Αναφορικά με τoν Νίκο Κακουλλή, Αρ. Αίτησης:8/2016, 7/2/2017

(30)ημερών από τη συμπλήρωση των δικογράφων. Με την Αρχική Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στη βάση των προνοιών του Περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμου (Ν. 23(Ι)/1996), αξιώνονται διατάγματα με τα οποία να κηρύσσεται ο κ. Νίκος Κακουλλή ως ανίκανο πρόσωπο να διαχειρίζεται την περιουσία του και να του απαγορευτεί η διενέργεια οποιωνδήποτε πράξεων ή παραλείψεων που να επιφέρουν έννομα αποτελέσματα και να διοριστούν διαχειρίστριες της περιουσίας του οι θυγατέρες του από προηγούμενο του γάμο. Η Αρχική Αίτηση καταχωρήθηκε και από τα τρία παιδιά του πιο πάνω από τον προηγούμενο του γάμο. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε από τον ίδιο και τη νυν σύζυγο του κα Άντρη Ευριπίδου με την οποία όπως δηλώνεται απέκτησε ακόμα μια θυγατέρα την ανήλικη σήμερα Αντρονίκη. Στην Αρχική Αίτηση είχε καταχωρηθεί Ειδοποίηση Προθέσεως Ενστάσεως σε προγενέστερο στάδιο. Σε άλλο σημείο της απόφασης μου θα καταγραφεί η μέχρι τώρα πορεία της υπόθεσης. Η νομική βάση της παρούσας αίτησης στηρίζεται στον Περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόμο (Ν.23(Ι)/96)άρθρα 2 - 9, 12 & 18 στους Περί Διανοητικά Ασθενών Διαδικαστικούς Κανονισμούς 2, 3, 6, 22, 23, 30, 31, 32 & 34, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1, Δ.27 Θ. 1 - 3, Δ.30 Θ.Θ. 1 - 3, Δ.39, Δ.59, Δ.63 Θ.Θ.1 & 2, Δ.64 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4,7 -9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρα 1, 2, 29, 30, 31 και 43, στον Περί Αποδείξεως Νόμο (Κεφ.9) άρθρα 1 - 3, 23 - 30 και 34, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη καθοδηγητική Νομολογία, επί της γενικής πρακτικής και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Αργυρώς Ευσταθίου. Η κα Α. Ευσταθίου δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης που τηρείται στο δικηγορικό τους γραφείο, είναι στην κατοχή της και ως εκ τούτου έχει πρόσβαση σε αυτόν και ο λόγος που προβαίνει η ίδια στην ένορκη δήλωση κατ΄ εξουσιοδότηση των Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2 στην Αρχική Αίτηση, όπως τους αποκαλεί, στην Αρχική Αίτηση, καθώς η παρούσα αίτηση πραγματεύεται πρωτίστως ζητήματα νομικής φύσεως τα οποία ως δικηγόρος τα γνωρίζει. Καταγράφει στην ένορκη δήλωση της την πορεία της υπόθεσης για να ισχυριστεί ότι οι Αιτητές στην Αρχική Αίτηση παρέλειψαν να καταχωρήσουν κλήση για οδηγίες εντός του χρόνου που προνοείται από τους θεσμούς. Τοιουτοτρόπως παρήλθε άπρακτη η προθεσμία των 30 ημερών από τη συμπλήρωση των δικογράφων για έκδοση από τους Αιτητές στην Αρχική Αίτηση της προβλεπόμενης στη Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Κλήσης για Οδηγίες. Περαιτέρω η περίοδος των 60 ημερών από τη συμπλήρωση των δικογράφων εξέπνευσε στις 5.09.

1. Εν ολίγοις εισηγείται ότι εφαρμόζεται στην παρούσα η νέα Διαταγή 30 και ότι η πιο πάνω παράλειψη των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση να συμμορφωθούν με την πιο πάνω προθεσμία, η οποία είναι επιτακτικής φύσεως, κατά τρόπον που να θεωρείται πλέον ως νομικά αβάσιμη και αντικανονική θα πρέπει να θεωρηθεί από το Δικαστήριο ως εγκαταλειφθείσα και να το οδηγήσει έχοντας δέσμια αρμοδιότητα στην απόρριψη της Αρχικής Αίτησης η οποία θα συμπαρασύρει και τις μεταγενέστερες τους αιτήσεις. Οι Αιτητές στην Αρχική Αίτηση/ Καθ΄ων η Αίτηση στην παρούσα, στηριζόμενοι σε κάπως πιο διευρυμένη νομική βάση προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης τους οποίους παραθέτω στη συνέχεια αυτούσιους όπως και την αιτιολογία τους: «Α. Η Αίτηση είναι τύποις και νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή αστήριχτη και/ή είναι παράτυπη και/ή λανθασμένη και/ή άκυρη και/ή αυτή αντίκειται του Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας: Ειδικότερα: α. Στην παρούσα υπόθεση επιλέγηκε και προωθήθηκε εσφαλμένο και/ή ακατάλληλο μέσο για τη διαδικασία. β. Στην παρούσα υπόθεση δεν εφαρμόζονται οι πρόνοιες του Θεσμού
2. Β. Η Αίτηση των Καθ' ων η αίτηση/νυν Αιτητών είναι αναπόδεικτη και/ή βασίζεται σε ελλειπή ή ανεπαρκή και/ή ελαττωματική μαρτυρία: Ειδικότερα: α. Οι λόγοι και τα γεγονότα που επικαλείται η Ενόρκως Δηλούσα προς υποστήριξη της Αίτησης των Καθ' ων η αίτηση/ νυν Αιτητών δεν κρίνονται ικανοποιητικοί και/ή δεν δικαιολογούν υπό τις περιστάσεις την έγκριση της υπό κρίσης Αίτησης των Καθ' ων η αίτηση/νυν Αιτητών. β. Οι λόγοι και τα γεγονότα που επικαλείται η Ενόρκως Δηλούσα προς υποστήριξη της Αίτησης των Καθ' ων η αίτηση/ νυν Αιτητών είναι τέτοιοι που επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Κλήσης για οδηγίες. γ. Η Ένορκη Δήλωση της κας Αργυρώς Ευσταθίου που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση των Καθ' ων η αίτηση/νυν Αιτητών είναι ελαττωματική και/ή αστήριχτη και/ή σ' αυτή περιέχονται αντιφατικοί και/ή ασαφείς και/ή αόριστοι παραπλανητικοί και/ή ψευδείς χαρακτηρισμοί. δ. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση προσώπου ο οποίος ορκίζεται για γεγονότα για τα οποία δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ούτε είναι και δεόντως εξουσιοδοτημένος να δηλώσει. Γ. Οι Καθ' ων η αίτηση/νυν Αιτητές παραπλανούν το Δικαστήριο με ψευδή γεγονότα, αναλήθειες και/ή προβαίνουν δια της παρούσας υπό κρίση αίτησης τους σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων τα οποία γνωρίζουν και/ή που με εύλογη επιμέλεια θα μπορούσαν να γνωρίζουν, και που η γνώση τους επηρεάζει την κρίση του Δικαστηρίου στην υπό εξέταση υπόθεση. Ειδικότερα: α. Οι Καθ' ων η αίτηση/νυν Αιτητές έρχονται στο Δικαστήριο με μη καθαρά χέρια, παραλείποντας εσκεμμένα ν' αναφερθούν στα πραγματικά γεγονότα, και/ή παραπλανώντας το Δικαστήριο σε ότι αφορά τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και/ή αποκρύπτουν γεγονότα ουσιώδη σε σχέση με την υπόθεση τα οποία επιφέρουν αναγκαία απόρριψη της Αίτησης ως νόμω και/ή ουσία αβάσιμης. Δ. Δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. α. Οι Αιτητές /νυν Καθ' ων η αίτηση έχουν ενεργήσει σε όλη τη διαδικασία σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. β. Οι Καθ' ων η αίτηση/νυν Αιτητές δεν προέβηκαν ούτε οι ίδιοι στη λήψη των απαραίτητων δικονομικών μέτρων σύμφωνα με τη Διαταγή 30 που επικαλούνται. γ. Δεν υπήρξε καμία καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης από μέρους των Αιτητών/ νυν Καθ' ων η αίτηση σε αντίθεση από τους Καθ' ων η αίτηση/ νυν Αιτητές. δ. Σκοπός της καινούριας Διαταγής 30 είναι η προετοιμασία και η γρήγορη εκδίκαση των υποθέσεων και όχι η καθυστέρηση τους με αχρείαστες διαδικασίες όπως η παρούσα αίτηση των Καθ' ων η αίτηση/νυν Αιτητών. ε. Η Διαταγή 30 προνοεί ότι οι σχετικές προθεσμίες μπορεί να παραταθούν από το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια και η υπόθεση αυτή ενδείκνυται για τούτο. Ε. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης γίνεται κατάχρηση της διαδικασίας. α. Οι Καθ' ων η αίτηση/ νυν Αιτητές προωθούν την παρούσα Αίτηση ενώ γνωρίζουν ότι πρόκειται περί περιττής και αχρείαστης διαδικασίας και μοναδικό σκοπό έχει να καθυστερήσει τη διαδικασία αφού γνωρίζουν ότι το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να παρατείνει τις προθεσμίες. β. Η Αίτηση είναι ενοχλητική, εκδικητική, καταπιεστική και κακόπιστη και αποσκοπεί στο να εξυπηρετήσει αλλότριους ή αντικανονικούς σκοπούς (EXTRANEOUS OR IMPROPER PURPOSES), και/ή επιχειρείται καθ' όλα άδικα και εκδικητικά εναντίον των Αιτητών/ νυν Καθ' ων η αίτηση. ΣΤ. Στην παρούσα υπόθεση ισχύει και εφαρμόζεται έναντι των Καθ' ων η αίτηση/ νυν Αιτητών το δόγμα του εμποδισμού (estoppel) δυνάμει του οποίου οι Καθ' ων η αίτηση/ νυν Αιτητές εμποδίζονται δια διαγωγής τους να προωθούν τη παρούσα διαδικασία έναντι των Αιτητών /νυν Καθ' ων η αίτηση. Ζ. Η παρούσα αίτηση προωθείται ανεπίτρεπτα πολύ καθυστερημένα με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση υποστηρίζονται από την κα Κωνσταντία Νικολάου η οποία είναι θυγατέρα του ανικάνου προσώπου κ. Νίκου Κακουλλή η οποία δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη από όλους τους Αιτητές στην Αρχική Αίτηση να προβεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης. Όσα γεγονότα δεν εμπίπτουν στην προσωπική της γνώση, τα αναφέρει σύμφωνα με πληροφορίες, ενημέρωση και νομικές συμβουλές από το δικηγόρο της. Αρνείται τόσο το νομικά όσο και το ουσιαστικά βάσιμο της παρούσας αίτησης όπως και τους ισχυρισμούς που την υποστηρίζουν. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι στην παρούσα υπόθεση λόγω της διαδικασίας που ακολουθείται και του τρόπου εκδίκασης της και/ή των δικονομικών περιορισμών που ισχύουν και/ή άλλως πως, ότι δεν είναι αναγκαίο και/ή δεν επιτρέπεται και/ή δεν εφαρμόζεται η Κλήση για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή
3. Από την άλλη η Αρχική Αίτηση και η ακολουθούμενη διαδικασία βρισκόταν συνεχώς ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν χρειαζόταν Κλήση για Οδηγίες για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να δώσει τις όποιες οδηγίες και/ή να προωθήσει την υπόθεση. Επίσης θα μπορούσαν να τεθούν ενώπιον του οποιαδήποτε αιτήματα υπήρχαν από τους διαδίκους, κάτι που η πλευρά των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση έκαναν ζητώντας διάταγμα αντεξέτασης. Περαιτέρω το ίδιο το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση απευθείας για ακρόαση χωρίς ένσταση από τους νυν Αιτητές. Άνευ βλάβης των πιο πάνω δηλώνει ότι οι νυν Αιτητές δεν προχώρησαν ούτε οι ίδιοι σε κατάθεση αίτησης για έκδοση κλήσης οδηγιών όπως προνοείται στη Διαταγή 30 ενώ καθυστέρησαν αδικαιολόγητα, για τις συνθήκες της παρούσας διαδικασίας να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση αφού παρήλθαν 4 μήνες από την ημέρα που το Δικαστήριο την όρισε για ακρόαση και 2 μήνες από την ημερομηνία της ισχυριζόμενης παρατυπίας και το έπραξαν μόνο μετά τον ορισμό της Αρχικής Αίτησης για ακρόαση και μόνο μετά που η πλευρά των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση προχώρησαν στην έκδοση διαταγής για αντεξέταση της κας Άντρης Κακουλλή αλλά και άλλης Αίτησης εκ μέρους τους για διορισμό ερευνητή. Υποστηρίζει ότι η παρούσα αίτηση σκοπό έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας και ως εκ τούτου είναι καταχρηστική και ξοδεύει δικαστικό χρόνο και υποβάλλει σε ταλαιπωρία τους Αιτητές στην Αρχική Αίτηση και προσθέτει αχρείαστα έξοδα στη διαδικασία. Οι νυν Αιτητές εμποδίζονται περαιτέρω λόγω της συμπεριφοράς τους να ζητούν την απόρριψη της Αρχικής Αίτησης. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς για παράτυπη, αντικανονική και άνευ αντικειμένου αίτηση και επαναλαμβάνει ότι η Αρχική τους Αίτηση είναι καθόλα νόμιμη. Εισηγείται ότι σε περίπτωση που ήθελε κριθεί αναγκαία η καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες, όπως προνοείται στη νέα Διαταγή 30, συμβουλεύεται από τους δικηγόρους της ότι συντρέχουν όλοι οι λόγοι για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια για παράταση της προθεσμίας καταχώρησης αυτής της Κλήσης ως η ιδία η Διαταγή 30 προβλέπει. Και αυτό καθώς δεν υπάρχει καθυστέρηση από πλευράς των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση, οι οποίοι είχαν συμμορφωθεί εμπρόθεσμα με όλες τις οδηγίες που δόθηκαν από το Δικαστήριο. Ούτως ή άλλως, όπως εισηγείται, η απόρριψη της υπόθεσης δεν τους στερεί το δικαίωμα για καταχώρηση νέας αίτησης. Το μόνο που θα πετύχει η τυχόν απόρριψη της είναι να επιβαρυνθεί με τα έξοδα κάτι που δεν θα βοηθήσει τη γρήγορη και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και θα είναι άδικο και καταχρηστικό έναντι των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση. Εισηγείται ότι οι δικονομικοί κανόνες κατά τη νομολογία μας θεσπίζονται για διευκόλυνση και δίκαια κατάληξη των διαφορών και δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται καταχρηστικά και για αλλότριους σκοπούς και ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να καταγράψω την μέχρι σήμερα πορεία της υπόθεσης όπως αυτή παρουσιάζεται στον φάκελο της υπόθεσης: «Η Αρχική Αίτηση καταχωρήθηκε στις 02.03.16 και ορίστηκε για επίδοση στις 23.03.
4. Επιδόθηκε πράγματι δύο ημέρες μετά την καταχώρηση της ήτοι στις 4.03.2016 στον Καθ΄ου η αίτηση στην Αρχική Αίτηση, στην παρουσία της συζύγου, του στην οποία επίσης επιδόθηκε ξεχωριστό αντίγραφο της αίτησης, χωρίς να υπήρχε προς τούτο κατά την άποψη μου δικονομική υποχρέωση σε εκείνο το στάδιο εφόσον δεν ήταν μέρος της διαδικασίας. Στις 23.03.2016 εμφανίστηκε δικηγόρος για τον Αρχικά Καθ΄ου η Αίτηση και δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση ένστασης μέχρι την 18.05.2016, ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε για οδηγίες. Εκείνη την ημερομηνία ο φάκελος δεν βρέθηκε και ορίστηκε ξανά για τις 13.06.2016 οπότε και ζητήθηκε εκ νέου ημερομηνία για καταχώρηση ένστασης και δόθηκαν οδηγίες για επίδοση και στο Γραφείο Ευημερίας. Ορίστηκε για οδηγίες στις 5.07.
5. Στις 5.07.2016 καταχωρήθηκε η Ειδοποίηση Προθέσεως Ενστάσεως στην οποία χωρίς να υπάρξει προς τούτο διαδικαστικό διάβημα που θα επέτρεπε τέτοια συμπερίληψη, συμπεριλήφθηκε και η κα Άντρη Ευρυπίδου ως 2η Καθ΄ης η Αίτηση, η οποία μάλιστα την υποστήριξε με δική της ένορκη δήλωση και κατ΄ εξουσιοδότηση του Καθ΄ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 συζύγου της. Το Γραφείο Ευημερίας δεν εμφανίστηκε. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση την 7.11.
6. Στις 31.10.2016 εξασφαλίστηκε διάταγμα αντεξέτασης της πιο πάνω κας Άντρης Ευρυπίδου επί όλου του φάσματος της ένορκης δήλωσης της και για όσους ισχυρισμούς της συγκρούονται με αυτούς των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση. Παράλληλα καταχωρήθηκε από τους ίδιους αίτηση στη βάση διατάξεων του Περί Διαχείρισης Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμου (Ν. 23(Ι)/96)η οποία ορίστηκε την 7.11.2016 και με την οποία ζητούν την έκδοση διαταγμάτων για διορισμό ερευνητή για να εξετάσει τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης και ιατρού ο οποίος να εξετάσει την πνευματική, σωματική και κινητική κατάσταση του Καθ΄ου η αίτηση στην Αρχική Αίτηση κ. Νίκου Κακουλλή όπως και διάταγμα με το οποίο να διοριστεί ερευνητής για να εξετάσει τα περιουσιακά στοιχεία του ως άνω προσώπου τα τελευταία 5 χρόνια. Συνεπεία των πιο πάνω, η αίτηση με τη σύμφωνη γνώμη και των δύο πλευρών ορίστηκε την 21.11.2016 με οδηγίες μέχρι τότε να καταχωρηθεί ένσταση στην τελευταία πιο πάνω αίτηση των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση. Αντί αυτής την 7.11.2016 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση η οποία ορίστηκε στις 21.11.
7. Εκείνη την ημερομηνία προγραμματίστηκε η παρούσα αίτηση για ακρόαση την 17.01.2017 με οδηγίες όπως καταχωρηθεί η ένσταση μέχρι την 20.12.2016 - η οποία πράγματι καταχωρήθηκε στις 19.12.2016 - οι δε υπόλοιπες αιτήσεις παρέμειναν για οδηγίες.» ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι δύο πλευρές στις 17.01.2017 που είχε προγραμματιστεί για ακρόαση η παρούσα αίτηση με εφοδίασαν με γραπτές αγορεύσεις όπου εκθέτουν τις απόψεις και εισηγήσεις τους σε σχέση με όλα τα θέματα τα οποία καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει. Αναφέρονται στα γεγονότα της υπόθεσης και στη νομική πτυχή του αιτήματος. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη τόσο τις θέσεις τους επί των πραγματικών γεγονότων όσο και για τη νομική της πτυχή. Θα γίνει αναφορά σε ειδικότερα θέματα που αναπτύσσονται σε αυτές όπου χρειαστεί στη συνέχεια. ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Το ερώτημα το οποίο ουσιαστικά καλούμαι να απαντήσω με την παρούσα απόφανση μου είναι κατά πόσο τυγχάνουν εφαρμογής στην Αρχική Αίτηση οι πρόνοιες της νέας Διαταγής 30 και συγκεκριμένα οι Θ.Θ. 1 και
8. Παραθέτω στη συνέχεια τις πρόνοιες των πιο πάνω θεσμών: Δ.30 Θ. 1 (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός τριάντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, επιδίδεται ειδοποίηση προς τον ενάγοντα που εκδίδει ο εναγόμενος στον συνημμένο τύπο με την οποίαν τον ενημερώνει για την παράλειψη και τον καλεί όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης καταχωρήσει την αίτηση για οδηγίες. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες η αγωγή ή η ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα είναι η περίπτωση. Η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούνται διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής και δεν θα συνιστά προς τούτο κώλυμα ο καθορισμένος, ανάλογα με την περίπτωση, χρόνος παραγραφής. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με αγωγή αρ.... που απορρίφθηκε την .... συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση. Δ.30 Θ. 2 (α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται ανωτέρω στους Θεσμούς 1(α) και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός αν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» Η Διαταγή 30 πάντοτε ήταν ένα ειδικό δικονομικό μέτρο. Όπως αναφέρεται και στην Χατζησάββα v. Διονυσίου,

(2006)1 (Β) ΑΑΔ 1301: «Η πιο πάνω Διαταγή η οποία θα πρέπει να υιοθετείται πρωτοδίκως παρέχει στο πρωτόδικο Δικαστήριο την ευχέρεια να ορίζει αυτεπάγγελτα την υπόθεση για οδηγίες με απώτερο σκοπό τον καλύτερο προγραμματισμό του χειρισμού της αγωγής. Σε μια τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο μεταξύ άλλων μπορεί να ζητήσει από τους δικηγόρους των διαδίκων μια δήλωση για αποδεκτά γεγονότα, υπεύθυνη δήλωση ως προς τον αριθμό των μαρτύρων που αναμένεται να κληθούν για να καταθέσουν και την πιθανή χρονική έκταση της μαρτυρίας τους, δήλωση κατά πόσο υπάρχει πρόθεση καταχώρισης αιτήσεων για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, τροποποίησης των εγγράφων προτάσεων, αποκάλυψης εγγράφων, όπως επίσης και εξέταση του ενάγοντος από ιατρό και/ή ιατρούς εκ μέρους του εναγόμενου. Ένας τέτοιος χειρισμός δεν μπορεί παρά να έχει επωφελή αποτελέσματα στον όλο χειρισμό της υπόθεσης με την αποφυγή δημιουργίας προβλημάτων.» Θέση της πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση είναι ότι η παρούσα αίτηση η οποία ξεκίνησε με πρωτογενή αίτηση, λόγω της διαδικασίας που ακολουθείται και του τρόπου εκδίκασης της και/ή των δικονομικών περιορισμών που ισχύουν και/ή άλλως πως δεν είναι αναγκαίο και/ή δεν επιτρέπεται και/ή δεν εφαρμόζεται η κλήση για οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή

1. Είναι δε περαιτέρω η εισήγηση τους ότι σε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο εξετάζει την υπόθεση στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που είναι ενώπιον του και για την λήψη οποιωνδήποτε μέτρων, όπως για παράδειγμα για την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ή καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων αν δεν υποβληθούν προφορικά θα μπορεί να καταχωρηθούν προς τούτο ξεχωριστές Αιτήσεις τις οποίες επιλαμβάνεται το Δικαστήριο το οποίο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια είτε διατάσσει την επίδοση τους είτε εκδίδει σχετικό διάταγμα. Δεν είναι τυχαίο ότι η παλαιότερη διαταγή προέβλεπε ρητά (Θεσμός 30 παράγραφος (δ) ότι ο κανονισμός για οδηγίες δεν εφαρμόζεται σε «οιανδήποτε διαδικασία που εγείρεται με πρωτογενή αίτηση». Δέχομαι την άποψη των εδώ Καθ΄ων η Αίτηση ότι παρόμοια θα πρέπει να αντικρίζεται το ζήτημα και στα πλαίσια παρόμοιων αιτήσεων. Συνολική θεώρηση της νέας Διαταγής 30 φανερώνει πως η θέσπισή της επιζητεί ενεργότερη εμπλοκή του Δικαστηρίου σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της πορείας της υπόθεσης, με γνώμονα πάντα την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, πορεία η οποία διέρχεται μέσω διατάξεων που διακρίνουν τις υποθέσεις σε δύο κατηγορίες ταχείας και ακροαματικής εκδίκασης και συνακόλουθα καθορίζουν τον τρόπο και τα μέσα απόδειξης, ως επίσης το χρόνο εντός του οποίου οι διάδικοι υποχρεούνται να συμμορφωθούν. Η Αρχική Αίτηση της οποίας ζητείται η απόρριψη, είναι γεγονός ότι βρισκόταν συνεχώς ενώπιον του Δικαστηρίου. Η συνέχιση της διαδικασίας ήταν υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου το οποίο έδιδε τις σχετικές οδηγίες για καταχώρηση της Ειδοποίησης Ένστασης και ακολούθως τον ορισμό της για ακρόαση. Συμφωνώ με την πλευρά των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση ότι δεν χρειαζόταν κλήση για οδηγίες για να τεθεί ενώπιον του ξανά η Αίτηση εφόσον αυτή βρισκόταν υπό τον συνεχή έλεγχο του Δικαστηρίου και η προώθηση της γινόταν με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Επομένως δεν απαιτείται σε τέτοιας φύσης αιτήσεις η έκδοση Κλήσης Οδηγιών όπως προνοείται στη νέα Διαταγή
2. Στα πλαίσια του ορισμού της υπόθεσης για οδηγίες για παροχή χρόνου καταχώρησης της ένστασης του Καθ΄ου η Αίτηση, όπως έγινε και στην προκείμενη περίπτωση, υπήρχε η δυνατότητα να τεθούν ενώπιον του οποιαδήποτε αιτήματα υπήρχαν από τα μέρη είτε προφορικά είτε γραπτά οπότε και το Δικαστήριο θα έδιδε τις κατάλληλες οδηγίες, κάτι που η πλευρά των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση έκανε ζητώντας και πετυχαίνοντας την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης. Είναι δε το ίδιο το Δικαστήριο με τη σύμφωνη γνώμη των εδώ διαδίκων που όρισε την υπόθεση για ακρόαση. Εφόσον δε ο ορισμός από μέρους του Δικαστηρίου της Αρχικής Αίτησης για ακρόαση, όπως έγινε την ιδία μέρα που είχε καταχωρηθεί και η ένσταση - χωρίς να απαιτείται οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, δεν υπήρχε λόγος για καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με την νέα Διαταγή
3. Η δικονομική δυνατότητα καταχώρησης αιτημάτων κατά τις πρόνοιες των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών παρέμενε όπως είχε και πριν τη θέσπιση της νέας Διαταγής 30 και έτυχε χρήσης στην προκείμενη περίπτωση. Σημειώνω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στην Αρχική Αίτηση δεν προχώρησαν ούτε οι ίδιοι σε κατάθεση αίτησης για έκδοση Κλήσης Οδηγιών όπως προνοείται στη Διαταγή
4. Από την άλλη καθυστέρησαν αδικαιολόγητα, για τις συνθήκες της παρούσας διαδικασίας να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση αφού παρήλθαν 4 μήνες από την ημέρα που το Δικαστήριο την όρισε για ακρόαση και 2 μήνες από την ημερομηνία της ισχυριζόμενης παρατυπίας και το έπραξαν μόνο μετά την ημερομηνία ορισμού της Αρχικής Αίτησης για ακρόαση και μόνο μετά που η πλευρά των Αιτητών στην Αρχική Αίτηση προχώρησαν στην έκδοση διαταγής για αντεξέταση της κας Άντρης Κακουλλή αλλά και άλλης αίτησης με την οποία εξαιτούνται την έκδοση διατάγματος για διορισμό ερευνητή. Με βάση τα πιο πάνω οι Καθ' ων η Αίτηση στην Αρχική Αίτηση εμποδίζονται λόγω της συμπεριφοράς τους να ζητούν την απόρριψη της αίτησης. Ταυτόχρονα η Αίτηση τους κρίνεται καταχρηστική καθώς ξεκάθαρα οι Καθ΄ων η Αίτηση στην Αρχική Αίτηση καταχωρώντας την παρούσα αίτηση τους προκαλούν καθυστέρηση της διαδικασίας. Σύμφωνα με τη νομολογία μας η δικονομία είναι το μέσο διεκδίκησης του δικαίου και όχι αυτοσκοπός. Έχει νομολογηθεί ότι οι δικονομικοί κανόνες θεσπίζονται για διευκόλυνση και δίκαια κατάληξη των διαφορών και δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται καταχρηστικά και για αλλότριους σκοπούς όπως κρίνω ότι έγινε με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και γι΄αυτό θα πρέπει να απορριφθεί (βλ. Panayiotis Georgiou Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας,

(1996)3 ΑΑΔ 323 αναφέρθηκε από τον κ. Νικολαΐδη, Δ. ότι : «Οι δικονομικοί κανόνες θεσπίζονται για διευκόλυνση της δίκαιας και δέουσας κατάληξης των αστικών ή ακόμα και των ποινικών διαφορών. Τεκμαίρεται ότι κάθε αλλαγή στους κανόνες αυτούς γίνεται για το καλύτερο. Θεωρούνται επίσης ότι είναι ουδέτεροι ως προς τους διάδικους και συνιστούν ουσιαστικά το δακτύλιο εντός του οποίου θα λυθεί η διαφορά (βλέπε Francis Bennion, Statutory Interpretation, δεύτερη έκδοση, σελ. 558). Σκοπός των δικονομικών κανόνων είναι η απόδοση δικαιοσύνης μεταξύ των διαδίκων με τρόπο συνάδοντα προς το δημόσιο συμφέρον (κατά το Δικαστή Όρμροντ στην υπόθεση Imperial TobaccoLtd v. A-G [1979] Q.B. 555, 581). Αν οι δικονομικοί κανόνες είναι ελλιπείς, τότε η νομική μηχανή λειτουργεί λιγότερο αποτελεσματικά, προς βλάβη του δημοσίου συμφέροντος. Σε μια τέτοια περίπτωση η αρμόδια αρχή, με την αλλαγή του κανόνα που προκαλεί το πρόβλημα, προσπαθεί να διορθώσει το ελάττωμα και συνεπώς αφού αναμένεται ότι αυτό θα αποβεί προς το συμφέρον των διαδίκων, τεκμαίρεται ότι ο νέος δικονομικός κανόνας θα ισχύει τόσο στις εκκρεμείς όσο και στις μέλλουσες διαδικασίες.» Παραπέμπω στην Sofocli, as Administration of the Estate of Sofoclis Karayiannides, deceased v. Leonidou

(1988)1 C.L.R. 583 επισημάνθηκε ότι: «ενυπάρχει σύμφυτη δικαιοδοσία για θεραπεία ατέλειας σε δικαστική διαδικασία, όπου αυτό επιβάλλεται από τη διασφάλιση της λειτουργίας του Δικαστηρίου ως Δικαστήριο της δικαιοσύνης». Το ιδιόμορφο της διαδικασίας έκδοσης οδηγιών, που άπτεται, ως έχει προαναφερθεί, του σκοπού που αυτή δικονομικά εξυπηρετεί, επαναλήφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ευδόκιος Σάββα ν Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ. (Αρ. 2)

(1992)1 Α.Α.Δ. 1146, στην οποία μάλιστα ξεκαθαρίστηκε, ότι, ένεκα ακριβώς του λόγου ότι η κλήση για οδηγίες συνιστά ειδικό δικονομικό μέτρο το περιεχόμενο του οποίου διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.30 των Θ. Π. Δ. αυτή εξαιρείται από την Δ.48 κ. 2 των Θ. Π. Δ. Με τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015 και περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015, που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 26/09/2014, 06/02/2015 και13/05/2015 αντίστοιχα, η προαναφερόμενη Δ.30 των Θ. Π. Δ., κατ' ενάσκηση των εξουσιών που παρέχονται στο Ανώτατο Δικαστήριο από το Άρθρο 163 του Συντάγματος και το Άρθρο 17 των περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλες Διατάξεις) Νόμων του 1964 έως 1991, «ανασχεδιάστηκε» από το Ανώτατο Δικαστήριο. Οι τροποποιήσεις της, στοχεύουν, ως διαφαίνεται και από την γενικής εφαρμογής πρόνοια του κ. 9 της τροποποιηθείσας Δ.30 των Θ. Π. Δ., στο να καταστήσουν πιο δίκαιη, ταχύτερη και ανέξοδη την διαδικασία εκδίκασης μίας υπόθεσης. Κατά πρώτον, με το να περιορίσουν τον αριθμό των ενδιάμεσων αιτήσεων, ή, εν πάση περιπτώσει, με το να επιβάλουν την υποβολή τους σε ένα σχετικά ώριμο, και από αυτή την άποψη, κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας, δια της παροχής μίας διαδικασίας ανασκόπησης πριν η αγωγή οδηγηθεί στην ακρόαση της, μέσα από την οποία το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια, πέραν από την εξέταση των όποιων αιτημάτων των διαδίκων, ακριβώς προς επίτευξη του προαναφερόμενου σκοπού, αυτεπάγγελτα, να εκδώσει και όποια άλλα διατάγματα ρυθμιστικά της διαδικασίας κρίνει απαραίτητα. Και κατά δεύτερον, με το να παράσχουν στο Δικαστήριο τον ρόλο διαχείρισης της υπόθεσης ως προς τον τρόπο εκδίκασης της (ειδικότερα ως προς τον τόπο παρουσίασης της μαρτυρίας). Αυτός ήταν διαχρονικά και εξακολουθεί να είναι ο σκοπός της διαδικασίας έκδοσης οδηγιών από το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.30 των Θ. Π. Δ. και μέσα από το πνεύμα αυτού του σκοπού πρέπει να αντικρίζεται και η εφαρμογή του, τόσο από το Δικαστήριο που έχει το καθήκον εφαρμογής της, όσο και από τους διαδίκους που έχουν υποχρέωση υποβοήθησης του στην εξάσκηση των εξουσιών του κατά την εφαρμογή της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι η παρούσα Αίτηση δεν έχει έρεισμα και γι΄αυτό απορρίπτεται. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Δεν βρίσκω λόγο γιατί να αποκλίνω από τον κανόνα σε σχέση με την διαταγή ως προς τα έξοδα ότι δηλαδή ο επιτυχών διάδικος δικαιούται στα έξοδα του. Επιδικάζω έξοδα υπέρ των Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών στην παρούσα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως αίτησης οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.) ............. Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο