Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Χρίστος Χριστοφή κ.α., Αρ. Αγωγής 4307/15, 10/1/2017

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Χρίστος Χριστοφή κ.α., Αρ. Αγωγής 4307/15, 10/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A6 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Φυλακτού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4307/15 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Eναγόντων -και-

1. Χρίστος Χριστοφή (Δ.Τ.785985), Σπύρου Κυπριανού 15Α, 4154 Λεμεσός
2. Χαράλαμπος Γιαννακού (Δ.Τ.549038), Χλόης 20Α, Κάτω Πολεμίδια, 4154 Λεμεσός
3. Κατίνα Γιαννακού (Δ.Τ. 596519), Χλόης 20Α, Κάτω Πολεμίδια, Λεμεσός Εναγομένων --------------------------------------- Αίτηση ημερ. 9.12.2016 10 Ιανουαρίου 2017 Για εναγόμενους-αιτητές: κα Μ. Ιωαννίδου Για ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κα Ε. Οικονόμου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-tempore) Mε την υπό εξέταση αίτηση οι εναγόμενοι-αιτητές ζητούν δύο προσωρινά διατάγματα και που έχουν ως επίκεντρο την απαγόρευση ή/και ακύρωση του πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου, το οποίο θα λάβει χώρα στις 16.1.2017 η ώρα 11.00 στο χώρο που γίνεται μνεία στο παρακλητικό της Αίτησης. Επίσης οι εναγόμενοι ζητούν διάταγμα σύμφωνα με το οποίο να απαγορεύει στους εναγόμενους από του να αποξενώσουν, επιβαρύνουν ή με οποιοδήποτε τρόπο επεμβαίνουν στο επίδικο ακίνητο. Νομικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε το άρθρο 32 του Ν.14/60, τα άρθρα 4, 5, 7, 9, 37 - 42 του Νόμου 9/65 του Κεφ.6, ο Νόμος 142/14, ο Νόμος 197/03, τα άρθρα 6,1, 13 και 23 της ΕΣΔΑ, παράγραφος 30.2 του Συντάγματος, τα άρθρα 90,93, 97, 337, 333, 340 - 344 του Κεφ.113, στις πρόνοιες της οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας για τη Διαχείριση Καθυστερήσεων, στη Δ.33 θ.15, στη Δ.40 θ.θ. 7, 10 και 11, στη Δ.48, θ.θ. 1-4, 7, 8 και 9, στη νομολογία, το Δίκαιο της Επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Χριστοφή. Ο ενόρκως δηλών είναι ο εναγόμενος 1 και αρχικά κάνει αναφορά στην πηγή άντλησης της γνώσης του ως προς τα γεγονότα και της εξουσιοδότησης του να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ακολούθως ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά στο ιστορικό της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή και τα παρακλητικά που διεκδικούνται στην υπό εξέταση αγωγή. Κάνει αναφορά επίσης ότι υπάρχει διαφωνία ως προς το ύψος του αξιούμενου ποσού και επισύναψε σχετικά τεκμήρια που επιβεβαιώνουν τις προσπάθειες που έχουν γίνει για να διευθετηθεί η υπόθεση, στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει συγκεκριμένο πρόσωπο με ανίατη δυστυχώς ασθένειας. Εγείρει ζήτημα κατάχρησης από πλευράς εναγόντων στο να ενημερώσουν καταναλωτές δανειολήπτες και πως έγινε η δημιουργία δύο λογαριασμών με συγκεκριμένο επιτόκιο και με όριο παρατραβήγματος με σχετικό επιτόκιο το οποίο ουσιαστικά ήταν αυθαίρετο, ως η θέση του. Ακολούθως κάνει αναφορά στην Ειδοποίηση που έλαβε αναφορικά με τον πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου που έχει προγραμματιστεί για τις 16.1.2017 και η ώρα 11.00, επισυνάπτοντας ως τεκμήριο τη σχετική Ειδοποίηση. Αμφισβητεί ευθέως την τιμή καταναγκαστικής πώλησης του επιδίκου χωραφιού προβάλλοντας συγκεκριμένους ισχυρισμούς και θέσεις, τοποθετώντας την αξία του ακινήτου σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο. Τόνισε ο ενόρκως δηλών ότι σε περίπτωση διενέργειας του πλειστηριασμού το χρέος δεν θα αποπληρωθεί. Ακολούθως ο ενόρκως δηλών υιοθετεί το Παρακλητικό της αίτησης και αναφέρει ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος η αγωγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου και θα ισοδυναμούσε με άρνηση της δικαιοσύνης και παραβίαση των δικαιωμάτων υπεράσπισης του στο Δικαστήριο. Αναφέρει επίσης ότι έχει καλή Υπεράσπιση προς την ενάγουσα, ως επίσης έχει πρόθεση για έγερση αγωγής εναντίον της ενάγουσας. Εν κατακλείδι, αναφέρει ότι σε περίπτωση που η ενάγουσα αποξενώσει το ακίνητο, πράγμα για το οποίο έχει απειλήσει η ενάγουσα, ως η έκφαση του, θα είναι αδύνατο σε μεταγενέστερο στάδιο να ικανοποιηθούν, σε περίπτωση που επιτύχουν οι εναγόμενοι με την Υπεράσπιση τους και στην αγωγή που προτίθενται να καταχωρήσουν εναντίον της ενάγουσας τράπεζας, με άμεσο αντίκτυπο στην μεταγενέστερη αδυναμία αποζημίωσης. Οι ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση προβάλλοντας 15 λόγους ένστασης, χωρίς βέβαια το Δικαστήριο να παραθέσει αυτολεξεί τους λόγους ένστασης. Ο πυρήνας των λόγων ένστασης που προβάλλονται είναι ο εξής: Δηλαδή ότι δεν έχουν τηρηθεί οι προθεσμίες για υποβολή αίτησης-έφεσης για ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου Ι.Α εντός της προκαθορισμένης προθεσμίας των 30 ημερών με βάση τη νέα Νομοθεσία, θέτοντας σοβαρό ζήτημα παράτυπης προώθησης της υπό εξέταση αίτησης. Επίσης εγείρουν ζήτημα κατά τόπο δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, ενόψει του ότι το επίδικο ακίνητο βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, δηλαδή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Ακολούθως ο πυρήνας των ενστάσεων αφορά την μη πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 και εγείρουν ζήτημα αδυναμίας έγερσης της υπό εξέταση αίτησης, καθότι οι εναγόμενοι δεν εγείρουν οποιαδήποτε ανταπαίτηση στην υπό εξέταση υπόθεση. Ακολούθως αναφέρουν ότι δεν έχει προβληθεί οποιαδήποτε θέση ότι οι ενάγοντες δεν θα μπορέσουν να καταβάλουν τυχόν αποζημιώσεις και υπεραμύνονται της ορθότητας και του νομότυπου της διαδικασίας που ακολουθήθηκε με βάση το άρθρο 44 στο οποίο έχουν κάνει αναφορά και οι δύο πλευρές. Εν κατακλείδι οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης και ότι οι αιτητές έχουν ερμηνεύσει εσφαλμένα τις πρόνοιες του Νόμου 142/14 και υπεραμύνονται επίσης από τη μια του ζητήματος της τιμής της καταναγκαστικής πώλησης και ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών ως προς την εν λόγω τιμή δεν έχουν αποδειχθεί. Νομικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσαν τα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/60, τα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.6, τη Δ.28 θ.θ.1-4, η Δ.32, 35, 39, 48 και 64 ο Νόμος 9/65 και οι σχετικοί Κανονισμοί, το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι γενικοί κανόνες επιείκειας, η νομολογία, η πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του κ. Σάββα Άδωνη. Ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά ως προς τα καθήκοντα του, την πηγή άντλησης της εξουσιοδότησης του αλλά και τις γνώσεις του ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και της νομικής συμβουλής που έλαβε. Ακολούθως ο ενόρκως δηλών προβαίνει σε μια καθολική άρνηση των ισχυρισμών που υποστηρίζουν την αίτηση, εκτός όπου εκεί προβαίνει σε ρητές παραδοχές. Ακολούθως ο ενόρκως δηλών υιοθετεί τους λόγους ένστασης, προβάλλοντας με διάνθιση τους λόγους ένστασης με διάφορα γεγονότα, επισυνάπτοντας σχετικά τεκμήρια. Έκανε και αυτός με τη σειρά του αναφορά στο ιστορικό της παρούσας αγωγής, αλλά και της διαδικασίας που προηγήθηκε και που κατέληξε στο καθορισμό της ημερομηνίας 16.1.2017 για πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου. Υπεραμύνθηκε της διαδικασίας που προηγήθηκε με τις Ειδοποιήσεις που έλαβαν χώρα και που επισύναψε σχετικά τεκμήρια. Υπεραμύνθηκε του λόγου ένστασης ότι δεν έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα αίτηση-έφεση με την οποία θα μπορούσαν να προβληθούν συγκεκριμένοι λόγοι τους οποίους και καθορίζει και επίσης ο ενόρκως δηλών αναφέρεται ότι ως προς την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις ότι οι αιτητές κωλύονται στο να εγείρουν αίτηση για προσωρινό διάταγμα καθότι δεν έχουν εγείρει οποιαδήποτε ανταπαίτηση ή ανταγωγή και συνακόλουθα δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της υπό εξέταση αίτησης. Ο ενόρκως δηλών εγείρει το ζήτημα της έλλειψης κατά τόπο δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου και ως προς το ιστορικό της υπόθεσης και του δανείου δίδει τη δική του εκδοχή η οποία διαφέρει από την εκδοχή που έδωσε ο εναγόμενος 1 που αφορούν την ύπαρξη δύο τραπεζικών λογαριασμών και ότι η συγκεκριμένη σύμβαση τερματίστηκε, εξοφλήθηκε και υπήρχε άλλη με συγκεκριμένο επιτόκιο. Εν κατακλείδι ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι δεν έχει τεκμηριωθεί και ούτε έχει προβληθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος που να δηλώνει ότι έχουν παραβιαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα των εναγομένων και ότι έχει λάβει χώρα επέμβαση στο δικαίωμα τους στο να υπερασπίζoνται αλλά και στην επίδικη σύμβαση υποθήκης. Το Δικαστήριο έχει εξετάσει με πάρα πολλή προσοχή τόσο την αίτηση και την ένορκη δήλωση που στην υποστηρίζει μαζί με τα επισυναπτόμενα τεκμήρια και το ίδιο βεβαίως έχει κάνει με την εξέταση της ένστασης μαζί με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια. Το Δικαστήριο έχει προβληματιστεί ιδιαίτερα για την υπό εξέταση αίτηση καθότι η φύση και η έκταση του αιτούμενου διατάγματος εμπίπτει στις πρόνοιες της Νομοθεσίας που θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω και είναι από τις πρώτες που εκδικάζονται από τα πρωτόδικα Δικαστήρια και δεν έχει εντοπιστεί από το παρόν Δικαστήριο νομολογία, τουλάχιστον στο παρόν στάδιο, που να ερμηνεύει και να εφαρμόζει τη νομοθεσία όπου γίνεται αναφορά πιο κάτω. Κεφαλαιώδη σημασία για το παρόν Δικαστήριο που κρίνει και την έκβαση της υπό εξέταση αίτησης είναι το εξής: Έχει εγερθεί ζήτημα από τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση-εναγόντων περί έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης και γενικά δικαστικής παράστασης (locus standi) στο να εγείρουν οι εναγόμενοι την υπό εξέταση αίτηση και συνακόλουθα το Δικαστήριο καθηκόντως και πρωτίστως θα εξετάσει το εν λόγω ζήτημα. Με την τροποποίηση που έλαβε χώρα στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 πλέον έχει απαλειφθεί η ορολογία της λέξης «ενάγοντας» και αντικαστάθηκε με την ορολογία «ο αιτών διάδικος». Το Δικαστήριο αντλεί διαφώτιση και καθοδήγηση ως προς αυτό το ζήτημα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Μ. Νικολάτου, όπως ήταν τότε και Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως είναι σήμερα στην απόφαση του ημερομηνίας 18.1.2013 στην αίτηση 115/2012 Igor Zhigachov κ.α. ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Μ. Νικολάτος αναφέρει τα εξής: «Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς αλλιώτικα θα μπορούσε να εξεταστεί η ύπαρξη «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασία» και η ύπαρξη πιθανότητας ο αιτών διάδικος «να δικαιούται σε θεραπεία» αν αυτό δεν διαγνωστεί στα πλαίσια είτε ανταπαίτησης του εναγομένου είτε δικής του ανταγωγής.» Στην υπό εξέταση περίπτωση οι εναγόμενοι δεν έχουν οποιαδήποτε ανταπαίτηση ούτε έχει καταδειχθεί ότι υπάρχει οποιαδήποτε άλλη αγωγή ή ανταγωγή. Η μόνη θέση που υπάρχει με βάση την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι ότι προτίθεται να καταχωρηθεί σχετική αγωγή. Αυτή η έλλειψη ανταπαίτησης ή άλλης ανταγωγής από πλευράς εναγομένων, οι οποίοι κάνουν μια απλή αναφορά ότι υπάρχει πρόθεση για έγερση αγωγής εναντίον των εναγόντων, δεν μπορεί να υπερακοντίσει το πιο πάνω κώλυμα των εναγομένων στο να εγείρουν την υπό εξέταση αίτηση. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων έχει νομικό έρεισμα, δηλαδή από τη στιγμή που δεν υπάρχει σχετική ανταπαίτηση ακόμη, ή ανταγωγή των εναγομένων, οι εναγόμενοι δεν έχουν το έννομο δικαίωμα στο να εγείρουν την υπό εξέταση αίτηση. Η πιο πάνω κρίση και αξιολόγηση του Δικαστηρίου αναπόφευκτα και συμπερασματικά συμπαρασύρει και την αδυναμία κατάδειξης ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 όπως αυτή έχει ερμηνευθεί από την πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δηλαδή της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπόθεσης και το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά και όχι περιοριστικά στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates