Οlga Shiskareva ν. LANURIA LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1395/16, 4/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1395/16 Μεταξύ: Οlga Shiskareva, εκ Ρωσίας Εναγόντων -και-
- LANURIA LIMITED, με έδρα της τη Λεμεσό
- Sergei Shiskarev, εκ Ρωσίας Εναγoμένων -------------- Αίτηση ημερ. 9.2.2015 Ημερομηνία: 4.1.2017 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1-Αιτητές: κα Εύη Λάμπρου για Σωτήρης Πίττας & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Ενάγουσα-Καθ'ης η Αίτηση: κα Νίκη Λιασίδου για Α. Γ. Παφίτης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 17.5.16 καταχωρήθηκαν δυο αγωγές. Η αγωγή με αριθμό 1388/16 από την εταιρεία UTTERLAN LIMITED (αποκλειστικής ιδιοκτησίας του Sergei Shiskarev) εναντίον της εταιρείας LANURIA LIMITED, και η αγωγή με αριθμό 1395/16 (η παρούσα αγωγή) από τη σύζυγο του Sergei Shiskarev, Οlga Shiskareva εναντίον της εταιρείας LANURIA LIMITED και του συζύγου της Sergei Shiskarev. Με την πρώτη αγωγή (1388/16) επιδιώκεται από την ενάγουσα εταιρεία η ακύρωση της συμφωνίας ημερομηνίας 22.6.2015 αγοράς μετοχών της εταιρείας ΟΟΟ Deloports από την εναγομένη εταιρεία ως προϊόν απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων. Με την παρούσα αγωγή που καταχωρήθηκε την ίδια μέρα η ενάγουσα Οlga Shiskareva (σύζυγος του Sergei Shiskarev αποκλειστικού δικαιούχου της UTTERLAN LIMITED) επιδιώκει την ακύρωση της συμφωνίας εγγύησης του συζύγου της στις υποχρεώσεις της αντισυμβαλλόμενης εταιρείας UTTERLAN LIMITED, επίσης ημερομηνίας 22.6.2015, για την πληρωμή από την εταιρεία UTTERLAN LIMITED του υπολοίπου ποσού των 20 εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής για την αγορά των μετοχών της εταιρείας OOO Deloports. Στις 20.7.2016 καταχωρήθηκε μια τρίτη αγωγή, η αγωγή με αριθμό 2176/16 από την εταιρεία LANURIA LIMITED εναντίον της εταιρείας UTTERLAN LIMITED και του εγγυητού της δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 22.6.2015 για την καταβολή του συμφωνηθέντος τιμήματος των πωληθέντων μετοχών της εταιρείας OOO Deloports. Ουσιαστικά η αγωγή 1388/16 και η αγωγή 2176/16 αποτελούν διασταυρούμενες αγωγές (cross actions). Στην αγωγή 1388/16 η εταιρεία UTTERLAN LIMITED διεκδικεί από την εταιρεία LANURIA LIMITED: «Α. €4.512.000 ως υπερπληρωμή και/ή ποσό που καταβλήθηκε στους εναγόμενους από τους ενάγοντες στη βάση ψευδών παραστάσεων και/ή απάτης στα πλαίσια συμφωνίας αγοραπωλησίας μετοχών μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων ημερ. 22.06.2015 (η «Συμφωνία») και/ή ως αποζημιώσεις για ψευδείς παραστάσεις και/ή απάτη και/ή για παράβαση συμφωνίας και/ή στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως. Β. €20.000.000 ως αποζημιώσεις για ψευδείς παραστάσεις και/'η απάτη στα πλαίσια της Συμφωνίας κατά ή περί την 22.06.2015 και/ή για παράβαση συμφωνίας και/ή στη βάση των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως. Γ. Γενικές και/ή ειδικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για ψευδείς παραστάσεις και/ή απάτη των εναγομένων εις βάρος των εναγόντων κατά ή περί την 22.06.2015 και/ή άλλως πως. Δ. Δήλωση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται το δικαίωμα των εναγόντων και/ή να επιτρέπεται σε αυτούς να συμψηφίσουν τα οποιαδήποτε ποσά θα επιδικαστούν ως αποζημιώσεις προς όφελος τους με την υποχρέωση τους να καταβάλουν στους εναγόμενους το υπόλοιπο ποσό που οφείλεται σ' αυτούς στη βάση της Συμφωνίας και/ή με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι ουδέν ποσό οφείλεται από τους ενάγοντες στους εναγόμενους στη βάση της Συμφωνίας και/ή άλλως πως λόγω απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων κατά ή περί τον ως άνω χρόνο και/ή άλλως πως. Ε. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το δικαστήριο ήθελε παραχωρήσει υπό τις περιστάσεις. Στ. Νόμιμο τόκο. Ζ. Έξοδα και ΦΠΑ.» Στην παρούσα αγωγή 1395/16 η σύζυγος του εγγυητού της συμφωνίας ημερομηνίας 22.6.2015 Sergei Shiskarev, Οlga Shiskareva, αξιώνει από την εταιρεία LANURIA LIMITED (εναγόμενη 1) και το σύζυγο της εναγόμενο 2 Sergei Shiskarev, τις ακόλουθες θεραπείες: «
- Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 22 Ιουνίου 2015 μεταξύ των Εναγομένων (η «Συμφωνία Εγγύησης») με την οποία ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε την πληρωμή από την Εταιρεία Utterlan Ltd συνολικού ποσού Δολ. Αμερικής Είκοσι Εκατομμυρίων (ΗΠΑ$20.000.000) προς την Εναγόμενη 1 στη βάση συμφωνίας αγοραπωλησίας μετοχών είναι άκυρη ή σε κάθε περίπτωση ακυρώσιμη κατ' επιλογή της Ενάγουσας λόγω παράβασης ρητών προνοιών του Ρωσικού Δικαίου που αφορά την δικαιοπρακτική ικανότητα του Εναγόμενου 2 και/ή λόγω έλλειψης και/ή παράλειψης να εξασφαλιστεί η συγκατάθεση της Ενάγουσας από τους Εναγόμενους ως προϋπόθεση για την υπογραφή από τον Εναγόμενο 2, σύζυγο της, της Συμφωνίας Εγγύησης προς όφελος των Εναγομένων 1, ενώ οι Εναγόμενοι γνώριζαν και/ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι η Ενάγουσα δεν συγκατατίθεται, και/ή δεν θα συγκατατίθετο αν ερωτείτο, να υπογραφτεί και/ή παραχωρηθεί η προσωπική εγγύηση που περιέχεται στην Συμφωνία Εγγύησης από τον Εναγόμενο 2 και/ή η Συμφωνία Εγγύησης είναι αλλιώτικα άκυρη.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο η Συμφωνία Εγγύησης να ακυρώνεται λόγω παράβασης ρητών προνοιών του Ρωσικού Δικαίου που αφορούν την δικαιοπρακτική ικανότητα του Εναγόμενου 2 και/ή λόγω έλλειψης και/ή παράλειψης εξασφάλισης της συγκατάθεσης της Ενάγουσας ως προϋπόθεση για την υπογραφή της Συμφωνίας Εγγύησης από τον Εναγόμενο 2, ενώ οι Εναγόμενοι γνώριζαν και/ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι η Ενάγουσα δεν συγκατατίθεται, και/ή δεν θα συγκατατίθετο αν ερωτείτο, να υπογραφτεί η προσωπική εγγύηση που περιέχεται στην Συμφωνία Εγγύησης από τον Εναγόμενο 2 και/ή αλλιώτικα.
- Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία, οδηγία ή διάταγμα θα ήθελε εκδώσει το Δικαστήριο στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης αυτής.
- Έξοδα και ΦΠΑ.
- Νόμιμο τόκο πάνω στα έξοδα.» Η αγωγή 2176/16 καταχωρήθηκε δύο μήνες αργότερα στις 20.7.2016 από την εταιρεία LANURIA LIMITED κατά της εταιρείας UTTERLAN LIMITED και του εγγυητού της συμφωνίας ημερομηνίας 22.6.2015 Sergei Shiskarev και με αυτή αξιώνονται: «Α. Εναντίον της εναγομένης 1, Απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάζει την Εναγόμενη 1 να καταβάλει στους Ενάγοντες το ποσό των Αμερικάνικων Δολαρίων 20.000.000, το οποίο αντιπροσωπεύει το οφειλόμενο υπόλοιπο της συμφωνηθείσας Αντιπαροχής σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας Αγοραπωλησίας Μετοχών και/ή η οποία αντιπροσωπεύει ζημιές για όλες τις απώλειες που προκλήθηκαν στους Ενάγοντες λόγω των παραβάσεων της Συμφωνίας Αγοραπωλησίας Μετοχών από την Εναγόμενη
- Β. Εναντίον του Εναγόμενου 2, Απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάζει τον Εναγόμενο 2 να καταβάλει το ποσό των Αμερικάνικων Δολαρίων 20.000.000 με βάση τους όρους της Εγγύησης και/η ως ζημιές για όλες τις απώλειες που προκλήθηκαν στους Ενάγοντες λόγω των παραβάσεων των όρων της Εγγύησης από τον Εναγόμενο
- Γ. Εναντίον αμφότερων των Εναγόμενων 1 και 2:
(1)Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα όπως το δικαστήριο κρίνει κατάλληλο και ορθό υπό όλες τις περιστάσεις.
(2)Νόμιμος Τόκος.
(3)Έξοδα. (Αριθμός Εγγραφής Φ.Π.Α./ 102230407Ε).» Από την παράθεση των θεραπειών που επιδιώκονται εκατέρωθεν στις διασταυρούμενες αγωγές 1388/16 και 2176/16 (cross actions) είναι φανερό ότι αμφότερες έχουν ως βάση τη συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών ημερομηνίας 22.6.2015 και τη συμφωνία εγγύησης και είναι επιθυμητό μία εκ των δύο διασταυρούμενων αγωγών (cross actions) να ανασταλεί, αφού η εκδίκαση αμφοτέρων δεν εξυπηρετεί κανένα ουσιαστικό σκοπό. Oι ισχυρισμοί εκατέρωθεν των διαδίκων θα μπορούσαν να τεθούν υπό μορφή υπερασπίσεων στις αντίστοιχες διασταυρούμενες αγωγές. Η παρούσα αγωγή για τους λόγους που θα προσπαθήσω να εξηγήσω και τους οποίους ουσιαστικά αποδέχονται και οι ενάγοντες-αιτητές στην παρούσα αίτηση αποτελεί επίσης ουσιαστικά μαζί με την 1388/16 διασταυρούμενες αγωγές με την αγωγή 2176/
- Στις 12.9.2016 η εναγομένη 1 - αιτήτρια εταιρεία LANURIA LIMITED καταχώρισε την παρούσα επίδικη αίτηση με την οποία επιδιώκει: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει την απόρριψη και/ή διαγραφή της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής της ενάγουσας γιατί η αγωγή της ενάγουσας δεν αποκαλύπτει κανένα αγώγιμο δικαίωμα και/ή βάση αγωγής. Β. Άνευ βλάβης των ανωτέρω και/ή διαζευκτικά και/ή περαιτέρω διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται η ακύρωση και/ή η απόρριψη και/ή ο παραμερισμός και/ή η αναστολή της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής γιατί αυτή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (ABUSE OF COURTS PROCESS) και/ή γιατί συνιστά ενοχλητικό, καταπιεστικό και εκδικητικό δικαστικό διάβημα και/ή γιατί η Ενάγουσα καταχώρησε και προωθεί την δικαστική διαδικασία με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλον για εξυπηρέτηση αντικανονικών σκοπών (IMPROPER PURPOSES)." Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Dimitri Alexandrovich Pankov, υπεύθυνου του νομικού τμήματος των εναγομένων
- Σ' αυτή η ενάγουσα-καθ' ης η αίτηση Οlga Shiskareva καταχώρισε ένσταση με τους ακόλουθους λόγους ένστασης: "
- Η υπό κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου, γίνεται κακόπιστα και αποτελεί και/ή χρησιμοποιείται ως μέσο καταπίεσης της Ενάγουσας και/ή προσβολής των νόμιμων δικαιωμάτων της για εκδίκαση της υπόθεσης της και/ή καθορισμό των δικαιωμάτων της εντός εύλογου χρόνου και/ή σκοπεί στον εκτροχιασμό της ακρόασης της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο (στο εξής «η Αγωγή» και/ή στο να στερήσει στην Ενάγουσα από το δικαίωμα της και/ή τη δυνατότητα της να προωθήσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα νόμιμα δικαιώματα της.
- Η Ενάγουσα, όπως αποκαλύπτεται από την Έκθεση Απαίτηση της, έχει καταδείξει την ύπαρξη καλού αγώγιμου δικαιώματος και/ή καλής εκ πρώτης όψεως υπόθεσης και οι ισχυρισμοί των Εναγομένων περί του αντιθέτου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη και/ή να αποφασιστούν σε αυτό το προκαταρκτικό στάδιο της υπόθεσης.
- Τα θέματα τα οποία προβάλλουν οι Εναγόμενοι δεν είναι αμιγώς νομικής φύσεως ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να εξετάσει το αίτημα τους για διαγραφή και/ή απόρριψη και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό και/ή αναστολή της Αγωγής αλλά πρόκειται για μεικτά νομικά ζητήματα και γεγονότα (mixed questions of law and facts) και/ή πραγματικά γεγονότα τα οποία αποδεικνύονται με την προσκόμιση μαρτυρίας.
- Eφαρμογή των προνοιών της Δ.27 θ.3 είναι κατάλληλη μόνο σε περιπτώσεις που είναι απλές, προφανείς και ξεκάθαρες και δεν μπορεί να έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις όπου η διάγνωση του εγειρόμενου προβλήματος όπως η παρούσα απαιτεί πολλή εξέταση, επιχειρηματολογία και περίσκεψη ή λήψη μαρτυρίας ενώ η εφαρμογή της Δ.27 θ.1 και 2 δικαιολογείται μόνο όπου τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά, κάτι που δεν είναι η περίπτωση στην παρούσα υπόθεση όπου οι 2 εκδοχές αναφορικά με τα γεγονότα είναι εκ διαμέτρου αντίθετες και τα γεγονότα αμφισβητούμενα.
- Τα αιτούμενα διατάγματα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και/ή τα κριτήρια που θέτει η Δ.27 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά ούτε και αυτές που καθορίζονται από την σχετική προς τούτο νομολογία και/ή η Έκθεση Απαίτησης αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα και/ή η Έκθεση Απαίτησης δεν συνιστά ανυπόστατο δικόγραφο.
- Eπίλυση θέματος προδικαστικά και γενικότερα η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά ή εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, κάτι που δεν είναι η περίπτωση στην παρούσα υπόθεση.
- Η αγωγή δε συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, ούτε ενοχλητικό, καταπιεστικό ή εκδικητικό διάβημα. Αντιθέτως είναι ο ορθός δικονομικός τρόπος για να προωθήσει η Ενάγουσα τις αξιώσεις της για εξασφάλιση δήλωσης του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι είναι άκυρη ή σε κάθε περίπτωση ακυρώσιμη κατ' επιλογή της Ενάγουσας η συμφωνία εγγύησης ημερομηνίας 22.06.2015 μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 (η «Συμφωνία Εγγύησης»), με την οποία ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε την πληρωμή από την Εταιρεία Utterlan Ltd συνολικού ποσού ΗΠΑ$20.000.000 προς την Εναγόμενη 1 στη βάση συμφωνίας αγοραπωλησίας μετοχών ημερομηνίας 22.06.2015 λόγω παράβασης ρητών προνοιών του Ρωσικού Δικαίου και μη εξασφάλισης της συγκατάθεσης της Ενάγουσας πριν την εκτέλεση της και για εξασφάλιση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η Συμφωνία Εγγύησης λόγω παράβασης ρητών προνοιών του Ρωσικού Δικαίου.
- Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δεν αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση αντικανονικών ή αλλότριων σκοπών αλλά στην ακυρότητα της Συμφωνίας Εγγύησης λόγω παράβασης ρητών προνοιών του Ρωσικού Δικαίου.
- Οι Εναγόμενοι δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands).
- H τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει βλάβη στα συμφέροντα της Ενάγουσας και θα ήταν αντίθετο, ανεπιεικές και άδικο προς το συμφέρον απονομής της δικαιοσύνης αφού η Ενάγουσα θα αποτελέσει την μοναδική της ευκαιρία να διεκδικήσει την ακυρότητα της Συμφωνίας Εγγύησης λόγω παράβασης ρητών προνοιών του Ρωσικού Δικαίου και μη εξασφάλισης της συγκατάθεσης της Ενάγουσας πριν τη εκτέλεση της Συμφωνίας Εγγύησης.
- Η τυχόν έκδοση του διατάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα να στερήσει το θεμελιώδες δικαίωμα της Ενάγουσας για δίκαιη δίκη." Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Anton Chertkov επικεφαλής του νομικού τμήματος του ομίλου εταιρειών Delo Group στο οποίο περιλαμβάνεται η ρωσική εταιρεία OOO Deloports η οποία ανήκει στον εναγόμενο 2 σύζυγο της ενάγουσας (Sergei Shiskarev). Τα γεγονότα όπως αποκαλύπτει στην παράγραφο 3 της ένορκης του δήλωσης ο κ. Chertkov, που οδήγησαν στην καταχώριση της ένστασης στην αίτηση της εναγομένης 1 εταιρείας, με την οποία επιδιώκεται ο παραμερισμός και/ή η αναστολή της παρούσης διαδικασίας είναι γνωστά στον ίδιο και/ή είναι γνωστά από οδηγίες και μαρτυρία που έλαβε από την ενάγουσα και το σύζυγο της κ. Sergei Shiskarev. Επικαλείται στην ένορκη δήλωση ότι η συμφωνία αγοράς μετοχών από την UTTERLAN LIMITED είναι προϊόν δόλου και/ή απάτης αφού δεν αποκαλύφθηκαν από τους πωλητές (LANURIA LIMITED) όλα τα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή της συμφωνίας ημερ. 22.6.2015 (παρ. 7 ένορκης δήλωσης Chertkov). Ανταπαντά επίσης στην ένορκη δήλωση Pankov περί παντελούς έλλειψης αιτίας αγωγής στην παρούσα αγωγή και ότι σύμφωνα με το ρωσικό οικογενειακό δίκαιο η συμφωνία εγγύησης είναι άκυρη και/ή η ενάγουσα έχει δικαίωμα να την ακυρώσει αφού επηρεάζει οικογενειακή περιουσία που εκτίθηκε μετά το γάμο και απαιτούσε η υπογραφή του συζύγου της ως εγγυητού, δική της συγκατάθεση. Ήταν επίσης σε γνώση των καθ' ων η αίτηση ότι τέτοια συγκατάθεση από την ίδια δεν θα εδίδετο. Ως εκ τούτου η αγωγή έχει ως βάση της το δικαίωμα της ενάγουσας να ακυρώσει τη συμφωνία έγγύησης που υπέγραψε ο σύζυγος της. Προτού επιχειρήσω να διερευνήσω τη νομική πτυχή του θέματος που εγείρεται με την παρούσα αίτηση, θα πρέπει να πω ότι στην αγωγή 2176/16 έχουν εκδοθεί και οριστικοποιηθεί παρεμπίπτοντα απαγορευτικά διατάγματα με τα οποία παγοποιούνται περιουσιακά στοιχεία του Sergei Shiskarev (βλ. απόφαση αδελφού δικαστού κ. Χρίστου Φιλιππου, ημερ. 18.10.2016). Αναφέρω επίσης ότι η αγωγή 1395/16 η οποία καταχωρήθηκε την ίδια μέρα με την αγωγή 1388/16 και η οποία αμφισβητεί την εγκυρότητα της συμφωνίας εγγύησης αποτελεί επίσης διασταυρούμενη αγωγή με την αγωγή 2176/16, όπως αναφέρω και πιο πάνω, αφού έχουν ως κοινή βάση τη συμφωνία αγοραπωλησίας μετοχών και εγγύησης, η οποία καταρτίστηκε και υπογράφηκε στην Κύπρο και σύμφωνα με τους όρους που η ίδια διαλαμβάνει θα κριθεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια, και θα μπορούσε προστιθέμενης της ενάγουσας ως ενάγουσας στην αγωγή 1388/16 και του εναγόμενου 2 ως εναγόμενου 2 επίσης στην αγωγή 1388/16 να αποφευχθεί η καταχρηστική διαδικασία της έγερσης δύο αγωγών με το ίδιο κοινό αίτημα της ακύρωσης της συμφωνίας αγοραπωλησίας μετοχών και της συμφωνίας εγγύησης για τους διαφορετικούς λόγους που επικαλούνται οι διάδικοι. Αμφότερες οι αγωγές άπτονται των ιδίων ζητημάτων, εδράζονται στα ίδια γεγονότα και έχουν το ίδιο πραγματικό υπόβαθρο, δηλαδή την εγκυρότητα της συμφωνίας ημερ. 22.6.2015 και παρόλο που οι αγωγές 1395/16 και 2176/16 δεν αποτελούν διασταυρούμενες αγωγές (cross actions) με την κλασσική έννοια του όρου θα μπορούσαν εάν συνενώνοντο η αγωγή 1395/16 στην αγωγή 1388/16 από την αρχή να αποτελούσαν διασταυρούμενες αγωγές με την αγωγή 2176/
- Να λεχθεί επίσης ότι παρόμοια με την υπό εκδίκαση αίτηση στην παρούσα αγωγή με την οποία επιδιώκεται ο παραμερισμός και/ή η αναστολή της διαδικασίας στην αγωγή 2176/16 καταχωρήθηκε στις 2.8.2016 από τους εκεί εναγόμενους UTTERLAN LIMITED και Sergei Shiskarev η οποία εκκρεμεί για Ακρόαση στις 19.1.
- Υπάρχουν ουσιαστικά δύο παράλληλες διαδικασίες που επιδιώκουν τον παραμερισμό των εκατέρωθεν καταχωρηθέντων αγωγών από τις δύο εταιρείες (συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία ημερ. 22.6.15). Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στην αγωγή 2176/16 του κ. Τεύκρου Χαχολιάδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των κ. Ν. Πιριλλίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, αυτός επικαλείται στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης του προς υποστήριξη της αίτησης του για παραμερισμό και/ή αναστολή της διαδικασίας στην αγωγή 2176/16 ότι: «Τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη αγωγή σε συνάρτηση με την παρούσα αγωγή αποτελούν αδιαμφισβήτητα διασταυρούμενες αγωγές, η ταυτόχρονη ύπαρξη των οποίων αποτελεί αυταπόδεικτη κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας σε περίπτωση που επιτραπεί η προώθηση της παρούσας αγωγής ταυτόχρονα με την πρώτη και τη δεύτερη αγωγή σε δίκη και συνακόλουθα η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί ή ανασταλεί». Η πρώτη και η δεύτερη αγωγή, τις οποίες οι ίδιοι οι εναγόμενοι στην αγωγή 2176/16 και η ενάγουσα στην παρούσα αγωγή χαρακτηρίζουν διασταυρούμενες με την αγωγή 2176/16 είναι οι αγωγές 1388/16 και 1395/
- Αν θεωρηθεί ότι η αγωγή 1388/16 παράλληλα με την αγωγή 1395/16 που προηγήθηκαν και έχουν ως στόχο την ακύρωση των συμφωνιών αγοραπωλησίας των μετοχών και της παραχωρηθείσας εγγύησης ημερ. 22.6.2015, είναι διασταυρούμενες αγωγές (cross actions) θα πρέπει το Δικαστήριο να αποφασίσει στο πλαίσιο αυτής της αίτησης κατά πόσο θα παραμερίσει τις δύο αγωγές ή την με αυτές διασταυρούμενη 2176/16 ή θα αναστείλει τη διαδικασία στις δύο πρώτες αγωγές και να επιτρέψει τη συνέχιση στην αγωγή 2176/
- Όπως έχω ήδη αναφέρει η αγωγή 1395/16, δηλαδή η παρούσα αγωγή θα έπρεπε να είχε ενσωματωθεί στην αγωγή 1388/16 ως παρεπόμενη και υποστηρικτική αυτής αγωγή προς επίτευξη του ιδίου σκοπού, δηλαδή όχι μόνο της ακύρωσης της συμφωνίας αγοραπωλησίας των μετοχών αλλά και της συμφωνίας εγγύησης. Στην Liberty Life Insurance Co Ltd ν. Nada Terzian κ.ά. Π.Ε. 151/10, ημερ. 7.3.2014, η Μιχαηλίδου Δ. αναφέρει: «Τυγχάνει νομολογιακά αναγνωρισμένη αρχή που διέπει τα του κωλύματος λόγω δεδικασμένου (res judicata) ή του λεγόμενου «issue estoppel» ότι το εμπόδιο στην έγερση μιας αγωγής εγείρεται όχι μόνο εκεί όπου ένα ή περισσότερα θέματα έχουν εγερθεί στην ίδια μορφή κατά την προηγηθείσα αγωγή, αλλά καλύπτει επίσης και τις διαδικασίες στο πλαίσιο των οποίων θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί τέτοια θέματα ως επίδικα αλλά δεν ηγέρθησαν (Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, Κ.S.R. Commercio S.A. κ.ά. ν. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 A.A.Δ. 309). Όπως συνοψίστηκε η αρχή στην K.S.R. Commercio (ανωτέρω): 'Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου, η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματα του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε, ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίζει την υπόθεση ή υπεράσπιση του, δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο ό,τι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα.' Το δεδικασμένο μπορεί να είναι γενικής μορφής και να αφορά ολόκληρη τη διαδικασία ή μπορεί να παραπέμπει μόνο σε συγκεκριμένο επίδικο θέμα του οποίου επιχειρείται η εκδίκαση εκ νέου (Henderson v. Henderson (1943-60) All E.R. Rep. 378, Theori and another v. Djoni and another
(1984)1 C.L.R. 296, Nicolaides and another v. Yerolemi
(1980)1 C.L.R. 1). Την έκταση του δεδικασμένου σε τρίτα πρόσωπα πέραν των διαδίκων οι οποίοι είτε έλκουν τα δικαιώματα τους από τους τελευταίους και παραλείπουν στην αντιδικία, από τη στιγμή που και οι ίδιοι διεκδικούν ταυτόσημα με τα υπό κρίση συμφέροντα, δίνει η Christos Boyadji v. Eleni Papachristoforou
(1958)23 C.L.R. 299. Εγείρεται λοιπόν κατά πάντα χρόνο το ερώτημα κατά πόσο οι εφεσίβλητοι νομιμοποιούνται να εγείρουν εναντίον των εφεσειόντων στα πλαίσια της αγωγής 4953/00 τα υπόλοιπα ζητήματα και αξιώσεις που ήγειραν με την δεύτερη αγωγή. Τα θέματα δηλαδή των δικών τους αξιώσεων στη βάση του ιδίου ασφαλιστηρίου συμβολαίου υπό άλλη ιδιότητα για λογαριασμό των δικαιούχων. Αυτό πάντοτε κρινόμενο ιδιαιτέρως υπό το φως της αίτησης την οποία καταχώρισαν για συνένωση τους ως συνεναγόμενοι και είναι αποδεκτό ότι την απέσυραν, ανεξαρτήτως των λόγων που τους οδήγησαν σε αυτή την απόφαση.» Κατά συνέπεια όχι μόνο η αγωγή 1388/16 αλλά και η αγωγή 1395/16, η οποία θα μπορούσε και θα έπρεπε να ενσωματωθεί στην 1388/16, αποτελούν διασταυρούμενες αγωγές (cross actions) με την αγωγή 2176/16 στην οποία οι εναγόμενοι στις αγωγές αυτές (LANURIA LIMITED) επέτυχαν την έκδοση και οριστικοποίηση ενδιάμεσων διαταγμάτων παγοποίησης περιουσίας των εναγόμενων 2 και δει του εναγόμενου 2 - Sergei Shiskarev. Παρά το γεγονός ότι οι αγωγές 1388/16 και 1395/16 προηγήθηκαν της αγωγής 2176/16 η έκδοση και στη συνέχεια η οριστικοποίηση των διαταγμάτων στην αγωγή 2176/16 θα ήταν αδύνατη χωρίς την καταχώριση ανταπαίτησης στις δυο πιο πάνω αγωγές και ή ανταγωγής. Οι απαιτήσεις όμως των εναγόντων στις αγωγές 1388/16 και 1395/16 καταχωρήθηκαν τις δύο τελευταίες μέρες του δικαστικού έτους (7 και 8 Ιουλίου αντίστοιχα). Κατά συνέπεια ήταν αδύνατο να καταχωρηθούν υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις από τους εναγόμενους κατά το χρόνο των δικαστικών διακοπών του καλοκαιρού. Είναι γι' αυτό το λόγο που καταχωρήθηκε 10 μέρες αργότερα ανταγωγή (η αγωγή 2176/16) και επιχειρήθηκε επιτυχώς η έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων. Στην In Re Igor Zhigarov
(2013)1(A) A.A.Δ. 133, ο Νικολάτος Δ., (όπως ήταν τότε) αναφέρει στις σελ. 138-139: «Πριν την τροποποίηση, που έγινε με το Ν. 17
(1)/2004, δικαίωμα να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα είχε μόνον ο ενάγων. Με την τροποποίηση δόθηκε αυτό το δικαίωμα και στους δύο διαδίκους. Επομένως και ο εναγόμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει τέτοιο διάταγμα. Όμως είναι θεμελιωμένο ότι, αν η θεραπεία που ζητείται από τον εναγόμενο δεν πηγάζει από την αγωγή του ενάγοντα ή δεν συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα (be incident to the plaintiff's cause of action), τότε ο εναγόμενος δεν δικαιούται να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα, μέχρι να καταχωρήσει ανταπαίτηση, αλλιώτικα για να ζητήσει τέτοιο παρεμπίπτον διάταγμα θα πρέπει να καταχωρήσει ανταγωγή (cross action) (Δέστε: την παλιά Αγγλική Διαταγή Δ.50 θ.6, όπως εξηγείται στο The Annual Pratice του 1958, Τόμος 1, σελ. 1204, και τις παλιές υποθέσεις Sargant v. Read (1876 1 Ch. D.600, Carter v. Frey
(1894)2 Ch. 541 και Collison v. Warren
(1901)1 Ch. 812). Τα όσα αναφέρθηκαν για την παλιά Αγγλική Δ.50 θ.6 συνάδουν, κατά την εκτίμηση μου, με την προαναφερόμενη επιφύλαξη του Άρθρου 32
(1)του Ν.14/60. Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς αλλιώτικα θα μπορούσε να εξεταστεί η ύπαρξη «σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία» και η ύπαρξη πιθανότητας ο αιτών διάδικος «να δικαιούται σε θεραπεία» αν αυτό δεν διαγνωστεί στα πλαίσια είτε ανταπαίτησης του εναγομένου είτε δικής του ανταγωγής. Είναι θεμελιωμένο ότι αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα υποβάλλεται στα πλαίσια ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος το οποίο δίνει δικαίωμα στον αιτητή, σε ουσιαστική θεραπεία. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα δεν παρέχει, από μόνο του, αγώγιμο δικαίωμα. Είναι απλά επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής (Δέστε: την απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Fourie v. Le Roux
(1007)1 W.L.R. 320). Στην υπόθεση εκείνη έγινε ευρεία αναφορά σε προηγούμενη αγγλική νομολογία και ειδικά στην απόφαση The Siskina
(1979)AC210 (της οποίας το αποτέλεσμα ανατράπηκε με αγγλική νομοθετική παρέμβαση, αλλά δεν διαφοροποιεί το σκεπτικό της για σκοπούς της παρούσας απόφασης), στην οποίαν τονίστηκε ότι το δικαίωμα σε παρεμπίπτον διάταγμα δεν συνιστά (από μόνο του) αγώγιμο δικαίωμα, δεν υφίσταται από μόνο του, εξαρτάται από την ύπαρξη, ήδη υπάρχοντος αγώγιμου δικαιώματος και είναι επικουρικό και παρεμφερές προς το, ήδη υπάρχον, αγώγιμο δικαίωμα.» Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι αιτητές επιδιώκουν την απόρριψη και/ή διαγραφή της αγωγής της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση γιατί: (α) Δεν αποκαλύπτεται κανένα αγώγιμο δικαίωμα και/ή βάση αγωγής και/ή διαζευκτικά. (β) Αναστολή της διαδικασίας γιατί αυτή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process of the court) και/ή γιατί συνιστά ενοχλητικό, καταπιεστικό και εκδικητικό δικαστικό διάβημα. Δεν θα επιχειρήσω να υπεισέλθω στο να εξετάσω αν η παρούσα αγωγή στερείται νομικής βάσης, κατά πόσο δηλαδή η ενάγουσα δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα. Αυτό, νομίζω, θα αποτελούσε παραβίαση του δικαιώματος του κάθε ανθρώπου για προσφυγή στη δικαιοσύνη επικαλούμενος ως βάση της αγωγής του δικαιώματα που του προσδίδει το εφαρμοζόμενο στην κάθε περίπτωση δίκαιο. (Άρθρο 30
(2)του Συντάγματος). Κατά συνέπεια η Δ.27 θ.3 δεν μπορεί κατά τη γνώμη μου ως νομική βάση της αίτησης των αιτητών να λειτουργήσει στην παρούσα περίπτωση για αποδοχή της αίτησης λόγω μη ύπαρξης αιτίας αγωγής. Είναι εξαιρετικής μορφής μέτρο και ασκείται με φειδώ. Η Μιχαηλίδου Δ, στη Liberty Life (ανωτέρω) αναφέρει: «Η Δ.27 θ.3 παρέχει κατ' ουσία στο Δικαστήριο το μηχανισμό και την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει την αγωγή όταν δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής ή ως επιπόλαια ή παρενοχλητική, εξουσία που αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο και ασκείται με φειδώ (Ν. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon
(1998)1 A.A.Δ. 1338). Και πιο κάτω αναφέρει ότι η αποκάλυψη αγωγίμου δικαιώματος συνιστά νομικό ζήτημα και δεν επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην παρούσα υπόθεση η ενάγουσα- καθ' ης η αίτηση επικαλείται το ρωσικό οικογενειακό δίκαιο το οποίο της δίδει αγώγιμο δικαίωμα κατά του συζύγου της και ισχυρίζεται ότι αυτό ισχύει και θα πρέπει να εξεταστεί από το Κυπριακό Δικαστήριο. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Η διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, δεν εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αλλά συνιστά νομικό ζήτημα και επομένως το Εφετείο είναι σε θέση όπως και το πρωτόδικο Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπεράσματα σε σχέση με την υπόσταση του δικογράφου. (Overseas Shipping & Forwarding Co v. Kappa Shipping Co Ltd & others
(1977)1 C.L.R. 248, Paikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 C.L.R. 50, In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246). Θεωρώ ότι οι αγωγές 1388/16 και 1395/16 αποκαλύπτουν βάση αγωγής και δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως επιπόλαιες ή ενοχλητικές. Κατά συνέπεια η εξέταση της πρώτης θεραπείας που επιδιώκεται με την παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει κάτω από τις πρόνοιες της Δ.27 θ.3 για να οδηγήσει στην απόρριψη και/ή τον παραμερισμό της αγωγής ως στερούμενης νομικής βάσης. Η αίτηση μπορεί να εξεταστεί στη βάση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην Hunter v. Chief Constable of West Middland
(1981)2 All E.R.727, 729 έχει ερμηνευθεί η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου ως: «Inherent power which any court of justice must possess to prevent misuse of its procedure in a way which, although not inconsistent with the literal application of its procedural rules, would nevertheless be manifestly unfair to a party to litigation before it, or would otherwise bring the administration of justice into disrepute among right-thinking people. The circumstances in which abuse of process can arise are very varied; those which give rise to the instant appeal must surely be unique. It would, in my view, be most unwise if this House were to use this occasion to say anything that might be taken as limiting to fixed categories the kinds of circumstances in which the court has a duty (I disavow the word discretion) to exercise this salutary power." Τα πιο πάνω αποσπάσματα έχουν παρατεθεί επιδοκιμαστικά και στη μεταγενέστερη υπόθεση, του ίδιου του δικαστηρίου, Johnson v. Gore Wood & Co
(2001)1 All E.R. 481, στη σελίδα 490. Το επίδικο θέμα και των τριών αγωγών είναι κατά πόσο υπάρχουν έγκυρες και δεσμευτικές συμφωνίες αγοραπωλησίας μετοχών και εγγύησης ημερομηνίας 22.6.2015 οι οποίες όπως έχω ήδη προαναφέρει αποτελούν διασταυρούμενες αγωγές (cross actions). Κατά συνέπεια θα πρέπει το Δικαστήριο να αποφασίσει ποία εκ των δύο αγωγών, η παρούσα ή η αγωγή 2176/16 πρέπει να ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της άλλης. Η νομολογία έχει καθιερώσει κάποια κριτήρια για καθοδήγηση στη σπάνια περίπτωση που συμβεί να διαπιστωθεί η ύπαρξη διασταυρούμενων αγωγών. Στη βάση αυτών εξετάζεται το ενδεχόμενο για αναστολή μίας εκ των δύο. Συνοψίζονται από τον Νικολάου Δ., στην υπόθεση Λύτρας ν. Πετρολίνα Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ.1401, στη σελίδα 1408, ως εξής: «Το ποια από δύο διασταυρούμενες αγωγές πρέπει να ανασταλεί, εξαρτάται από τις περιστάσεις. Γενικός και άκαμπτος κανόνας δεν υπάρχει. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι το ποιος από τους δύο διαδίκους φέρει το βάρος απόδειξης εκεί όπου αυτό βρίσκεται στη μια πλευρά η κυρίως στη μια πλευρά. Εκείνος που το φέρει πρέπει να αρχίζει πρώτος και γι' αυτό ορθό είναι να παραμένει η αγωγή στην οποία εκείνος είναι ενάγων. Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι το κατά πόσο προκύπτει από μια αγωγή συγκεκριμένο ωφέλημα για τον ενάγοντα το οποίο δεν θα ήταν ορθό να του στερηθεί. Αν συντρέχει μόνο ο ένας από αυτούς τους παράγοντες, τότε υπερισχύει έναντι οποιωνδήποτε άλλων. Αν συνυπάρχουν, τότε το δικαστήριο τους σταθμίζει για να επιλέξει μεταξύ τους. Στην απουσία και των δύο αποκτά σημασία η χρονολογική σειρά στην καταχώριση των αγωγών. Αυτοί οι τρεις παράγοντες δεν εξαντλούν τις δυνατότητες. Δεν αποκλείονται και άλλοι - ήσσονος όμως σημασίας συγκριτικά με τους πρώτους δύο οι οποίοι θα μπορούσαν ίσως να εκτοπίσουν την χρονολογική σειρά.» Τα κριτήρια τα οποία αναφέρονται στο πιο πάνω απόσπασμα σε σχέση με την άσκηση από το δικαστήριο της συγκεκριμένης εξουσίας προέρχονται, προφανώς, από την εξέταση της σχετικής επί του θέματος αγγλικής νομολογίας η οποία επίσης αναφέρεται στην πιο πάνω απόφαση. Μία εκ των υποθέσεων που κατονομάζονται εκεί είναι και η Τhomson v. S.E. Ry Co,
(1882)9 Q.B.D.
- Στην υπόθεση εκείνη είχαν επίσης αναφερθεί από το δικαστή Βrett, L.J., στη σελίδα 327, και τα εξής: «I think that the judge must exercise his discretion as to what is the fairest mode, upon taking all matters into consideration, of trying the several disputes which exist between the parties: if there is nothing to guide him, but who was the first to issue out the writ, I should say that it would be a wise and proper mode of exercising the discretion to give that party the advantage which he has got by his diligence.'" Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές και παρά το γεγονός ότι η αγωγή των εναγομένων αιτητών (2176/16) είναι μεταγενέστερη της παρούσας και επειδή θεωρώ ότι αυτοί έχουν το βάρος της απόδειξης της ύπαρξης έγκυρης συμφωνίας αγοραπωλησίας και εγγύησης, ημερ. 22.6.2015 και πρόσθετα έχουν εξασφαλίσει και οριστικοποιήσει διατάγματα εις βάρος των εναγομένων στην αγωγή 2176/16 και ειδικότερα εναντίον του Sergei Shiskarev τα οποία σε περίπτωση διαγραφής ή αναστολής της διαδικασίας της αγωγής 2176/16 θα αποστερηθούν, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως ανασταλεί η διαδικασία της παρούσας αγωγής μέχρι την εκδίκαση της αγωγής 2176/
- Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα αναστολής της παρούσας αγωγής. Να τεθεί εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου με την περάτωση της αγωγής 2176/16, ώστε να δοθούν οδηγίες για τον περαιτέρω χειρισμό της, εκτός εάν κριθεί αναγκαίο να γίνει αυτό σε οποιοδήποτε στάδιο ενωρίτερα. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Παραμερισμός κλητηρίου εντάλματος και/ή αναστολή διαδικασίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο