← Κύπρος

Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ ν. KΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΓΚΑΡΗ, Γενική Αίτηση αρ. 525/14, 31/3/2017

Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ ν. KΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΓΚΑΡΗ, Γενική Αίτηση αρ. 525/14, 31/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 525/14 Σε ότι αφορά τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς Και σε ότι αφορά την Διαιτησία ΜΕΤΑΞΥ: Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λίμιτεδ, εκ Λεμεσού Αιτητών και KΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΓΚΑΡΗ, Α.Δ.Τ. 866587, από τη Λεμεσό Καθ'ης η αίτηση ------------------ Hμερομηνία: 31.3.2017 Για τους αιτητές: κ. Μ. Μαστορούδης για Μαστορούδης & Σία ΔΕΠΕ Για την καθ'ης η αίτηση: κ. Α. Μελάς για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση τους οι αιτητές ζητούν: "

  1. Άδεια και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίον να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Αποφάσεως η οποία εκδόθηκε την 17/01/2013 εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση όπως εκτελούνται οι Αποφάσεις του Δικαστηρίου.
  2. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία.» Η αίτηση βασίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμους του 1985 μέχρι (Αρ. 3) του 2005 άρθρα 52 και 53, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θεσμός 79, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.47, Δ.48 θ.1-3 και 8 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Χρίστου Δημητρίου στην οποία αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία των αιτητών και γνωρίζει καλά όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την αίτηση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση στις 7.6.10 η καθ' ης η αίτηση συνήψε συμφωνία Δανείου ύψους €120.000 με την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Γερμασόγειας η οποία συγχωνεύθηκε με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ. Η καθ' ης η αίτηση δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις της έναντι των αιτητών και οι αιτητές παρέπεμψαν την αξίωση τους σε διαιτησία ενημερώνονται δεόντως την καθ' ης η αίτηση. Στις 17.1.2013 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση και στις 28.9.2013 η απόφαση επιδόθηκε στην καθ' ης η αίτηση. Η καθ' ης η αίτηση ουδεμία έφεση ή ένσταση άσκησε κατά της διαιτητικής απόφασης. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση στην οποία προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης:
  3. Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη, ελλιπής και/ή οι νόμοι και οι θεσμοί επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση δεν νομιμοποιούν εις την αιτούμενη θεραπεία και/ή εν προσδίδουν εις το Δικαστήριο εξουσία να ασχοληθεί με την παρούσα αίτηση.
  4. Τα γεγονότα που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση είναι ανεπαρκή και/ή δεν είναι ικανά ώστε να δικαιολογούν και/ή να στηρίζουν την αιτούμενη θεραπεία.
  5. Η Αίτηση δεν έχει συνταχθεί δικονομικά ορθά και/ή πάσχει τυπικά και/ή δεν έχει περιβληθεί με τον ορθό δικονομικό τύπο και/ή μορφή και ως εκ τούτου είναι ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή ανύπαρκτη.
  6. Η υπαγωγή της Καθ' ης η Αίτηση στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή, παραβιάζει το και/ή στερεί το δικαίωμα της για πρόσβαση σε ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο αφού ο Διαιτητής διορίζεται μονομερώς από τους Αιτητές χωρίς δικαίωμα της Καθ' ης Αίτηση να ακουστεί και/ή να έχει λόγο επί του θέματος.
  7. Η Διαιτησία αντίκειται και/ή διεξάχθηκε κατά παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης.
  8. Η υπαγωγή της Καθ' ης η Αίτηση στην δικαιοδοσία και απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή παραβιάζει, το Σύνταγμα, την Ε.Σ.Δ.Α, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον περί Διαιτησίας Νόμο. Το δικαίωμα της για πρόσβαση σε ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο, προς διάγνωση της ισχυριζόμενης αστικής υποχρέωσης της παραβιάζεται κατάφορα.
  9. Η υπαγωγή της Καθ' ης η αίτηση σε διαιτησία ήταν πρώιμη.
  10. Η Διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και/ή ελλείπουν ουσιώδεις στοιχεία και/ή πληροφορίες οι οποίες θα έπρεπε να είχαν κοινοποιηθεί στην Καθ' ης η Αίτηση για τα δικαιώματα της.
  11. Η Διαιτητική απόφαση στερείται της δέουσας και επαρκούς αιτιολογίας συνεπώς είναι άκυρη και/ή ανυπόστατη.
  12. Ο Διαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση.
  13. Η Διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα και/ή διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα.
  14. Η Διαιτητική απόφαση και/ή δοθείσα θεραπεία αντίκειται στον Νόμο και/ή στην Δημόσια Πολιτική.
  15. Η Διαιτητική απόφαση δεν επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση νομότυπα και/ή επιδόθηκε κατά παράβαση των σχετικών δικονομικών προνοιών.
  16. Οι Αιτητές επέδειξαν κακοπιστία και/ή δόλια συμπεριφορά.
  17. Η υπαγωγή της Καθ' ης η Αίτηση στην δικαιοδοσία και/ή απόφαση του διορισθέντος υπό των Αιτητών Διαιτητή είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή ανυπόστατη καθώς δεν υπήρξε, ούτε εγέρθηκε οποιαδήποτε «διαφορά» ώστε να ενεργοποιηθεί η σχετική νομοθετική πρόνοια ήτοι το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών εταιρειών Νόμου και του θεσμού 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών.
  18. Για όλους τους λόγους που αναφέρονται και/ή εξυπακούονται από την επισυνημμένη ένορκο δήλωση που στηρίζει την ένσταση.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Κατερίνας Κώστα Τσαγκάρη - καθ' ης η αίτηση, στην οποία υιοθετεί τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής και η παραπομπή στη διαιτησία ήταν πρώιμη, παράτυπη και καταχρηστική. Παραπέμφθηκε όπως ισχυρίζεται σε διαιτησία ενώ βρισκόταν σε διαβουλεύσεις με τους αιτητές με σκοπό εξεύρεσης κοινά αποδεκτής λύσης και αναδιάρθρωσης του δανείου ενόψει των προβλημάτων που είχαν δημιουργηθεί δεδομένης της οικονομικής κρίσης αφού από τα τέλη του 2011 μέχρι τον Απρίλιο του 2013 ήταν άνεργη και λόγω του γεγονότος αυτού το δάνειο άρχισε να παρουσιάζει καθυστερήσεις. Παρά την εισήγηση της να πωλήσει ένα ακίνητο και να πληρώσει ένα σεβαστό ποσό οι αιτητές προχώρησαν στη διαιτησία στην οποία η ίδια αντέδρασε. Παρουσιάστηκε κατά την ημέρα που είχε οριστεί η διαιτησία και ανέφερε στον διαιτητή για τις διαβουλεύσεις που είχε με τους αιτητές. Ο διαιτητής όπως ισχυρίζεται η καθ' ης η αίτηση φάνηκε ότι έδειξε κατανόηση, όμως δεν της ανέφερε ούτε η ίδια κατάλαβε ότι διεξαγόταν διαιτησία. Ο διαιτητής σκόπιμα προσπάθησε να της αποκρύψει την έκδοση διαιτητικής απόφασης και της αποστέρησε το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση και επέδειξε κακή συμπεριφορά και χειρίστηκε κακώς την υπόθεση. Η απόφαση επιδόθηκε όπως ισχυρίζεται στη μητέρα της, η οποία ουδέποτε την ενημέρωσε για την επίδοση αφού δεν το θεώρησε αναγκαίο μετά από τις παραστάσεις του επιδότη. Όπως αναφέρει περαιτέρω η καθ' ης η αίτηση είχε άγνοια για την έκδοση της απόφασης και αυτό αποδεικνύεται από την συνάντηση που είχε με τον Διευθυντή Υπηρεσίας Χρεών για εξεύρεση φιλικής διευθέτησης. Είναι ο ισχυρισμός της καθ' ης η αίτηση ότι δεν υπήρξε διαφορά με την έννοια του άρθρου 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του Θεσμού 79 των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών ώστε η υπόθεση να παραπεμφθεί σε διαιτησία. Αναφέρει περαιτέρω η καθ' ης η αίτηση ότι η διαιτητική διαδικασία στερείται υπόστασης αφού δεν αποτελεί δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία. Η διαιτητική απόφαση είναι πλήρως αναιτιολόγητη και δεν γίνεται καμία αναφορά στα δεδομένα που έλαβε υπ' όψη ο διαιτητής. Η απόφαση με την επιβολή επιτοκίου 9% επικυρώνει την εφαρμογή ποινικής ρήτρας η οποία αντίκειται στο νόμο και την δημόσια πολιτική και είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να αρνηθεί την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις, στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85 όπου σύμφωνα με το άρθρο 52

(1)(α) όταν προκύπτει διαφορά μεταξύ συνεργατικής εταιρείας και μελών καταθετών, οφειλετών και/ή εγγυητών τους, η διαφορά αυτή θα παραπέμπεται από την εταιρεία ή από οποιονδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα στον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών. Το εδάφιο 2 του ιδίου άρθρου προνοεί ότι ο Έφορος μπορεί να επιχειρήσει συνδιαλλαγή της διαφοράς ή να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου 6 ή μέχρι την έκδοση τους σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών θεσμών του 1987-2012. Ο Κανονισμός 78 της ΚΔΠ 142/87 ρυθμίζει το ζήτημα παραπομπής διαφοράς στον Έφορο ακολουθώντας τις πρόνοιες του άρθρου 52 του Νόμου και αναφέρει τα εξής: "78
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά, αυτή παραπέμπεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)του άρθρου 52 εις τον Έφορον.
(2)Η τοιαύτη παραπομπή θα γίνεται δι' εγγράφου εκθέσεως η οποία θα χρονολογείται και απευθύνεται προς τον Έφορον, θα υπογράφεται υπό του μέρους το οποίον συντάσσει ταύτη, θα ορίζη την διαφοράν και θα περιέχη πλήρεις λεπτομέρειες.
(3)Άμα τη λήψει της τοιαύτης παραπομπής ο Έφορος δύναται: (α) Να επιχειρήσει συνδιαλλαγή ή (β) να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση εις ένα ή τρεις διαιτητάς.» Σύμφωνα επίσης με το εδάφιο 4 του άρθρου 52 οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή μπορεί να την εφεσιβάλει στο Δικαστήριο εντός 21 ημερών από της γνωστοποίησης της σ' αυτόν και στην περίπτωση που η απόφαση δεν εφεσιβληθεί μέσα στην πιο πάνω αναφερόμενη προθεσμία τότε η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο όπως να ήταν απόφαση Πολιτικού Δικαστηρίου. Είναι ισχυρισμός των αιτητών που δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η καθ' ης η αίτηση καθ' όλο τον ουσιαστικό χρόνο ήταν μέλος των αιτητών. Ισχυρίζεται η καθ' ης η αίτηση ότι η υπαγωγή σε διαιτησία παραβιάζει και της στερεί το δικαίωμα της για πρόσβαση σε ανεξάρτητο και αρμόδιο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Τhe Co-operative Grocery of Vasilia ν. Haralambos N. Spirou and others 4 RSCC 12, όπου εξετάστηκε η αντισυνταγματικότητα του άρθρου 53 του περί Συνεργατικών Νόμου, οι πρόνοιες του οποίου ήταν παρόμοιες με τις πρόνοιες του άρθρου 52, αναφέρθηκε ότι οικειοθελώς οι καθ' ων η αίτηση αποδέχθηκαν να ακολουθήσουν τη διαδικασία της διαιτησίας. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε στην πιο πάνω απόφαση ότι το άρθρο 53 δεν ήταν αντισυνταγματικό τονίζοντας πως τα μέλη των συνεργατικών εταιρειών όπως η καθ' ης η αίτηση εκούσια υπάγονται σε διαιτησία. Μπορεί οι σημερινές συνθήκες και γενικότερα το περί δικαίου αίσθημα να μην υποστηρίζουν τέτοιες διαδικασίες όπως η επίδικη διαιτησία όμως με βάση τα όσα αναφέρω πιο πάνω θεωρώ αυτό το λόγο ένστασης ως αβάσιμο. Ισχυρίζεται επίσης η καθ' ης η αίτηση ότι η υπαγωγή της σε διαιτησία ήταν πρώιμη και δεν υπήρξε διαφορά με την έννοια του άρθρου 52. Η καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ότι υπήρξαν καθυστερήσεις στη πληρωμή του δανείου και η ίδια έκαμνε προσπάθειες για πληρωμή. Κατά συνέπεια διαφορά υπήρξε και εφ' όσον δεν υπήρξε διευθέτηση οι αιτητές είχαν το δικαίωμα να προχωρήσουν στη διαδικασία διαιτησίας. Στην ένσταση της η καθ' ης η αίτηση εγείρει θέματα κακής συμπεριφοράς του διαιτητή και ισχυρίζεται ότι κακώς χειρίστηκε την υπόθεση και οι αιτητές επέδειξαν κακοπιστία και δόλια συμπεριφορά. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί αφορούν το άρθρο 9
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 το οποίο εξετάστηκε στις υποθέσεις Ψιλογένης κ.ά. ν. Νέας Συνεργατικής Πάνω Πλατρών
(2004)1 Α.Α.Δ. 243 και Φύτος Χριστοδουλου ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Πολεμιού Πολιτική Έφεση 88/06, ημερ. 13.3.09 και υιοθετήθηκε η θέση ότι τα Δικαστήρια έχουν τη διακριτική ευχέρεια να αποτρέπουν και/ή να εμποδίζουν τη διεξαγωγή διαιτησίας σε υποθέσεις στις οποίες εγείρονται θέματα δόλου και είναι κατά την κρίση μου σαφές ότι θέματα δόλου θα πρέπει να τεθούν πριν τη διεξαγωγή της διαιτησίας και με διαδικασία που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να εμποδίσει την διεξαγωγή της. Η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται επίσης ότι η διαιτητική απόφαση δεν φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και/ή ελλείπουν ουσιώδη στοιχεία και πληροφορίες οι οποίες θα έπρεπε να είχαν κοινοποιηθεί στην καθ' ης η αίτηση. Η θέση της καθ' ης η αίτηση είναι γενική και αόριστη αφού δεν αναφέρει τα στοιχεία που κατά τους ισχυρισμούς της απουσιάζουν και τα στοιχεία που έπρεπε να της κοινοποιηθούν. Η απόφαση του διαιτητή είναι το τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην αίτηση. Έστω και αν στην καθ' ης η αίτηση έχει επιδοθεί διαφορετικό έντυπο, το τεκμήριο Γ, που επίσης επισυνάπτεται στην αίτηση σ' αυτό περιέχονται όλες οι απαιτούμενες πληροφορίες (αριθμός δανείου, υποθήκη, ποσό απόφασης) όπως φαίνονται και στο τεκμήριο Α, όπως και η αναφορά ότι μπορεί να υποβάλει έφεση εντός 21 ημερών. Στο Τεκμήριο Α αναφέρεται επίσης ότι έχουν ληφθεί υπ' όψη τα αποδεικτικά στοιχεία που κατατέθηκαν από την Θεοδώρα Μιλτιάδους και τον Μάριο Τσαγγάρη. Ως εκ τούτου δεν θεωρώ ότι το διαφορετικό έντυπο που επιδόθηκε στον καθ' ης η αίτηση, επηρεάζει την ουσία της απόφασης η οποία φέρει τα χαρακτηριστικά απόφασης πάντα σύμφωνα με τον σχετικό νόμο και δεν μπορεί να αποτελεί λόγο ένστασης ώστε να επηρεάσει την εγγραφή της απόφασης. Περαιτέρω όμως όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 2
(3)σελ. 37, §43 ο διαιτητής επιλαμβάνεται και αποφασίζει μεταξύ άλλων και όλα τα διαδικαστικά θέματα. Η διαιτησία δεν είναι αναγκαίο να ακολουθεί την ίδια διαδικασία που ακολουθείται στις αγωγές. Αποφάσεις του διαιτητή επί διαδικαστικών θεμάτων δεν ελέγχονται από το Δικαστήριο (Exormisis v. Oousoo
(1975)1 Lloyd's Rep. 432). Η καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ότι οι αιτητές την κάλεσαν να παρουσιαστεί στη διαδικασία όπου η ίδια όπως ισχυρίζεται ανέφερε στο διαιτητή τις προσπάθειες και ζήτησε την ακύρωση της διαιτησίας. Αντίθετα βέβαια στο Τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην αίτηση φαίνεται ότι η καθ' ης η αίτηση παρουσιάστηκε και αποδέκτηκε το χρέος της. Ακόμη όμως και για σκοπούς συζήτησης να δεχτώ τον ισχυρισμό της καθ' ης η αίτηση ότι η ίδια ζήτησε να ακυρωθεί η διαιτησία και ο διαιτητής σκόπιμα της απέκρυψε την διαδικασία, είχε κάθε δικαίωμα η καθ' ης η αίτηση να καταχωρήσει έφεση στην απόφαση του διαιτητή. Προβάλλει όμως τον ισχυρισμό ότι η απόφαση επεδόθηκε στη μητέρα της η οποία δεν θεώρησε αναγκαίο να την ενημερώσει μετά από τις παραστάσεις του επιδότη. Γιατί όμως ο επιδότης να κάμει τέτοιες παραστάσεις στη μητέρα της καθ' ης η αίτηση παραμένει άγνωστο. Γιατί ο επιδότης να πει στη μητέρα της καθ' ης η αίτηση ότι η απόφαση που της επέδωσε δεν ήταν αναγκαίο να γνωστοποιηθεί στην καθ' ης η αίτηση, μόνο εκ των υστέρων σκέψεις της καθ' ης η αίτηση μπορεί να αποτελεί για να αποφύγει τις υποχρεώσεις της. Η πλευρά των αιτητών αναφέρει στην αγόρευση της ότι το Δικαστήριο σε ενδιάμεση απόφαση του αναφέρει λανθασμένα ότι η καθ' ης η αίτηση αναφέρεται σε αντικανονική και/ή κακή επίδοση της διαιτητικής απόφασης. Δεν θα αναφέρω τίποτε περαιτέρω παρά θα παραπέμψω του αιτητές στο λόγο 13 της ένστασης και στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης. Οι αιτητές ακολούθησαν τη διαδικασία που προνοεί ο Νόμος και η καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί να υποστηρίζει ότι αποστερήθηκε των δικαιωμάτων της να ακουστεί στη διαδικασία, αλλά ούτε και να ισχυρίζεται ότι παραβιάστηκαν οι κανόνες δικαίου και οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Η καθ' ης η αίτηση είχε κάθε δικαίωμα να αναφέρει ενώπιον του Διαιτητή τη διαφωνία της και να θέσει όλα τα θέματα με τα οποία διαφωνούσε αλλά παρέλειψε να το πράξει και αντίθετα όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Γ παραδέχθηκε το χρέος της. Είχε επίσης το δικαίωμα να καταχωρήσει έφεση και παρέλειψε να το πράξει. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι οι λόγοι ένστασης που αφορούν το πιο πάνω είναι αβάσιμοι. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης και ιδιαίτερα οι λόγοι που αναφέρονται στη συμπεριφορά του διαιτητή και στους ισχυρισμούς για δόλο και πρόθεση παραπλάνησης εκ μέρους του δεν μπορεί να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, όπως επίσης δεν μπορεί να εξεταστεί κανένας λόγος ένστασης που άπτεται της ουσίας της απόφασης. Το άρθρο 52 του Ν.22/85 αποτελεί τη δικαιοδοτική βάση της αίτησης και θα προχωρήσω στην εξέταση του που είναι και το μοναδικό αντικείμενο αυτής της αίτησης αφού όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, «η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης σαν απόφασης Δικαστηρίου είναι κατά την άποψη μας ζήτημα τύπου» και κατά συνέπεια το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει θέματα που αφορούν την ουσία της απόφασης του Διαιτητή. Φαίνεται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ότι στις 17.1.13 που εκδόθηκε η απόφαση η καθ' ης ήταν παρούσα στη διαδικασία. Η απόφαση του διαιτητή επιδόθηκε επίσης στην καθ' ης η αίτηση στις 28.9.13 και η προθεσμία των 21 ημερών έληξε χωρίς στο μεταξύ να καταχωρηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή. Τα όσα η καθ' ης η αίτηση αναφέρει στην ένσταση της και αφορούν το ύψος του οφειλόμενου ποσού όπως και τις ισχυριζόμενες παράνομες χρεώσεις θα μπορούσε να τα θέσει ενώπιον του Διαιτητή όμως η καθ' ης η αίτηση δεν το έπραξε και στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να αναθεωρηθεί η διαιτητική απόφαση. Ο δικαστικός έλεγχος ασκείται μόνο σε ότι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και οι τυπικές προϋποθέσεις όπως αναφέρω πιο πάνω έχουν εκπληρωθεί. Ως εκ τούτου η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 17.1.13 στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ρ. Λιμνατίτου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /AΛ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Tελική Απόφαση - εγγραφή διαιτητικής απόφασης

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.