ΒΡΥΩΝΗ ΒΡΥΩΝΗ ν. ΚΩΣΤΑΚΗ ΧΑΡΑΚΗ, Αρ. Αγωγής: 317/16, 8/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 317/16 Μεταξύ: ΒΡΥΩΝΗ ΒΡΥΩΝΗ, από Λεμεσό Ενάγοντα και ΚΩΣΤΑΚΗ ΧΑΡΑΚΗ, από Λεμεσό Εναγόμενου Ημερομηνία: 8 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τον Eνάγοντα - Αιτητή: κ. Α. Μιχαήλ για κα Φ. Νικολάου. Για τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κα Α. Αργυρού για Ν. Πυριλλίδης. Αίτηση ημερ. 8.12.16 Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 25.11.16 κατόπιν αίτησης του Ενάγοντος για έκδοση συνοπτικής απόφασης εξεδόθη συνοπτική απόφαση προς όφελος του και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €200.000, πλέον τόκους προς 8% ετησίως επ' αυτού από 25.11.2010 μέχρι εξοφλήσεως και €200.000 πλέον τόκους προς 8% ετησίως επ' αυτού από 20.2.13 μέχρι εξοφλήσεως, ποσά οφειλόμενα δυνάμει δύο γραμματίων συνήθους τύπου τα οποία ο Εναγόμενος εξέδωσε - σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου - έναντι καλού και νόμιμου ανταλλάγματος προς όφελος του Ενάγοντα. Την απόφαση του Δικαστηρίου εφεσίβαλε ο Εναγόμενος στις 8.12.16. Την ίδια μέρα, στις 8.12.16, ο Εναγόμενος καταχώρησε την παρούσα επίδικη Αίτηση με την οποία αιτείται: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης της Δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 25.11.16 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της Έφεσης που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Εναγόμενου / Αιτητή στις 08.12.2016. Β. Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τας περιστάσεις. Γ. Έξοδα της παρούσας Αίτησης και Φ.Π.Α.» Νομική βάση της Αίτησης αποτελούν ο Περί Δικαστηρίων Νόμος (Ν14/60) άρθρα 29, 30, 31, 32, 43 και 47, οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεις και Θεσμοί Δ.35, θθ 1, 2, 4, 18 και 19, Δ.40 θθ7 και 11, Δ.48 θθ 1-4 και 8 (
- ee)και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου . Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου. Σχετικές με το Αίτημα του Εναγόμενου και τους λόγους που συνηγορούν στην αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας εναντίον του απόφασης είναι οι παράγραφοι 4-7 αυτής, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες: «4. Πιστεύω πως έχω καλές πιθανότητες επιτυχίας στην καταχωρηθείσα Έφεση η οποία στηρίζεται, μεταξύ άλλων και στο γεγονός ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την έκδοση της συνοπτικής απόφασης επί της ως άνω υπό τον τίτλο και αριθμό αγωγής, δεν ήταν η ενδεδειγμένη, ελέω του γεγονότος ότι το Δικαστήριο λανθασμένα ανέλυσε το Νομικό πλαίσιο που διέπει την Διαταγή 18 των Θεσμών αλλά επίσης και τα άρθρα 80 και 78 κεφ. 149 καθώς επίσης την Νομολογία αυτών, οδηγώντας αυτό εις νομική πλάνης. Επιπλέον, η άρνηση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να δώσει την αναγκαία βαρύτητα στη μαρτυρία του, και ειδικότερα να εξετάσει την νομιμότητα των εν λόγω γραμματίων και/ή συνολικώς μη ορθή νομική του προσέγγιση ως προς τα πραγματικά περιστατικά που περιβάλουν την εν λόγω, και σε συνάρτηση του γεγονότος ότι η εν λόγω Απόφαση βασίστηκε σε εκ του Ενάγοντος προσκομιζόμενη ψευδή μαρτυρία αλλά και προσκόμιση εικονικών και πλαστών τεκμηρίων, ενώπιον του Δικαστηρίου οδήγησε αυτό στο να πλανηθεί τόσο ως προς τα πραγματικά περιστατικά αλλά και τα νομικά σημεία της υπόθεσης, και να προχωρήσει λανθασμένως στην έκδοση μιας απόφασης που είναι αντινοιμκή και πλήττει άμεσα τα έννομα συμφέροντα μου. 5. Η ανασοτλή εκτέλεσης της Πρωτόδικης Απόφασης είναι αναγκαία καθ' ότι ο Ενάγοντας / Καθ' ου η αίτηση θα προχωρήσει εις μέτρα εκτέλεσης κατά της προσωπικής ακίνητης περιουσίας μου, γεγονός το οποίο έχει ήδη δηλώσει, και θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε εμένα και πλήρη αποξένωση μου εξ αυτής, σε σημείο που θα είναι αδύνατη η επαναφορά των πραγμάτων σε προτέρα κατάσταση. 6. Ειδικότερα, ο Ενάγοντας / Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να προωθήσει άμεσα μέτρα εκτέλεσης εναντίον μου και κατάσχεσης των εισοδημάτων μου αλλά και να καταχωρήσει ΜΕΜΟ επί της Ακίνητης περιουσίας μου, και να προχωρήσει σε αναγκαστική πώληση αποξενώνοντας με από την ακίνητη περιουσία μου προκειμένου να λάβει το ποσό που ο ίδιος αξιώνει, με αποτέλεσμα, ακόμη και στην περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, να καταστεί αδύνατο να απολαύσω την ακίνητη περιουσία μου και κατά συνέπεια η Έφεση να καταστεί άνευ ουσίας και αντικειμένου ακόμα και στην περίπτωση επιτυχίας της καθώς ο Ενάγοντας / Καθ' ου η αίτηση δεν έχει τους οικονομικούς πόρους να αντικαταστήσει την ζημιά που θα έχει προκαλέσει με την εκτέλεση κατά της περιουσίας μου καθώς ο ίδιος είναι συνταξιούχος και πέραν του αναφερθέντος εισοδήματος δεν έχει, εξ' όσων γνωρίζω, άλλη πηγή εσόδων και/ή την οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία επ' ονόματι αυτού, ένεκα των ως άνω, πιστεύω και είμαι πεπεισμένος ότι αυτός δεν είναι σε θέση να καταστεί αξιόχρεος οφειλέτης ενός τέτοιου ποσού. 7. Αντιθέτως η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης δε θα επηρεάσει με τον οποιοδήποτε τρόπο τα συμφέροντα του Ενάγοντα / Καθ' ου η Αίτηση καθότι ακόμη και σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης, η ακίνητη περιουσία θα βρίσκεται ανέπαφη αφού η Πρωτόδικη Απόφαση δε θα ακυρωθεί και απλώς θα ανασταλεί. Οπότε, ο Ενάγοντας / Καθ' ου η Αίτηση σε περίπτωση αποτυχίας της Έφεσης θα μπορέσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας του άμεσα, τους οποίους ούτε και στερείται εάν η εκτέλεση της Πρωτόδικης Απόφασης ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης.» Ο Ενάγων - Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε στις 29.12.16 ένσταση επικαλούμενος τους ακόλουθους 6 λόγους ένστασης τους οποίους εξειδικεύει με Ένορκη Δήλωση του που επισυνάπτεται στην ένσταση του: «1. Ο παράγοντας της φυσιολογικής προσδοκίας του Ενάγοντα / Καθ' ου Αίτηση (ο «Καθ' ου η Αίτηση») να δρέψει άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας της εκδοθείσας απόφασης ημερ. 25.11.2016 (η «Απόφαση»), υπερισχύει του παράγοντα της ανάγκης διασφαλίσεως ότι ενδεχόμενη επιτυχία στην έφεση της απόφασης που καταχώρησε ο Εναγόμενος / Αιτητής (ο «Αιτητής») θα παραμείνει άνευ αντικρίσματος. 2. Σε περίπτωση απόρριψης της παρούσας αίτησης, τυχόν επιτυχία της έφεσης του Αιτητή δε θα καταστεί άνευ αντικειμένου (nugatory). 3. Οι θέσεις που ο Αιτητής τώρα προβάλλει αναφορικά με το ζήτημα της οικονομικής του κατάστασης, είναι αντίθετες και/ή συγκρουόμενες προς τις θέσεις που προέβαλλε εν προκειμένω σε προηγούμενη του Ένορκη Δήλωση ημερ. 12.10.2016, που συνοδεύει την ένσταση του στην αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης. 4. Οι πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης του Αιτητή για τους λόγους που εκτίθενται στην εν λόγω έφεση είναι μηδενικές. 5. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και/ή κριτήρια που έχει θέσει η νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 6. Ο Αιτητής δεν φαίνεται να προσφέρει οποιαδήποτε μορφή εγγύησης προς εξασφάλιση του λαβείν του Καθ' ου η Αίτηση σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε διατάξει αναστολή της εκτέλεσης της Απόφασης υπό όρους και αυτό συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της παρούσας αίτησης.» Το Αίτημα του Αιτητή για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης εδράζεται ουσιαστικά στην Δ.35 Θ.18 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διατάξεων και θεσμών, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceedings shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been direct. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Σε μετάφραση: «Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση εδόθη.» Στην ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και Άλλων
(1994)1 ΑΑΔ 287 τονίστηκε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται έχοντας υπόψη ότι, (α) ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του, και (β) το ένδικο μέσο της έφεσης, που ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητα του. Στην Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου
(1990)1 ΑΑΔ 284, ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Πικής κατέληξε στα εξής: «Δύο είναι οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την αναστολή πρωτόδικης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Πρώτο, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου δικαστηρίου και η παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διάδικου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι δύο αυτοί παράγοντες εξισορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης.» Στην υπόθεση Χατζηευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd α.ο.
(1991)1 ΑΑΔ 172 λέχθηκε ότι: «Η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με βάση δύο αρχές:-
- Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς εξαιρετικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του.
- Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης.» Έχω παραθέσει τη νομολογία που αφορά την αναστολή εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων του Ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας του και του Εναγόμενου να είναι αποτελεσματική η άσκηση έφεσης σε περίπτωση επιτυχίας της, επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής στον κάθε διάδικο όσο και την ζωτικότητα του δικαιώματος άσκησης έφεσης. Το πρώτο αμφισβητούμενο θέμα είναι η οικονομική δυνατότητα ενός εκάστου των διαδίκων να αντιμετωπίσει, ο μεν Ενάγων - Καθ΄ου η Αίτηση τυχόν επιτυχία της έφεσης του, ο δε Εναγόμενος - Αιτητής αποτυχία αυτής. Ο Ενάγων επισύναψε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ετήσια άδεια άσκησης επαγγέλματος Κτηματομεσίτη για το 2016 (Τεκμήριο 1), Πιστοποιητικό Ασφάλισης Κτηματομεσίτη για το 2016 (Τεκμήριο 2) και Πιστοποιητικό Εισφοράς στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τα έτη 1990-2015 (Τεκμήριο 3), καταδεικνύοντας με το τρόπο αυτό ότι δεν είναι συνταξιούχος όπως ο Εναγόμενος - Αιτητής διατείνεται αλλά ενεργός πολίτης και εύρωστος οικονομικά για να αποζημιώσει τον Εναγόμενο - Αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης του. Αντίθετα, ο Εναγόμενος - Αιτητής ενώ στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση αναφέρεται σε ακίνητη περιουσία που διαθέτει, στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του στην Αίτηση του Ενάγοντα για συνοπτική απόφαση ημερ. 12.10.16, παρουσιάζει μια οικτρή οικονομική κατάσταση του εαυτού του. Την χαρακτήρισε μάλιστα «κάκιστη», κατηγορώντας τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση ότι «προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τα προβλήματα υγείας και τη φθίνουσα οικονομική του κατάσταση», ενώ παράλληλα ισχυρίζεται ότι «υπέφερε από καθ' ολοκληρίαν έλλειψη χρημάτων και πόρων ακόμα και για τα βασικά έξοδα διατροφής και συντήρησης του» (παρ. 11 και 12Β, Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση της 12.10.16 του Αιτητή). Η νύξη που κάνει στην Ένορκη Δήλωση του για ακίνητη περιουσία που διαθέτει και η οποία κινδυνεύει από την εκτέλεση της απόφασης από τον Ενάγοντα δεν αρκεί για να θεωρηθεί οικονομικά ικανός να ανταποκριθεί με την καταβολή του οφειλομένου ποσού σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης του. Εξάλλου η ακίνητη περιουσία που διαθέτει είναι εξ ημισείας με την αδελφή του. Είναι προφανές ότι ο παράγοντας της φυσιολογικής προσδοκίας του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση να δρέψει άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας του υπερισχύει της ανάγκης διασφάλισης ότι ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης θα παραμείνει άνευ αντικρίσματος, λαμβανομένης κυρίως υπόψη της εύρωστης οικονομικής κατάστασης του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση σε αντίθεση με αυτή του Εναγόμενου - Αιτητή (λόγοι ένσταση 1, 2, 3 και 5). Όσον αφορά τον τέταρτο λόγο ένστασης δηλαδή της πιθανότητας επιτυχίας της έφεσης στη Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, λέχθηκε ότι «Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσίοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγω της έφεσης έιναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Υπό το φως της ανωτέρω νομολογίας, η πιθανότητα επιτυχίας καταχωρηθείσας έφεσης δεν είναι δεσπόζων και αποφασισιτκός παράγων στην επίλυση ενός αιτήματος αναστολής εκτέλεσης απόφασης ούτε και η ύπαρξη έφεσης δύναται να αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε και μειώνει το κύρος της πρω΄τοδικης απόφασης. Παρά ταύτα όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση όχι μόνο δεν υφίστανται οι προϋποθέσεις για την προεξόφληση του αποτελέσματος της Έφεσης υπέρ του Αιτητή για να δικαιολογείται το αίτημα του για αναστολή, αλλά το τι καταδεικνύεται είναι οι εξισορροπημένες πιθανότητες επιτυχίας ή αποτυχίας της Έφεσης και συνακόλουθα αυτή η πρόγνωση θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς απόρριψης ή αποδοχής της επίμαχης αίτησης.» Τέλος, ο Αιτητής δεν έχει προσφέρει οποιαδήποτε μορφή εγγύησης προς εξασφάλιση του λαβείν του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε διατάξει αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης Οι πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης και η μη προσφερθείσα οποιαδήποτε μορφή εγγύησης του Αιτητή προς τον Καθ' ου η Αίτηση (λόγοι ένστασης 4 και 6), συνηγορούν επίσης στην απόρριψη του αιτήματος αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπαμιχαήλ, Π. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΡ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο