Καλλιόπης Χρίστου Αναστάση ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας, Αγωγή Αρ. 1286/2011, 28/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 1286/2011 Μεταξύ: Καλλιόπης Χρίστου Αναστάση, από την Παρεκκλησιά Ενάγουσας και Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας Εναγομένου ----------------------------------- Αίτηση ημερ. 28.3.2016 Ημερ.: 28.3.2017 Για την Ενάγουσα-Αιτήτρια: Μ. Κάττου (κα) για Χριστόφορος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο-Καθ' ου η Αίτηση: Μ. Αναστασίου (κα) για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ H αγωγή καταχωρίστηκε την 21.3.2011 με Κλητήριο Ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο. Η Ενάγουσα αξιώνει την επ' ονόματι της εγγραφή του ακινήτου με κτηματολογικά στοιχεία: τεμάχιο 867, Φ/Σχ. 54/22, χωριό Παρεκκλησιά στη Λεμεσό, δυνάμει χρησικτησίας και δυνάμει κληρονομικού δικαιώματος. Αυθημερόν με την καταχώριση της αγωγής καταχωρίστηκε αίτηση για συντηρητικό διάταγμα που εκδικάστηκε και την 28.11.2011 εκδόθηκε Ενδιάμεση Απόφαση με την οποία απορρίφθηκε. Στα πλαίσια εξέτασης της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων έγινε αναφορά στις πιο κάτω ενέργειες της Ενάγουσας: - Στην αίτηση Α3116/69 που υπέβαλε την 18.8.1969 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού για παραχώρηση μέρους του επιδίκου ακινήτου στα πλαίσια της τότε εξαγγελθείσας κυβερνητικής πολιτικής για τη διάθεση κρατικής γης. - Στην αίτηση Α1896/83 που υπέβαλε την 29.8.1983 με την οποία διεκδικούσε το επίδικο τεμάχιο δυνάμει κατοχής και η οποία απορρίφθηκε την 18.12.
- - Στην αίτηση ΑΔΧ158/92 με την οποία αιτήθηκε την παραχώρηση του επιδίκου ακινήτου για εκμίσθωση και η οποία εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο την 15.5.
- Αναφέρθηκε στην Ενδιάμεση Απόφαση ότι, μαζί και με άλλα στοιχεία, εκμηδένιζαν την αποδεικτική αξία της μαρτυρίας της έτσι που να μην αποκαλύπτεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Οι υπό συζήτηση ενέργειες της Ενάγουσας είχαν αποκαλυφθεί με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που ο Εναγόμενος είχε καταχωρίσει την 10.6.
- Τόσο στην ένσταση, όσο και στην Ενδιάμεση Απόφαση παρατίθενται λεπτομέρειες αναφορικά με τις τρεις αιτήσεις, την πορεία εξέτασης τους, το αποτέλεσμα τους και τη σχετική ενημέρωση της Ενάγουσας. Τις ίδιες ενέργειες της Ενάγουσας επικαλείται ο Εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρισε την 10.10.
- Σκοπός της υπεράσπισης είναι προφανώς να καταδείξει ότι η αξίωση δεν είναι γνήσια αφού η πρώτη και η τρίτη αίτηση εκ μέρους της Ενάγουσας φέρονται να είναι ασυμβίβαστες με την αιτία αγωγής που προωθεί. Απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρίστηκε την 31.10.
- Σε σχέση με τις τρεις αιτήσεις, για τις οποίες αναφορά γινόταν στις παρ. 3(β), (γ) και (δ) της Υπεράσπισης, η Ενάγουσα με την παρ. 4 της Απάντησης της αρνήθηκε τους σχετικούς ισχυρισμούς «στο βαθμό στον οποίο αυτοί έρχονται σε αντίθεση και/ή δεν συμφωνούν και/ή αντιφάσκουν και/ή δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ως περιλαμβάνονται στην Έκθεση απαιτήσεως». Περαιτέρω στην παρ.6
(3)δικογραφούσε ότι: «δεν τις έκανε η ίδια και/ή δεν είναι η υπογραφή της επί των ως άνω αιτήσεων και/ή επιστολών και/ή παραπλανήθηκε από υπαλλήλους του Κτηματολογίου που της «υπέδειξαν» και/ή απαίτησαν από αυτή ότι πρέπει να υπογράφει τα σχετικά έντυπα για να «λυθεί» το πρόβλημα της παραπλανώντας την και με τις πιο πάνω παραστάσεις και υποδείξεις και/ή μεθοδεύσεις και/ή παράνομες ενέργειες υπαλλήλων του Κτηματολογίου ενήργησε η Ενάγουσα πιστεύοντας σε αυτές με αποτέλεσμα να βρεθεί σε μειονεκτική και/ή δυσχερή θέση και/ή να χειροτερέψει τη θέση της από ότι ήταν προηγουμένως». Έκτοτε η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες την 18.12.2013 και για πρώτη φορά για ακρόαση την 7.10.2015. Στη συνέχεια ξανά για ακρόαση την 30.3.2016 για να αναβληθεί αφού στο μεταξύ την 28.3.2016 καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση. Αυτή υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση ημερ. 28.3.2016 της Ενάγουσας. Με αυτή η Ενάγουσα εξαιτείται διάταγμα που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Επιθυμεί να προσθέσει ισχυρισμούς ότι οι τρεις αιτήσεις στο Κτηματολόγιο υποβλήθηκαν από την Ενάγουσα «Ως αποτέλεσμα των μεθοδεύσεων των Εναγομένων και/ή των κτηματολογικών υπαλλήλων οι οποίοι άσκησαν στην Ενάγουσα ψυχική πίεση και/ή απάτη και/ή πλάνη και/ή με ψευδείς παραστάσεις και ή δόλο παρακίνησαν και/ή έπεισαν την ενάγουσα να προβεί στις κάτωθι ενέργειες οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να υποστεί η Ενάγουσα οικονομική ζημιά:» Στη συνέχεια θα παρατίθενται λεπτομέρειες. Στην παρ. (Δ) των Λεπτομερειών εξηγείται ότι οι κτηματολογικοί υπάλληλοι ενήργησαν όπως τους αποδίδεται «για να δημιουργήσουν παράνομα νομικό κώλυμα εναντίον της Ενάγουσας και/ή ότι δήθεν αναγνώρισε κατ' επανάληψη δήθεν ότι η γη που διεκδικούσε ήταν κρατική γη την οποία μόνο με παραχώρηση της από την Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσε η ίδια να αποκτήσει». Ο Εναγόμενος καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με δεκαπέντε λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση ημερ. 5.1.2017 της Δάφνης Νικολάτου, δικηγόρου στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Η ομνύουσα αναλώνεται σε επιχειρηματολογία. Επισημαίνεται ότι παρά την αναφορά ότι η ισχυριζόμενη συμπεριφορά των κτηματολογικών υπαλλήλων είχε «ως αποτέλεσμα να υποστεί η Ενάγουσα οικονομική ζημιά:» καμιά αξίωση δεν προβάλλεται σχετικά. Αυτό που στην ουσία θέλει να εκθέσει η Ενάγουσα είναι ότι οι ενέργειες της, οι οποίες φέρονται να είναι ασυμβίβαστες με την αιτία αγωγής που προβάλλει, έχουν εξήγηση γιατί έγιναν, συμβατή με την γνησιότητα της αξίωσης της. Δεν προβάλλεται νέα αιτία αγωγής, όπως είναι η θέση της Εναγομένης. Η σε αυτή τη βάση επιχειρηματολογία και η έγερση ζητήματος παραγραφής είναι άτοπη. Όμως οι εξαιτούμενες τροποποιήσεις δεν μπορούν να επιτραπούν. Στην Έκθεση Απαίτησης πρέπει να εμπεριέχονται και να εμπεριέχονται μόνο, σε συνοπτική μορφή, τα ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο ενάγοντας βασίζει την αξίωση του (Δ.19 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας) . Η Ενάγουσα δεν βασίζει την αξίωση της στις εξηγήσεις που θέλει να δώσει σε σχέση με τις τρεις αιτήσεις που υπόβαλε στο Κτηματολόγιο. Το γεγονός της υποβολής των αιτήσεων είναι μαρτυρία που κατά την υπεράσπιση τείνει να καταδείξει ότι η αξίωση δεν είναι γνήσια. Μαρτυρία είναι και αυτό που η Ενάγουσα επιδιώκει να εισάξει με την εξαιτούμενη τροποποίηση. Εφόσον όμως η Εναγόμενη δικογράφησε τα θέματα στην Έκθεση Υπεράσπισης της, η Ενάγουσα είχε την ευχέρεια με την Απάντηση της να δώσει τις εξηγήσεις της. Αφού προέβηκε σε μια γενική άρνηση των γεγονότων, προέβαλε την δική της εκδοχή. Εάν το κρίνει απαραίτητο να προσθέσει στα όσα ήδη δικογραφεί, είναι ίσως την Απάντηση της που μπορεί να επιδιώξει να τροποποιήσει. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγομένης και εναντίον της Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης