← Κύπρος

Active Export Technologies Limited ν. A.A.S. Advanced Automation Systems Limited, Γενική Αίτηση Αρ.: 19 /2016, 14/2/2017

Active Export Technologies Limited ν. A.A.S. Advanced Automation Systems Limited, Γενική Αίτηση Αρ.: 19 /2016, 14/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικ

οινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A75 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ.: 19 /2016 Αναφορικά με τον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο, Ν. 101/87 και Αναφορικά με την τελική διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 11 Νοεμβρίου 2015 που εκδόθηκε από τον Δρα Κύπρο Χρυσοστομίδη ως διαιτητή στη διεθνή εμπορική διαιτησία Cyprus Chamber of Commerce and Industry Arbitration No. 1/2014 μεταξύ της Active Export Technologies Limited από το Ισραήλ ως Αιτήτριας (Applicant) και της A.A.S. Advanced Automation Systems Limited ως Καθ' ης η Αίτηση (Respondent). Μεταξύ: Active Export Technologies Limited Αιτήτριας και A.A.S. Advanced Automation Systems Limited Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 14 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Ο κ. Αλ. Γαβριηλίδης για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ Για την Καθ΄ ης η Αίτηση: Ο Α. Δημητρίου για Ιωαννίδης, Δημητρίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ H (σε αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων) Με την Kυρίως Aίτηση της η Αιτήτρια επιδιώκει την εγγραφή και αναγνώριση ως εκτελεστής στην Κυπριακή Δημοκρατία της Διαιτητικής Απόφασης την οποία εξέδωσε ο δικηγόρος Δρ Κύπρος Χρυσοστομίδης στη διεθνή εμπορική διαιτησία Cyprus Chamber of Commerce and Industry Arbitration No. 1/2014, μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ΄ ης η Αίτηση. Η διαιτητική απόφαση προνοούσε ότι η Καθ΄ ης η Aίτηση οφείλει να καταβάλει στην Αιτήτρια το ποσό των €475.573,00 πλέον νόμιμο τόκο προς 5.5% ετησίως από την 19.12.2013 μέχρι την 31.12.2014 και προς 4% ετησίως από την 1.01.2015. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα στη παρούσα, δεν έχει καταβληθεί έναντι αυτής οποιοδήποτε ποσό ή έχει γίνει οποιαδήποτε άλλη διευθέτηση σε σχέση με αυτή γι΄ αυτό και η Αιτήτρια αποτάθηκε στο Δικαστήριο για την εγγραφή της έτσι ώστε να καταστεί εκτελεστή. Με την παρούσα αίτηση η οποία καταχωρήθηκε την ίδια ημερομηνία με την Κυρίως Αίτηση επεδίωξε και πέτυχε την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ως ήταν και τα αιτητικά της αίτησης ως ακολούθως: «Α. Παρεμπίπτον Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει ή και να εμποδίζει την Καθ' ης η Αίτηση, A.A.S. Advanced Automation Systems Limited, ή και τους αξιωματούχους ή και τους υπαλλήλους ή και τους αντιπροσώπους αυτής από του να διαθέσουν, πωλήσουν, αποξενώσουν, μεταβιβάσουν, δωρίσουν, μειώσουν σε αξία ή επιβαρύνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο της Καθ' ης η Αίτηση ή και να επιτρέψουν ή και προκαλέσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τη διάθεση, πώληση, αποξένωση, δωρεά, μείωση της αξίας ή επιβάρυνση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου της Καθ' ης η Αίτηση ή και να μεταφέρουν ή και μεταβιβάσουν τις εργασίες της Καθ' ης η Αίτηση ή οποιοδήποτε μέρος αυτών σε οποιοδήποτε άλλο νομικό ή φυσικό πρόσωπο μέχρι την τελική εκδίκαση της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Νοείται ότι για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου (Α) τα περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση περιλαμβάνουν: (
  2. i)κάθε περιουσιακό στοιχείο ευρισκόμενο εντός ή εκτός Κύπρου που η Καθ' ης η Αίτηση κατέχει ή και ελέγχει είτε άμεσα είτε έμμεσα, είτε εξ ολοκλήρου είτε μερικώς και είτε είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση είτε είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι τρίτων φυσικών ή και νομικών προσώπων τα οποία κατέχουν ή και διαχειρίζονται ή και ελέγχουν αυτό εκ μέρους ή και για λογαριασμό ή και ως εμπιστευματοδόχοι ή και ως εντολοδόχοι της Καθ' ης η Αίτηση, (
  3. ii)κάθε εισπρακτέο ποσό ή και χρέος (receivable) που οφείλεται προς την Καθ' ης η Αίτηση από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, και (iii) κάθε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρείται από την Καθ' ης η Αίτηση σε οποιαδήποτε τράπεζα ή σε οποιοδήποτε πιστωτικό ίδρυμα είτε τέτοιος λογαριασμός διατηρείται στην Κύπρο είτε εκτός Κύπρου και κάθε χρηματικό ποσό που είναι κατατεθειμένο σε τέτοιο λογαριασμό. Νοείται περαιτέρω ότι ουδέν των αναφερομένων στην παρούσα παράγραφο (Α) θα εμποδίζει την Καθ' ης η Αίτηση: (
  4. i)να διαθέσει, πωλήσει, αποξενώσει, δωρίσει, μειώσει σε αξία ή επιβαρύνει οποιοδήποτε περιουσιακό της στοιχείο του εάν κατόπιν τέτοιας διάθεσης, πώλησης, αποξένωσης, δωρεάς, μείωσης ή επιβάρυνσης η συνολική αξία των εναπομεινάντων περιουσιακών της στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη οποιονδήποτε επιβαρύνσεων, θα υπερβαίνει το ποσό των Ευρώ 475.573,00 πλέον νόμιμο τόκο προς 5.5% ετησίως από την 19/12/2013 μέχρι την 31/12/2014 και προς 4% από την 01/01/2015, (
  5. ii)να χρησιμοποιεί ή και να διαθέτει χρηματικό ποσό μέχρι Ευρώ 5.000 μηνιαίως για κάλυψη των δικηγορικών της εξόδων. Β. Παρεμπίπτον Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Καθ' ης η Αίτηση, A.A.S. Advanced Automation Systems Limited όπως, εντός 14 ημερών από την επίδοση του σχετικού διατάγματος σε αυτήν, καταθέσει στο Δικαστήριο και παραδώσει στους δικηγόρους της Αιτήτριας ένορκη δήλωση ενός εκ των διοικητικών της συμβούλων ή άλλου δεόντως εξουσιοδοτημένου από αυτήν προσώπου με την οποία να αποκαλύπτει όλα τα περιουσιακά της στοιχεία που καλύπτονται από την παράγραφο (Α) ανωτέρω και με την οποία να δίδει πλήρη περιγραφή των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, της ταυτότητας και της αξίας τους, του τόπου όπου βρίσκονται, οποιωνδήποτε τυχόν επιβαρύνσεων πάνω σε αυτά και γενικά κάθε πληροφορία που είναι αναγκαία για το σκοπό του εντοπισμού του αντίστοιχου περιουσιακού στοιχείου.» Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 3, 4, 5 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 2, 21, 22, 29, 30, 31, 32 41, 42 και 43, στον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο, Ν.101/87, άρθρα 2,3,7,9,35 και 36, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.47, Θ.Θ. 1 - 3, Δ.48, Θ.Θ. 1 - 4, 8 και 9, στο κοινοδίκαιο και στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση υποστηρίχθηκαν από την δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια κα Μόνικα Κούλλη. Δηλώνει εξουσιοδοτημένη από το Διοικητικό Συμβούλιο της Αιτήτριας να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει την υπό κρίση Αίτηση ισχυριζόμενη ότι υπάρχει σοβαρός και άμεσος κίνδυνος η Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει σε διάθεση ή και αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων ή και σε μεταφορά των εργασιών της σε άλλα πρόσωπα προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του ποσού που της επιδικάστηκε, βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, και τα οποία η Καθ' ης η Αίτηση έχει παραλείψει να καταβάλει και να καταστήσει έτσι την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Το διάταγμα παγοποίησης που επιζητείται με την παράγραφο (Α) της υπό κρίση Αίτησης αποσκοπεί στο να παρεμποδισθεί τέτοια διάθεση ή και αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση μέχρι και την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης ώστε να αποτραπεί (ή τουλάχιστον να περιοριστεί) ο κίνδυνος η όλη διαδικασία να καταστεί άνευ αντικειμένου. Το παρεμπίπτον διάταγμα που επιζητείται με την παράγραφο (Β) της υπό κρίση Αίτησης επιζητείται προς υποστήριξη του διατάγματος παγοποίησης και αποσκοπεί στην αποκάλυψη των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση προκειμένου να διασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή του διατάγματος παγοποίησης και η πλήρης συμμόρφωση της Καθ' ης η Αίτηση με αυτό. Όπως επίσης επεξηγείται λεπτομερώς από την ενόρκως δηλούσα πιο κάτω, τα διατάγματα που επιζητούσε να εκδοθούν μονομερώς με την υπό κρίση Αίτηση ήταν επείγον να εκδοθούν δεδομένου ότι η παράλειψη της Καθ΄ ης η Αίτηση να καταβάλει τα ποσά που είναι πληρωτέα από αυτή, βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, εντός της προθεσμίας που τέθηκε από τον διαιτητή (60 μέρες από την ημερομηνία έκδοσης της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), σε συνδυασμό με την παράλειψη της να απαντήσει σε σχετικές επιστολές που αποστάληκαν από τους δικηγόρους της Αιτήτριας και άλλα γεγονότα που αναφέρονται πιο κάτω, καταδεικνύουν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν προτίθεται να καταβάλει τα οφειλόμενα από αυτή ποσά και ότι ενεργεί με σκοπό να καταστήσει την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Η ενόρκως δηλούσα δηλώνει ότι τα γεγονότα που παρατίθενται στην ένορκη της δήλωση τα γνωρίζει από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης, των εγγράφων που επισυνάπτονται στην παρούσα ως τεκμήρια και των εγγράφων που επισυνάπτονται στην ένορκη της δήλωση - ιδίας ημερομηνίας με την παρούσα - που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Κυρίως Αίτησης - το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε και για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας - καθώς και λόγω της συμμετοχής της στο χειρισμό της υπόθεσης εκ μέρους της Αιτήτριας κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η επίδικη Διαιτητική Απόφαση. Εξηγεί γιατί η ένορκος δήλωση γίνεται από αυτή και όχι από αξιωματούχο της Αιτήτριας αφενός για τον λόγο ότι τα γεγονότα που παρατίθενται στην ένορκο δήλωση της αποτελούν γεγονότα των οποίων έχει προσωπική γνώση και τα οποία προκύπτουν από τα έγγραφα που επισυνάπτονται σε αυτή ως τεκμήρια και αφετέρου για τον λόγο ότι ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αιτήτριας κ. Shlomo Bloom, ο οποίος έχει επίσης προσωπική γνώση των σχετικών γεγονότων, διαμένει στο Ισραήλ και λόγω ειλημμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων του δεν μπορούσε να ταξιδεύσει στην Κύπρο για να προβεί ο ίδιος σε ένορκο δήλωση. Στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης της η κα Μ. Κούλλη κάνει αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια διεθνούς εμπορικής διαιτησίας μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση που έλαβε χώρα στην Κύπρο. Πρωτότυπο της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης δεόντως υπογραμμένο από τον διαιτητή Δρα Κύπρο Χρυσοστομίδη που φέρει τη σφραγίδα του επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Κυρίως Αίτησης ως Τεκμ. 1. Πρωτότυπο των Όρων Εντολής (Terms of Reference), προς τον διαιτητή Δρα Κύπρο Χρυσοστομίδη ημερομηνίας 20.02.2014 οι οποίοι υπογράφηκαν εκ μέρους της Αιτήτριας και της Καθ' ης Αίτηση από τους δικηγόρους που τους εκπροσώπησαν στα πλαίσια της διαιτησίας (ήτοι από τον κ. Αλέξανδρο Γαβριηλίδη του δικηγορικού γραφείου Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. εκ μέρους της Αιτήτριας και από τον κ. Πολύβιο Παναγίδη του δικηγορικού γραφείου Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση), οι οποίοι αποτέλεσαν τη βάση για διεξαγωγή της διαιτησίας στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η επίδικη Διαιτητική Απόφαση και οι οποίοι αποτελούν τη συμφωνία περί διαιτησίας μεταξύ των διαδίκων εν τη εννοία και για τους σκοπούς του Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου, Ν.101/87επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της Κυρίως Αίτησης ως Τεκμ. 2. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Κυρίως Αίτηση επισυνάπτεται επίσης ως Τεκμ. 3 βεβαίωση υπογραμμένη από τον Δρα Κύπρο Χρυσοστομίδη και πιστοποιημένη από πιστοποιούντα υπάλληλο στην οποία επισυνάπτονται αντίγραφα της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης και οι Όροι Εντολής και με την οποία πιστοποιείται ότι τα εν λόγω αντίγραφα αποτελούν πιστά αντίγραφα της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης και οι Όροι Εντολής αντίστοιχα. Η ενόρκως δηλούσα συνοψίζει ως ακολούθως τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στην έκδοση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης: « (
  6. i)Η Αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο Ισραήλ της οποίας οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν την ανάπτυξη συστημάτων και τεχνολογίας στάγδην άρδευσης (drip irrigation systems and technology) καθώς και με το σχεδιασμό, την κατασκευή και την πώληση σχετικών μηχανημάτων, προϊόντων και εξοπλισμού. (
  7. ii)Η Καθ'ης η Αίτηση είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο έχουσα το εγγεγραμμένο γραφείο της στη διεύθυνση Φυτειών 9, Βιομηχανική Περιοχή Ύψωνα, 3056 Λεμεσός, της οποίας οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν την πώληση και διανομή συστημάτων στάγδην άρδευσης καθώς και σχετικών μηχανημάτων, προϊόντων και εξοπλισμού. (iii) Από το 2005 μέχρι και το 2013 η Αιτήτρια συνεργαζόταν με την Καθ' ης η Αίτηση και υπήρχε μεταξύ τους εμπορική σχέση στα πλαίσια της οποίας η Αιτήτρια πωλούσε στην Καθ' ης η Αίτηση μηχανήματα και προϊόντα που κατασκευάζονταν από την Αιτήτρια τα οποία η Καθ' ης η Αίτηση μεταπωλούσε σε πελάτες της σε διάφορα μέρη του κόσμου. Η συνεργασία μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση είχε ως υπόβαθρο τη μακροχρόνια συνεργασία και φιλία μεταξύ του Διευθύνοντα Συμβούλου της Αιτήτριας κ. Shlomo Bloom και του Διευθύνοντα Συμβούλου της Καθ' ης η Αίτηση κ. Δημήτριου Παρασκευόπουλου. (
  8. iv)Κατά ή περί την 28/8/2012 συνάφθηκε μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση γραπτή Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας (Mutual Exclusivity Agreement) (στο εξής «η Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας»), με την οποία η Αιτήτρια διόρισε την Καθ' ης η Αίτηση (υπό συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις) ως αποκλειστικό παγκόσμιο διανομέα συγκεκριμένων μηχανημάτων που κατασκευάζονταν από την Αιτήτρια στα οποία ενσωματωνόταν συγκεκριμένη τεχνολογία που αποτελούσε αντικείμενο αίτησης για διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας (international patent application). Αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας επισυνάπτεται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης ως Τεκμήριο 4. (
  9. v)Περί τις αρχές του 2013 άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα στη συνεργασία μεταξύ των διαδίκων τα οποία σχετίζονταν με διαφορές που είχαν ανακύψει. Οι διαφορές αυτές σχετίζονταν, μεταξύ άλλων: (α) με την άρνηση ή και παράλειψη της Καθ' ης η Αίτηση να αποζημιώσει την Αιτήτρια για δαπάνες ή και έξοδα τα οποία η Αιτήτρια υπέστη για τους σκοπούς του σχεδιασμού, της κατασκευής και της αποθήκευσης συγκεκριμένου μηχανήματος (assembly machine) που η Καθ' ης η Αίτηση είχε παραγγείλει από την Αιτήτρια κατά το 2009 και το οποίο στη συνέχεια η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε ή και αρνήθηκε να παραλάβει, και (β) με την άρνηση ή και παράλειψη της Καθ΄ ης η Αίτηση να εξοφλήσει εντός του συμφωνηθέντος χρόνου αριθμό τιμολογίων που είχαν εκδοθεί από την Αιτήτρια σε σχέση με μηχανήματα ή και προϊόντα που είχαν δεόντως πωληθεί και παραδοθεί από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση. (
  10. vi)Κατά ή περί τον Ιούλιο του 2013, και σε συνέχεια επιστολών και ηλεκτρονικών μηνυμάτων που ανταλλάχθηκαν, η Αιτήτρια τερμάτισε τη Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας καθώς και την ευρύτερη εμπορική σχέση μεταξύ της ιδίας και της Καθ' ης η Αίτηση σημειώνοντας ότι θα ήταν διατεθειμένη να συνεχίσει να πωλεί μηχανήματα και άλλα προϊόντα στην Καθ' ης η Αίτηση σε ad hoc βάση υπό την προϋπόθεση ότι όλα τα ποσά που οφείλονταν από την Καθ΄ ης η Αίτηση στην Αιτήτρια θα εξοφλούντο πλήρως. Σε αλληλογραφία που ακολούθησε η Καθ΄ ης η Αίτηση διατύπωσε, μεταξύ άλλων, τη θέση ότι ο τερματισμός της Συμφωνίας Αποκλειστικής Συνεργασίας ήταν παράνομος, ότι τα οφειλόμενα ποσά τα οποία η Αιτήτρια ζητούσε να της πληρωθούν δεν ήταν πληρωτέα, ότι η Αιτήτρια δήθεν παρέβηκε τις συμβατικές της υποχρεώσεις έναντι της Καθ΄ ης η Αίτηση ή και έναντι πελατών της Καθ' ης η Αίτηση και ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε υποστεί τεράστιες ζημιές για τις οποίες ευθυνόταν η Αιτήτρια. (vii) Εν όψει του γεγονότος ότι η Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας (Τεκμήριο 4 στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης) περιείχε όρο (όρος 9), σύμφωνα με τον οποίο οποιαδήποτε διαφορά που θα ανέκυπτε σε σχέση με την εν λόγω συμφωνία θα παραπεμπόταν σε διαιτησία βάσει των Κανονισμών Διαιτησίας UNCITRAL η οποία θα διεξαγόταν στην Κύπρο από διαιτητή που θα διοριζόταν από τον Πρόεδρο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Κύπρου και δεδομένου ότι μέρος των απαιτήσεων της Αιτήτριας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση αφορούσαν τον τερματισμό της Συμφωνίας Αποκλειστικής Συνεργασίας, η Αιτήτρια επέδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση Αίτηση για Διαιτησία (Notice of Arbitration) βάσει των Κανονισμών Διαιτησίας UNCITRAL με την οποία ζήτησε την παραπομπή των διαφορών που ανέκυψαν μεταξύ των διαδίκων σε διαιτησία και κάλεσε τον Πρόεδρο του Κυπριακού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου (στο εξής το «ΚΕΒΕ») να προχωρήσει στο διορισμό διαιτητή. Αντίγραφο της εν λόγω Αίτησης για Διαιτησία ημερομηνίας 19/12/2013 μαζί με την πρωτότυπη ένορκο δήλωση επίδοσης του επιδότη κ. Χαράλαμπου Γεωργίου ημερομηνίας 20/12/2013 με την οποία επιβεβαιώνεται η επίδοση της Αίτησης για Διαιτησία στον εκ των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση κ. Ανδρέα Μεταξά επισυνάπτονται στην Ε/Δ της Κυρίως Αίτησης ως Τεκμήριο 5. Σημειώνω ότι η Αίτηση για Διαιτησία επιδόθηκε επίσης και στον Πρόεδρο του ΚΕΒΕ κ. Φειδία Πηλείδη. (viii) Όπως προκύπτει από την Αίτηση για Διαιτησία ημερομηνίας 19/12/2013 τα θέματα που η Αιτήτρια ζήτησε να παραπεμφθούν σε διαιτησία περιλάμβαναν: (α) το ζήτημα της νομιμότητας του τερματισμού της Συμφωνίας Αποκλειστικής Συνεργασίας, (β) το ζήτημα των ποσών που οφείλονταν στην Αιτήτρια βάσει τιμολογίων που είχαν εκδοθεί προς την Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με μηχανήματα ή και προϊόντα που είχαν δεόντως πωληθεί και παραδοθεί από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση τα οποία ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των Ευρώ 475.573,00, και (γ) το ζήτημα που σχετιζόταν με την αξίωση της Αιτήτριας να αποζημιωθεί για τις δαπάνες και τα έξοδα που υπέστη για τους σκοπούς του σχεδιασμού, της κατασκευής και της αποθήκευσης συγκεκριμένου μηχανήματος (assembly machine) που η Καθ' ης η Αίτηση είχε παραγγείλει από την Αιτήτρια κατά το 2009 και το οποίο στη συνέχεια η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε ή και αρνήθηκε να παραλάβει. (
  11. ix)Στις 15/1/2014 ο Πρόεδρος του ΚΕΒΕ κ. Φειδίας Πηλείδης απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους των διαδίκων με την οποία πρότεινε να διοριστεί ως διαιτητής ο δικηγόρος Δρ Κύπρος Χρυσοστομίδης. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης ως Τεκμήριο 6. Η πρόταση για διορισμό του Δρα Χρυσοστομίδη ως διαιτητή έγινε αποδεκτή τόσο από την Αιτήτρια όσο και από την Καθ΄ ης η Αίτηση. Αντίγραφο σχετικής επιστολής ημερομηνίας 22/2/2014 που αποστάλθηκε προς τον Πρόεδρο του ΚΕΒΕ από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση επισυνάπτεται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης ως Τεκμήριο 7 και περαιτέρω σχετική επιστολή ημερομηνίας 23/1/2014 που αποστάλθηκε από τον Πρόεδρο του ΚΕΒΕ προς τους δικηγόρους των διαδίκων επισυνάπτεται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης ως Τεκμήριο 8. (
  12. x)Στις 20/1/2014 η Καθ' ης η Αίτηση, μέσω του δικηγορικού γραφείου Χρύσης, Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. απέστειλε στους δικηγόρους της Αιτήτριας, σύμφωνα με τους Κανονισμούς Διαιτησίας UNCITRAL, Απάντηση στην Αίτηση για Διαιτησία στα πλαίσια της οποίας πρόβαλε, μεταξύ άλλων, τον ισχυρισμό ότι ο τερματισμός της Συμφωνίας Αποκλειστικής Συνεργασίας ήταν παράνομος, ότι τα οφειλόμενα ποσά τα οποία η Αιτήτρια ζητούσε να της πληρωθούν βάσει των τιμολογίων που εξέδωσε προς την Καθ' ης η Αίτηση δεν ήταν πληρωτέα, ότι η Αιτήτρια δήθεν παρέβηκε τις συμβατικές της υποχρεώσεις έναντι της Καθ΄ ης η Αίτηση ή και έναντι πελατών της Καθ' ης η Αίτηση και ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε υποστεί τεράστιες ζημιές για τις οποίες ευθυνόταν η Αιτήτρια. Περαιτέρω οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση σημείωσαν ότι η Καθ' ης η Αίτηση επιθυμούσε να εγείρει Ανταπαίτηση για αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της Συμφωνίας Αποκλειστικής Συνεργασίας και της ευρύτερης εμπορικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων και για άλλες θεραπείες. Το πρωτότυπο της Απάντησης στην Αίτηση για Διαιτησία ημερομηνίας 20/1/2014 που αποστάλθηκε από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση στο γραφείο μας μαζί με την πρωτότυπη καλυπτική επιστολή του κ. Πολύβιου Παναγίδη που την συνόδευε επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την Κυρίως Αίτησης ως Τεκμ. 9. (
  13. xi)Εν όψει του γεγονότος ότι τόσο η Αιτήτρια όσο και η Καθ' ης η Αίτηση ήγειραν (με την Αίτηση για Διαιτησία και την Απάντηση στην εν λόγω Αίτηση αντίστοιχα) ζητήματα και αξιώσεις πέραν των ζητημάτων και αξιώσεων που σχετίζονταν με τη Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας και τον τερματισμό της, κατόπιν συνάντησης και επικοινωνιών μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων και του διαιτητή, Δρα Κύπρου Χρυσοστομίδη, ο Δρ Χρυσοστομίδης ετοίμασε και απέστειλε στους δικηγόρους των διαδίκων τους Όρους Εντολής που επισυνάπτονται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης ως Τεκμήριο 2 οι οποίοι υπογράφηκαν εκ μέρους των διαδίκων από τους δικηγόρους τους ως αναφέρεται στις παραγράφους 4 και 6 της Ε/Δ Κυρίως Αίτησης. Mε τους Όρους Εντολής, οι διάδικοι: (α) επιβεβαίωσαν το περιεχόμενο του όρου περί διαιτησίας (όρος 9) που περιεχόταν στη Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας , (β) επιβεβαίωσαν την αποδοχή του διορισμού του Δρα Χρυσοστομίδη ως διαιτητή, (γ) συμφώνησαν ότι όλα τα ζητήματα και όλες οι εκατέρωθεν αξιώσεις που εγείρονταν με την Αίτηση για Διαιτησία που είχε επιδοθεί από την Αιτήτρια και την Απάντηση στην εν λόγω Αίτηση που είχε παραδοθεί από την Καθ' ης η Αίτηση, είτε σχετίζονταν με την Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας είτε όχι, θα εξετάζονταν και θα αποφασίζονταν από τον διαιτητή στα πλαίσια της διαιτησίας, (δ) επιβεβαίωσαν ότι δεν θα εγείρονταν οποιεσδήποτε ενστάσεις ως προς την δικαιοδοσία/αρμοδιότητα του διαιτητή, και (ε) συμφώνησαν αριθμό ζητημάτων που αφορούσαν τον τόπο και τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας. (xii) Μετά την υπογραφή των Όρων Εντολής, οι διάδικοι προχώρησαν στην παράδοση των δικογράφων που αναφέρονταν στους εν λόγω Όρους. Συγκεκριμένα παραδόθηκαν: Έκθεση Απαίτησης από πλευράς της Αιτήτριας, Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση, Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση από πλευράς της Αιτήτριας και Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. Ακολούθως έγινε συνάντηση στα γραφεία του διαιτητή στη Λευκωσία όπου, αφού άκουσε τις απόψεις των δικηγόρων των διαδίκων ο διαιτητής έδωσε οδηγίες για παράδοση γραπτών καταθέσεων των προσώπων που η κάθε πλευρά προτίθετο να καλέσει ως μάρτυρες και ορίστηκαν προκαταρκτικές ημερομηνίες για ακρόαση/αντεξέταση των μαρτύρων. Αμφότερες οι πλευρές παρέδωσαν γραπτές καταθέσεις των προσώπων που πρότειναν να καλέσουν ως μάρτυρες και τα πρόσωπα αυτά παρουσιάστηκαν ενώπιον του διαιτητή σε ημερομηνίες που ορίστηκαν από τον διαιτητή για να δώσουν προφορική μαρτυρία και να αντεξεταστούν. Από πλευράς της Αιτήτριας έδωσε μαρτυρία ο διευθύνων σύμβουλος αυτής κ. Shlomo Bloom ενώ από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση έδωσαν μαρτυρία ο διευθύνων σύμβουλος αυτής κ. Δημήτριος Παρασκευόπουλος, ο Οικονομικός Διευθυντής αυτής κ. Δημήτριος Παπαδήμας και ο εργοδοτούμενος από την Καθ' ης η Αίτηση μηχανολόγος κ. Χρίστος Μπολίνης. Όλοι οι εν λόγω μάρτυρες παρουσιάστηκαν ενώπιον του διαιτητή, έδωσαν προφορική μαρτυρία και αντεξετάστηκαν. Ακροάσεις για σκοπούς παροχής προφορικής μαρτυρίας και αντεξέτασης των μαρτύρων έγιναν στις 4/11/2014, στις 5/11/2014, στις 19/2/2015, στις 20/2/2015, στις 3/3/2015, στις 4/3/2015 και στις 3/4/2015 στις οποίες παρίστατο μαζί με τον δικηγόρο κ. Αλέξανδρο Γαβριηλίδη εκ μέρους της αιτήτριας και η ενόρκως δηλούσα. Στη διαιτητική διαδικασία αμφότεροι οι διάδικοι συμμετείχαν κανονικά καθ' όλη τη διάρκεια της, εκπροσωπούμενοι από τους δικηγόρους τους. Σημειώνω επίσης ότι, με τη συμφωνία των δικηγόρων των διαδίκων καθώς και όλων των παρευρισκομένων, οι ακροάσεις που έγιναν ηχογραφήθηκαν και στη συνέχεια ετοιμάστηκαν πλήρη δακτυλογραφημένα πρακτικά τα οποία αποστάλθηκαν από τον διαιτητή στους δικηγόρους των διαδίκων. Μετά την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του τελευταίου μάρτυρα οι δικηγόροι των διαδίκων παρέδωσαν στον διαιτητή πολυσέλιδες γραπτές τελικές αγορεύσεις (αυτές παραδόθηκαν στις 25/6/2015) και ο διαιτητής επιφύλαξε την απόφαση του. Περαιτέρω λεπτομέρειες αναφορικά με τη διαιτητική διαδικασία παρατίθενται στις σελίδες 7 έως 11 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης (Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης). (xiii) Στις 19/11/2015 ο διαιτητής, Δρ Κύπρος Χρυσοστομίδης, παρέδωσε στους δικηγόρους των διαδίκων την επίδικη Διαιτητική Απόφαση (Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης), η οποία εκδόθηκε στις 11/11/2015. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης, η επίδικη Διαιτητική Απόφαση ήταν πολυσέλιδη, πλήρως αιτιολογημένη και κάλυπτε το σύνολο των θεμάτων που είχαν εγερθεί στα πλαίσια της διαιτησίας και τα οποία ο διαιτητής κλήθηκε να αποφασίσει (συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων που εγέρθηκαν με την Ανταπαίτηση της που εγέρθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση). Όπως επίσης προκύπτει από το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης, ο διαιτητής: (α) απεφάνθη ότι οι αποδειχθείσες ζημιές που η Αιτήτρια υπέστη για σκοπούς σχεδιασμού και κατασκευής του μηχανήματος (assembly machine) που η Καθ' ης η Αίτηση είχε παραγγείλει από την Αιτήτρια κατά το έτος 2009 ανέρχονταν σε Ευρώ 144.665,00 και ότι από το εν λόγω ποσό έπρεπε να αφαιρεθεί το ποσό των Ευρώ 74.000,00 και να προστεθεί το ποσό Ευρώ 5.000,00 ως εύλογα εργατικά έξοδα με αποτέλεσμα το οφειλόμενο στην Αιτήτρια ποσό να ανέρχεται σε Ευρώ 75.665,00 (βλ. σελ.25 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (β) εξέδωσε διατάγματα για εξέταση του ως άνω μηχανήματος από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα για σκοπούς πιστοποίησης της κατάστασης στην οποία αυτό βρισκόταν και για παράδοση του εν λόγω μηχανήματος στην Καθ' ης η Αίτηση και για καταβολή από την Καθ' ης η Αίτηση στην Αιτήτρια του ποσού των Ευρώ 75.665,00 (βλ. Διάταγμα Α, παράγραφοι

(1)έως
(5)στις σελίδες 140 και 141 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (γ) εξέδωσε, διαζευκτικά προς τα διατάγματα που αναφέρονται στην υποπαράγραφο (β) πιο πάνω, διάταγμα σύμφωνα με το οποίο, σε περίπτωση οποιοσδήποτε από τους διαδίκους θεωρούσε ότι η εφαρμογή των διαταγμάτων που αναφέρονται στην υποπαράγραφο (β) πιο πάνω ήταν εμπορικά ανέφικτη (commercially not viable), η Αιτήτρια θα έπρεπε να επιστρέψει στην Καθ' ης η Αίτηση το ½ του ποσού των Ευρώ 74.000,00 που είχε καταβληθεί σε αυτή ως προκαταβολή (ήτοι το ποσό των Ευρώ 37.000,00), (βλ. Διάταγμα Α, παράγραφος
(6)στη σελίδα 141 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (δ) απεφάνθη, κατόπιν λεπτομερούς εξέτασης κάθε ενός εκ των σχετικών τιμολογίων και των εκατέρωθεν ισχυρισμών που προβάλλονταν αναφορικά με αυτά, ότι όλα τα ποσά που αξιώνονταν από την Αιτήτρια βάσει τιμολογίων που είχαν εκδοθεί για μηχανήματα ή και προϊόντα που είχαν δεόντως πωληθεί και παραδοθεί από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση (συνολικό ποσό Ευρώ 475.573,00) όντως οφείλονταν και ήταν άμεσα πληρωτέα από την Καθ' ης η Αίτηση στην Αιτήτρια και εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διέταξε την Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει στην Αιτήτρια το συνολικό ποσό των Ευρώ 475.573,00 πλέον νόμιμο τόκο προς 5.5% ετησίως από τις 19/12/2013 μέχρι την 31/12/2014 και προς 4% από την 01/01/2015 (βλ. Διάταγμα Β, παράγραφος
(1)στις σελίδες 141 και 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (ε) εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διέταξε την Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει το συνολικό ποσό που αναφέρεται στην υποπαράγραφο (δ) πιο πάνω πλέον τόκους στην Αιτήτρια εντός 60 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης (βλ. Διάταγμα Β, παράγραφος
(2)στη σελίδα 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (στ) απεφάνθη ότι η Συμφωνία Αποκλειστικής Συνεργασίας τερματίστηκε νόμιμα λόγω της αποτυχίας της Καθ' ης η Αίτηση να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και εξέδωσε σχετική διακήρυξη (βλ. παράγραφο Γ
(1)(C
(1)) στη σελίδα 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (ζ) απεφάνθη ότι η ευρύτερη εμπορική σχέση μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ΄ ης η Αίτηση τερματίστηκε νόμιμα και εξέδωσε σχετική διακήρυξη (βλ. παράγραφο Γ
(2)(C
(2)) στη σελίδα 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (η) απέρριψε την Ανταπαίτηση που είχε εγερθεί από την Καθ' ης η Αίτηση στην ολότητα της ως επίσης και τις λοιπές αξιώσεις που είχαν εγερθεί από την Αιτήτρια στα πλαίσια της διαιτησίας (βλ. παράγραφο Δ (D) στη σελίδα 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (θ) διέταξε όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα έξοδα της.» Στις 7.12.2015 σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα ο δικηγόρος της Αιτήτριας κ. Αλέξανδρος Γαβριηλίδης, απέστειλε στο δικηγόρο της Καθ΄ ης η Αίτηση κ. Πολύβιο Παναγίδη ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο ζήτησε να πληροφορηθεί: (i) ποια ήταν η θέση της Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με τα διατάγματα που εκδόθηκαν από τον διαιτητή αναφορικά με το μηχάνημα (assembly machine) που η Καθ' ης η Αίτηση είχε παραγγείλει από την Αιτήτρια κατά το έτος 2009 (παράγραφοι
(1)έως
(5)του Διατάγματος Α στις σελίδες 141 και 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης) και ειδικότερα κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση θεωρούσε ότι η εφαρμογή των εν λόγω διαταγμάτων ήταν εμπορικά εφικτή (commercially viable), και (ii) πότε η Καθ' ης η Αίτηση προτίθετο να καταβάλει στην Αιτήτρια τα ποσά που αναφέρονταν στην παράγραφο
(1)του Διατάγματος Β που εκδόθηκε από τον διαιτητή (σελ. 141 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης). Αντίγραφο του εν λόγω ηλεκτρονικού μηνύματος επισυνάπτεται στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης ως Τεκμ.10. Εν όψει του γεγονότος ότι το πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα παρέμεινε αναπάντητο, οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν στους δικηγόρους της Καθ΄ ης η Αίτηση επιστολή ημερομηνίας 14.12.2015 με την οποία: (α) τους πληροφόρησαν ότι η Αιτήτρια θεωρούσε ότι η εφαρμογή των διαταγμάτων που εκδόθηκαν από τον διαιτητή αναφορικά με το μηχάνημα (assembly machine) που η Καθ' ης η Αίτηση είχε παραγγείλει από την Αιτήτρια κατά το έτος 2009 (παράγραφοι
(1)έως
(5)του Διατάγματος Α στις σελίδες 141 και 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης) ήταν εμπορικά μη εφικτή (commercially not viable) και ότι, συμφώνως προς την παράγραφο
(6)του Διατάγματος Α που εκδόθηκε από τον διαιτητή, η Αιτήτρια θα κατέβαλλε στην Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των € 37.000,00 ευθύς μετά την καταβολή από την Καθ' ης η Αίτηση στην Αιτήτρια των ποσών που αναφέρονταν στο Διάταγμα Β που εκδόθηκε από τον διαιτητή (σελ. 141 και 142 της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), (β) ότι η Καθ' ης η Αίτηση μπορούσε, διαζευκτικά, να αφαιρέσει το ποσό των €37.000,00 από τα ποσά που ήταν πληρωτέα από αυτή δυνάμει του Διατάγματος Β που εκδόθηκε από τον διαιτητή, και (γ) είχαν ζητήσει και πάλι να πληροφορηθούν πότε η Καθ' ης η Αίτηση προτίθετο να καταβάλει στην Αιτήτρια τα ποσά που αναφέρονταν στην παράγραφο
(1)του Διατάγματος Β που εκδόθηκε από τον διαιτητή, σημειώνοντας ότι σύμφωνα με την παράγραφο
(2)του εν λόγω Διατάγματος η Καθ' ης η Αίτηση υποχρεούτο να καταβάλει τα σχετικά ποσά εντός 60 ημερών από την έκδοση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης (Τεκμ. 11). Η εν λόγω επιστολή παρέμεινε αναπάντητη. Στη συνέχεια στις 14.01.2016 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν στους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση νέα επιστολή με την οποία σημείωναν ότι η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να καταβάλει στην Αιτήτρια τα ποσά που ήταν πληρωτέα στην Αιτήτρια βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης εντός 60 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης της δηλαδή την 11.11.2015, ως είχε ρητά διαταχθεί από τον διαιτητή και ότι, εάν τα εν λόγω ποσά δεν καταβάλλονταν στην Αιτήτρια μέχρι τις 19.01.2016 η Αιτήτρια θα προχωρούσε στη λήψη μέτρων για εκτέλεση της απόφασης (Τεκμ. 12). Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επιχειρήθηκε να κοινοποιηθεί και στην ίδια την Καθ' ης η Αίτηση αποστέλλοντας τέτοιο αντίγραφο με φαξ στον αριθμό φαξ που αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Καθ' ης η Αίτηση (25 399963) αλλά χωρίς επιτυχία. Στις 18.01.2016 ο κ. Πολύβιος Παναγίδης πληροφόρησε τον δικηγόρο της Αιτήτριας κ. Αλέξανδρο Γαβριηλίδη ότι ο ίδιος και το γραφείο Χρύσης Δημητριάδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. δεν εκπροσωπούσαν πλέον την Καθ' ης η Αίτηση και ότι το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια θα έπρεπε να απευθύνει τις επιστολές του απευθείας στην Καθ' ης η Αίτηση. Εν όψει της πληροφόρησης αυτής ο κ. Αλ. Γαβριηλίδης απέστειλε αντίγραφο της ως άνω επιστολής ημερομηνίας 14.01.2016 με ηλεκτρονικό μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Καθ' ης η Αίτηση που αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Καθ' ης η Αίτηση (office@aasystems.eu). Στις 19.01.2016 ο Financial Controller της Καθ' ης η Αίτηση κ. John Aquilina απέστειλε στον κ. Αλ. Γαβριηλίδη ηλεκτρονικό μήνυμα στο οποίο ανέφερε ότι το φαξ της Καθ' ης η Αίτηση ήταν εντός λειτουργίας και ότι η διοίκηση της Καθ' ης η Αίτηση πληροφορήθηκε για την επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 14.01.2016 και ότι η εν λόγω επιστολή διαβιβάστηκε "onto our new lawyer now dealing with this matter who will respond in due course". Αντίγραφο του σχετικού μηνύματος επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της με την οποία υποστηρίζει την Κυρίως Αίτησης ως Τεκμ. 13. Η Καθ' ης η Αίτηση εξακολουθεί να παραλείπει να καταβάλει στην Αιτήτρια τα ποσά που είναι πληρωτέα στην Αιτήτρια βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης παρά το γεγονός ότι έχουν παρέλθει 60 μέρες τόσο από την ημερομηνία έκδοσης της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης την 11.11.2015 όσο και από την ημερομηνία παράδοσης της εν λόγω απόφασης στους δικηγόρους των διαδίκων στις 19.11.2015. Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι σε έρευνα την οποία διεξήγαγαν στις 19.01.2016 στα ηλεκτρονικά αρχεία του Εφόρου Εταιρειών (μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Εφόρου Εταιρειών), προκειμένου να επιβεβαιωθεί η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση διαπίστωσαν τυχαία ότι έχει υποβληθεί στον Έφορο Εταιρειών αίτηση για έγκριση του ονόματος «AAS Advanced Automation Systems International Limited» η οποία εκκρεμεί. Εκτυπωμένο αντίγραφο των αποτελεσμάτων έρευνας έναντι του ονόματος «Advanced Automation Systems» ως αυτά παρουσιάζονται στην επίσημη ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκμήριο 2. Η Αιτήτρια δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ποιος υπέβαλε την αίτηση για έγκριση του ονόματος «AAS Advanced Automation Systems International Limited» ούτε πότε υποβλήθηκε η αίτηση αυτή. Ωστόσο το γεγονός ότι το όνομα που ζητήθηκε να εγκριθεί είναι το ίδιο με το όνομα της Καθ' ης η Αίτηση με μοναδική διαφορά την προσθήκη της λέξης «International» εύλογα δημιουργεί την έντονη υποψία ότι η σχετική αίτηση υποβλήθηκε από τους μετόχους της Καθ' ης η Αίτηση ή από άλλα πρόσωπα που συνδέονται με αυτή ή από εντολοδόχους τους και ότι πρόθεση των προσώπων αυτών είναι να προχωρήσουν στη σύσταση εταιρείας με το όνομα «AAS Advanced Automation Systems International Limited» και να προκαλέσουν την μεταφορά των εργασιών και των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση στην εταιρεία αυτή ώστε να καταστήσουν την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Είναι δε γι΄ αυτόν τον λόγο που η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει την Κυρίως Αίτηση καθώς και την υπό κρίση Αίτηση η οποία αποσκοπεί στο να παρεμποδισθεί η αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση μέχρι και την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης ώστε να αποτραπεί (ή τουλάχιστον να περιοριστεί) ο κίνδυνος η όλη διαδικασία να καταστεί άνευ αντικειμένου. Η ενόρκως δηλούσα κα Μ. Κούλλη εκφράζει την πίστη της ότι με την υπό κρίση Αίτηση ικανοποιούνται πλήρως οι προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων και ότι τα εν λόγω διατάγματα είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθούν και προς τούτο σημειώνει ειδικότερα και τα ακόλουθα: « (
  1. i)Η Αιτήτρια έχει εξαιρετικά καλές πιθανότητες να επιτύχει την έκδοση των διαταγμάτων που επιζητούνται με την Κυρίως Αίτηση δεδομένου ότι έχει παρουσιάσει όλα τα έγγραφα που απαιτείται να παρουσιαστούν βάσει του άρθρου 35 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου, Ν.101/87(βλ. Τεκμήρια 1 έως 3 στην Ε/Δ Κυρίως Αίτησης) και δεδομένου ότι κανένας από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 36 του εν λόγω Νόμου ως λόγοι για απόρριψη αίτησης για αναγνώριση ή εκτέλεση διαιτητικής απόφασης που εκδίδεται στα πλαίσια διεθνούς εμπορικής διαιτησίας δεν συντρέχει στην παρούσα υπόθεση. (
  2. ii)Η παράλειψη της Καθ΄ ης η Αίτηση να καταβάλει τα ποσά που είναι πληρωτέα στην Αιτήτρια βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης εντός της προθεσμίας που τέθηκε από τον διαιτητή σε συνδυασμό με την παράλειψη της να απαντήσει στις σχετικές επιστολές που αποστάλθηκαν από τους δικηγόρους της Αιτήτριας καταδεικνύουν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν προτίθεται ούτε και είχε ποτέ πρόθεση να συμμορφωθεί με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση και να καταβάλει τα σχετικά ποσά στην Αιτήτρια. Εν όψει του γεγονότος αυτού είναι σαφές ότι υπάρχει σοβαρός και άμεσος κίνδυνος η Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει σε διάθεση ή και αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων ή και σε μεταφορά των εργασιών της σε άλλη εταιρεία ή και άλλες εταιρείες ώστε να καταστήσει την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα γεγονότα που αναφέρονται στην παράγραφο 14 πιο πάνω (υποβολή αίτησης στον Έφορο Εταιρειών για έγκριση του ονόματος «AAS Advanced Automation Systems International Limited»). (iii) Εάν τα διατάγματα που επιζητούνται με την υπό κρίση Αίτηση δεν εκδοθούν θα είναι εξαιρετικά δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού, εάν η Καθ' ης η Αίτηση προχωρήσει σε αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων, η Αιτήτρια δεν θα μπορέσει να εκτελέσει την επίδικη Διαιτητική Απόφαση και η όλη διαδικασία θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Η ζημιά που η Αιτήτρια θα υποστεί σε τέτοια περίπτωση θα είναι ανεπανόρθωτη. (
  3. iv)Το διάταγμα παγοποίησης που επιζητείται με την παράγραφο (Α) της υπό κρίσης Αίτησης περιορίζεται στα ποσά που είναι πληρωτέα στην Αιτήτρια βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. Δεδομένου, μεταξύ άλλων, ότι η Καθ' ης η Αίτηση ξεκάθαρα υποχρεούται να καταβάλει τα εν λόγω ποσά στην Αιτήτρια, ο κίνδυνος πρόκλησης αδικίας στην Καθ' ης η Αίτηση σε περίπτωση έκδοσης του εν λόγω διατάγματος είναι πρακτικά ανύπαρκτος. (
  4. v)Όπως εξηγείται πιο πάνω στην παρούσα, το διάταγμα που επιζητείται με την παράγραφο (Β) της υπό κρίση Αίτησης επιζητείται προς υποστήριξη του διατάγματος παγοποίησης και αποσκοπεί στην αποκάλυψη των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση προκειμένου να διασφαλισθεί η αποτελεσματική εφαρμογή του διατάγματος παγοποίησης και η πλήρης συμμόρφωση της Καθ' ης η Αίτηση με αυτό.» Υποστηρίζει ακόμα ότι τα διατάγματα που επιζητούνται με την υπό κρίση Αίτηση είναι αναγκαίο να εκδοθούν και δικαιολογείται να εκδοθούν σε μονομερή βάση λόγω της κατεπείγουσας ανάγκης να παρεμποδισθεί η αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση. Τέτοιος κίνδυνος προκύπτει από τα γεγονότα που παραθέτει και επισημαίνεται ο άμεσος κίνδυνος η Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει σε διάθεση ή και αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων ή και σε μεταφορά των εργασιών της σε άλλη εταιρεία ή και άλλες εταιρείες ώστε να καταστήσει την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Σημειώνει ότι η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης και της υπό κρίση Αίτησης το συντομότερο δυνατόν μετά την εκπνοή της προθεσμίας που τέθηκε από το διαιτητή για καταβολή των ποσών που αναφέρονται στην επίδικη Διαιτητική Απόφαση από την Καθ' ης η Αίτηση στην Αιτήτρια, δηλαδή ευθύς ως κατέστη ξεκάθαρο ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν προτίθετο να καταβάλει τα εν λόγω ποσά. Η Αίτηση για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων εξετάστηκε από το Δικαστήριο στις 26.01.2016 υπό διαφορετική σύνθεση και προχώρησε στην έκδοση των υπό κρίση διαταγμάτων όπως αυτά τα είχε αιτηθεί η Αιτήτρια και το λεκτικό τους έχει καταγραφεί στην αρχή της παρούσας απόφασης μου. Κατά την ημερομηνία που τα υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα είχαν οριστεί επιστρεπτέα στις 3.02.2016 όπως φαίνεται στο πρακτικό που τηρήθηκε εκείνη την ημερομηνία οι δικηγόροι των διαδίκων είχαν δηλώσει ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε υποδείξει συγκεκριμένο τραπεζικό της λογαριασμό στην Τράπεζα Πειραιώς στον οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο ποσό που καλύπτει το ποσό που επιδικάστηκε υπέρ της Αιτήτριας με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση και ο οποίος δεσμεύτηκε από την Τράπεζα στη βάση του Διατάγματος. Οι δε δικηγόροι της Αιτήτριας δήλωσαν και συμφώνησαν ότι, εν όψει του γεγονότος αυτού, η Καθ' ης η Αίτηση είναι - με βάση τους όρους του Προσωρινού Διατάγματος - ελεύθερη να διαθέτει οποιαδήποτε περιουσιακά της στοιχεία ή και να κινεί οποιουσδήποτε τραπεζικούς της λογαριασμούς εκτός από τον συγκεκριμένο λογαριασμό στην Τράπεζα Πειραιώς. Ως αποτέλεσμα το υπό κρίση Προσωρινό Διάταγμα παρέμεινε μεν σε ισχύ αλλά ουσιαστικά περιορίστηκε στο συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση στην Τράπεζα Πειραιώς. Παρά τα πιο πάνω που θα έπρεπε να καταστήσουν πλέον τα εκδοθέντα διατάγματα οριστικά όπως υποστηρίζει η Αιτήτρια, εντούτοις η πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση επέμεινε μέχρι τέλους στο να εκδικαστεί η αίτηση και το κατά πόσον ορθά εκδόθηκαν μονομερώς. Και αυτά παρά το γεγονός ότι ήταν πλέον ώριμη προς εκδίκαση και η Κυρίως Αίτηση. Αυτή η θέση παρέμεινε παρά και τις επισημάνσεις του παρόντος Δικαστηρίου όταν τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του η υπόθεση, ότι δηλαδή τα Δικαστήρια δεν θα πρέπει να οδηγούνται και να πράττουν επί ματαίω και καταχρηστικά όπως εισηγείται η πλευρά της Αιτήτριας στην γραπτή της αγόρευση. Αποτέλεσμα της πιο πάνω επιμονής της πλευράς της Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν να ακουστούν τόσο η Αίτηση για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων με την έκταση που αυτά καταλαμβάνουν μετά τον εκ συμφώνου περιορισμό τους ταυτόχρονα με την Κυρίως Αίτηση και το Δικαστήριο να καλείται να αποφασίσει κατά πόσο τα Προσωρινά Εκδοθέντα Διατάγματα είχαν εκδοθεί ορθά μονομερώς και κατά πόσο θα τα οριστικοποιούσε. Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση στην Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα (η οποία - ως προαναφέρθηκε - καταχωρήθηκε στις 16.05/2016 συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του πρώην διευθυντικού στελέχους και νυν «εξωτερικού συμβούλου» της Καθ' ης η Αίτηση κ. Ανδρέα Μεταξά ημερομηνίας 16.05.2016. Συνοπτικά στην ένσταση της στην Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα και στο υπό κρίση Προσωρινό Διάταγμα και της ένορκης δήλωσης του κ. Ανδρέα Μεταξά που τη συνοδεύει προβάλλονται οι εξής ισχυρισμοί: (
  5. i)ότι στις 8.01.2016 η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Αίτηση Παραμερισμού, (
  6. ii)ότι η επίδικη Διαιτητική Απόφαση υπόκειται σε ακύρωση καθ' ότι: (α) δεν εκδόθηκε στις 11.11.,2015 «ως ισχυρίζεται ο διαιτητής» αλλά στις 19.11.2015, και (β) δεν ετοιμάστηκε και δεν εκδόθηκε από τον Διαιτητή αλλά από «υπάλληλο του γραφείου του διορισμένου Διαιτητή και συγκεκριμένα από τον κ. Ναπολέοντα Ξανθούλη, νομικό από την Ελλάδα», «ο οποίος εργαζόταν στο γραφείο του Διαιτητή Δρα Κύπρου Χρυσοστομίδη κατά το χρόνο τόσο της διεξαγωγής της Διαιτησίας όσο και κατά το χρόνο της έκδοσης της επίδικης διαιτητικής απόφασης», (γ) ο Διαιτητής κατά τρόπο ανεπίτρεπτο εισηγήθηκε να διεξαγάγει και διεξήγαγε «διαδικασία διαμεσολάβησης» στα πλαίσια της οποίας είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με εκπροσώπους της Αιτήτριας, (δ) η Καθ' ης η Αίτηση είχε μόλις 10 μέρες για να ετοιμάσει την τελική της αγόρευση στα πλαίσια της διαιτησίας, (iii) ότι εν όψει των πιο πάνω, η Αίτηση Παραμερισμού που καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο θα επιτύχει, πράγμα που σημαίνει ότι η Κυρίως Αίτηση (για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης) δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας, (
  7. iv)ότι δεν ικανοποιείτο η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος διότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι μια εύρωστη, σοβαρή και αξιόπιστη εταιρεία με επαρκή περιουσιακά στοιχεία, (
  8. v)ότι το Προσωρινό Διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί διότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε καταχωρήσει την Αίτηση Παραμερισμού και παρέλειψε να εξασφαλίσει και να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση για προηγούμενα χρόνια οι οποίες καταδεικνύουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι μία εύρωστη εταιρεία. Η Αιτήτρια ζήτησε και έλαβε στις 30.05.2016 άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση προκειμένου να αντικρούσει τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο κ. Α. Μεταξάς. Για το σκοπό αυτό η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκο δήλωση της κας Μ. Κούλλη την 15.06.2016 με την οποία απαντά και εκθέτει τη δική της αντίληψη και θέση επί των γεγονότων τα οποία έκρινε ότι έχριζαν απάντησης. Παρόμοια η Καθ' ης η Αίτηση ζήτησε και έλαβε άδεια να καταχωρήσει και η ίδια συμπληρωματική ένορκο δήλωση προκειμένου να απαντήσει στα όσα αναφέρονται στη Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη, τέτοια συμπληρωματική ένορκος δήλωση όμως δεν έχει καταχωρηθεί. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι δύο πλευρές δεν θέλησαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία διά των γραπτών αγορεύσεων. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και αυτές στάθηκαν πολύ υποβοηθητικές στην ετοιμασία της παρούσας και την εξαγωγή των απαραίτητων συμπερασμάτων μου. Όπου κριθεί αναγκαίο θα γίνει ειδικότερη αναφορά σε αυτές όπως και στην νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Η πλευρά της Αιτήτριας εισηγείται ότι είναι σαφές ότι η απόρριψη της Αίτησης Παραμερισμού από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την απόφαση του ημερομηνίας 18.11.2016 καταρρίπτει πλήρως το θεμέλιο της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση στην Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα και δημιουργεί δεδικασμένο αναφορικά με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται από την Καθ' ης η Αίτηση το οποίο κωλύει την Καθ' ης η Αίτηση από του να προβάλλει τους ισχυρισμούς αυτούς. Σε σχέση με τα πιο πάνω και σε παραπομπή: (α) στη Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη που καταχωρήθηκε για τους σκοπούς της Αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα, (β) στη συμπληρωματική ένορκο δήλωση της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 15.06.2016 που καταχωρήθηκε προς περαιτέρω υποστήριξη της Κυρίως Αίτησης και προς αντίκρουση συγκεκριμένων αναληθών ισχυρισμών που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Καθ' ης η Αίτηση κ. Δημήτριου Παρασκευόπουλου ημερομηνίας 16.05.2016 και στην ένορκο δήλωση του «Συμβούλου Ασφάλειας ΙΤ» κ. Σέργιου Περικλέους ίδιας ημερομηνίας που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση στην Κυρίως Αίτηση, (γ) στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 18.11.2016 επί της Αίτησης Παραμερισμού, και (δ) στη γραπτή μας αγόρευση της Αιτήτριας προς υποστήριξη της Κυρίως Αίτησης, είναι η εισήγηση της Αιτήτριας ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Μεταξά και στους οποίους εδράζεται η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση στην Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα και στα υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα θα πρέπει να κριθούν ως αστήρικτοι και αβάσιμοι. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ - Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΝΑ ΕΚΔΩΣΕΙ ΤΑ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ - ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ Τα υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα ζητήθηκαν και εκδόθηκαν στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης (για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης) προς υποβοήθηση της εκτέλεσης της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. Σκοπός των Προσωρινών Διαταγμάτων ήταν και είναι η διατήρηση επαρκών περιουσιακών στοιχείων της Καθ΄ ης η Αίτηση ώστε, σε περίπτωση επιτυχίας της Κυρίως Αίτησης, η Αιτήτρια να μπορέσει να εκτελέσει την επίδικη διαιτητική απόφαση. Είναι φανερόν ότι στη βάση όλων των πιο πάνω γεγονότων τα οποία παρέμειναν αναμφισβήτητα το Δικαστήριο είχε στη βάση των πιο πάνω δικαιοδοσία και εξουσία να εκδώσει το υπό κρίση Προσωρινό Διάταγμα βάσει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)και τούτο διότι η Κυρίως Αίτηση, στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα, συνιστά «αγωγή» τόσο εν τη εννοία του περί Δικαστηρίων Νόμου όσο και εν τη εννοία των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 που αφορούν την δικαιοδοσία/εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει ενδιάμεσα προσωρινά διατάγματα στα πλαίσια αγωγών τύγχαναν και τυγχάνουν εφαρμογής. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Ν. 14/60: "αγωγή" σημαίvει πoλιτικήv διαδικασίαv αρχoμέvηv διά κλητηρίoυ εvτάλματoς ή κατά τoιoύτov άλλov τρόπov ως καθoρίζεται υπό διαδικαστικoύ καvovισμoύ Σύμφωνα δε με τη Διαταγή 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (θεσμός 2): "action" means a civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules of court Υποβλήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ΄ ης η Αίτηση ότι το παρόν Δικαστήριο δεν είχε εξουσία/δικαιοδοσία να εκδώσει και δεν είχε τη δυνατότητα να εκδώσει τα υπό κρίση Προσωρινά Διάταγμα βάσει του άρθρου 32 καθ' ότι: (
  9. i)το άρθρο 9 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου, Ν.101/87(ο «Ν.101/87») προνοεί ότι: «Το Δικαστήριο έχει εξουσία, κατ' αίτηση ενός των μερών, να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας». (
  10. ii)το άρθρο 6 του Ν. 101/87 προνοεί ότι: «Στα ζητήματα που υπόκεινται στις διατάξεις του παρόντος Νόμου χωρεί παρέμβαση του Δικαστηρίου μόνο ως ο παρών Νόμος ορίζει.» Είναι όπως έγινε αντιληπτή η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση ότι τα άρθρα 6 και 9 του Ν.101/87 σε συνδυασμό μεταξύ τους, αποκλείουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων από το Δικαστήριο μετά τη λήξη της διαιτητικής διαδικασίας και προς υποβοήθηση της εκτέλεσης της σχετικής διαιτητικής απόφασης. Σημειώνεται ότι η εν λόγω εισήγηση (ότι το παρόν Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία/εξουσία να εκδώσει τα υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα) δεν φαίνεται να καλύπτεται από τους λόγους ένστασης που παρατίθενται στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση στην υπό κρίση Αίτηση και επομένως δεν μπορεί να εξεταστεί. Σε κάθε περίπτωση όμως η ίδια ακριβώς εισήγηση αναπτύχθηκε και ενώπιον του έντιμου Δικαστή κ. Λ. Παρπαρίνου (Προέδρου όπως ήταν τότε του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας) στα πλαίσια της Αίτησης Αρ. 1639/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Kismetia Ltd v. Lupusco Volga Farming κ.α., ημερομηνίας απόφασης 30.03.2012). Ο έντιμος Δικαστής κ. Λ. Παραπαρίνος απέρριψε τη σχετική εισήγηση καταλήγοντας ότι το Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία/εξουσία να εκδίδουν προσωρινά διατάγματα προς υποβοήθηση της εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60. Παραθέτω πιο κάτω τα σχετικά αποσπάσματα από την απόφαση ημερομηνίας 30.03.2012: «Στις 21.2.11 η αιτήτρια KISMETIA LTD από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως με την οποία αιτείται τ΄ ακόλουθο διάταγμα:- «(Α) Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει και/ή να εγγράφει και/ή να εκτελεί την απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου της Στοκχόλμης (Arbitration Institute of the Stockholm Chamber of Commerce) SCC ημερομηνίας 15.12.2011 που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση στα πλαίσια της υπόθεσης SCC V 155/2010» (.) Παράλληλα την ίδια ημέρα καταχώρησε και μονομερή αίτηση με την οποία αξιοί την έκδοση εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 Διατάγματος με το οποία να εμποδίζει αυτή από του να αποξενώσει ή επιβαρύνει την κινητή ή ακίνητη περιουσία της και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση 2 από του να αποξενώσει ή επιβαρύνει τις μετοχές του στην εταιρεία LUPUSCO HOLDING LTD ή να προβεί σε αύξηση ή μείωση του μετοχικού κεφαλαίου της ρηθείσας εταιρείας ή προβεί σε οιανδήποτε αλλαγή στη διάρθρωση του μετοχικού της κεφαλαίου κ.λ.π και/ή αποξενώσει ή επιβαρύνει την περιουσία της εταιρείας αυτής. Η αίτηση επιδόθηκε στους Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 οι οποίοι κατεχώρησαν ένσταση. Σ' αυτή μεταξύ άλλων προβάλλονται ως λόγοι ένστασης η μη ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60. Τυχόν έκδοση οιουδήποτε διατάγματος θα είναι κατά παράβαση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και θα αντίκειτο στις πρόνοιες του άρθρου 9 του περί Διεθνών Εμπορικών Διαιτησιών Νόμου, Ν.101/87. Επίσης ότι δεν καταδεικνύεται οποιοδήποτε Νομοθετικό ή Νομολογιακό πλαίσιο το οποίο να επιτρέπει στο Δικαστήριο την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων τα οποία επηρεάζουν τρίτα πρόσωπα τα οποία δεν είναι διάδικοι στην παρούσα διαδικασία αλλά ούτε στη διαδικασία Διαιτησίας και συνεπώς δεν είχαν γνώση αλλά ούτε τους δόθηκε η ευκαιρία να ακουστούν. (..) Ο συνήγορος της Αιτήτριας στήριξε το αίτημα αποκλειστικά στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60. Αντίθετα ο συνήγορος των Καθ΄ ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι το άρθρο 32 δεν παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων σε διαδικασία εγγραφής αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης. Αμφότεροι υπεστήριξαν τις θέσεις τους σε συγγράμματα και Νομολογία. Θα πρέπει εξ΄ αρχής να λεχθή ότι η υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Εταιρειών Fastact Developments Ltd και Era Inv. Ltd για άδεια καταχώρησης αίτησης για ένταλμα της φύσης Certiorari
(2002)1 A.A.Δ 543 επί της οποίας στηρίχθηκε εν πολλοίς ο συνήγορος των Καθ΄ ων η Αίτηση ανετράπη με την απόφαση του Εφετείου στην Base Metal Trading Ltd v. Fastact Developments Ltd κ.α.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1535. Εξέτασα με μεγάλη προσοχή όλο το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου και τις εισηγήσεις των συνηγόρων και είμαι της γνώμης ότι το θέμα είναι πιο απλό απ' ότι παρουσιάζεται. Η αίτηση (κύρια) κατεχωρήθη δυνάμει Νόμου. (Ν. 84/79, Ν. 101/87και Ν. 121
(1)/2002) Αυτό δεν αμφισβητείται από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)«αγωγή» σημαίνει «.. πολιτική διαδικασία αρχομένη δια κλητηρίου εντάλματος ή κατά τοιούτο άλλο τρόπο ως καθορίζεται υπό διαδικαστικού κανονισμού ..» Ο Διαδικαστικός Κανονισμός Δ.1 θ.2 δίδει τον ίδιο περίπου ορισμό αναφορικά με τον όρο «αγωγή» με την προσθήκη μετά από τις λέξεις «ως καθορίζεται υπό» των λέξεων «οιουδήποτε Νόμου». Περαιτέρω στην ίδια Διάταξη και Θεσμό δίδεται και ορισμός της λέξης "cause" που περιλαμβάνει οιανδήποτε αγωγή ή άλλη εναρκτήρια διαδικασία μεταξύ ενάγοντα και εναγομένου. Ακόμα ορίζεται και η λέξη «θέμα» ("matter") που περιλαμβάνει κάθε διαδικασία στο Δικαστήριο που δεν αποτελεί αντιδικία ("cause"). Στα αγγλικά όπως είναι διατυπωμένο το κείμενο, ο ορισμός αναφέρει «matter" includes every proceeding in Court not in a cause." (Βλ. Καλαβά ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1997)1 Α.Α.Δ σελ. 843, Ελληνική Τράπεζα
(1994)1 Α.Α.Δ 87, 92, Ιωακείμ κ.α ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (αρ. 1)
(2003)1 Α.Α.Δ 198, 203, Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1992)1 Α.Α.Δ 379, 381.) Αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω είναι η παρούσα κύρια αίτηση αναπόφευκτα να θεωρείται ως «αγωγή». Όσον αφορά το άρθρο 32 του Ν.14/60 λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά εις την Φεσσάς
(1990)1 Α.Α.Δ 704, 715: «Οι εξουσίες του Δικαστηρίου με βάση το Άρθρο 32, όπως και η άλλη πολιτική δικαιοδοσία που ανατίθεται στο Δικαστήριο, ασκούνται σύμφωνα με τη δικονομία και πρακτική που καθορίζεται με το Νόμο ή Διαδικαστικό Κανονισμό που εκδίδεται με βάση το Άρθρο 163 του Συντάγματος. Το Άρθρο 32 δεν περιέχει δικονομικούς κανόνες.» Στην υπόθεση Heli-Air v. Drescher
(1988)1 C.L.R 234, στη σελ. 237 ειπώθηκε:- "We have come to the conclusion that section 32 is a section of substantive law and does not prescribe any procedure. The procedure to be followed in invoking its provisions has to be sought in the Civil Procedure Law and the rules made thereunder or any other law or rules prescribing procedures covering such instances." Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω είναι δυνατή η στήριξη επί του άρθρου 32 του Ν. 14/60 των αιτουμένων διαταγμάτων.» Τα όσα αναφέρει ο έντιμος Δικαστής κ. Λ. Παρπαρίνος στο πιο πάνω απόσπασμα της απόφασης του συνηγορούν στο ότι το παρόν Δικαστήριο ξεκάθαρα είχε δικαιοδοσία/εξουσία να εκδώσει το υπό κρίση Προσωρινό Διάταγμα βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/
  1. Είναι σαφές ότι το άρθρο 9 του Ν. 101/87 δεν αποκλείει ούτε και περιορίζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την απορρέουσα από το άρθρο 32 του Ν.14/60 εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα στα πλαίσια «αγωγής», όρος που ξεκάθαρα περιλαμβάνει και αίτηση για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης. Όσον αφορά δε το άρθρο 6 του Ν.101/87, αυτό ξεκάθαρα αποσκοπεί στην οριοθέτηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να παρεμβαίνει σε διεθνείς εμπορικές διαιτησίες ενόσω αυτές διεξάγονται καθώς και της εξουσία του Δικαστηρίου να επεμβαίνει σε διαιτητικές αποφάσεις που εκδίδονται στα πλαίσια τέτοιων διαιτησιών. Το άρθρο 6 του Ν. 101/87 έκδηλα δεν είχε ως σκοπό να αποκλείσει και έκδηλα δεν αποκλείει την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων από το Δικαστήριο προς υποβοήθηση της εκτέλεσης διαιτητικών αποφάσεων τα οποία όχι μόνο δεν συνιστούν ανεπιθύμητη «παρέμβαση» στη διαιτητική διαδικασία αλλά αντίθετα αποσκοπούν στην υποστήριξη και στη διαφύλαξη του κύρους της διαιτητικής διαδικασίας και στη προστασία των δικαιωμάτων που απορρέουν από τη διαιτητική απόφαση. Θα ήταν άλλωστε εντελώς παράλογο το Δικαστήριο να μπορεί να εκδίδει (βάσει του άρθρου 9 του Ν.101./87) διατάγματα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων πριν ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας αλλά να μην μπορεί να εκδίδει τέτοια διατάγματα μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης προς υποβοήθηση της εκτέλεσης της. Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στο παράλογο αποτέλεσμα ο εξ αποφάσεως χρεώστης να μην μπορεί πλέον να εμποδιστεί από του να αποξενώσει περιουσιακά στοιχεία από τη στιγμή που εκδίδεται διαιτητική απόφαση εναντίον του. Θα εξετάσω στη συνέχεια κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 του Ν.14/60 έχουν επεξηγηθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis 1975
(1)CLR 321, Constandinides v. Makriyiorgou 1978
(1)CLR 585, Odysseos v. Pieris Estates 1982
(1)CLR 55). Oι τρείς βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν είναι:
(1)H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita-Aluminium Co Ltd κ.α
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015, 2041, υιοθετείται η περί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, παρα., 621 (σε μετάφραση): 621. Συζητήσιμη υπόθεση. [...] Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση [...] Στην υπόθεση Πουργουρίδης κα ν Μέζου κα
(1994)1 ΑΑΔ 201, 207 αναφέρθηκε πως: Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos ν. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) αναφέρονται στη σελίδα 569 τα εξής: There is no reason in principle or on authority to interpret "a serious question to be tried a the hearing" in the context of the proviso to s.32
(1)- Law 14/60, as requiring anything beyond the disclosure of an arguable case on the strength of the pleadings, as the House of Lords suggested in Ethicon, supra. On the other hand, it is fair to assume that the second requirement laid down by the legislature as a pre-condition for the grant of an interlocutory injunction - "a probability that the plaintiff is entitled to relief" - relates to something other than the complexion of the pleaded case of the applicant, and that could not be, in the context of this statutory provision, anything other than the evidential strength of the case of the plaintiff. [.] The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action.(η έμφαση δική μας). Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι πολύ χρήσιμα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Κυτάλα ν. Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ.
  1. Ο Δικαστής Νικολάου που εξέδωσε την ομόφωνη απόφαση του Εφετείου αναφέρει τα εξής: «Με αυτή τη διευκρίνιση προχωρούμε να εξετάσουμε το κατά πόσο οι εφεσείοντες, με ό,τι είχαν παρουσιάσει, θα έπρεπε να επιτύχουν. Αρχίζουμε με το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου
  2. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides ν. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Wafers and Others [1976] 3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid ν. Ethicon [1975] 1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας:- "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law.» Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αυτή ικανοποιείται όπου, σε περίπτωση αποξένωσης από την καθ' ης η Αίτηση των περιουσιακών στοιχείων που το επιζητούμενο διάταγμα αποσκοπεί να διαφυλάξει, υπάρχει ορατός κίνδυνος η Αιτήτρια να παραμείνει χωρίς ουσιαστική ή αποτελεσματική θεραπεία. Η αιτήτρια δεν χρειάζεται να αποδείξει την ύπαρξη πρόθεσης αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων από πλευράς της καθ' ης η Αίτηση. Αρκεί να αποδείξει ότι, σε περίπτωση τέτοιας αποξένωσης, η ίδια θα παραμείνει χωρίς αποτελεσματική θεραπεία. (βλ. C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιϊα «Λεωνίκ» Λτδ,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785, Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου (Αρ. 1)
(1992)1 Α.Α.Δ. 54 και Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782). Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 152). Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης της Αιτήτριας και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει κρίση επί της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd ν Adidas
(1984)1 CLR 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν Beograska Banka D.D.
(1999)1(A) ΑΑΔ 225, 236). (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού,
(2004)1 Α.Α.Δ. 209 όπου στη σελίδα 215 παρατίθεται με επιδοκιμασία το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου: «Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα διατηρήσει ή θα ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269, 270. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Odysseos ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, 569, αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι τα όσα ακολουθούν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητα τα τρία κριτήρια». Το βάρος απόδειξης σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι στους ώμους του αιτητή ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μονομερή έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ 1992
(1)ΑΑΔ 1453). Προχωρώ στην εξέταση κάθε μιας από τις προϋποθέσεις ξεχωριστά. Σε σχέση με την προϋπόθεση της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και της ορατής πιθανότητας η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία λαμβάνοντας υπόψη ότι: (
  1. i)σύμφωνα με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση, η Καθ' ης η Αίτηση υποχρεούται να καταβάλει στην Αιτήτρια χρηματικό ποσό το οποίο (μαζί με τους τόκους) υπερβαίνει το μισό εκατομμύριο Ευρώ, (
  2. ii)η επίδικη Διαιτητική Απόφαση εκδόθηκε στα πλαίσια διεθνούς εμπορικής διαιτησίας εμπίπτουσας στο πεδίο εφαρμογής του Ν.101/87, (iii) η Αιτήτρια έχει προσκομίσει στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης όλα τα έγγραφα που απαιτείται να προσκομιστούν βάσει του άρθρου 35
(2)του Ν.101/87 προκειμένου να εκδοθούν τα διατάγματα που επιζητούνται με την Κυρίως Αίτηση, (
  1. iv)σύμφωνα με το άρθρο 35 του Ν.101/87, το Δικαστήριο υποχρεούται να εκδώσει τα διατάγματα που επιζητούνται με την Κυρίως Αίτηση εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι συντρέχει ένας από τους πολύ περιορισμένους λόγους απόρριψης που εξαντλητικά απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, (
  2. v)η Αίτηση Παραμερισμού που καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση απορρίφθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας το οποίο έκρινε ότι όλοι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση ήταν αβάσιμοι και ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για ακύρωση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, καθίσταται κατά την άποψη μου ξεκάθαρο ότι με την Κυρίως Αίτηση εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα η Αιτήτρια να επιτύχει την έκδοση των διαταγμάτων που επιζητούνται με την Κυρίως Αίτηση. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένσταση της Καθ΄ ης η Αίτηση στην Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα και στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Μεταξά που την υποστηρίζει (και σε σχέση με τους οποίους υπάρχει, εν πάση περιπτώσει όπως εξηγήθηκε πιο πάνω δεδικασμένο ως αποτέλεσμα της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 18.11.2016 επί της Αίτησης Παραμερισμού και όπως εξηγείται με λεπτομέρεια στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη όπου με αναφορά σε έγγραφα κρίνεται ότι όλοι ανεξαιρέτως οι σχετικοί ισχυρισμοί είναι προδήλως αστήρικτοι και αβάσιμοι. Με την ένορκη δήλωση της η κα Μ. Κούλλη καταρρίπτει ένα προς ένα τους ισχυρισμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση και καταδεικνύει κατά τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης ότι όλοι οι σχετικοί ισχυρισμοί δεν έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Μεταξύ άλλων στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη εξηγείται: (
  3. i)ότι η Αίτηση Παραμερισμού που καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι προδήλως αβάσιμη (πράγμα που επιβεβαιώθηκε και εκ των πραγμάτων με την απόρριψη της εν λόγω Αίτησης), (
  4. ii)ότι ο ισχυρισμός ότι η επίδικη Διαιτητική Απόφαση δήθεν δεν ετοιμάστηκε και δεν εκδόθηκε από τον Διαιτητή είναι εντελώς ατεκμηρίωτος και στερείται σοβαρότητας (βλ. παρ. 11-16 Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη και Τεκμ. 2 και 3), (iii) ότι ο Διαιτητής ουδέποτε διεξήγαγε οποιαδήποτε «διαδικασία διαμεσολάβησης» και ουδέποτε είχε οποιαδήποτε κατ' ιδίαν συνάντηση με εκπροσώπους της Αιτήτριας όπως αναληθώς ισχυρίζεται η Καθ' ης η Αίτηση (βλ. παρ. 19 και 20 συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη και Τεκμ. 5-7), (
  5. iv)ότι ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η Αίτηση ότι είχε μόλις 10 μέρες στη διάθεση της για να ετοιμάσει την τελική γραπτή της αγόρευση για τους σκοπούς της διαιτησίας είναι επίσης προδήλως αναληθής (βλ. παρ. 19 (
  6. ii)έως 19(
  7. v)και 21 συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη). Τα όσα δε αναφέρονται στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη δεν έχουν αμφισβητηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο παρόλο ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση ζήτησε και της παραχωρήθηκε άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση προς απάντηση των όσων αναφέρονται στη Συμπληρωματική ένορκο δήλωση της κας Μ. Κούλλη, τέτοια συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν καταχωρήθηκε εν τέλει. Ως αποτέλεσμα τα όσα αναφέρονται στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη - τα οποία καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι ουδείς έγκυρος ή βάσιμος λόγος συντρέχει ή υφίσταται για παραμερισμό της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης ή για απόρριψη της Κυρίως Αίτησης - παρέμειναν αναντίλεκτα. Στη βάση των πιο πάνω δεν προκύπτει ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη αποσκοπούσε στο να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περαιτέρω μαρτυρία προς στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60 (πράγμα που είναι ανεπίτρεπτο δεδομένου ότι το υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα εκδόθηκαν μονομερώς στη βάση της μαρτυρίας που είχε αρχικά τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δια της ενόρκου δηλώσεως της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016, αλλά έγινε για να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της ένστασης της και να καταδειχθεί ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι προδήλως αναληθείς. Επομένως είναι ξεκάθαρο ότι τα όσα αναφέρονται στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο για το σκοπό αυτό που αφορά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ισχυρισμών της Καθ' ης η Αίτηση. Ποια είναι όμως η σημασία της απόρριψης της Αίτησης Παραμερισμού της Διαιτητικής Απόφασης. Στην παράγραφο 10 της Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της η κα Μ. Κούλλη δηλώνβει ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα η Αιτήτρια δεν γνώριζε ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε καταχωρήσει την Αίτηση Παραμερισμού. Συγκεκριμένα, ενώ η Αίτηση Παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 8.01.2016 και ενώ (όπως εξηγείται λεπτομερώς στις παραγράφους 9 έως 12 της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016) οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν αριθμό επιστολών στους τότε δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες αποσκοπούσαν στην διαπίστωση των προθέσεων της Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με την πληρωμή των ποσών που οφείλονται στην Αιτήτρια βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, ούτε οι τότε δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση ούτε οποιοσδήποτε άλλος εκπρόσωπος ή αξιωματούχος της Καθ' ης η Αίτηση τους πληροφόρησε σε οποιοδήποτε στάδιο πριν από την καταχώρηση της Αίτησης για την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων ότι η Καθ' ης η Αίτηση προτίθετο να καταχωρήσει ή ότι είχε καταχωρήσει αίτηση για παραμερισμό ή για ακύρωση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. Η Αιτήτρια όπως προκύπτει από την ένορκη της δήλωση της κας Μ. Κούλλη, πληροφορήθηκε για πρώτη φορά για το γεγονός ότι η Αιτήτρια είχε καταχωρήσει την Αίτηση Παραμερισμού κατά την ημερομηνία που το Προσωρινό Διάταγμα είχε ορισθεί επιστρεπτέο από το Δικαστήριο στις 3.02.2016, όταν ο δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση κ. Ανδρέας Δημητρίου πληροφόρησε τον δικηγόρο της Αιτήτριας κ. Αλ. Γαβριηλίδη ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε προχωρήσει στην καταχώρηση της Αίτησης Παραμερισμού και ότι είχε λάβει άδεια για επίδοση της Αίτησης Παραμερισμού στην Αιτήρια εκτός δικαιοδοσίας. Κατόπιν συνεννόησης μεταξύ του κ. Α. Δημητρίου και του κ. Αλ. Γαβριηλίδη, αντίγραφο της Αίτησης Παραμερισμού επιδόθηκε τελικά στο γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας στις 15.02.2016. Εκείνο που είναι σημαντικό να σημειωθεί σε συνάρτηση με τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 είναι ότι η καταχώρηση της Αίτησης Παραμερισμού (η οποία, για τους λόγους που εξηγούνται στη Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη είναι εντελώς αβάσιμη), δεν δημιουργούσε ούτε και δημιουργεί οποιοδήποτε κώλυμα στην καταχώρηση ή την προώθηση της Κυρίως Αίτησης ή της Αίτησης για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων και σίγουρα δεν αποτελούσε και δεν αποτελεί έγκυρο λόγο για μη έκδοση ή για ακύρωση των Προσωρινών Διαταγμάτων που εκδόθηκαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Το εδάφιο
(2)του άρθρου 36 του Ν.101/87 προνοεί τα ακόλουθα: «Αv υπεβλήθη αίτηση ακυρώσεως ή αvαστoλής της διαιτητικής απόφασης, στo δικαστήριo τo μvημovευόμεvo στo εδάφιo
(1)(α)(
  1. v)τoυ παρόvτoς άρθρoυ, τo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ επιζητείται αvαγvώριση ή εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης έχει διακριτική εξoυσία, σε κατάλληλες περιπτώσεις, vα αvαβάλει τηv απόφαση τoυ και, κατ' αίτηση τoυ επιζητoύvτoς τηv αvαγvώριση και εκτέλεση, vα διατάξει τo άλλo τωv μερώv σε εγγυoδoσία.» Από απλή ανάγνωση του εν λόγω εδαφίου προκύπτουν τα ακόλουθα: (
  2. i)ότι η καταχώρηση αίτησης για ακύρωση ή παραμερισμό διαιτητικής απόφασης δεν δημιουργεί κώλυμα στην καταχώρηση αίτησης για αναγνώριση και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης αλλά λόγο για τον οποίο το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αίτηση για αναγνώριση και εκτέλεση δύναται (σε κατάλληλες περιπτώσεις) να αναβάλει την απόφαση του επί της εν λόγω αίτησης, (
  3. ii)ότι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η αίτηση για αναγνώριση και εκτέλεση δεν υποχρεούται να αναβάλει την απόφαση του επί της εν λόγω αίτησης αλλά απλά έχει διακριτική ευχέρεια να το πράξει, (iii) ότι, σε περίπτωση αναβολής της σχετικής απόφασης, ο αιτητής δικαιούται να ζητήσει από το Δικαστήριο να διατάξει των καθ' ου η αίτηση σε εγγυοδοσία. Προκύπτει επομένως ότι η καταχώρηση και εκκρεμότητα της Αίτησης Παραμερισμού δεν δημιουργούσε κώλυμα στην καταχώρηση ή της προώθηση της Κυρίως Αίτησης ή της Αίτησης για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων και σίγουρα δεν αποτελούσε λόγο για μη έκδοση των υπό κρίση Προσωρινών Διαταγμάτων. Εξετάζοντας την τρίτη προϋπόθεση, να είναι δηλαδή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε συνδυασμό με τον κίνδυνο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων, αυτή σχετίζεται με τον κίνδυνο η Καθ΄ ης η Αίτηση να προχωρήσει σε αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να μην μπορέσει να εκτελέσει τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ της στην Αίτηση θα πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η Αιτήτρια εξ αρχής, εξήγησε στο Δικαστήριο δια της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016, η παράλειψη της Καθ΄ ης η Αίτηση να καταβάλει τα ποσά που είναι πληρωτέα στην Αιτήτρια βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης εντός της προθεσμίας που τέθηκε από τον Διαιτητή σε συνδυασμό με την παράλειψη της να απαντήσει στις σχετικές επιστολές που αποστάλθηκαν από τους δικηγόρους της Αιτήτριας (παραγράφους 9 έως 12 της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016) καταδείκνυαν ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν προτίθετο ούτε και είχε ποτέ πρόθεση να συμμορφωθεί με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση. Με τα πιο πάνω ως δεδομένα αβίαστα εξάγονται τα ακόλουθα: (
  4. i)ότι η Καθ' ης η Αίτηση εντελώς αδικαιολόγητα (όπως έκρινε ο Διαιτητής) παρέλειψε να καταβάλει στην Αιτήτρια σημαντικότατα χρηματικά ποσά τα οποία αποτελούσαν το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης μηχανημάτων που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση από την Αιτήτρια, (
  5. ii)ότι, προκειμένου να αποφύγει την καταβολή των εν λόγω ποσών, η Καθ' ης η Αίτηση πρόβαλε στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας σωρεία αναληθών και αβάσιμων (όπως έκρινε ο Διαιτητής) ισχυρισμών, (iii) ότι, η Καθ' ης η Αίτηση όχι μόνο δεν συμμορφώθηκε με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση αλλά - προκειμένου να εμποδίσει τη λήψη μέτρων από την Αιτήτρια πριν την παρέλευση της προθεσμίας που τέθηκε από το Διαιτητή για συμμόρφωση με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση - παρέλειψε να απαντήσει στις επιστολές των δικηγόρων της Αιτήτριας με την οποία αυτοί ζητούσαν να πληροφορηθούν από αυτή τις προθέσεις της, (
  6. iv)ότι η Καθ' ης η Αίτηση εξακολουθεί να μην συμμορφώνεται με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση και να επιμένει στις ενστάσεις της στην Κυρίως Αίτηση και στο Προσωρινό Διάταγμα παρά την απόρριψη της Αίτησης Παραμερισμού από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Είναι δε σαφές από τα πιο πάνω ότι υπήρχε και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η Καθ' ης η Αίτηση να προβεί σε αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων ή σε μεταφορά των περιουσιακών της στοιχείων ή και των εργασιών της προκειμένου να καταστήσει την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Όμως τα πιο πάνω (τα οποία ήταν από μόνα τους αρκετά για να καταδείξουν την ύπαρξη κινδύνου η επίδικη Διαιτητική Απόφαση να παραμείνει ανικανοποίητη) δεν ήταν τα μόνα στοιχεία που η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου προκειμένου να καταδείξει την ύπαρξη κινδύνου η επίδικη Διαιτητική Απόφαση να παραμείνει ανικανοποίητη. Προχώρησε ένα βήμα πάρα πέρα και έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένη μαρτυρία η οποία καταδείκνυε την ύπαρξη άμεσου κινδύνου αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. Συγκεκριμένα, έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία (βλ. παρ. 14 της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016 και Τεκμ. 2) από την οποία προέκυπτε ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από την Καθ' ης η Αίτηση υπέβαλαν (όπως η δικηγόροι της Αιτήτριας διαπίστωσαν τυχαία στις 19.01.2016) αίτηση στον Έφορο Εταιρειών με την οποία ζητούσαν την έγκριση του ονόματος «AAS Advanced Automation Systems International Limited», όνομα που είναι το ίδιο με το όνομα της Καθ' ης η Αίτηση με την προσθήκη της λέξης «International». Το γεγονός αυτό έκδηλα δημιουργεί τουλάχιστον ισχυρότατη υποψία ότι ο λόγος για την υποβολή της σχετικής αίτησης (η οποία φαίνεται να υποβλήθηκε μετά την έκδοση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), είναι ότι τα πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από την Καθ' ης η Αίτηση επιδιώκουν να δημιουργήσουν νέα εταιρεία με όνομα σχεδόν πανομοιότυπο με αυτό της Καθ' ης η Αίτηση προκειμένου να μεταφέρουν στην εταιρεία αυτή τα περιουσιακά στοιχεία και τις εργασίες της Καθ'ης η Αίτηση ώστε να καταστήσουν την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Κανένα σχόλιο, απάντηση ή εξήγηση δίδεται στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Μεταξά αναφορικά με τους λόγους που υποβλήθηκε η αίτηση για έγκριση του ονόματος «AAS Advanced Automation Systems International Limited». Ούτε και γίνεται έστω και προσπάθεια να απαντηθούν ή να αντικρουστούν τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν κατά την άποψη μου ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείτο και ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση και ότι η μαρτυρία που η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου καταδείκνυε και καταδεικνύει ξεκάθαρα ότι υπήρχε και υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτησης προκειμένου η εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης να καταστεί αδύνατη. Θα σχολιάσω στη συνέχεια τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις παραγράφους 11 έως 17 και 19 της ένορκης δήλωσης του κ. Α. Μεταξά και στην Έκθεση Aquilina. Στις παραγράφους 11 έως 17 και 19 της ένορκης δήλωσης του κ. Α. Μεταξά και στην Έκθεση που ετοιμάστηκε από τον Οικονομικό Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση κ. John Αquilina και που επισυνάπτεται στην στην πιο πάνω ένορκη δήλωση ως Τεκμήριο 4 (στο εξής «η Έκθεση Αquilina») προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί οι οποίοι αποσκοπούν στο να παρουσιαστεί η Καθ' ης η Αίτηση ως μία σοβαρή, αξιόπιστη και φερέγγυα εταιρεία και στο να πεισθεί το σεβαστό Δικαστήριο ότι η έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων ήταν αδικαιολόγητη, ότι η Αιτήτρια δεν διατρέχει οποιοδήποτε κίνδυνο να μην μπορέσει να εκτελέσει την επίδικη Διαιτητική Απόφαση σε περίπτωση επιτυχίας της Κυρίως Αίτησης και ότι τα Προσωρινά Διατάγματα έχουν προκαλέσει και συνεχίζουν να προκαλούν σοβαρή ζημιά στην Καθ' ης η Αίτηση. Στην παράγραφο 26 της Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη δίδεται η απάντηση στα πιο πάνω ως ακολούθως: «(
  7. i)Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Μεταξά και στην Έκθεση Αquilina ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι δήθεν μία σοβαρή, αξιόπιστη και φερέγγυα εταιρεία ουδόλως συνάδουν με τα ευρήματα και συμπεράσματα στα οποία κατέληξε ο Διαιτητής στα πλαίσια της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. Στα πλαίσια της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης ο Διαιτητής κατέληξε, μεταξύ άλλων, ότι η παράλειψη της Καθ' ης η Αίτηση να εξοφλήσει σχετικά τιμολόγια που είχαν εκδοθεί από την Αιτήρια (τα οποία ανέρχονταν σε αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ) ήταν αδικαιολόγητη, ότι οι ισχυρισμοί που από την Καθ' ης η Αίτηση σε μία προσπάθεια να δικαιολογηθεί η εν λόγω αδικαιολόγητη παράλειψη ήταν εντελώς αβάσιμοι και ότι η Ανταπαίτηση που εγέρθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση ήταν επίσης εντελώς αβάσιμη. (
  8. ii)Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Μεταξά και στην Έκθεση Αquilina ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι δήθεν μία σοβαρή, αξιόπιστη και φερέγγυα εταιρεία ουδόλως συνάδουν με το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση εξακολουθεί (όπως έχουμε ήδη εξηγήσει και όπως εξηγείται με λεπτομέρεια στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη) να προβάλλει (και μάλιστα ενόρκως) προδήλως αστήρικτους ισχυρισμούς στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας με μοναδικό σκοπό να προκαλέσει καθυστέρηση στην εγγραφή και εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. (iii) Τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 11 έως 17 της ένορκης δήλωσης του κ. Α. Μεταξά και στην Έκθεση Aquilina και στους λογαριασμούς που επισυνάπτονται στην ίδια ένορκη δήλωση ως Τεκμ. 8 και 9 ουδόλως καταδεικνύουν ότι η Αιτήτρια θα μπορέσει να εκτελέσει την επίδικη Διαιτητική Απόφαση σε περίπτωση επιτυχίας της Κυρίως Αίτησης εάν το Προσωρινό Διάταγμα δεν καταστεί απόλυτο. Αντίθετα επιβεβαιώνουν ότι το Προσωρινό Διάταγμα ορθά εκδόθηκε και ότι αυτό πρέπει να καταστεί απόλυτο. (
  9. iv)Ούτε στις παραγράφους 11 έως 17 της ένορκης δήλωσης του κ. Α. Μεταξά ούτε στην Έκθεση Aquilina αναφέρεται οτιδήποτε που να αντικρούει τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016 που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα προς τεκμηρίωση της θέση της Αιτήτριας ότι η υπήρχε και υπάρχει πραγματικός και σοβαρός κίνδυνος η Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει σε μεταβίβαση ή και αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων ή και σε μεταφορά των εργασιών της σε άλλα πρόσωπα ώστε να καταστήσει την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. (
  10. v)Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Έκθεση Αquilina αναφορικά με την εμπορική σχέση μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση και την νομιμότητα του τερματισμού της εν λόγω σχέσης από την Αιτήτρια είναι αστήρικτοι, απαράδεκτοι και εντελώς αντίθετοι με τα ευρήματα και συμπεράσματα στα οποία κατέληξε ο Διαιτητής. Οι ισχυρισμοί αυτοί απλά υποδεικνύουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει πρόθεση να συμμορφωθεί με την επίδικη Διαιτητική Απόφαση. (
  11. vi)Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Έκθεση Αquilina αναφορικά με τις δήθεν επιπτώσεις του Προσωρινού Διατάγματος στο «επιχειρηματικό πλάνο» της Καθ' ης η Αίτηση είναι εντελώς γενικοί, αόριστοι, ατεκμηρίωτοι και προδήλως αβάσιμοι. Ουδεμία μαρτυρία έχει παρουσιαστεί προς υποστήριξη των ισχυρισμών αυτών. Περαιτέρω, στη βάση των δηλώσεων που έγιναν από τους δικηγόρους των διαδίκων ενώπιον του Δικαστηρίου στις 26.01.2016, το Προσωρινό Διάταγμα ουσιαστικά περιορίστηκε σε συγκεκριμένο λογαριασμό που η Καθ' ης η Αίτηση διατηρεί σε συγκεκριμένη Τράπεζα. Εν όψει του γεγονότος αυτού είναι σαφές ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ.Α. Μεταξά και στην Έκθεση Αquilina περί δήθεν ζημιάς που η Καθ' ης η Αίτηση έχει υποστεί ή και θα υποστεί ζημιά ως αποτέλεσμα της έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος και περί δήθεν ανεπάρκειας της τραπεζικής εγγύησης ύψους €50.000= που κατατέθηκε από την Αιτήτρια είναι εντελώς αβάσιμοι. Εξάλλου δεν έγινε οποιοδήποτε διάβημα προς αύξηση αυτού του ποσού εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση.» Το ισοζύγιο της ευχέρειας σύμφωνα με τη νομολογία, έχει στο επίκεντρο του τον κίνδυνο αδικίας που θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. Όπως έχει σημειωθεί σε αριθμό αποφάσεων, ο κίνδυνος αυτός εναποθέτει στο Δικαστήριο το καθήκον όπως, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, ισοζυγίζει τα ενώπιον του στοιχεία και υιοθετεί εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους αδικίας (βλ. Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788, η οποία υιοθέτησε τα λεχθέντα από το Δικαστή Hoffman στην Films Rover International Ltd v. Cannon Film Sales Ltd [1987] 1 W.L.R. 670). Έχει καταδειχθεί ότι αν τα Προσωρινά Διατάγματα ακυρωθούν υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος η Αιτήτρια να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού η Καθ' ης η Αίτηση θα έχει πλέον την δυνατότητα να προχωρήσει σε αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων (συμπεριλαμβανομένων, βεβαίως, των χρημάτων που βρίσκονται στον τραπεζικό λογαριασμό που έχει δεσμευθεί). Είναι δε φανερόν ότι σε τέτοια περίπτωση, η έκδοση των διαταγμάτων που επιζητούνται με την Κυρίως Αίτηση δεν θα έχει αντίκρισμα αφού η Αιτήτρια δεν θα μπορέσει να εκτελέσει την επίδικη Διαιτητική Απόφαση που έχει εκδοθεί υπέρ της. Με τις δηλώσεις που έγιναν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 3.02.2016, τα υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα έχουν περιοριστεί σε συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση στην Τράπεζα Πειραιώς. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε συγκεκριμένη μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ότι τα Προσωρινά Διατάγματα έχουν προκαλέσει ή προκαλούν σε αυτή οποιαδήποτε ζημιά. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Έκθεση Αquilina αναφορικά με τις δήθεν επιπτώσεις των Προσωρινών Διαταγμάτων στο «επιχειρηματικό πλάνο» της Καθ' ης η Αίτηση είναι εντελώς γενικοί, αόριστοι, ατεκμηρίωτοι και προδήλως αβάσιμοι. Το ίδιο ισχύει και καθ' όσον αφορά τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Μεταξά περί δήθεν ζημιάς που η Καθ' ης η Αίτηση έχει υποστεί ή και θα υποστεί ζημιά ως αποτέλεσμα της έκδοσης των Προσωρινών Διαταγμάτων. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς αυτούς. Η καθυστέρηση των 3 ½ μηνών να καταχωρηθεί η ένσταση εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση είναι ένδειξη της ανησυχίας της για την πρόκληση ζημιάς. Εν όψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω, είναι κατά την άποψη μου ξεκάθαρο ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της οριστικοποίησης των Προσωρινά εκδοθέντων Διαταγμάτων. ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΠΕΡΙ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ ΚΑΙ ΜΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΟΥΣΙΩΔΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ: Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι, όταν αποτάθηκε στο Δικαστήριο μονομερώς η Αιτήτρια, απέκρυψε ή και παρέλειψε να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα. Συγκεκριμένα η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται (βλ. παρ. 18 της ένορκης δήλωσης του κ. Α. Μεταξά) ότι η Αιτήτρια: (α) δήθεν απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε καταχωρήσει την Αίτηση Παραμερισμού στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, και (β) δήθεν παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο στοιχεία αναφορικά με το «καλό όνομα» και την «εύρωστη οικονομική κατάσταση» της Καθ' ης η Αίτηση και ότι όφειλε να εξασφαλίσει και να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τις Οικονομικές Καταστάσεις και τους εξελεγμένους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση των τελευταίων ετών. Οι ισχυρισμοί στη βάση των γεγονότων όπως προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις φαίνεται ότι είναι εντελώς αβάσιμοι. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια δήθεν απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε καταχωρήσει την Αίτηση Παραμερισμού στην παράγραφο 10 της Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη εξηγείται ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα, η Αιτήτρια δεν γνώριζε και δεν είχε τρόπο να γνωρίζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε καταχωρήσει την Αίτηση Παραμερισμού. Ενώ η Αίτηση Παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 8.01.2016 και ενώ (όπως εξηγείται λεπτομερώς στις παραγράφους 9 έως 12 της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016) οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν αριθμό επιστολών στους τότε δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση οι οποίες αποσκοπούσαν στην διαπίστωση των προθέσεων της Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με την πληρωμή των ποσών που οφείλονται στην Αιτήτρια βάσει της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης, ούτε οι τότε δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση ούτε οποιοσδήποτε άλλος εκπρόσωπος ή αξιωματούχος της Καθ' ης η Αίτηση πληροφόρησαν την Αιτήτρια ή τους δικηγόρους της σε οποιοδήποτε στάδιο πριν από την καταχώρηση της Αίτησης για την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων ότι η Καθ' ης η Αίτηση προτίθετο να καταχωρήσει ή ότι είχε καταχωρήσει αίτηση για παραμερισμό ή για ακύρωση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. Για την πληροφόρηση της Αιτήτριας και πότε έγινε αυτή και υπό ποιες συνθήκες έγινε κάνω αναφορά πιο πάνω. Αντίγραφο της Αίτησης Παραμερισμού επιδόθηκε τελικά στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια στις 15.02.
  1. Από τα πιο πάνω προκύπτει αβίαστα ότι δεν μπορεί να τίθεται θέμα ότι η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι η Καθ' ης η Αίτηση είχε καταχωρήσει την Αίτηση Παραμερισμού. Σε κάθε περίπτωση η καταχώρηση της Αίτησης Παραμερισμού δεν δημιουργούσε οποιοδήποτε κώλυμα στην καταχώρηση και προώθηση της Κυρίως Αίτησης ή της Αίτησης για την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια δήθεν εσκεμμένα παράλειψε να αποκαλύψει στοιχεία και γεγονότα που αφορούν την «εύρωστη οικονομική κατάσταση» ή το «καλό όνομα» της Καθ' ης η Αίτηση ως δήθεν «φερέγγυας (.) επιχείρησης», θα πρέπει να γίνει αναφορά στα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 26(i) έως 26(iv) της Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του κ. Α. Μεταξά ότι η Αιτήτρια δήθεν «πολύ καλά γνωρίζει» ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι «μία φερέγγυα επιχείρηση» προκύπτει από τα γεγονότα ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι μία εταιρεία η οποία αδικαιολόγητα παρέλειψε και εξακολουθεί να παραλείπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Αιτήτριας, η οποία αδικαιολόγητα αρνείται να συμμορφωθεί με την απόφαση που εκδόθηκε από τον Διαιτητή που η ίδια διόρισε από κοινού με την Αιτήτρια και η οποία πρόβαλε και εξακολουθεί να προβάλλει προδήλως αστήρικτους και αβάσιμους ισχυρισμούς προκειμένου να αποφύγει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της. Η Αιτήτρια εξάλλου δεν ζήτησε την έκδοση των Προσωρινών Διαταγμάτων στη βάση ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν διαθέτει περιουσιακά στοιχεία αλλά (όπως εξηγείται πιο πάνω) στη βάση ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πραγματικός και σοβαρός κίνδυνος η Καθ' ης η Αίτηση να προχωρήσει σε μεταβίβαση ή και αποξένωση των περιουσιακών της στοιχείων ή και σε μεταφορά των εργασιών της σε άλλα πρόσωπα ώστε να καταστήσει την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Κατά συνέπεια ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια όφειλε να εξασφαλίσει και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, ως στοιχεία σχετικά με την Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα, τις Οικονομικές Καταστάσεις και τους εξελεγμένους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση έκδηλα δεν ευσταθεί. ΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΠΕΡΙ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ: Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για έκδοση των υπό κρίση Προσωρινών Διαταγμάτων σε μονομερή βάση σχετικές είναι οι αναφορές στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.
  2. Κρίνω ότι η μαρτυρία που η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου καταδείκνυε ξεκάθαρα ότι υπήρχε σοβαρός και άμεσος κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση ή και μεταφοράς των εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση σε άλλη εταιρεία ή άλλες εταιρείες προκειμένου να καταστήσει την εκτέλεση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης αδύνατη. Η μαρτυρία αυτή έκδηλα καταδείκνυε ότι υπήρχε κατεπείγουσα ανάγκη για έκδοση των υπό κρίση Προσωρινών Διαταγμάτων. Περαιτέρω, τα γεγονότα που παρατίθεντο στην ένορκη δήλωση της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016 καταδείκνυαν ότι η Αίτηση για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων καταχωρήθηκε το συντομότερο δυνατό μετά την εκπνοή της προθεσμίας που τέθηκε από τον Διαιτητή για καταβολή των ποσών που αναφέρονταν στην επίδικη Διαιτητική Απόφαση (60 μέρες από την ημερομηνία έκδοσης της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης), δηλαδή ευθύς ως κατέστη ξεκάθαρο ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν προτίθετο να συμμορφωθεί με την εν λόγω απόφαση. Εν όψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω κρίνω ότι η έκδοση των υπό κρίση Προσωρινών Διαταγμάτων σε μονομερή βάση ήταν απόλυτα δικαιολογημένη. Ο ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΠΕΡΙ ΔΗΘΕΝ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΝΟΡΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ Μ. ΚΟΥΛΛΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25.01.2016: Τέλος, όσον αφορά τον ισχυρισμό περί δήθεν αντικανονικότητας της ένορκης δήλωσης της κας Μ. Κούλλη ημερομηνίας 25.01.2016 που συνοδεύει την Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα, αυτός ο ισχυρισμός είναι εντελώς αβάσιμος καθ΄ ότι όπως εξηγείται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1A AAΔ 82, δεν υπάρχει οποιoσδήποτε κανόνας που να καθιστά ανεπίτρεπτες ένορκες δηλώσεις που γίνονται από δικηγόρους όταν από τα όσα αναφέρονται στις ίδιες ένορκες δηλώσεις ή από τις σχετικές συνθήκες προκύπτει ικανοποιητική εξήγηση για το γεγονός ότι η ένορκος δήλωση γίνεται από δικηγόρο και όχι από τον ίδιο το διάδικο. Στην παρούσα υπόθεση οι λόγοι για τους οποίους η ένορκος δήλωσης προς υποστήριξη της Αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα έγινε από την κα Μ.Κούλλη εξηγούνται με σαφήνεια στην παράγραφο 5 της ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 25.01.2016. Η κα Μ. Κούλλη δηλώνει ακόμα ότι έχει άμεση προσωπική γνώση των σχετικών γεγονότων λόγω της συμμετοχής της στον χειρισμό της υπόθεσης εκ μέρους της Αιτήτριας κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης και λόγω του ότι ήταν προσωπικά παρούσα σε όλες τις ακροάσεις που έγιναν στα πλαίσια της εν λόγω διαιτητικής διαδικασίας, είναι σαφές ότι η κα Μ. Κούλλη ήταν καθ' όλα κατάλληλο πρόσωπο για να ορκιστεί τη σχετική ένορκο δήλωση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομοθετικές προϋποθέσεις όπως αυτές έχουν επεξηγηθεί πλειστάκις από τη νομολογία μας κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση των υπό κρίση Προσωρινών Διαταγμάτων ικανοποιούνταν και ικανοποιούνται πλήρως και ότι τα υπό κρίση Προσωρινά Διατάγματα πρέπει να καταστούν απόλυτα. Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω και εις απάντηση ασφαλώς και των λόγων ένστασης καταλήγω ότι όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση των υπό κρίση Προσωρινών Διαταγμάτων ικανοποιούνταν και ικανοποιούνται πλήρως και ότι οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται από την Καθ' ης η Αίτηση είναι εντελώς αβάσιμοι και απορρίπτονται. Καταλήγω ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως να καταστήσω οριστικά τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα και ο συγκεκριμένος τραπεζικός λογαριασμός της Καθ' ης η Αίτηση που έχει δεσμευθεί να παραμένει δεσμευμένος. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Yπογρ.)................ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.