέταση της αίτησης για διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 Θ.26 δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, Θ.3. Γενικά κρίνονται ως σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα τα θέματα εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα και προσβλητικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς. Αν όμως είναι σχετικά δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος εκτός και εάν είναι εμφανώς άσχετος (The Annual Practice, 1953, σελ. 366, 367, Rossage v. Rossage and Others
(1960)1 All E.R. 600, Butters Gas & Oil Co. V. Hammer
(1975)2 W.L.R. 425, 439). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στην πρόσφατη υπόθεση Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά, ECLI:CY:AD:2016:A164, Π.Ε. 191/2015, ημερ. 23.3.2016. Στην υπόθεση αυτή τονίστηκε επιπρόσθετα ότι ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο που είναι το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίνεται για τη διαγραφή. Περαιτέρω υπενθυμίζεται ο γενικός κανόνας της δικογραφίας ότι δεν πρέπει να προκαλείται αμηχανία στον Εναγόμενο. (βλ. Davy v. Garret,
(1878)7 Ch. D. 486). Γι' αυτό το κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα που δίνουν στον αντίδικο την αναγκαία πληροφόρηση για το τι θα αντιμετωπίσει κατά την δίκη. Στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)L.R. 8 Ch. 499, 503 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο ένα θέμα θεωρείται σκανδαλώδες κρίνεται από το αν είναι θέμα για το οποίο θα γινόταν αποδεκτή μαρτυρία για να καταδειχθεί η αλήθεια των ισχυρισμών που είναι σκανδαλώδεις σε σχέση με την αιτούμενη θεραπεία. Στην υπόθεση Millington v. Loring
(1880)6 Q.B.D. 196 αναφέρθηκε ότι μόνο το γεγονός ότι ένα θέμα αποκαλύπτει ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν θεωρείται σκανδαλώδες εν τη εννοία του Δικαστικού Κανονισμού αν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Αναφορικά με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ενοχλητικό ("embarrassing") το οποίο προκαλεί σύγχυση, σχετική είναι η υπόθεση Mayor of London v. Horner
(1914), 111 L.T. 512, C.A. Αναφέρθηκε ότι ισχυρισμοί θεωρούνται «ενοχλητικοί» αν είναι τόσο άσχετοι ώστε αν παραμείνουν θα προκαλέσουν αχρείαστα έξοδα και θα επηρεάσουν την δίκη εφόσον θέτουν τους διαδίκους σε μια διαφορά εκτός των επίδικων θεμάτων. Η αίτηση βασίζεται περαιτέρω στις πρόνοιες της Δ.27 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, χωρίς πάλι ειδική αναφορά στο θ.8, που προνοεί για διαγραφή δικογράφου. Η Δ.27 θ.8, που προνοεί τα εξής, αντιστοιχεί με την παλιά Αγγλική Διαταγή 25 θ.4: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just» Από το κείμενο της πιο πάνω διαταγής προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία, υπό κάποιες προϋποθέσεις, διαγραφής δικογράφου και σε τέτοια περίπτωση να αναστείλει ή να απορρίψει αγωγή ή να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση την οποία θεωρεί δίκαιη. Βασική προϋπόθεση για μια τέτοια απόφαση του Δικαστηρίου είναι να μην αποκαλύπτεται μέσα από το δικόγραφο εύλογη αιτία αγωγής ή απάντησης ή το δικόγραφο να είναι επιπόλαιο, κακόβουλο ή ενοχλητικό (frivolous or vexatious). Το καταχωρηθέν δικόγραφο (Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση) δεν μπορεί να διαγραφεί δυνάμει της Δ.19 θ. 26 και/ή η Δ.27 θ. 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και Θεσμών. Μπορεί να διαγραφεί μέρος μόνο αν δεν συνάδει με ότι προβλέπει η Δ.19 θ.14. Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τη διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Drummond - Jackson v. British Medical Association and others
(1970)1 All E.R. 1094, In Re Pelmako Development Ltd v. In Re The Companies Law, Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, Cyprus Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Αφού έχω παραθέσει τη νομική πτυχή της Αίτησης επανέρχομαι να εξετάσω τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώριση της. Με την τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης οι ενάγοντες συμπεριέλαβαν στην τροποποιηθείσα έκθεση απαίτησης τους την απορρόφηση-συγχώνευση της ενάγουσας Emporiki Bank-Cyprus Ltd από την Alpha Bank Cyprus Ltd την πρόσθετη βάση αγωγής του αθέμιτου πλουτισμού των εναγομένων (money had and received) και την προσθήκη με την μορφή επιδιωκόμενων θεραπειών για έκδοση τεσσάρων επιπλέον διαταγμάτων τα οποία προκύπτουν από τα ήδη δικογραφημένα έγγραφα υποθήκης. Κατά συνέπεια οι εναγόμενοι μπορούσαν να προβάλουν στο τροποποιημένο δικόγραφο τους (Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση) ισχυρισμούς οι οποίοι προκύπτουν άμεσα και είναι αναγκαίοι και/ή σχετίζονται με τις τροποποιήσεις της Έκθεσης Απαίτησης. Κατ' αρχήν να λεχθεί ότι οι ενστάσεις όσον αφορά την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και γίνεται από δικηγόρο δεν βρίσκει έρεισμα στην Νομολογία. Η ενόρκως δηλούσα δεν χρειάζεται καν να αποκαλύψει την πηγή της πληροφόρησης της για ένα αμιγώς νομικό θέμα που καταδεικνύεται από απλή ανάγνωση των δικογράφων και των προσθηκών που ετέθησαν από τους εναγόμενους και δεν αφορούν τις τροποποιήσεις που οι ενάγοντες επέφεραν στην έκθεση απαίτησης τους. Οι εναγόμενοι στην παράγραφο 1(γ)(
- i)- (
- v)προβάλλουν ισχυρισμό ότι η σύμβαση δανείου είναι άκυρη εξ υπαρχής, ισχυρισμός ο οποίος δεν συμπεριλαμβανόταν στο αρχικό τους δικόγραφο, αλλά και ισχυρισμούς περί της συναλλαγματικής ισοτιμίας του δανείου σε Γεν Ιαπωνίας, του συναλλαγματικού και επιτοκιακού κινδύνου που προκύπτει από την εν λόγω σύμβαση και ισχυρισμούς ότι η Τράπεζα δεν ενημέρωσε τους εναγόμενους για τους εν λόγω κινδύνους καθώς επίσης και ισχυρισμό ότι οι όροι της σύμβασης είναι αόριστοι, ασαφείς και καταχρηστικοί. Με την παράγραφο 11 της καταχωρηθείσης τροποποιημένης Υπεράσπισης τους οι εναγόμενοι αρνούνται ότι υποθήκευσαν το επίδικο ακίνητο που αναφέρεται σ' αυτή στους ενάγοντες. Η παράγραφος 4 της αρχικής Έκθεσης Απαίτησης όμως δεν έχει τροποποιηθεί. Στην αρχική Υπεράσπιση, (παράγραφος 11) ο εναγόμενος 1 ρητά «παραδέχεται ότι υποθήκευσε το ακίνητο του», ενώ στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του, στην παράγραφο 11 ρητά «αρνείται ότι υποθήκευσε το ακίνητο του». Στην παράγραφο 14(ο) της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης η εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι «απαλλάγηκε από την δοθείσα εγγύηση δια τον λόγο ότι υπέγραψε ως εγγυήτρια αφού έλαβε υπόψη της την προσωπική σχέση που είχε ο Εναγόμενος 1 με την Emporiki Bank - Cyprus Limited και το πληρεξούσιο έγγραφο που υπέγραψε την 05.11.2007 προς την Emporiki Bank - Cyprus Limited και αν γνώριζε ότι ο Εναγόμενος είχε συνάψει δανειακή σύμβαση με την Alpha Bank Cyprus Ltd ουδέποτε θα υπέγραφε τέτοια εγγύηση.» Τέτοιος ισχυρισμός δεν προβάλλεται στην αρχική Υπεράσπιση. Επιπλέον με την παράγραφο 16 στην τροποποιημένη Υπεράσπιση ο εναγόμενος 1 αρνείται τις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης ενώ με το αρχικό δικόγραφο του ο εναγόμενος 1 στην παράγραφο 16 της αρχικής του Υπεράσπισης παραδέχεται τις παραγράφους 7 και 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Οι εν λόγω παράγραφοι 7 και 8 ουδόλως έχουν τροποποιηθεί με την τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης. Στην παράγραφο 28 της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους οι Εναγόμενοι 1 και 2, επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς της αρχικής παραγράφου 28 και προσθέτουν στο τέλος αυτής τον ισχυρισμό ότι ουδέποτε ο εναγόμενος 1 υποθήκευσε ακίνητα του προς όφελος των εναγόντων («..και εν πάση περιπτώσει είναι η θέση των εναγομένων ότι καμία υποθήκη δεν έβαλε προς τους ενάγοντες») Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω τροποποιήσεων που αφορούν την σύμβαση δανείου ως αιτία αγωγής η οποία δεν τροποποιήθηκε με την τροποποίηση που έγινε στην Έκθεση Απαίτησης οι εναγόμενοι εφόσον τροποποίησαν την αρχική Υπεράσπιση τους ήταν αναγκασμένοι να τροποποιήσουν τις θεραπείες που επιδιώκουν με την Ανταπαίτηση τους δια της προσθήκης των παραγράφων 34(Α) και (Β) με τις οποίες αξιώνουν διατάγματα ακύρωσης της δανειακής σύμβασης, κάτι το οποίο δεν επεδίωκαν με την καταχωρηθείσα αρχικά Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους. Καμιά από τις πιο πάνω τροποποιήσεις δεν προκύπτει άμεσα και/ή είναι αναγκαία και/ή σχετίζεται με τις τροποποιήσεις που έγιναν εκ μέρους των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης και οι οποίες δεν αφορούν τη δανειακή σύμβαση. Κατά συνέπεια οι εναγόμενοι δεν θα μπορούσαν χωρίς προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να συμπεριλάβουν την τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους οποιαδήποτε τροποποίηση η οποία δεν είναι άμεσα συνυφασμένη και σχετική με την τροποποίηση που επετεύχθη με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 15.3.16 ή 16.3.2016 όσον αφορά την Έκθεση Απαίτησης. Η τροποποίηση των εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης δεν αφορούσε τη δανειακή σύμβαση και/ή τους όρους αυτής παρά μόνο την αλλαγή του τίτλου της Αγωγής μετά την απορρόφηση/συγχώνευση των εναγόντων με την Alpha Bank Cyprus Ltd, την προσθήκη και νέας βάσης αγωγής και την επιδίωξη έκδοσης διαταγμάτων εκποίησης των υποθηκών. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση μεταξύ Δημοτικού Συμβουλίου Έγκωμης κ.α. ν. Ιωακείμ Λοίζου κ.α.
(1999)3 Α.Α.Δ. 596, όπου λέχθηκαν τα εξής: «.Η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Η ανοχή αυτού του είδους παρεκτροπής θα αποτελούσε σοβαρό ανασχετικό παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης.» Επιπλέον με βάση την υπόθεση Squire v. Squire
(1972)1 All E.R. 891, δεν επιτρέπονται τροποποιήσεις που δεν σχετίζονται με ισχυρισμούς οι οποίοι επηρεάστηκαν από την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, παρά μόνο τροποποιήσεις που είναι επακόλουθο των τροποποιήσεων της Έκθεσης Απαίτησης επιτρέπονται από το Δικαστήριο. Η αίτηση επιτυγχάνει, ως προς το αιτητικό Β από την καταχωρηθείσα τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των εναγομένων διαγράφονται οι παραγράφοι 1(γ)(i) - (v), 4(α) και (β), 11, 14(ο), 16, η προσθήκη στην παράγραφο 28 και οι παράγραφοι 34(Α) και (Β) που αφορούν την ανταπαίτηση. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων-αιτητών και σε βάρος των εναγομένων καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΧΠ, ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση διαγραφής δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο