ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΜΗΝΙΑΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΝΙΚΑ DEVELOPMENTS LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 3374/13, 20/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A40 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3374/13 Μεταξύ: ΤΑΜΕΙΟ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΜΗΝΙΑΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΝΙΚΑ DEVELOPMENTS LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων και
- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, από τη Λευκωσία
- ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, από τη Λευκωσία
- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 22.03.2016 εναντίον Εναγόμενης 1 20.01.2017 Για Αιτητές - Ενάγοντες: κ. Μιχαηλίδης για PHC TSANGARIDES LLC Για Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη 1: κα Μ. Αλεξάνδρου (για να ακούσει απόφαση η κα Τσιντίδου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την Αίτηση τους οι Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο: Α. Διάταγμα που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει και/ή διαγράφει τις παραγράφους 9, 13 και 14(η) της Έκθεσης Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση 1 ημερομηνίας 19.06.2015 ως μη αναγκαίων και/ή σκανδαλιστικών και/ή ενοχλητικών και/ή άσχετων και/ή προκαλούντων την αμηχανία και/ή περιέχουν νομικούς ισχυρισμούς και γεγονότα που δεν τυγχάνουν εφαρμογής σε αστικές υποθέσεις και/ή δημιουργούν δυσμενείς εντυπώσεις και/ή αποτελούν μαρτυρία και/ή τείνουν να προκαταβάλουν και/ή περιπλέξουν και/ή να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής. Β. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θα κρίνει το Δικαστήριο δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.19 θ.26, Δ.25 θ.1, Δ.27 θ.3 και Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις εγγενείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ευτυχίας Κουζάρη η οποία αναφέρει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες, γνωρίζει τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Όπως αναφέρει περαιτέρω στην ένορκη της δήλωση, στην Υπεράσπιση της η Εναγόμενη 1 προβάλλει αβάσιμους και/ή ανεφάρμοστους και/ή μη αναγκαίους και/ή σκανδαλιστικούς και/ή ενοχλητικούς και/ή άσχετους ισχυρισμούς που τείνουν να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 9 της έκθεσης υπεράσπισης υπάρχει αναφορά στο δίκαιο της ανάγκης και/ή στο δημόσιο συμφέρον, γεγονός ανεπίτρεπτο εφόσον η αγωγή δεν εμπίπτει στη σφαίρα του Δημόσιου και Διοικητικού Δικαίου. Τυχόν αναφορά στο δίκαιο της ανάγκης θα οδηγήσει σε παραπλάνηση του Δικαστηρίου και θα δυσχεράνει την εκδίκαση της υπόθεσης με την πολλαπλότητα των διαδικασιών που θα προκύψουν. Το ίδιο ισχύει και για την παράγραφο 13 της Υπεράσπισης στην οποία γίνεται αναφορά στο Σύνταγμα και στους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Πρώτο Πρωτόκολλο. Είναι ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι στην παράγραφο αυτή η Εναγόμενη 1 επικαλείται αρχές του Διοικητικού Δικαίου για να δικαιολογήσει και να δημιουργήσει Υπεράσπιση σε αστική διαδικασία που είναι ανεπίτρεπτο. Στην παράγραφο 14(ζ) της Υπεράσπισης, όπως αναφέρει η ενόρκως δηλούσα, η Εναγόμενη προβάλλει ως Υπεράσπιση το δίκαιο της ανάγκης και το δημόσιο συμφέρον, ισχυρισμοί αβάσιμοι και ανυπόστατοι που δεν εφαρμόζονται σε αστικές υποθέσεις. Η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διαγραφής των πιο πάνω παραγράφων, αφού περιπλέκουν και καθυστερούν τη διαδικασία εκδίκασης της υπόθεσης. Η πλευρά της Εναγόμενης 1 (πιο κάτω η Καθ' ης η Αίτηση) καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) Οι παράγραφοι των οποίων οι Αιτητές αιτούνται τη διαγραφή είναι απολύτως αναγκαίες για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένη η εικόνα της υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση και για να μπορεί το Δικαστήριο να αντιληφθεί το πλαίσιο στο οποίο λήφθηκαν τα επίδικα μέτρα τα οποία καλείται να κρίνει. (β) Οι παράγραφοι των οποίων οι Αιτητές ζητούν τη διαγραφή, δεν είναι σκανδαλιστικές και/ή ενοχλητικές και/ή άσχετες με τα επίδικα θέματα, αντίθετα είναι απολύτως απαραίτητες για να μπορέσει το Δικαστήριο να κρίνει τα ληφθέντα μέτρα για τα οποία παραπονούνται οι Αιτητές. (γ) Τα όσα η Εναγόμενη 1 αναφέρει στην υπεράσπισή της σαφώς και μπορούν να εγερθούν σε αστική διαδικασία, η δε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι πλούσια και καθοδηγητική επί του θέματος. (δ) Η υπεράσπιση της Εναγόμενης 1 ουδόλως προσπαθεί να περιπλέξει τα ζητήματα, αντίθετα θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά με την υπόθεση δεδομένα ως οφείλει, ούτως ώστε το Δικαστήριο κρίνοντας την, να μπορεί να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα του περιβάλλοντος νομικού και πραγματικού πλαισίου που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. (ε) Οι Αιτητές με την υπό εκδίκαση Αίτηση, προσπαθούν να στερήσουν από την Καθ' ης η Αίτηση το συνταγματικό της δικαίωμα για να υπερασπιστεί. (στ) Η νομική βάση της Αίτησης πάσχει και/ή εν πάση περιπτώσει δεν δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να αποφασίσει υπέρ της διαγραφής. (ζ) Στην προκειμένη περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.19 θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή των λοιπών αναφερομένων στην Αίτηση διαδικαστικών κανονισμών. (η) Η υπό εκδίκαση Αίτηση καταχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση, μετά που οι Αιτητές έλαβαν νέα διαβήματα στη διαδικασία και μετά που έκλεισαν τα δικόγραφα. (θ) Η υπεράσπιση της Καθ' ης η Αίτηση συντάχθηκε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και υπάρχει πλήρης συμμόρφωση με τους κανόνες και τις αρχές της ορθής δικογραφίας και ουδείς λόγος συντρέχει για διαγραφή οποιασδήποτε παραγράφου αυτής. (ι) Το κατά πόσο η υπεράσπιση είναι βάσιμη ή όχι άπτεται της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου να το κρίνει και η παρούσα περίπτωση δεν είναι τέτοια που στο προδικαστικό αυτό στάδιο θα πρέπει η Εναγόμενη 1 να στερηθεί του δικαιώματος να προβάλλει στην υπεράσπιση της τα όσα αναφέρει. (ια) Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ουδόλως υποστηρίζει το αιτητικό της και/ή δεν προκύπτει από αυτήν ξεκάθαρα η νομική θέση που προβάλλουν οι Αιτητές που να δικαιολογεί το βάσιμο της Αίτησης. (ιβ) Οι παράγραφοι της υπεράσπισης των οποίων οι Αιτητές ζητούν τη διαγραφή, σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα, καθότι αποτελούν την απάντηση της Καθ' ης η Αίτηση σε ισχυρισμούς που προβάλλουν οι Αιτητές στην έκθεση απαίτησης και είναι αναγκαίες για να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη εικόνα της υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση. (ιγ) Ουδεμία προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου προκύπτει, αντίθετα η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει ξεκάθαρα και σαφέστατα τα γεγονότα και τη νομική της θέση προς πλήρη διαφώτιση του Δικαστηρίου επί των ορθών γεγονότων και πλαισίου λήψεως των επιδίκων αποφάσεων. (ιδ) Ουδεμία νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου περιορίζει τα επίδικα θέματα και/ή τα όσα εγείρονται με την υπεράσπιση ως τέτοια που να μπορούν να εγερθούν μόνο στο πλαίσιο του διοικητικού δικαίου. (ιε) Τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης επηρεάζει δυσμενώς την Καθ' ης η Αίτηση, καθότι η Καθ' ης η Αίτηση θα στερηθεί του δικαιώματος να προβάλει στο Δικαστήριο τις θέσεις της, σε προδικαστικό μάλιστα στάδιο, κάτι που αλλάζει τις ισορροπίες εναντίον της υπόθεσης της Εναγόμενης
