LIUBONI TARAHTELIUK ν. IRONFX GLOBAL LIMITED κ.α., Αγωγή αρ.3900/2015, 13/1/2017

(20)ημέρες από την έκδοση του παρόντος διατάγματος ή μέσα σε οιονδήποτε άλλο χρόνο ήθελε κρίνει ορθό το Δικαστήριο, ασφάλεια εξόδων προς όφελος της Αιτήτριας, υπό μορφή ανέκκλητης Τραπεζικής Εγγύησης στο όνομα της Αιτήτριας, ποσού €6.595,92 και/ή για οιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε κρίνει εύλογο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο, για τα έξοδα με τα οποία θα επιβαρυνθεί η Αιτήτρια από την εκδίκαση και/ή ακρόαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. (Β) Διατάγματος του Δικαστηρίου διατάττον όπως η περαιτέρω διαδικασία της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή κάθε διαδικασία στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής ανασταλεί μέχρις ότου δοθεί η υπό παράγραφο (Α) διαταχθείσα ασφάλεια εξόδων. (Γ) Διατάγματος του Δικαστηρίου διατάττον την απόρριψη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής με έξοδα σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση σε περίπτωση που δεν δοθεί η υπό παράγραφο (Α) διαταχθείσα ασφάλεια εξόδων εντός του χρόνου που θα εγκρίνει και/ή θα καθορίσει το Δικαστήριο. (Δ) Οιανδήποτε θεραπεία και/ή διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο. (Ε) Έξοδα πλέον 19% Φ.Π.Α. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 θ.θ. 1, 5 και 6, Δ.48 θ.θ.1-4 και 9 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Περαιτέρω η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Λουκίας Καναρίνη εκ Λεμεσού η οποία αναφέρει ότι εργάζεται στην εναγομένη 1 ως επικεφαλής του νομικού τμήματος και συμμόρφωσης. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση και γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα η Ενάγουσα είναι αλλοδαπή υπήκοος και δεν διαθέτει περιουσίας στην Κύπρο ή καμία περιουσία που να είναι δεκτική εκτέλεσης. Σε περίπτωση που η αγωγή της δεν πετύχει και εκδοθεί απόφαση εναντίον της για τα έξοδα δεν θα είναι δυνατή η εκτέλεση της. Επιπλέον η ενόρκως δηλούσα παραθέτει στην δήλωση της λεπτομέρειες σε πρόχειρο κατάλογο των εξόδων που έχουν ήδη προκύψει αλλά και αυτών που αναμένονται να προκύψουν από την πορεία της αγωγής και αναφέρει ότι αυτά ανέρχονται σε ποσό ύψους €6.595,92σ. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία και να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα σε αντίθετη δε περίπτωση και ενόψει του ότι η εναγομένη 1 έχει πολύ καλή υπεράσπιση και είναι πολύ πιθανό να απορριφθεί η αγωγή θα είναι αδύνατο να λάβει τα έξοδα της. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στοιχεία από την υπεράσπιση προς απόδειξη του ανωτέρω ισχυρισμού της για ύπαρξη καλής υπεράσπισης καταθέτοντας και σχετικά έγγραφα ως Τεκμήρια και καλεί το Δικαστήριο να εγκρίνει την αίτηση και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Η Ενάγουσα - καθ' ής η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση, καταθέτοντας ειδοποίηση περί της πρόθεσης της αυτής. Η ένσταση της βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.4 και Δ.60, επί των αρχών της Νομολογίας, επί της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με αυτήν οι λόγοι ένστασης είναι οι κάτωθι:

1. Η ένσταση των Αιτητών-Εναγομένων 1 είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και/ή αδικαιολόγητη και/ή είναι νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη και/ή δεν στηρίζεται στους Κανονισμούς και/ή στους Θεσμούς και/ή στις αρχές που έχει καθιερώσει η Νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων σε αυτήν διαταγμάτων και/ή τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται δεν δικαιολογούν και/ή δεν μπορούν να στηρίξουν την Αίτηση και/ή τα αιτούμενα σε αυτήν διατάγματα.
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή τα γεγονότα που αναφέρει η Αίτηση και/ή η Ένορκη δήλωση αυτής και/ή τα στοιχεία και/ή τα δεδομένα που τίθενται σε αυτήν δεν συνηγορούν υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή δεν μπορούν να στηρίξουν την Αίτηση και/ή τα αιτούμενα σε αυτήν διατάγματα.
3. Δεν τίθενται στην Αίτηση και/ή στην Ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν όλα τα απαραίτητα δεδομένα και/ή γεγονότα και/ή στοιχεία που να δικαιολογούν την εξέταση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή ζητημάτων και/ή την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
4. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο και/ή έχει τραπεζικούς λογαριασμούς στην Κύπρο και/ή άλλη κινητή περιουσία στην Κύπρο και/ή έχει χρηματικά ποσά στην Κύπρο και/ή η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα έχει στην Κύπρο χρηματικό ποσό USD $61.285,42 και/ή έχει χρηματικό ποσό USD $61.285,42 το οποίο κατακρατείται στην Κύπρο από τους Αιτητές-Εναγόμενους 1 και ως εκ τούτου βρίσκεται στην Κύπρο και τα πιο πάνω περιουσιακά στοιχεία και/ή χρηματικό ποσό και/ή το χρηματικό ποσό των USD $61.285,42 υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό που ζητείται να καταβληθεί ως ασφάλεια εξόδων με την παρούσα αίτηση και το χρηματικό αυτό ποσό και/ή το περιουσιακό αυτό στοιχείο και/ή το ποσό των USD $61.285,42 μπορεί να διατεθεί από την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα για την πληρωμή και/ή καταβολή εξόδων σε περίπτωση τέτοιας διαταγής του Δικαστηρίου χωρίς οποιεσδήποτε επιπλοκές σε σχέση με την εκτελεστικότητα.
5. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα έχει περιουσιακά στοιχεία στην Ρωσία και/ή έχει την οικονομική δυνατότητα και/ή είναι σε καλή οικονομική κατάσταση και/ή έχει τη δυνατότητα και δυνάμει αυτών των δεδομένων είναι πρόθυμη, σε περίπτωση που κληθεί και/ή διαταχθεί από το Δικαστήριο να πληρώσει και/ή να καταβάλει και/ή να καλύψει προς τους Αιτητές-Εναγόμενους 1 οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων επιδικαστεί εναντίον της και/ή να πληρώσει και/ή να καταβάλει και/ή να καλύψει αυτό και/ή οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων κληθεί από το Δικαστήριο να πληρώσει και/ή να καταβάλει και/ή να καλύψει και/ή οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων επιδικαστεί εναντίον της από το Δικαστήριο και/ή εν πάση περιπτώσει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση των Αιτητών-Εναγομένων 1 δεν προβλήθηκε και/ή τεκμηριώθηκε οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί ανικανότητας της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας να προβεί στην τυχόν αναγκαία καταβολή και/ή πληρωμή και/ή κάλυψη οποιουδήποτε ποσού δικηγορικών εξόδων επιδικαστεί εναντίον της από το Δικαστήριο.
6. Οποιαδήποτε αναφορά και/ή ισχυρισμός των Αιτητών-Εναγομένων 1 στην Αίτηση τους και/ή στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει για πιθανή ανυποταγή της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας σε τυχόν διάταγμα πληρωμής εξόδων εναντίον της και/ή για υπαρκτό και/ή μεγάλο κίνδυνο να μην μπορέσουν αυτοί σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής να ανακτήσουν από την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα τα έξοδα τα οποία θα υποστούν στην αγωγή, είναι αόριστη και/ή ατεκμηρίωτη και/ή αβάσιμη και/ή δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε στοιχεία και/ή δεδομένα και/ή δεν δικαιολογείται καθότι δεν προβάλλεται εμπεριστατωμένος και/ή τεκμηριωμένος ισχυρισμός αναφορικά με την ανικανότητα της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας να προβεί στην τυχόν αναγκαία καταβολή και/ή πληρωμή και/ή κάλυψη οποιουδήποτε ποσού δικηγορικών εξόδων επιδικαστεί εναντίον της από το Δικαστήριο.
7. Η Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα έχει ισχυρή υπόθεση εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων 1 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και/ή έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής της και/ή των απαιτήσεων της εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων 1 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, σε αντίθεση με τους Αιτητές-Εναγόμενους 1 οι οποίοι δεν έχουν καλή και/ή βάσιμη Υπεράσπιση και/ή δεν έχουν ισχυρή Υπεράσπιση και/ή από τα στοιχεία που αναφέρουν στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση τους δεν φαίνεται να αποκλείουν την ύπαρξη ισχυρής υπόθεσης από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας και/ή να καταδεικνύουν την μη ύπαρξη ισχυρής υπόθεσης από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας και/ή οι οποίοι εν πάση περιπτώσει δεν αναφέρουν στην Αίτηση και/ή στην Ένορκη δήλωση τους ικανοποιητικά γεγονότα που να καταδεικνύουν ουσιαστική ανικανότητα από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας να καταβάλλει και/ή πληρώσει και/ή καλύψει οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών εξόδων επιδικαστεί εναντίον της από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, οι Αιτητές-Εναγόμενοι 1 προβαίνουν σε επίκληση ισχυρισμών και/ή κατηγοριών εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας αναδρομικής και/ή πλασματικής φύσεως οι οποίες και/ή οι οποίοι είναι γενικοί και/ή αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι και/ή χωρίς επαρκή και/ή ικανοποιητική αναφορά γεγονότων και/ή χωρίς καμία αναφορά γεγονότων και/ή στοιχείων και/ή μαρτυρίας ότι υπάρχουν μοιρασμένες πιθανότητες μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας και των Αιτητών-Εναγομένων 1 επιτυχίας της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής εξ' ου και ο λόγος που οι Αιτητές-Εναγόμενοι 1 δεν προέβησαν σε αγωγή εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσας βάση των όσων ισχυρίζονται στην ένορκη τους δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση ημερομηνίας 26.7.
9. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι 1 προέβησαν στην αποστολή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα ημερομηνίας 20.2.2015 προβαίνοντας μόνο σε μια γενική και/ή ασαφή και/ή αόριστη αναφορά προς την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα αναφορικά με διερεύνηση πιθανής καταχρηστικής συμπεριφοράς από πλευράς της προβαίνοντας σε αναδρομική και/ή υστερόβουλη αναφορά ονομάτων και/ή ισχυριζόμενων καταχρηστικών και/ή παράνομων πρακτικών στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Αιτητών-Εναγομένων 1 ημερομηνίας 31.3.2016 ήτοι κατόπιν παρέλευσης 13 ολόκληρων μηνών και κατόπιν έγερσης αγωγής εναντίον τους από την Καθ' ης η Αίτηση-Ενάγουσα.
10. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι 1 έχουν καθυστερήσει να αποταθούν για ασφάλεια εξόδων λαμβάνοντας υπόψη ότι το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρήθηκε στις 30.9.2015 ενώ η αίτηση για ασφάλεια εξόδων στις 26.7.2016 ήτοι κατόπιν παρέλευσης σχεδόν δέκα μηνών.
11. Το ποσό το οποίο ζητείται ως ασφάλεια εξόδων, είναι υπερβολικό και αδικαιολόγητο και/ή αδικαιολόγητα διογκωμένο και/ή εκ προθέσεως διογκωμένο. Η ένσταση της Ενάγουσας συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Κωνσταντίνας Αβραάμ εκ Λεμεσού. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο γραφείο των συνηγόρων της Ενάγουσας, είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη αυτή δήλωση. Η ενόρκως δηλούσα αρνείται τους ισχυρισμούς της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει. Παραδέχεται ότι η ενάγουσα είναι αλλοδαπή υπήκοος αλλά αναφέρει ότι αυτή κατέχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο και συγκεκριμένα κατέχει ποσό ύψους USD $61.285,42σ το οποίο κατακρατείται από τους εναγόμενους 1, το δε ποσό αυτό είναι κατά πολύ μεγαλύτερο του ποσού που οι εναγόμενοι διεκδικούν ως ασφάλεια εξόδων, βρίσκεται στην Κύπρο και δεν θα υπάρχει πρόβλημα στην δεκτικότητα εκτέλεσης του εάν η Ενάγουσα καταδικαστεί σε οιοδήποτε ποσό εξόδων. Επιπλέον αναφέρει ότι η Ενάγουσα έχει περιουσιακά στοιχεία στην Ρωσία και είναι σε καλή οικονομική κατάσταση αλλά και πρόθυμη σε περίπτωση που κληθεί να πληρώσει οιοδήποτε ποσό εξόδων από το Δικαστήριο να το πράξει καθότι είναι φερέγγυα και αξιόχρεη. Επιπλέον αναφέρει ότι ενόψει του ποσού που βρίσκεται στην κατοχή της εναγόμενης 1 δεν υπάρχει κίνδυνος αυτό το ποσό να μεταφερθεί. Περαιτέρω και σε κάθε περίπτωση η ενόρκως δηλούσα αρνείται το περιεχόμενο του καταλόγου εξόδων που περιλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέροντας ότι το ποσό αυτό είναι αδικαιολόγητα διογκωμένο, υπερβολικό και εκ προθέσεως διογκωμένο. Τέλος η ενόρκως δηλούσα αρνείται ότι υπάρχει καλή πιθανότητα αποτυχίας της αγωγής και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς και τις θέσεις της προωθώντας την θέση ότι η αγωγή έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Επιπρόσθετα με τα ανωτέρω και μεταξύ άλλων η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα, ήτοι μετά παρέλευσης 10 μηνών από την καταχώρηση της αγωγής. Για όλους τους λόγους που η ενόρκως δηλούσα αναφέρει καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση. Σημειώνω ότι αμφότερες οι ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση είναι λεπτομερείς και ανωτέρω έχω καταγράψει μόνο τα βασικά μέρη αυτών, το δε σύνολο τους έχει μελετηθεί δεόντως κατά το στάδιο προετοιμασίας αυτής της απόφασης ως εκ τούτου δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθεί αυτούσιο το περιεχόμενο τους. Νομική Πτυχή του υπό κρίση ζητήματος Η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος για παροχή ασφάλειας εξόδων ρυθμίζεται από την Δ.60 Θ.1 - 5, η οποία έχει ως εξής: ORDER 60 : SECURITY FOR COSTS [Δ.Κ. 21.5.2004]
12. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. [Δ.Κ. 31.12.1997] Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων. [Δ.Κ. 21.5.2004]
13. In actions brought by persons resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, when the plaintiff's claim is founded on a judgment or order or on a negotiable instrument, the power to require the plaintiff to give security for costs shall be in the discretion of the Court.
14. Where a person sues as next friend of an infant or other person under disability he may, if an appellant, be ordered to give security for costs.
15. If it appears that a person suing is not the real plaintiff but is merely suing as nominal plaintiff in somebody else's interests, then such person may, at any stage of the action, be required to give security for costs on the grounds of insolvency or poverty.
16. Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action.
17. Where a bond is to be given as security for costs, it shall, unless the Court or a Judge otherwise directs, be given to the party or person requiring the security, and not to an officer of the Court. Στην υπόθεση Almana Engineering ν. Glyfor Commercial

(1981)1CLR 273, αναφέρθηκε ότι η συνηθισμένη πρακτική, είναι η έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων οσάκις ο ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού. Παρά ταύτα όμως στην μεταγενέστερη απόφαση Compagnie Graniere De Paris ν. The Ship "Sofia"

(1984)1 CLR 345, λέχθηκε ότι πιο πάνω ο κανόνας δεν είναι άκαμπτος και όπως κάθε περίπτωση που συνεπάγεται άσκηση διακριτικής ευχέρειας έτσι και η περίπτωση αυτή πρέπει να δεθεί στα γεγονότα της υπόθεσης. Ο θεσμός 1 της Διαταγής 60 είναι ταυτόσημος με τον Αγγλικό θεσμό 6Α της Δ.65 των παλιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Σύμφωνα με το Annual Practice 1958 σελ. 1885, το βάρος πέφτει πάνω στον εναγόμενο να αποδείξει ότι ο ενάγοντας είναι πρόσωπο που διαμένει σε χώρα εκτός δικαιοδοσίας και όχι απλά να καταδείξει ότι δεν διαμένει συνήθως στην χώρα όπου ασκήθηκαν οι δικαστικές διαδικασίες. Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι κατ' εξοχήν δύο. Από την μια η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα από την Κύπρο) και κατά δεύτερο η ισχύς της υποθέσεως του. (βλέπε στο σημείο αυτό την απόφαση στην υπόθεση Abdula Ahmet Alahmari v. The Royal Jordanian Airlines

(1990)1 AAΔ 434). Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων είναι ευρύτατη γιατί ακριβώς οι θεσμοί δεν καθορίζουν τα κριτήρια για την άσκησή της. Τούτο συνάγεται κυρίως από την χρήση της λέξης "may" (δύναται) στην Δ.60 Θ.1 (παραπέμπω στην απόφαση της υπόθεσης Union de cooperatives agricoles de cereales de semences v. Apak agro industries Ltd κ.α.

(1992)1 CLR 1170). Στην πιο πάνω υπόθεση, υιοθετήθηκε η Αγγλική απόφαση Lindsay Parkinson Ltd ν. Triplan Ltd

(1973)2 All E.R. 273, στην οποία αναφέρθηκε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις που η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, δυνατό να προσανατολίσει το Δικαστήριο στην απόρριψη τέτοιου αιτήματος. Από την άλλη όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ασκείται με τρόπο ούτως ώστε να έχει ως αποτέλεσμα την στέρηση του δικαιώματος του ενάγοντα να προσφύγει στο Δικαστήριο. Στην περίπτωση που ο ενάγων δεν είναι σε θέση να καταβάλει την ασφάλεια για τα έξοδα τότε υπερισχύει το δικαίωμα του για προσφυγή στο Δικαστήριο. Σχετική είναι η υπόθεση Θεμιστοκλής Σολωμού Χαραλαμπίδης ν. Ιάκωβου Πέτρου κ.α

(2003)1Γ Α.Α.Δ 1698, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: " Η θεμελιακή σκέψη είναι πως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση τέτοιας αίτησης, έχει ως βάση τη δυνατότητα του ενάγοντος, ή του εφεσείοντος ανάλογα με την περίπτωση, να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. Αν δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα το αίτημα απορρίπτεται. Η λογική πίσω από τη σκέψη έγκειται στην αρχή πως, αν η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε δεν εκδίδεται η διαταγή. Υπερισχύει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, που διασφαλίζουν οι πιο πάνω συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις." Το βάρος απόδειξης όμως ότι η έκδοση διατάγματος θα στερήσει στον ενάγοντα το δικαίωμα πρόσβασης στην δικαιοσύνη, το έχει αυτός που το επικαλείται, στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγοντας - καθ' ου η αίτηση. Ο εναγόμενος πέραν του γεγονότος ότι ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού δεν είναι σε θέση να γνωρίζει λεπτομέρειες για την οικονομική κατάσταση του αντιδίκου του. Έτσι το βάρος πέφτει στον ενάγοντα να αποδείξει ότι βρίσκεται σε τέτοια οικονομική κατάσταση ούτως ώστε με την έκδοση του διατάγματος να στερείται στην ουσία της ελεύθερης πρόσβασης στο Δικαστήριο. Η θέση αυτή προκύπτει από την απόφαση στην υπόθεση Studland Holdings L.t.d κ.α ν. Σωφρόνιου Ευσταθίου κ.α

(2003)1Γ Α.Α.Δ 1809 όπου λέχθηκε ότι οι εφεσείοντες - καθ' ων η αίτηση δεν παρουσίασαν στοιχεία και άφησαν ατεκμηρίωτο το ισχυρισμό τους ότι η παροχή ασφάλειας για τα έξοδα θα καταστεί εμπόδιο προώθησης, της γνήσιας απαίτησης τους. Σε σχέση με το ζήτημα του χρόνου κατά τον οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα η φράση της Δ.60 «σε οιονδήποτε στάδιο της αγωγής» έχει ερμηνευθεί ότι συμπεριλαμβάνει την διαδικασία και μετά την έκδοση απόφασης ακόμη και μέχρι το στάδιο της έφεσης. Σχετική είναι η πιο πάνω απόφαση Studland Holdings στην οποία καταχωρήθηκε αίτηση ασφάλειας εξόδων στο στάδιο της έφεσης, στηριζόμενη αποκλειστικά στην Δ.60 Θ.1. Το Εφετείο εξέδωσε το σχετικό διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων παρότι η αίτηση θα μπορούσε να στηριχθεί μόνο στην Δ.35 Θ.2 που προβλέπει την έκδοση ασφάλειας εξόδων αποκλειστικά σε διαδικασία έφεσης. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Παρά το γεγονός ότι η Δ.35 θ.2 περιέχει πρόνοια η οποία ρυθμίζει το θέμα της ασφάλειας των εξόδων κατά την έφεση εντούτοις, η νομολογία αποδέχεται ότι οι πρόνοιες της Δ.60.1 τυγχάνουν εφαρμογής και κατά τη διαδικασία της έφεσης με τους εφεσείοντα και εφεσίβλητο να υπέχουν θέση ενάγοντα και εναγομένου αντίστοιχα. Βλ. Serdobov κ.ά. ν. Russian Indep. Airlines S.A.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1671, Alahmari v. Alia Airline

(1990)1 Α.Α.Δ. 434 και Vincent David Conway v. Νεόφυτου Ηλία, Π.Ε. 11265, ημερ. 21.10.2002.» Σημαντικό σημείο αναφοράς είναι και το ύψος των εξόδων, για το οποίο το Δικαστήριο έχει απόλυτη ευχέρεια να το καθορίσει, έχοντας υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Παρόλα αυτά σύμφωνα με το Annual Practice 1982 Τόμος 1, σελ. 440 φαίνεται ότι η καθιερωμένη πρακτική είναι να καθορίζεται ως ποσόν ασφάλειας τα 2/3 των εξόδων όπως έχουν υπολογιστεί στο στάδιο της αίτησης. Τονίζεται όμως στο ίδιο σύγγραμμα ότι ο πιο πάνω κανόνας δεν είναι άκαμπτος. Παρότι η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε και σε Κυπριακές αποφάσεις όπως στην υπόθεση Swistak ν. Του σκάφους "Mary Rose"

(1990)1 A.A.Δ 1082, φαίνεται ότι και στην Κύπρο δεν αποτελεί κανόνα. Αντίθετα η Κυπριακή Νομολογία διασαφηνίζει ότι υπάρχει απόλυτη ευχέρεια στο Δικαστήριο να καθορίσει το ποσόν της ασφάλειας αφού λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης. Στην υπόθεση Senior Service Ltd. And others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd, and another,

(1975)1 CLR 316, λέχθηκε ότι το ποσόν της ασφάλειας είναι κατά κανόνα εκείνο το οποίο θα υποστεί ο διάδικος που αιτείται την ασφάλεια. Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Abdula Ahmet Alahmari (ανωτέρω). Σε κάθε περίπτωση όμως η ίδια η ύπαρξη της πιο πάνω πρακτικής αμφισβητήθηκε έντονα και στην Αγγλία με την υπόθεση Procon (G.B) Ltd v. Provisional Building Co Ltd and others

(1984)2 All E.R 368,376. Στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά στην μέχρι τότε Αγγλική νομολογία για να διαφανεί ότι δεν υπήρχε τέτοια πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων. Έγινε μάλιστα εισήγηση στους εκδότες του Annual Practice να αναθεωρήσουν την πιο πάνω θέση τους η οποία χαρακτηρίστηκε ως δογματική. Η υπόθεση Procon υιοθετήθηκε και σε μεταγενέστερες Αγγλικές αποφάσεις όπου λέχθηκε ότι το ύψος του ποσού της ασφάλειας επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (παραπέμπω επίσης στην Slazengers Ltd and others v. Seaspeed Ferries International Ltd

(1987)3 All. ER 967,971) Η καταχώρηση καταλόγου εξόδων με την αίτηση είναι υποβοηθητική ούτως ώστε το Δικαστήριο να δύναται να υπολογίσει το ύψος της ασφάλειας. Παρόλα αυτά, παράλειψη καταχώρησης καταλόγου δεν αποτελεί λόγο απόρριψης της αίτησης. Σε σχέση με αυτό το θέμα, λέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Γραμμές Στρίνζη ν. Always Travel

(1992)1 A.A.Δ 995): "Η προσαγωγή καταλόγου εξόδων είναι επιθυμητή αλλά όχι απαραίτητη για την άσκηση των εξουσιών του δικαστηρίου. Επομένως η αίτηση δεν καταρρίπτεται λόγω της παράλειψης των αιτητών να επισυνάψουν κατάλογο εξόδων." Αναλύοντας και αναφέροντας τις πιο πάνω καθιερωμένες νομολογιακά αρχές θα έρθω τώρα να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση με βάση αυτές. Αρχικά και προτού υπεισέλθω στις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς της κάθε πλευράς θα πρέπει να αναφέρω ότι αποτελεί κοινό έδαφος και δεν έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά της Ενάγουσας ότι αυτή είναι αλλοδαπή υπήκοος, Ρωσικής καταγωγής, κάτοικος εξωτερικού και μάλιστα τρίτης χώρας ήτοι χώρας εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σημειώνω περαιτέρω ότι αυτό το γεγονός έχει γίνει παραδεκτό από την ενόρκως δηλούσα επί της ένστασης η οποία μάλιστα σημειώνει ότι προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση καθότι η Ενάγουσα βρίσκεται στην Ρωσία. Επιπλέον με την διαμονή και υπηκοότητα της Ενάγουσας κοινό έδαφος αποτελεί η μη ύπαρξη άλλης περιουσίας στην Κύπρο πλην του ισχυριζόμενου ποσού που κατ΄ ισχυρισμό της Ενάγουσας, η εναγόμενη 1, της κατακρατά. Βεβαίως θα εξετάσω κάτωθι κατά πόσο το ποσό αυτό, ως αξιούμενο, δύναται να θεωρηθεί ως περιουσία για σκοπούς του υπό εξέταση ζητήματος. Λαμβάνοντας υπόψη μου την διακρίβωση της συνήθους διαμονής της Ενάγουσας κρίνω ότι υπάρχει η βάση και το θεμέλιο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου επί της βάσης της Διαταγής 60 και ως εκ τούτου θα προχωρήσω να εξετάσω τις υπόλοιπες παραμέτρους. Εισερχόμενη τώρα στον παράγοντα περιουσία στην Κύπρο και μάλιστα περιουσία που να μην είναι εύκολο να μετακινηθεί ως προτάσσει η νομολογία, διαπιστώνω ότι ουδεμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον μου από την Ενάγουσα - καθ' ής η αίτηση περί ύπαρξης οιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο, είτε κινητής είτε ακίνητης, η οποία να είναι δεκτική εκτέλεσης σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής και καταδίκης της σε έξοδα. Εξαίρεση αποτελεί ο ισχυρισμός περί ύπαρξης περιουσίας που αντιστοιχεί σε χρήμα και συγκεκριμένα στο ποσό της αξίωσης της Ενάγουσας το οποίο κατ' ισχυρισμό της κατακρατείται από τους εναγομένους 1 - αιτητές. Με όλο τον σεβασμό προς την άποψη και θέση των συνηγόρων της Ενάγουσας δεν δύναμαι να συμφωνήσω με αυτήν. Κρίνω ότι το ποσό της αξίωσης της Ενάγουσας, το οποίο μάλιστα η εναγόμενη 1 αρνείται ότι οφείλει διατυπώνοντας μάλιστα και ανταπαίτηση εναντίον της δεν δύναται να ερμηνευθεί ως περιουσία εν τη εννοία της νομολογίας και της Δ.60 και ως επακόλουθο δεν δύναται να ληφθεί υπόψη στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής μου εξουσίας. Περαιτέρω λαμβάνω υπόψη μου και έχω εξετάσει κατά πόσο η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων θα ισοδυναμεί με στέρηση του δικαιώματος της Ενάγουσας για πρόσβαση στο Δικαστήριο παράγοντας που σύμφωνα με την νομολογία εξετάζεται σοβαρά. Λαμβάνω υπόψη μου ότι με βάση τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές το βάρος απόδειξης του παράγοντα αυτού βρίσκεται στους ώμους αυτού που το επικαλείται με δεδομένο ότι αυτός έχει γνώση και στοιχεία για την περιουσιακή του κατάσταση. Στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν δύναμαι να εξετάσω κατά πόσο η Ενάγουσα έχει αποδείξει ότι σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης θα αδυνατεί να καταβάλει ασφάλεια εξόδων ενόψει του ότι στην ενώπιον μου μέσω της ένστασης μαρτυρίας, όχι μόνο δεν αναφέρονται στοιχεία για οικονομική αδυναμία αλλά αντίθετα υπάρχει ισχυρισμός και θέση ότι η ίδια η Ενάγουσα έχει περιουσιακά στοιχεία στην Ρωσία και έχει οικονομική δυνατότητα και/ή είναι σε καλή οικονομική κατάσταση και/ή έχει την δυνατότητα να καταβάλει ποσά που τυχόν επιδικασθούν εναντίον εάν κληθεί να πράξει τούτο (βλέπε 5ο λόγο ένστασης και παράγραφο 4 β της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει). Συνεπώς και με βάση τις αναφορές της ίδιας της πλευράς της ενάγουσας δεν τίθεται ο κίνδυνος αυτή με την έκδοση διατάγματος για παροχή ασφάλειας εξόδων να απολέσει την δυνατότητα να προωθήσει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπλέον με τα πιο πάνω οφείλω να εξετάσω την πιθανότητα η αγωγή να απορριφθεί ως η εισήγηση των εναγομένων 1 - αιτητών. Το Δικαστήριο ασκώντας την εξουσία του δυνάμει της Δ.60 εξετάζει την ισχύ της υπόθεσης των Εναγόντων σε συνάρτηση με την υπεράσπιση των Εναγομένων. Σχετικά με τη δύναμη της υπόθεσης των διαδίκων έχει νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή εξέταση του θέματος. Στο σημείο αυτό παραπέμπω στην Porzelack (KG) v. Porzelack (U.K.) Ltd

(1987)1 All ER 1074 στην οποία ο Δικαστής Browne - Wilkinson V-C υπέδειξε τα εξής: « The matters urged before me have spread over a fairly wide field. First there have been attempts to go into the likelihood of the plaintiff winning the case or the defendant winning the case, presumably following the note in The Supreme Court Practice 1985 vol.1, para 23/1-3/2 which says: . A major matter for consideration is the likelihood of the plaintiff succeeding. This is the second occasion recently on which I have had a major hearing on security for costs and in which the parties have sought to investigate in considerable detail the likelihood or otherwise of success in the action. I do not think that is a right course to adopt on an application for security for costs. The decision is necessarily made at an interlocutory stage on inadequate material and without any hearing of the evidence. A detailed examination of the possibilities of success or failure merely blows the case up into a large interlocutory hearing involving great expenditure of both money and time. Undoubtedly, if it can clearly be demonstrated that the plaintiff is likely to succeed, in the sense that there is a very high probability of success, then that is a matter that can properly be weighed in the balance. Similarly, if it can be shown that there is a very high probability that the defendant will succeed, that is a matter that can be weighed. But for myself I deplore the attempt to go into the merits of the case unless it can be clearly demonstrated one way or another that there is a high degree of probability of success or failure. » Χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία της διαφοράς των μερών παρατηρώ ότι η πλευρά της Ενάγουσας διεκδικεί τις αξιώσεις της ενόψει μιας συμφωνίας μεταξύ της ίδιας και των εναγομένων 1 με βάση την οποία διατηρούσε στους εναγόμενους λογαριασμούς. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η Ενάγουσα τερμάτισε δεόντως και νόμιμα την εν λόγω συμφωνία, ζήτησε να λάβει τα χρήματα επ' αυτών αλλά μέχρι σήμερα οι εναγόμενοι 1 αρνούνται και/ή παραλείπουν να πράξουν τούτο με αποτέλεσμα να τα κατακρατούν κατά παράβαση των όρων της μεταξύ τους συμφωνίας. Από την άλλη η πλευρά των εναγομένων 1 έχει θέσει μια εκτεταμένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση η οποία άπτεται των όρων της σύμβασης μεταξύ των διαδίκων, αρνείται την παράνομη κατακράτηση οιονδήποτε ποσών και αρνείται τον τερματισμό της συμφωνίας και τον κατ 'ισχυρισμό της Ενάγουσας κλείσιμο των λογαριασμών της οι οποίοι παραμένουν ενεργοί μέχρι και σήμερα. Για το δε αίτημα της Ενάγουσας για απόσυρση χρημάτων από τους λογαριασμούς θέτει διάφορες θέσεις και ισχυρισμούς και κατά κύριο λόγο ισχυρίζεται παρατυπία στην διατύπωση του αιτήματος για απόσυρση με λανθασμένη μέθοδο. Επιπλέον με τους λοιπούς ισχυρισμούς της και επιπλέον της υπεράσπισης της η εναγομένη 1 θέτει και ανταξίωση αξιώνοντας ποσό πέραν των €19.000= συνεπεία της ισχυριζόμενης παράβασης όρων της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας από την Ενάγουσα - εξ' ανταπαιτήσεως εναγομένη. Με βάση το πιο πάνω συνοπτικό ιστορικό των διαδίκων με βάση τα δικόγραφα τους και στο παρόν στάδιο είναι πρόωρο, δύσκολο και παρακινδυνευμένο να αποφασιστεί κατά πόσο η Ενάγουσα θα επιτύχει ή όχι στην αξίωση της ενόψει και της παντελούς άρνησης στην Υπεράσπιση των ισχυρισμών που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης αλλά και όλων των άλλων περίπλοκων και ειδικευμένων ισχυρισμών που τίθενται. Στο στάδιο αυτό δεν μπορούν να εξαχθούν οποιαδήποτε συμπεράσματα αναφορικά με την ισχύ της υπόθεσης της Ενάγουσας σε συνάρτηση με την υπεράσπιση των Εναγομένων 1 με αποτέλεσμα ο παράγοντας αυτός να είναι ουδέτερος και για τις δύο πλευρές. Αυτό σημαίνει ότι η πιθανότητα να απορριφθεί η αγωγή δεν δύναται να αποκλειστεί. Δεν θα μπορούσα να μην έχω εξετάσει και το ποσό για το οποίο οι αιτητές ζητούν ασφάλεια εξόδων. Σύμφωνα με την νομολογία που ανωτέρω ανάλυσα δεν είναι απαραίτητο να επισυναφθεί κατάλογος εξόδων, παρά ταύτα αυτός είναι βοηθητικός για το Δικαστήριο όταν αυτό επιλέξει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Στα πλαίσια αυτής της διακριτικής ευχέρειας το Δικαστήριο καθορίζει και το ποσό. Διαπιστώνω ότι ο κατάλογος που περιλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση δεν είναι υπερβολικός και/ή διογκωμένος ως η εισήγηση της Ενάγουσας - καθ' ής η αίτηση αλλά λαμβάνοντας υπόψη μου την κλίμακα της αγωγής αλλά και την συνήθη πορεία μιας αγωγής μέχρι το στάδιο της έκδοσης της απόφασης κρίνω ότι αυτός είναι μέσα στα λογικά και επιτρεπτά όρια. Διαπιστώνω ότι πέραν της ετοιμασίας των δικογράφων και της καταχώρησης τους εισάγονται και υπολογίζονται μια εμφάνιση για οδηγίες και 4 εμφανίσεις για ακρόαση. Υπό των δικογράφων τα επίδικα ζητήματα δεν κρίνω ότι ο υπολογισμός αυτός διαφεύγει των συνετών ορίων συνεπώς απορρίπτω την θέση ότι αυτός είναι διογκωμένος και υπερβολικός. Σημειώνω δε ότι το ποσό που αιτούνται οι αιτητές ως ασφάλεια εξόδων ανέρχεται στις €6.595,92σ (περιλαμβανομένου του ΦΠΑ). Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται πέραν των μέχρι σήμερα εξόδων και τα μελλοντικά αναμενόμενα έξοδα μέχρι την έκδοση της απόφασης, ένα δε ποσό εξ' αυτών περίπου €500= αφορά αίτηση για εξασφάλιση διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων η οποία όμως δεν είναι απαραίτητο να λάβει χώρα εάν συναινέσουν αμφότεροι οι διάδικοι στην έκδοση τέτοιων οδηγιών με τον ορισμό της υπόθεσης, ενώ επιπλέον περιλαμβάνονται άλλα περί τα €500= για απαραίτητες επιστολές. Το ποσό αυτό των περίπου €1000= δεν είναι μεν διογκωμένο όμως δεν κρίνω ότι είναι σύνηθες να προκύψει. Εν πάση όμως περιπτώσει το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται να εκδώσει διαταγή για το ακριβές ποσό που αιτούνται οι εναγόμενοι 1 αλλά δύναται να καθορίσει το ίδιο ένα ποσό που θεωρεί λογικό. Επιπλέον με τα πιο πάνω προβάλλεται από την Ενάγουσα ότι η αίτηση για ασφάλεια εξόδων υποβλήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο της υπόθεσης και συγκεκριμένα σχεδόν 10 μήνες από την καταχώρηση της αγωγής. Πράγματι με βάση την νομολογία δεν αποκλείεται να υπάρχουν περιπτώσεις που η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συνδυασμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες δυνατό να προσανατολίσει ένα Δικαστήριο να απορρίψει ένα τέτοιο αίτημα (βλ. Lindsay Parkinson Ltd v. Triplan Ltd

(1973)2 All ER 273). Αναγνωρίζω ότι στην παρούσα υπόθεση όντως υπήρξε κάποια καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης η οποία όμως σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία που σχετίζονται με τη βασιμότητα της υπεράσπισης και την πορεία που πήρε η υπόθεση δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζει τους λοιπούς παράγοντες που εξετάστηκαν και εν πάση περιπτώσει δεν είναι τέτοιου βαθμού η καθυστέρηση που να καταστεί αρκετή για να τους αρνηθώ θεραπεία. Βεβαίως λαμβάνω υπόψη μου ότι στις πρόνοιες της ίδιας της Δ.60 θ.1 η εγγύηση μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και λαμβάνοντας υπόψη μου τους λόγους ένστασης καταλήγω ότι δύναμαι να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία εγκρίνοντας την αίτηση. Συνεπακόλουθα εκδίδεται Διάταγμα με το ποίο διατάσσεται η Ενάγουσα - καθ' ής η αίτηση όπως εντός 30 ημερών από σήμερα, παραχωρήσει προς όφελος των εναγομένων 1 - αιτητών ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €5.500,00= με την κατάθεση του εν λόγω ποσού σε μετρητά στο Δικαστήριο ή με την παραχώρηση ανέκκλητης τραπεζικής εγγύησης στο όνομα των εναγομένων 1 - αιτητών η οποία θα τύχει της εγκρίσεως του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η διαδικασία στην παρούσα αγωγή μεταξύ της Ενάγουσας και των εναγομένων 1 αναστέλλεται μέχρι η Ενάγουσα να παραχωρήσει την αναφερόμενη ανωτέρω ασφάλεια εξόδων. Η αναστολή θα διακοπεί αυτόματα νοουμένου και μόλις η Ενάγουσα συμμορφωθεί με τα ανωτέρω εντός της καθοριζομένης προθεσμίας. Σε περίπτωση που η Ενάγουσα δεν συμμορφωθεί με τα πιο πάνω εντός της αναφερόμενης προθεσμίας, τότε με την πάροδο της προθεσμίας των 30 ημερών ως πιο πάνω τέθηκε, η αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 απορρίπτεται αυτόματα με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας. Λαμβάνοντας υπόψη μου την επιτυχία της αίτησης, τα έξοδα αυτής επιδικάζονται, υπέρ των εναγομένων 1 - αιτητών και εναντίον της Ενάγουσας - καθ' ής η αίτηση ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............................................... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο