L. K. LEOROOF LTD ν. ΚΟΥΛΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Αγωγής: 58/10, 28/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2017:A95 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 58/10 ΜΕΤΑΞΥ: L. K. LEOROOF LTD Εναγόντων KAI ΚΟΥΛΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Εναγομένης Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Κλεάνθους Για την Εναγόμενη: κ. Α. Γεωργίου ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν το ποσό των £4.600,00 και/ή το ισάξιο ποσό σε €7859,57 ως εύλογη αμοιβή για εκτελεσθείσες εργασίες και/ή ποσό οφειλόμενο δυνάμει προσφοράς με αρ. 429.07.05ΤΗ που έγινε την 26.07.2005, για κατασκευή στέγης και τοποθέτησης κεραμιδιών στην κατοικία της Εναγόμενης στη Λεμεσό. Οι Ενάγοντες εκτέλεσαν τις εργασίες τους πλήρως σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις της προσφοράς και παρά τις οχλήσεις τους η Εναγομένη δεν ανταποκρίθηκε. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαιτήσεως οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η Εναγόμενη παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των £4.600,00 ως υπόλοιπο των εκτελεσθέντων εργασιών που περιγράφονται στην Γραπτή Προσφορά ημ. 26.07.2005 και κατά παράβαση των όρων της εν λόγω προσφοράς εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να οφείλει το εν λόγω ποσό. Η Εναγομένη με την Υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι δεν είναι ιδιοκτήτρια της κατοικίας που βρίσκεται στη Λεμεσό και αρνείται ότι έδωσε οδηγίες στην εκτέλεση που αναφέρονται στις παρ. 8, 9 και 10 της Έκθεσης Απαιτήσεως και περαιτέρω αρνείται το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Από την πλευρά των Εναγόντων έδωσε μαρτυρία ο Διευθυντής της εταιρείας Λεωνίδας Καλιάνος (Μ.Ε.1) και από την άλλη πλευρά η ίδια η Εναγόμενη, κα Κούλλα Νικολάου (Μ.Υ.1). Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Λεωνίδας Καλιάνος, ο οποίος επέλεξε να δώσει μαρτυρία με την μέθοδο της Γραπτής Δήλωσης. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της ενάγουσας εταιρείας και ο μοναδικός της μέτοχος. Η εταιρεία του ασχολείται με τον τομέα της οικοδομικής βιομηχανίας, κατασκευή στεγών, πέργολες και κιόσκια. Ήταν η θέση του, ότι η Εναγόμενη ζήτησε από τον ίδιο να ετοιμάσει προσφορά σύμφωνα με τις οδηγίες του αρχιτέκτονα Άκη Μορφίτη, την οποία και Εναγόμενη αποδέχθηκε. Η αποδοχή της προσφοράς από την Εναγόμενη έγινε, σύμφωνα με τον μάρτυρα, με την υπογραφή από την ίδια την Εναγόμενη και την αποστολή της προσφοράς μέσω φαξ. Η προσφορά αφορούσε κατασκευή ξύλινης στέγης με κλίση 30% και την τοποθέτηση κεραμιδιών στην κατοικία της Εναγομένης στο Κολόσσι, με υπολογισμένα μέτρα 250 τετραγωνικά μέτρα (m²). H τιμή κατασκευής της στέγης ήταν £22.00 το τ.μ., δηλαδή συνολικά £5.500 και η τιμή τοποθέτησης κεραμιδιών σε υπολογισμένα 250 τ.μ. προς £13,00 το τ.μ. δηλαδή συνολικά £3.250,00 ήτοι συνολικά, η τιμή προσφοράς ήταν £8.750,
- Στην τιμή αυτή δεν περιλαμβανόταν ο φόρος προστιθέμενης αξίας και οποιαδήποτε επιπλέον εργασία η οποία θα χρεωνόταν επιπρόσθετα. Σε περίπτωση που η εναγόμενη τηρούσε τους όρους πληρωμής, θα γινόταν έκπτωση ποσού £750,00 και η τελική τιμή της προσφοράς θα μειωνόταν σε £8.000,00 πλέον ΦΠΑ. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Ε.1 επαναλάμβανε τα όσα ο ίδιος ανέφερε στην κυρίως εξέταση και ήταν η θέση του, ότι η ίδια η Εναγόμενη ήταν αυτή που ήταν παρούσα στο έργο και αυτή έδινε τις σχετικές οδηγίες. Η αντεξέταση του κινήθηκε μόνο ως προς το ότι η Εναγόμενη δεν ήταν ιδιοκτήτρια της κατοικίας που εκτελέστηκαν οι εργασίες, και στο γεγονός ότι η ίδια δεν είχε δώσει οδηγίες στους Ενάγοντες να ετοιμάσουν προσφορά. Πέραν της προφορικής μαρτυρίας παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου διάφορα έγγραφα προς επιβεβαίωση και ταυτόχρονα προς απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας και τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα τεκμήρια κατατέθηκαν χωρίς ένσταση και αφορούν την ουσία της υπόθεσης και την απόδειξη των ισχυρισμών τους οποίους οι Ενάγοντες επικαλούνται. Αναλυτικά τα τεκμήρια έχουν ως εξής: Τεκμήριο 1Α - 1Β αποτελούν πιστοποιητικά της ενάγουσας εταιρείας, αναφορικά με τους μετόχους και τους αξιωματούχους αυτής, των οποίων το περιεχόμενο δεν αμφισβητήθηκε αλλά ούτε και αντεξετάστηκε επ' αυτού και ως εκ τούτου θα πρέπει να γίνουν αποδεκτά. Τεκμήριο 2 αποτελεί η Γραπτή Προσφορά, η οποία ετοιμάστηκε και παραδόθηκε στις 26.07.2005 για σκοπούς εκτέλεσης των εργασιών που περιγράφονται σε αυτή και η οποία έγινε αποδεκτή δια της υπογραφής της Εναγομένης. Σε σχέση με αυτό το τεκμήριο, κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, υποβλήθηκε σε αυτόν η ερώτηση αν ποτέ του ζητήθηκε και αν ο ίδιος συναντήθηκε με την Εναγόμενη, με τον ίδιο να απαντά ότι η εν λόγω προσφορά ζητήθηκε μια εβδομάδα πριν από τις 26.07.2005 στην κατοικία της Εναγομένης στην οποία έγιναν οι εργασίες και του παραδόθηκαν σχέδια προς τούτο. Υπεβλήθηκε επίσης στον μάρτυρα ότι δεν συναντήθηκε ποτέ με την κα Νικολάου. Ήταν όμως η θέση του ότι συναντήθηκε μαζί με την ίδια στο σπίτι της και την συναντούσε σχεδόν καθημερινά στο εργοτάξιο δηλαδή στην κατοικία που γίνονται οι εργασίες. Καμία άλλη ερώτηση δεν υποβλήθηκε σε σχέση με το περιεχόμενο και την εκτέλεση της εν λόγω προσφοράς και ως εκ τούτου η μαρτυρία του σε σχέση με αυτό το κομμάτι της μαρτυρίας του θα πρέπει να γίνει αποδεκτή. Τεκμήριο 3 αποτελεί την υπογεγραμμένη προσφορά ημ. 26.07.2005 η οποία στάλθηκε μέσω φαξ στις 22.12.
- Το περιεχόμενο της δεν αμφισβητήθηκε. Τεκμήρια 4Α, 4Β, 4Γ και 4Δ αποτελούν τα τιμολόγια των εκτελεσθέντων εργασιών τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν αλλά ούτε και αντεξετάστηκε ο μάρτυρας επί του περιεχομένου τους. Τεκμήριο 5 αποτελεί η επιστολή που στάλθηκε στην Εναγόμενη μέσω του Δικηγόρου των Εναγόντων, στην τελευταία γνωστή διεύθυνση που έδωσε η Εναγόμενη στους Ενάγοντες. Τεκμήριο 6 αποτελεί η απόδειξη είσπραξης από την Εναγόμενη ποσού έναντι εκτελεσθέντων εργασιών που έγιναν δυνάμει της προσφοράς Τεκμήριο
- Η μοναδική αντεξέταση που έγινε σε σχέση με την εν λόγω απόδειξη ήταν η θέση που προέβαλε η Εναγόμενη ότι η πληρωμή έγινε από κάποιο άλλο πρόσωπο επ' ονόματι Μορφίτης και όχι από την ίδια. Πέραν τούτου όμως δεν υπεβλήθηκε καμία ερώτηση και δεν αμφισβητήθηκε γιατί η απόδειξη εκδόθηκε στο όνομα της εναγόμενης γεγονός με το οποίο διαπιστώνεται μεταξύ άλλων η σχέση της Εναγόμενης με την Ενάγουσα. Τεκμήριο 7 αποτελεί η επιταγή αρ. 56374779, η οποία εκδόθηκε από κάποιο Γρηγόρη Μορφίτη προς έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου των £4.600,00 γεγονός το οποίο δεν αμφισβητήθηκε. Η εν λόγω επιταγή δεν πληρώθηκε από την Τράπεζα. Η πλευρά της Υπεράσπισης προώθησε την θέση της με την μαρτυρία της Εναγόμενης Κούλλας Νικολάου Μ.Υ.
- Η Μ.Υ.1 έδωσε μαρτυρία με την μέθοδο γραπτής δηλώσεως (Τεκμήριο 8). Στην δήλωση της αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν ιδιοκτήτρια της επίδικης κατοικίας επί της οποίας διεξήγοντο οι επίδικες εργασίες. Ήταν δε η θέση της, ότι δεν ήταν σε γνώση της σε κανένα στάδιο ούτε το περιεχόμενο της επίδικης προσφοράς αλλά ούτε και ζήτησε ποτέ την τροποποίηση της. Σύμφωνα δε πάντοτε με τη θέση της μάρτυρας αυτής ουδέποτε είχε οποιαδήποτε σχέση με την ανάθεση, εκτέλεση και ή τροποποίηση των όρων της εν λόγω προσφοράς για την εκτέλεση των επίδικων εργασιών. Αρνήθηκε δε επανειλημμένα ότι η ίδια υπέγραψε την εν λόγω προσφορά κατακυρώνοντας την με αυτόν τον τρόπο. Κατά την αντεξέταση της η ίδια αρνείτο συνεχώς την ανάμειξη της στην επίδικη προσφορά αλλά και στην ανάθεση των σχετικών εργασιών και επαναλάμβανε διαρκώς ότι δεν είναι ιδιοκτήτρια και ή κάτοχος του εν λόγω υποστατικού. Στο στάδιο της αντεξέτασης της επιχειρούσε να απαντήσει πριν ακόμα ολοκληρωθεί η ερώτηση και συνεχώς απαντούσε με την φράση «δεν ξέρω», «δεν είχα καμία ανάμειξη και ούτε υπέγραψα οτιδήποτε». Σε ερώτηση που της υποβλήθηκε σε ποιον ανήκει η κατοικία στην οποία εκτελέστηκαν οι εργασίες ανέφερε ότι άνηκε στο παρελθόν στην ίδια αλλά πριν από μερικά χρόνια την μεταβίβασε με δωρεά στον υιό της, χωρίς να μπορεί να καθορίσει το χρόνο μεταβίβασης. Σε άλλη ερώτηση που της υπεβλήθη, ότι στην υπεράσπιση της στην παράγραφο 6, ισχυρίζεται ότι δεν είχε καμία ανάμειξη με τις εργασίες, αυτή απάντησε ότι δεν είχε ανακατευτεί αλλά ήταν κάποιο άλλο πρόσωπο με το όνομα Μορφίτης, ο οποίος ήταν συγγενής της. Από τους ισχυρισμούς που προέβαλε η μάρτυρας διαπιστώνεται ότι πραγματικά η Εναγόμενη γνώριζε για την εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών αλλά αρνείται την προσωπική της ανάμειξη. Άξιον απορίας δε αποτελεί η επιμονή της αυτή να αναφέρει συνεχώς ότι ουδέποτε υπέγραψε την εν λόγω προσφορά, ενώ αυτός ο ισχυρισμός δεν είναι δικογραφημένος, δηλαδή ο ισχυρισμός της πλαστογραφίας. Πέραν των θέσεων της αυτών, ήταν η θέση της ότι αυτός που είχε αναλάβει την εκτέλεση των εργασιών που αναφέρονται στη προσφορά Τεκμήριο 2, οι οποίες έγιναν σε κατοικία που σήμερα ανήκει στο υιό της, ήταν ο Γρηγόρης Μορφίτης, θέση βεβαίως η οποία παρέμεινε ατεκμηρίωτη και αόριστη και μετέωρη ενώπιον του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση και Ευρήματα Οι μάρτυρες κρίνονται από τη συμπεριφορά και το λόγο που εκφέρουν στο εδώλιο του μάρτυρα. Το δικαστήριο για την αξιολόγησή τους εφαρμόζει τις καθιερωμένες από τη νομολογία αρχές αξιολόγησης (βλ. Mohamed ν. Δημοκρατία
(2010)2 ΑΑΔ 266, Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 CLR 212, Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)1 ΑΑΔ 56, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 168, Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1 ΑΑΔ 1541, Φάρμα Ρένου Χ΄Ιωάννου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ν. Χίννη, Πολ. Έφεση 14/2009, 20/6/2012, Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 AAΔ 506, Αεροπόρος κ.α. ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 362, Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 171, Λιθογραφεία Κυριακίδη κ.α. ν. Tiba Publishing Co. Ltd,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1894, Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 AAΔ 320, Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Γιασεμή ν. Ρούσου
(1996)1Β ΑΑΔ 1098, Σοφοκλέους ν. Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153). Ο Λόρδος Bingham σε άρθρο του "The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues" (εκδόθηκε στο "The Business of Judging", Oxford 2000[1]) έθεσε τις εξής κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες θεωρώ ιδιαίτερα βοηθητικές: ''The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred;
(2)the internal consistency of the witness's evidence;
(3)consistency with what the witness has said or deposed on other occasions;
(4)the credit of the witness in relation to matters not germane to the litigation;
(5)the demeanour of the witness. The first three of these tests may in general be regarded as giving a useful pointer to where the truth lies. If a witness's evidence conflicts with what is clearly shown to have occurred, or is internally self-contradictory, or conflicts with what the witness has previously said, it may usually be regarded as suspect. It may only be unreliable, and not dishonest, but the nature of the case may effectively rule out that possibility. The fourth test is perhaps more arguable. . . ." Τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια δεν έχουν ουσιαστικά αμφισβητηθεί. Ειδικότερα δεν έχουν αμφισβητηθεί οι όροι των προσφορών, οι ανανεώσεις και οι πληρωμές έναντι. Είναι στην ερμηνεία τους που έγκειται η διαφορά με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να απαιτεί οφειλόμενα. Η ερμηνεία μιας σύμβασης είναι θέμα νομικό. Όπως αναφέρθηκε στην Καραολή κ.α. ν. Λαούρη κ.α
(2008)1Α ΑΑΔ 225 στη σελ 239 (Δ. Ερωτοκρίτου): «Η ερμηνεία μιας σύμβασης είναι νομικό θέμα και οδηγός για την ερμηνεία της είναι, μεταξύ άλλων, οι σκοποί της συμφωνίας όπως αυτοί αποκαλύπτονται από την ίδια τη συμφωνία στο σύνολό της. Όπως αναφέρθηκε στη Θεολόγου κ.ά. ν. Κτηματική Εταιρεία Νέμεσις Λτδ.
(1998)1 Α.Α.Δ. 407:- «Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία σύμβασης είναι καλά καθιερωμένες και δε χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. (Βλ. Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499). Πρέπει να σημειώσουμε ότι, συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Μαρτυρία που αναφέρεται στους υποκειμενικούς παράγοντες μπορεί να γίνει δεκτή μόνο σε αγωγή για διόρθωση του εγγράφου (rectification). (Βλ. ICS v. West Bromwich BS [1998] 1 All E.R. 98 (HL)). Το αντικείμενο βέβαια της ερμηνείας παραμένει πάντοτε η έννοια των όρων της συμφωνίας κατά το μέσο λογικό άνθρωπο. Η έννοια, η οποία μεταδίδεται σ' αυτόν, για τα συμφωνηθέντα.» Έχω ακούσει και εξετάσει προσεκτικά το σύνολο της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας και τις δικογραφημένες θέσεις της Εναγόμενης. Την έχω παρακολουθήσει ενώ κατέθετε ενώπιον μου, με ιδιαίτερη προσοχή και έχω την εικόνα της κατά τον χρόνο που έδινε μαρτυρία, την συμπεριφορά και τις αντιδράσεις της, στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν. Η εντύπωση που αποκόμισα για την ποιότητα της μαρτυρίας της εναγομένης δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Δεν έχω καμία αμφιβολία, έχοντας την συνολική εικόνα της εναγομένης κατά νου, ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με διάθεση να παραστήσει γεγονότα προς εξυπηρέτηση της υπόθεσης της. Γενικά η συμπεριφορά της Εναγομένης στο ειδώλιο του μάρτυρα ήταν εριστική, αλαζονική και απαξιωτική στο βαθμό που δύναται να κλονιστεί η αξιοπιστία της. Η Εναγόμενη (Μ.Υ.1) κα Κούλλα Νικολάου, παρά την επιμονή στους ισχυρισμούς της εντούτοις παρέλειψε να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να αποδεικνύεται ότι κατά τον χρόνο της εκτέλεσης των εργασιών η κατοικία δεν ήταν στην κατοχή της και/ή στην κυριότητα της αλλά σε άλλο πρόσωπο. Οι παραλείψεις αυτές φανερώνουν ότι η εναγόμενη δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και να πει την αλήθεια. Αντίθετα ο Μ.Ε.1 κ. Καλιάνος, υπήρξε σταθερός στην μαρτυρία του και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις, επέμενε δε στη θέση του, απαντώντας στις ερωτήσεις που του τίθονταν στην αντεξέταση με αμεσότητα και χωρίς να προσπαθήσει σε κανένα σημείο της όλης μαρτυρίας του να αποκρύψει και/ή να παραλείψει οποιαδήποτε γεγονότα. Κατέθεσε με ηρεμία και νηφαλιότητα, παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και δεν περιέπεσε σε κενά ή παραλείψεις, αλλά ούτε και σε αντιφάσεις. Με τη συμπεριφορά του στο ειδώλιο του μάρτυρα αφήνει την εντύπωση ότι η δική του θέση και εκδοχή είναι αντικειμενική και αξιόπιστη σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους και ως εκ τούτου η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €7.859,57 (Λ.Κ. 4.600,00) με νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Τελική/αμοιβή για εκτελεσθείσες εργασίες [1] Επανέκδοση από το Current Legal Problems, vol 38, 1985 p 1-27. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο