← Κύπρος

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ν. ΔΟΞΑ ΠΑΜΠΑΚΑ, Αρ. Αγωγής: 4629/10, 31/1/2017

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ν. ΔΟΞΑ ΠΑΜΠΑΚΑ, Αρ. Αγωγής: 4629/10, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A57 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 4629/10 Μεταξύ: ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Ενάγοντα Και ΔΟΞΑ ΠΑΜΠΑΚΑ Εναγόμενη Ημερομηνία: 31η Ιανουαρίου 2017 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα. Αριστείδου για Γιαννάκης Θωμά & Συνεργάτες Για την εναγομένη: κος. Νικολάιδης για Ν.Ε. Νεοκλέους ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων με ειδικώς οπισθογραφημένο ένταλμα αξιώνει από την εναγομένη ποσό ύψους €30.160,23σ πλέον τόκο προς 8% επί του ποσού των €18.029,16σ από 1/1/1998 και τόκο προς 8% επί του ποσού των €12.131,07σ από 01/08/2001 και μέχρι πλήρους εξόφλησης, πλέον έξοδα και ΦΠΑ. Η Έκθεση απαίτησης και οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα: Ο Ενάγων αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο εργαζόταν ως ξυλουργός και ασχολείτο με την εκτέλεση ξυλουργικών, μεταλλικών και/ή άλλων εργασιών και κατασκευών. Η εναγόμενη είναι κάτοικος Λεμεσού και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πεθερά του Ενάγοντα ενώ κατά τον ίδιο χρόνο ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της κατοικίας στην οδό Βουλιαγμένης 14 στην Λεμεσό. Σύμφωνα με τις θέσεις του ενάγοντα η αξίωση του προκύπτει από το κάτωθι ιστορικό: - Κατά ή περί το έτος 1997 συμφώνησε προφορικά με την εναγόμενη όπως εκτελέσει δια λογαριασμό της διάφορες ξυλουργικές, μεταλλικές εργασίες και/ή άλλες και κατασκευές στον πρώτο όροφο της κατοικίας της εναγομένης έναντι συμφωνηθείσας και/ή εύλογης αμοιβής. - Κατόπιν των οδηγιών της εναγομένης ο ενάγων ισχυρίζεται ότι εκτέλεσε εργασίες τις οποίες αναλύει στο δικόγραφο του συνολικής αξίας €18.029,16σ κατά ή περί τον Δεκέμβριο του

  1. - Περαιτέρω περί το έτος 2001 είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων όπως ο ενάγων κατασκευάσει ένα ξύλινο λυόμενο διαμέρισμα εμβαδού 24 τ.μ. πάνω από τον πρώτο όροφο της κατοικίας της εναγομένης. Το διαμέρισμα αυτό κατασκευάσθηκε με ξύλα, γυψοσανίδα και κεραμίδια σε συμφωνηθείσα τιμή ύψους €12.131,07σ. - Το ποσό της αμοιβής του ενάγοντας κατά τον ισχυρισμό του ήταν όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ότι θα ήταν καταβλητέο άμεσα και ότι οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο θα έφερε τόκο προς 8% ετησίως μέχρι την τελική εξόφληση του. - Το λυόμενο ξύλινο διαμέρισμα ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε στην εναγόμενη περί το τέλος Ιουλίου του
  2. - Η εναγόμενη παράλαβε το σύνολο των εργασιών οι οποίες ήταν της αρεσκείας της. - Ο Ενάγων κάλεσε επανειλημμένα την εναγόμενη να του ξοφλήσει τα αναφερόμενα ποσά αλλά ενώ αυτή ουδέποτε αρνήθηκε ότι τα οφείλει με διάφορες προφάσεις παραλείπει και δεν καταβάλει οιοδήποτε ποσό έναντι των οφειλών της. Η Υπεράσπιση και οι ισχυρισμοί της εναγομένης: Η εναγόμενη μέσα από το δικόγραφο της θέτει μια εντελώς διαφορετικής εκδοχή γεγονότων από αυτήν του ενάγοντα την οποία και στα ουσιώδη μέρη της αρνείται πλήρως. Η εναγόμενη καταρχήν να αναφέρω ότι παραδέχεται την ιδιότητα του ενάγοντα κατά τον ουσιώδη χρόνο αλλά και την ιδιότητα της ίδιας ως κατά τον χρόνο αυτό πεθεράς του και ιδιοκτήτριας του ακινήτου που αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης. Σε σχέση με την δική της εκδοχή όσον αφορά τα γεγονότα αναφέρει τα εξής: - Ουδέποτε συμβλήθηκε και/ή συμφώνησε προφορικά με τον ενάγοντα και/ή δια μέσω αντιπροσώπου είτε προφορικά είτε γραπτά για να εκτελέσει δια λογαριασμό της εργασίες στον πρώτο όροφο της κατοικίας της έναντι οιασδήποτε αμοιβής. - Σύμφωνα με την εναγόμενη οι εργασίες που ο ενάγων αναφέρει πρόκειται για εργασίες που αφορούσαν τον πρώτο όροφο της κατοικίας της, χώρος όπου κατά τον επίδικο χρόνο διέμενε ο ίδιος με την σύζυγο και τα παιδιά τους. Οι οιεσδήποτε εργασίες που έγιναν ήταν για δική του χρήση και απόλαυση όπως και της οικογένειας του. - Με αναφορά σε ένα τζάκι το οποίο αναφέρεται στον κατάλογο των εργασιών στην έκθεση απαίτησης η εναγόμενη αναφέρει ότι ο σύζυγος της ήταν πρόθυμος να το φτιάξει δωρεάν και να το επενδύσει με πέτρα αλλά ο ενάγων επέλεξε να αναθέσει την εργασία αυτή σε συγγενικό του πρόσωπο. Τα μεταλλικά κάγκελα που αναφέρονται επίσης στον κατάλογο κατασκευάστηκαν από τον σύζυγο της Παναγιώτη Παμπακά. Με αναφορά στα 4 γραφεία που αναφέρει ο ενάγων, η εναγομένη αναφέρει ότι αυτά ήσαν 3 και όχι 4 και ο ενάγων τα έφτιαξε για τα ίδια του τα παιδιά και τα οποία με δική του πρωτοβουλία μετά τον χωρισμό του από την κόρη της εναγομένης τα απομάκρυνε από την οικία. - Με αναφορά στο λυόμενο που ισχυρίστηκε ο Ενάγων ότι κατασκεύασε με οδηγίες της εναγομένης η ίδια αναφέρει ότι το κατασκεύασε ο ίδιος με δική του πρωτοβουλία και σε αυτό έκανε πάρτι με φίλους επί εβδομαδιαίας βάσης. Επιπλέον σε αυτό διέμενε ένας Τούρκος εργοδοτούμενος του ενάγοντα και της εταιρείας του πατέρα του με την οικογένεια του για περίοδο 2 - 3 μηνών οπόταν και αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει λόγω των προβλημάτων που δημιουργούσε στην εναγόμενη και στους γείτονες. - Αναφορικά με την αξίωση για τόκους η εναγόμενη αρνείται οιαδήποτε αναφορά επαναλαμβάνοντας ότι ουδεμία συμφωνία είχε με τον ενάγοντα είτε γραπτή είτε προφορική ενώ οιαδήποτε ζημιά υπέστη αυτή οφείλεται στην δική του υπαιτιότητα. - Η εναγόμενη περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ουδέποτε επενέβη στους χώρους του πρώτου ορόφου ενώ ο ενάγων μετά τον χωρισμό του από την κόρη της εναγομένης πήρε σχεδόν όλα τα έπιπλα τα οποία βρίσκονταν στον 1ο όροφο συμπεριλαμβανομένων κρεβατιών, καναπέδων και των γραφείων που ο ίδιος κατασκεύασε για τα παιδιά του. - Για τις κατασκευές του Ενάγοντα τα υλικά που ο ίδιος χρησιμοποίησε ήταν δωρεά από τον σύζυγο της εναγομένης Παναγιώτη Παμπακά ο οποίος άφησε ανοιχτό τιμολόγιο από την εταιρεία «Γεώργιος Π. Συκοπετρίτης & Υιοί Λτδ» από την οποία ο ενάγων εφοδιαζόταν ελεύθερα υλικά χωρίς περιορισμό. - Ο ισχυρισμός της εναγομένης, η οποία αρνείται όλες τις άλλες θέσεις του ενάγοντα είναι ότι ο τελευταίος ήγειρε την παρούσα αγωγή εκδικητικά και κακόβουλα με σκοπό να εξασκήσει πίεση τόσο στην εναγομένη όσο και στην πρώην σύζυγο του για τον λόγο ότι μετά την διάσταση στην σχέση τους ο ίδιος διετάχθη να καταβάλλει διατροφή με την καταβολή της οποίας είχαν προβλήματα με από αποτέλεσμα να κινηθεί εναντίον του για την είσπραξη τους. Επιπλέον εναντίον του ενάγοντα εκκρεμεί και κατηγορία για επίθεση στον μεγάλο υιό της οικογένειας. Απάντηση στην Υπεράσπιση: Με το δικόγραφο αυτό ο ενάγων επαναλαμβάνει του ισχυρισμούς του στην έκθεση απαίτησης και αρνείται όλες τις θέσεις της εναγομένης στον βαθμό που αυτές συγκρούονται με τις δικές του. Παραδεκτά Γεγονότα και Έγγραφα: Τόσο πριν την έναρξη όσο και κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων δήλωσαν εκ μέρους των παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως τέτοια και τα οποία έχουν ως ακολούθως:
  3. Το γραφείο ευημερίας κατέβαλλε στην κα. Γιωργούλα Παμπακά, θυγατέρα της εναγομένης, το ποσό των €510- μηνιαίως από 03.07.2009 μέχρι 30.06.
  5. Ο Ενάγω και η Γιωργούλα Παμπακά χώρισαν το
  7. Ο ΜΕ2 κατέχει τα δέοντα ακαδημαϊκά προσόντα για να ασκεί το επάγγελμα του.
  8. Εκ συμφώνου κατατέθηκε αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου με συνημμένη μια απόδειξη καταβολής ενοικίου ημερομηνίας 01.03.2009 το οποίο και σημειώθηκε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  9. Βάρος Απόδειξης: Σύμφωνα με πάγια νομολογία, ο Ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επαναληφθεί και στην απόφαση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν Αντρέα Φραντζή

(2010)1Β Α.Α.Δ.1295. Όπως διευκρινίσθηκε επίσης στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Προσαχθείσα μαρτυρία και αξιολόγηση αυτής: Παρακολούθησα με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες τόσο από την πλευρά του Ενάγοντα όσο και από την πλευρά της εναγομένης να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Θα πρέπει να τονίσω ότι η αξιολόγηση τους δεν περιορίστηκε στην εντύπωση που άφησαν από το εδώλιο του μάρτυρα, αλλά επεκτάθηκε στην ουσία της εκδοχής τους, την οποία αντιπαρέβαλα με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει ενώπιον μου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 71). Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, Πολ. Έφεση αρ. 277/2009, ημερομηνίας 10/9/2014: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν. Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φως της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο Δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ' αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη την κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή (Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275).» Για προώθηση των θέσεων του Ενάγοντα προσήλθαν 4 μάρτυρες περιλαμβανομένου και του ιδίου (ΜΕ1), του Αδάμου Καραντώνη εκτιμητή (ΜΕ2), της Χριστίνας Θεοδοσίου, υπαλλήλου στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού (ΜΕ3) και του Ανδρέα Κυριακίδη από το Τμήμα Φορολογίας Λεμεσού (ΜΕ4). Σημειώνω ότι ολόκληρη η μαρτυρία που παρουσιάσθηκε είναι καταγεγραμμένη στον φάκελο του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το σύνολο της στην απόφαση. Αντίθετα θα παραθέσω τα σημαντικά σημεία αυτής και παραπομπή θα γίνει σε όσα σημεία κριθεί απαραίτητο για σκοπούς της απόφασης. ΜΕ1: Ενάγων Ο Ενάγων κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση συμφώνως του Νόμου Περί Αποδείξεως στην οποία ουσιαστικά παραθέτει τα όσα αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης του. Επιπλέον κατέθεσε σειρά Τεκμηρίων. Ο Ενάγων αναφέρει ότι από το 1990 εργαζόταν ως ξυλουργός καθώς επίσης ασχολείται με την εκτέλεση μεταλλικών και άλλων κατασκευών. Η εναγομένη ήταν και είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της ισόγειας και ανώγειας κατοικίας στην οδό Βουλιαγμένης 14 στην Λεμεσό. Το έτος 1997 συμφώνησε προφορικά με την εναγόμενη να εκτελέσει ξυλουργικέ, μεταλλικές και άλλες εργασίες στην ανώγειο κατοικία της. Σύμφωνα με την συμφωνία αυτή εκτέλεσε και παρέδωσε στην εναγομένη διάφορες εργασίες συνολικού κόστους €18.029,16σ. Αναλύει στην γραπτή του δήλωση ο Ενάγων τις ισχυριζόμενες εργασίες υπό στοιχεία 4(α) μέχρι και
(1). Σημειώνει ότι στα ποσά που αναφέρεται περιλαμβάνεται και το κόστος της αγοράς των υλικών, τα ημερομίσθια του και τα εργατικά των βοηθών του για την τοποθέτηση των κατασκευών. Τις αρχές του 2012 ανέθεσε σε εκτιμητή την ετοιμασία εκτιμήσεως για την ισχυριζόμενη ανατεθείσα και εκτελεσθείσα εργασία (Τεκμήριο 2). Η αγορά της ξυλείας που χρησιμοποιήθηκε αγοράστηκε από την εταιρεία Ανδρέας Παναγιώτου & Υιοί Λτδ και όχι από τον πεθερό του ως οι ισχυρισμοί της Υπεράσπισης. Επιπλέον με τις αναφερόμενες στην παράγραφο 4 εργασίες ο Ενάγων αναφέρει ότι περί το έτος 2001 συμφώνησε με την εναγόμενη να κατασκευάσει ένα ξύλινο λυόμενο διαμέρισμα εμβαδού 24τ.μ. πάνω από τον όροφο έναντι συμφωνηθείσας τιμής €12.131,07σ. Η αμοιβή του θα ήταν άμεσα καταβλητέα και οιοδήποτε οφειλόμενο θα έφερε τόκο μέχρι την εξόφληση του. Οι εργασίες σύμφωνα με τον Ενάγοντα ολοκληρώθηκαν εντός ευλόγου χρόνου και από την παράδοση τους στην εναγομένη κανέναν παράπονο υποβλήθηκε για κακοτεχνίες. Η εναγόμενη είναι η πρώην πεθερά του Ενάγοντα και στην επίδικη οικία εντός της οποίας έγιναν οι ισχυριζόμενες εργασίες, διέμενε ο ίδιος μαζί με την οικογένεια του εν αναμονή της ανέγερσης της κατοικία τους στην Σωτήρα. Για την διαμονή τους κατέβαλλαν ως ενοίκιο στην εναγόμενη το ποσό των €500= μηνιαίως. Ουδεμία χαριστική πρόθεση υπήρχε για την εκτέλεση των εργασιών καθότι αυτή η οικία δεν θα αποτελούσε την μόνιμη κατοικία τους. Περί το έτος 2003 υπέβαλε αίτηση στην Επαρχιακή Διοίκηση για παραχώρηση κρατικού οικοπέδου με σκοπό ανέγερσης κατοικίας, αίτηση η οποία κατά το 2005 εγκρίθηκε και ξεκίνησε η ανέγερση της για τα καλούπια της οποίας κατέβαλε στην εταιρεία του πεθερού του ο οποίος τα ανέλαβε €12.
  1. Μετά την διάσταση και τον χωρισμό του με την κόρη της εναγομένης, η τελευταία συνεχίζει να διαμένει στην ανώγεια κατοικία και καταβάλλει στην εναγομένη ποσό ύψους €510= μηνιαίως και το οποίο λαμβάνει ως επίδομα από το Γραφείο Ευημερίας. (Τεκμήριο 5). Παρά τις οχλήσεις του προς την εναγομένη η ίδια ενώ ποτέ δεν αρνήθηκε ότι οφείλει αυτά τα ποσά δεν τα καταβάλλει προβάλλοντας δικαιολογίες όπως το ότι ανέμενε να πάρει αποζημιώσεις από κάποιο τροχαίο δυστύχημα και να τον εξοφλήσει. Παρά το ότι ως πληροφορήθηκε περί το έτος 2010 έλαβε αυτές τις αποζημιώσεις δεν του κατέβαλε οιοδήποτε ποσό και αναγκάστηκε να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή. Ο ενάγων καταχώρησε ως τεκμήρια 6, 7 και 8 προ τιμολόγια ημερ.30/12/1997, 20/6/1998 και 10/07/2001 τα οποία κατ' ισχυρισμό του παρέδωσε στην εναγόμενη για την αμοιβή του για τις εργασίες. Με βάση και αυτά ζητά απόφαση για ποσό ύψους €30.160,23 πλέον νόμιμους τόκους. - Αντεξεταζόμενος ο ΜΕ1, Ενάγων, ανέφερε ότι παντρεύτηκε το 1995 ενώ χώρισε το
  2. Έχει 4 παιδιά ηλικιών 21, 20, 15 και
  3. Κατά την διάρκεια του γάμου του διέμενε με την οικογένεια του στην ανώγειο κατοικία ενώ στο ισόγειο αυτής διέμενε η εναγόμενη τότε πεθερά του. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα αρχικά και μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες διέμεναν στο υπόγειο της ίδιας οικοδομής και με την ολοκλήρωση των εργασιών μετακόμισαν στην ανώγειο κατοικία. Ενοίκιο κατέβαλλαν από το 1995 μέχρι και το 2008, είτε σε μετρητά είτε για κάποιες εργασίες που γίνονταν. Αναφέρει ότι αρχικά το σπίτι δεν ήταν μπογιατισμένο και συμφώνησε με την εναγόμενη τα πρώτα ενοίκια να τα καταβάλλουν σε κάποιο Λεωνίδα Χρίστου για να το μπογιατίσει και κατέβαλε περίπου ΛΚ.2.
  4. Επίσης λόγω του δυστυχήματος που είχε η εναγόμενη δεν μπορούσε να καταβάλλει τις δόσεις του δανείου για την ανώγειο κατοικία και ο ίδιος με την σύζυγο του κατέβαλλε δόσεις μέχρι το
  5. Ενοικιαστήριο έγγραφο δεν υπήρχε. Αρνήθηκε ότι η οικία ολοκληρώθηκε για να δοθεί στην οικογένεια του και επέμεινε ότι σκοπός του ήταν να κτίσει ιδιόκτητη κατοικία. Αρνήθηκε επιπλέον την υποβολή ότι η λήψη βοηθήματος ενοικίου από το γραφείο ευημερίας από την πρώην σύζυγο του ήταν ουσιαστικά επί σκοπού λόγω οικονομικής ανάγκης και όχι γιατί πράγματι η μητέρα της εναγομένη της ζητούσε ενοίκιο. Όλες οι εργασίες που έγιναν, έγιναν με τις οδηγίες της εναγομένης περιλαμβανομένων και της ψησταριάς και των γραφείων που χρησιμοποιούσαν τα παιδιά του. Ο ίδιος δεν θα εκτελούσε οιεσδήποτε εργασίες σε ξένο σπίτι. Όταν δόθηκαν οι οδηγίες να εκτελεστούν οι εργασίες ο ίδιος δεν ήξερε εάν θα έμενε εκεί αλλά με το πέρας του το αποφάσισαν. Οι εργασίες κατά τον ίδιο τελείωσαν το 1997 και μέχρι και το 2008 που χώρισε την ενοχλούσε και διεκδικούσε τα χρήματα του. Στον ΜΕ1 υποβλήθηκε ότι θα μπορούσε να αποκόπτει τα οφειλόμενα από το ενοίκιο που κατέβαλλε όμως ο ίδιος ανέφερε ότι επειδή η πεθερά του δεν εργαζόταν και είχε ανάγκη τα χρήματα συνέχισε να το καταβάλλει. Η εκτίμηση της αξίας των εργασιών έγινε χωρίς να τα δει ο εκτιμητής λόγω των τεταμένων σχέσεων και δεν μπορούσε να μεταβεί στην οικία αλλά ο ίδιος του ανέφερε τις προδιαγραφές. Αρνήθηκε ότι τα υλικά αγοράστηκαν από τον πεθερό του και επέμεινε ότι όλα τα υλικά αγοράστηκαν από την εταιρεία του πατέρα του στην οποία ο ίδιος ήταν υπάλληλος. Απόδειξη δεν παρουσίασε αλλά σίγουρα υπήρχε στα βιβλία τη εταιρείας. Με τον πρώτο του γιο που σπουδάζει δεν έχουν καλές σχέσεις και δεν ξέρει ποιος τον συντηρεί για τον 2ο όμως δίνει και ο ίδιος χρήματα. Αρνήθηκε ότι αν δεν χώριζε ουδέποτε θα διεκδικούσε αυτά τα χρήματα. Τα τεκμήρια 6, 7 και 8 συνιστούν προτιμολόγια τα οποία έδωσε στην εναγόμενη μετά που της είχε δώσει μια προσφορά. Τα τιμολόγια θα τα εξέδιδε αφού πληρωνόταν. Η εν λόγω ισχυριζόμενη προσφορά δεν παρουσιάστηκε. Ο Ενάγων αρνήθηκε ότι ενεργεί εκδικητικά ενόψει της σωρείας των διαφορών με την πρώην σύζυγο του όπως επίσης αρνήθηκε ότι ουδέποτε συμφώνησε για τις ισχυριζόμενες εργασίες και ουδέποτε ζήτησε αμοιβή παρά μόνο όταν ενημερώθηκε ότι η εναγομένη έλαβε αποζημιώσεις από κάποιο δυστύχημα. Ο Ενάγων αναφέρω εξαρχής ότι δεν άφησε στο Δικαστήριο ιδιαίτερα καλή εντύπωση. Η κατάληξη μου αυτή βεβαίως θα επεξηγηθεί και σημειώνω ότι πέρα από τις κάτωθι αναφορές μου στην δια ζώσης μαρτυρία του αυτή έχει αντιπαραβληθεί και με την λοιπή δοθείσα μαρτυρία και όχι εξεταζόμενη αποκλεισμένη από αυτή. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι έλαβε οδηγίες και κατόπιν αυτών σύνηψε προφορική συμφωνία για εκτέλεση εργασιών. Παρά το ότι ολοκλήρωσε τις εργασίες αυτές το 1997 μέχρι και το 2010 και αφού από το 2008 χώρισε με την κόρη της εναγομένης δεν πληρώθηκε. Παρά την πάροδο όλων αυτών των ετών καμία επιστολή διεκδίκησης των χρημάτων αυτών στάλθηκε ενώ η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε το
  6. Η πάροδος αυτών των 13 ετών, ως μιας απράκτου περιόδου ουσιαστικά, δημιουργεί από μόνη της ένα κλίμα δυσπιστίας στα λεγόμενα του ενάγοντα. Ενώ περαιτέρω μιλά για τεταμένες σχέσεις από το 2008 ταυτόχρονα αναφέρει ότι κατανοούσε την δύσκολή οικονομική κατάσταση της εναγομένης η οποία το 2000 υπέστη δυστύχημα. Παρόλα αυτά δεν έχω εντοπίσει καμία αιτιολογία, θέση ή ισχυρισμό γιατί από το 1997 που ισχυρίζεται ότι έγιναν οι εργασίες και μέχρι το 2000 που έγινε το δυστύχημα δεν ζήτησε να λάβει τα χρήματα που του οφείλονταν η έστω να έχει ενοχλήσει με οιοδήποτε τρόπο την εναγομένη ή να έχει διεκδικήσει την αμοιβή του ακόμα και με την αποστολή μιας επιστολής, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο ότι παρά την πάροδο των ετών αυτός διεκδικεί την αμοιβή του ως η ισχυριζόμενη μεταξύ τους συμφωνία. Βεβαίως δέχομαι ότι σε μια σχέση συγγενική ως αυτή που είχαν ο ενάγων με την εναγόμενη ενδεχομένως να επιτρέπεται κάποια παρέκκλιση από την τυπική ακολουθία διαδικασίας μιας σύμβασης, έστω και προφορικής, αλλά η πιο πάνω δεδομένη αδράνεια του Ενάγοντα για περίοδο 13 ετών αποτελεί συνεχιζόμενο κρίκο άλλων ερωτηματικών που δημιουργήθηκαν και από τα κάτωθι. Ενώ ο Ενάγων επιμένει ότι κατέβαλλε ενοίκιο καθ' όλη την διάρκεια της διαμονής του στην επίδικη οικία καμία απόδειξη προς τούτο παρουσίασε όπως επίσης και κανένα ενοικιαστήριο έγγραφο. Περαιτέρω ενώ ως ισχυρίζεται είχε να λαμβάνει ένα μεγάλο ποσό κατόπιν συμφωνίας από το 1997 συνέχιζε να καταβάλλει το μηνιαίο ενοίκιο χωρίς όμως να εισηγηθεί και να προχωρήσει σε μια συμφωνία αποκοπής του για να εξοφλείται το υπόλοιπο αυτό. Η θέση του για οικονομική αδυναμία της εναγομένης παρέμεινε αστήρικτη και μετέωρη. Κάποιες εκ των εργασιών παραδόθηκαν κατ' ισχυρισμό του ενάγοντα το 1997 αλλά αίτηση για παραχώρηση οικοπέδου από τις κρατικές υπηρεσίες υπέβαλε μόλις το
  7. Καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε για την πρόθεση του αυτή πριν με αποτέλεσμα παραμένει μετέωρη η θέση του ότι δεν είχε πρόθεση να διαμείνει μόνιμα στην οικία αυτή και ενδεχομένως οι εργασίες πράγματι να έγιναν από αυτόν για δικούς του σκοπούς. Σε κάθε περίπτωση όμως ακόμα και πρόθεση του να ήταν να ανεγείρει και άλλη οικία στο χωριό Σωτήρα δεν αποκλείεται η επίδικη αυτή οικία να αποτελούσε την οικογενειακή τους στέγη και οι εργασίες αυτές πράγματι να εκτελέστηκαν για την απόλαυση των από τον ίδιο και την οικογένεια του. Ο ισχυρισμός στην γραπτή δήλωση για πληρωμή του πεθερού του για τα καλούπια τα οποία έγιναν στην οικία της Σωτήρας παρέμεινε μετέωρος, ουδεμία έγγραφη μαρτυρία παρουσιάστηκε περί τούτου επιπλέον και παρά το ότι δεν σχετίζεται το θέμα αυτό άμεσα με τα επίδικα θέματα δύναται στο πλαίσιο της συνολικής μαρτυρίας του να ληφθεί υπόψη ως ακόμα ένας παράγοντας που επηρεάζει το ζήτημα της αξιοπιστίας του καθότι αφήνει περαιτέρω σκιές στις σχέσεις που πραγματικά είχαν οι διάδικοι ως οικογένεια σε συνάρτηση με εκτέλεση εργασιών εκατέρωθεν από τις πλευρές. Ο Ενάγων παρά το ότι ισχυρίζεται ότι εξέδωσε τα προτιμολόγια τεκμήρια 6, 7 και 8 ουδέποτε εξέδωσε κανονικά τιμολόγια αφού κατά τον ίδιο δεν πληρώθηκε ενώ την προσφορά του που ισχυρίζεται ότι έδωσε στην εναγόμενη πριν την έκδοση των προτιμολογίων ενώ την είχε, παρέλειψε να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει ακόμα και να δεχόμουνα αυτή την εκδοχή του Ενάγοντα διερωτώμαι γιατί δεν εξέδωσε κανονικά τιμολόγια για την νόμιμη αμοιβή του εφόσον δεν μπορώ να αντιληφθώ για ποιο λόγο και που βασίζει την θέση του ότι θα εξέδιδε αυτά νοουμένου ότι πρώτα πληρωνόταν. Η τακτική αυτή δεν βασίζεται σε οιοδήποτε κανόνα συναλλαγών και στερείται λογικής. Βεβαίως σημειώνω ότι ακόμα και τιμολόγια κανονικά να παρουσιάζονταν με δεδομένη τη θέση της νομολογίας ότι «τιμολόγιο δε συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία έγινε, αλλά σημείωση γι' αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος γι' αυτά που κατέγραψε» (βλ. Θεόδωρος Θεοδώρου ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ,
(2003)1 ΑΑΔ 1492) το Δικαστήριο θα έπρεπε να λάβει υπόψη του όλα τα λοιπά στοιχεία και με βάση αυτά να κατέληγε σε εύρημα σύναψης προφορικής συμφωνίας. Στην παρούσα περίπτωση τα όσα παρουσιάστηκαν από τον Ενάγοντα δεν κρίνω ότι είναι επαρκή, να αποδείξουν, ακόμα και στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ως βαθμός απόδειξης, την ύπαρξη συμφωνίας του Ενάγοντα με την εναγόμενη. Σημαντικό σημείο αναφοράς είναι και η ημερομηνία της επίδικης συμφωνίας καθώς και εκτέλεσης των εργασιών. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Ενάγοντα και με βάση τα όσα ανέφερε για τις ηλικίες των παιδιών του όταν μετακόμισαν στην επίδικη κατοικία ενδεχομένως να είχαν 1 ή 2 παιδιά από τα 4 παρόλα αυτά ισχυρίζεται ότι έφτιαξε κατά παραγγελία της εναγομένης 4 γραφεία - θρανία για να μελετούν τα παιδιά του το 1998 (βλέπε τεκμήριο 7). Και εδώ τίθεται το εύλογο ερώτημα γιατί η εναγόμενη η οποία ακόμα και αν δεχτώ ότι ενοικίαζε το σπίτι στην οικογένεια του Ενάγοντα να παράγγελνε με κόστος της ίδιας 4 γραφεία για να μελετούν τα παιδιά της οικογένειας εκ των οποίων κάποια το 1998 δεν είχαν ήδη καν γεννηθεί. Επιπλέον ενώ αναφέρει ότι οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1997 μέρος αυτών αφορά το τεκμήριο 7 που φέρει ημερομηνία
  1. Ενώ επιμένει ότι όλα τα υλικά αγοράστηκαν από την εταιρεία του πατέρα του και το κόστος περιλαμβάνεται στην αξίωση του και προβάλλει τον ισχυρισμό ότι υπάρχουν αποδείξεις, καμία τέτοια απόδειξη δεν παρουσίασε αντίθετα αρκέστηκε στο να αμφισβητήσει ότι τα υλικά αγοράστηκαν από τον πρώην πεθερό του σύζυγο της εναγομένης. Επιπλέον σημειώνω ότι η θέση και ισχυρισμός του ότι τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν από τον ίδιο για την εκτέλεση των ισχυριζόμενων κατασκευών αγοράστηκαν από μια τρίτη εταιρεία ιδιοκτησίας του πατέρα του αποτελεί θέση μη δικογραφημένη στην απαίτηση του ενώ ακόμα και μετά που στην υπεράσπιση αναφέρεται η θέση της εναγομένης για αγορά των υλικών από τον σύζυγο της ο ενάγων στην απάντηση στην υπεράσπιση αρκείται σε μια απλή και γενική άρνηση χωρίς αναφορά στην θέση αυτή που προέβαλε στην ένορκη μαρτυρία του. Η πιο πάνω παράλειψη δικογράφησης αυτής της θέσης εντείνει τον προβληματισμό και τις εύλογες υποψίες ότι ενδεχομένως να πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψεις και ισχυρισμούς. Περαιτέρω προβληματισμό προκαλεί πως ο ίδιος διεκδικεί αμοιβή για εργασίες που τελέστηκαν από τον ίδιο προσωπικά αλλά τα υλικά για τις οποίες αγοράστηκαν από τρίτο πρόσωπο, νομικό, εταιρεία της οποίας ο ίδιος ήταν υπάλληλος, και η οποία μάλιστα έχει αποδείξεις για την αγορά αυτών. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε ή λόγος για την εμπλοκή αυτού του τρίτου προσώπου και πιθανόν μιας διευθέτησης μεταξύ των, για είσπραξη αυτών των ποσών, κόστος υλικών από τον Ενάγοντα. Η θέση αυτή του ενάγοντα επιβεβαιώνει την γενικότερη εντύπωση που απεκόμισα από τον ίδιο αλλά και από το σύνολο της μαρτυρίας ότι οι διάδικοι στα πλαίσια της συγγενικής τους σχέσης διενεργούσαν ενδεχομένως εκατέρωθεν εργασίες οι οποίες τώρα ενόψει και των τεταμένων σχέσεων με διαδικασίες ενδεχομένως και ενώπιον άλλων Δικαστηρίων αποτελούν περαιτέρω σημεία σύγκρουσης. Συνεπώς τα όσα ο ενάγων ανέφερε δεν καταλήγω ότι είναι η απόλυτη αλήθεια των όσων πραγματικά έλαβαν χώρα μεταξύ των διαδίκων αλλά και της οικογένειας τους ευρύτερα κι ενδεχομένως η αλήθεια να βρίσκεται κάπου αλλού. Συνεπακόλουθα των όσων προσπάθησα να εξηγήσω η μαρτυρία του Ενάγοντα απορρίπτεται στην ολότητα της. Εξαιρούνται βέβαια της κατάληξης αυτής, γεγονότα και θέσεις οι οποίες αποτελούν κοινές θέσεις των διαδίκων και οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν. ΜΕ2 - ΜΕ3 και ΜΕ4: Αναφέρω εξαρχής ότι οι ΜΕ 2, 3 και 4 έκαναν ως μάρτυρες καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και αποδέχομαι στην ολότητα τους της μαρτυρία τους ως αληθή και ειλικρινή. Σημειώνω ότι η μαρτυρία των προσώπων αυτών ήταν περισσότερο τυπικής φύσης και όχι άμεσα συνυφασμένη με τα επίδικα ζητήματα αλλά με παρεμφερή αυτών θεμάτων. Τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν τα όσα γνωρίζουν ενόψει της ιδιότητας που έκαστος εξ' αυτών. Ο ΜΕ 2 - Αδάμος Καραντώνης, εκτιμητής ακινήτων, με παραδεκτά τα προσόντα του προέβη στις εκτιμήσεις των ισχυριζόμενων και επίδικων εργασιών. Ανέφερε με ειλικρίνεια καταλήγω ότι προέβη στις εν λόγω εκτιμήσεις με βάση τις πληροφορίες που έδωσε σε αυτόν ο Ενάγων και χωρίς να επισκεφθεί την επίδικη οικία. Έλαβε υπόψη του τις μετρήσεις που του αναφέρθηκαν, τα υλικά που κατ' ισχυρισμό του Ενάγοντα χρησιμοποιήθηκαν, τις προδιαγραφές, την τοποθεσία του ακινήτου και χρησιμοποίησε για να καταλήξει στην εκτίμηση του τις διακυμάνσεις της αγοράς και δεδομένα της στατιστικής υπηρεσίας για τις τιμές των δομικών υλικών με τις διακυμάνσεις ανά έτος. Το ποσό που αναφέρει γενικά είναι ο μέσος όρος και εξηγεί ότι δεν χρησιμοποίησε ούτε τις υψηλότερες αλλά ούτε και τις χαμηλότερες τιμές. Ο ΜΕ2 αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι τα αποτελέσματα του βασίζονται στις πληροφορίες που του έδωσε ο Ενάγων και αν αυτές δεν ευσταθούν τότε επηρεάζεται και το αποτέλεσμα. Ανέφερε όμως ότι οι πληροφορίες ως του δόθηκαν ήταν λεπτομερείς και ανάφερε και την πρόθεση του να προβεί εκ νέου σε επιτόπια έρευνα και να τροποποιήσει αν χρειαζόταν τα αποτελέσματα. Ο ΜΕ2 θεωρώ ότι ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια ενώ διεξήγαγε την έρευνα του με βάση την ιδιότητα του και τα στοιχεία που του δόθηκαν. Το κατά πόσο τα στοιχεία αυτά βέβαια ήταν ορθά ή κατά πόσο οι εργασίες αυτές έγιναν κατόπιν συμφωνίας μεταξύ Ενάγοντα και εναγομένης δεν αποτελούν θέματα εις τα οποία η μαρτυρία του δύναται να θεωρηθεί χρήσιμη. Η ΜΕ3 Χριστίνα Θεοδοσίου εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Η μάρτυρας αυτή εργάζεται στο κλάδο υποβολή αιτήσεων για κρατικά οικόπεδα για οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα. Ο Ενάγων υπέβαλε αίτηση στις 20/2/2003 και του κληρώθηκε οικόπεδο το 2005 ενώ στις 9/3/06 κλήθηκε με την πρώην σύζυγο του Γιωργούλα Παμπακά να υπογράψουν ενοικιαστήριο έγγραφο. Τόσο η αίτηση όσο και το έγγραφο κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 12 και
  2. Ακολούθησε αίτημα της συζύγου στις 13/10/2008 για μεταφορά τη έγκρισης μόνο επ' ονόματι της ενόψει του ότι ο Ενάγων είχε φύγει, αίτημα στο οποίο ο Ενάγων υπέβαλε ένσταση με την οποία δήλωνε ότι δεν αποποιείται του δικαιώματος του και ενημέρωνε την υπηρεσία ότι στο οικόπεδο υπάρχει υπό ανέγερση κατοικία για την οποία παρουσίασε αποδείξεις πληρωμής ενώ εκκρεμεί και αίτηση για πολεοδομική άδεια. Ενόψει του ότι έχουν και οι δύο τα ίδια δικαιώματα επί του ακινήτου η Υπηρεσία ανάφερε ότι δεν μπορεί να μεταφέρει το δικαίωμα στο όνομα ενός εξ' αυτών και θα πρέπει να λύσουν το πρόβλημα σε νομικό επίπεδο. Η μάρτυρας αυτή δεν προσέφερε βεβαίως κάτι σημαντικό σε σχέση με τα επίδικα θέματα από την μαρτυρία της όμως την οποία αποδέχομαι ως πλήρως αξιόπιστη προκύπτει η νομική σύγκρουση του Ενάγοντα με την πρώην σύζυγο του - κόρη της εναγομένης, σε διάφορα επίπεδα και για διάφορα θέματα, η ημερομηνία που αποτάθηκε για να λάβει οικόπεδο και ότι επ' αυτού του οικοπέδου υπάρχει ανεγειρόμενη οικία. Ο ΜΕ4 Ανδρέας Κυριακίδης εργάζεται στο Τμήμα Φορολογίας Λεμεσού με καθήκοντα έκδοσης φορολογικών καταστάσεων κεφαλαίου και εξέταση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στην κατοχή του για τα έτη 2009 - 2015 η εναγόμενη Δόξα Παμπακά υπέβαλλε στοιχεία στις δηλώσεις της για ενοίκια ενώ από το σύστημα τους αναφέρει ότι λάμβανε επίδομα αναπηρίας από το 2002 μέχρι το
  3. Πριν το 2009 δεν υπήρχε δήλωση για λήψη ενοικίων ενώ οι δηλώσεις για εισοδήματα από ενοίκια αφορούν τα έτη 2009 μέχρι και
  4. Σημειώνει ότι για τα έτη πριν το 2009 η εναγόμενη δεν υπέβαλλε φορολογικές δηλώσεις. Σημειώνω ότι αποδέχομαι για τους λόγους που ανάφερα την μαρτυρία και του ΜΕ4 η οποία όμως δεν κρίνω ότι προσδίδει σημαντικά στοιχεία για την κατάληξη της υπόθεσης. Από την μαρτυρία του σημειώνω ότι παρά τις δηλώσεις για ενοίκια από το 2009 μέχρι το 2015 καμία αναφορά έγινε για το ποια ακίνητα αφορούν οι δηλώσεις αυτές και πως τα ενοίκια αυτά συνδέονται ενδεχομένως με το επίδικο ακίνητο. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας των ΜΕ 1 - 4 η πλευρά του Ενάγοντα ολοκλήρωσε την παρουσίαση της υπόθεσης της και η υπεράσπιση παρουσίασε προσηκόντως την δική της υπόθεση. Για την υπεράσπιση κατέθεσαν συνολικά 3 μάρτυρες. Η Εναγομένη ΜΥ1, ο σύζυγος της Παναγιώτης Παμπακάς ΜΥ2, και ο ΜΥ3 Ανδρέας Παμπακάς, γιός της εναγομένης. Η εναγόμενη (ΜΥ1) αναφέρθηκε σε σωρεία ζητημάτων ενώ ακολούθησε της κυρίως εξέτασης της μακροσκελής αντεξέταση. Σημειώνω εξ' αρχής ότι η εναγομένη έδωσε την μαρτυρία της σε ένα κλίμα έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Από την μαρτυρία της στο σύνολο της απεκόμισα την εντύπωση ότι οι «διαμάχες» μεταξύ του Ενάγοντα και της κόρης της κατά τον χωρισμό τους δεν την άφησαν ανεπηρέαστη και άφησε την εντύπωση ότι είναι και η ίδια αναμειγμένη σε αυτές τις διαφορές σε τέτοιο βαθμό που η παρουσία της στο εδώλιο του μάρτυρα απέναντι από τον πρώην γαμπρό της δεν ήταν για αυτή μια εύκολη υπόθεση. Η εναγόμενη ανέφερε ότι μόλις παντρεύτηκε η κόρη της τον Ενάγοντα έμειναν στο σπίτι της στον όροφο. Σε σχέση με τις ισχυριζόμενες εργασίες ανέφερε ότι έγιναν από τον Ενάγοντα με υλικά τα οποία αγόρασε ο σύζυγος της. Για τις εργασίες που ανέφερε ο Ενάγων η ίδια επέμεινε ότι έγιναν από τον ενάγοντα με υλικά αγορασθέντα από τον σύζυγο της με διαφορά την αναφερόμενη πέργολα και την ψησταριά, κατασκευές τις οποίες ενάγων κατασκεύασε μόνος του με δική του πρωτοβουλία και δικά του έξοδα. Σε σχέση με τα μεταλλικά κάγκελα η εναγόμενη ανάφερε ότι κατασκευάστηκαν από τον σύζυγο της και όχι από τον Ενάγοντα ενώ το τζάκι παρά την διάθεση του συζύγου της να το κτίσει ο Ενάγων επέμενε να το αναθέσει σε συγγενικό του πρόσωπο και ανέλαβε και τα έξοδα. Σε σχέση τώρα με τα γραφεία που αναφέρει ο Ενάγων η εναγόμενη ανέφερε ότι η ίδια δεν χρειαζόταν γραφεία αλλά ο ίδιος κατασκεύασε 2 γραφεία για τα δικά του παιδιά. Ουδέποτε πριν από κάποια κατασκευή δεν συζήτησαν για κόστος και ουδέποτε η ίδια έλαβε τιμολόγια από τον Ενάγοντα, τα δε τεκμήρια 6, 7 και 8 δεν τα αναγνωρίζει. Σε σχέση με το καταβληθέν ενοίκιο ως ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ανέφερε ότι κατά την διάρκεια του έγγαμου βίου του ενάγοντα με την κόρη της ουδέποτε λάμβανε ή ζήτησε ενοίκιο. Όταν όμως ο Ενάγων έφυγε η κόρη της υπέβαλε αίτημα για επίδομα ενοικίου καθότι είχε οικονομική ανάγκη και παρουσίασαν αυτά τα στοιχεία ενώ στην πραγματικότητα το επίδομα που έπαιρνε το λάμβανε η ίδια και το επέστρεφε στην κόρη της. Τα παιδιά της κόρης της είχαν προβλήματα και ιδιαίτερα ο μεγάλος της γιός για τον οποίο δαπανούσαν μεγάλα ποσά σε ψυχολόγους. Όταν πλέον η οικονομική κατάσταση ήταν καλύτερη διέκοψαν το επίδομα με δική τους πρωτοβουλία. Ο Ενάγων ουδέποτε της ζήτησε αμοιβή για τις εργασίες αυτές ενώ πρώτη φορά έμαθε τις αξιώσεις του όταν παρέλαβε την παρούσα αγωγή. Αντεξεταζόμενη η εναγόμενη αποδέχτηκε ότι όλες οι εργασίες εκτελέσθηκαν από τον Ενάγοντα και συμπλήρωσε ότι τα υλικά είχαν αγοραστεί από τον σύζυγο της. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν δρυς. Η πέργολα κατεδαφίστηκε για να επιδιορθωθεί η ταράτσα ενώ η ψησταριά πλέον δεν υπάρχει. Επέμεινε ότι τα κάγκελα τα έφτιαξε ο σύζυγος της όπως και την σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα. Η εναγόμενη ανάφερε ότι, ότι έφτιαξε ο ενάγων εντός της οικίας ήταν εις γνώση της αλλά όχι με οδηγίες της ενώ τα υπόλοιπα όπως το λυόμενο και η ψησταριά ήταν καθαρά αποφάσεις του Ενάγοντα καθότι ο πρώτος όροφος που διέμενε ήταν το σπίτι του. Το 1995 το σπίτι ήταν ολοκληρωμένο και έμεινε σε αυτό ο Ενάγων με την κόρη της. Τον επίδικο χρόνο ο σύζυγος της ήταν εργολάβος και όλα τα υλικά και συγκεκριμένα η ξυλεία αγοράστηκε από αυτόν με έξοδα της ίδιας και του συζύγου της. Η ξυλεία αγοράστηκε από συνεργάτη του συζύγου της στον οποίο πήρε τον Ενάγοντα για να αγοράσει ότι χρειαζόταν. Δεν μπορεί να θυμάται πόσα κόστισε η ξυλεία. Με τον Ενάγοντα είχαν τότε πολύ καλή σχέση, έτρωγαν κάθε μέρα μαζί. Το ανώγειο σπίτι, το επίδικο η ίδια είχε πρόθεση να το εγγράψει επ' ονόματι της κόρης της και του ενάγοντα όμως ο ίδιος της είπε να μην το μεταβιβάσει για να μπορεί να λάβει οικόπεδο. Την ημέρα μάλιστα που αρραβωνιάστηκε η κόρη της με τον ενάγοντα ο πατέρας του την ρώτησε τι θα δώσει στην κόρη της. Σε σχέση με το δυστύχημα εις το οποίο αναφέρθηκε ο Ενάγων, η ίδια είπε ότι είχε μεταβεί στην Αγγλία, έκανε 3 εγχειρήσεις και κατέβαλε μεγάλα ποσά για σε γιατρούς και δεν θυμάται ποιο ακριβές ποσό έλαβε ως αποζημιώσεις. Το δυστύχημα έγινε το
  5. Σε σχέση με το δάνειο που ανέφερε ο Ενάγων η εναγόμενη έδωσε μια άλλη εκδοχή. Ανάφερε ότι η ίδια υποθήκευσε το σπίτι της για να πάρει δάνειο για να αγοράσει ο Ενάγων αυτοκίνητο. Το δικό της δάνειο το ξόφλησε ο γιός της. Σε σχέση με το μπογιάτισμα, ο Ενάγων έφερε κάποιο φίλο του τον οποίο η ίδια πλήρωσε. Σύμφωνα με την εναγομένη ο ενάγων σχεδίαζε να μετακομίσει με την οικογένεια του στην Σωτήρα στο σπίτι που έκτιζαν γιατί του άρεσε το χωριό και υπολόγιζε το ανώγειο σπίτι να το ενοικιάζει και να λαμβάνει ενοίκιο για να καλύπτει την δόση του δανείου. Αναγνώρισε έγγραφο ως ενοικιαστήριο μεταξύ της ίδιας και της κόρης της και επανέλαβε τα όσα είπε στην κυρίως εξέταση της για τους λόγους που αιτήθηκε η κόρη της επίδομα ενοικίου. Η εναγόμενη δεν άφησε κακή εντύπωση στο Δικαστήριο παρά τις αντιφάσεις εις τις οποίες περιέπεσε σε μέρος της εξέτασης της. Ως έχω αναφέρει αρχικά η εναγόμενη κατέθεσε ενώπιον μου σε ένα κλίμα έντονης συναισθηματικής φόρτισης γεγονός που με προβλημάτισε κατά πόσο αυτή η συμπεριφορά ήταν μια προσπάθεια συγκάλυψης της πραγματικής αλήθειας ή μια ειλικρινής αντίδραση μιας γυναίκας η οποία βρέθηκε να ενάγεται από τον πρώην γαμπρό της για αμοιβή εργασιών που εκτελέσθηκαν στο σπίτι που η ίδια προόριζε ως την «προίκα» της κόρης της. Χωρίς δισταγμό καταλήγω ότι η μάρτυρας αυτή ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από την συμπεριφορά της στο ειδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο και το ύφος που απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν, με την απλότητα μιας καθημερινής γυναίκας της ηλικίας της, μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι ήταν ειλικρινής. Οι οιεσδήποτε αντιφάσεις εις τις οποίες υπέπεσε όπως για παράδειγμα οι ημερομηνίες του γάμου και του διαζυγίου του Ενάγοντα με την κόρη της, κρίνω ότι ήταν σε επουσιώδη ζητήματα και υπό το κλίμα της δοθείσας μαρτυρίας δεν κρίνω ότι ήταν τέτοιες ώστε να πλήξουν στο σύνολο την αξιοπιστία της μαρτυρίας της. Σε κάθε περίπτωση δεν έχω διακρίνει οιαδήποτε υπερβολή στις απαντήσεις της οι οποίες να με πείσουν ότι αυτή ψεύδεται. Η θέση της ότι το σπίτι αυτό το προόριζε για την μόνιμη κατοικία της οικογένειας της κόρης της ή αν όχι μόνιμη κατοικία το προόριζε να εγγραφεί ως περιουσία της κόρης της και όλες οι εργασίες που έγιναν, εκτελέστηκαν από τον Ενάγοντα για την οικογένεια του, δεν κατάφερε να κλονιστεί ούτε κατά την μακροσκελή αντεξέταση της. Η θέση της ότι ο λόγος που δεν μεταβίβασε το σπίτι επ' ονόματι της κόρης της είναι γιατί ο Ενάγων προτίθετο να διεκδικήσει οικόπεδο από τις κρατικές υπηρεσίες υποστηρίζεται και από την μαρτυρία που παρουσιάστηκε από τον ίδιο τον Ενάγοντα και από την οποία προκύπτει ότι πράγματι έλαβε αυτό το οικόπεδο κατόπιν αίτησης του το 2003, ήτοι μεταγενέστερα των εργασιών και της ισχυριζόμενης συμφωνίας εκτέλεσης αυτών. Επιπλέον σημειώνω ότι στα πλαίσια της μαρτυρίας της η εναγομένη με αφέλεια και χωρίς να διστάσει ανέφερε ακόμα και την πράξη της να προχωρήσει σε σύναψη ενοικιαστηρίου εγγράφου με την κόρη της με σκοπό η τελευταία να λαμβάνει επίδομα ενοικίου το οποίο δεν το κατέβαλλε στην ίδια αλλά κρατούσε ενόψει των οικονομικών της δυσκολιών μετά τον χωρισμό της από τον Ενάγοντα. Συνεπώς και με βάση τα όσα ανωτέρω προσπάθησα να εξηγήσω αναφέρω ότι αποδέχομαι την μαρτυρία της εναγομένης ως αξιόπιστη στην ολότητα της. ΜΥ2: Παναγιώτης Παμπακάς Ο ΜΥ2 σύζυγος της εναγομένης αναφέρθηκε στον γάμο και διαμονή του Ενάγοντα με την κόρη του και υποστήριξε ότι ουδέποτε κατέβαλλαν ενοίκιο. Ορισμένες εργασίες αναγνώρισε ότι εκτελέστηκαν στον πρώτο όροφο από τον Ενάγοντα αλλά με υλικά που αγοράστηκαν από τον ίδιο από την Εταιρεία Συκοπετρίτης στην οποία πήρε τον Ενάγοντα για να διαλέξει ξυλεία και να τα χρεώνει στον ίδιο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 14 μια κατάσταση λογαριασμού από την πιο πάνω εταιρεία ημερ.26/10/2010 με αναφορές στα έτη 1993, 1994, 1995 και 1996 η οποία συνοψίζεται σε ποσό ύψους Λιρών Κύπρου τότε ΛΚ.1599,30σ. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 την κατάσταση αυτή την έλαβε από τον Συκοπετρίτη όταν μετά που έλαβαν την αγωγή έψαχνε να βρει στοιχεία. Πλην αυτής δεν μπόρεσε να βρει οτιδήποτε άλλο. Σε σχέση με την πέργολα και την ψησταριά αναφέρει ότι εκτελέστηκε από τον Ενάγοντα με πρωτοβουλία δική του και δικά του έξοδα ενώ τα κάγκελα που αναφέρονται στην αγωγή τα έφτιαξε ο ίδιος. Τα προτιμολόγια 6, 7 και 8 τα είδε πρώτη φορά μετά που εγέρθηκε η αγωγή και ποτέ πριν ενώ ο ενάγων ουδέποτε ζήτησε λεφτά για τις εργασίες που εκτέλεσε. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 τον Απρίλη του 1995 η κόρη του γέννησε και όταν επέστρεψε σπίτι μετά τον τοκετό η οικία ήταν ήδη ολοκληρωμένη και αρνήθηκε ότι οι εργασίες έγιναν το
  6. Δεν μπορεί να θυμηθεί επακριβή ημερομηνία ολοκλήρωσης των εργασιών αλλά είναι σίγουρος ότι αυτές ολοκληρώθηκαν πριν τον Απρίλιο του
  7. Αποδέχτηκε ωστόσο ότι το λυόμενο σπίτι ανεγέρθηκε το 2001 χωρίς να ερωτηθεί ο ίδιος. Το επίδικο σπίτι το έκτιζε ο ίδιος σταδιακά καθότι δεν είχε όλα τα χρήματα. Δεν μπόρεσε επικαλούμενος την πάροδο χρόνων να αναφέρει με λεπτομέρεια ποιες εργασίες έγιναν πριν το 1995 και ποιες μετά αν έγιναν μετά τον γάμο ή μετά. Θυμάται όμως ότι μετά που γέννησε η κόρη του και πριν επιστρέψει στο σπίτι που είχε τελειώσει ήρθαν στο σπίτι κάποιες γυναίκες του οικογενειακού και φιλικού τους περιβάλλοντος για να τι καθαρίσουν και να το ετοιμάσουν. Αρνήθηκε ότι ο ίδιος επέβλεπε τον Ενάγοντα κατά την εκτέλεση των εργασιών και έδιδε οδηγίες για επανεκτέλεση εργασιών οι οποίες κατά την κρίση του δεν ήταν ορθές και εφόσον θα πληρωνόταν έπρεπε να τις ολοκληρώσει κατά την επιθυμία του. Ο ΜΥ2 μάλιστα ανέφερε ότι όταν θα γίνονταν οι εργασίες ο ίδιος θα τις ανέθετε σε κάποιον φίλο του πελεκάνο εν' ονόματι Δημήτρη αλλά ο Ενάγων του είπε ότι από την στιγμή που ο ίδιος είναι πελεκάνος δεν θα αναθέσει αλλού τις εργασίες και θα τις εκτελέσει ο ίδιος σε ότι αφορά τα εργατικά. Ο μάρτυρας επανέλαβε και την θέση της εναγομένης όσον αφορά το επίδομα ενοικίου λέγοντας ότι το λάμβαναν και το επέστρεφαν στα εγγόνια τους αλλά ο ίδιος έμαθε αυτή την ενέργεια μετά. Σε σχέση με το τεκμήριο 14 ανέφερε ότι δεν γνώριζε τι ξυλεία πήρε ο Ενάγων αλλά αυτός πλήρωνε τόσο τα δικά του υλικά όσο και τα υλικά που έπαιρνε ο Ενάγων. Εκτός από το τεκμήριο 14 έχει και άλλες αποδείξεις τις οποίες δεν βρήκε. Αυτή την κατάσταση την έψαξε όταν καταχωρήθηκε η αγωγή. Ο ίδιος δεν έδωσε χρήματα στον Ενάγων αλλά ο τελευταίος έπαιρνε υλικά από τον Συκοπετρίτη και τα πλήρωνε ο ίδιος, αν πήρε και κάποια υλικά τα οποία πλήρωσε ο ενάγων δεν μπορεί να το ξέρει. Στην υποβολή ότι στο τεκμήριο 14 περιλαμβάνεται ξυλεία φτηνή που δεν έχει καμία σχέση με τα υλικά των επίδικων εργασιών ο ΜΥ2 απάντησε ότι δεν γνωρίζει το ακριβώς πήρε και τι όχι ο Ενάγων δεν του καθόρισε είδος ξύλου αλλά του έδωσε ελευθερία να πάρει ότι ξυλεία ήθελε. Τα κάγκελα πάνω από τον πρώτο όροφο και σε μια βεράντα τα έκανε ο ίδιος ενώ ξεκίνησε ο ίδιος το μπογιάτισμα, κάνοντας σπάτουλα, αλλά επειδή ο Ενάγων βιαζόταν να μετακομίσει έφερε ένα συγγενή του να ολοκληρώσει την εργασία αυτή. Στο ερώτημα ποιος τον πλήρωσε ο ΜΥ2 απάντησε ότι είναι «ευκόλως εννοούμενο, εκείνος που τον έφερε». Ο Μ.Υ.2 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο παρά τις αντιφάσεις στις οποίες περιέπεσε κατά το στάδιο κυρίως της αντεξέτασης του. Ο Μ.Υ.2, σημειώνω ότι και στην κυρίως εξέταση του απαντούσε με ιδιαίτερο τρόπο, όμως κρίνω ότι οι οποιεσδήποτε αντιφάσεις οι οποίες σημειώθηκαν και οι οποίες τονίζονται και στην τελική αγόρευση του ενάγοντα δεν ήταν σε ουσιώδη ζητήματα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πλήξουν την αξιοπιστία του σε τέτοιο βαθμό που να οδηγήσει σε απόρριψη της μαρτυρίας του. Ο Μ.Υ.2 πέραν των προφορικών του αναφορών για τη μη ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας επανέλαβε τις θέσεις της εναγομένης για αγορά των υλικών από τον ίδιο. Σημειώνω ότι από το Τεκμήριο 14 δεν φαίνεται να περιλαμβάνονται πράγματι και δεν είναι δυνατό, ενόψει του ποσού, το σύνολο των υλικών που ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκαν για την εκτέλεση των επίδικων εργασιών. Σημειώνω όμως ότι οι αναφορές του Μ.Υ.2 δεν αφορούσαν ισχυρισμό περί του ότι μόνο το Τεκμήριο 14 αποδεικνύει τη θέση του. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι αναγκάστηκε να μεταβεί στην εταιρεία Συκοπετρίτης μετά την καταχώριση της παρούσας αγωγής και να προσπαθήσει να βρει έγγραφα προς απόδειξη του ισχυρισμού. Ανέφερε δε ότι λόγω της παρόδου πολλών χρόνων το μόνο στοιχείο που του παρέδωσαν ήταν το Τεκμήριο
  8. Σε κάθε περίπτωση όμως η μαρτυρία του Μ.Υ.2 δεν εξετάζεται κατά απομόνωση από τη λοιπή μαρτυρία αλλά και ανεξάρτητα από το βάρος απόδειξης. Το βάρος απόδειξης στην προκειμένη περίπτωση της ύπαρξης προφορικής συμφωνίας το φέρει ο ενάγων και όχι η πλευρά της εναγομένης με τους δικού της μάρτυρες. Ο Μ.Υ.2 άφησε την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι οι τεταμένες σχέσεις της κόρης του με τον ενάγοντα τον επηρέασαν σε τέτοιο βαθμό που σε συνδυασμό με την πάροδο του χρόνου είναι λογικό να οδήγησαν σε κάποιες αντιφάσεις. Τα όσα ανέφερε ο Μ.Υ.2 επιβεβαιώνουν την εντύπωση που απεκόμισα και από τη μαρτυρία του ίδιου του ενάγοντα ότι στα πλαίσια της οικογενειακής σχέσης οι διάδικοι προέβαιναν σε εκτέλεση εργασιών ενόψει και των επαγγελμάτων τους χωρίς συγκεκριμένες και προκαθορισμένες συμφωνίες. Όσον αφορά την πάροδο του χρόνου σημειώνω ότι ο Μ.Υ.2 αναφέρει με ειλικρίνεια πιστεύω ότι δεν μπορεί να θυμάται συγκεκριμένες ημερομηνίες επικαλούμενος και την ηλικία του, αναφέρει δε χρονολογίες τις οποίες συνέδεσε ο ίδιος με κάποια χαρακτηριστικά γεγονότα. Παράδειγμα η θέση του ότι οι επίδικες εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1995 καθότι θυμάται ότι μετά την γέννηση του εγγονού του τον Απρίλιο του 1995 η οικογένεια της κόρης του κατοίκησε για πρώτη φορά στην επίδικη οικία. Συνεπώς καταλήγω ότι ο Μ.Υ.2 ήταν μάρτυρας της αλήθειας και απορρίπτω τις εισηγήσεις των συνηγόρων του ενάγοντα οι οποίες κρίνω ότι προκύπτουν από απομόνωση συγκεκριμένων φράσεων και απαντήσεων του Μ.Υ.2 χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο της δοθείσας μαρτυρίας του. Μ.Υ.3 Αντρέας Παμπακάς Ο μάρτυρας αυτός είναι γιος της εναγομένης και αδελφός της πρώην συζύγου του ενάγοντα. Ο γάμος της αδελφής του έγινε περίπου το 1993 και αρχικά διέμενε με την οικογένεια της στο υπόγειο της οικίας των γονέων του. Το 1995 ολοκληρώθηκε ο πρώτος όροφος στην ίδια οικοδομή όπου και ο ενάγων μετακόμισε με την οικογένεια του. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η μοναδική εργασία που θυμάται να έγινε στον πρώτο όροφο κατά τη διάρκεια που διέμενε σ' αυτό το ζευγάρι ήταν ένα τζάκι. Κατά τη διάρκεια όμως του κτισίματος ο ενάγων εκτέλεσε τις ξυλουργικές εργασίες με υλικά που αγοράστηκαν από τον πατέρα του. Σύμφωνα με τον Μ.Υ.3 ο ενάγων ήθελε να χρησιμοποιήσει για την κουζίνα αληθινό ξύλο και γι' αυτό ανέλαβε ο ίδιος να κατασκευάσει την κουζίνα. Μετέπειτα των εργασιών αυτών θυμάται την κατασκευή ενός ξύλινου σπιτιού στην ταράτσα του πρώτου ορόφου το οποίο κατασκευάστηκε από τον ενάγοντα και παράλληλα τοποθετήθηκαν κάγκελα από τον πατέρα του. Την κατασκευή αυτού του ξύλινου σπιτιού την θυμάται καθότι βοηθούσε και ο ίδιος όταν ερχόταν ως φοιτητής από τη Λευκωσία. Αρνήθηκε την ύπαρξη οιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ του ενάγοντα και της μητέρας του για εκτέλεση εργασιών με αμοιβή και επέμενε ότι η μόνη συμφωνία που έγινε ήταν μεταξύ του πατέρα του και του ενάγοντα για κατασκευή των ξυλουργικών εργασιών με υλικά που θα αγοράζονταν από τον πατέρα του και με εργατικά τα οποία θα εκτελούσε ο ίδιος ο ενάγοντας. Όσον αφορά τη θέση του ενάγοντα περί πληρωμής από τον ίδιο ενός δανείου, ο Μ.Υ.3 ανέφερε ότι η μητέρα του είχε συνάψει ένα μικρό δάνειο το οποίο αργότερα αυξήθηκε με σκοπό να αγοράσει το ενάγων αυτοκίνητο. Η αύξηση αυτή έγινε και το δάνειο αυτό εξοφλήθηκε αργότερα από το Μ.Υ.
  9. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.3 κατέθεσε το Τεκμήριο 15 που αποτελείται από πιστοποιητικό εξόφλησης του εν λόγω δανείου, αντίγραφο επιταγής εξόφλησης και σύμβαση υποθήκης. Αρνήθηκε ότι ο ενάγων ξόφλησε το δικό του μέρος του δανείου αυτού που αφορούσε το αυτοκίνητο και επέμενε στη θέση του ότι το εξόφλησε ο ίδιος. Η ανώγεια οικία προοριζόταν να εγγραφεί επ' ονόματι της αδελφής του όμως ο ενάγων ζήτησε να καθυστερήσει η μεταβίβαση για να μπορέσει να αιτηθεί οικόπεδο στη Σωτήρα. Ο ίδιος έλαβε δάνειο με υποθήκη τη συγκεκριμένη οικία το οποίο θα εξοφλείτο σε ένα με δύο χρόνια για να μπορέσει να μεταβιβαστεί στο όνομα της αδελφής του και του ενάγοντα κάτι που δεν έγινε ενόψει του διαζυγίου. Σήμερα η μητέρα του δεν μεταβιβάζει στην αδελφή του την οικία καθότι έχει πρόθεση να το μεταβιβάσει στα εγγόνια της. Ο Μ.Υ.3 δεν μπόρεσε να δώσει συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τις επίδικες ξυλουργικές εργασίες καθότι την επίδικη περίοδο ήταν στρατιώτης και φοιτητής, θυμάται όμως ότι στην οικία μετακόμισε το ζευγάρι το 1995 και είναι βέβαιος ότι η μοναδική συμφωνία που έγινε ήταν μεταξύ του ενάγοντα και του πατέρα του για κατανομή των ξυλουργικών εργασιών, στον μεν ενάγοντα των εργατικών και στον δε πατέρα του το κόστος των υλικών. Ο Μ.Υ.3 ερωτήθηκε και για το επίδομα ενοικίου που λάμβανε η αδελφή του επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τα όσα η εναγομένη και ο Μ.Υ.2 είπαν για το θέμα αυτό. Κατά την αντεξέταση ο Μ.Υ.3 αναφέρθηκε και σε συνεργασία που είχε με τον ενάγοντα και συγκεκριμένα αποδέχθηκε ότι η εταιρεία του ξεκίνησε να κτίζει το σπίτι του ενάγοντα στο χωριό Σωτήρα. Για τις εργασίες αυτές υπήρχε συμφωνία και πληρώθηκε από τον ενάγοντα. Ο μάρτυρας αυτός κρίνω ότι δεν μπόρεσε μέσα από τη μαρτυρία του να διαφωτίσει τις ιδιαίτερες και αμφισβητούμενες πτυχές της παρούσας υπόθεσης. Βεβαίως σημειώνω ότι δεν μου έκανε άσχημη εντύπωση όμως η μαρτυρία του ουσιαστικά ήταν μια επανάληψη των όσων οι γονείς του, εναγόμενη και Μ.Υ.2, ανέφεραν στη δική τους μαρτυρία. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αυτός σε σχέση με τα δάνεια που υπήρχαν στην οικογένεια επιβεβαιώνουν την εικόνα που απεκόμισα ότι στα πλαίσια της οικογενειακής σχέσης τους οι διάδικοι και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και με σκοπό να βοηθήσει ο ένας τον άλλο ως είναι σύνηθες να συμβαίνει στις οικογένειες της Κυπριακής κοινωνίας δημιούργησαν μεταξύ τους σχέσεις και δεσμούς οι οποίες δεν μπορούν να καθοριστούν επ' ακριβώς τι όρους περιλάμβαναν. Σημειώνω ότι ο μάρτυρας αυτός δεν κρίνω ότι κλονίστηκε στο στάδιο της αντεξέτασης του σε τέτοιο βαθμό αλλά αντίθετα επέμεινε στις θέσεις του ως αυτές διατυπώθηκαν και στην κυρίως εξέταση του. Συνεπώς αποδέχομαι το μάρτυρα αυτό. Ευρήματα πραγματικών γεγονότων και κατάληξη: Έχοντας υπόψη μου την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως ανωτέρω, των γεγονότων που παρέμειναν αναντίλεκτα και/ή αποτέλεσαν κοινό έδαφος των διαδίκων καταλήγω στα κάτωθι ως τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: - Ο ενάγων είναι ο πρώην σύζυγος της θυγατέρας της εναγομένης. Ο ενάγων και η θυγατέρα της εναγόμενης Γιωργούλα Παμπακά χώρισαν το 2008 ενώ από το γάμο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά. - Στα αρχικά στάδια του γάμου τους διέμεναν σε υπόγειο που βρίσκεται στην οικία της οδού Βουλιαγμένης 14 στη Λεμεσό ενώ ακολούθως κατά το έτος 1995 μετακόμισαν στον πρώτο όροφο (ανώγεια κατοικία) της ίδιας οικοδομής, όπου και διέμεναν με τα τέσσερα παιδιά τους μέχρι και το 2008 που επήλθε ο χωρισμός. - Οι εργασίες ανέγερσης της ανωγείου κατοικίας έγιναν από την οικογένεια της εναγομένης ενώ οι ξυλουργικές εργασίες ήτοι τα ερμάρια, η κουζίνα, τα έπιπλα των μπάνιων και οι μεσόθυρες εκτελέστηκαν από τον ενάγοντα. - Ο ενάγων ως επαγγελματίας ξυλουργός εκτέλεσε τις πιο πάνω εργασίες στην οικία η οποία προοριζόταν για την οικογενειακή κατοικία του ιδίου, χωρίς οποιαδήποτε συμφωνία πληρωμής του από την εναγομένη. - Όσον αφορά την πέργολα, τη ψησταριά με τούβλα, το τζάκι, το ξύλινο σπίτι στην ταράτσα και τα ξύλινα γραφεία αυτά κατασκευάστηκαν από τον ενάγοντα με δική του πρωτοβουλία και για απόλαυση από τον ίδιο και την οικογένεια του. Η αξίωση του ενάγοντα όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης του εδράζεται σε μια προφορική συμφωνία μεταξύ του ιδίου και της εναγομένης για εκτέλεση ξυλουργικών και άλλων εργασιών. Σημειώνω ότι μέσα από τις δικογραφημένες θέσεις αλλά και μέσα από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου υπό μορφή προφορικής και γραπτής μαρτυρίας δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα κατά πόσο εκτελέστηκαν οι επίδικες εργασίες ούτε εάν αυτές εκτελέστηκαν με το είδος των υλικών που αναφέρεται ή στις διαστάσεις που αναφέρεται. Περαιτέρω για την πλειοψηφία αυτών των εργασιών ως τις έχω διαχωρίσει στα ευρήματα δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι εκτελέστηκαν από τον ίδιο τον Ενάγοντα. Το επίδικο ζήτημα και η ουσιώδης διαφορά έγκειται στο κατά πόσο αυτές εκτελέστηκαν από τον Ενάγοντα για την ολοκλήρωση της οικίας της οικογένειας του ή κατά πόσο εκτελέστηκαν κατόπιν συμφωνίας, προφορικής, μεταξύ του ιδίου και της εναγομένης με αμοιβή. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, κρίνω ότι δεν απεδείχθη στον απαιτούμενο βαθμό η ύπαρξη μιας τέτοιας συμφωνίας και συνεπώς οι ακριβείς όροι αυτής. Η μαρτυρία του ενάγοντα ο οποίος φέρει και το βάρος απόδειξης έχει απορριφθεί στο σύνολο της ενώ επαναλαμβάνω ότι αυτή ήταν αόριστη όσον αφορά τους όρους μιας τέτοιας συμφωνίας. Ουδεμία μαρτυρία δόθηκε είτε έγγραφη είτε προφορική περί το είδος των υλικών που θα χρησιμοποιούνταν, η ισχυριζόμενη προσφορά ουδέποτε τέθηκε ενώπιον μου ενώ κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν παρουσιάστηκε που να στηρίζει τον ισχυρισμό του ενάγοντα περί αγοράς υλικών. Αυτό που προκύπτει από το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας, αξιολογούμενη ως ανωτέρω, ότι ο Ενάγων με την ιδιότητα του ως ξυλουργός προέβηκε σε εργασίες επί μιας οικίας η οποία προοριζόταν ως περιουσιακό στοιχείο της τότε συζύγου του και με προοπτική χρήσης της ως την οικογενειακή εστία ή ως περιουσιακό στοιχείο της ίδιας της οικογένειας του. Τα όσα ακολούθησαν του διαζυγίου και οι φερόμενες έντονες προστριβές τους οδήγησαν τον Ενάγοντα να διεκδικήσει τα αξιούμενα ποσά που καταλήγω ότι δεν τα δικαιούται. Ως εκ τούτου και συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει την απαίτηση του στον απαιτούμενο βαθμό και ως εκ τούτου αυτή υπόκειται σε απόρριψη. Προτού καταλήξω θα ήθελα να αναφέρω ότι το ζήτημα δικαιοδοσίας που έθεσε η πλευρά της εναγομένης δεν δύναται να εξεταστεί στη βάση της παρούσας αγωγής της οποίας η αιτία αγωγής είναι η ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία εκτέλεσης εργασιών και η παράβαση των όρων αυτής. Με την αξίωση ο ενάγων δεν διεκδικεί επαύξηση της αξίας της οικογενειακής εστίας, κάτι που ενδεχομένως να μπορούσε να αξιώσει στο αρμόδιο Δικαστήριο ούτε βεβαίως και δημιουργία καταπιστεύματος με βάση τη σχετική νομοθεσία. Η αξίωση του αφορά αμοιβή δυνάμει συμφωνίας, προφορικής, την ύπαρξη της οποίας καταλήγω ότι απέτυχε να αποδείξει. Επομένως η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον του ενάγοντα ως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.