ΣΟΦΙΑ ΜΠΟΥΝΤΑΚΙΔΟΥ κ.α. ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 5786/14, 23/3/2017

(2), στον περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9, Άρθρο 26 παράγραφοι 1-4, άρθρο 14 παράγραφοι 6 και 12, άρθρο 16 παράγραφος 1, άρθρο 72 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμος του 2007 (Ν.188(Ι)/2007) και στις συμφυείς και συναφείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση H αίτηση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις της Σοφίας Μπουντακίδου η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «

1. Είμαι η Ενάγουσα 1 εις την υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγή και αίτηση γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσης υπόθεσης και είμαι εξουσιοδοτημένη και από τον Ενάγοντα 2 ο οποίος είναι σύζυγος μου όπως προβώ και εκ μέρους του στην παρούσα ένορκο δήλωση.
2. Έχω προσωπική γνώση των γεγονότων και για όσα γεγονότα δεν έχω γνώση έχω πάρει συμβουλή από τον δικηγόρο μου και δικηγόρο του Ενάγοντα
4. Εξ' όσων γνωρίζω πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο μας επιβάλλεται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος επί όλων των παραγράφων της ένορκης δήλωσης του από 1-9 για τους ακόλουθους λόγους. α. Ο ενόρκως δηλών αστυφύλακας 709 Νικόλας Χαραλάμπους παραλείπει στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του να αναφέρει από πότε διερευνά υπόθεση λαμβανομένου υπόψη ότι ο ίδιος ο ενόρκως δηλών στην ένορκο δήλωση του που είναι τεκμήριο 3 στην παράγραφο 7 αναφέρει ότι το παράπονο από τον παραπονούμενο έγινε στις 25.06.2014 και μέχρι σήμερα δεν εγέρθη οποιαδήποτε ποινική διαδικασία εναντίον μας. β. Ο ενόρκως δηλών αστυφύλακας 709 Νικόλας Χαραλάμπους παραλείπει στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του να αναφέρει από πότε έγινε η καταγγελία κοντά του και το πράττει σκόπιμα για να εξυπηρετήσει άλλους σκοπούς εις βάρος μας.
5. Ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 2 προκειμένου να διευκρινίσει κατά πόσο αποδέχεται ή όχι την ένορκο δήλωση μου ημερ. 30.12.2014 κατά πόσο συμφωνά ή όχι με το περιεχόμενο της διότι δεν αναφέρεται καθαρά σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα.
6. Ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 3 της ένορκης δήλωσης του και να εξηγήσει γιατί το παράπονο εις το γραφείο του έγινε την 25.6.2014 η αστυνομία ενημέρωσε την νομική υπηρεσία την 09.12.2014 και θα πρέπει ο αστυφύλακας να αντεξεταστεί στον ισχυρισμό του ότι εγώ και ο Εναγόμενος 2 διαπράξαμε οποιαδήποτε αδικήματα για τα οποία κάνει αναφορά στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του μεταξύ των ημερομηνιών 16.06.2009 και 30.05.2014 και θα πρέπει να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία για τα αδικήματα που ισχυρίζεται ότι διαπράξαμε εμείς.
7. O ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 4 της ένορκης δήλωσης του και να διευκρινίσει κατά πόσο ειδοποίησε τους Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή για τις οδηγίες που αναφέρει στην εν λόγω παράγραφο και τις επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 και να διευκρινίσει στο Δικαστήριο αυτό που αναφέρεται στο τεκμήριο 1 ότι το ποσό του λογαριασμού μας €68.309,80 προέρχεται από παράνομη δραστηριότητα.
8. Ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης του την οποία οι Ενάγοντες αρνούνται και θα πρέπει να διευκρινίσει και δώσει εξήγηση γιατί δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες στην παρούσα υπόθεση καταχώρησαν αίτηση στο Δικαστήριο την 16.02.2015 η οποία ορίσθη για ακρόαση την 30.04.2015 αντίγραφο της εν λόγω αίτησης επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α και να διευκρινίσει γιατί δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι εκκρεμεί αυτή η διαδικασία.
9. Ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 6 της ένορκης δήλωσης του την οποία οι Ενάγοντες αρνούνται και να εξηγήσει για ποίο λόγο δεν επισύναψε τα έγγραφα τα οποία κάνει αναφορά στην παράγραφο 6 ως τεκμήρια εις το Δικαστήριο.
10. Ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 7 της ένορκης δήλωσης του και να διευκρινίσει γιατί η παρούσα αίτηση γίνεται καταχρηστικά και είναι άνευ αντικειμένου αναφορές τις οποίες οι Ενάγοντες αρνούνται και να διευκρινίσει γιατί το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα.
11. Ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 8 της ένορκης δήλωσης του και να διευκρινίσει γιατί η αίτηση μας αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας.
12. Ο ενόρκως δηλών θα πρέπει να αντεξεταστεί στο περιεχόμενο της παραγράφου 9 της ένορκης δήλωσης του και να εξηγήσει πότε πήρε την νομική συμβουλή γιατί δεν είναι ορθό και δίκαιο να ακυρωθεί το διάταγμα.
13. Εξ' όσων γνωρίζω πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι από τον δικηγόρο των Αιτητών εάν το Δικαστήριο δεν εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα για αντεξέταση πάνω τόσο στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του αστυφύλακα Νικόλα Χαραλάμπους από τις παραγράφους 1-9 είναι σίγουρο ότι το Δικαστήριο δεν θα έχει ενώπιον του την πραγματική και αληθινή εικόνα αυτής της υπόθεσης με αποτέλεσμα να παραπλανηθεί και να καταλήξει σε εσφαλμένα συμπεράσματα.
14. Περαιτέρω εκτός των πιο πάνω επιβάλλεται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος διότι τούτος διακατέχεται από εμπάθεια εναντίον των Εναγόντων διότι εξ όσων γνωρίζω πληροφορούμαι και συμβουλεύομαι έχει προσωπικές διαφορές με την Ευγενία Παρασκευαϊδου η οποία είναι συγγενικό μου πρόσωπο και η οποία προέβηκε σε συγκεκριμένες καταγγελίες εναντίον του στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας οι οποίες εξετάζονται όπως αναφέρεται και σε επιστολή την οποία επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β.
15. Περαιτέρω ο εν λόγω αστυφύλακας θα πρέπει να αντεξετασθεί πάνω στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του γιατί δεν αποκάλυψε ότι δέσμευσε τον τραπεζιτικό λογαριασμό της εταιρείας G. K. THEONELL BUILDING AND CONSTRUCTION LTD η οποία καταχώρησε επίσης αίτηση για παραμερισμό του συγκεκριμένου διατάγματος η οποία είναι ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου για ακρόαση στις 30.04.2015 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ.
16. Περαιτέρω ο εν λόγω αστυφύλακας θα πρέπει να αντεξετασθεί πάνω στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του γιατί δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι ο πρόεδρος του Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της αγωγής 4739/14 την 11.02.2015 εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ στην σελίδα 25 της οποίας έκανε δυσμενή σχόλια για τον παραπονούμενο Dmitry Pogorelov ο οποίος ήταν ο Ενάγων 3 στην εν λόγω υπόθεση όπου ενδεικτικά για τον εν λόγω παραπονούμενο στο παράπονο του οποίου βασίζεται ο ενόρκως δηλών τα ακόλουθα. "Η θέση του ενάγοντα 3, ότι η εναγόμενη 1 τον κρατούσε στο σκοτάδι παρουσιάζεται ανίσχυρη, δεδομένων των ανωτέρω επισημάνσεων. Ανίσχυρη παρουσιάζεται και η θέση του πως δεν γνώριζε ποιοι ήταν οι εργολάβοι και οι αρχιτέκτονες του έργου. Όσο πολυάσχολος και να ήταν, δεν είναι εύκολο να δεχθεί κανείς, ότι δεν γνώριζε ή δεν ζητούσε να ενημερωθεί για τόσο κεφαλαιώδη ζητήματα ενός έργου της τάξης των €25 εκατομμυρίων (με βάση την εκδοχή του), το οποίο χρηματοδοτείτο αποκλειστικά από τον ίδιο. Με βάση την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 12, η οποία δεν έχει αντικρουστεί, ο ενάγων 3 φέρεται να κρατείτο ενήμερος για τις εξελίξεις των εργασιών ανέγερσης του έργου και να επισκεπτόταν το έργο. Ενημερωνόταν επίσης από τον Λαζαρίδη, ο οποίος, όπως αναφέρεται ήταν υπάλληλος της ενάγουσας
17. Αξίζει ακόμη να σημειωθεί πως, με βάση τη μαρτυρία, όλα τα διατακτικά πληρωμής απευθύνονταν προς την εναγόμενη 3, η οποία διευθετούσε τις πληρωμές των εργολάβων και υπεργολάβων του έργου. Ανεξάρτητα από τις ανωτέρω εγγενείς αδυναμίες στην εκδοχή των εναγόντων δεν δικαιολογείτο τόση μεγάλη αδράνεια στην καταχώριση της αγωγής και της αίτησης για προσωρινά διατάγματα τέτοιας δραστικής εμβέλειας όπως τα διατάγματα που ζητούνται με τα παρακλητικά Α και Β της αίτησης."» Η Ένσταση τoυ Εναγομένου 2 Ο Εναγόμενος 2/Καθ΄ου η Αίτηση έφερε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας τους παρακάτω λόγους ένστασης: «[α] Στην ένορκη δήλωση του κ. Νικόλα Χαραλάμπους ημερομηνίας 20/2/2015 δεν προβάλλεται οιοσδήποτε ισχυρισμός γεγονότων με τον οποίον αμφισβητούνται οποιαδήποτε γεγονότα, που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες - Αιτητές προς υποστήριξη της αίτησής τους ημερομηνίας 30/12/2014 και για τα οποία κατ' επέκταση φέρουν το βάρος απόδειξής τους ώστε να υφίσταται ανάγκη αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντος. [β] Σε περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί ότι αμφισβητούνται οποιαδήποτε γεγονότα θα πρέπει να κριθούν κατά το τελικό στάδιο της υπόθεσης εφόσον δεν είναι επιθυμητό στο αρχικό στάδιο να αποφασίζονται τελεσίδικα αμφισβητούμενα γεγονότα και να γίνεται αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας. [γ] Τα όσα αναφέρει ο κος Νικόλας Χαραλάμπους στην προαναφερθείσα ένορκη δήλωσή του στις παραγράφους 3, 4, 5 και 6 αφορούν την αίτηση υπ' αριθμό 30/12/2014 και η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάφορη κατάχρηση των διαδικασιών και δικαιοδοσιών των Δικαστηρίων για επίτευξη του ίδιου στόχου καθότι οι Ενάγοντες-Αιτητές στα πλαίσια της αίτησης υπ' αριθμό 84/14 έχουν ήδη ζητήσει και αντεξετάσει τον κ Χαραλάμπους επί των ίδιων και/ή παρόμοιων θεμάτων και το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού έχει ήδη επιληφθεί του θέματος και αφού έχει ακούσει και τις δύο πλευρές έχει αποφασίσει όπως το εν λόγω Διάταγμα οριστικοποιηθεί. Το δε Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η παρούσα αίτηση δεν έχει δικαιοδοσία να ακυρώσει άμεσα ή έμμεσα το Διάταγμα Παγώματος. [δ] Τα όσα αναφέρει ο κ. Νικόλας Χαραλάμπους στην ένορκη δήλωση του στις παραγράφους 7, 8 και 9 είναι νομικοί ισχυρισμοί και ουδέν γεγονός προβάλλεται το οποίο να χρήζει αντεξέτασης. Η οποιαδήποτε αντιγνωμία επί τούτων των θεμάτων θα πρέπει να υποβληθεί από τους Ενάγοντες - Αιτητές στο πλαίσιο της αγόρευσης τους στην αίτησή τους. [ε] Τα όσα παρατίθενται στην ένορκη δήλωση της κας Σοφίας Μπουντακίδου από τη Λεμεσό, που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, δεν αποτελούν ικανοποιητικό λόγο προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ώστε να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης του κ. Νικόλα Χαραλάμπους. [στ] Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια επί του θέματος θα πρέπει να απορρίψει το αίτημα των Εναγόντων-Αιτητών. [ζ] Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. [η] Η ως άνω αίτηση και ένορκος δήλωση που τη συνοδεύει είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμες και/ή ανυπόστατες. [θ] Δεν είναι ούτε ορθό, ούτε δίκαιο, ούτε εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 32, 41 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου [Νόμος 14/1960] όπως τροποποιήθηκε, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 Θ1-21, και στη Δ.48 Θ1-12, στο άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 στον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, άρθρο 26, παράγραφοι 1-4, άρθρο 14 παράγραφοι 6 και 12, άρθρον 16, παράγραφος 1, στους περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμους του 2007 έως 2014 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Έλενας Χρίστου Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού στο Επαρχιακό Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στη Λεμεσό, η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους τους οποίους καταγράφει στο σώμα της ένστασης. Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι συνήγοροι των δυο πλευρών καταχώρησαν τις γραπτές τους αγορεύσεις, υποστηρίζοντας ο καθένας τις θέσεις τους. Θα αναφερθώ εκεί και όπου θεωρώ απαραίτητο για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης. Νομική πτυχή Το θέμα της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα διέπεται από τη Δ.39 Κ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία προβλέπει τα εξής: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Κατόπιν αίτησης μαρτυρία δύναται να δοθεί με ένορκο δήλωση αλλά το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται κατόπιν παράκλησης οιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει την παρουσία του καταθέτη για αντεξέταση». Ως δε προκύπτει και από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αυτό ουσιαστικά επιβεβαιώνεται και από την υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)

(2004)1Γ Α.Α.Δ 1660 όπου λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών σύμφωνα με το οποίο σε αίτηση μπορεί να δοθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση πλην όμως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται με παράκληση οποιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει όπως ο ομνύσας την ένορκη δήλωση παρουσιαστεί για αντεξέταση. Επομένως το θέμα εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Πρέπει φυσικά να τονιστεί ότι στην πιο πάνω απόφαση το θέμα αντεξέτασης ενόρκως δηλούντα αντικρίστηκε υπό το πρίσμα της φύσης της συγκεκριμένης διαδικασίας ήτοι Habeas Corpus, και συνεπώς οι εκεί αναφερόμενες αυθεντίες σχετίζονται με τέτοιας μορφής υποθέσεις. Ως προκύπτει δε από την υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Λευτέρη Μήλου κ.α.

(2008)1Α Α.Α.Δ 280, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να μην εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης ακόμη και εάν ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση συμφωνεί στην έκδοση του. Στην ίδια δε υπόθεση αναφέρεται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο μπορεί να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης και ότι η ζητηθείσα αντεξέταση δεν πρέπει να είναι άσχετη με τους επιδιωκόμενους σκοπούς της κυρίως αίτησης (βλ. και Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδοση Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878). Σημαντικοί παράμετροι για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αποτελούν το είδος και η φύση της αίτησης και γενικά της διαδικασίας στην οποία αυτή αφορά καθώς και το κατά πόσο η αντεξέταση είναι αναγκαία και προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης υπό την έννοια ότι θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση και διασαφήνιση των ζητημάτων που θα πρέπει να αποφασισθούν στην εν λόγω διαδικασία. Με δεδομένη την αρχή που εισάγει η Δ.48 Κ.2 ότι η διαδικασία σε ενδιάμεσες αιτήσεις διεξάγεται στη βάση της μαρτυρίας που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών, με δυνατότητα και όχι υποχρέωση αντεξέτασης, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει αντεξέταση πρέπει να ασκείται με φειδώ και στις περιπτώσεις εκείνες όπου καθίσταται πρόδηλα αναγκαία και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η αντεξέταση. Συνεπώς τα θέματα επί των οποίων μπορεί να επιτραπεί τέτοια αντεξέταση θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι επί θέματος για το οποίο υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου. Το βάρος βρίσκεται δε στους ώμους του Αιτητή να παραθέσει τέτοιους λόγους, οι οποίοι να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για τα πιο πάνω ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης. Οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, προκειμένου να εγκρίνει αίτημα παρουσίας μάρτυρα για αντεξέταση, είναι η στοιχειοθέτηση κάποιου είδους εξαιρετικής περίστασης, ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Αγωγές: 9310/04 5803/06 1485/07 Δήμου Στροβόλου ν. D. J. Karapatakis & Sons Ltd, 8 Ιουνίου, 2011. Απόφαση Α. Ρ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ όπως ήταν τότε). Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα στην Balraj Singh Samra ν. Ναταλίας Πατσαλίδου (Αγωγή 7123/2008, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 9.4.2009) στην οποία ο κ. Κληρίδης Κ. Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) έθεσε το ζήτημα ως ακολούθως: «Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με τις πρόνοιες της νέας Δ.48 Κ.4

(2), όπως αυτή θεσπίστηκε στις 23.12.92, ουσιαστικά δεν απαιτείται ή επιτρέπεται πλέον η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας κατά την ακρόαση ενδιάμεσης αίτησης, προς απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων και ισχυρισμών. Όπως ρητά αναφέρεται στη δικονομική αυτή διάταξη, η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, ενώ διατηρείται μόνο η δυνατότητα του διαδίκου να αντεξετάσει ομνύοντα με βάση τις πρόνοιες της Δ.39. Υπενθυμίζεται το ότι η αντεξέταση δεν διεξάγεται αυτοδίκαια, αλλά σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.39 Κ.1, το Δικαστήριο μπορεί μόνο κατόπιν αιτήματος διαδίκου να διατάξει την παρουσία ενός ομνύοντα για αντεξέταση. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να εκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος ήθελε υπάρξει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των μερών ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου. Εξάλλου, θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι για ν' αποδειχθεί ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Α.32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για έκδοση ή παραμονή σε ισχύ προσωρινού διατάγματος, κάθε αιτητής είναι υποχρεωμένος να παρουσιάσει μόνο το απολύτως αναγκαίο υπόβαθρο μαρτυρίας από το οποίο θα εδικαιολογείτο η έκδοση του (βλπ. Hadjikyriacos & Co Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd

(1984)1 C.L.R. 263)». Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές κρίνω ότι πολύ σπάνια μπορεί να γίνεται δεκτό αίτημα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα σε ενδιάμεση αίτηση και αν θα επιτραπεί αντεξέταση, αυτή πρέπει να είναι πολύ περιορισμένη ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας, διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος η διαδικασία να μετατρέπεται σε δίκη επί της ουσίας. Σημειώνεται ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν καταλήγει σε οριστικά συμπεράσματα και δεν εξετάζει την ίδια την ουσία των θέσεων μεταξύ των διαδίκων όπως ούτε και την αξιοπιστία των ενόρκως δηλούντων. Έχω εξετάσει με πολλή προσοχή το αίτημα και κρίνω ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό για τους ακόλουθους λόγους: 1. Δεν εξειδικεύονται οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις σε σχέση με τα περιστατικά της παρούσας διαδικασίας, ούτε αποκαλύπτεται η ύπαρξη τους στην παρούσα περίπτωση από τη μελέτη όλων των στοιχείων ενώπιον μου. Οι παράγραφοι επί των οποίων επιθυμεί να αντεξετάσει ο δικηγόρος της Ενάγουσας αφορούν την ουσία της διαφοράς. Από απλή ανάγνωση της ένορκης δήλωσης της, στην οποία εξειδικεύονται οι λόγοι ανάγκης για αντεξέταση, διαφαίνεται ότι επιχειρείται η αντεξέταση αναφορικά με ισχυρισμούς που αφορούν το ιστορικό των διαφορών που προκύπτουν μεταξύ των δύο διαδίκων και ουσιαστικά στο σύνολο σχεδόν της ενόρκου δηλώσεως . Προκύπτει λοιπόν από τα πιο πάνω ότι οι Ενάγοντες Αιτητές καθορίζουν μεν τα σημεία επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση, τα οποία μάλιστα αφορούν στην ουσία όλη την ένορκη δήλωση, δεν εξειδικεύουν όμως τους λόγους για τους οποίους αυτή ζητείται. Η γενική και αόριστη εκδήλωση επιθυμίας αντεξέτασης όμως δεν αποτελεί από μόνη της ικανοποιητικό λόγο για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης. Ως έχει προαναφερθεί, αποτελεί βασική αρχή που εισάγει η Δ.48 Κ.2 ότι η διαδικασία σε ενδιάμεσες αιτήσεις διεξάγεται στη βάση της μαρτυρίας που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών, με δυνατότητα και όχι υποχρέωση αντεξέτασης καθώς και το ότι τα θέματα επί των οποίων μπορεί να επιτραπεί αντεξέταση θα πρέπει να είναι περιορισμένα και να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας. Για όλους τους λόγους που προανέφερα, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών και υπέρ του Εναγόμενου 2/Καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) ............ Π. Παπαπέτρου Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΓΚ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: diatagma gia antexetasi