- (ιστ) Το Δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει τους ισχυρισμούς που στοιχειοθετούν το δημόσιο συμφέρον για να κρίνει αυτό, αφού αυτό αποτελεί την ουσία της υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση, την οποία δεν είναι δυνατό να στερηθεί σε οιονδήποτε στάδιο. (ιζ) Οι Αιτητές παρέλειψαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο επαρκούς αιτιολόγησης της παρούσας Αίτησης, το οποίο να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή από το οποίο να προκύπτει ότι επηρεάζεται δυσμενώς από το περιεχόμενο των αιτούμενων για διαγραφή παραγράφων της υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση. (ιη) Για την εξέταση της παρούσας Αίτησης απαιτείται η αξιολόγηση ισχυρισμών που προβάλλονται στην υπεράσπιση της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίοι θα εξεταστούν κατά την ακροαματική διαδικασία. (ιθ) Η Αίτηση είναι καταχρηστική κι επιδιώκει στο να στερήσει από την Εναγόμενη 1 τη δυνατότητα να υπερασπιστεί επί της ουσίας της υπόθεσης. Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Δέσποινας Κουρουσίδου, δικηγόρου στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, η οποία δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους ένστασης και αρνείται τους ισχυρισμούς των Αιτητών. Τονίζει την μεγάλη καθυστέρηση που υπήρξε αλλά και το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η Αίτηση όπου οι Αιτητές έχουν ήδη λάβει νέα διαβήματα μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης. Σε ότι αφορά την ουσία της Αίτησης, είναι ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσας ότι οι παράγραφοι των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή αφορούν τη βάση και την ουσία της Υπεράσπισης της Καθ' ης η Αίτηση. Το κατά πόσο οι ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι θα κριθούν, όπως αναφέρει, στο κατάλληλο στάδιο στο τέλος της διαδικασίας από το Δικαστήριο. Είναι επίσης η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι όσα προβάλλει στην Υπεράσπιση της η Καθ' ης η Αίτηση δεν αφορούν μόνο διοικητικής φύσης υποθέσεις, αλλά εφαρμόζονται και σε αστικές υποθέσεις, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και είναι η εισήγηση της ότι η Αίτηση είναι παντελώς αβάσιμη και ατεκμηρίωτη και πρέπει να απορριφθεί. Οι συνήγοροι των διαδίκων καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στη Δ.19 θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αναφέρει τα εξής (σε ελεύθερη μετάφραση): «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει όπως διαγραφεί ή τροποποιηθεί οποιοδήποτε θέμα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο δυνατό να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής.» Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς είναι αναμφίβολα δραστική και θα πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων. Κύριος σκοπός της Δ.19 θ.26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852). Κατά την εξέταση της αίτησης για διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 θ.26 δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του, αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, θ.3. Κρίνονται ως σκανδαλώδη, ενοχλητικά και αχρείαστα τα θέματα εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα και προσβλητικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς. Αν όμως είναι σχετικά δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος εκτός και εάν είναι εμφανώς άσχετος (The Annual Practice, 1953, σελ. 366, 367, Rossage v. Rossage and Others
(1960)1 All E.R. 600, Butters Gas & Oil Co. V. Hammer
(1975)2 W.L.R. 425, 439). Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά, ECLI:CY:AD:2016:A164, Π.Ε. 191/2015, ημερομηνίας 23.3.2016 στην οποία τονίστηκε επίσης ότι ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο που είναι το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίνεται για τη διαγραφή. Γενικός κανόνας της δικογραφίας είναι ότι δεν πρέπει να προκαλείται αμηχανία στον αντίδικο. (βλ. Davy v. Garret,
(1878)7 Ch. D. 486) και γι' αυτό το κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει εκείνα τα γεγονότα που δίνουν στον αντίδικο την αναγκαία πληροφόρηση για το τι θα αντιμετωπίσει κατά την δίκη. Στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)L.R. 8 Ch. 499, 503 αναφέρθηκε ότι το κατά πόσο ένα θέμα θεωρείται σκανδαλώδες κρίνεται από το αν είναι θέμα για το οποίο θα γινόταν αποδεκτή μαρτυρία για να καταδειχθεί η αλήθεια των ισχυρισμών που είναι σκανδαλώδεις σε σχέση με την αιτούμενη θεραπεία. Το γεγονός ότι ένα θέμα αποκαλύπτει ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν θεωρείται σκανδαλώδες αν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Αναφορικά με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ενοχλητικό ("embarrassing") το οποίο προκαλεί σύγχυση, στην υπόθεση Mayor of London v. Horner
(1914), 111 L.T. 512, C.A. αναφέρθηκε ότι ισχυρισμοί θεωρούνται «ενοχλητικοί» αν είναι τόσο άσχετοι ώστε αν παραμείνουν θα προκαλέσουν αχρείαστα έξοδα και θα επηρεάσουν την δίκη εφόσον θέτουν τους διαδίκους σε μια διαφορά εκτός των επίδικων θεμάτων. Η Αίτηση στηρίζεται επίσης και στη Δ.27 θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τη διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, η διαγραφή δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενο του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. Drummond - Jackson v. British Medical Association and others
(1970)1 All E.R. 1094, In Re Pelmako Development Ltd v. In Re The Companies Law, Cap 113
(1991)1 A.A.Δ. 246, Cyprus Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1852, 1860 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει, δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (βλ. Annual Practice 1953, σελ. 575 και Moore v. Lawson, 31 T.L.R. 418, C.A.). Με την παρούσα Αίτηση δεν ζητείται η διαγραφή ολόκληρης της έκθεσης υπεράσπισης ως ανυπόστατης αλλά μέρους της και έτσι εφαρμογή έχει η Δ.19 θ.26 και όχι η Δ.27 θ.3. Η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει, ανάμεσα στους λόγους ένστασης, και το λόγο ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και μετά που οι Αιτητές έλαβαν νέα διαβήματα στη διαδικασία και θα εξετάσω πρώτα το λόγο αυτό της ένστασης, αφού το βάσιμο του είναι πιθανό να είναι καταλυτικό για την πορεία της Αίτησης. Στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Libanon (SAL)
(1993)1(Γ) Α.Α.Δ. 1338 αναφέρθηκε ότι η σχετική αίτηση πρέπει να υποβάλλεται ταχέως (promptly) και κατά κανόνα προτού κλείσουν τα δικόγραφα. Όπως φαίνεται μέσα από το φάκελο της υπόθεσης, η Αίτηση υποβλήθηκε μετά από την Αίτηση ορισμού της αγωγής που υπέβαλαν οι Ενάγοντες και αφού η αγωγή ορίστηκε, στο μεταξύ, δύο φορές για οδηγίες. Το γεγονός αυτό αποτελεί, κατά την κρίση μου, λόγο απόρριψης της Αίτησης αφού κανένας λόγος που να δικαιολογεί την καθυστέρηση δόθηκε από τους Αιτητές. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου και στην περίπτωση που αυτή κριθεί λανθασμένη, θα προχωρήσω και στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης. Εξετάζοντας τους ισχυρισμούς που η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει στις επίδικες παραγράφους, παρατηρώ ότι σ' αυτές γίνεται αναφορά στη νομιμότητα και συνταγματικότητα των διαταγμάτων στα οποία γίνεται αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης και, όπως ισχυρίζεται, κανένα από τα αναφερόμενα διατάγματα εκδόθηκε από αυτή ή από αντιπρόσωπο της. Όπως αναφέρει περαιτέρω η Καθ' ης η Αίτηση, η αναφορά αυτή είναι αναγκαία αφού αποτελούν τη βάση και την ουσία της Υπεράσπισης της. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει το βάσιμο ή αξιόπιστο των ισχυρισμών της Καθ' ης η Αίτηση. Αυτό θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Ακόμη όμως και αν θεωρηθεί ότι οι επίδικες παράγραφοι περιέχουν αχρείαστα ζητήματα, αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό για τη διαγραφή τους και δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι προκαλείται ζημιά στους Αιτητές. Το περιεχόμενο των επίδικων παραγράφων δεν μπορεί να θεωρηθεί σκανδαλιστικό ή ενοχλητικό. Περαιτέρω και ενόψει της θέσης της Καθ' ης η Αίτηση ότι αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της Υπεράσπισης, δεν μπορεί να κριθεί άσχετο και δεν μπορεί το Δικαστήριο να προβεί σε ένα τόσο δραστικό μέτρο διαγραφής τους, αποστερώντας ουσιαστικά την Καθ' ης η Αίτηση από του να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς της και ολοκληρωμένη την υπεράσπιση της. Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι και στην ουσία της η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενης 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση διαγραφής δικογράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο